Skip to main content

Full text of "Prosopographia imperii romani saec I. II. III."

See other formats


Google 



This is a digital copy of a book that was prcscrvod for gcncrations on library shclvcs bcforc it was carcfully scanncd by Googlc as part of a projcct 

to make the world's books discoverablc onlinc. 

It has survived long enough for the copyright to cxpirc and thc book to cntcr thc public domain. A public domain book is one that was never subjcct 

to copyright or whose legal copyright term has expircd. Whcthcr a book is in thc public domain may vary country to country. Public domain books 

are our gateways to the past, representing a wealth of history, cultuie and knowledge that's often difficult to discovcr. 

Marks, notations and other maiginalia present in the original volume will appear in this flle - a reminder of this book's long journcy from thc 

publishcr to a library and fmally to you. 

Usage guidelines 

Googlc is proud to partncr with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to thc 
public and wc arc mcrcly thcir custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we liave taken stcps to 
prcvcnt abusc by commcrcial partics, including placing tcchnical rcstrictions on automatcd qucrying. 
Wc also ask that you: 

+ Make non-commercial use ofthefiles Wc dcsigncd Googlc Book Scarch for usc by individuals, and wc rcqucst that you usc thcsc filcs for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfivm automated querying Do nol send aulomatcd qucrics of any sort to Googlc's systcm: If you arc conducting rcscarch on machinc 
translation, optical character recognition or other areas where access to a laigc amount of tcxt is hclpful, plcasc contact us. Wc cncouragc thc 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attributionTht GoogXt "watermark" you see on each flle is essential for informingpcoplcabout this projcct andhclping thcm lind 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatcvcr your usc, rcmember that you are lesponsible for ensuring that what you arc doing is lcgal. Do not assumc that just 
bccausc wc bclicvc a book is in thc public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countrics. Whcthcr a book is still in copyright varies from country to country, and wc can'l offcr guidancc on whclhcr any speciflc usc of 
any speciflc book is allowed. Please do not assume that a book's appearancc in Googlc Book Scarch mcans it can bc uscd in any manncr 
anywhere in the world. Copyright infringement liabili^ can be quite seveie. 

About Google Book Search 

Googlc's mission is to organizc thc world's information and to makc it univcrsally acccssiblc and uscful. Googlc Book Scarch hclps rcadcrs 
discovcr thc world's books whilc hclping authors and publishcrs rcach ncw audicnccs. You can scarch through thc full icxi of ihis book on thc wcb 

at |http : //books . qooqle . com/| 



> 




n 



i 



/ 



\ 



f 



i 



PROSOPOGRAPHIA 



IMPERII ROMANI 



I 

SAEC. I. 11. III 



EDITA 



CONSILIO ET AVCTORITATE 



ACADEMIAE SCIENTIARVM REGIAE BORVSSICAE 






BEROLINI 

APVD GEORGIVM REIMERVM 
MDCCGLXXXXVII 



•PROSOPOGRAPHIA 

K 

IMPERII ROMANI» 



SAEC. 1. 11. III 



PARS I 






CONSILIO ET AVCTORITATE 



ACADEMIAE SCIENTIARVM REGIAE BORVSSICAE 



EDIDIT 



ELIMABYS KLEB8 




OK THt 



f^. 







BEROLINI 

APVD GEORGIVM REIMERVM 
MDCCCLXXXXVIl 













^^J^OjtfrfS 



ACADEMIAE SCIENTIARUM REGIAE BORUSSICAE 

PRAEMONITVM 



Per multorum annorum multorumque virorum labores Academia 
Bcientiarnm eo pervenit, ut Graecorum Romanorumque hereditas, quatenus 
ea per aera et marmora scripta ad nos perlata est, prostet collecta et 
regionatim ordinata. Sane non plene exeeuti sumus adhuc quod nobis 
proposueramus infortunio eo quod magnorum inceptorum comes est adsi- 
duus; praeterea hereditas illa iam non casibus tantum, sed data opera 
exploratorum omnigenarum quotidie locupletata ita continuo crescit, ut 
quae hodie absoluta videbantur, cras inveniantur manca et imperfecta. 
NihilominuB id iam nobis videmur adsecuti esse, ut post messem in horreis 
eonditam manus admoveri possint ad messorum operas secutorias. Nam 
ingens illa monumentorum scriptorum farrago quae continet iu se eximia 
et per se digna quae expendantur sufficit publice proposita haberi emen- 
date recensita. Sed longe plurimi qui extant tituli cum versentur in 
rebus aut privatis aut inferioris ordinis publicis, singillatim quidem 
examinati utilitate carent, at coniuncti inter se et compositi cum reliquis 
yetustis copiis multa et aperuerunt et aperient aliunde nuUo modo 
petenda et ad priscorum temporum memoriam redintegrandam utilia. 
Tanta tamen est scriptorum monumentorum copia tantaque argumentorum 
diversitas, ut in messe coUecta subsisti non possit, sed spicae oporteat 
terantur, grana diversa discernantur, excutiantur, condantur. Ei desiderio 
quamquam aliquatenus provisum est indicibus, quos singulis corporum 
nostrorum partibus addi iussimus, ne sic quidem eo perveutum est, 
quo perveniri et potest et debet. Hoc efficiendum est, ut componantur 
exempli gratia onomatologica et Graecae linguae et Latinae et nationum 
reliquarum; item insigniorum virorum laterculi ex plebeiorum turba 

I 1 l<v^.> 



— VI — 

exempti; item ad sacra diveraa quae pertinent; item cum rei publicae 
Atheniensium imperiique Romani monumenta per se satis emineant, 
rerum publicarnm minorum condicionem et ordinationem municipalem 
quae illustrant; item de re militari maxime imperii Romani quae extant; 
alia multa spectantia ad mores hominum et sermonis per orbem Roma- 
num diversitatem. Haec omnia ita concinnanda erunt, ut non titulorum 
solum ratio habeatur, sed ut quae auctores papyri nummi similia sub- 
ministrant, simul digerantur; ita enim tandem aliquando pro litteraria 
epigraphica numismatica eruditione particulari ob eamque causam neces- 
sario imperfecta substituetur doctrina pendens non a copiarum specie, 
sed ab ipsa rerum cognitione. 

Ad finem eum pervenietur cura virorum doctorum qui sunt erunt- 
que, non Academiae nostrae. Sed adiuvari posse studia haec iudica- 
vimus specimine eius generis aliquo proposito, et selegimus quae iam 
prodit notitiam hominum notabilium qui vixerunt ab imperatore Augusto 
ad imperatorem Diocletianum per prima tria aerae nostrae saecula. Pro- 
sopographia haec quam appellavimus vocabulo non optimo, sed recepto 
ut pendet ex parte magna ab inscriptionum corporibus nostris, ita im- 
primis diversarum terrarum monumenta in illis secundum linguas regio- 
nesque dispersa exhibet composita; deinde cum titulis coniuncta suat 
quae similis argumenti tam auctores quam nummi papyrique praebuerunt. 
Exclusimus tempora liberae rei publicae Romanae propterea quod ad ea 
quae pertineant tituli exhibent pauca eaque satis cognita et illustria. 
Exclusimus item homines qui fuerunt inde ab aetate Consta.ntiniana, 
non solum propterea quod ad eorum quoque notitiam tituli non multa 
suppeditant, sed etiam propter nominum rationem ita diversam, ut vix 
recte eadem cum antiquioribus forma comprehendantur. Recensum 
eum per litteras ordinari iussimus. £i adiungentur laterculi consulum 
eius temporis et reliquorum magistratuum maiorum ex recensu illo ita 
effecti^ ut per singula capita plerumque sufficiat remisisse ad recensum. 
Quae temptata sunt similia laterculis compositis modo ad scriptorem ali- 
quem, modo de magistratu aliquo, viam monstraverunt, qua procede- 
retur, sed simul docuerunt rem absolvi non posse nisi terminis operis 
latius prolatis. 

Erunt fortasse qui ad incepta simiiia sese accingant sive~suis viribus 
freti sive nostra opera adiuti; quod ubi eveniet, laetabimur. Interim 
elaboratis bisce speramus fore ut bonae litterae adiuventur. 



PRAEFATIO EDITORIS 



Postquam ea quae Bcriptores autiqui tradiderunt eum memoria earum 
rerum de quibus monumenta certissime testantur coniungi atque com- 
poni coepta sunt, cum totius fere antiquitatis historia saeculo nostro 
correcta aucta amplificata sit, tum aetas Romanorum imperatoria ex 
ingenti monumentorum copia quasi nova quadam luce illustrata est. 
Atque etiam hominum qui illa aetate vel in rebus publicis vel in litteris 
clari fuerunt memoriam cum scripta quae aetatem tulerunt mancam reli- 
quissent vel iniuria temporum prorsus obliyione obruisset, adhibitis titu- 
lorum nummorumque testimoniis redintegrari posse virorum doctorum 
temptamina quaedam veluti indices ad Plinii epistulas a Mommseno, ad 
Acta Arvalium ab Henzeno confecti omnibus ante oculos posu^rant 
Qui indices quamquam artis finibus circumscripti erant, cum opera eius- 
modi permultum ad aetatis imperatoriae meliorem cognitionem conferre 
posse luculenter demonstrassent, Academia Regia Borussica decrevit ut 
totius aetatis principatus inde ab Augusto usque ad Diocletianum Pro- 
sopographia conderetur, eo consilio ut quaecunque de hominibus illius 
aetatis notabilibus vel per scriptores vel per titulos nummosque 
memoriae tradita sunt coUigerentur et componerentur. Cuius operis 
curam Academia munere tripartito Elimaro Klebs, Hermanno Dessau, 
Paulo Ton Rohden mandavit. Atque volumen primum Elebs, alterum 
Dessau confecit ; tertium ne simul cum his quae nunc in publicum prod- 
eunt ederetur, gravis Pauli von Rohden valetudo obstitit. Vnde tertii 
Yoluminis ad finem perducendi curam Dessau in se suscepit. Quo 
confecto quartum addere in animo est, quod fastos consulares et 
laterculos eorum qui honoribus et muneribus publicis functi sunt con- 
tinebit. 



— VIII — 

£x legibuB autem quibus ut editores in opere tractando tenerentur 
Aeademia decreyit, haec fere ad syllogen recte adhibendam digna Tiden- 
tur quae paucis hoc loco repetantur: 

Terminos operis Academia constituit annum pugnae Actiacae et 
initium imperii Diocletiani. Sed etiam eoinim quorum aetas ntrum 
pauUo Buperior an inferior fuerit non certe diiudicare licet nonnunquam 
ratio habita est. 

Romanorum recepti Bunt homines ordinis senatorii quicunque inno- 
tuerunt, ordinis equestris ii qui imperatorum negotia gesserunt, item 
eorum cognati familiaresque. Neque minus Romanorum quorum prae- 
terea apud scriptores mentio fit plerique memorati sunt, inprimis ii 
quorum nomina apud rerum scriptores inveniuntur. Sed hominum 
plebeiorum infinita illa turba qua scripta ecclesiastica et auctorum iuris 
referta sunt procul semota est. Haec de Romanis. Graecorum autem 
et barbarorum hominum selecti tantum recepti sunt et ii quidem qui 
cum Romanis vel rebus vel hominibus quodam modo coniuncti fuerunt. 

Quae ex scriptoribus titulis nummis de iis quorum nomina recepta 
sunt adhuc innotuerunt, ea plene, quantum in materia maxime dispersa 
fieri potuit, allata sunt. Sed et in imperatoribus Romanis omissis rebus 
quas imperium adepti gesserunt ea quae ad vitam privatorum spectant 
memorata sunt et de regibus barbarorum quae scitu maxime digna erant 
a£ferre satis yisum est. Denique de scriptis eorum qui litterarum laude 
floruerunt pluribus agere non fuit consilium, quoniam qui litterarum 
historias condiderunt satis copiose de iis disputaverunt. 

Romanorum hominum nomina per litterarum ordinem ex gentiliciis, 
quatenus innotuerunt yel probabiliter restitui potuerunt, sunt disposita. 
De Graecis autem et barbaris iis qui civitate Romana ornati tria nomina 
gesserunt plerumque sub cognominibus actum est. Homines polyonymi 
vel sub primo nomine vel sub eo quod fuit principale ac re vera pater* 
num tractati sunt. Quicunque pluribus nominibus more Romano formatis 
usi sunt, eorum nomina nuda sub uno quoque nomine repetita sunt. 
Veluti de C. Antio lulio Quadrato sub lulio disputatum est, nomina 
repetita sunt sub Antio et sub Quadrato. 

De forma denique operis monendum est litteris quadratis nomina 
hominum ordinis senatorii impressa esse, titulos qui Corpore Inscriptio- 
num Latinarum continentur plerumque per numeros nudos indicari. 
'Fasti' ad quos lectores saepe ubi de consulatuum indicationibus agitur 
relegantur, sunt fasti consulares quos volumen quartum exhibebit. 



— IX — 

In eodem volumiae etiam ' Additamenta' totias operis edentur. 
Nam cum opus per quiaquennium prelo Bubiciatur, fieri non potest quin 
ex scriptis yirorum doctorum quae interim prodierunt vel ex titulis 
recens repertis vel rectius quam antea lectis alia addenda, alia corri- 
genda sint neque iam in foliis impressis mutari potuerint. Itaque quae 
his de causis ut mutentur restat et si quae alias ab editoribus omissa 
vel minus recte exposita sunt, ea in Additamentis corrigere atque 
supplere consilium est. 

Scr. Berolini mense 
Decembri a. 1896. E. Klebs. 



PEOSOPOGRAPfflA 



IMPERII ROMANI 



SAEC. I-IIL 



PARS I. 



A— C. 



Frosopographia Imp. Kom. 1« 



1 





A 

— FL(AV1VS) YLP(IVS) A IVS. 

— M. POMPEIVS A . . . 

— Ti. Claudius Abascantus. 

— T. Flavius Abascantus. 

— L. Satrius Abascantus. 

1 Abdagaeses Parthus, pater Sinnacis Tac. a. 6, 36. 37. 43. M. 

2 Abdus, eunuchus Parthus Tac. a. 6, 31. 32. 

3 Abennerigus ('Apevv^^pqoc), rex Characenorum aetate Claudii Izaten 
Monobazi rogis filium a patre ad se missum agris donavit et filiam 
ei in matrimonium dedit loseph. ant. 20, 2, 1. 

4 Abgarus, rex Arabum (= Osroenonm) a. 49 Tac. a. 12, 12. 14; Ac- 
barus Tac. Abgarum (Aofapoc sa^e apud Grraecos) rectam nominis 
formam fuisse nummi titulique docent regum qui sequuntur. De quibus 
egit GiUschmid in actis acad. PetropoUtanae XXXV p. 1-49. 

5 Abgarus (ASifapoc)) rex Osroenorum Traiano imperatori anno 114/115 
apud Antiochiam agenti dona misit Dio 68, 18, SuidOrS s. v. fuXap/Tjc, 
(ovT^Ti^, deinde Arbandem filium Dio 68, 21, Suid. axpa, iXX^pio. Ipse 
cum imperatore Edessae a. 115 amicitiam composuit Dio 66, 21, Suid. 
^Seoa, dir6 OufxoS. 

6 Abgarus rex ex orientis partibus sola auctoritate imperatoris Pii de- 
ductus vit. Pii 9, 6. 

7 L. Aelius Septimius Abgarus. Plena nomina exhibent ntmmi Qut- 
schmid l. 1. p. 38 seq. Rex Osroenorum (male Persarum vit. Sev. 18, 1 
— Vict. Caes. 20, 14) sub Commodo et Septimio Severo nummi. Pcs- 
cennii Nigri partes secutus a Severo subactus Dio 78, 1. 2 (cf. Mommsen 
R.G. V409 adn.), vit. Sev. l. l. filios obsides dedit Herodian. 3, 9, 2 
rcUione temporum confusa, ut videtur. Severo imperante Romam venit 
Dio 79, 16, 2. Christianus factus Euseb. chr. 2235 = Hieronym. 2234. 
Ncmrnoitwr o icplv paadei^ "Apifapoc in t. Severi Abgari filii. 

8 Severus Abgarus. Plena nomina exhibent nummi sub Antonino Severi f. 
cusi Gutschmid l. l. p. 40 seq. Abgarus Dio. Rex Osroenorum ab 
Antonino regno exutus et in vincula comectus Dio 77, 12, 1 (Zon 12, 12). 

1* 



ABGARVS 4 ACCITS 



Ad hmc referendus videtwr t. IGI 1315 = CIG 6196 quem posuii 
Romae Abgaro vicesimo Bexto anno aetatis mortuo, filio Abgari 
quondam regis, Antoninus frater. 
9 Abgarus Phrabates filius rex principis (sic) Osrhenorum Hoddae coa- 
iugi t. posuit Romae VI 1797, Referri potest ad Abgarum regem 
quem per annos fere 242 — 244 regnasse a Gordiano III restitutum 
in expeditione Persica docent nummi Gutschmid l, h p. 45, 

10 Ablabius Murena (Ablavius libri), praefectus praetorio sub Valeriano 
vit, Claud, 15 in epistula. 

11 (M.) ABONIVS .... ICVS, consul (suff. a, inc.) in t. mutilis Vicetinis 
V 3120 cf, Add, p. 1074 positis a liherto, Cognominis litterae extremae 
sunt incertae, 

12 ABVDIVS RVSO, aedilicius, dum Lentulo Gaetulico, sub quo legioni 
praefuerat, pcriculum facessit, damnatur atque urbe exigitur a. 34 
Tac, a. 6, 30. 

13 T. Abudius Verus, subpraefectus classis Ravennatis V 328. 

14 D. AJBVRIVS BASSVS, consul (suff.) non. Septembr. a. 85 cum Q. lulio 
Balbo III dipl. mil. 12. 

— C. SENTIVS ABVRNIANVS. 

15 Q. ABVRNIVS CAEDICIANVS, legatus Augusti (Daciae) III 1089, nmni' 
natur in teguiis urbanis a. 123 XV 603^608, intra a. 123 et 140 
XV 227-234. 

— L. FVLVIVS ABVRNIVS VALENS. 

16 Q. Ac • . . . Q. f. Quinctil[ianus] tri[b]. [mil.] [l]eg . . . . m fragmento 
Mogontiad reperto Westd. Korresp. Bl. 1884 p. 138, 152. 

17 Accaus Postumius, declamatio eius memoratur Seneca contr. 7, 6, J^. 

18 M. ACCENNA HELVIVS AGRIPPA, M. f , tribu Gal, tribunus laticlavius 
Syriae leg. XVI Flaviae, itera tribunus laticlavius Brittanniae leg. XX 
Valeriae Victricis, Illvir capitalis, quaestor provinciae Africae, legatus 
provinciaeAfricaedioecesisCarthaginiensium, tribunus plebis, praetor; 
curio minor. Praetorius obiit, vixit annis XXXIIII II 1262 t. prope 
Hispalim repertus, positus patri a filio. 

19 M. ACCENNA HELVIVS AGRIPPA, filius j^citris cognominis II 1262. 

20 M. ACCENNA SATVRNINVS, L. f., tribu Gal., quaestor, tribunus plebis, 
praetor, proconsul provinciae Baeticae, maritus Atiliae L. f. Balbillae 
XIV 3585 Tiburtinus. 

— Q. MVTILLIVS SVRA ACCIANVS NEPOS. 

21 P. Accius Aquila, centurio cohortis sextae equestris (sic) Flinius ad 
Tr. 106. 107. 

22 ACCIVS IVLIANVS, clarissimus vir, consul (suff. anno incerto primi fere 
saeculi exeuntis) nom. in titulis Saepinatibus Neratiorum Fufidiorum 
pronepotum IX 2451. 2452. 

23 L. ACCIVS IVLIANVS ASCLEPIANVS, clarissimus vir, consul (suff.), 
curator et patronus reip. Vtik(ensis) ; Gallonia Octavia Marcella uxor, 



ACCIVS 5 ACILiVS 

Accia Heuresis Venantium et Accia Asclepianilla Gastorea filiae 
VIII 1181 saeculi III 

24 ACCIVS SVRA, quem ut Traianus praetura exornet, ab eo petit Plinius 
ad Tr. 12. 

25 ACCIA ASCLEPIANILLA CASTOREA, clarissima puella, L. Acci luliani 
Asclepiani et Galloniae Octaviae Marcellae filia VIII 1181. 

26 ACCIA HEVRESIS VENANTIVM, clarissima puella, L. Acci luliani 
Asclepiani et Galloniae Octaviae Marcellae filia VIII 1181. 

27 CN. ACERRONIVS PROCVLVS, consul a. 37 cum C. Petronio Pontio 
Nigrino. In constdatu: Cn. Acerronius Proculus II 172, t. graec. Assi 
rep. pcDpers of the american school I p. 50 n. 26 cf. Eph. ep. 5 p. 155, 
Suet. Tih. 73, Cn. Acerronius Ta^. a. 6, 45, Dio ind. l. 59, Cn. Proculus 
Dio 58, 27, Proculus dlibi. — Cn. Acerronius Proculus proconsul 
Achaiae honoratus t. CIA III 611 potest idem esse vel filius. 

28 Acerronia PoIIa (sic Dio, Acerronia apud Tacitum) familiaris Agrip- 
pinae , in naufragio eius occisa anno 59 Toc. a. Id, 5. 6, Dio 61, 13, 
Filia fortasse Cn. Acerronii Proculi. 

29 ACHAEVS, legatus Palaestinae sub Gallieno (circa a. 260) Euseh. h. 
eccl. 7, 15, 3. 

— MVMMIA ACHAICA. 

— Aelius Achilles. 

30 Achilleus, parens quidam Zenobiae vit. Aurel. 31, 2. 

31 Acholius, magister admissionum Valeriani principis, scripsit acta eius ; 
ex libro nono verha afferuntur vit. Aur. 12-14. Acholius historicus 
Alexandri temporis, qui et itinera (intima Lipsius) huius principis 
scripsit vit. Alex. 64, 4, dtatur ih. 14, 6; 48, 7. 

— Q. GARGILIVS MACER ACIDINVS. 

32 [PRIS?]CILLA ACILIANA filia ut videtur [W. Acilii Glab]rioni8 Cn. Cor- 
nelii Severi (cos. a. 152) XIV 2484 cf Add. p. 492. 

33 Acilianus, Plinius heres eius Plin. ep. 2, 16. 

— L. FABIVS CILO SEPTIMINVS CATINIVS ACILIANVS LEPIDVS FVL- 
CINIANVS. 

— MINICIVS ACILIANVS. 

— (M.?) Postumius Acilianus. 
CATINIA. ACILIANA. 

34 Acilius, ad quem scripsit Plinius ep. 3, 14. 

35 M\ ACILIVS C. f. quaestor divi CI[audi] . . . [procos.] pro- 

vinciae Narb^onensis] sodalis [Augustalis] VI 1331 in fragmento, 

in cuius altero exemplo pro NARB . . . traditur ASTYRiae. 

36 M. ACILIVS, cos. suff. kal. lul. a. 721 = 33 IX 422 fast. Venmini. 
Propter praenomen non recte cogitatum est de Acilio Aviola n. 38. 

37 P. Acilius, avunculus P. Minicii Aciliani Plin. ep. 1, 14, 6. 

38 ACILIVS AVIOLA Val. Max. 1, 8, 12, Aviola consularis Plin. n. h. 
7, 173 in rogo vivus crematus. 



i 



ACILIV8 6 ACnJVS 

39 ACILIYS AVIOLA, legatus Oalliae Lugdunensis a. 21 Tac. a. 3, 41. 

40 ACILIVS AVIOLAy unus ex pueris senatorum filiis, qui Arvalibus 
ministrarunt a. 188 et 186 acta Arv. Potest nepos esse ccnsulis 
a. 122, pater consulis a. 239. 

41 M'. ACILIVS AVIOLA, cos. a. 54 cum M. Asinio Marcello. Nummi 
Ephesini in parte adversa 1) cum inscriptione N ^pcov KaXaap cum capite 
Neronis Mionnet III 93, 253, Waddington fast. n. 93, 3; 2) N^v 
Uoimaia cum capitibus Neronis et Pcppaeae Mionnet VI 129. 338, 
Waddingtm n. 93, 1. 2, Friedlaender BdtrOge 1 183, 6; 3) M8<iaaX.tva 
ctm capite Messalina^e Eckhel II 519, Waddington n. 93, 5: trt parte 
aversa cum inscriptione 'Aout^Xa dv&oicaxo». 

In consulatu: M\ Acilius Avioia tab. cer, Ponip. 3. 4. 6. 112, 
M'. Acilius tab. cer. 5, Tac. a. 12, 64, Acilius Aviola Suet. Claud. 45, 
Aviola alibi. — Aviola nummi, Acilius Aviola Frontin. 

Consul a. 54; proconsul Asiae a. 65/66, annos indicant nummi 
partim ad Poppaeam, partim ad Messdlinam pertinentes; curator aqua- 
rum a. 74 — 97 Frontin. de aq. 102. Memoraiur in titulo VI 353 posito 
imperatori Claudio a. 51 a liberto (Aidiai) Serviliai Aviol[ai] uxoris. 

42 M'. ACILIVS AVIOLA consul a. 122 cum Corellio Pansa. In consulatu: 
Acilius Aviola VI 10048, Aviola alibi. Idem intellegendus est M'. Acilius 
Aviola cos. bonorum possessor Ser. Cornelii Dolabellae Metiliani 
IX 3152. 

43 M'. ACILIVS AVIOLA, consul a. 239 cum imp. M. Antonio Gordiano. 
M'. Acilio Aviola XIV 461 = VI 1159 b, ceterum Aviola fasti. 

44 ACILIVS BVTA, praetorius aetate Tiberii ingens patrimonium con- 
sumpsit Seneca ep. 122, 10. 12. 13. 

45 M. ACILIVS CANINVS , M. f. , quaestor urbanus / 636 = XIV 153. 
Titidum posuerunt negotiatores ex area Saturni, unde antiquior videtur 
a. 726 = 28. M. Acilius Canianus sive Caninianus (sic libri meliores 
Caes. b. c. 3, 39, 1) legatus Caesaris, proconsul Siciliae 707/710 = 47/44 
necessitudine quadam cum hoc quaestore coniunctus videtur. 

— CL(AVDIVS) ACILIVS CLEOBOLES. 

46 M\ ACILIVS FAVSTINVS, consul a. 210 cum A. Triario Rufino. Memo- 
ratur in titulis Allifanis fdiae IX 2333 (1) et neptis IX 2334 (2). 
W. Acilius Faustinus tituli; in consulatu W. Acilius Faustinus 
VI 1984, praenomen periit VI 864, Faustinus alibi, Faustinianus 
falso Fragm. Vatic. 295. 

Filius M'. Acilii Glabrionis cos. 11 (a. 186), nepos M'. Acilii 
Glabrionis cos. (a. 152), pater (naturalis) Claudii Acilii Cleobolis et 
Aciliae Manliolae, avus Aciliae Gaviniae Frestanae 1. 1. 2. 

47 Q. Acilius Fuscus. Tituli: Thibursicanus positus a civitate Thibursid 
Bure VIII 1439 (1), Ostiensis positus a corpore mesorum frumen- 
t(ariorum) adiutorum et acceptorum Ost(iensium) XIV 154 (2). C. f., 
tribu Papiria t. 1. 2j origine Thibursicanus t. 1, procuratur annonae 



ACILIVS 7 ACILIVS 

Auggg. (= Severi Antomni Getae 2091211), procurator operiB theatri 
Pompeianiy fisci advocatus codicillaris stationis hereditatium et cohae- 
rentium 1 1. 2. Curator Laurentium Lavinatium yico Augustanorum 
t Ij sacerdos Laurentium Lavinatium t 1. 2; patronus reip. muni- 
cipi Severiani Antoniniani h'b(eri) Thibursici Bure t» 1, p(atronu8) 
c(oloniae) Ost^iensis). — In t. 1 in AVG66. NNN. tertia G et tertia 
N erasae sunt, itetn in t, 2, ubi litterae P. C. intrusa>e sunt. 

48 ACILIYS GLABRIO, Acilii Olabrionis nesdo cuius servus nom. VI 809 
= XIV 74, Olabrionis VI 622. 

49 ACILIVS GLABRIO, consularis et proconsul Africae CIG 2979 t. Ephe- 
sinus, quem ei posuit Aemilius Latinianus aufxXnjxix^c. Cf. n. 56. 

50 ACILIVS GLABRIO filius t. repertus in coemeterio Priscillae quod 
vocatur Notizie degli scavi 1888 p. 140. Fortasse Christianu>s. 

51 ACILIVS GLABRIO, quem Severus et Antoninus non audierunt de- 
siderantem restitui adversus fratrem Dig. 4, 4, 18, L 

52 ACILIVS GLABRIO, adiutor quidam tabulariorum Acilii Olabrionis 
legati fortasse Lusitaniae nominatur in t, Lusit, mutilo Eph. ep. 4, 9 
= II S. 5210. 

53 ACILIVS (GLABRIO)y octoginta fere annos natus interfuit consilio 
Domitiani cum filio (cos. a. 91) luvenalis 4, 94 seq. ; consul sub Do- 
mltiano fuit perperam scholiasta patrem cum filio confundens. 

54 M'. ACILIVS GLABRIO, consul a. 91 cum M. Vlpio Traiano fasti. Prae- 
nomen extat VI 1988 = XIV 2392. Filius Olabrionis (qui pra^cedit), 
Papinii Statii carmine de bello Oermanico quod Domitianus egit 
(a, 83) probatus schol. VaUae ad luvenal. 4, 45 ; consul una cum patre 
interfuit consilid Domitiani in Albano ibique cum bestiis pugnavit 
luvenalis 4, 95-103, Dio 67, 14 cf. Fronto ad Marc. Caes. 5, 23. In 
exilium actus crimine rerum novarum interfectus est a. 95 Suet. 
DomU. 10, Dio 67, 12. 14. 

55 M'. ACIUVS GLABRIO, consul a. 124 cum C. Bellicio Torquato Teba- 
niano. In consulatu: W. Acilius Olabrio VI 10048, XIV 51, plerum- 
que Olabrio fasti. £pistula divi Hadriani ad Olabrionem consulem 
memorcUur Dig. 48, 2, 12, 1. Filius videtur M\ AciXii Olahrionis cos. 
a. 91, pater M\ Acilii Glahrionis Cn. Comelii Severi cos. a. 152. 

56 M\ ACILIVS GLABRIO, consul II a. 186 cum imp. M. Aurelio Commodo. 
Memoratur in t. Allifanis neptis IX 2333 (1), praneptis IX 2334 (2). 
In consulatu: W. Acilius Olabrio VI 420. 1980, Olabrio alibi, — 
M'. Acilius Olabrio t. 1. 2, Acilius Olabrio Dio, Olabrio Herodian. 

Filius M'. Acilii Olabrionis sen. cos. (a. 152) 1. 1, consul I suff. anno 
incerto, consul II a. 186 fasti, 1. 1. 2, Herodian. 2, 3, 4. Amicus Perti- 
nacis imperium a Pertinace in senatu oblatum (cal. lan. a. 19.3) 
respuit Herodian. 1. 1., Dio 73, 3, 3. Vtrum hic an pater fuerit Africae 
proconsul n. 49 diiudicari nequit. — Ilvir q(uin)q(uennalis) (Allifis) 
t. 2. — Pater M\ Acilii Paustini cos. a. 210 t, 1. 2. 



A 



ACILIVS 8 ACILIYS 

57 M'. ACILIVS GLABRIO co8. (incertum quis) nom. in tiiulo Arriae Plariae 
Verae Priscillae (uxoris) OreUi 2228. 

58 M. ACILrvS GLABRIO, consul a. 256 cum L. Valerio Maximo IL PUna 
nomina extant in t. Notizie degliScavi 1880 p. 261, ceterum Qlabrio fasti. 

59 M'. ACILIVS 6LABRI0 CN. CORNELIVS SEVERVS, consul a. 152 cum 
M. Valerio HomuUo. Tituli Tiburtini: XIV 4237 (1) ordine honorum 
turbato, quem ei posuit S. P. Q. Tiburs, alter mutilus XIV 2484 (2) cf. 
Add.p.492, quiquo modo conceptus fuerit non liquet, positus est fortasse 
ab ipso filiabus; memoratur in t. Allifano profieptis IX 2333 (3). 

Plena nomina exhibet t.l, .... rio Cn. Comelius Severus superest in 
t.2W, Acilius Glabrio sen. t. 3 (ubi sequuntur filius neposque). In con- 
sulatu: M'. Acilius Glabrio XIV 250 Glabrio alibi. M'. f., tribu Gal., 
municeps Tiburtinus 1. 1, filius omnino W. Acilii Glabrionis cos. a. 124. 
Illvir auro argento aere flando feriundo, Vlvir turmarum equitum 
Romanorum, tribunus militum leg. XV Apollinaris, legatus provinciae 
Cretac Cyrenarum, legatus provinciae Africae, quaestor imp. Caesaris 
T. Aeli Hadriani Antonini Aug. Pii, praetor, leg. Asiae t. 1, consul 
a. 152 fasti et 1. 1. 3. — Pontifex, salius CoUinus; patronus municipi 
Tiburtis, qq. designatus t. 1. Mulieres quae nominatae fuerunt in 
t. 3 quomodo conexae sint cum hoc incertum est. Probabtliter conr 
iecit Dessau Add. p. 492 Faustinam uxorem cum marito posuisse t. 
sepulcrdlem filiis Faustinae et . . . cillae Acilianae. Quod si recte 
positum est, Arria Plaria Vera Priscilla M'. Acili Glabrionis (uxor) 
cos. t. Pisaurensis OreUi 2228 vix ad cos. a. 152 pertinet. 

60 Acilius Lucanus, Cordubensis, orator, pater ^ciliae, avus Annaei 
Lucani poetae Vacca>e vit. Luc. Suet. rel. Beiff. 76. 

61 M. ACILIVS MEMMIVS GLABRIO, curator riparum et alvei Tiberis 
aetate Tiberii ut videtur t. urban. Rdm. Mittheil. 1889 p. 284. 

62 M. ACILIVS PRISCVS EGRILIVS PLARIANVS. Titidi: ipse posuit XIV 
72 (1) Ostiens&in ct XIV 2212 (2) originis incertae, ei positm fuisse 
videiur titulus a^ephalus XIV 155 (3) = VI 1550 add. quem qui dedi- 
carunt duo homines^ iidem posuerunt cognata^e cuidam M. Acili Prisci 
Egrili Plariani titulum et ipsum hodie, mutilum XIV 156 (4). Nomina 
plena exhtbent t. 1. 2. 4. A. f. 1. 1 = A. EgriHi Plariani filius, tribu 
Vot. t. 1. inivir viarum curandarum, tribunus militum legionis V 
Macedonicae, quaestor urbanus, aedilis plebis cerialis, praetor, legatus 
provinciae Siciliac et Asiae, proconsul provinciae Galliae Narbouensis, 
legatus legionis VIII Augustae t. 3, praefectus aerarii militaris 1. 1. — 
Pontifex Volcani et aedium saerarum, patronus coloniae (O^tiae) 
t. 1, — In titulo . . . Plariae Verae matris A. Egrili Plarfani patris 
p(atroni) c(oloniae) cos. XIV 399 Dessau inteHcgit patris M. Acilii 
Prisci Egrilii Plariani. . Quod si recte positum est, hic fuit cos. (sufi^. 
a. incerto). Nescio an cogitari possit patris vocem tantum ad distinc- 
iioneni homrnUm cognominum additam esse, ut additur nonnunquam filiiAS. 



ACILIVS 9 ACILIA 

63 L. ACILIVS RVFVS. TitulusX73Mqu€met pomeruntRispe\\a.te8 fuhViQe 
Thermis Himeraeis, L. f., tribu Quir., origine Thermitanus videtur 
prqpter locum statuae dedicatae. Quaestor pro pr. provinciae Siciliae, 
tribunus plebis, praetor, praefectus frumenti dandi ex senatus con- 
sulto t. Idem videtur Acilius Rufus, qui consul designatus in senatu 
sententiam dixit a. 105 vel a. 106 Plin, ep. 5, 20, 6; 6, 13, 5. Vel idem 
vel propinquus est L. Acilius L. f. Rufus 11 vir col[oniae] T[h]er[mi- 
tanorum] m t. Mazaritano X 7210. 

64 M'. ACILIVS RVFVS, M'. f., tribu Gal, procurator Caesarum II 3840 
t. Saguntinus, guem posuit conventus Tarrachon(ensis). Depraenomine 
Manii an Marci discrqpant exempla. 

65 ACILIVS SEVERVS, unus ex pueris senatorum filiis, qui Arvalibus 
ministrarunt a. 183 et 186 acta Arv. 

— L. GABO ARVNCVLEIVS P. ACILIVS SEVERVS. 

66 Acilius Sthenelus e plebe libertina vineis excultis gloriam adeptus 
Plin. n. h. 14, 48, aequalis Remmii Palaemonis ibd. 49, 50. 

67 L. ACILIVS STRABO, consul suffectus cum Sex. Neranio Capitone 
mense Septembri anni ut videtur 71 t. graec. Neapolitan. Monumenti 
inediti delV Acad. d. Lincei I p. 553. Idem videtur Acilius Strabo 
praetorius a Claudio ad Cyrenenses missus disceptator agrorum, 
postea a Cyrenensibus in senatu accusatus, sed Neronis sententia ab- 
solutus a. 59 Tac. a. 14, 18. Potest idem esse Acilius Strabo*legatus 
Aug. (Germaniae superioris aut inferioris) in t. Brambach inscr. 
Rhen. 663 cf. Westd. Ztschr. 1892 p. 287. 

— L. STERTINIVS QyiN[TILIANVS] ACILIVS STRABO C. CVRIAT[IVS] 
[MA]TERNVS CLODIVS NVMMVS. 

— [L.] [STER]TINIVS QVINTILIANVS [CVR]IATIVS MATERNVS [CLO]DIVS 
NVMMVS ACILIVS STRABO. 

— L. STERTINIVS Q\1NTILIANVS ACILIVS STRABO Q. CORNELIVS 
RVSTICVS APRONIVS SENECIO PROCVLVS. 

68 M. ACILIVS VIBIVS FAVSTINVS, salius Palatinus exiit collegio flamen 
factus a. 170 VI 1978. 

69 Acilia, Acilii Lucani filia, Cordubensis, M. Annaei Melae uxor, 
M. Annaei Lucani mater Va^cae vit. Lucan. Suet. rel. Beiffersch. 76. 
Coniuratione Pisoniana detecta quamvis innoxia a Lucano inter socios 
nominata sine absolutione sine supplicio dissimulata est TOfC. a. 15, 
56. 71, Suet. vit. Lucan. 51. 

70 ACILIA GAVINIA FRESTANA, clarissima puella, Cl(audii) Acilii Cleo- 
bolis filia, M\ Acilii Faustini cos. (a. 210) neptis, Acilii Glabrionis 
bis cos. (cos. II a. 186) proneptis, Tib. Claudii Cleobolis sen(ioris) 
cos. neptis IX 2334. De stemmate vide patrem. 

71 ACILIA MANLIOLA, clarissima femina, M'. Acili Faustini cos. (a. 210) 
filia, M'. Acili Glabrionis cos. II (a. 186) neptis, M\ Acili Glabrionis 
sen^ioris) cos. (a. 152) proneptis IX 2333. 



d 



ACME 10 ADVENTVS 



I 



72 Acme, Liviae Augusti ancilla ludaea loseph. ant. 17, 5, 7. 8; 17^ 7, 
beU. ly 32, 6; 1, 33, 7. 

73 L. ACONIVS CALLISTVS^ clarissimae memoriae vir, maritus Oratiae 
Marinae XI 2700 Volsiniensis. Fortasse idem est L. Aco^nius] P[om-] 
CallpstusJ aedilis XI 2708. 

74 L. Aconius Callistus, tribunus militum leg. XIIII Geminae Severianae 
suh Alexandro XI 2699 Volsiniensis. 

— L. RANIVS OPTATVS siffno ACONTIANVS. 

75 Acratus, Neronis libertus Tac. a. 15, 45 ; 16, 23, Bio Chrys. orat. 31 1 
p. 394 D. 

— Helenius Acro. 

— Claudia Acte. 

— C. ARRIVS SPEDICVS ACTIANVS. 

76 Actius, comoedus a Tiberio manumissus Stiet. Tib. 47. 

77 Actumerus (Catumerus Tac, a. 11, 17, O&xpofxi^poo Strabo) Chattorum 
princeps Tac. a. 11, 16. 17, Strabo 7, 292. De nominis forma cf. 
MmUenhof Ztschr. f. deutsch. Alterth. IX 223. 

78 Q. ACVTIVS Q. F (cum tribu num cognomen perierit incertum 

est) inter testes senatus consulti a. 729 = 25 Sitmmgsberichte Berh 

Akad. 1889 p. 966. ( 

79 Q. ACVTIVS NERVA (Q. Acutius in titulis Bramb. inscript. Bhen. 660. 
662* 680, Acutius Nerva Plin.). Consul designatus in senatu sententiam 
dixit a. 100 Plin. ep. 2, 12, 2; legcUum pr. pr. Germaniam inferiorem 
re^isse sequitur ex t. 

80 ACVTIA, P. Vitellii quondam uxor maiestatis damnata a. 37 Toc. a. 6, 47. 

81 Adaeus, rhetor ex Asianis non proiecti nominis Seneca contr. 9, 1, 12, 
sententiae eius apud Senecam in controv. passim. 

82 Adduus VeU. 2, 102, 2 CA88a>v Bio 55, 10 a = Zon. 10, 36, Dones 
Flor. 2, 32) Parthus Artagerae praepositus C. Caesarem vulneravit 

83 Adgandestrius, Chattorum princeps Tac. a. 2, 88. 

84 Adiatorix, Domneclei tetrachae Galatarum filius, post pugnam Actia- 
cam in triumpho ductus et cum uno ex filiis occisus Straibo 12, 543; 
Dyteutus alter filius et tertius memorantur ibd. 12, 558. 

— C. CLODIVS ADIVTOR. 

85 Adminiufl, CunobelHni regis filius Su^et. Cal. 44 = Oros. 7, 5, 5 (ubi 
traditur Minocynobelinum Britannorum regis filium). 

86 Adventus, cui dedicavit C. lulius Solinus collectanea Sol. praef. saec. 
III vel IIIL 

— ANTISTIVS ADVENTVS. 

— C.(?) ANTISTIVS ADVENTVS. 

— Q. ANTISTIVS ADV[ENTVS]. 

— Q. ANTISTIVS ADVENTVS POSTVMVS AQVILINVS. 

— L. ANTISTIVS BVRRVS ADVENTVS. 

— OCLATINIVS ADVENTVS. 



ADVOLANS 11 AELUNVS 

87 Advolans, gladiator Martidl. 5, 24, 6, 

— . . VS C. IVLIVS ADVRIVS [PATE]RNVS. 

88 C. AE & xpottiaToc icpeapsutij^ [a6xa>v xal dvTKjtpaxTij^^oc] xal 

XoYi(rri)€ TTJc TOTpfSoc tn pkbiscito Attico III 10 a. 2091210, legatas 
Augustorum pr. pr, ad corrigendum statum civitatium liberarum 
Achaiae fuisse videtur; at supplementa incerta sunt cf. Mommsen 
JB. Str. IP 858 adn. 1. 

89 Aebutianus (Ebuntianus libri)^ praefectus praetorio sub Commodo 
Cleandro auctore occisus (ante a, 189) vit. Comm. 6, 12, 

— T. Vennonius Aebutianus. 

90 Aebutius, decurio bello ludaico occisus loseph. beU,3, 7,3; 4,1,5 vit.24, 

91 Aebutius Liberalis, ad quem scripsit Seneca libros de beneficiis, ubi 
nominatur 1, 1, 1; 2, 1, 1; 2, 6, 1; 2, 30, 1; 3, 1, 1; 3, 5, 1; 4, 1, 1; 
4, 3, 1; 4, 31, 1; 5, 1, 3; 6, 1, 1; 6, 6, 1; 6, 12, 1; 6, 41, 1; 6, 42, 1; 
7, 1, 1. Idem sine dubio Liberalis noster tristis incendio coloniac 
Lugdunensis patriae suae Seneca ep. 91, 1. 3, 13. 

92 M. AEDINIVS IVLIANVS nom. in albo Canusino a. 223 IX 338 (1), 
epistula eius scripta paulo ante a. 238 ad Badium Cominianum in t. 
edito a Mommseno Berichte d. sdchs. GeseUschaft 1852 p. 228 sqq. (2), 
Fraenomen exhibet t, 1, Aedinius Iidianus t. 2, vir clarissimus a. 223 
t. 1, legatus provinciae Lugdunensis, praefectus praetorio aliquot 
annis ante a. 238 t. 2. 

98 Aedemon, libertus Ptolemaeum regem ab imperatore Gaio occisum 
ulciscens in Mauretania sub Claudio rebellavit Plin. n. h. 5, 11, 

94 AEDIA SERVILIA memoratur in titulis libertorum servorumque urbano 
VI 353 (1) quemposuit liberius anno 51, AUifanis IX 2424 (2). 2363 (3). 
2365 (4) cf. et 2344. 2370, Aedia Servilia t. 2 Servilia alibi, M. f. ex 
praenomine lib. t, 1, Servilia Avioi[ai] t. 1 id est uxor M\ Acilii 
Aviolae consulis a. 54. 

95 M. AEFVLANVS, proconsul (Asiae) sub Nerone memoratur in t. Smyr- 
naeo CIG 3187. 

96 Aefulanus Marcellinus, ad quem scripsit Plinius 6p. 5, 16; 8, 23 (Aefu- 
lanus servavit cod, Asbumham. 5, 16), 

— Vetulenus Aegialus. 

97 Q. Aegrilius Plarianus, maritus Asiciae Frontinae XI 1075 Parmensis 
mutilus; incertum qua necessitudine coniunctus fuerit cum Q. Egrilio 
Plariano, 

— Stertinia Cocceia Bassula Veneria Aeliana lunior. 

98 AELIANVS, clarissimus vir, legatus Augusti pr. pr. Pannoniae 

inferioris III 3747 in miliario Pann. inf. Potest referri ad Flavium 
Aelianum aut, si fuerit in lapide [L]aelianus, ad M. Pontium Lae- 
lianum Larcium Sabinum. 

99 Aelianus facundus, amicus Martialis memoratur Martiai. 12, 24, 3; 
incertum est num idem nominetur ibd^ll, 40, 5. 



AELIANVB 12 AEUVS 



100 Aelianus cum (Sex« lulio) Frontino consulari viro Fonniis colloquio 
habito adductus ad scribendum de re militari Oraecorum dec»p(av 
xaxtixi^^ imperatori Traiano dedicavit Aelian. prooem. Cf. Koechly- 
Buestotc Grkch. Kriegsschr. II 199 seq. 

— Aelius Aelianus. 

— P. AELIVS AELIANVS ARCHELAVS MARCVS. 

— L. AELIVS PLAVTIVS LAMIA AELIANV8. 

— Aemilius Aelianus. 

— M. ANNAEV8 SATVRNINVS CLODIANVS AELIANVS. 

— Axius Aelianus. 

— Q. Axius Aelianus. 

— Casperius Aelianus. 

— L. Casperius Aelianus. 

— Claudius Aelianus. 

— CELSVS AELIANV8. 

— FLACC(V8) AELIANVS. 

— FL(AVIVS) AELIANVS. 

— C. IVLIVS FLACCVS AELIANVS. 

— CN. PAPIRIV8 AELIANVS. 

— CN. PAPIRIVS AELIANVS AEMIL[IANVS] TVSCILLVS. 

— PLAVTIVS [AELIVS? LA]MIA SILVANVS [AELIANVS]. 

— TI. PLAVTIVS SILVANVS AELIANVS. 

— POMPEIVS AELIANVS. 

— L. R08CIVS AELIANVS MAECIVS CELER. 

— L. ROSCIVS AELIANVS PACVLVS SALVIVS IVLUNVS. 

— L. ROSCIVS PACVLVS PAPIRIVS AELIANVS. 

— Q. VALENS AELIANVS. 

— T. Vlpius Aelianus Antoninus. 

— C. VLPIVS AELIANVS SEVERVS. 

101 Afelius . . . pr(ae8es) [provinciae Sardiniae] Eph. ep. 8, 755 in frag- 
mento miliarii Sardiniae. 

102 Aelius Achilles, rationalis Septimii Severi a. 193 VI1585 [a.]h. 

103 Aelius AelianuSy vir perfectissimus, praeses provinciae Mauretaniae 
Caesariensis ob prostratam gentem Bavarum Mesegneitsium praedas- 
que omnes ac familias eorum abductas dedicavit titulum Eph. ep. 
7,530 Mauret. Caes. 

104 P. AELIVS AELIANVS ARCHELAVS MARCVS, P. f., originis clarissi- 
mae vir, patronus Volturni X 3725 Voltumensis fortasse saec. IIIL 

105 Aelius Aemilianus, praefectus classis Misenensis a. 247 III dipl. 
mil. 53 = X 3335. 

106 P. Aelius Alcibiades, praepositus cubiculi sub Hadriano (iitl xoitcovo?) 
in titulis graecis Asianis Lebas-Waddington 1652 f Bull. d. corr. hell. 
rilp. 269, CIG 2947. 2948. 



AELIVS • 18 AELIYS 

107 P. Ael(m8) Ammonius. Titulusgraectisei positnsalibertoGordiafiilll, 
repertus in Moesia inferiore Archaeol. Epigraph. Mitth. a, Oestr. VIII 
p. 22 n. 61. PraefectuB cohortiB Hispanorom, tribnnus cohortis I 
Germanorum, praepositus yexillationibus in Armenia Cappadocianis 
('{j'p)aaj4evov cFTpaxKDTixoo iv icapatd^ei ^ApjiTjViaxiJf (KpaxicDToiv iTtap^^eiac 
KaintaS6xtt>v), praefectus alae I Gaetulorum, praepositus vexillationibus 
in Moesia inf. {\{yfld}U'^o'^ aTpatiwxixoo rffi dicapxefac xaoT^c), prae- 
fectus classis Fl(aviae) Moesiacae GordianaC; procurator (t&v xpd- 
ttotov iirftpoicov) Augusti (Moesiae inf.) t. Potest idem esse Ammonius 
ad quem Gordianus rescripsit a. 240 cod. lustinian, 6, 45, 2. — Verba 
fi-pjadfjievov cprpatMotixoo ad praefectum exercitus rettulit Mommsen Eph. 
ep. 5 p. 578. 

108 T. Aelius Antipater, proc. Augg., Vmbricia Bassa coniux OreUi 1891 
Sentinas. 

109 P. Aelius ApoUonianus, primipilaris , maritus Tiberiae luliae An- 
toniae Letoidis, pater P. Aelii Hilariani memoratur in titulis filii 
CIG 2792. 2793. 

110 L. AEL(IVS) APPAIENVS IVLIANVS, clarissimus puer Bull. com. 1880 
p. 138 n. 393 incertae aetatis; litteras saec. IV iudicat gui edidit. 

111 T. AELIVS AVRELIVSi M, Aurelii Caesaris et Faustinae Aug. filius, 
imp. Antonini Aug. Pii [p. p.] nepos VI 994 t. sepulcralis in mausoleo 
Hadriani fdii Mard qui postea imperavit, defuncti vivo Pio. 

112 L. Aelius Aurelius Apolaustus Memphius. Tituli: VI 10117 (l)urbanus, 
IX 344 (2) Canusinus, X 3716 (3) Campanus, XIV 4254 (4) Tibur- 
tinus; ipse posuit Fundunum X 6219 (5), nominatur in fragmento 
Veientano XI 3822 (6). Agrippus histrio , cui cognomentum erat 
Memphi, a Vero imperatore e Syria Romam abductus et Apolaustus 
nominatus vit. Ver. 8, L. Aurelius Apolaustus Memphius t. 4y 
Aurelius Apolaustus Memphius 1. 1, L. Aurelins Apolaustus panto- 
mimus Memfius t. 5, [L.] Aelius Aurelius Apolaustus t. 2, [L.] Aurelius 
Apolaustus t. 3j . . [Apolaus]ti Memphi .... senioris t. 6y Apolaustus 
Fronto ad Ver. 1, 2, vit. Comm. 7. Augustorum libertus 1. 1. 4 (Aug. 
lib. t. 2), manumissus ergo a Marco et Vero; hieronica coronatus et 
ton diapandon ApoUinis sacerdos solus vittatus, archiereus synhodi 
et Augustorum t. 1, pantomimus hieronica temporis sui primus, 
Augustalium quinquennalis (Canusii) t. 2; hieronica bis coronatus et 
diapanton, parasitus et sacerdos Apollinis, Augustalis Capuae maxi- 
mus t. 3, pantomimus hieronica ter temporis sui primus vittatus 
Augg. sacerdos Apollinis, Herculanus Augustalis (Tibure), ornamentis 
decurionatus honoratus (Tibure) t. 4. Vt pdntomimus celeberrimus 
memoratur a Frontone l. h; eundeni intellegere videtur Athenaeus 1 20C 
6 aojiicac S^fjLOC t^c ofxouji^vr)? tiv i^^ fjjiTv yiX^ao^ov hpyrflrrf^ M^ficpiv 
ixGtXeaav — , Cleandro occiso (a. 189) cum aliis libertis aulicis inter- 
emptus vit. Conm. 7. 



AELIV8 14 AELIV8 

— M. AELIVS AVRELIVS CAESAR vide M. ANNIVS VERVS. 

— L. AELIVS AVRELIVS COMMODVS vide L. CEIONIVS COMMODVS. 

— IMP. CAESAR L. AELIVS AVRELIVS COMMODVS vide M. AVRELIVS 
COMMODVS ANTONINVS. 

118 T. AELIVS AVRELIVS EPIANVS, T. f., legatus Aug. leg. X Geminae, 

curator viae Clodiae, legatus pr. pr. provinciae Africae p[raetor] 

XIV 3164 t mutilus Aricinus. Fortasse filius Epii Aug. lib. tabularii 
rationis hereditatiuiii, cui positus est t. Albanus XIV 2262. 

114 M. AELIVS AVRELIVS THEO. Tituli: XI 376 (1) Ariminensis, guem 
posuit ordo Ariminensium, III 89 = Lebas-Waddington n. 1950 (2) 
et 90 = 1949 0) Bostrani, quorum priorem dedicarunt m legcUiofie 
Arabica optiones centuriones leg. III. Kur. Valerianae Gallianae (sic). 
Nomina plena exhtbet t. i, Aelius Aurelius Theo t. 2. 3; vir clarissi- 
mus 1. 1. Decemvir stlitibus iudicandis, tribunus militum laticlavius 
leg. XI Claudiae, item tribunus militum laticlavius leg. XII Fuhni- 
natae, adlectus inter quaestorios, tribunus plebis, praetor, iuridicus 
de iniinito per Flaminiam et Vmbriam Picenum t. 1, legatus Augu- 
storum (=s Valeriani et GaUicni v. supra) pr. pr. t. 2. 3 praeses pro- 
Vinciae Arabiae t. 3, consul designatus t. 2. — Sodalis Hadrianalis, 
patronus Ariminensium t. 1. 

115 AELFVS BASSIANVS, proconsul Africae, quando Clodius Albinus natus 
est, id est sub Pio vit. Clod. Alb. 4 in epistula inepte ficta. 

116 AELIVS BASSVS, legatus Pannoniae sub initium belli Marcomannici 
paulo ante a. 161 Petrus Patric. fr. 6 (ex Cassio D^ione). 

117 P. AELIVS BRVTT[IVS] LVCIANVS, proconsul [Pamphyli]ae Lyc[iae]... 
honoratus t. graeco Adaliae Pamphyliae Bull. de corr. hell. IX p. 436. 

— L. AELIVS CAESAR vide L. CEIONIVS C0MM0DV8. 

118 SEX. AELIVS CATV8, consul a. 4 p. C cum C. Sentio Saturuino. 
In consulatu: Sex. Aelius Q. f. L. n. Catus f. Cap. Sex. Aelius 
f. min. XII X 393, Aelius Catus VeUeius II 103. li^ A?iiOiioc 
(sic) K. oMc KdtToc Dio ind. l. 55. — AiXio? Koctoc Straho. — Q. f. 
L. n»; consul (v. supra) legem tulit cum collega de manumissionibus 
Aeliam Sentiam, quae citatur apud Gaium passim, Vlpian. reg. i, 11-15; 
7, 4j Dosith. 16, CoUat. 16, 2, 5. Quinquaginta milia Getarum e regione 
transdanuviana in Thraciam traduxit Strabo 7, 303. 

119 AELIVS CELSVS, senator a Septimio Severo sine causae dictione 
occisus vit. Sev. 13, 2 cf 12, 9. 

120 AELIVS CESETTIANVS, praefectus urbi a. 275 vit. Taciti 7, 2. 

121 (AELIVS) COERANVS Piautiano occiso (a. 203) propter amicitiam 
cius a Severo ad septem annos relegatus, dein revocatus (circa a. 210) 
et in senatum adlectus, primus ex Aegyptiis consul factus est nuUo 
honore antea functus Dio 76, 5. Consul suffectus anno incerto sub 
Caracalla. 

122 P. AELIVS COERANVS. Titulus XIV 3586 (1) Tiburtinus, qutmposuer 



AELIVS 15 AELIYS 

runt decuriones Tiburtes, memoratur in actis Arvdlium a. 213 (2) et 
a. 214 (3). P. AeliuB Coeranus 1. 1. 2 iunior additur t. 3 VI 21031 9, 
Quaestori tribunus plebis kandidatuS| praetor urbanuB, iuridicus per 
Flaminiam et Vmbriam, legatus leg. VUl Augustae, proconsul pro- 
vinciae Macedoniae, consul (suff. a. mcerto saec. III ineuntis) 1. 1. — 
Curator civitatium Antiatium et Aquinatium, Illlyir iure dicundo 
(Tibure)y patronus et flamen dialis Tibure 1. 1. Frater Arvalis 1. 1 fuit 
in collegio a.213 et 214 actaArv. Filius videtur Coerani qui praecedit. 

123 Ael(ius) Constans, procurator Commodi intra a. 1851192 Daciae 
Porolissensis ut videtur, memoratur in t. Napocensi III 865 ob hono- 
rem decurionatus (scJ. Napocensis) posito imperatori. 

124 Aelius Corduenus nominaiur in epistula ficta Commodi vit. Pescenn, 
Nigr. 4, 4. 

125 P. Aelius Da .... [proc.] rationis .... [heredita]tium sub Marco et 
Vero ut videtur VI 3757. 

126 AELIVS DECIV8 TRICCIANVS. Miliarii Pannoniae inferioris III S. 
10618. 10629. 10635. 10644. 10647, uhi et Macrini Diadumenianiquc 
nomina et Aelii Tricciani erasa sunt, nomen gentilidum legi potuit 
in solo 10644. Alxxtoc Tpixxiav6c Dio 78, 13, 3 Tpixxiav^c Dio alibi, 
Recianus vit. Carac. 

Olim miles in exercitu Pannonico et ianitor legati Dio 78, 13. 
Caracallam in Asiam comitatur praefectus legionis 11 Parthicae vit. 
Carac. 6,7= apxcov to5 'AXpavfoo otpaTOTr^Soo Dio 78, 13 cf. 79, 4. Conscius 
caedis Caracallae vit. Carac. 1. 1. Mansit praefectus legionis II Parthicae 
aliquantum sub Macrino Dio 79, 4; deinde a Macrino in Pannoniam 
missus Dio 78, 13 rexit Pannoniam inferiorem a. 217 legatus Augg. 
pr. pr. tituli; postea ab eodem dimissus in Bithynia versatur id. 79, 4; 
occisus ab Elagabalo ibd. 

127 T. Aelius Decrianus, procurator Aug. Mauretaniae Caesariensis 
nominatur in miliariis Mauretania>e Caesariensis sub Alexandro positis 
VIII 10432. 10436. 10461-10463, 10465. 10468. 10469. Eph. ep. 7,677. 

128.AEL(IVS) DIODOTV^S, clarissimus vir III 3571 Aqumcensis. 

129 AELIVS DIODOTVS, praetor (tutelaris) sub Severo et Caracalla Fragm. 
Vatic. 159. 206(?). 211. 215. 246. 

130 [AELIVS?] [DI0]NYSIV8, legatus Aug. pr. pr. (Raetiae) /// 5874 
Raeticus. In t. mutilo de nominibus imperatoris nihil superest nisi 
[Au]REL abrasis reliquis. 

131 P. Aelius Dionysius signo Palladius, perfectissimus vir, rationalis, 
pater Vettoriae Sabinillae virginis Vestaiis VI 1587. 

132 Aelius Festus Aphtonius, vir perfectissimus, scripsit de metris: Aelii 
Festi Aphtonii v. p. de metris omnibus explicit 1. IIII in subscripiione 
l. IIIIMarii Victorini, quiAphtonium epitomavit Gramm. Lat. VI 173,32. 

133 Aelius Florianus, vir perfectissimus, praefectus vigilum intra annos 
220/244 VI 266. 



AELIVS 16 AEUVS 

184 AELIYS GALLYS. Pomponio Secundo obiectabatur Aelii Galli ami- 
citia; qui punito Seiano in hortos Pomponii quasi fidissimum ad sub- 
sidium perfugisset Tac. a. 5, 8, Becte inde collatis tbd. 4, 3 et 5, 9 
collegit Borghesi Galhtn Seiani filium natu maanmum fuisse^ post 
necem patris et ipsum intereniptum, lussu Tiberii Lentulo Gaetulico 
gener destinatus fuerat ibd. 6, 30; a Tiberio sacerdotio ornatus Dio 
58, 7 (utroque loco nomintbus omissis). 

136 C. (?) Aelius Gallus. Praenotnen exhibet t. CIA III 577, si guidem 
ad hunc referendus sit Ex equestri ordine Plin. n. h. 6, 160, prae- 
fectus Aegypti Strabo 2, 118 ; 17, 806 anno fere 727 = Sf7 ntmet^ato 
expeditionem suscepit in Arabiam quae appellatur eudaemon aimo 
729—730 = 25—24 Strabo 16, 780—782; 17, 819—820, Plin. l l, 
Dio 53, 29 (Zonar. 10, 32), loseph. ant. 15, 9, 3, Galen. XIV 189. 203 
cf. Mon. Ancyr. 5, 18. — Amicus Strabonis 2, 118; 17, 806. Ftlium 
L. Seii Strabonis adoptasse videtur, qui post adoptionem L. Aelius 
Seianus dictus est. — Medicamenta eius Galen. XII 625. 738. 784; 
XIII 28. 29. 77. 138. 202. 310. 472. 550. 556. 838. 885?; XIV 114. 
158. 159. 161. 170. 189. 203. 730. 

136 P. AELIVS GEMEL[L]VS, vir clarissimus III 1006 Apulensis. 

137 *AELIVS GORDIANVS, Gordiani imperatoris fiHus (? imperatoris ipsa 
res viri corrupte libri, imperatoris parens Mofnmsen)j vir scientia iuris 
insignis, fuit in consilio Alexandri imperatoris vit. Alex. 68, 1. Auctor 
vitae et ipse vel in nomine vel in homine errorem adtnisit. 

138 AELIVS GRACILIS, legatus Belgicae a. 58 Tac. a. 13, 53. 

— C. Pompeius Homullus Aelius Gracilis Cassianus Longinus. 

139 Aelius Hadrianus, patruus magnus Hadriani imperatoris vit. Hadr. 1, 2. 

140 P. AELIVS HADRIANVS = IMP. CAESAR TRAIA.NVS HADRIANVS 
AVG. Titulus ei publice positus a. 112 ab Atheniensibus archonti 
III 550. P. f , tribu Sergia t. filius scilicet P. Aelii Hadriani Afn 
Italicensis et Domitiae Paulinae Gaditanae vit. Hadr. 1, 2. Natus est 
d. 24 m. lan. a. 75 vit. 1, 3 Italicae Appian. Iber. 38, Gell. 16, 13, 4, 
Eutrop. 8, 6, 1 inde Hieronym. chron. 2133 (nidle Romae vit. 1, 3, at 
cf. 2, 1; 19, 1). Decimo aetatis anno patre orbatus Vlpium Traiannm 
praetorium tunc consobrinum suum (cf. in patre) et Caelium Attianum 
cquitem Romanum tutores habuit vit. 1, 4. Ramae, ut videtur, studiis 
litterarum imbutus quinto decimo anno ad patriam rediit, unde paulo 
post a Traiano abductus ad rem publicam accessit vit. 1, 5 seq. Decem- 
vir stlitibus iudicandis t. vit. 2, 1, sevir turmae eq. R., praefectus 
feriarum Latinarum t. circa a. 92193. Inde tribunus leg. H Adiu- 
tricis p. f. vit. 1, 2 t. ; post hoc in inferiorem Moesiam translatus ex- 
tremis iam Domitiani tcmporibus (a. 95196) vit. 2, 3 tribunus leg. V 
Macedonicae t. Traiano a Nerva adoptato (m. Octobri a. 97) ad gratu- 
lationem exercitus ad Traianum (legatum tunc Germaniae superioris) 
in Germaniam superiorem translatus est vit. 2, 5 ibique fuit tribunus 



AELIVS 17 AELIVS 



leg. XXn primigeniae p. f. t cf. vit 2, 6". Quaestor imperatoris 

Traiani a. 101 vii, 3, 1 t et comes expeditionis Dacicae vit 3, 2 t., 

donis militaribus ab eo donatus bis t. Post quaesturam ab actis 

senatus vit. 3, 2, ti'ibunus plebis a. 105 v-it. 3, 4 t. Secunda expedi- 

tione Dacica Traianus eum primae legioni Minerviae praeposuit secum- 

que duxit vit 3, 6 = legatus leg. I Minerviae p. f. t, eodemque 

tempore praetor t (aliter vit. 3, 8 cf. adn.) anno ut videtur 106. 

Postea legatus Augusti pr. pr. Pannoniae inferioris a. 107/108 vit. 

3, 9 t. Ob res bene gestas consulatum accepit vit 3, 10; consul t. 

suffectus d. 22 m. lun. a. 108 VI 2016 = XIV 2242. Anno 112, 

ubi titUrlus positus videtur, fuit Vllvir epulonum, sodalis Augustalis /., 

archon Athenis t Fhleg, fr. 54 M., vit 19, 1, Dio 69, 16, 1. Plotinae 

studio legatus expeditionis Parthicae tempore (a, 114 seq.) destinatus 

est vit 4, 1. Legatus Syriae a. 117 vit 4, 0, Dio 68, 33, 1; 69, 1, 2 

V id. Aug. litt^ras adoptionis accepit, quando et natalem adoptionis 

celebrari iussit ; tertium iduum earundem (== d, 11 m. Aug), quando et 

natalem imperii statuit celebrandum, excessus ei Traiani nuntiatus 

est vit. 4, 7. Adoptionem a Plotina fictam multi putarunt vit. 4, 10, 

Dio 69, 1, Vict. Caes. 13, 12; recte ut videtur, quafnquam Hadriamis, 

ut vivo Traiano se participeni imperii fuisse probaret, nummum cudi 

iussit Eckhel VI 473 = Cohen II 246, 5 in parte adversa exhibcm- 

tem Hadriano Traiano Caesari, in aversa Imp. Caes. Ner. Traian. 

Optim. Aug. Germ. Dac. (cf. Mommsen StR. IP 1154, 5). Consul II 

a. 118, consul III a. 119. Mortuus est apud Baias d. 10 m. lul. 

a. 138 vit 19, 6, Dio 69, 23, 1. Vxor Vibia Sabina, liberi adoptivi 

L. Ceionius Commodus, qui post adoptionem L. Aelius Caesar, 

T. Aurelius Fulvus Boionius Arrius Antoninus, qui post adoptionem 

Imp. T. Aelius Caesar Antoninus nominatus est. 

Fraetnram ffadrianum absentem iniisse, cum Uffioni primae praeesset heUo 
Dacico secunclo, docet tituLus; in praetura Romam rediisse biographus, cum 
scribat 3, 8 sestertium vicies ad ludos edendos a Traiano accepisse. Praetor 
factns est snb Surano (immo SuraJ et Serviano iterum cos. = a. ]02 bio- 
graphus l. l aperte errans. Confudisse autem eum consules a. 102 cum con- 
sulibus a. 107 (Sura III et Senecione II) ne ponamus, advei'santur legatio 
Pannonica et consulatus propter res in Fannonia gestas Hadriano a. 108 datus. 

141 P. AELIVS HADRIANVS AFP^R. Praenomen cum tribu irmotuit ex 
titulo fUii III 550, Aelius Hadrianus cognomento Afer vit. Hadr. 1, 2, 
Hadrianus Afer Dio, Aelius Hadrianus (Vict.) epit. — Italica oriundus 
vit. Hadr., unde tribu Sergia; praetorius Dio 69, 3, 1 (Zonar. 11, 23); 
mortuus, cum filius decimum annum ageret = intra d. 24 m. lan. 
a. 85 et d. 24 m. lan. a. 86 vit. Hadr. 1, 4. Vxor Domitia Paulina, 
liberi P. Aelius Hadrianus qui imperavit, et Domitia Paulina vit. L t — 
Qtia necessitudine caniunctus fucrit cnm Traiano imperatore, parum 
liquet in dissetisu auctorum: consobrinus Traiani vit. Hadr, 1, 2 (omnino 

Prosopographia Imp. Kom. I. 2 



i 



AELIVS 18 AEUVS 



haud avcurate ihd. 1, 4 dicitur Traianus consobrinus Hadriani fiUi qui 
imperavif) Epitom. 14, 1; contra Hadrianus] imperator dicitur iilius 
consobrinae Traiani Euirap. 8, 6, 1 (inde Hifronym. ad a. Abr. 2133). 

— IMPERATOR CAESAR T. AELIVS HADRIANVS ANTONINVS AVGV8TVS 
PIVS = T. Aurelius Fulvus Boionius Arrius Antoninus. 

142_P. AELIVS HILARIANVS, consularis (6itaTix6?), pater P. Aelii Apol- 
loniani, avus P. Aelii Hilariani menioraiur in tiiulis nepotis cognfh- 
minis n. 143, 

143 P. AeliuB Hilarianus, equestris ordinis (iimx^?), T. Aelii Apolloniani 
et Tiberiae luliae Antoniae Letoidis filius, P. Aelii Hilariani con- 
sularis nepos honoratus titulis graecis CIG 2792. 2793 = Waddington 
1617. 595 Aphrodisiade repertis. 

144 Ael(iu8) lanuarius, procurator hereditatium, procurator Chosdroenes, 

procurator Syriae Coeles, procurator vectigalium IUyricorum 

procurator Hispaniae citerioris Tarraconensis , praeses provinciae 

Tingitanae , praeses provinciae Mauretaniae [Caesar] II 4135 

t. Tarraconemis, ubi nomen gentilicium num recte traditum sit dubit^ri 
potest. 

145 AELIVS(?) IVLIANYS, [A]i[X.] tradiiur in t. male descripto CIG 4€liS 
Add. p. 1182 cf. Ijcbas-Wadd. 2316a, decemvir stlitibus iudicandls 
ut videtur ex Waddingtonii coniectura itrobabili, tribunus legionis XIIII 
Geminae. 

146 Aelius lulianus, praefectus vigilum sub Commodo ut videtur, ceric 
ante a. 191 VI414b. 

147 Aelius lulius Pro[culus?] Eubulianus, uTrat^ixwv x]al cruvxXijxixoiv 
««[v^evT^c] , maritus Aeliae Flaviae Egnat[iae] Capitolinae t. Nysae 
in Caria repertus Athennche Mittheilungen 1893 p. 334. 

148 Aelius lunius Cordus (Aelius Cordus rit. Maxtmin. 12, 7, Clod. 
Alb. 5, 10 ubi Helius libri; ceterum lunius Cordus vel Cordus) scripsit 
vitas eorum imperatorum, quos obscuriores videbat, adserens se minima 
quaeque persecuturum vit. OpclL Macr. 1 (cf. Clod. 5, Maximin. 27, 
Max. et Balb. 4); imperatoribus Philippis superstes fuit vit. Gord. 33, 
Citatur in vitis quac Itdii Capitolini dicuntur. Clodii Albini, OpcUii 
Macrini, Maximinof^m, Gordianorum, Maximi et Bdlbvni; fragmenta 
collegit Peter Hist. R. Fr. p. 344 sqq. 

149 L. AELIVS LAMIA, consul a. 3 p. C. cum M. Servilio Noniano. In 
consulatu: L. Aelius L. f. L. n. Laraia f. Cap., L. Aelius L. f. 
Lamia Dio ind. l. 55, L. Aelius Lamia X 892, L. Aelius Eph. cp. 
8, 316, L. Lamia fast. min. XII = XIV 2801, Valer. Mojim. 1, 8, 11, 
Lamia alibi. Apud scriptores: Aelius Lamia Tacit., L. Lamia D/o, 
Aelius Lamia restituit Buhnken Vell. Pat. 2, 116, 3 (etiam traditur) 
cf. Borghesi opp. IV 455 seq. 

L. f. L. n. supra, filius scilicet L. Lamiae viri practorii, amici 
Ciceronis, nepos ut videtur L. Lamiae propter deformitatem' a Crasso 



AELIVS 19 AELIV8 

oratore irrm Cic. de orat. J2, 268, frater Q, Aelii Lamiae. Consiil 
a. 3 p. C. Siipra; vir antiquissinii raoris et priscam gravitatem semper 
humanitate temperans in Germania IUyricoque et raox in Africa 
splendidissirais functus ministeriis non merito, sed materia adipiscendi 
triumpJialia defectus est Velleius l. l. in exposiiione belli Pannonici et 
Delmaticif unde videtur legatus Tiberii fuisse a. 4 — 6. Proconsul 
Africae sub initium belli contra Tacfarinatem gesti a. 15116 Tac. a. 
4, 13. Legatus Syriae nuncupatus (circa a, 20 cf. Borghesi V 90) a 
Tiberio in urbe retentns; praefectus urbi a. 32 mortuus est a. 33 
exeunte Tae. a. 6, 27, I}io 58, 19. — Amicus Horatii, qui ad eum 
scripsit carm. 1, 26 et 3, 17, memorat eum amicum (Pomponii) Numidae 
carm. 1, 36, 7, lugentetn mortem fratris ep. 1, 14, 6. Idem intellegendus 
videtur L. Lamia Seneca contr. 7, 6, 21 ; incertum est ad quem pertineat 
oratio Asinii Pollionis pro Lamia id. suas. 6, 15. 

150 L. (AELIVS) LAMIA. L. Lamiae servus VI 16553. 

151 [L.?] AEL[IVS] [LAMIA?], frater Arvalis nominatur in actis a. /n- 
certi Claudii VI 2034; supplementa plane incerta sunt. 

152 Q. AELIVS LAMIA. Nummi aenei cusi sub Augusto intra annos fere 
739 — 749 —15- 5 a. C. (cf. Momtnsen Mimzwescn p. 740) Cohen med, 
imper. I^ 338-340 (1), 341 (2), 342 (3). Nominaplena exhibent n. 2. 3. 
Lamia n. 1. L. f. n. 2, filius scilicet L. Aelii Lamiae viri j^raetorii, 
fraier L. Aelii Lamiae cos. a. 3 p. C. Illvir auro argento aere 
ilando feriundo sub Augusto Sib'o et Annio collegis nummi. Lamiae 
fratrem maerentis, rapto de fratre dolentis meminit Horatius ep. 
1, 14, 6 seq., scilicet Lucii de morte Quinti. 

153 T. Aelius Leo, procurator Augustorum t. Kspvrayidim imcript. de 
Ijcctoure n. 31. 

— P. Sem(proniu8) Ael(iu8) Lycinus. 

154 [Aelius?] Malli[anus] procurator Aug. (Alpium Grainrum ct Poeni- 
narum) XII 102 t. Aximensis. Aelius dubitanter supplevit Hirschfeld 
(oJlato t. sepulvrali Aximensi ibd. 120 Q. Ael. Malliani. 

155 AELIVS MARCIANVS, proconsul Haeticae sub Pio Digest. 1, 6, 2 
— Institut. 1, 6, 2 = Collat. 3, 3, 1 (ubi Aurelius traditur). 

156 Aelius Marcianus Institut. 4, 3, 1, Marcianus ceterum. luris consultus 
scripsit post Antoninum Se^wri filium institutionum 1. XVI, regularum 
1. V, de appellationibus 1. II, publicorum iudiciorum 1. II, libros 
Hingulares do delatoribus, ad formulam hypothecariani, ad SC. Tur- 
pillianum ind. Flor. Citantur praeterea notae ad libros Papiniani dc 
adulteriis. Fragmenta collegit Lenel Pdlinge^iesia 1 039 seq. — Marciani 
in cod. lust. 2, 13, 6; 4, 21, 4; 7, 21, 4; 10, 58 memorati diversi sunt. 

157 P. Aelius Marcianus, P. f., tribu Pal., praepositus classis Syriacae 
et Augustae, praefectus classis Moesiaticae VIII 9358. 

158 (AELIVS) MARVLLINVS (Maryllinus ?/fcr/), qui primus in sua familia 

senator fuit, atavus Hadriani imperatoris vit. Ha^r. 1, 2. 

2* 



AELIVS 20 AelIVS 

159 Aelius Maurus (Helius libri), Phlegontis Hadriani libertus citafur 
de filiis Septimii Severi vit. Sev. 20. 

160 Aelius Melinus, grammaticus, aequalis Gellii praeter alia quae scripsit 
complura, librum composuit de loquendi proprietate Gellius 18, 6. Ad 
euni pertinerc videfitur quae ex Melisso afferunt Charisius Gramm. lat. 
1, 101, Pompeius ibd. 5, 287, auctor de dub. nmn. 5, 575. 

161 T. AELIVS NAEVIVS ANTONIVS SEVERVS. Tituli: VI 1332 (1), alter 
graecus et ipse urhanus IGI 1071 (2). Naminaplena exhibent 1. 1. 2. 
T. f., tribu Pal. t. 1, clarissimus vir, sevir equitum Rom. turmae 
secundae, lUvir capitalis, praefectus feriarum Latinarum, tribunus 
laticlavius leg. XVI Flaviae piae fidelis, quaestor 1. 1, consularis t. 2 
cos. suff. a. inccrto, sodalis Hadrianalis t. 1. 

162 T.(?) AELIVS ONERATVS, legatus Thraciae sub Severo in nummis 
Pautaliae Sestini Mus. Hedeverian. I 62, 19, Class. gencral. p. 31 
(ubi 'Ovepaxfoo), idem videtur K. ki. 'Ovep. in nummo Philippopolitano 
Catal. mus. Britann. p. 237, 27 a ; male NepotToo Mionnet S. II 376, 
1025. 1026. 1027, III 376, 1028. 

163 Ael(ius) Paternianus, vir egregius, praefectus leg. II Adiutricis a(gens) 
v(ices) I(egati) (Pannoniae inferioris) a. 284 III 3469 t. Aquincensis. 

164 P. Aelius Peregrinus, (P. Aelii) Ilasparagani regis Sarmatarum 
filius, maritus Attiae Procillae V33 t. Polensis. 

165 P. Aelius Peregrinus Rogatus. TituU VIII 9359 (1), 9360 (2) integri; 
nominatm in mutilis VIII 8485 (3), 8991 (4), 9030 (?) (5), 9320 (6), 
9361 (7), 10979 (8) omnino Mauretaniae Caesariensis. Nomina plena 
cxhibet t. 1, P. Aelius Peregrinus t. 2. 4. 8, frustulae supersunt in 
ceteris. P. f., tribu Papiria t. 1. Vir egregius t. 4 perfectissimus 
t. 2, procurator Auggg. = Severi Antonini Getae a. 2091211 1. 4 (proc. 
Augg. traditur t. 3, in t. 2 altera et tertia G erasa^ videntur, . . tio 
Peregrino procurator ... est in t, 5 certae lectionis , ubi indicatur 
a. 201) ; praeses provinciae Mauretaniae Caesariensis t, 1. 2, a cogni- 
tionibus Aug . . t. 2. 

— (P. Aelius) Phlegon. 

166 L. AELIVS PLATnVS LAMIA AELUNVS, consul suffectus idib. lun. 
a. 80. In consulatu: L. Aelius Plautius Lamia VI 2059, L. Lamia 
Plautius Aelianus III dipL mil. Ceterum Aeliiis Lamia Suet. Aouxtoo 
Aa^ifou Ai{iiXiavo5 falso Dio. Maritus Domitiae Longinae, quam Domi- 
tianus a. 70 in matrimonium abduxit Suet. Domit. 1, Dio 66, 3, 4, 
postea a Domitiano imperatore occisus Suet. Domit. 10 cf. luvetiaL 
4, 154. — Videtur parentela quadam coniunctus essc cimi Ti. Plautio 
Silvano Aeliano cos. II a. 74 cf. Dessau ad XIV 3608. 

— PLAVTIVS [AELIVS? LA]MIA SILVANVS [AELIANVS] vide Plautius. 

— CL(AVDIVS) AELIVS POLLIO. 

167 Aelius Priscus, furiosus matrem occidit sub Marco ct Commodu 
imperatoribus Digest. 1, 18, 14. 



AEUVS 21 AELIVS 



— Aelius Pylades. 

168 P. Aelius Rasparaganus, rex Roxolanorum V3S Polensis, Raspara- 
ganus rex Sarmatarum in t, filii P. Aelii Peregrini V33, Hadrianus 
cum rege Roxolanorum, qui de imrainutis stipendiis querebatur, 
cognito negotio pacem composuit suh initium imperii vit. Hadr, 6; 
postea Polae eum extdasse rel detentum fuisse docent tituli, 

168a T. Aelius Restitutus, Augg. libertus (a, 1611 168) procurator Syriae 
Palaestinae VI 8568, 

169 AELIVS ROMANVS, curator aedium sa[crarum] et operum locoru[mque] 
[pubUcor]um m t, urbano dedicato ut videtur a, 210 Bull. camun, 1880 p. 80, 

— M. Messius Rusticus Aemilius Verus Aelius Romulus Priscianus 
Titus(?) Proculus. 

170 Aelius Rufus lanuarius, vir egregius, ad fisci advocationes ter 
numero promotus Thevestinam Hadrumetinam Thamugadensem, ad 
annonam perpetuo, a militiis; ilamen perpetuus, duumviralicius 
(Lambaesi) VIII J2757 Lambaesitanus, Post duumviralicius m lapide 
extant Utterae DORP lectionis certae incertae explicationis, 

171 Aelius Sabinus, rerum scriptor de Maximo Maximini imperatoris 
filio citatur vit, Max, 32, 1, 

172 AELIVS SAOTERVS nominatur in viris clarissimis, qui in albo sacer- 
dotum domus Aug(ustae) Palat(inae) ante sodales ut paironi persCripti 
sunt VI 2010 y Borghesi opp, III 23 hunc esse Saoterum Nicomediensem 
coniecit, cubicularium Commodi, qui ab eo in deUciis habitus posfea 
(a, 184) a Cleandro occisus est Dio 72, 12, vit, Comm. 3, 6; 4, 5. 

173 Aelius Satuminus propter carmina famosa in Tiberium composita 
damnatus et occisus a. 23 Dio 57, 22, 

174 AELIVS SCORPUNVS, consul HI non. Febr. a. 276 vit Prob. 11 in 
actis senatus fictis. 

175 P. AELIVS SECVNDINVS, frater Arvalis a. 219. 221. 224. 234 actaArv, 

176 L. AELIVS SEIANVS. Nummi Btlbilitani EckJiel VI p, 196, Cohcn 
I^ p. 198, 97 in parte aversa exhibentes Mun. Augusta Bilbilis Ti. 
Caesare V L. Aelio Seiano cos. ; nominatur in t, servi VI 6039 (1), 
liberti VI 10769 (2), Seianus sceleratus in t, post dumnationem positn 
VI 10213 (3); intellegitur Seianus in t. Interamnate XI 4170 anno 32 

dedicato providentiae Ti. Caesaris Aug. sublato hoste pernicio- 

sissimo p. R. — 

L. Aelius Seianus nominatur t, 1. 2, Dio 57, 19, 5, ceterum dicitur 
Aelius Seianus sive plerumque Seianus. — Genitus Volsiniis Tac, a, 
4, 1; 6, 8, patre Seio Strabone equite Romano Tac. a, 1, 24; 4, 1, 
Dio 57, 19, 5, Vell. 2, 127, 3, matre gentis clarissimae Vell., sorore 
lunii Blaesi Tac. a. 3, 35, 72; 4, 26. Adoptatum fuisse ab Aelio Gallo 
ex nomine filii veri simile mdetur, Prima iuventa C. Caesafem Augusti 
nepotem in orientem sectatus est Tac. a. 4, 1, non sine rumore M. Gavio 
Apicio stuprum veno dedisse Tac, l, 7., Dio 57, 19, 5. A Tiberio anno 14 



i 



AELIVS 22 AELIVS 

p. C. praefectus praetorio coUega Straboni patri datus Tac, a. 1, 24, 
Dio 57, 19, 6 et comes Drusi in Pannoniam missus Tac, l. l. Patre 
in Aegyptum misso solus praetorianos rexit Dio 57, 19, 6, intenditque 
vim praefecturae modicam antea dispersas cohortes in una castra 
conducendo Dio l. l., Ta^. a. 4, 2, Suet. Tih. 37, Anno 20 a Tiberio 
ornamentis praetoriis honoratus Dio 57, 19, 7 et Druso Claudii filio 
socer destinatus Tac. a. 3, 29, Saet. Claud. 27, Dio 56, 11, 5. Apicata 
uxore pulsa Liviam Drusi in adulterium pellexit et Drusum veneno 
interemit anno 23 Tac. a. 4, 3. 7--11, Suet. Tib. 62, Dio 57, 22. Anno 25 
matrimonium Liviae a Tiberio frustra petiit Tac. a. 4, 39-40 auctor- 
que fuit Tiberio, ut urbe excederet ibd. c. 41. 56-59. Aucta inde 
potentia et adulatio omnium ordinum Tac. a. 4,68.74, Dio 57, 21; 
58, 2. 5. Germanici uxori stirpique semper infestus Ta^. a. 4, 12. 15. 
17. 18. 19. 54. 59. 60. 07. Agrippinam Neronem Drusumque pervertit 
anno 29 Tac. a. 5, 3; 6, 23. 25. Suet. Tib. 54. 55. 61. luliam 
Drusi filiam ei a Tiberio in matrimonium datam esse tradit Zonar. 
11, 2, rectius spe affinitatis ac tribuniciae potestatis deceptum dicit 
Suet. Tib. 65 (cf. vf^q p.eXXov6{x<pou Dio 58, 7, 5), neque adversatur Tac. a. 
5, 6; 6, 8. Consul anni 31 cum Tiberio V num., t. 3, Tac. a. 6, 8, Suet. 
Tib. 65, Dio 58, 4, 3; sacerdotiis ornatus potestatem proconsularem 
accepit Dio 58, 7, 4. 5. Tiberium Seianumque consules in quinque 
annos designavit senatus Dio 58, 4, 4 (quod senatus consultum quam- 
quam a Dione post consulatum anni 31 memoratum fortasse pertinei ad 
a. 30). Coniuratione quam contra Tiberium inierat ab Antonia detecta 
iussu imperatoris opera Sertorii Macronis d. 18 mens. Octobr. a. 31 in 
carcerem ductus et occisus, damnata memoria bonis publicatis Ta<^. a. 
5, 6-8; 6, 2-4. 19. 23. 25. 48, Suet. Tib. 48, 65, Dio 58, 4-19, Zonar. 
11, 2, loann. Antioch. p. 570 M., loseph. ant. 18, 6, 6; 18, 7, 2, Senec. 
diai. 9, 11, 11, Plut. Moral. p. 96 C, Oros. 7, 4, luvenal. 10, 62-113. 
Die qui fuit XV k. Novembr. (utpote die d^nmnedionis Seiani) Tiberio 
f. CreticHS dedicatus est Eph. ep. 7 p. 424 u. 2 = /// S. Add. 12036. 
Cn. Piso ab eo per vana promissa elusus Tac. a. 3, 16; Curtius 
Atticus ab eo oppressus ibd. 6, 10; Attalus Stoicus ab eo circum- 
scriptus Senec. suas. 2, 12; Cremutium Cordum Satrio Secundo con- 
giarium dedit Senec. dial. 6, 22, 4; inimicus ludaeorum Philo leg. 
p. 551. 569 in Fla^c. p. 517 (inde Euseb. hist. eccl. 2, 6, chronic. 2050, 
Hieronym. 2050, inde Oros. 7, 4). — Nominatur Ta^. a. 13, 45, Suet, 
Claud. 6, Vitell. 2, Dio 59, 16; 66, 14, Seneca dial. 6, 15, 3, nat. quaest. 
1, 1, 3, ep. 55, 3, Plin. n. h. 7, 129; 8, 197, Phaedr. 3, 1, 41, nomine 
omisso in mortuum invehitur VaJer. Max. 9, 11, 4. 

Tres eius liberi Ta^c. a. 4, 3: Aelius Gallus; alter filius filiaque 
post necem patrls interfecti Ta^. a. 5, 9, Suet. Tib. 61. 
177 L. (AELIVS) SEIANVS dicitur volgo in editionibus praetorius Dio 
58, 19, 1, qui re vera est L. (Apronius) Caesianus, tibi vida. 



AELIVS 23 AELIA 

178 P. AEL(IVS) SEMPRONIVS METROPHANES, senator honoratus t gr. 
Ancyrano Perrot Exploration n, 131, 

— L. Aelius Septimius Abgarus vide Abgarus. 

179 Aelius Serenianus in consilio Alexandri Severi imperatoris fuit vit, 
Alex. 68, 1. 

180 P. AELIVS SEVERIANVS MAXIMVS, tiiulus Bostranus III 91 (1), nom. 
m t. filii Thracico Archdol. Epigr. Mitfheil. aus Oesir, VIII (1884) 
p. 217 n. 43 (2). — Plena nomina exhibent 1. 1. 2. Severianus ceteruni. 
Legatus Aug. pr. pr. (Arabiae), consul designatus t. 1 consul suf- 
fectus sub finem imperii Pii; lejgatus Cappadociae a. 161 a Parthis 
apud Elegiam victus et occisus Dio 71, 2, Fronto princ. p. 209 N., 
Lucian. quoni. hist. 21. 25. 26, Alex. 27. 

181 P. AEL(IVS) SEVERIANVS MAXIMVS patris cognominis f., honoratus 
t. Thracico cf, patrem. 

182 P. Aelius Severinus, vir egregius, praeses (Alpium maritimarum) 
¥7880. 

183 Aelius Spectatus, vir egregius, subpraefectus vigilum a. 239 pr. non. 
Febr., Eph. ep, 7, 1210. 

184 Q. AELIVS TVBERO, consul a. 743 = 11 a. C. cum PauUo Fabio 
Maximo. In consfdatu: Q. Aelius Q. f. Tubero Dio ind. l. 54, 
Q. Aelius Tubero Frontin. de aq. passim; Q. Aelius I p. 210 = X 
1935, I 799, Dio 54, 32, Obsq, 72; Q. Tubero Mon. Anc. gr. 3, 13, 
Plin. n. h. 8, 65; Aelius Tubero 1800, IX 5289, Tubero alibi. Quinti 
filius Dio h l., filius certe Q. Aelii Tuberonis iuris consulti et scriptoris 
rerum. Vtrum ad patreni an ad hunc scripserit Dionysius itepl to5 
6ooxo8t8oo YOifayiTffifi^; (ubi Q. Tubero appellatur 1. 55 cf. ad Amaeum 
1, 1) non magis diiudicari potest quam uter Q. Tubero XVvir sacris 
faciundis a. 737 a^t. saec. intellegendus sit, 

185 P. Aelius Valens, procurator et praefectus provinciae Sardiniae 
a. 248 in miliariis Sardiniae Eph. ep. 8, 739. 743. 772, 

186 M. Aelius Vitalis, vir perfectissimus , praeses provinciae Sardiniae 
sub Caro X 8013, sub Carino Eph, ep. 8 757 miliar, Sard, 

187 AELIVS VLPIANVS, legatus provinciae alicuius sub Caracalla Cod, 
lust. 9, 51, 1. 

188 AELIVS XIPHIDIVS, praefectus aerarii sub Valeriano vit. Aurel. 12 
in epistula ficta. 

189 Aelia paatXiaaa, uxor Ti. lulii Tirani in t, Latyschei) inscript, rcgni 
Bosporani n, 29 A. 

190 Aelia Caecilia Philippa fj xpaTt^atr^ , mater Serii Augurini IGI 1340 
Fidenas. — Aelius Philippus, cuius causam Papinianus memorai 
Digest. 35, 1, 101 pr., potest parentela cum ea coniunctus fuisse, 

191 AELIA CATELLA, femina genere ac divitiis excellens octogenaria coram 
Nerone circa a. 60 saltavit Dio 61, 19, filia foriasse Sex, Aelii Cali, 



i 

I 



AELU 24 AEMILIANVS 

192 AELIA FLAVIA DRVSIANA, M. Flavii Drusiani filia, clariasima femina ( 

VI 1414, : 

193 Aelia Flavia Egnat[ia] Capitolina, Aelii lulii Pro[culi] Eubuliani uxor ' 
t. repertus Nysae m Caria Athenische Mitiheilungen 1893 p, 334. | 

194 Aelia Galla, uxor Postumi cuiusdam Propert. 4, 12 (plena nomina i 
V, 38), cf, C. Propertius Postumus. ' 

195 AELIA LICINIA PETILIA, M. Licini Petili Aia clarissimae 

memoriae viri filia V 871. 

196 AELIA OPTATA, clarissima femina, M. Aurelii Fortunati viri egregii 
uxor VIII 2665, 

197 AELIA PAETINA e familia Tuberonum Tac, a. 12, 1 consulari patre i 
Suet. Claud. 26, post Plautiam Vrgulanillam uxor Claudii, cum qua • 
ex levibus ofFensis divortium fecit Suet. l. l. Antonia filia eorum ' 
Suet. Claud. 27, Tac. a. 12, 2, loseph. ant. 20, 8, 1 (ubi falso prima ] 
uxor dicitur), Messalina occisa matrimonium Claudii rursus petebat 
et a Narcisso fovebatur Tac. a, 12, 1-2, Suet. Clcmd. 26, 

198 AELIA PITHIAS, r^ xpaTfaxTj 6icaTixi^ Ti. Claudii Hermiae uxor t, Ephe- 
sinus Herm. IV p. 194 = GreeJc inscr. in the British Mus. III p, 200 
n. 562, memoratur in fragmento inedito t, Rhodii quem vide in Tiberio 
Claudio Draconte fiUo ut videtur eius. 

198 a AELIA PLATONIS, Claudii Agrippini viri clarissimi (auYxXijTixoo) uxor 
inscript. Lyciae Reisen im siidtvestlichen Kleinasirn p. 113, X VIII et 
p, 182 n. 233 E. 

199 AELIA PROSPERA, clarissima femina, uxor C. Pomponii Magni 
VIII 2748. 

200 Aelia Romana, Q. Axii Aeliani uxor /// 1423. 

201 AEL(IA) SATVRNINA, clarissima femina, Antonii Tauri uxor III S. 8712. 

— Aeria Aelia Theodora. 

— Aurelius Aelix. 

— HERENNIA HELVIDIA AEMILUNA. 

202 AEMILIANVS dicitur consul a. 227 collega (M. Nuramii) Albiui cod. 
lust. 2, 4, 5; 9, 6, 4 qui alibi semper M. Laelius Maximus. 

203 AEMILIANVS consul a. 259 cum Basso fasti 

204 AEMILIANVS consul a. 276 cum imperatore M. Claudio Tacito fasti. 

205 Aemilianus dux sub Gallieno in Aegypto sumpsit imperium vit. GaU. 
4, 1; 5, 6; 9, 1, trig. tyr, 22. Vict. Ep. 32; a Theodoto duce Gallieni 
victus et interfectus vit. Gall. 4, 2, trig. iyr. 22; 26, 4. 

206 Aemilianus ludex Prudent. peristeph. 6, 34. 

207 Aemilianus, rhetor Graecus aetate Senecae rhetoris Senec. contr. 
10, 5, 25, Potest ideni esse Aemilianus rhetor, Epithersis filius, aetate 
fere Tiberii Plut. de def. o^-ac. 17, 

— Aelius Aemilianus. 

— ASELLIVS AEMILIANVS. 

— BARBIVS FVLVIVS AEMILIANVS. 



AEMnJANYS 25 AEMILIVS 



— CAECILIVS AEMILIANVS. 

— Casperius Aemilianus. 

— L. CESTIVS GALLVS VARENIANVS LVTATIVS NATALIS AKM[I]- 
LIANVS. 

— C(ORNELIVS?) AEMILIANVS CALPVRNIVS RVFILIANVS. 

— (Corvinius) Aemilianus. 
~ FVLVIVS AEMILIANVS. 

— L. FVLVIVS GAVIVS N[VMISIVS] ... AEMILIANVS. 

— L. FVLVIVS GAVIVS NVMISIVS PETRONIVS AEMILIANVS. 

— L. FVLVIVS RVSTICVS AEMILIANVS. 

— GEMINIVS TVTICIVS AEMILIANVS. 

— lASDIVS AEMILIANVS HONORATIANVS. 

— M. LICINIVS QVINTIANVS AEMILLVNVS. 

— MINVCIVS HONORATVS MARCELLVS AEMILIANVS. 

— N\\MMIVS AEMILIANVS DEXTER. 

— GN. PAPIRIVS AELIANVS AEMIL[UNVS] TVS(ULLVS. 

— L. Sammius Aemilianus? 

— Sicinius Aemilianus. 

— L. STEIVS AEMILIANVS. 

— STRABO AEMILLA.NVS. 

208 AEMILIVS — proconsul (Asiae) CIGS211 Smymaeus aetatis incerta^*. 

209 Aemilius, primipilarls equitibus praefuit in expeditione Germanici 
a. 16 Tac. a. 2, 11. Idem videtur Aemilius e militaribus viris Tac. n. 
4j 12f ubi ex contextu apparet trihunum praetorianoruw significatum 
esse. Frobabiliter ergo ad hunc refertur t. Campanus X 3881 positus 
a liberto Paullo Aemilio D. f., primo pilo bis, praefecto equitum, 
tribuno chort. IIII praetor. 

210 C. Aemilius (?), medicus Augusti ante (Antonium) Musam Plin. n. h. 
19, 128. (Cameli pro C. Aemilii librt). 

211 M. AEMILIVS memoratu/r in fragmento partis aversac basis, 

qua4* dedicata est imperatori T Aelio Antonino a. 138 VI 998. Ex 
contextu sequitur M. Aefnilium a. 138 curatorem operum publicorum 
fuisse. At fragmenttm haud satis frma auctoritate nititur traditum 
per Grutermn ex schedis Vrsini. 

212 Aemilius Aelianus, Cordubensis reus factus apud Augustum Suet. 
Aug. 51. 

218 IMP. CAESAR M. AEMILIVS AEMILLA.NVS AVG. Miliarii Sardiniae 
X 8011 (1) Moesiae superioris III S. 8270 (2) Africae VIII 10402 (3) ; 
incertum est, num ad eum adhuc privatum pertineat fistula plumbea 
aquaria prqpe Bomam reperta Bullett, comunale 1881 p. 10. Nummi 
apud Eckhel VII 371 sqq., Cohen V^ 278 sqq., Alr.randrini Sallet 
Daten der alexandrinischen Kaisermiinjsen p. 70 seq. 

Imp. Caesar M. Aemilius Aemilianus pius felix invictus Aug. 
tituli, Imp. M. Aemilius Aemilianus p. f. Aug. sive Imp. Caes. 



AEMILIVS 26 AEMILIVS 



Aemiltanus p. f. Aug. m nummis; Aemilius Aemilianus Vict. Caes. 31, 
cetenim Aemilianus apud scriptorrs. 

Origine Maurus Vict, ej)it. 31, 1, Zonar, 12, 21, ojiiscurissime natus 
Uutrop. P, 5. Consul t. 2, suffectus a. incerto, si quidefu consuUUum 
ante imperium obtinuerit. Ab imperatore Treboniano Gallo Moesiae 
(sic Zonar. l. ?., loannes Antioch. fr. 150 M. IV cf. lordan. Getic. 105; 
PanDoniae Zosimus 1, 28) praepositus postquam anno 253 Gothos 
devicit; a militibus imperator factus sumpsit imperium et cum exer- 
citu in Italiam contendit. Imperatoribus Treboniano et Volusiano, 
qui contra eum profecti erant, apud Interamnam occisis Aemilianus 
ab utroque exercitu et a senatu imperator agnitus est Vict. Caes. 31 
epitom. 31, Eutrop. 9, 5 = Oros, 7, 21, Zonar. 10, 22, Zosim. 1, 28, 
Dio cont. fr. 2. Contra Valerianum, qui ex Raetia exercitum duxerat, 
profectus apud Spoletum autumno a. 253 occisus est (morbo ab- 
sumptus solm Vict. Caes.). Vixit quadraginta (Zonar.) vel quadra- 
ginta septem (Vict, epit.) annos, regnavit tres fere menses inde a 
mcnse lulio circiter usque ad Septembrem a. 253 = dies LXXXVIII 
Chronograph. p. 148, tertio mense extinctus Eutrop. 9, 6 = Hieronym. 
chr. 2270 = Oros. 7, 21 — lordan. Honu 286, tres menses Vict. Caes. 
31, 3, quattuor menses Vict. epit. 31, 2, oiiico> Tfoorapa; (i^vac Zonar. 
12, 22, Texapxo) jitjvi loann. Antioch. fr. 150, — Vror ereditur C. Cor- 
nelia Supera tantum ex nunmis cognita. 

— M. MESSIVS RVSTICVS AEMILIVS AFER CVTIVS ROMVLVS PRIS- 
CIANVS ARRIVS PROCVLVS. 

214 M. Aemilius Alcimus, amicus L. Aurelii Galli cos.; cui posuit t. urb. 
VI 1356. 

— P. lul(ius) Aemilius Aquila. 

215 L. AEMILIVS ARCANVS. Titulus eius Narbonensis XII 4354. — 
L. f., tribu Pap., origine Narbonensis, tribunus militum leg. XI (sie) 
Gcminae et tribunus militum leg. I Minerviae, item tribunus militum 
leg. II Augustae, adlectus in amplissimum ordinem ab imp. Caesarc 
Hadriano Aug. , sevir equitum Romanorum, quaestor urbanus, tri- 
bunus plebis, praetor designatus obiit — Curio^ omnibus honoribus 
in colonia sua functus tit. — Arcanus *quem pulcherrima iam redire 

Narbo ad leges iubet annuosque fasces' amicus Martiaiis Martial. 

8, 72, 3 certe cum hoc necessitudine coniunctus fuit, fortasse pater. 

216 Aemilius Asper, grammaticus saeculi incerti aetatis imperatoriae ; 
diversas sententias virorum doctonwi dissentientium de aetate recensuit 
Laemnierhirt commentaiiones philolog. lenens. IV (1890) p. 401 seq., 
proferens et ipse non minus inceriam quam reliqui. Scripsit post 
Comutum, quem refellit schol. Veronefis. Aen. III 691. Confecit com- 
mentiirium in Terentium, qui citatnr passim apud Donatum, Bufin. 
Gramm. Lat. VI 555, 1 ; commentarium in Sallustium Charis. ibd. I 
196, 23; 209, 1; 215, 6; 216,28, Fomp. ibd. V 273, 12, Hiermym. 



AEMILIVS 27 AEMILIVS 

adv, Rufin. 1, 16, LydtiS de mag, 3, 8; commentarium in Vergilium, 
cuius religuias tractavit liibbeck proUgomena jp. 128 seq. Cf, Teuffel- 
Schwabe Bom, Literaturgesch. p. 811. 

217 C. AEMILIVS BERE[NI]CIANVS MAXIM[VS], Xvir stlitibus ludicandis, 
tribunus laticlavius leg. IIII Scythicae item VII Geminae iterato 
tribunatu, quaestor urbanus, adlectus inter tribunicios a divo Magno 
Antonino, praetor supremarum, legatus pro pr. provinciae Asiae, 
proconsul provinciae Narbonensis, consul (suffectus anno incerto). 
Vllvir epulonum XII 3163 Nemausensis. 

218 Aemil(ius) Carus tr[ib.] /// 3223 Bassianensis mutilus. 

219 L. AEMILIVS CARVS. Tituli: positus est ei ante legationeni Dacicam 
urbanus VI 1333(1), ipse posuit legatus leg. Agrippinensem Brambach 
hiscript. Rhen. 334 (2), legatus Daciarum Dacicos III 1153 (3). 1415 (4). 
III S. 7771 (5). Referri potest ad eum fragmentum Brambach 299, 
ubi nihil superest nisi L. Carus. 

L. Aemilius Carus (Karus t. 1) t. 1. 2. 3. 4. 5, L. f., tribu Cam. 
t. 1. Xvir stlitibus ludicandis, tribunus militum leg. VIII Augustae, 
tribunus militum leg. VIIII Hispanae, quaestor Augusti, tribunus plebis, 
praetor, legatus leg. XXX Vlpiae Victricis t. 1. Ad hanc legationetn 
pertinet t. 2 ubi dicitur leg. Aug. nude. Curator viae Flaminiae, 
legatus Aug. pr. pr. provinciae Arabiae, consul (suff.), legatus Aug. 
pr. pr. censitor provinciae Lugdunensis, legatus Aug. pr. pr. provinciae 
Cappadociae 1. 1, legatus Aug. pr. pr. III Daciarum t. 3. 4. 5. — Lega- 
tum Cappadociae fuisse sub Pio probabiliter coniecit Borghesi opp. 
IV 159; legatus consularis III Daciarum certe non fuit anie Marcum. 
— CN. PINARIVS AEMILIVS CICATRICVLA POMPEIVS LONGINVS. 

220 M. Aemilius Clodianus, egregius vir, procurator Augustorum (Anto- 
nini et Getae ut videtur) patrimonii regionis Leptiminensis, item pri- 
vatae regionis Tripolitanae VIII S. 16542. 16543 Thevestini. 

221 M. Aemilius Crescens, praefectus classis Germanicae p. f., pater 
Aemilii Macrini Brambach inscript. Rhenan. 355. 

222 L. Aemilius Decius Andromachus, procurator Augusti CIG 2218. 

223 Aemilius Dexter magistratus Paulus Digest. 26, 7, 53. Potest essc 
municipalis, cum agatur de tutoribus daiis. 

224 Aemilius Equester, ad quem divus Pius rescripsit Vlpianus Digest. 
36, 4, 1, 3. 

225 M. AEMIL(IVS) FLAVIVS IVLUNVS LATINIANVS, M. f . , clarissimus 
vir, patronus Reginorum luliensium, honoratus ab iis t. Regino Eph. 
ep, 8, 246. 

226 L. AEMILIVS FRON[T . . .], a. d k. lan cino(?) L. Aemilio 

Fron [cos] dipl. mil. in Bavaria a. 1888 rq)ertinn III S. LXXIX 

pra^iomen L. (non D.) recognmrit Mo^nmscn. Consul suflecius post a. 146. 

227 L. AEM[ILIVS] FRON[T ] .. iilius, tribu Quirina, legatus Aug. 

pr. pr. provinciae Lugdunensis, cos. (suff. anno incnio) t. Lugdu- 




AEMILIVS 28 AEMILIVS 



nensis Revue ipigraphique du midi de la France I p, 26 n. 36, Potest 
idem esse qui praecedit, 

228 AEMILIVS FRONTINIANVS , vir clarissimus, patronus ordinis sacer- 
dotum domus Aug. Palatinae aetate Commodi VI 2010 a 29. 

229 AEMILIVS FRONTINVS, proconsul Asiae (tntra annos fere 1701190) 
Apollonius apud Eusehium hist. eccl. 5, 18, 9, 

230 AEMILIVS FRONTO, clarissimus vir. Ex sententia eius, postea 
deinde Arrii Antonini cl. v. rei p. Tif(erni) Tib(erini) pecuniam 
numeratam esse memoratur in t, ibd. reperto guem descripsit Bor- 
niann (Grut. 494, 5). luridicus fuisse videtur, 

231 L. AEMILIVS HONORATVS. Tituli Nemausenses: XII 3164 (1) integer, 
3165 (2) fragmentum t. gemelli; ad eundem pertinerc videntur frustuln 
t, Nefnausensis XII 5896. 

M. f., tribu Volt., Illvir capitalis, quaestor pr. pr. provinciae 
Ponti et Bithyniae, legatus (procans^dis) eiusdem provinciae, aedilis 
plebis, praetor, praefectus frumenti dandi ex senatus consulto, pro- 
consul provinciae Cretae et Cyrenarum; hic hos honores beneficio 
optimi principis maturius quam per annos permitti solet, gessit. — 
Sacerdos fetialis t, 1. — Optimus princeps num intellegatur Traianus 
incertum est. 

232 Aemilius lucundus, praefectus alae equitum Romanorum loseph. bell. 
2, 19, 7. Incertum nuni idem sit lucundus praefectus alae ibd. 2, 14, 5. 

233 AEMILIVS IVNCVS, proconsul Asiae me^noratur in t. graeco Thya- 
tireno Bulletin de corr. helL XI (1887) p.'99. Cogitari potest de 
L. Aemilio lunco vel de Aemilio lunco aetatis Commodianae. 

234 AEMILIVS IVNCVS (lunctus libri). Coniuratione Paterni detecta 
(a. 183) in exilium acti sunt Aemilius luncus et Atilius Severus con- 
sules vit. Comm. 4, 11. Vnde in summa biographorum neglegentia non 
certe concluditur luncum tunc consulem fuisse. 

235 L. AEMILIVS IVNCVS, consul (suff.) a. 127 cum Sex. lulio Severo. 
Tituli: honoratur Attico CIA III 622 (1) quem publice posuerunt Tri- 
politani Phoenices legato, memoratur in Spartano CIG 1346 (2). — 
In consulatu = L. Aemilius luncus III dipl. mil. = Eph. ep. 4 
p. 181, Aemilius luncus Digest, 40, 5, 28, 4, nuper consule lunco 
luvenal. 15, 27, senatus consultum luncianum Digest, 40, 5, 51, 8. — 
Aemilius luncus t. 1. 2. 

Origine Tripolitanus 1. 1, Legatus Aug. pr. pr. t. 1 o SixatoS^tij? 
t. 2; quod cum Borghesi opp. V 70 interpretatus csset legatum pro- 
consulis Achaim, Bittenberger Eph. ep. I p. 247 sqq. demonstrare 
studuit legatum missum ad corrigendum statum civitatium liberarum 
Achaiae significari. Contra dixit Mommsen Staatsrecht II^ 858 adn. 2 
et monuit fieri potuisse, ut per id temporis, ctim luncus legatione fun- 
gei'etur, Achaia esset provinda principalis, In re incerta certum 



AEMILIVS 29 AEMILIVS 



est luncum legati praetorii munere in Achaia functum esse. Consul 
a. d. V id. Octobr. a. 127 v, supra, 

Fotest idefn esse L. Aemilius luncus in fistula aquaria urbana 
Lanciani syll. aquar. 567; fortasse ad hunc spectant tegulae urbanae 
ex figlinis luncianis a. 123 XV 257 et fragmentum tituli CIA III 622 a. 

236 Q. Aemilius Laetus. Plena nofnina extant vit. Comm, 17, 1, Aemilius 
Laetus Dio 72, 19, Laetus alibi. — Praefectus praetorio sub Com- 
modo vit. Pertin. 4, 5, Dio 72, 19, Herodian. 1, 16, 5, sub Pertinace 
vit. Pertin. 10, 8; 11, 7 (praefectus nude passim.): Cum Commodo 
gladiatoris habitu pugnavit Dio 72, 19; eum prohibuit, ne urbem in- 
cenderet vit. Comm. 15, 7. Sub finem a. 192 cum Marcia in Com- 
modum coniuravit et eum interfecit d. 31 mens. Decembris vit. 
Cotnm. 17, Pertin. 5, 1, Dio 72, 22 (Zonar. 12, 5), Herodian. 1, 16, 1— 
1, 17, et detulit regnum Pertinaci vit. Pertin. 4, 5-7, Dio 73, 1, 
Herodian. 2, 1-2; multa in contumeliam Commodi fecit Dio 73, 6. 
Dein coniuravit in Pertinacem vit. Pertin. 10, 8 seq. ; 11, 7, Dio 73, 8. i) 
(Zonur. 12, 6), quo occiso et ipse a Didio luliano interfectus est vit. 
Did. 6, 2, Dio 73, 16 (Zonar. 12, 7). — Laeto suffragante Septimius 
Severus exercitui Germanico praepositus est vit. Sev. 4, 4. 

237 T. Aelius Largus, T. f., eques Romanus, procurator Aug. byblio- 
thecai*um XIV 2916 t. Praenestinus. 

238 AEMILIVS LATINIANVS, cjoyxXtjtixo?, amicus Acilii Glabrionis (n. 48) 
CIG 2979. 

239 (AEMILIVS) LEPIDVS nescio qtiis publice honoratus t. Attico CIA 574 
incertae aetatis. 

240 . . AEMILIVS LEPID VS inter testes ^enatus consultorum Mai 23 
a. 737 = 17 acta saecularia. 

241 (C. AEMILIVS) LEPIDVS, nmnoratur in iitulo liberti Vt 6071. 

242 M\ AEMILIVS LEPIDVS, consul a. 11 p. C. cum T. Statilio Tauro. 
McfHoratur in t. adephalo legati VIII 9247 (1) (ubi traditur VE pro 
U\), in t. praefecti fabrum III 398 = III S. 7089 (2), liberti VI 
9359 (3). 

In consulatu: [M\] [Ae]milius Lepidus fast. Cap., W. Aemilius 
fast. Arvaliunt, M. (sic) Aemilius Lepidus fast. niin. XIV ^X 6639, 
Dio ind. l. 56; 56, 25; W. Aemilius Lepidus 1X1456, XII 4333, 
XIV 2302, W. Lepidus / 759, ceterum Lepidus fasti. — In titulis: 
(M', Aemilius) Lepidus t. 3. W. Lepidus t. 1. 2. — Apud scriptorcs 
praenomen Manii litteris ^perscripiis uno loco certc tradiiur Tac. a. 
3, 22, ceterum diciiur Marcus Lepidus sive Lepidus. Locos Taciti 
qui partim ad hnnc partim ad Marcum Lepidum consuleni a. 6 p. C. 
pertinent, recte distinxit Borghes^i opp. V 287 sqq. Fundametituni certuni 
distinctiofiis praebent verba Taciti ann. 3, 32 (juae ad Marcum, et ann. 
3, 35; 4, 56 quaS^ ad Manium non possunt noti referri, deinde a. 6, 27 
coU. cum a. 4, 29. 



d 



AEMILIVS 30 AEMILIVS 



Q. f. fasti Cap, Dio ind, L 50, M. ii. fusti Cap. filius scilicet 
(^, Ijepidi cdnsulis «". 733 = J2Jj ncpos M. Lepidi tritmviri. Consul 
ji. 11 p. C. fasti. Anno 20 Pisoni reo pAtronus adfuit Tac. a. 3, 11 
et in senatu Lepidam sororem defendit ihd. 3, 22. A. 21 proconsulatu 
Africae lunio Blaeso cessit ihd. 'SrSi^t causam Clutorii Prisci in 
senatu egit ihd. 3, 50. A. 26 proconsul Asiae ihd. 4, 56 t. 1. 2. A. 33 
obiit ihd. 6, 27, — Augur t. 2. — Gravis et sapiens vir; nam pleraquc 
ab saevis adulationibus aliorum in melius flexit, nequc tamen tempera- 
menti egebat, cum aequabili auctoritate et gratia apud Tiberium 
viguerit ihd. 4, 20 cf. 6, 27. Augustus eum capacem imperii, sed 
abnuentem dixerat ihd. i, 13. Neronis (filii Germanici) praeceptor 
Smcca contr. 2, 3, 23; egregius vir ihd. 9 praef. 5. — Liberi, nubilis 
filia suh. a. 21 memorantur Tac. a. 3, 35. — Nominatur praeUrva 
Tac. n. 6, 5,* Setura contr. 10 praef. 3. 

243 (M. AKMILlVi^) LEPIDVS ncscio quis 'mcmoratur in titi(lis Vhntorum 
VI H602. 11056. 11092. 

244 M. AEMILIVS LEPIDVS, patronus Vxamensium H 2820 Vxamensis; 
incertum ad triumvirum an ad postcriorcm M. Ltpidum pcrtincat. 

245 M. (AEMILIVS) LEI»IDVS ncscio quis memoratur X (1774 ar Pontia 
insula; traditur Pontio Nigrino c[os. ?] {a 37) M. Lcpidus, omnino 
incertum est, num in cadcm insiriptionc duo homincs nominati fncrint. 

246 M. AEM1LIV8 LEPIDVS, M. f. Q. n., cos. 1 a. 708 = 46, cos. II 
a. 712 = 42, Illvir rei publicae constituendae a. 711—718 =-■ 43—36, 
a. 718 = 36 a Caesare magistratu cxutus vitam et pontificatum maxi- 
mum rctinuit cf. Drumann I p. 12 sqq, Mortuus est sub fineni 
a. 741 = 13 Dio 54, 27 vcl ineuntc a. 742 cf. Monumcnt. Ancyr, 
2, 23 ct adn. Mommseni p. 45. 

Cmistat eum uiorcm hahuissc indc ah anno fcrc 704 — 50 luniam 
M. Bruii sorm-em VeUeius 2, 88, .\ppian, h. c, 4, 50 cf. Cic. ad 
Att. 6f 1, 25; 14, 8, 1; nam M. Lcpidus Lepidi cx lunia fdius qui 
a. 724 '— 30, occims est, 'iuvenis^ intcriit matrc superstitc. Duhitatur 
dc Coriwlia, qnam uxorem erus a. 702 = 52 fuisse mcmorat Ascon. in 
Milonianam p. 38 KS. 'cuius castitas pro exemplo habita est'. Vndc 
scquitur Marcum fdium, qui cx ^n^acfiominc natu mcuimu^s crcditur, 
non antc a. 704 natuni csse potuissc, ita ut a. 717 Lepidus pater ct 
Antonius de nuptiis conficimdis Marci et Antoniac non possent 
agitarc. Errassc autcm Asconium in nomine Corncliae haud facilc 
pomerim. Immo veri similius est Q. Lcpidum cofisulem a. 733 = 21 
fdium maiorem cx Comclia gcnitum fuissc , veluti fdiorum M. lApidi 
consulis a, 676 — 78 maior natu non Marcus, sed L. Paullus fuisse 
videtur. Quintum ergo potius quam Marcum generum Antonio desti- 
natum credidcrim. — *Liberos' Lepidi a. 711 — 43 memorat Cicero 
Philipp. 13, 8, 

247 M. (AEMILIVS) LEPIDVS, Lepidi eius, qui triumvir fuerat rei publi- 



AEMILIVS 81 AEMILIVS 



cae constituendae, filius lunia Bruti sorore natu^ Velleim 2,88,1; 
a. 724 = 80 iuvenis contra Caesarem coniuravit eo consilio, ut eum^ 
cum in urbem revertisset, interficeret, sed a Maccenate opprcssus 
Aetium roissus ibique interfectus est Velleius l. L, Liv, perioch. 138, 
Jppian, b, c, 4, 50, Dio 59, 15. Coniurationem paucis attingunt 
Seneca de clement, 1, 9, 6, brevit, vit. 4, 5, Suet, Aug, 19, Rutilius 
Numatian, 1, 303, — Sei*vilia uxor Velleius l, l. 

A. 710 = 44 M. Antonius iiliam filio M. Lepidi despondit Dio 
44, 53; a, 7\7 = 37 Antonius ad Lepidum coUegam Calliam libertum 
misit de nuptiis conficiendis acturum Appian, b, c. 5, 93, unde ea.s 
nuptias re vera confectas esse nequaquam licet concludere, Haec 
quae notnine filii oinisso traduntur, referri solent ad M, Lepidum 
a, 30 occisum: at vide in patre, 

248 M. AEMILIVS LEPIDVS, consul a. C p. C. cum L. Arruntio. Num- 
mus Cotiaei Phrygiae in parte adversa mm capite Tiberii et in- 
scriptione Tipipio? Zepaaxo^, in parte aversa iitl Mapx(oo) AsTtiSou 
[KoTia]io>v WaddingtonFa^tes p,lU2; alterum exetnplum minus integrum 
(qtiod nunc est in museo Berolinensi) descripsit Mionnet IV 271 n. 441, 
Nummus novicius, quetn edidit Borghesi opp, II 327, huc nm periinet 
cf. Waddington l. l, — Memoratur in titulo liberti VI 9449. 

In consulatu: M. Aemilius Lepidus fast. Cap. (cf. Eph, ep. 3 p, IJ), 
fast. min, XIII (ubi Aimilius), // 3695, Dio ind, l, 55; 55, 25: 
M. Lepidus fast. min. XII, Monument. Ancyran, 3, 25, I 752. 753, 
754. 755, VI 14844 Cassiodor, ; ceterum Lepidus fasti, — Aemilius 
Lepidus Tac. a. 2, 48, M. Lepidus ibd. 3, 32; 3, 72, Velkius 2, 114, 
Dio 56, 12, Lepidus alibi, — De locts Taciteis inter hunc et M\ Lepi- 
dum distribuendis vide in Manio n, 242. Nomen eius i)robaliter apud 
VeUeium 2, 125, 5 inseniit Madvig, ubi namen lacuna periit, — 
M. Lepidus nummus, titulus. 

PauUi f. L. n. fast. Cap., L. f. Dio ind. l. 55; filius ergo Paulli 
Acmilii Lepidi sive L, Aemilii Paulli consulis a. 720 = 34 ct Comcliac 
— *Lepidu8 filius^ Propert. 5, 11, 63, nepos L. Aemtlii Paulli consulis 
a, 704 = 50. — Consul a. 6 p. C. fasti. Autumno a. 8 cum Tiberius 
Pannoniis subactis exercitum in hiberna reduxisset, omnibus copiis 
a Caesare praefectus est Velleius 2, 114, 5; propter res contra Dal- 
matas a. 9 gestas ornamenta triumplialia meruit id. 115, Dio 56, 12. 
A. 14 cum Hispanias exercitumque in iis cum imperio obtineret, in 
summa pace et quiete continuit Velleius 2, 125, 5, A. 17 bona Aemiliac 
Musae accepit Tac. a. 2, 48. A. 21 proconsul in Asiam missus Tac. a. 
3, 32, nummus, A. 22 basilicam PauUi, avitum decus, restituit Tctc, a. 
3, 72. A. 36 vrl paulo ante mortuum esse sequitur ex Tac, a, 6, 40. — 
Aemilia Lepida filia ibd. 

249 M. AEMILIVS LEPIDVS (Aemilius Lcpidus Suct, Calig. 24, M. Lcpi- 
dus sive Lepidus alibi) imperatori Gaio commercio mutui stupri con- 



i 



AEMILIVS 82 AEMILIVS 

iunctus Saet Calig. 36, Dio 59, 11. 22; maritus Drusillae sororis Gai, \ 

cui defunctae (a. 38) laudationem funebrem habuit Dio 59, 11; ei 
quinquennio ante quam per leges b'ceret, magistratus petere Gaius 
permiserat et successionem imperii promiserat Dio 59, 22. Con- 
iuravit cum Lentulo Qaetulico contra Gaium Suet Claud. 9; Gai 
iussu a Dextro tribuno occiaus a. 39 Dio 59, 22, Seneca ep. 4, 7, 
loseph. ant. 19, 1, 3. Insimulatus est a Gaio cum Agrippina et Livilla 
sororibus stuprum commisisse Suet Cal. 24, Dio 59, 22; Agrippina 
puellaribus annis stuprum cum M. Lepido spe dominationis admiserat 
Tac. a. 14, 2; huc spectat Rutilius NumatiamiS 1, 303: 'quartus (scil. 
Lepidorum) Caesareo dum vult inrepere regno, incesti poenam solvit 
adulterii.' — Avillii Flacci res apud Gaium iuvare studuit, sed desiit 
a Gaio vehementer vituperatus Philo in Flaccum p. 539. 543. 
250 PAVLLVS AEMILIVS LEPIDVS, consul (suff.) a. 720 -= 34 cum 
C. Memmio. Nummi cum inscriptione Paullus Lepidus, Libo cusi 
circa a. 700 = 54 Mommsen Rdmisches Mfmzuesen p. 632; ad hunc 
pertinere videtur t CIA III 573 6 6^[io<; IlauUov AiixfXiov Aeuxfou 6iv 
AfiuSov dvftuicaxov au-youpa. 

In consulatu : Paul. Aemilius fast, min. VI. — ... milius L. f. 
M. n. Lepidus . . . f. Cap. ad a. 732. — PauUus Lepidus nummi, 
PauUus AemiUus Lepidus t — Paulus AemiUus Lepidus Dio 54, 2, 1, 
AemiUus Lepidus Paulus id. 49, 42, 2, AemiUus id. 54, 24, 3, AemiUus 
Paulus Suet. Aug. 16, Lepidus Appian. b. c. 5, 2, Paul(l)us alibi. — 
Filiorum unus L. Aefnilius Paullus cos. a. 1 p. C. dicitur Luci f. Dio 
ind. t 55 PauUi f. in t CIA III 590, item alter M. Aemtlius Lepidus 
cos. a. 6 p. C. PauUi f. in fastis Cap. , Luci f. Dio L h Cum et 
pater consul a. 704 = 50 et fdius maior nusquam non Paulli cog- 
nomine usi sint , hic ipse videtur praenomen primarium Lucii ', cog- 
nomen Paulli habuisse, sed more hominum nobilium illius aetatis 
coepisse in locum praenominis vulgaris cognomen substituere. 

L. {., M. n. fast Cap., filius scilicet L. Aemilii Paulli consulis a. 704 
= 50 (cf. Suet. Aug. 16), nepos M. AemiJii Ijcpidi consulis a. 676 = 78: 
Triumvir monetalis circa a. 700 = 54 ridetur ex nummis cf. Mwnmsen 
p. 633 adn. 484. Proscriptus a triumviris Dio 54, 2; dux partium 
Bruti et Cassii Cretam in potestatem redegit Appian. b. c, 5, 2; ad 
partes Caesaris transgressus comes eius in expeditionc contra Sex. 
Pompeium a. 710 = 38 Suet Aug. 16; consul suflf. a. 720 = 34 
r. supra basiUcam Paulli patris dedicavit Dio 49, 42 quam postea in- 
censam a. 740 = 14 restituit Dio 54, 24. Proconsulatus cuius memi- 
nit titulus, ceterum ignotus est. Censor a. 732 = 22 cum L. Munatio 
Planco fast Cap., Dio 54. 2, Velleius 2, 95. Sueton. Aug. 64, Claud. 16, 
PropertiiiS 5, 11, 67. — Augur tit. — Vxorera habuit Corneliam P. Cor- 
neUi Scipionis et Scriboniae filiam, quam amisit a. 738 = 16; de 
cuius morte scripsit Propertius ad maritum elegiam 5, 11. Tres liberi 



AEMILIVS 33 AEMILIVS 



ibi memorantur : (L. Aemilius) Paullus et (M. Acmilius) Lepidus v, 63 j 
filia V. 65. Postea uxorem duxisse Marcellam iuniorem coniecit 
Mommsen C. VI p. 909. 

251 Q. AEMILIVS LEPIDVS, repentina morte obiit Plin. n. h. 7, 181 ex 
Verrio (Flacco) ; incertum cuius aetatis. 

252 Q- (AEMILIVS) LEPIDVS nescio quis memoratur in titulo servi VI 
22961, in tegulis Campanis X 8042, 66. 

253 Q. AEMILIVS LEPIDVS. Titulus Halicamassicus Lebas-Waddifig- 
ton 506: 6 Srjftoc iTeffiijcfev K6t[vTov] [AiJjifXiov AiiriSov a[6Too] eiep^iTiijv 
xal [ic]a[Tpa)va] diti icpoY^vcov -ye^ov^oTa] , Probabiliter ex posteris fuit 
proconsuUs Asiae sive M. Lepidi sive M\ Lepidi. 

254 Q. AEMILIVS LEPIDVS, consul a. 733 = 21 a. C. cum M. LoUio. 
In consulatu: Q. Aemilius Lepidus f. min. IV, Q. Lepidus f. min. V, 
Dio ind. l. 54; 54, 6, Cassiodor., ceterum Lepidus fasti. In inscriptione 
pontis Fabricii VI 1305 d = 1600 verba: Q. Lepidus M*. f. M. Lollius 
M. f. cos. novicia sunt cf. I p. 559. Filius M. Lepidi triumviri fuisse 
videtur, praesertim cum M. Lepidus consul a. 11 p. C. Quinti filius 
Marci nepos dicatur. Ceterum vide in patre. — Idem est Q. Lepidus 
XVvir sacris faciundis a. 737 = 17 a^^ta saecularia 150. — Vxorem 
habuisse videtur Comeliam Fausti Cornelii Sullae et Pompeiae fdiam 
cf. AemUia Lepida n. 293. Liberi: M". Acmilius Lepidus (n. 242) 
et Aefnilia Lepida. 

255 Aemilius Longinus, desertor legionis primae (Germanicac) Dillium 
Voculam legatum interfecit Tac. h. 4, 59. 02. 

256 Aemilius Macer, pocta Veronensis in Asia mortuus a. 738 - 16 a. C. 
Hieronym. 2001; amicus Vergilii Serv. Verg. Ecl. 5, 1, Ovidii Ovid. 
trist. 4, 10, 43, Tibulli Tib. 2, 6, 1. Scripsit Ornitliogoniam, Theriaca, 
de herbis. Tria carmina attingit Ovidius l. l., iudicia de carminibus 
Quintil. 10, 1, 56. 87; 12, 11, 27. Ovidius cx tctrastichon Macri car- 
minc librum in malos poctas composuit id. 6, 3, 96. Fragmcnta col- 
legit Bahrens Fragm. P. L. p. 344 sqq. — Auctor Plinii Plin. n. h. 
ind. l. 9. 10. 11. 17, fortassc hic intcllcgcndus est in ind. l. 19. 21. 22. 
28. 29. 32, nbi nominatur Licinius Maccr, cum in fragmento tertio car- 
minum a Nonio 220, 17 Licinio Macro tributo eadnn cmfusio certa sit. 

257 Aemilius Macer, iuris consultus scripsit de rc militari 1. II, publi- 
corum iudiciorum 1. II, de oflficio praesidis 1. II, ad legem vicensimae 
hereditatium I. II, dc appellationibus 1. II hidex Digestorum rt ^^(^sim 
in Dig. Scripsit post Septimium Snerum, imperator noster Alexander, 
libro secundo dc appellationibus Digest. 49, 13, 1 - Lenel fr. 14. Frag- 
metita collegit Lcnel Palingenesia I 561 sqq. 

258 M. AEMILIVS MACEIl DINARCIIVS, M. Aemilii Macri (Saturnini cos. 
a. 174) iilius VIII 2730. 4228. 

259 M. AEMILIVS MACER FAVSTINIANVS, vir clarissimus anno 216 dedi- 
cavit titulum Tusculanum XIV 2596. 

Prosopographia Imp. Bom. I. 3 



i 



AEMILIVS 34 AEMILIVS 



260 M. AP^MILIVS MACER SATVRNINVS. Tituli Lambaesitani VIII 
2540 (1). 2654 (2), Veremndvmes 4200 (3). 4210 (4), Mauretaniae Ca/^. 
Eph. ejK 5, 1043 (5) ; (ii)0 --^ corr, 7, 747 (0), nominatur in t. filiorum 
Vin 2730 (7). 2731 (8). 4228 (9). 4220 (10). 

Notnina plena extant sive certe restituta sunt t. 1. 2, 3. 4. 6, 
M. Acrailius Macer /. 5. 7-10, clarissiraus vir t. 5. 9. 10, legatus Aug. 
pr. pr. (Numidiae) t. 1-10 a. 172 t. 3 usque ad anmim 174 t. 2. 5. 6, 
consul designatus a. 174 t. 2, consul a. 174 t. 6. — Patronus coloniac 
Tharaagudensis t. 6, Verccundensium t. 3. — Filii : M. Aemilius Macer 
Saturninus, M. Aemilius Maeer Dinarclius. 

2G1 M. AEMILIVS MACER SATVRNINVS, M. Aemilii Macri Saturnini (cos. 
a. 174) filius VIII 2731. 4229. 

262 Aemilius Macrinus, filius M. Aemilii Crescentis Bramhach ifiscript. 
Ehenan. 355. 

263 L. AEMILIVS NASO FABVLLINVS, L. f. tribu Gal., tribunus lati- 
clavius leg. XX Val. Vict., lllvir capitalis XI 4083. 

264 Aemilius Pacensis, tribunus cohortium urbanarum a Galba exaucto- 
ratus Tac. h. 1, 20, restitutus ab Othone, dux classis Othonianae 
ibd. 1, 87; 2, 12, interfectus ibd. 3, 73. 

265 Aemilius Papinianus. Memoratur in t. VI 228. Nomen gentilicium 
praster t. exhibent Digest. 12, 1, 40, cod. lustinian. 1, 17, 1, 6; ceterum 
Papinianus. Vir eminentissimus t. 

Amicissimus imperatori Severo et, ut quidam tradebant, adfinis 
per secundam uxorem vit, Carac. 8, 2 id est per luliam Domnam; 
quod si recte traditum est, e Syria oriundus fuisse videtur. Professus 
est cum Sovero sub (Q. Ccrvidio) Scaevola et Scvero in advocatione 
tisci successit ihd. 8, 3 suh Marco, ut ex Srptimii Severi cursu hono- 
rum ajyparet. A libellis impcratoris (Severi ut videtur) Tryphonian. 
Digest. 20, 5, 12 pr. cf. Vict. Caes. 20, 33. Praefectus praetorio sub 
Severo, in qua praefectura Fulvio Flautiano occiso anno 205 successisse 
videtur, Patdus Digest. 12, 1, 40; rescriptum a. 205 sub Maecio Laeto 
et Aemilio Papiniano pr. pr. vv. em. t. Sub idem tempus ut prae- 
fectus praetorio in Bullam latroncra inquisivit Dio 76, 10 (Zonar. 
12, 10). A. 208 Severum in Britanniam comitatur Dio 76, 14 (Zonar. 
12, 10); Severus moribundus ei praccipue utrumque filium commen- 
davit vit. Serer. 8, 3. Antoninum post mortem patris eum praefectura 
mm^isse falso tradunt epitomatores Diofiis (Xiphil. 77, 1, Zonar. 12, 10). 
Geta occiso a. 212 securi percussus; variae de morte narratitmc^dae 
vit. Carac. 8; 3, 2; 4, 1, Getae 6, 3, Sever. 21, 8, Vict. Caes. 20, 33 seq., 
Dio 77, 4 (Zonar, 12, 10), Zosim. 1, 9. — Paulus et Vlpianus adsessores 
Papiniani vit. Pescenn. Nigr. 7, 4, Alexandr. 26, 6. — Ftlius: Aemilius 
Papinianus qui sequitur, 

lure consultus celeberrimus vit. Sever. 21, 8, Victor l. l., Hieronyni. 
ep. 77, 3, cod. Theodos. 1, 4, 3, lustinian. 1, 17, 1, 6; 5, 41, 14; 6, 25, 



AEMILIVS 35 AEMILIVS 



7, 1; 6, 42, 16. 30; 7, 82, 3; 7, 45, U, Insiitnt 2, 23. 7, Constitutio 
Omneni 0; scripsit quaestionum libros XXXVII, responsorum libros 
XXX, definitionum libros II, de adultoriis libros II et librum singu- 
larem, 'AcjTovofi.ixo? librum singularem Ind, Flormt, Digest. Frag- 
mmta collegit Lenel Palingenes-ia I 803 sqq, 

266 (AEMILIVS PAPINIANVS) filius iure consulti, quaestor a. 212 a Cara- 
calla occisus vit, Carac, 4, 2, 

— C. IVLIVS PISIBANVS MAXIMVS AEMILIVS PAPVS. 

— M. CVTIVS PRISCVS MESSIVS RVSTICVS AEMILIVS PAPVS ARRIVS 
PROCVLVS IVLIVS CELSVS. 

267 Aemilius Parthenianus, qui adfectatores tyrannidis iam inde a veteri- 
bus historiae tradidit, citatur vit. Avid, Cass, 5, 1, 

268 L. AEMILIVS PAVLLVS, consu! a. 754 -= 1 p. C. cum C. Caesxire. 
Tituli: jyMice positus Atticus 6 8tj[ios Asuxtov AifAtXiov [[laDUov] FlauX- 
Xoo ulov CIA III 5!H) (1) ; fortassc ad eundem spectat fragmmtum 

Deliacum [A^]jxiXiov [IaOX[Xov] [llauX^Xoo otiv Al7c[t8ov] BuHetin de 

corresp. hell. III p, 153 (2), Memoratur in t, libertorum VI 4499 (3). 
4450 (4). 

In cofistdatu: [C. Caesar ] Paullus fast, Cap, (cf. Eph, ep. 3 

p. 10), L. Aemilius Paulus Dio ind. l. 55, L. Paullus VI 5531. 6794. 
7398, 10395, X 891, 1582, Paul(l)us alibi, — L. Aemilius PauUus 
t, 1, (L. Aemilius) Paullus t, 3. 4 , , Aemilius Paullus Lepidus t. 2 ut 
videtur, qui si recte supplctus atque relatus sit, vera nomina non 
accurate exhibet, — L. Paulus Suetonius, Acmilius Paulus scholiasta 
luvmal,, Paullus IVoperfms. 

L. f. Dio ind, l, 55, filius scilicet PauUi Aemilii Lepidi sive L. 
Aemilii PauUi consulis a. 720 et Corneliae Propert. 5, 11, 63, Consul 
a. 754 = 1 p. C. fasti, Progener Augusti, maritus luliae neptis 
Augusti Suet, Aug. 19, 64, in Augustum coniuravit ibd, 19; scholiastae 
luvenal, 6, 158 adnotantis *^Iuliam neptem Augusti significat, quae 
nupta Aemilio Paulo, cum is maiestatis crimine perisset, ab avo rele- 
gata est, post revocata cum semet vitiis dedisset, perpetuo exilio 
damnata est' confirmatur testimonium titulis 3, 4 libertorum, uhi 
nomm Paulli erasum est, et docct Paullum coniurationem iniisse ali' 
quanto ante finem regni Augusti, Itaque hic damnatae memoriae 
non potest esse frater Arvalis, cuius in locum Drusus a, 14 cooptatus 
est. — Filia Aemilia Lepida n, 295. 

269 L. [AEMILIVS] PAVLLVS, frater Arvalis, in cuius locum d. 14 mensis 
Mai a. 14 Drusus Caesar cooptatus est axita Arval, Non potest esse 
conml a, 754 = 1 p. C. 

270 (M. AIMILIVS) PAVLLVS in titulis libertorum aetatis Augusti VI 4457. 
4510. 4695, 

271 Aemilius Pius a Frontone Passieno Rufo commendatus Fronto ad, 

am, 1, 8 p. 179 seq, N. 

3* 



i 



AEMILIVS 3G AEMILIVS 



272 Aemilius Rectus, praefectus Aegypti a. 14 p. C. Dio 57, 10, 5 (cf. 
Suet Tiber, 32) Borghesi qpp. IV 438 seq. probabiliter coniedt hunc 
esse Senecae philosophi avunculum, qui per sedecim amios (circa a. fere 
754—770 = 1 — 17 p. C.) Aegyptum obtinuit et , cum ex provincia 
decessisset, in navigatione mortuus est Seneca consolat ad Helviam 19. 

273 L. Aemilius Rectus, praefectus Aegypti exouc P' Ttpepfoo KXauSfoo 
Kafoapoc = a. 42 in t Aegyptiaco BuUett. deW Inst. 1877 p. 52. 
Filius videtur eius qui praecedit. 

274 PAVLLVS AEMILIVS REGILLVS, PauUi f. tribu PaL, XVvir sacris 
faciundis, praefectus urbi iure dicundo, quaestor Ti. Caesaris Aug., 
patronus Saguntinorum // 3837 Saguntinus. FUius videtur Fautti 
Aemilii consulis a. 720 = 34, idem Regillus, cuius servi memoranktr 
VI 4422. 4447. 4450. 4688. 

275 Aemilius Regulus (TtjyXoc), Cordubensis contra Gaium coniuravit 
loseph. ant. 19, 1, 3. 

276 Aemilius Rufinus, frater Fl(aviae) Mamillae virginis Vestalis maxi- 
mae a. 242 VI 2133. 

277 Aemilius Rufus, praefectus equitum sub Domitio Corbulone in 
Armenia Frantin. strat, 4, 1, 28. 

278 Aemilius Saturninus (A{[x^[toc] 2!aTopvTX.oc papyrus\ epistrategus sep- 
tem nomorum a. 197 papyrus Graece scripta edita in Aegyptische 
Urhundm aus den Koniglichen Musecn m Berlin I n. 15; epistula 
Satu/mini ad strategos data est d. 11 mens. lul. anni quinti notnine 
imperatoris omisso, sed cum in eadem papyro praecedat epistula a. 194, 
de quinto anno Scveri Aegyptiaco non dubitatur. Idem esse videtur 
Aemilius Saturninus praefectus praetorio a Fulvio Plautiano coUega 
interfectus circa a. 200 Dio 75, 14. 

279 M. AEMILIVS SATVRNINVS , proconsul (Achaiae) CIG 1074 Megor 
rensis — Lebas-Foucart II 58. 

280 MAMERCVS AEMILIVS SCAVRVS, consul (suff.) a. 21 cum Cn. Tre- 
mellio. /w consulaiu: Mam. Aem[ilius Scaurus] acta Arval. VI 2023 b, 
M. Emilius (sic) Scaurus IV 1553. — Mamercus Aemilius Scaurus 
Dio 58, 24, Mamercus Scaurus sive Scaurus alibi. 

Insignis nobilitate Tac. a. 6, 29, M. Scauri (cos. a. 634) pronepos 
Tac. a. 3, 66 (suboles Seneca benef. 4, 31, 5) ; filius crgo M. Aemilii 
Scau/ri (n. 281), nepos M. Aemilii Scauri aed. cur. a. 696. Consul (sufF. 
a. 21) Seneca benef. 4, 31, 3 cf. supra, consularis a. 22 Tac. a. 3, 66. 
Provinciam nunquara administravit /^/o 58, 24. — Tiberium in senatu 
a. 14 ofFendit, cum de imperio ageretur Tac. a. 1, 13; L. Sullam defen- 
dit a. 21 ibd. 3, 31; a. 22 C. Silanum proconsulem Asiae repetun- 
darum a sociis postulatum accusavit ibd. 3, 66; a. 32 maiestatis postu- 
latus cst, sed Tiberius distulit causam additis quibusdam in eum 
tristibus notis ibd. 6, 9. Atreus tragoedia quam scripserat iram Tiberii 
moverat Dio 58, 24, Tac. a. 6, 29 cf. Suet. Tiber. 61; iterum accu- 



AEMILIVS 37 AEMILIA 

satus a. 32 a Servilio et Cornelio Tac, a, 6, 29 cf. Seneca contr. 2, 22, 
adulterium Liviae, magorum sacra ei obiecta sunt; damhationem 
morte anteiit Tac. a. 6, 29, Dio 58, 24. 

Oratorum ea aetate uberrimus Tac. a. 3, 31; insignis nobilitate et 
orandis causis, vita probrosus ibd. 6, 29; foedi mores Seneca benef. 
4, 31, impuritas Scauri Tertull. de 2)allio 5. — ludicium de indole 
eloquentiae Seneca contr. 10 praef. 2 — 4; orationes septem edidit 
ibd. 3, non tantum disertissimus homo, sed venustissimus ibd. 1, 2, 22; 
dicta eius ibd. 1, 2, 22; 2, 1, 39; 9, 5, 17; 10, 1, 4; 10, 2, 19, Seneca 
epistul. 29, 6; ut homo elegantissmms Scaurus noniinatur Petron. sat. 77. 

Aemilia Lepida ei nupta fuerat, ex qua filiam genuerat Tac. a. 
3, 23; dein Sextia uxor, quae incitamentum mortis et particeps fuit 
ibd. 6, 29. Patruus simul ac vitricus L. Sullae ibd. 3, 31. In eo 
Scaurorum familia extincta est Seneca suas. 2, 22. — Memoratur 
praeterea Tac. a. 6, 30 ; Nostus Mam. Scauri 1. VI 23073. 

281 M. (AEMILIVS) SCAVRVS (M. Scaurus Dio 51, 2, Scaurus ceterum) 
M. Aemilii Scauri (aedflis curulis a. 696 = 58) et Muciae filius 
nomine omisso Ascon. in Scaurian. p. 17, 15 KS; Sex. Pompeium 
fratrem uterinum in Asia Antonii ducibus prodidit (a. 719 = 35 a. C.) 
Appian. b. c. 5, 142, post pugnam Actiacam neci destinatus propter 
Muciam matrem vitam obtinuit Dio 51, 2; 56, 38. Filius: Mamercus 
Aetnilius Scaurus. 

282 AemiUus Severianus, mimographus II 4092 t. Tarraconensis aeiatis 
incertae. 

283 AEMILIVS SEVERVS CANTABRINVS, consul (suff.) a. d. III idus Aug. 
anno incerto saeculi III inter Alexandrum et Philippos ut videtur 
dipL mil. Eph. ep. 4 p. 508. 

284 L. Aemilius Sullectinus, praefectus classis Ravennatis Boissieu inr 
scriptions de Lyon p. 16 n. 13. 

285 Aemilius Sura aetatis incertae; verba eius de annis populi Romani 
afferuntur in glossatoris veteris additamento apud VeUeium 1, 6, 6. 

286 Aemilius Tiro, ad quem divi fratres rescripserunt Vlpian. Digest. 47, 18, 1. 

— M. Messius Rusticus Aemilius Verus Aelius Romulus Priscianus 
TitU8(?) Proculus. 

287 P. Aemilius Victor in fistula plumbea originis incertae Lanciam syll. 
aq. n. 456. (Aemilius Victor vir perfectissimus a rationibus Diocletiani 
VI 1120). 

288 [Ae]milius Victorinus, A. f., procurator Aug. ad accipiendos census 
in provincia Gallia Lugdunensi et in provincia Thracia X/F 4250. 

— MARCIA POSTVMA MESSENLA. LVCILLA AEMILLA.. 

289 PAVLLA AEMILIA m fragmento bilingui Emporitano II 4623. Cf. 
Paullus Aemilius Eegtllus. 

290 AEMILIA CALLISTA, C. f., clarissima femina, coniunx L. Turcii 
Faesasii Aproniani cos. IX 2801 Aufidenus. 



k 



A£MILIA 38 AEMILIA 



291 AEMILIA CLARA, uxor Petronii Didii Severi, mater (M.) Didii 
luliani qui imperavit vit Dt(L lulian, 1, 2. 

292 AEMILLA. CORNELIA SCRIBONIA MAXIMA, C. f., clarissima puella 
vixit diebus XLV YI 1334. 

— CALPVRNIA RVFRIA AEMILLA. DOMITIA SEVERA. 

— IVLLA. AEMILIA [G]ALLITTA. 

298 (AEMILLA.) LEPIDA, soror M'. Aemilii Lepidi (consults a. 11 p. C), 
cui super Aemiliorum decus L. Sulia et Cn. Pompeius proavi erant 
Tac. a. 3, 22. FHia igiiur Q. Lepidi (consulis a. 733 = 21) et Cor- 
neliae , fdias Fausti Comelii Sullae (cf. Drumann II 509) et Pom- 
peiae. C. Caesari Augusti fiUo quondam uxor destinata, mox nupta 
P. Sulpicio Quirinio, dein post rcpudium ab eo dictum Mamerco 
Scauro, a. 20 a Quirinio rea facta relegata est Tac. a. 3, 22-23, 
8uet. Tiber. 49. 

294 AEMILIA LEPIDA, iilia M. Aemilii Lepidi (consulis a. 6 p. C), luveni 
Druso (filio Germanici) quondam nupta, crebris criminibus maritum 
insectata (cf. Dio 56, 3) impunita agebat, dum superfuit pater; post 
a delatoribus ob servum adulterum correpta anno 36 manus sibi 
attulit Tac. a. 6, 40. Ad eam spectat titulus VI 9449 = V592*: 
Pudens M. Lepidi libertus grammaticus. Procurator eram Lepidae 
moresque rcgebam; dum vixi, mansit Caesaris illa nurus. 

295 AEMILIA LEPIDA, Augusti proneptis, quam Claudius admodum 
iuvenis sponsam habuit, sed, quod parentes eius Augustum offen- 
derant, virginem adhuc repudiavit Suet. Claud. 26. Filia igitur 
L. Aemilti Paulli consulis a. 754 — 1 p, C et Iidiae nepti^ Augusti. 
Ex verbis Plinii n. h. 7, 58 narrantis Augustum neptis suae nepotem 
vidisse genitum quo excessit anno M, Silanura Mofnmsen Eph. ep. 1 
p. 57 sqq. Lepidam nupsisse M. lunio Silano consxdi a. 19p. C demon- 
stravit, id quod confirmat titulus scrvorum Lepidae M. Silani VI 27034; 
eiusdem liberta videtur memorari VI 7617 (ex monumento lunionm 
SiUmorum). 

296 (AEMILIA) LEPIDA, uxor Ser. Galbae qui imperavit Suet. Galb. 5; 
mortuam esse a. 38 vel paulo post concludere licet cx verbis Suetonii. 
Potest esse nubilis filia M\ Aemilii Lepidi cos. 11 p. C Tac. 3, 35 (a. 21). 

297 Aemilia Musa, locuples intestata, bona eius (M.) AemiKo Lepido 
cuius e domo videbatur concessa anno 17 Tac. a. 2, 48. 

298 AEMILIA PAVLINA ASIATICA memoratur in fistula plumbca aquaria 
urbana Bullettino comunale 1887 p. 223 n. 1930 et in fragmento fistulae 
ibd. p. 283 n. 2007. Feniinam nobilem ostendunt nomina. 

— CORNELLA. CETHEGILLA AEMILIA PLANCINA. 

299 Aemib*a Pudentilla, nupta Sicinio Amico, Oeensi, ex quo duos filios 
Sicinios Pontianum et Pudentem peperit. Marito mortuo a socero 
coacta tabulas nuptiales cum Sicinio Claro fecit, verum nuptias elusit. 
Post XIV annos (XIII e. 27 p. 36, 26 Kr.) viduitatis Apuleio sophistae 



AEMILIA 39 AFINIVS 

nupsit. Apaleius apologia 68-73, 74-101; nommatur ihd. 1. 22. 28. 
30. 61. 67. 102. 

300 AEMILIA ROGATILLA, clarissima femina, filia sororis Flaviae Publi- 
ciae, mater Minueii Honorati Marcelli Aemiliani a. 247 t. dedicavit 
urbanum Bullettino comunaU 1883 p. 217 n. 617. 

301 AEM(ILIA) RVFILLA, clarissima femina X 8059, 18 in signaculo. 
301a AEMILIA SEVERA, clarissima femina in tegulis urhanis saeculi II 

exeuntis XV 427-433. 

302 ... AEQVA, clarissima femina XIV 2518 in fragmento Tusculano. 

— L. VITRASIVS AEQVI[TAS]. 

— Considius Aequus. 

— Modius Aequus. 

302a Aeria Aelia Theodora, h(onesta) f(emina), soror Vet(urii) Publilii 
Potiti ri 1537. 

— M. CLAVDIVS MARCELLVS AESERNINVS. 

303 Aesius (Esius libri) Proculus, patre primipilari, ob egregiam cor- 
poris amplitudinem et speciem Colosseros dictus, a Gaio iugulatus 
Suet. Calig. 35, 

304 AETIVS. Severus imperator factus et Romam ingressus a. 1 93 filias 
suas dotatas maritis Probo et Aetio dedit; utrumque generum statim 
consulem fecit vit. Sever, 8. Consul igitur suff. suh initium regni Severi, 
si modo notnen recte traditum sit. 

305 AETHRIA, Isoaemi consularis uxor aetate Valeriani Hesych. Miles. 
fr. 1 M. IV. 

306 AETRIVS SEVERVS, praetor sub Severo (intra a. 193 et 198) Vlpian. 
Digest. 4, 4, U, 2. 

307 Afer, homo dives Martial. 4, 36; senex ardalio id. 4, 78; homo 
propter paupertatem irrisus id, 6, 77; de Libycis gentibus redux 
id. 9, 7; dominus Hylli id. 9, 25; homo mulierarius id. 10, 84; Afer 
rigidus, cui nupsit Callistus id. 10, 84. Onmino diversi homines, partim 
fortasse ficti, intellegendi sunt, sed certe distingui nequeunt. 

308 (SEPTIMIVS?) AFER, frater patruelis Caracallae a. 212 ab eo occisus 
vit. Carac. 3, 6. 

— P. AELIVS HADRLiNVS AFER. 

— CN. nOMITIVS AFER. 

— CN. DOMITIVS AFER TITIVS MARCELLVS CVRVIVS LVCANVS. 

— Etrilius Afer. 

— SENECIO MEMMIVS AFER. 

— M. MESSIVS RVSTICVS AEMILIVS AFER CVTIVS ROMVLVS PRISCIA- 
NVS ARRIVS PROCVLVS. 

— VTTIEDIVS AFER. 

309 L. AFINIVS GALLVS, cos. a. 62 cum P. Mario. L. Afinius tah. cer. 
Pomp. 114, Afinius Gallus VI 16521, L. Afinius (Asinio cod.) Tac. a. 
14, 48, Afinius (Asinio codd.) vit. Persii. Cetenmi Gallus fasti. 



AFINIVS 40 AFRANIV8 



— IMP. CAES. 0. VIBIVS AFINIVS GALLVS VELDVMNLA.NVS VOLVSIA- 
NVS AVG. 

310 AFINIA CALLISTE, clarissima femina, N. Afinii Fortunati filia IX 
1567 Beneventmus. 

— ETRI[LU] AFRA. 

311 Sex. Afranius Burrus. Titulus eius Vasionensis XII 5842 (1), wemo- 
ratur in t Afraniae Burri lib. Caenidis VI 16968 (2). Praenomen 
sdus servavit t. 1, apud scriptores Afranius Burrus sive Burrus. 
Sex. f., tribu Volt. t. 1 origine i^robabiliter Vasionensis» Tribunus 
militum, procurator Augustac (= Liviae), procurator Ti. Caesaris, 
procurator divi Claudi t. 1. Praefectus praetorio in locum Lusii 
Getae et Rufrii Crispini ab Agrippina constitutus a. 51 Tae. a. 12, 42 
praefectus praetorio 1. 1. Claudio mortuo praetorianos in fidem Neronis 
adstrinxit Tac. a. 12, 69, loseph. ant. 20, 8, 2. Burrus et Seneca 
Neronis rectores Tac. a. 13, 2. 6, Dio 61, S. 4. 7 (Zonar. 11, 12). Nero 
eum praefectura movere destinaverat a. 55 Tac. a. 13, 20. Con- 
iurationis insimulatus ibd. 13, 23, super Agrippinae caede consultus 
ibd. 14, 7. Octaviae repudium frustra prohibebat Dio 62, 13. Mor- 
tuus anno 62, incertum valetudine an veneno Tac. a. 14, 51, (veneno 
Suet Ner. 35, Dio 62, 13). Ornamentis consularibus ornatus t. 1. — 
Patronus Vasionensium t. 1. — Debilis trunca manu Tac. a. 13, 14; 
noniinatur Tac. a. 14, 10. 14. 15. 57. 60, Scneca de cletn. 2, 1, 2. 

312 CN. AFRANIVS DEXTER, consul (suflF.) a. 105 cum C. lulio Basso. 
In consulatu: III id. Mai. C. lulio Basso Cn. Afranio Dextro cos, 

III dipl mil. 22, III B[a8so] D[extro] [cos.] dipl. 23 

XVI XIIII XIII k. lun., . . . non lun. C. lulio Basso [Cn.] [Afrjanio 
Dextro cos. VI 2075 acia Arval. — Afranius Dexter Plinius. 

Consul designatus in senatu sententiam dixit Plin. ep. 5, 13, 4, 
consul mense Maio a. 105 v. supra. Referebatur in senatu de libertis 
Afrani Dextri consulis incertum sua an suorum manu perempti Plin. 
ep. 8, 14, 12. 

313 P. AFRANIVS FLAVIANVS memoratur in t. graeco EphesinoWaddingtm 
Fast. p. 171 — Wood, discoveries from the great theatre n. 1 (1) et 
in dipl. niil. III 26 (2). Quae lex kalendis Septembr. utrum anni 113 
an 114 data sit diudicari nequit, guod in tabula ipsa numeri annorum 
tribuniciae potestatis discrepant. 

Nomina plena exhibet t. 2, praenomen omisit 1. 1. Legatus pr. pr. 
(T.) Aquillii Proculi procos. Asiae a. 104 t. 1. Consul suff. intra 
a. 1051112. Legatus Pannoniae inferioris cal. Sept. a. 113 aut 
a. 114 t. 2. 

314 P. Afranius Potitus, homo de plebe, qui cum vovisset se pro salute 
Gai imperatoris periturum, ab eo salute recuperata mori coactus est 
Dio 59, 8, nominibus omissis Suet. Cal. 27, 



AFRANIVS 41 AGERINVS 

315 AFRANIVS QVINTIANVS, senatorii ordinis, mollitie corporis infamis 
et a Nerone probroso carmine diffamatus, particeps coniurationis in 
Neronem factae a. 65 Tac. a. 15, 49. 56. 57, occisus ibcL 70. 

31 5a Afranius Silo, centurio in bello Parthico Veri Lucian. quom. hist. 
conscr. 26. Homo fortassc fictus. 

— MANLIA PONTIA LVCVLLA AFRICANA. 

316 AFRICANVS, Xvir stlitibus iudicandis, quaestor, tribunus pL, 

praetor designatus in fragmento t. urbani BuUettino comun. 1881 
p. 29 n, 467 a. 

317 AFRICANVS, consul mense lulio suffectus a, incerto sub Claudio vel 
Nerone: Pr. non. lulias Afrino (sic Jegit Motnmsen cf, III S. 6799) 
et Africano cos. in inscriptione parietaria Pompeinna IV 1544, Cf, 
M. Annitis Afrinus. 

318 AFRICANVS. 'Africanus noster' in epistula Hadriani scripta Serviano 
consuli, quae dicitur ex libris Phlegontis sumpta vit, Satumini 8. 
Quam qui composuit, cogitare potuit de T. Sextio Africano eonsule 
a. 112. 

— IMP. CAES. M. ANTONIVS GORDIANVS SEMPRONIANVS ROMANVS 
AFRICANVS AVG. 

— Sex. Caecilius Africanus. 

— Q. FABIVS MAXIMVS AFRICANVS sive AFRICANVS FABIVS MAXIMVS. 

— P. FLAVIVS MENANDER AFRICANVS. 

— lulius Africanus. 

— C. lulius Africanus. 

— Sex. lulius Africanus. 

— LVCILIVS AFRICANVS. 

— C. MEMMIVS AFRIC[ANVS]. 

— L. OVINIVS AFRICANVS. 

— L. OVINIVS CVRIVS PROCVLVS MODIANVS AFRICANVS. 

— PACCIVS AFRICANVS. 

— M. PVPIENIVS AFRICANVS. 

— T. SEXTIVS AFRICANVS. 

— TERENTIVS AFRICANVS. 

— C. Tettius Africanus. 

— M. ANNIVS AFRINVS. 

— L. Aurelius Agaclytus. 

— Claudius Agathemerus. 

319 Agathinus, ventilator Martial. 9, 38. 

320 Agatho, causidicus ut videtur aetate Claudii Seneca apocolocyntos. 12. 

321 AGEDIA QVINTINA in cippo sepulcrali urbano Bull comun. 1885 
p. 102 n. 1028 = Bull, delV Inst. 1885 p, 23: C. Calpumius Crassus 
Frugi Licinianus consul pontifex et Agedia Quintina Crassi (u>xor), 

322 L. Agerinus (pramotnen servavit Suetonius), libertus Agrippinae a 
Nerone occisus anno 59 Suet Ner. 34, Tac. a. 14, 6, 7. 8. 10. 



AGILIVS 42 AGRIPPINA 



323 Agilius Cosmianus (sic cod. lusttnian,, cominio Fragm, Vatic.), ad 
quem imperator Philippus a. 249 rescripsit Cod, lustinian, 8, 55, 1 — 
Fragm, Vatic. 273. Fortasse magistratus. 

— lulius Agrestis. 

324 AGRESTIVS, vir clarissimus deo Arimanio t. dedicavit VI 47, Fortassr 
saeculi IIII. 

— Caecilius Agricola. 

— SEX. CALPVRNIVS AGRICOLA. 

— Cominius Bo..i,. Agricola [Aur]eHus Aper. 

— Q. GLITIVS ATILIVS AGRICOLA. 

— CN. IVLIVS AGRICOLA. 

— VALERIVS AGRICOLA. 

— L. VIRIVS AGRICOLA. 

325 AGRICOLA(?) VRBANVS, consul a. 234 cum M. Clodio Pupienio Maxi- 
mo II. Maximo 11 et Vrbano vel Maximo et Vrbano fastif ubique praeter 
t. III 5460: Maximo II et Agricola. Nequaguam certum cst ibi cos. a.234 
significari, cum et de cos. a. 233 Maximo II et Paterno cogitari possit 

— (Antonius) Agrippa. 

— M. ASINIVS AGRIPPA. 

— JCA]SS1VS AGRI[PPA?]. 

— M. Cassius Agrippa. 

— M. Fl(avius) Agrippa. 

— FONTEIVS AGRIPPA. 

— C. FONTEIVS AGRIPPA. 

— D. HATERIVS AGRIPPA. 

— L. HELVIVS AGRIPPA. 

— lulius Agrippa. 

— C. IVLIVS AGRIPPA. 

— (M.) luHus Agrippa I. 

— M. lulius Agrippa 11. 

— P. LVRIVS AGRIPPA. 

— M. Maenius Agrippa L. Tusidius Campestris. 

— MARCIVS AGRIPPA. 

— MARCIVS CLAVDIVS AGRIPPA. 

— Simonides Agrippa. 

— M. Valerius lulianus Agrippa. 

— Vibulenus Agrippa. 
— [VibuUius] Agrippa. 

— M. VIPSANIVS AGRIPPA. 

— Titia Statilia Valeria Agrippiana Fadilla. 

— APPIA ANNIA ATILIA REGILLA ELPINICE AGRIPPINA ATRIA POLLA. 

— ASINIA AGRIPPINA. 

— GELLIA AGRIPPINA. 

— IVLIA AGRIPPINA. 



AGRIPPINA 43 AIACIVS 

— L. (?) IVLIA APRONIA ALFENA AGRIPPINA. 

— PACONIA AGRIPPINA. 

— PLOTIA AGRIPPINA. 

— STAT(ILL\) AGRIPPINA. 

— VIBVLLIA ALCIA AGRIPPINA. 

— VIPSANIA AGRIPPINA. 

— (VrPSANLi) AGRIPPINA. 

— Pompeia Agrippinilla. 

326 AGRIPPINVS, senator aetate Plinii Plin. n. h. 7, 55 (lectio duhia, 
Agrinum iraditur). 

327 ...... [A]GRIPPINVS, frater Arvalis a. 214 VI 2103 a 3. 

— Casperius Agrippinus. 

— CASSIVS AGRIPPINVS. 

— TL CLAVDIVS AGRIPPmVS. 

— FABIVS AGRIPPINVS. 

— FAB(IVS) AGRIPPINVS. 

— IVLIVS AGRIPPINVS. 

— lulius Agrippinus. 

~ Q. PACONIVS AGRIPPINVS. 

328 Agrippus histrio, cui cognomentum erat Memphius vit. Veri 8, 10 
vide L. Aelius Aurelius Apolaustus Memphius. 

329 Agrius Phoebus noniinatur inter amicos in testamento Dasumii 
VI 10229 V. 25. 

330 Q. Agrius Rusticianus, vir egregius, procurator Aug. tractus Eartha- 
giniensis, procurator privatae rationis per Italiam; procurator totius 
(desunt nonnuUa) sub Caracalla Eph. ep. 5, 335 = VIII S. 11163. 

331 Agrius Saturninus. Tituli ei dedicati sunt Attici CIA III 627 et 
'E(p7][i. dpx- /// (1883) p. 20 n. 4, 6 xpatiarog in utroque. 

332 Agrius Servatus nominatur inter amicos in testamento Dasumii VI 
10229 V. 25. 

333 Agroetas, Massiliensis, rhetor Seneca contr. 2, 6, 12. 

— CN. DOMITIVS AHENOBARBVS. 

— L. DOMITIVS AHENOBARBVS. 

— IVLIVS AI . . . 

— M. LICINIVS PETILIVS ALA. . . . 

334 Q. AIACIVS CENSORINVS, clarissimus vir in fistula plumbea urbana 
Lanciani syll. aquar. n. 163. 

335 Q. AIACIVS MODESTVS, clarissimus vir m fistula aguaria Lanciani 
syU. aquar. n. 163. Foriasse idem est Aiacius Modestus quindecimvir 
sacris faciundis a. 204 acta saecularia. 

336 Q. AIACIVS [MOjDESTVS CRESCENTIA[NVS], legatus trium Augusto- 
rum = Severi Antonini Getae (Germaniae superioris) a. 209/211 Bram- 
bach inscript. Rhenan. 1432, aut ideni aui cerie parentela coniuncius 
cum Aiacio Modesto quindecimviro. 



i 



AIETIVS 44 ALBINVS 

337 AIETIVS PASTOR, senator apud Ccstium Pium declamavit Seneca 
contK i, 3, 11. 

— *APPIA VETVRIA AIRVLA COECIVA SABINILLA. 

— Sept(imiu8) Aistomodius. 

— SALVIVS NEN[IVS] L. AIVS CAMP[ANI]ANVS CN. PL0[TIVS] MAXI- 
MINVS T. [H]OENIVS SEVER[VS] SERVEIEN[VS] V[RSVS]. 

338 C. AL ALBINVS, consul a.24G cum 0. Bruttio Praesente. Plena 

nomina exhihuit dipl. mil., Epheni. ep. 4 p. 185 — III S. LXXXIX, 

ubi in aere extare videntur litterne C. ALI .... vel ALL {non 

ALB . . .); Cfterum Albinus fasti. 

339 Albanus a Gallieno Salonino filio rector datus Colonia Agrippinensi 
a Postunio occisus Zonar. 12, 24; ideni homo ajmd Zosimum 1, 38, 
(pii similia tradidit, diciiur i\Xpavfk. Plane dirersa est narratio Tre- 
hellii Pollionis. 

— L. Numerius Albanus. 

340 Albina, mater Anniae Q. f. Rufinae IX 330 (■attusinus. 

— CANIDIA ALBINA. 

341 L. ALBINIVS SATVRNINVS, A. f., tribu Quir., quaestor urbanus, 
aedilis plebis, practor urbanus, legatus Aug. Asturiae et Oallaeciae, 
praefectus aerarii Saturni, procos. provinciae Achaiac, cos. (suff. a. 
inc), legatus Aug. pr. pr. Ponti et Bithyniae, procos. provinciae 
Asiae. — Sodalis Antoninianus; p(atronus) c(oloniae), curator coloniae 
Suessae Auruncae X 4750, uhi titulus puhliee positus <st. 

342 Albinovanus Celsus (sic Porphyr. ad Horat. (p. 1, 8, Celso — — 
Albinovano Horat. ib. v. i, Celsus (p. 1, 3, 15), comes scribaque Neronis 
(Tiherii a. 734 = 20 in Armeniani missi) Ihwat. ep. 1, 8, 2. Idem 
monet eum, ne aliorum scripta expilet ep. 1, 3, 15-20. Conieetura 
incerta volgo ponitur eundem esse Celsum amicum Ovidii, ctiius mortem 
quodum conqueritur Ovidius ex Ponto 1, 9. — Neeessitudine qtmdam con- 
iunctus videtur cum Alhinovano Pedone. 

343 Albinovanus Pedo (sic S(*neca contr. 2, 2, 12 item excerpta contr. 
2, 2 p. 233 K., inverso ordine nominum Seneca phil. ep. 122, 15, Albino- 
vane Oi'id. ex Ponto 4, 10, 4, Pedo ceUrum), praefectus equitum sub 
Germanico a. 15 Tac. a. 1, 60; versus eius de Germanico navigante 
affert Seneca suas. 1, 15. Amicus Ovidii Ovid. ex Ponto 4, 10; inter 
arbitros de versibus Ovidii tollendis Seneca eontr. 2, 2, 12. Scripsit 
Theseida Ovid. l. l. v. 71 sqq. Inter poetas epicos eum non indignum 
cognitione dicit Quintil. 10, 1, 90, latidatur ut epigrammaton poeta a 
Martiali praef. l. 1; 2, 77; 5, 5. 6. Fabulator elegantissimus ; narratio 
cius de vita Sp. Papirii Sencca ep. 122, 15-16, facete dictum Quintil. 
6, 3, 61. Sidereus Pedo Ovid, ex P. 4, 16, 6. Nominatur Martial. 
10, 19, 10, Sidon. Apollin. carm. 1, 257. 

344 Albinus, ad quem scripsit Plinius ep. 6, 10, 



ALBINVS 45 ALBVCILLA 

345 Albinus, 6 nXaToovtxfk^ cuius gratia Galenus Smyrnam migravit 
Galen. XIX 96 K. Adscribitur ei etea^coiftj e?g tooc nXataivoc SiaXi^ooc 

346 Albinus rerum Romanarum primo, poeta incertae aetaiis Prisdafms 
I 304, 20 tres versus afferens. 

347 Albinus, philosophus (Platonicus) citcUur Tertull. de aninia 28. 

— C. AL ALBINVS. 

— CEIONIVS ALBINVS. 

— IMP. CAESAR D. CLODIVS SEPTIMIVS ALBINVS AVG. 

— LucceiuB Albinus. 

— NVMMIVS ALBINVS. 

— M. NVMMIVS CEIONIVS ANNIVS ALBINVS. 

— M. NVMMIVS VMBRIVS PRIMVS SENECIO ALBINVS. 

— PESCENNIVS ALBINVS. 

— T. PompeiuB Albinus. 

— M. STLACCIVS ALBINVS TREBELLIVS SALLVSTIVS RVFVS. 

348 Albius ^stupet aere^ Horat. sai. 1, 4, 28; incertum est num idem 
significetur ibd. v. 109 'Albi ut male vivat filius*. 

— C. MEMMIVS FIDVS IVLIVS ALBIVS. 

349 ALBIVS CRISPVS, curator aquarum inde ab a. 68 usque ad a. 71 
Frontin. de aq. 102. 

350 ALBIVS PVLLAIENVS POLLIO, cos. (suflF.) a. d. VI k. Novembr. 
anno 90 cum Cn. Pompeio Longino dipl. mil., Eph. ep. 5 p. 653, 

351 Albius Tibullus. 'Albi' eum adloquitur Horatius, Albius Tibullus 
Acro et Porphyrio ad Horat. et codices Tibulli carminum, ceterum 
TibuUus. Quo nomine et ipse utitur 1, 3, 55; 1, 9, 83; 4, 13, 13. Eques 
Komanus (regalis librt) insignis forma ante alios Corvinum Messallam 
oratorem dilcxit, cuius et contubernalis Aquitanico bello (a. 726 — 728 = 
28 — 26 a. C.) militaribus donis donatus est mta Tibulli in codicibus 
Tibulli servata, incertae originis et fidei. Cum Messallam in Asiam 
profectum sequeretur, in Corcyra aeger relictus est Tibulh 1, 3 
cf. Ovid. amor. 3, 9, 47. Mortuus est secundum epigramma Domiti 
Marsi libris Tibulli praemissum eodem anno quo Vergilius, id est 
a. 735 = 19 a. C. cf. Ovid. trist. 4, 10, 56; mater sororque supor- 
stites memorantur ab Ovidio amor. 3, 9, 50-51. — Amores eius: Delia, 
Nemesis (= Glycera?). 

Scripsit ad eum Horatius c. 1, 33, ep. 1, 4, elegiam de morte eius 
Ovidius amor. 3, 9, Laudatur ut elegiarum poeta ab Ovidio amor. 
1, 15, 27, ars am. 3, 334, rcm. am. 763, trist. 2, 447 sqq.; 4, 10, 51 sqq., 
a MaHiaU4, 6, 4; 8, 70, 7; 8, 73, 7; 14, 193, a Vclleio 2, 36, a Quin- 
tiliano 10, 1, 93, ab Apuleio apolog. 10. 

352 ALBIA TERENTIA, splendida femina, L. Othonis uxor, mater Othonis 
qui imperavit Suet. Oth. 1. 

353 Albucilla, multorum amoribus famosa, Satrii Secundi quondam uxor, 
impietatis in principem et adulteriorum damnata a. 37 Tac. a. 6, 47. 48. 



ALBVCIVS 46 ALEXANDER 



354 Albucius, *Canidia Albuci quibus est inimica venenum* Horat. sat, 

2, 1, 48; hic enira vencno uxorem suam dicitur peremissc Vorphijr. 
Vix rectcPorphijrio cundcfn cssejmtat Albucium scnem Horat. sat. 2, Uj 67. 

355 C. Albucius Silus (imicnomcn solus scrvavit Suctonius, Albucius 
Silus vcl Albucius cctcrum), rhetor aetate Augusti. Vitam scripsit 
Suctonius (lc rhct. 8. Novariensis Suct, (inde Hicronymus chr, ad, a, 
Abr. 2011) in patria acdilitate functus Komam se contulit et in 
(L. Munatii) Planci oratoris contubernium receptus est. Propria audi- 
toria instituit, ubi declamavit. Egit et causas verum rarius, apud 
L. Pisonem proconsulem (cos. «. 739 — 15 a. C.) defendit reum. 
Senior Novariam rediit ibique inedia se interfecit Suct, De eius 
(jcnerc diccndi dcclamandique disjmtat Seticca contr. 7 pracf. 1-9, in 
primum declamatorum tetradcum (Latronis, Fusci, Albuci, Gallionis) 
rcfcrtur ab codctn contr, 10 pracf. 12. Scntentiae , colorcs , divisi(»i€S 
p(tssim apud Scnccam rh, cf, indiccfu Kicsslirujii. Non obscurus pro- 
fcssor atque auctor laudatur a Quintiliano inst, 2, 15, 30; 3, 3, 4; 

3, 0, 02, unde ctim de arte rhctorica scrijysissc apparet. 

— L. ANTONIVS ALBVS. 

— MAllCIA CLAVDIA ALCIA ATIIENAIS GAVIDIA LATIARIS. 

— VIBVLLIA ALCIA AGRIPPINA. 

— P. Aelius Alcibiades. 

— C. Attius Alcimus Felicianus. 

356 Alcinous, stoicus Philostr. v. soph. ^>. 220, 3 K, 

357 Alco, medicus vulnerum aetate Claudii Vlin, n, h. 29, 22, Mariial. 
0, 70, ; 11, 84, 5 ; idcm est ' AXxucov 6 laxp6(; loscph. ant, 19, 1, 20, 

— P. DELPHIVS PEREGRINVS ALEIVS ALENNIVS MARIANVS CVRTIVS 
VALERIANVS PROCVLVS M. NONIVS MVCIANVS. 

358 L. ALE(IVS?) V[E]R(VS), unus ex pueris senatoriis qui Arvalibus 
ministrarunt a. 241 VI 2114, 17; ALE . VIR m lapide, fortasse lcgen- 
dum est ALF(IVS). 

— P. Alfius Alennius Maximus Curtius Valerianus. 

— P. DELPHIVS PEREGRINVS ALFIVS ALENNIVS MAXIMVS CVRTIVS 
VALERIANVS PROCVLVS M. NONIVS MVCIANVS. 

359 ALEXANDER, M. Antonii et Cleopatrae filius Liv, per. 132, frater 
geminus Cleopatrae minoris, cognominatus ''HXto? Plut. Ant. 30, Dio 
49, 32; 59, 21. Antonius a. 720 = 34 a. C. regnum Armeniae cui 
Media et Parthia accederent, constituturus ei destinavit et lotapen 
Medorum regis filiam despondit Plut, Ant, 54, Dio 49, 40. 41. 44, 
Caesar eum in triumpho duxit Dio 51, 21 (Zonar. 10, 31) et aStotg 
(lubae et Cleopatrae minori) xa\ tiv *AXi£av8pov i)(ap(aa'zo Dio 51, 15. 
Educatus ab Octavia Plut. Ant. 87. 

360 Alexander, frater lamblichi reguli Arabum ab Antonio interfecti, 
post bellum Actiacum a Caesare regno exutus et in triumpho ductus 
occisus est Dio 51, 2. 



ALEXANDER 47 ALEXANDER 

361 Alexander, Herodis et Mariainmes prioris filius Aristobuli' frater 
cf, Schurer Gesch, d. judischcn Volkes I 337 sqq. Circa a. 731 = 23 
Herodes fratres Romani misit loseph. anL 15, 10, 1; post quinquennium 
fere in patriam reduxit et Alexandro Glaphyram filiam Archelai regis 
Cappadoeum in matrimonium dedit id. 16, 1, 2, Calumniis, quas 
Salomc contra filios Mariammes spargebat, lacessitus Herodes Anti- 
patrum filium relegatum ad aulam reyocavit et honoribus provexit, 
unde discordiae inter patrem et filios Mariammes ortao sunt id. 16, 3, 
beU, 1, 23, 1-2. Quae cum Antipatro auctore crescerent in dies, 
Herodes in Italiam profectus (a, fere 742 — 12) filios sccum ad- 
ductos Aquileiae apud Augustum accusavit, sed ab imperatore in 
gratiam reducti sunt id. 16, 4, 1-4, bell, 1, 23, 3, Domum reversi 
denuo inimicitias exercebant, quas in tempus Archelaus composuit 
id. ant. 16, 8, 6, bell, 1, 25, dum Herodes Alexandrum et Aristobulum 
crimine parricidii in vincula coniecit id. anL 16, 10, beU. 1, 27, 1. 
De consilii sententia, quod Berytum convocarat, damnati et apud 
Sebasten occisi sunt a, fere 747 = 7 id. 16, 11, 1-7, beU, 1, Z7, 2-6, 
(Nicolaus Damasccn. de vita swa fr. 5 III M,, Strabo 16, 765), 

362 Alexander, Tigranis regis Armeniac filius, maritus lotapes filiae 
Antiochi regis Commagenorum, a Vespasiano regulus insulae Ciliciae 
constitutus losephus ant. 18, 5, 4, Memorari videtur in t. C, lulii 
Agrippae filii Greek inscript. in the British Museum III p. 187 
n. 537, 

363 Alexander, Asclepiadis filius, Cotiaeensis, grammaticus Graecus, 
magister Marei imperatoris Marcus zlz eaotiv 1, 10, vit. Marci 2, 3, 
Stephan. Byzantius s, v. KoTioteiov, Aristides orat. XII pdssim. Scripsit 
'Ofir^pixYjv aoy^patpi^v, aiius reliquias coUegit Lehrs quaestiones q)icae 
p. 11 — 16, Laudationem funebrem eius ad Cotiaeenses scripsit Aelius 
Aristides Aristid, orat. XII. 

364 Alexander, Platonicus, quem imperator Marcus sectatur Marcus efc 
iatyz6y 1, 12, 

365 Alexander, Alexandri f. , volgo n7]X.oirXaTQ)v nominatus, sophista 
Seleuciensis, ab imperatore Marco in Pannoniam vocatus, ab epistulis 
Graecis eius Philostr, vit. soph. II p, 571 ; TeXeoT^aai xhv 'AX££av8pov 
ol jiiv iv KeXTOu; ^aaiv Sti imcjT^XXovTa, ot 8'Sv 'iTaXftf iteirao[j.ivov tou 
imcxTiXXeiv, xal o( [x&v ^STjxovTo^ryjv oi hk xal ouico), xal o( \Ay inX u(q) 
ot VijA bo-^axpl ibd. 575. 

366 Alexander, Damascenus, philosophus peripateticus, magister Flavii 
Boethi Galen, II p. 218, XIV p. 612. 627 K, 

367 Alexander, Abonoteichita magus, aequalis Luciani, qui de eo librum 
'AXiSavSpo^ i^ ({;eu86[iavTic cofuposuit, Socer Rutiliani Romani ib, 4. 35. 

368 Alexander quidam apud Caracallam reus factus Dio 77, 8, 

369 Alexander, puer Asinii PoIIionis, deliciae Vergilii, quem secunda 
ecloge Alexim appellat vit. Verg. Donat. p. 57 R,, Servius ecl. 2, 1. 



ALEXANDER 48 ALFEXIYS 

370 Alexander Ljsimachus (sic loseph. ant, 19, 5, 1 Alexander dlib^^ 
ludaeus, proeurator Antoniae niatris Claudii, alabarcha Alcxandriae 
sub Tiberio imperatore, a Gaio in vincula coniectus, a Ciaudio 
solutus loseph. ant, 18^ 6, 3; 19, 5, 1. Pater Ti. lulii Alexandri id. 
ant 20, 5, 2 (bell. 5, 5, 3) ; ipsuni civitatem Romanam adeptum nomen 
lulii sumpsisse veri simile est. — Frater Philonis loseph. ant. 18, 8, 1 
(vel patruus cf. Zeller Philosophie der Griechen III 2 p. 339 adn. 3). 

— IMP. CAES. M. AVRELIVS SEVERVS ALEXANDER. 

— M. Aurelius Alexander. 

— lulius Alexander. 

— Ti. lulius Alexander. 

— C. IVLIVS ALEXANDER BERENICIANVS. 

— TI. IVLIVS ALEXANDER IVLIANVS. 

— Terentius Alexander. 

— Valerius Alexander. 

371 Alexandria, nutrix Neronis Suet. Ner. 50. 

372 Alexandria, Avidii Cassii filia, Drunciani uxor vit. Avid, 9, 3 -— vit. 
Marci 26, 12. 

— ANNIA ALEXANDRIA. 

— FLAVIA ALEXANDRIA. 

- MARCU AVRELIA ALEXANDRIA. 

373 Alexas, Laodicenus, comes Antonii triuraviri, quom post pugnam 
Actiacam prodidit; postoa Caesaris iussu interfectus Plut. Ant 66. 72. 

374 L. ALFENIVS AVITIANVS, frater Arvalis a. 218. 231 VI 2104. 2108. 

375 Alfenius Scnecio, subpraefectus classis practoriae Miscnatis X 3334 
Misenus. Potest idcm esse L. AUenus Senecio procurator Aug. ([ui 
sequitur. 

376 L. Alfcnus Sonccio, procurator Aug. (Mauretaniae Caesariensis) 
VIII 9046 Auzimsis. Cf. Alfenius Seneeio. 

377 L. ALFENIVS SENECIO. Memoratur in tiiulis Britannieis VII 269 (1). 
279 (2). 513 correct. Ei)h. rp. 3 p. 132 (3). 1003 (4) (in fragmmto 
corrupto VII 270, ut videtur) ; in Syriacis (jemcUis III S. 6709 (5). 
6710 (6). 

Plena nomina exhihet t. 2, L. A . . . . Senecio t. 1, Alfenus Senecio 
t. 3. 4. 5. [6]. Clarissimus vir t. 4. — Lcgatus Augustorum pr. pr. 
(Britanniae) t. 2 (consularis t. 3. 4). Legatus Augg. pr. pr. (Syriae) 
t. 5. [6]. Legatione et Britannica et Syriaca functum esse Senecione^n 
Severo et Antonino Augustis id eM intra a. 1981208 ex titulis constat. 
Nec tamm accuratius tempora definire licet. Nam ct in t, 5. 6 numeri 
plane confusi sunt et unus ex t. Britannicis t. 4 qui numeros exhihet, 
duhitationes movtt. At non indicatur ihi annus consulaiu Augusto- 
rum collegarum, — id quod Getae nomina refeUunt — sed utriusque 
nominihus additur numerus consulatuum, quos usque ad id tefnpus 
gesserant. Itaque t. post a. 204 et ante a. 208 posiius videtur. 



ALFENV8 49 ALFENVS 



377a Alf(eniis) Apollinaris ('AiroXXivapfoo ^.), patruelis T. Ant(onii) Cl(audii) 
Alfeni Arignoti, a censibus Augusti (iTcl x^vaov xoZ 2e,^a^oS) actate 
Caracallae CIG 3497 t Thyatirems, 

— T. Ant(oniu8) Cl(audius) Alfenus Arignotus. 

378 Alfenus Varus, praefectus castrorum sub Fabio Valente TdC. h, 2, 29, 
apud Betriacum contra Othonianos pugnavit ibd. 2, 43, Plut Oth. 12; 
praefectus praetorio in loeum Publilii Sabini a Vitellio substitutus 
a. 69 Tac. h. 3, 36, dux Vitellianorum ihd. 3, 55, 61. Vitellio occiso 
ignaviae infamiaeque suae superfuit ihd. 4, 11. — Potest idem esse 
P. Alfenus Varus (centurio praetorianus) trecenarius Aug. n. in tabella 
cerata Pompeiana aetatis Neronianae Hermes XII 136 cf. Eph. ep. 4, 142. 

379 P.(?) ALFENVS VARVS, consul suflF. a. 715 = 39 a. C. cum L. Coc- 
ceio. Pramomen non traditur — nam lectio Alfenus Varus Gaius 
Pompon. Digest, 1, 2, 2, 44 omnino falsa est cf. adnot. Mommseni — , 
sed prohabiliter ei trtbuitur, quod P. Alfenus P. f. P. n. Varus cos. 
a. 755 = 2 p. C. filius eius fuisse videtur. In consulatu: Alfenus 
Varus fast. min. IV. Alfenus Horat. Ammian. Index Digest., Varus 
Vergil., ceterum Alfenus Varus, nisi quod scholiasta Cruquian. Alfi- 
nium Varum exhibet. 

'Alfenus vafer omni abiecto instrumento artis clausaquc taberna 
sutor erat' Horat. sat. 1, 3, 130 seq.; adnotat Porphyrio p. 206 M. 
'Alfenum Varum Cremonensem deridet, qui abiecta sutrina, quam 
in municipio sua exercuerat (scilicet per servorum familiam), Romam 
petit magistroque usus (Servio) Sulpicio iuris consulto ad tantum 
pervenit, ut et consulatum gereret et publico funere efferetur'. Consul 
suff. a. 715 V. supra, Pompon. l. l, Idem esse videtur Varus, ad quem 
scripsit Vergilius eclogam VI, cuius laudes Mantuae cycnos sublime 
laturos esse dicit ecl. 9, 26-29. Servius inter multa et confusa ad- 
notat ad ecl. 6, 6: ^alii fuso fugatoque Asinio PoUione ab Augusto 
(intellegendtm est hellum Perusinum) Alfenum Varum substitutum, 
qui transpadanae provinciae et agris dividundis praeesset, qui curavit, 
ne ager Vergilio auferretur'. Vt patronus et amicus Vergilii nominatur 
vit. Verg. Val. Proh. p. 59, Donati p. 59 Suet. rel. R. , Phoca v. 89, 
Anthol. lat. 671, 89; audivit una cum Vergilio Sironem Epicureum 
schol. Veronens. Verg. ecl, 7, 9, Serv. ecl. 6, 13 cf. Aen. 6, 264. — Potest 
idetn esse Alf enus, ad quem scripsit CatuUus carm. 30, sed incertum est, 
nim Varo apud eundem c, 10. 22 fuerit omnino nomen gentile Alfeni. 

lurisconsultus, discipulus Servii Sulpicii Pompon. Dig. 1, 2j 2, 44. 
Gell. 7, 5, 1 ; inter veteres iurisconsultos nominatur Ammian. 30, 4, 12* 
Scripsit digestorum libros quadraginta Ind. Florent. Digest., qui 
citantur passim in digestis; Alfenus in libro digestorum tricensimo 
et quarto, coniectaneorum autem secundo Gell. l. l. Scilicet non 
opus alterum composuerat, sed partihus digestorum titulos speciales 
inscripserat. Fragmenta collegit Lenel Palingenesia I p. 37 sqq, 

Prosopograpbla Imp. Kom. I. 4 



ALFENVS 50 ALFIV8 

880 P. ALFENVS VARVS, consul a. 755 = 2 p. C. cum P. Vinicio. 
P. AlfenuB Varus fast Cap. (Eph. ep. 3p. 11), P. Alfenus fcist. mm. XI. 
L. Alfenius (sic) fast. min. XII, P. Alfenus X 884, Cassiodor. 11. *AX- 
9^voc >) 'AX^T^vioc OSapoc Dio ind. l. 55, P. Varus Dio 55, 10 a. Ceterum 
Varus fasti. — P. f. fast. Cap., Dio ind. l. 55, P. n. fast. Cap. FUius 
videtur P. Alfeni Vari cos. a. 715. 

881 *[P.] AL[FENV8] VARV8, P. f., legatus pr. pr. (proconstdis Africae?) 
VIII 979 t. Curubitanus; haec latere videntur m t. semel descripto et 
admodum corrupto: ALII S. P. F. VAARVS. LEG. PR 

382 (P. ALFENVS) VARVS nescio quis in t. libertorum VI 11427. 11436. 
11437. 21088; Alfenus Varus VI 11426; (P. Alfenus) m t libertorum 
VI 11428-11430. 11425. 11435. 

— L.(?) IVLIA APRONU ALFENA AGRIPPINA. 

883 L. ALFIDIVS HERENNIANVS, consul a. 171 cum T. Statilio Severo. 
In consulatu: L. Alfidius Herennianus VI 1978, alibi Herennianus 
fasti. Memoratur in t. Fabratemo Novano X 5578: luliae Q. f. 
Calvinae L. Alfidii Herenniani consulis (uxoris). 

384 ALFIDIVS SABINV8 , procos. Siciliae (circa a. 24 p. C.) memoratur 
in t acephalo VIII 9247 Rusguniensi: legato Alfidi Sabini procos. 
Siciliae, praetorio, legato M'. {traditur YE pro M'.) Lepidi procos. 
Asiae (a. 26 p. C). 

386 ALFIDIA, M. f., mater Augustae IX 3661 t. Marruvinus; Alfidi[ae] 
ma[t.] Augustae II 1667 Tuccitanus; 'AXfiSfav Tijv ^rfzipa &eac 'looXfac 
2epaaT[^]c t. Samius BuUetin de V6c6le frangaise d'Athbnes I p. 231 
n. 9. Mater Liviae Augusti, quae postea luiia Augusta. — Avus 
matemus Liviae ex his t. fuit M. Alfidius; Aufidius Lurco Suet 
Cal. 23, errore puto Suetonii, non librariorum. Diversus est M. Aufidius 
Lurco Plin. n. h. 10, 45 = Varro r. r. 3, 6, 1. 

— CLAVDIA LA ALFIDIA . . . NIS (?). 

— T. Appalius Alfinus Secundus. 

386 Alfius, faenerator Horat. epod. 2, 67; dictum eius Colum. 1, 7, 2. 

887 P. Alfius Alennius Maximus Curtius Valerianus, Curtiae C. f. Pro- 
cillae filius memoratur in t. matris Veronensi V 3590. Hominem 
nobilem ratio nominum indicat, necessitudine qtmdam coniunctum, ut 
videtur, cum Alfiis Masimis infra n. 390. 391. 

388 P. ALFIVS AVITVS NVMER(IVS) MATERNVS, filius P. Alfii Maximi 
Numerii Liciniani II 4110 t. Tarraconensis. 

889 Alfius Flavus, rhetor aetatis Augusti declamavit apud Cestium Seneca 
contr. 1, 1, 22; 2, 6, 8; 3, 7. De eius ingenio arteque declamandi 
iudicium Senecae ibd. 1, 1, 22 seq., nimiam Ovidii sectationem ei ob- 
iecit Cestius ibd. 3, 7, 3. Sententiae eius ibd. 1, 1, 23; 1, 7, 7; 2, 2, 3; 
3, 7. Naturalis vis eius carminibus enervata ibd. 1, 1, 22, unde car- 
mina scripsisse videtur. Idem videtur Alfius Flavus, quem affert 
Plinius n. h. 9, 25 (ind. l. 9). 



ALFIVS 51 ALLIVS 

890 P. ALFIYS MAXIMVS, legatus ({)Ye{xove6ovTeK) Oalatiae Augusto nescio 
quo quartum consule memoratur in t graeco Ancyrano Archdoloffisch- 
Epigraphische Mitiheilungen a. Oestr. IX p. 119 n. 81. 

391 P. ALFIVS MAXIMVS NVMER(IVS) LICINIANVS, P. f., tribu Gal., 
Xvir stlitibus iudicandis, quaestor urbanus, tribunus pl. candidatus, 
praetor Parthicarius (non ante Hadrianum); pater P. Alfii Aviti Numer. 
Matemi II 4110 t Tarraconensis. Potest idem esse qui praecedit. 

392 P. ALFIVS PRIMVS, legatus pr. pr. (proconsulis Achaiae, ut videtur) 
in t. graeco Olympico Archdolog. Zeituvhg 1877 p. 37 n. 38. 

393 ALFIVS PROCVLVS (ALEIO pro ALFIO traditur), clarissimus vir, 
quaestor kandidatus VI 1333. 

— A. CAECINA ALIENVS. 

394 AUedius nominatur ut homo dives gulosus luvenal. 5, 118. 

395 Alledius Severus, eques Romanus, a. 49 fratris filiam Claudii impe- 
ratoris exemplum secutus in matrimonium duxit Tac, a. 13, 7, eandein 
rem nomine omisso narrat Suet. Claud. 27, ubi primipilaris didtur. 

— P. CAECIUVS ALLENIVS FAVSTVS MAXIMVS SEVERIANV8. 

— SEX. PAPINiVS ALLENIVS. 

396 ALLIARIA, uxor (Ti.) Sempronii Gracchi a. 14 a Tiberio interfecti 
Tac. a. 1, 53. 

397 TI. ALLIENVS SIOINIVS QVINTIANVS, tribunus plebis a. 97 vel 98 
VI 450; Ti. Sicinius Ti. 1. Receptus ibd. 

— Pontius Allifan(ius). 

398 Q. ALLIVS BASSVS, consul (sufF.) a. 158 a. d. VIII id. lul. cum 
Servilio Fabiano dipl. mil. III S. LXVII 

399 C. ALLIVS FVSCIANVS, C f., nominatur inter patronos ordmis senor 
torii collegii cuiusdam Ostiensis a. 140 XIV 246 1. Ostiensis, item in frag- 
mento albi coUegii cuiusdam ibd. 249 (ubi traditwr Caelius Fuscianus), 
item inter patronos ordinis corporatorum lenunculariorum tabulario- 
rum auxiliariorum Ostiensium ibd. 250, ubi C. Aleius C. f. Fuscianus 
in lapide extat, 

400 C. ALLIVS FVSCIANVS, legatus Aug. pr. pr. (Arabiae, ut videtur)^ 
consul designatus III 118 t. Gerasanus, cf. von Rohden, de Palaestina 
et Arabia p. 11. 

401 C. ALLIVS FVSCVS, C. f., nominatur loco ultimo inter patronos 
ordinis senatorii collegii cuiusdam Ostiensis, cuius quamguam acta ad 
a.l40 spectant, quaedam postea addita sunt XIV 246 t. Ostiensis. Potest 
idem esse Allius Fuscus consularis a Commodo (post. a. 189) occisus 
vit. Comm. 7, 6. Probabiliter coniecit Dessau in albo ordinis corpo- 
ratorum lenunculariorum tabulariorum auxiliariorum Ostiensium 
a. 192, ubi nomina eius qui primum locum inter patronos senatorios 
obtinuerat, erasa swnt, menu>riam huius damnati deletam esse. 

402 ALLIVS MAXIMVS, vir clarissimus, legatus iuridicus provinciae 

Hispaniae Tarraconensis anno 280 // 3738 t. Valentinus. 

4* 




ALLIVS 52 AMBIVIV8 

408 L. ALLIVS MAXIMYS, cos. (suff.) X kal. lun. a. 49 cum L. Mammio 
(sic t.) PolHone XI 6J236 t descriptus a Bormanno. Fortasse idem est 
Maximus proconsul Asiae a. 58 m actis Timofhei p, 8, 16, ut coniecit 
Vsener ibd. p, 16. 

— Q. FABIVS ALLOBROGICINVS MAXIMVS. 

— Aur(elius) Alphius. 

404 Alphius Avitus, 'ut pridem Avitus Alfius libros poeta plusculos 
usus dimetro perpeti conscribit Excellentium* Terentian. Gramm. 
Lat. VI 398, 2446 cf. Mar. Victorin. ihd. VI 137, 31; Alphius Avitus 
in I Excellentium citatur Priscian. Gramm. Lat. II 134, 5, in 11 
Excellentium ibd. II4J27, 1 (cf. 409, 18; 233, 21); II 591, 14. 

405 D. Alpinius, Trevir, frater Alpinii Montani Tac. h. 5, 19. 

406 L. Alpinius Clemens, curator rei publicae (Laurentium Lavinatium) 
XIV 2071 t. Laurentinus ; m lapide additum futsse C. V. haud idoneo 
testimonio nititur. 

407 Alpinius Montanus, Trevir, praefectus cohortis Tac.h.3,35; 4, 31. 32; 
5, 19. 

— [Ti. Claudius] Alpinus. 

— M. FLAVIV8 ALPINVS. 

— lulius Alpinus. 

— Q. POMPEIVS SENECIO ROSCIVS MVRENA COELIVS SEX. IVLIVS 
FRONTINVS SILIVS DECIANVS C. IVLIVS EVRYCLES HERCVLANEVS 
L. VIBVLLIVS PIVS AVGVSTANVS ALPINVS BELLICIVS SOLLERS IVLIVS 
APER DVCENIVS PROCVLVS RVTILIANVS RVFINVS SILIVS VALENS 
VALERIVS NIGER CL. FVSCVS SAXA AMYNTIANVS SOSIVS PRISCVS. 

— lulius Altinus. 

408 *Amalogverus III 3577 1. Aquincensis semel descriptus et corruptus, ubi 
traditur: pio fideli Amalogvero domo Petovione tribuno laticlaviali 
Hisp. h. s. e. Mommsen coniecit pio fideli ortum esse exV.Y male 
soltdis, in sequentibus latere cognomen aliquod, denique nominari tribth 
natum laticlavium leg. IX Hispanae. At mirum esset tribuno hxti- 
clavio addi domjm. 

— [Sepjtimius Amandus. 

409 Amazaspus, Iberus regio genere ortus, frater Mithridatis regis, adu- 
lescens expeditioni Parthicae (Traiani) interfuit et apud Nisibim 
diem obiit t. sepulcralis graecus urbanus versibus conceptus IGI 1374 
= CIG 6856. 

410 Amazonicus, puer Flacci Martial. 4, 42, 16. 

— C. EGGIVS AMBIBVLVS P0M[P0NIV8 LON]GINVS CASSIANVS L. MAE- 
CIV8 P08[TVMVS]. 

— L. VARIVS AMBIBVLV8. 

411 M. Ambivius ('AjiPipouxoc vel 'AfxPipooiJxoc traditur, 'A[j.pipo6ioc vulgo, 
'A(ip(pooXoc scripsit Niese), procurator ludaeae, qui Coponio successit, 
sub Augusto (circa a. 10 — 13) loseph. ant. 18, 2, 2. 



AMBmVS 58 AN . . . 



412 C. Ambiyius Bal .... hcmratiAS t Attico CIA III 596 aetatis inip&' 

ratoriae ineuntis. 
418 Ambrosius, medicus Puteolanus Scriban. Larg. 153, 

414 AmbrosiuSy choraules luvmah 6, 77. 

— Asinius Amiantus. 

— L. SERVAEVS AMICVS POTITIANVS. 

— Sicinius Amicus. 

415 AMINN(IVS) SABINIANVSy vir clarissimus, patronus ordinis sacer- 
dotum domus Augustae Palatinae aetate Commodi YI 2010. 

416 AMMIVS FLAGCVS a. 97 inter praetorios in senatu sententiam dixit 
Plin. ep. 9, 13, 13. 

— P. Ael(iuB) Ammonius. 

417 L. Ampelius Macrino cuidam dedicavit librum memorialem qui 
extaty ut nosset ^quid sit mundus, quid elementa, quid orbis terra- 
rum ferat, vel quid genus hominum peregerit' Amp. praef. Fuit 
certe post Traianutn, cuius victoriam Dacicam atttngit 47, 7 (cf. 23 
Caesar Dacicus). Accuratius aetas definiri nequit. 

418 Amphaeusy Claudii imperatoris libertus ab eo occisus Seneca Apo- 
cclocffntos. 13. 

419 M. AMPVDIVS, M. f., q(uae8tor), tr(ibunus) pL, aid^ilis) X 6082 t. For- 
mianus, Hitteris antiquioribus^ Mommsen, qui vidit Ante Augustum 
fuisse videtur. 

420 Amulius Serenus, primipilaris Tac. h. 1, 31. 

421 Amyntas, rex Galatarum. Nummi eius cum inscriptione paaiX.<oK 
'Ajwvtoo Fckhel III 183, Miomet IV 463 Suppl. VII 656. Scriba 
Deiotari regis Dio 49, 32, ad Brutum et Cassium missus ad Anto- 
nium transiit Dio 47, 48; rex ideo in locum Deiotari constitutus 
Dio 49, 32; 53, 26, Appian. b. c. 5, 75, Strabo 12, 5, 1, fines regni eius 
Strabo 12, 5, 4; 12, 6, 1; 12, 7, 3. Socius Antonii Appian. b. c. 6, 137. 
140. 142, Plut. Ant. 61; ante pugnam Actiacam ad Caesarem transiit 
Plut. Ant. 63, Dio 50, 13, Velleius 2, 84. Regnum ei a Caesare con- 
firmatum Dio 51, 2 ; mortuus a. 729 = 25 a. C. Dio 53, 26. — Nomi- 
natur Strabo 12, 8, 14; 14, 5, 6; 17, 3, 25; Pylaemenes filius eius 
CIG 4039. 

422 VS AMYNTIANVS PROCVLVS, salius Palatinus cooptatus a. 180 

VI 1980. 

— Q. POMPEIVS SENECIO ROSCIVS MVRENA COELIVS SEX. IVLIVS 
FRONTINVS SILIVS DECIANVS C. IVLIVS EVRYCLES HERCVLANEVS 
L. VIBVLLIVS PIVS AVGVSTANVS ALPINVS BELLICIVS S0LLER8 IVLIV8 
APER DVCENIVS PROCVLVS RVTILIANVS RVFINVS 8ILIVS VALEN8 
VALERIVS NIGER CL. FVSCVS SAXA AMYNTUNVS SOSIVS PRISCVS. 

— M. Firmius Amyntianus. 

— Q. VOCONIVS SAXA AMYNTIANVS. 

— . . . 8ILANVS . . . IVSTVS AN . . • 



ANAXILAVS 54 ^AOTCETVS 

423 Anaxilaus, Larissaeus, Pythagoricus et magus ab Augusto urbe 
Italiaque pellitur Hierontfm, ad. a. A, 1989; auctor Plinii n. h. noni. 
ind. l 19, 21, 22^26, 28-3 1 dtatur 19, 20; 25, 154; 28, 181; 30, 74; 
32, 141, nom. ibd. 35, 175. 

424 Q. ANCARIVS, praeses OrientLs a. 258 vit. Aurelian. 13, 1 in actis fictis 
ex libris Acholii. 

425 Ancharius Priscus Caesium Cordum proconsulem Cretae de repetun- 
dis postulavit a. 21 Tac. a. 3, 38, damnavit a. 22 ibd. 3, 70. 

426 Ancharia(?) Soteris, liberta, cui ut Traianus ius Quiritium indul- 
geat, ab eo petit Plinius ad Traian. 11, 2. Traditur ^Panchariae 
Soteridi' fortasse rectcy Ancharia scripsit Mommsen in indice. 

427 Andonoballus, Erulus Continuator Dionis V Bind. p. 226. 2S^. 

428 Andreas, dux ludaeorum in Cyrenaica rebellantium sub finem 
imperii Traiani Dio 68, 32; idem noniinatur Aouxo6ac Euseh. hist. 
eccl. 4, 2. 

429 Andro, musicus et geometra, magister Marci vit. Marci 2, 2. Nomen 
eius latere sub corrufpta lectione, quae traditur apud Marcum efc iaox6v 
1, 6 TavSaoiSoc pro *Av6pa)Voc satis incerte coniecit Casaubonus. 

430 Androclus ('AvSpoxX^c Aelian.), servus in circo a leone recognitus 
Gellius 5, 14 (ex Apionis libio Aegyptiacorum quinto), Aelian. nat. 
anim. 7, 48 cf. Seneca de benef. 2, 19, 1. 

431 Andromachus maior, e Creta oriundus Galenus XIV p. 211 K., 
archiater Neronis ibd. p. 2. 232 (annis fere 54 — 60 ut vid^tur cf. 
E. Meyer, Geschichte der Botanik II p. 41); scripsit Oif^piaxa versi- 
bus, qui extant apud Galenum Galen. XIV p. 32; citatur et memoratur 
passim apud Galenum. 

432 Andromachus minor, filius Andromachi maioris Galenus XIV p.42 K.; 
scripsit prosa oratione 67]piaxa ibd,; eiusde^n videntur tres libri icepl 
oov&^aeo>c <pap[j.axa>v ; citatur vel memoratur passim apud Galenum. 

— L. Acmilius Decius Andromachus. 
483 Andromeda, luliae Augustae liberta Plin. n. h. 7, 75. 

434 *Anectu8, 6 T^te ^o6[ievo? xtjC Bibovlai xal tou IlivToo *AvexToc (circa 
a. 170) Lucian. Alex. 57. Nomen sine dubio corruptum est; 'AooeiTOc 
coniecit G. Hirschfeld Sitzungsberichtc Berl. AJcad. 1888 p. 876 ct rettulit 
ad L. Lollianum Aviium praesidem Bithyniae a. 165. 

435 Anicetus, Hbertus, pueritiae Neronis educator, praefectus classis 
Misenensis anno 59 Ta>c. a. 14, 3; instrumentum scelerum Neronis ibd. 
14, 3. 7. 8. 62, Sueton. Nero 35, Dio 61, 13 (Zonar. 11, 12) ; anno 62 
in Sardiniam pulsus, ubi non inops exilium toleravit et fato obiit 
Tac. a. 14, 62. 

436 Anicetus, Polemonis libertus, in Ponto a. 69 seditionem contra 
Vespasianum movit, qua paulo post oppressa interfectus est Tac. h. 
3, 47^48. 

437 Anicetus, librarius Marci Caesaris Marcus ad Fronton. 2, lOp.34 N. 



ANICETVS 55 ANICIVS 



— Q. PompeiuB Anicetas. 

438 C. ANICIVS CERIAUS, consul (suff.) id. Aug. a. 65 cum C. Pom- 
ponio. C. Anicius IV 2551 in consulatu, ceterum Anicius Cerialis 
('Avfxiov KepeGcXiov Zonar,). Consul designatus in senatu sententiam 
dixit a. 65 Tac. a. 15, 74; consul a. 65 v. supra; a. 66 yim sibi attulit 
minore quam ceteri miseratione, quia proditam C. Caesari coniura- 
tionem ab eo meminerant ibd. 16, 17. Cantra Zmaras 11, 6 refert 
eum et Sex. Papinium filium (sic) tortos esse a Gaio, coniurationem 
autem detectam a filio. (Caniuratio fuit a. 40 cf. Dio 59, 25, Suet. 
Caiig. 27, Seneca de ira 3, 18.) 

439 Q. ANICIVS FAVSTVS dedicavit in legatione Numidica titulos: in 
provincia Trypolitana VIII 6 (la) et eodem loco plane gemeUum VIII 
S. 10992 (Ih), lAimbaesitanos VIII 2438 (2). 2527 (3). 2528 (4). 
2549 (5). 2550 (6). 2551 (7). 2552 (8). 2553 (9). 2558 (10). VIII 
S. 18068 (11). 18255 (12). 18256 (13), Thamugadenses VIII S. 17870 (14). 
17871 (15), CirtensemEph. ep. 7, 440(16), Arsacalitanum VIII 6048 (17), 
Mauretanum VIII 8796 (18) ; in legatione Moesiaca t. III 1685 (19). 
1686 (20) Moesiacos. 

Nomina plena perscripta fuerunt in t. onmibus, hodie extant in 
t. la. b. 3. 4. 5. 6. 7. 10. 13. 14. 15. 17-20, pJus minus mutUa in 
ceteris. 'Avfxioc O^ofxoc (sic) Dio 78, 22, 2, Oau^xtoc ibd. §4. — Clarlssi- 
mus vir t. 2. 3. 4. 6. 17. 

Legatus Augusti t. 2. 13 vel Augustorum t. 1 a. b. 3. 4. [5]. 6. 7. 11. 
[12]. 14. 18 pr. pr. (Numidiae) t. 1-18 (consularis leg. III Aug. t. la. b) 
intra a. 197 t. 2. 13. 14. 17 et 201 t. la. b, cos. designatus a. 198 
t. 2. 3. 4. 6. 7. [8], cos. amplissimus (suff.) a. 1 98 t. 9. 11. 15. Legatus 
Augustorum pro pr. (Moesiae superioris) intra a. 202/209 (ami tribti- 
nidae potestatis corrupti sunt) t. 19. 20. Anno 217 imperator Macri- 
nus eum in locum (C. lulii) Aspri proconsulem in Asiam misit et, 
cum exiguum anni proconsularis spatium ei remaneret, imperavity ut 
et in annum sequentem (218/219) provinciae praeesset Dio 78, 22. 
Quod iussum num Elagabalus ratum habuerit ignoratur. — Patronus 
Lambaesitanorum 1. 13, Thamugadensium 1. 14. 15, Cirtensium 1. 16. 17. 

440 SEX. ANICIVS FAVSTVS , Anici consularis filius VIII S. 17890 t. 
Thamugadensis mutHus; potest filius esse Q. Anidi Fausti. 

441 SEX. ANICIVS FAVSTVS PAVLINIANVS, clarissimus iuvenis, patronus, 
patroni filius civitatis Vzappensis VIII S. 11933 t. Vmppensis. 

442 ANICIVS FAVSTVS PAVLINVS, legatus Aug. pr. pr. (Moesiae in- 
ferioris) a. 230 III S. 7473 t. Moes. mf. 

443 ANICIVS MAXmvS, proconsul Bithyniae sub Traiano Plin. ad Traian. 
112, 2. Potest esse filius P. Anicii Maximi. 

444 P. Anicius Maximus, honoratus titulo, quem posuit Antiochiae Pisidiae 
civitas Alexandr. quae est in Aegypto /// S. 6809. — P. f., tribu 
Sergia^ origine Antiochenus, ut ex tribu et loco statuae apparet. 



M 



ANICIVS 56 ANNAEV8 

PrimuB pilus leg. XII Fulminatae, praefectus castrorum leg. 11 
Augustae in Britannia, praefectus exercitus qui est in Aegypto; 
donatus ab imperatore (Gaio?) donis militaribus in expeditione 
(qufie tacetur)y honoratus corona murali et hasta pura ob bellum 
Britannicum (imperatoris Claudii a. 43), — Praefectus Cn. Domitii 
Ahenobarbi (consulis a. 32 p. C. in duoviratu Antiochiae). 
— C. MATIVS (rel MATTIVS) SABINIVS SVLLINVS VATINIANVS ANI- 
CrVS MAXIMVS CAESVLENVS MARTIALIS PISIBANVS LEPIDV8. 

445 ANICIVS PROBVS, vir clarissimus in lamella aenea: Aincio (sic) Probo 
vc. et Anicihe (sic) Probe c. [f.] XIV 4120, 2, forfapse saeculi IIIL 

446 Anicia Postuma, Sex. f., Etril(ii) Afri (uxor) honorata a col(onia) 
Aug(usta) Gem(ella) // 1674 t. Tuccitanus. 

447 ANICIA PROBA, clarissima femina tnde n. 445. 

448 Aninius Macer (traditur animo pro Aninio), orator Graecus, magister 
Marci imperatoris vit Marci 2, 4. 

449 M. (ANNAEVS), filius L. Annaei Senecae, nepos Helviae, blandissi- 
mus puer Seneca ad Helviam 18, 4-6; *sic dulci Marcus qui nunc 
sermone fritinnit, facundo patruos provocet ore duos' Seneca epigramm. 
super exUio 8, 5. — Ah hoc, quem pater in exilium pulsus vimm 
Romae reliquerat, distingumdus est alter filius, quem Helvia avia 
paulo ante exilium Senecae funeraverat Seneca ad Helviam 2, 5. 

450 L. Annaeus Comutus (praenomen solus servarit Charisius Gramm. 
Lat. 1 127, ceterum Annaeus Comutus sive Cornutus), Aeircfnjc Suidas 
s. V. KopvooToc, Thevestinus Stephan. Byzant. s. v. 0£(rcic et Tipific. 
Nero eum de studiis poeticis consuluit, sed liberius locutum in insu- 
lam relegavit anno 62 Dio 62, 29 (Nero Cornutum philosophum prae- 
ceptorem Persii in exilium fugat Hieronym. ad a. Abr. 2083 = Euseb. 
Armen. 2080; irpic a6xoG (= Nlpcovoc) dvatpe&eU aJ)v T<j) Mooacoyftp falso 
Suidas 1. 1.). Amicus et magister Persii vit. Prrs., Suet. rel. Rei/fersch. 
p. 73 f Hieronym. l. l., qui legatis eum honoravit Suet. p. 74. Car- 
mina Persii defuncti leviter retractavit et Caesio Basso petenti, ut 
ipsi cederet, tradidit edenda ibd,; versum Persii mutavit veritus, ne 
Nero in se dictum putaret schol. ad Pers. 1, 121. Persius scripsit 
ad eum satiram quintam (cf. schol. 5, 1. 22), ubi adloquitur eum 
V. 23 sqq., v. 36 sqq., v. 62 sqq. 

Philosophus Stoicus Persius, Hieronymns, Suidas l. l. 'Eifpaij/e 
iroXXJt (ptX^ao^a te xal pTjtopixa Suidas. Scripsit itpoc 'Aftif)v68a)pov xal 
'ApiaxoT^XTfjv , irepl rrfi Ta>v Oea>v ^ptScjewc (qui lihrr extat cf. de libris 
philosophicis Comuti Zeller, Philosophie d. Gricchcn III 1 j>- ^^0) ; 
xifyaK ^TjTopixai, quae citantur in scholiis ad Hermogen. art. rhet. cf. 
0. Jahn proleg. ad Pers. p. XIV. Annacus Cornutus in secundo 
librorum, quos de figuris sententiarum composuit Gell. 9, 10, 5. — 

NonnuIIi grammatici in quibus est Cornutus Annaeus — — 

qui commentaria in Vergilium composuemnt GeU. 2, 6, 1; L. Annaeus 



ANNAEVS 57 ANNAEVS 

Cornutus in Maronis commentariis X Cha/ris, Crramfn. Lat. 1 127 
= Annaeus Cornutus ad Italicum de Vergilio libro X id. p. 125; 
adnotatio eius ad Verg. Aen. 4, 689 Macrobius 5, 19, 2; locos, ubi 
Cormiius memoratur apud Servium et in scholiis Veronensibus, coUegit 
Jahn L l. p. XVII seq,; citatur praeterea in schol. Bemens. ad Lucan. 
1, 214 p. 25 Vsen.; 3, 375 p. 109; 3, 381 p. 110. — Annaeus Comutus 
de enuntiatione vel orthographia Cassiodor. Gramm. Lat. VII 147. 

'Annaeus Cornutus Hbro tab. castar. patris sui' Charisim I 201, 
qtme rerba corrupta usque adhiic non certe restituta sunt. — (Persius) 
cognovit per Comutum etiam Annaeum Lucanum, aequaevum audi- 
torem Cornuti ; nam Cornutus illo tempore tragicus fuit sectae poeticae, 
qui libros philosophiae reliquit vit. Pers. p. 73, ubi verba nam — 
reliquit ineptum glossema esse perspexit Bergk. 

451 Annaeus Fidus nominaiur Seneca nat. quaest. 4 prol. 8. 
— T. Comelius Annaeus Fuscus. 

452 M. ANNAEVS LVCANVS. Vitae eius extant duae, una (vit. 1) ex Sue- 
tonio oriunda Sueton. rel. Reiffersch. p. 50 seq., altera (vit. 2) Vaccae 
ut putatur p. 76 seq. ibd. Praenamen exhibet vit. 2 et Hieronym. 
ad a. Abr. 2079, ceierum Annaeus Lucanus sive Lucanus. 

Filius M. Annaei Melae et Aciliae vit. 2, Tac. a. 16, 17, Hieronym. 
ad a. Abr. 2084. Cordubensis vit. 1. 2, Hieronym. ad a. Abr. 2079 
(cf. Statius silv. 2, 7, 24-30, Martial. 1, 61, 7). Natus est Cordubae 
d. 3 mens. Novembr. a. 39 vit. 2, octavum mensem agens Romam 
translatus vit. 2, auditor Annaei Cornuti, amicus Persii vit. Pers. 
p. 73, a Nerone cohorti amicorum additus atque etiam quaestura 
honoratus vit. 1. 2, et auguratu vit. 2. Simultates dein inter eum et 
Neronem ortae sunt, quarum diversas causas afferunt Tac. a, 15, 49, 
Dio 52, 29, vit. 1 et 2, Hieronym. 2079. Coniurationis Pisonianae 
particeps Tac. l. h, vit. 1. 2, qua detecta venas exsolvit Tac. a. 15, 56. 
57. 70, Hieronym. l. l., vit. 1, d. 30 mens. April. anno 65 vit. 2. — 
Argentaria PoUa uxor, cuius iussu scripserunt in diem natalem Lucani 
Statius genethliacon Stat. silv. 2, 7 cf. praef. l. 2, Martialis epigram- 
mata Martial. 7, 21-23. 

Scripsit et carmina et soluta oratione quaedam vit. 2, Stat. 2, 7, 
21-22; carmina praeter Pharsaliam haec: laudes Neronis vit. 1. 2; 
Orphea vit. 2, Stat 1. 1. v. 59 ; Iliacon vit. 2, Stat. v. 55-56 (unde versus 
affert Lactant. ad Stat. Theb. 5, 641; 6, 322); Saturnalia vit.2; Cata- 
chthonion vit. 2, Stat. v. 57 (unde fortasse versus affert Lactant. ad Stat. 
Theb. 9, 424, ubi traditur Lucanus in catagonia); Silvarum X, tra- 
goediam Medeam imperfectam, salticas fabulas XIV, epigramraata 
(? traditur et appamata vel et ippamata) vit. 2. Prosa oratione 
scripsit in Octavium Sagittam et pro eo, de incendio urbis (Stat. 
V. 60-61), Epistularum ex Campania i^t. 2. adlocutionem in PoIIam 
Stat. 62-63. 



A 



ANNAEV8 58 ANNAEV8 

ludicia de carminibus eius Quint. 10, i, 90, Serv. Aen. 1, 382 
(eadem fere Isidor. Orig. 8, 7, 10, schol. Bem. ad Luc. 1, 1 p.9 Vs. et 
BeroL p. 3 W., lordan. Oetic. 43), Fronto de orat, p. 157 seq. N.; 
nontine Lucani non aUato Petron. 118, Mart. 14, 194. — Nominoitur 
Tac. a. 15, 71, dial. 20, Plin. ep. 5, 3, 5, luvenal. 7, 79 seq. ; versum 
nescio unde affert Martial. 10, 64, 6. Epitaphium poetae mcerti in 
eum Anthol. lat. 668. 

453 M. ANNAEVS MAXIMVS AQVILA FVLVIANVS, clarissimus puer VIII 
S. 12065 t. Mumcensis. 

454 M. ANNAEVS MELA. M. Annaeus Mela vit. Lucan. Suet. rel. p. 76 R., 
L. Annaeus Melas Hieronym. ad. a. A. 2084, Mela apud Senecam 
rhetorem patrem, ceterum Annaeus Mela. 

Annaei Senecae rhetoris filius Seneca contr. pr. 1. 2. 3. 4. 7. 9. 10, 
uhi cum loco uUimo triwin filiorum nominetur, natu minmus fuit. 
Frater Senecae et Gallionis praeter l. l. Tac. a. 16, 17, vit. Lucan., 
Hieronym. l. l.; Cordubensis vit. iMcan. Musam rhetorem interdum 
solebat audire Seneca contr. 10 praef. 9. Eques Romanus dignitate 
senatoria ; petitione honorum abstinuerat (cf. Seneca ad eum contr. 2 
praef. 3 'quia video animum tuum a civilibus officiis abhorrentem 
et ab omni ambitu aversum^), per ambitionem praeposteram , ut 
eques Romanus consularibus potentia aequaretur; simul adquirendae 
pecuniae brevius iter credebat per procurationes, administrandis prin- 
cipis negotiis. Idem Annaeum Lucanum genuerat, quo interfecto 
(a. 65) dum rem familiarem eius acriter requirit (cf. Hieronym. l. l. 
^bona Lucani a Nerone promeretur'), accusatorem concivit Fabium 

Romanum mixta inter patrem filiumque coniurationis scientia 

fingitur exsolvit venas a. 66 Tac. a. 16, 17. Acilia uxor, 

Annaeus Lucanus filius. Epicharis amica Polyaen. strat. 8, 62. 

— ANNAEVS NOVATVS inde L. IVNIVS GALLIO. 

455 T. Annaeus Placidus nominatur in numero amicortim M. Antonii 
Antii Lupi VI 1343. 

— L. Laetorius Annaeus Ruf(us). 

456 M. ANNAEVS SATVRNINVS CLODIANVS AELIANVS, vir clarissimus, 

triumvirura (aut capitalium aut monetalium), tribunus leg. III 

Italicae, quaestor urbanus^ ab actis senatus, tribunus plebis kandi- 
datus, praetor kandidatus, curator viae Latinae, legatus leg. XI 
Claudiae .... VI 1337 t. mutilus. Tribunus leg. III Italicae non ante 
imperatorem Marcum. 

457 (L. ?) Annaeus Seneca. Lucius dicitur in suhscriptiombus libri suasor. 
(Bruxell), controv. I(Antu'erp), VII (Antwerp. Bruxell. Vatican. Tolet), 
IX (Antiverp. Bruxell. Vatican), incertum confusione an recte. 

Natus aliquot annis ante Ciceronis mortem: ^omnes autem magni 
in eloquentia nominis excepto Cicerone videor audisse; ne Cicero- 
nem quidem aetas mihi eripuit, sed bellorum civilium furor intra 



ANNAEVS 59 ANNAEVS 

coloniam meam me continuit' Seneca controv. 1 praef. 11. Cordubensis: 

^duosque Senecas facunda loquitur Corduba' Martidl. 1, 61, 7. 

Marullus praeceptor eius Seneca contr. 1 praef. 22; 2, 2, 7; 7, 2, 11; 
mortuus ante exilium filii (a. 43) Seneca ad Helv. 12, 5. Helvia uxor 
vide Helv., tres Hberi Seneca ad Helv. 2, 4. Novato, Senecae, Melae 
filiis dedicavit libros controversiarum et suasoriarum praef. contr. h 
1. 2. 3. 4. 7. 9. 10. Eius antiquus rigor Seneca ad Helv. 17, 3; 
philosophiam oderat Seneca ep. 108, 22. 

Scripsit historias ab initio bellorum civilium paene usque ad 
mortis suae diem, quod opus ipse non edidit Seneca de vita patris 
fragm. III p. 437 H (Huc num pertineant quae ex Seneca de morte 
Tiberii affert Suetonius Tib, 73 incertum est neque minus, quo respiciat 
Lactantius instit. 7, 15, 14 laudans Senecam qui 'Romanae urbis tem- 
pora distribuit in aetates'). Senex (cf. praef. contr. 1, 2, praef. 10, 1) 
scripsit libros controversiarum et suasoriarum. Loci eorum codicibus 
non servati citantur a Quintiliano et Donato cf. Kiessling p. 526. 
458 L. ANNAEVS SENECA, consul (suff.) a. 56 In consulatu: Annaeus 
Seneca Gaius 2, 253 = Institut. 2, 23, 4, Digest. 36, 1, 1, L. Annaeus 
tab. cer. Pomp. 22, amphora Pompeiana Natizie degli scavi 1891 
p. 169. — Tribus nominibus ipse utitur Sen. benef 4, 8, 3: *si quod 
a Seneca accepisses, Annaeo te debere diceres vel Lucio, non cre- 
ditorem mutares, sed nomen* ; Seneca ipse se acRoquitur Sen. ep. 68, 10. 
L. Annaeus Seneca Dio 59, 19, Hieronym. chron. 2082, vir. iU. II 
p. 835 V.; Annaeus Seneca sive Seneca alibi. 

Filius Annaei Senecae et Helviae cf. patretn, frater Annaei Melae 
et Annaei Novati, qui postea lunius Gallio Tac. a. 15, 73; 16, 17, 
Dio 60, 35 , Vaccae vit. Lucani p. 76 Eeiff. , Hieronym. chron. 2080. 
2084; Cordubensis Martial. 1, 61, 7, Hi^onym. chr. 2082, vir. tll. 1. 1, 
cf. Sen. de matrimonio 88 III p. 434 H, Stat. silv. 2, 7, 31; equestri 
ac provinciali loco ortus Ta>c. a. 14, 55. A sorore matris Romam 
translatus illius materno nutricio per longum tempus aeger convaluit 
Sen. ad Helv. 19, 2; in Tiberii Caesaris principatum iuventus in- 
cidit Sen. ep. 108, 22. Attalus et Sotio magistri eius Sen. ep. 108, 3. 
13. 17; 49, 2, Hieronym. chron. 2029, vir. ill. l. l.; Papirium Fabianum 
audiebat Sen. ep. 100. Quaestor factus sufiragante sorore matris, 
quae pro quaestura eius gratiam suam extendebat Sen. ad Helv. 19, 2 
sub finem imperii Tiberii ut videtur. Anno 39 paene interiit, quod 
causam aliquam Gaio imperatore praesente in senatu egregie egerat 
Dio 58, 19. Anno 41 insimulatus adulterii luliae Livillae in Corsicam 
relegatus est Dio 60, 3; 61, 10, schol. ad luvenal. 5, 109 cf. Tac, a. 
13, 42. Exulis fidissimus amicus Caesonius Maximus Martial. 7, 44, 10. 
Exul oStcu t^v MeaaaXivav xal tou? KXauSibo i£eX&o&^pooc iftcuiceuaev, 
&9Te xal pipXfov a^fai ix t7|C vi^aou izi^^aK iicafvouc auTcov l)(ov, 8 ^xdi 
TauTa uic' alajpYrfi iid^tv^t Dio 61, 10. Anno 49 (cf. Tac. a. 14, 53) 



A 



ANNIANYS 62 ANNIV8 

— M. IHNICIVS ANNIANVS. 

— C. NERATIVS FVFIDIVS ANNIANVS. 

466 Annibalianus, dux clarissimus ex disciplina Probi viL Probi 22, 3. 

467 ANNIDIVS SEVERVS, consularis nominaiur in titulo servi VI 9146. 

468 ANNTVS, III vir a(ere) a(rgento) a(uro) f(lando) f(eriundo) m nummis 
cusis intra annos 7401750 = 1414 a. C. (cf. Mommsen Rom. MW. 
p. 744) Cohm J« Augustus n. 338-340. 526-^528. 

469 L. Annius, dux Vespasiani bello ludaico loseph. beU. 4, 9, 1. 
469a Annius ....acus, praefectus Aegypti anno tertio Marci et Veri 

(162/163) yel paulo ante papyrus Graece ser^tay Aegyptische Ur- 
kunden aus den Jc^nigL Museen zu Berlin fasc. 7 n. 198. 

470 M. ANNIVS AFRINVS. Tituli: ipse posuit imperatori Claudio legatus 
(Galatiae) Isaurensem III 288 emend. III S. 6799 (1); honoratus 
est publice ab Atheniensibus CIA III 618 (2); memoratur in frag- 
mento t. Sclavo^iiensis III 4109 (3) et in inscriptione parietaria Fom- 
peiana IV 1544 (4). 

Nummi: I) Iconii a) cum inscriptione in parte adfersa KXao&toc 
KaTaop ^B.^aax6^j in aversa a) Depaor)) iic(l) 'Afpefvoo KXauSetxovilcov 

P) iid 'A fietxovt^fitiv Waddington Revue numismaiique 1883 p. 46; 

b) in parte adversa 'Avvtoc cum capite hominis, in aversa KXauSet- 
xovtiwv Babelon Revue num. 1887 p. 110, gui contendit imaginem 
AnnH repraesentari. At ei opinioni usus constans aetatis imperatoriae 
post Augustum adversatur. II) Pessinuntis in parte adversa ex- 
hibentes plus minus integra KXa68toc Kataap Sepaar^c, in aversa a) iid 
'Af pefvoo Babelon p, 114 P) (iY^xpic IleatvooovTfcov (sic) iid 'Afpivoo et 

l) Siri 'A^peivoo Imhoof-Blumer Mormaies grecques p. 415 n. 172. 

173 8) Sirl M(apxoo) 'A<ppft»(oo) neaotvouvT^rcov) nummus male descriptus 
apud Mionnetum ex Sestinio IV p. 391, 106 emendatus Babelon p. 115. 

M. Annius Afrinus ('A^petvov) t. 2, ex emertdatione t. 1, ubi tradi-- 
tur M. Annius Africanus, M. Annius Afr. t. 3, Afrino et Africano 
C08. t. 4 cf. adn. III S. 6799. — Annius nummus I b, M. Afrinus 
n. II i, Afrinus nummi reliqui. 

Consul t 2 ciun Africano t. 4 suffectus a. incerto Claudii vel 
Neronis; legatus Aug. Galatiae sub Claudio t. nummi, qua legatione 
consularis an praetorius functus sit parum liquet. Sub Vespasiano 
legatus (consularis) Pannoniae t. 3. — Borghesi opp. VIII p. 5 sqq^ 
Afrinum cum (T. Sexiio) Africano anno 59 consulem fuisse detnon- 
strare studuit. At acta Aroalium ut T. Sextium Africanum re vera 
consulem mense Septembri a. 59, ita coUegam eius M. Ostorium Scapur 
lam fuisse docuerunt. Itaque collega Afrini quis fuerit, i^noratur nec 
minus annus consulatus. 

— M. NVMMIVS CEIONIVS ANNIVS ALBINVS. 

471 Q. ANNIVS ANNIANVS POSTVMIANVS, M. f., tribu Pal., quaestor 
urbanus, praetor, proconsul provinciae Siciliae, praefectufi aerari 
miUtaris VI 1338. 



ANKIV8 68 ANNIV8 

472 [AnniuB?] Arminius Donatus, avus C. Annii Arminii Donati; modo 
reete stdppletum sit in titulo ^Annius', pater C. Annii Flaviani; flamcn 
perpetuus (coloniae Thamugadensis) in titido nepotis VIII S. 17899. 

473 [C.] ANNIVS ARMINIVS DO[NATVS], [claris^simus puer, C. Anni 
Flaviani filius, . . [Anni?] Arminii Donati nepos VIII 8. 17899 t. 
Thanmgadensis. 

474 L. ANNIVS ARRIANVS, consul a. 243 cum C. Cervonio Papo. In 
consulatu: L. Annius Arrianus dipl. mil, III 53, cetenm Arrianus fasti. 

475 APPIVS ANNIV8 ATILIVS BRADVA, consul a. 160 cum T. Clodio 
Vibio Varo. In consulatu: Appius Annius Atilius Bradua VI 2806, 
OreUi 2322, Appius Annius Bradua VI 162, ceterum Bradua fasti. — 
Bradua Philostratus. 

ConHularis (Ti. Claudium Atticum) Herodem maritum (Appiae 
Anniae) Regillae sororis accusavit eam verberibus occidisse Philostrat. 
vit. sqphist. 2, 1, 18-19. Filius ergo Appii Annii Galli (n. 493), ubi 
vide de parentela. — Incertum est utrum ad eum an ad M. Appium 
Atilium Braduam pertineat tegula urhana inscripta Appi Braduae 
sine temporis nota XV 826. 

476 L. ANNIVS BASSVS, consul (suff.) XV kal. Decembres a. 70, tU videtur, 
cum C. Caecina Paeto. Titulum dedicavit proconsul CIG 2632 Cyprium. — 
In consulaiu: L. Annius Bassus VI 200. L. Annius Bassus titultts, 
ceterum Annius Bassus. 

Proconsul Cypri a. 52 tit., legatus legionis XI Claudiae a. 69 
Tac. h. 3, 50, consul a. 70 v. supra; librum de vita eius cdidit Claudius 
PoUio Plin. ep. 7, 31, 5. 

477 . . ANNIVS CAMARS. Tituhm ipse posuit sibi et T. Annio 

XII 670 Arelatensem, hodie mutilum. Patris nomm periit, tribu 

Teretina, [Xvir stlitibus] iudicandis, [sevi^r equitum Rom. turm , 

[quaestor], [tribunus] [p]IebiB, praetor, proconsul [legatus pr.] pr. 

provinciae Africae. — Potest idetn esseA. Annius Camars qui sequitur; 
Hitterarum formae Flavianae aetati conveniunV Hirschfeld. T. Annius 
[Camars?] filius videtur. 

478 A. ANNIVS CAMARS, tribunus plebis a. 83 VI 449 cf n. 477. 

479 T. ANNIVS [CAMARS?], filius ut videtur Anmi Camartis cf n. 477. 

480 Annius Comicula, laudator GalHeni vita Gallieni 17, 2. 

481 L. ANNIVS FABIANVS, Illvir capitalis, tribunus legionis 11 Augustae, 
quaestor urbanus, tribunus plebis, praetor, curator viae Latinae, 
legatus leg. X Fretensis, legatus Aug. pr. pr. provinciae Daciae (ante 
imperatorem Marcum, utpote legatus praetorius) III 1455 = S. 7972 
t. Sarmizegetusensis. 

482 L. ANNIVS FABIANVS, consul a. 201 cum M. Nonio Arrio Muciano. 
In consulatu: L. Annius Fabianus VI 1603. 2129. (ex restitutione 
1982. 1983), ceterum Fabianus fasti. — Idem est [L. An]nius Fabianus 
salius Palatinus factus a. 189 VI 1980, modo nomina recte restituta sint. 



A 



ANNIVS 64 ANNIVS 

483 Annius Faustus, equestris ordinis^ qui temporibus Neronis delationes 
factitaverat, anno 69 a Vibio Crispo accusatus et damnatus Tac. h, 2, 10. 

484 Annius Fetialis, auctor Plinii Plin. n. h. ind. 1. 16. 33 (Fetialis). 36 
(Anniufl Fetialis) ; citatur Annius Fetialis de statua Cloeliae ibd. 34, 29. 

485 L. Annius Fetialis in tegula originis incertae XV 796, quam propter 
formam litterarum saeculo primo tribuit Dressel; fortasse auctor Plinii. 

486 C. Annius Flavianus. Titulus eius VIII S. 17900 (1) Thamugadensis 
mutilus; nominatur in titulo filii VIII S. 17899 (2). — C. Annius 
Flavianus t. 1. 2, equo publico t. 1; praefectus cohortis IIII Raetorum, 
tribunus leg. III Italicae, praefectus alae I Flaviae Sabastenorum, 

donis militaribus donatus bello Germanico II , subpraefectus 

classis praetoriae Misenensis, procurator Alpium Ati*ectianarum t. 1, 
procurator (patrimonii t. 2 cx restitutione) tractus Karthaginiensis 
t. 1. 2. — Filius vel gener [Annii?] Arminii Donati, pater C. Annii 
Arminii Donati t. 2. 

487 M. ANNIVS FLAVIVS LIBO, consul a. 204 cum L. Fabio Cilone. In 
consulatu: M. Ann(ius) Lib(o) de Eossi Inscript. Qhristian. I p. 8 n. 4, 
['Av]vtq) Afptt)v[i] Ross Inscript. gr. ined. II p. 44 n. 152 b, Flabius 
(sic) Libo VI 2003, ceterum Libo fasti. — Ide^n est M. Annius Flavius 
Libo salius Palatinus factus a. 178 VI 1979. Potest fUius esse M. Anmi 
Libonis n. 509. 

488 M. ANNIVS FLORLA.NVS = IMP. CAESAR M. ANNIVS FLORUNVS 
AVG. Tituli: Hispaniae II 1115 (1), Britanniae VII 1156 (2), Ger- 
maniae Brambach inscriptiones Ehenanae 1964 (3), Galliae Orelli 
1036 (4), Dalmatiae III S. 10061 (5). Nummi Eckhel VII 499, 
Cohen VI^ 239. Nomina plena exhibent tituli nummiqu€j Florianus 
(ipud scriptores. 

Frater M. Claudii Taciti qui imperavit scriptores, germanus vit. 
Tacit. 14, 1, sed quod idem biographus 17, 4 de Tacito et Floriano 
scribit 'diversis patribus nati ferebantur*, rectius videtur ex nominum 
ratione. Praefectus praetorio Taciti in Asia cum Scythis pugnavit 
Zosinms 1, 63, Zonaras 12, 28. Fratre interfecto imperator factus est, 
T(ov jiiv xaxA xijv Sq>av paaiXea IIp^pov &Xo(i.£vtt)V, Ta>v 8fe xaxA t})v T<6|jlijv, 
<I>X(opiav6v. xal IIp^Poc (a^v eT^ev 2opiav xal <I>oivfx7jv xal IlaXaiaTivijv 
xal T^jv APifuicTov fiiraaav, t4 S' diti KtXixiac ja^XP^^ iTaXtac OXcupiavoc • 
oin^xooov 8i a6T<p xal t4 6ir^p tAc ''AXireic eftvij, FaXaTai xal *\^rfit<: offia 
TiQ Bpertavixij) vi^acp, xal itpoalTi ^e aicaaa Atp6rj xal Ta Maopooata <puXa 
Zosimus 1, 64 = Zonaras 1, 29 (ex eodem fonte), id quod probatur 
fere et titulis et eo quod non extant nwmni AUxandrini Floriani. 
Quod refert biographus 14, 1 Florianum arripuisse imperium non 
senatus auctoritate, sed suo motu, Florianus re vera videtur sumpsisse 
imperium tantum ex militum consensu. Agnitum autem esse ut in 
ceteris occidentis partibus ita Eomae veri simile videtur. Imp. Caesar 
M. Annius Florianus pius felix invictus Aug., pontifex maximus. 



t!» 



ANNIVS 65 ANNlVS 



"i tribunicra potestate, consul, pater patriae, proconsul 1 1, item t, 3, 3, 

\ nisi quod deest in his consul; in nummis honores omnino non memo- 

f- rantur. Dum bellum civile contra M. Aurelium Probum parat, Tarsi 

l a militibus occisus est mt Taciti 14, 3, Zosimus 1, 64, Zonaras 1, 24, 

r Victor Caes. 36, Epitom, 36 (ubi falso incisis a semet ipso venis), 

Eusehius Armen. a. Abr. 2294, Meronym. a. Abr. 2293 = Oros. 7, 28, 
Chronogr. p. 148. Regnavit vix duobus mensibus vit. Taoiti 14, 3, 
duobus mensibus et diebus viginti Eutrqp. 9, 16, uno mense aut altero 
vix retenta dominatione Vict. Caes. 36, dies sexaginta (Vict.) EpU. 
o68' 8Xov xpfjiTjvov dv6aac Zonaras 12, 29, dies LXXXII Euseb. Arm., 
dies LXXXUII Casstodor. chr,, dies LXXXVIII Chronogr., Hieronym., 
tertio mense extinctus Oros. Regnavit igitur duos fere menses velpaulo 
amplius aestate anni 276 cf. Iv xcp &^pet Yivo[i^vou xa6(AaToc Zosimus 

ly 64, 2. 

489 P. Annius Florus. *P. Annii Fiori Virgilius orator an poeta incipit' 
inscriptum est in codice Bruxellensi, qui praefationem declamatoriam et 
mitium declamaiionis de quaestione, utrum Vergilius maior orator an 
poeta fuerit, exhibet. Vt inde apparet, Florus poeta ac rhetor ex 
Africa oriundus Romae puer in ludis Capitolinis a Domitiano (a. 86196) 
corona privatus erat; unde Roma relicta post multos errores tandem 
in urbe Hispaniae (probabiliter Tarracone) consedit. Triumphum 
Dacicum (scilicet Traiani a. 102 vel 106) versibus celebravit. 

Idem sine dubio est Florus poeta, qui versibus cum Hadriano 
certavit vit. Hadrian. 16; Annius Florus ad divum Hadrianum dtatur 
Charis. Gramm. Lat. I 35, 14; 140, 6, Florus ad divum Hadrianum 
ibd. 123, 7. Floro poetae tribuuntt^ carmina Antholog. lat. 87. 245-252. 

Auctor libeUi historici qui inscribitur epitoma de T. Livio bellorum 
omnium annorum DCC vel epitoma de T. Livio nominatur lulius 
Florus in codice Bambergensi, L. Ann(a)eus Florus in codice Na^sa/riano 
et in plerisque aliis (cf. Jahn praef. p. XXXVII). Scripsisse se 
aetate Hadriani ipse testatur Flor. praef. 8. Quod ex temporum 
ratione per se veri simile videtur, certe demonstrare licet (quamvis ad- 
huc haud satis sit demonstratum) proprietatibus sermonis collatis quae 
sunt communes declamationi et libello historico , auctorem utriusque 
opusctdi esse eundem. Itaque vera auctoris epitomes nomina in codici- 
bus plus minus depravata sunt. 

490 Annius Fuscus, filius curatoris Aquini, maritus Lampridiae, pater 
Pescennii Nigri, qui imperium sumpsit vit. Pescennii Nigr. 1, 3 
dubia fide. 

491 ANNIVS GALLVS, dux Othonis contra Vitellianos Tac. h. 1, 87; 2, 11. 
23. 44, Plutarch. Oth. 5. 7. 13; post pugnam apud Betriacum a 
Muciano dux contra Germanos electus Tac. h. 4, 68, legatus Ger- 
maniae superioris a. 70 ibd. 5, 19; nominatur ibd. 2, 33. Cf. n. 492. 

Prosopographia Imp. Bom. I. 5 



i 



ANNIV8 66 AlirNlVS 

* 

492 APPIYS ANNIYS GALLYS, consul suffectus a. incerto. Appio Annio 
Gal[lo] L. Verulano Sever[o] [cos.] X k. Septembres VI 10055, 
Borghesi opp. V 324 probabtliter coniecit coUato Tac. a. 14 , 26 suf- 
fectos esse sub finem imperii Neronis (a. 65 — 68) et Appium Jjmtum 
Gallum esse eundem qui Annius Gallus (n. 491) apud Suetomm et 
Taeitum. 

493 APPIVS ANNIVS GALLVS. Titulus ei publice positus est ab Eleis in 
exedra Herodis Atiici Olympica cf. Dittenberger, de Herodis Attici 
mommmtis OlympiciSy index scholarum Halensis a. 1892 p. VI (l. 1) ; 
memoratwr in t. Eleusinio Appiae Anniae Regillae filiae 'E(pY)|jL6plc 
dpxaioXo^ix^ III (1885) p. 152 n. 28 (2) et in t. Attico neptis CIA III 
1333 b (3) emendato a Dittenbergero l. l. p. XV. 

Nomina plena exhibet 1. 1, Appius t. 2. 3. Quaestor, praetor 1. 1, 
consul 1. 1. 2. 3, pontifex 1. 1. 2; pater Appiae Anniae Regillae Atiliae 
Caucidiae TertuUae, uxoris Ti. Claudii Attici Herodis t. 1. 2. 3. 
Filius: Appius Annius Atilius Bradua n. ^5. 'Aicicioc 'Avvtoc 'Aico- 
Xaomav6c et *A vvia E&xuxtac in t. Nemausensibus XII 3406 liberti sunt 
vd ipsius vel unius ex posteris. 

Quae necessitudo intercedat inter hunc et Appium Amium Tre- 
bonium Gallum consulcfn a. 108 pro certo diiudicari non potest. 
Vntm hominem intellegendum esse iure negavit Dittenberger p. VII 
1. 1. propter nimium quinqtMginta duorum annorum spatium, quod inter 
jioiris (a. 108) et Atilii Braduae filii (a. 160) consulatus intercederet, 
si Regillam et Braduam consulis tllius filios statueremus. Itaque veri 
simillimum videtur Appium Annium Trebonium Gallum cos. a. 108 
patrem esse Appii Annii Galli, avum Appia^ Anniae BegUlae et 
Appii Annii Atilii BraAum. Neque minus probabiliter coniecit Ditten- 
herger p. VIII Appium Gallum cos. desig(natum), qui memoratur in 
senatus consulto de Cyzicenis III S. 7060 facto sub Antonino Pio esse 
eundem de qtw hic agitur atque consulem suffectum fuisse sub initium 
imperii Antonini. Nam quod in diplomate militari III 41 p. 883 cf. 
III S. p. 1988 dato intra a. 1491153 nominantnr Marcellus et Gallus 
cos. et inde SC. conditum putatur et ipsum circa a. 1491153, ex nudo 
GaUi cognomine satis vulgari nequaquam sequitur hunc quoque con- 
sulem tribuendum esse genti Anniae. 

494 Sex. Annius Gallus nominaiiur in t. servi XI 1953 Perusino; eius- 
dem libertus videtur Sex. Annius Euryalus m altero Perusino XI 2030. 

495 ANNIVS HONORATVS, L. Anni Italici Honorati et Gavidiae Tor- 
quatae filius memoratur in tiiulis patris III 1071. 1072. 

496 Annius Honoratus, t. graecus mutilus Lebas-WaMington 2316; 
.... *Avviov 'Ovopaxov .... [l]irapxov eiXijc .... Parentela coniunctus 
videtur cum L. Annio Itcdico Honorato, fortasse paier. 

497 ANNIVS ITALICVS, L. Anni Italici Honorati et Gavidiae Torquatae 
filius memoratur in titulis patris III 1071. 1072. Cf. n. 498. 



ANNIVS 67 ANNIVS 

498 L. ANNfVS ITALICVS .... ATVS. In fraymmto t urhani BtdleUine 
comun. 1885 jp. 166 n. 1098 haec fere agnosci possunt: L. Annio L. f. 

Quir. Italico ato c. v. [XVvir. sacris fajciund. cos « quaest 

k(andidato) . . . [X] [T]ir. stlitib. iudicandis Oum hic videatur 

filius L. Annii Italici JSonorati idein qui dicitur cdibi Annius ItaUcus 
(cf. n. 497), non poterit suppleri Honoratus, cognomen aUerius fUii. 

499 L. ANNIVS ITALICVS HONORATVS. Tituli: ipse posuit t. Apulenses 
praeter dedicationem gemeUos III 1071 (1). 1072 (2) intra amnos 
2111222; ei positus est in legatione Moesiaca Tomitanus III 6154 (3), 
per eum anno 224 dedicatus t. Moesiae inferioris III 6224 = corr. 
III 8. 7591 (4). 

Plena nomina exhibent 1. 1. 2. 3, Annius Italicus t. 4. L. f., tribu 
Quir. t. 3. Ullyir viarum curandarum, sevir turmarum equitum, 
quaestor provinciae Achaiae, tribunus plebis, praetor qui ius dicit 
inter civis et civis et peregrinos, curator viae Lavicanae et Latinae 
veterisy iuridicus per Flaminiam et Vmbriam t. 3, legatus legionis XI TI 
geminae 1. 1. 2, 3, praefectus aerarii militaris 1. 1. 2. 3 intra a. 2111 222, 
curator operum publicorum, consul (suff.), leg. Aug, pr. pr. provinciae 
Moesiae inferioris sub Severo Alexandro t. 3 anno 224 t, 4. — Sodalis 
Hadrianalis 1. 1. 2. 3 ; curator Neapolis et Atellae t. 3. — Oura operum 
publicorum praetorius an consularis functus sit neque ex titulo 3, qui 
honores ordine inverso exhibet, neque per se diiudicari potest. 

Gavidia Torquata uxor, liberi Annii Italicus et Honoratus et 
Italica t 1. 2. 

499a L. ANNIVS ITALICVS RVTILIANVS, clarissimus puer, Italici filius 
XI 5808 t. Iguvims. 

500 C. ANNIVS LAEVONICVS MATVRVS, clarissimus vir; fKmina plena 
extant m fistula plumbea originis incertae Lanciani syUoge aquar. 
n. 487, in cdtera wrbana servata sunt .... vonici Maturi c. v. Bullet- 
tino comunale 1886 p. 103 n. 1155. 

501 L. ANNIVS LARGVS, consul (suff.) a. 109 cum P. Calvisio Tulio 
ri 2016 = XIV 2242 (fasti feriarum Latinarum). 

502 L. ANNIVS LARGVS, consul a. 147 cum C. Prastina Pacato Messa- 
lino. In consulatu: L. Annius Largus 1X4957, XIV 280, XV 960; 
Annius Largus IX 1573, ceterum Largus fasti, 

503 L. ANNIVS LAR6VS, salius Palatinus exiit coUegio flamen factus 
a. 170 FJ 1978, filius ut videtur L. Annii Largi consulis a. 147. 

504 L. Annius Largus nescio quis t. dedicavit Lorii XI 3730, idem 
videtur Annius Largus, cuius iter privatum memora>tur in t. ibidem 
reperto XI 3743. 

505 L. (Annius) Largus nescio quis menioratur in t fUii XI 1920 cf. n.506. 

506 T. Annius (Largus?), L. Largi f. t. dedicavit XI 1920 (tdbulam 

votivam Perusinam). 

6* 



i 



ANNIVS 68 AXNIVS 

507 C, ANNIVS LEPIDVS MARCELLVS, iu honorem menioriae eius dedi- 
cavit colonia Cordubensium t, II 8. 5522 Cordubensem. C. (Annii) 
et Quintiae P. f. Gallae filius, triumyir kapitalis t 

508 M. ANNIVS LIBQ, consul a. 128 cum Torquato Asprenate II memo' 
ratur in tegulis urbanis XV 512. 513 (a. 134). 514. In consulatu: 
Annius Libo VI 10048, ceterum Libo fasti. — Annius Libo in tegulis, 
viL Marci 1, 3; praenomen innotuit per filium cf. n. 509. — Patruus 
Marci imperatoris vit. Ma/rc. l. l., filius ergo M. Annii Veri et 
Bupiliae Faustinae; consul ibd., v. supra. Pater M. Awnii Libonis 
qui sequitwr, et Anniae Fundaniae Faustinae. 

509 M. ANNIVS LIBO, M. f. (filius consulis cognominis a. 128), tribu 
Galeria, nominatur inter testes senatus consulti de Cyzicenis sub Anto- 
nino Pio III 8. 7060. Idem videtur Libo patruelis imperatoris Marci 
ab eo temporibus belli Parthici legatus in Sjriam missus, qui ibi 
periit (circa a. 165) vit. Veri 9, 2. Libonis uxorem invito Marco 
Verus dedit Agaclyto liberto ibd. 9, 3. — Vel idem vel certe parentela 
coniunctus fuit M. Annius Sabinus Libo \ filius potest esse M. Annius 
Flavius Libo cos. a. 204. 

510 L. [ANNIVS] LONGVS, tribu Teretina, clarissimus vir, Vibiae Se[re- 
nae?] maritus, L. Annii TuUi pater memoraiur in t. filn XII 5804 
Arelatensi. 

511 Appius Annius Marsus memoratur in fistulis plumbeis urbanis Lan- 
da/ni syll. aquar. n. 431. 432; in altera: Appi Anni Marsi, Volusi 
Satumini. Idem nominatur in t. Perusino XI 1940, quem posuit 
Anniae Marsi filiae Appius Annius Priscus patronae. Homo nobilis 
videtur. 

512 L. ANNIVS MAXIMVS, salius palatinus factus a. 191 VI 1980. 

518 L. ANNIVS MAXIMVS, clarissimus vir in fistula urbana Lanciani 
syll. aquar. n. 273. 

514 L. An[ni]us Maximus, (L. Annii) Modesti filius, tribu Quirina, 
Kusuccuritanus, eques Romanus ; aedilis, quaestor, flaminicius duum- 
viralisque (Rusuccuru) ; L. Annius Modestus filius Ephem. ep. 7, 481 
t, Mauretan. Caesar. 

515 L. Ann[iu]s Modest[u8], filius L. Annii Maximi, nepos (L. Annii) 
Modesti Ephem. ep. 7, 481 cf. n. 514. 

— CL(AVDIVS) ANN(IVS?) N[AT]ALIANVS. 

516 C. ANNTVS PERCENNIANVS, frater Arvalis a. 231 VI 2108. 

517 Annius Plocamus, libertus, qui sub Claudio principe maris Rubri 
vectigal a fisco redemerat Plin, n. h. 6, 84 = Solin. 53, 8. — Annius 
Plocamus, qui memoratur in tegula wrbana saeculi I XV 798, item 
. . Annius Plocamus (praenomen periit) in fragmento fistulae plumbeae 
urbanae Lanciani syll. aquar. n. 573 potest esse idem atque Ubertus. 
Eiusdem libertus videtur P^ Annius Plocami 1, Eros X 2389 t. Puteo- 
lanus. 



AITOIVS 69 ANNIV8 

518 AITNIYS POLLIO et (Annius) Vinicianus filius eius anno 32 simul 
maiestatis postulati sunt, 'clari genus atque idem summis honoribus '• 
sed Tiberius causam eorum distulit T(Z€. a. 6, 9. Cum ex verbis Taciti 
appareat PoUionem consulem fuisse, ad eum spectare videtur VI14221: 
UII non. Sept Blando et PoUione cos. Consul igitur suffectus mense 
Septemhri anni incerti saeculi primi ineuntis, — ' Sive idem sive pater 
videtur C. Annius Pollio n. 520. 

519 ANNIVS POLLIO a. 65 coniuratione Pisoniana detecta in Keronem 
coniurasse defertur Tac. a. 15, 56; infamatus magis quam convictus 
in exilium actus est ibd. 15, 71, Maritus Seryiliae, Bareae Sorani 
filiae ibd. 16, 30. Filius videtur Annii PoUionis n. 518. 

520 C. ANNIVS POLLIO. Monumentum libertorum et libertarum et familiae 
C. Anni C. f, Cor. Pollionis VI 7395 aetatis Augusti cf. n. 7398, 
uhi indicatur a. 1 p. C, memoraiur in t. eorum VI 7396-7404. — 
Vel idem videtur atque Annius PoUio a. 32 accusatus (cf. «. 518) vel 
pater eius. Cuius filius cum nominetur Annius Vinicianus et in 
fragmento tituli VI 7401 ex eodem monumento Vinicia quaedam t. 
posuerit sibi et Annio V . . . . (mariio vel filio), veri ^imile est matrem 
vel aviam Viniciani fuisse e gente Vinicia. 

521 . . Annius Postum[us]y procurator Augusti a bybliothecis, procurator 
vicesimae magister, procurator Augusti [ad annjonam Ostiis; procurator 
Augusti Pannoniae inferioris t. nuper repertus Saidis in Mauretania. 

522 ANN[IVS] [PV]BLICIVS HONORATVS, darissimus vir in fistulis plumbeis 

originis incertae Lanciani syU. aquar. n. 506: . . . ANN LICI 

HONORATI C. V., n. 507: . . BLICI HONORAT 

523 L. ANNIVS RAVVS. Titulus eius mutilus VI 1339 (1), memoratur in 
fastis Saliorum VI 1978 (2). 

Plena nomina exhibet t. 2. Ravus t. 1. L. fc, tribu Am. 

t. Ij triumvir monetalis aere argento auro flando feriundo, quaestor 
candidatus imp. Caes. M. Aureli Commodi (hoc nomen in lapide eriwtm 
est) Antonini Aug. Pii Felicis, praet., [cos.] t. 1. — Pontifex, salius 
Palatinus 1. 1, exauguratus a. 170 1.2; patronus sodalium Herculanorum 
t. 1. — Sine idonea causa idem putatur Anneius liav(us) n. 463. 
— C. CAERELLIVS FVFIDIVS ANNIVS RAWS POLLITTIANVS. 

524 [AN ?]NIVS RV[FIN]VS, clarissimus vir, qui Thysdrum ex indulgentia 
principis curat (== curator coloniae Thysdritanae) VIII 51 t. Thysdri- 
tanus, Hitteris medio saeculo tertio non posterioribus* Wilmanns quividit. 

525 Annius Rufinus, vir egregius, procurator et praefectus Alpium mari- 
timarum XII 78 t. Ebrodunensis , cuius lectio non saiis certa est. 
Nomen imperaioris periit, ad Diocletianum t. rettulit Hirschfeld. 

526 Annius Rufus, procurator ludaeae eo tempore quo Augustus mortuus 
est (circa a. 12—15 p. C.)y loseph. ant. 18, 2, 2. 

527 Annius Rufus, L. f., tribu Ouf., patronus Canusinorum IX 340 cf. 
Annia/m Sufinam. 



ANNIVS 70 ANNIV8 

528 M. ANNIVS SABINVS LIBO, clarissimus vir, curator Lavinit fnemo- 
ratur in t jMvinate XIV 2070, qui dedicatus est divo Antonino Aug. 
(— Antonino Pio). Omnino parentela coniuncius cum M. Anmo 
Libone n. 509. 

529 ANNIV8 SEVERVS, socer Gordiani (I) qui imperavit vit. Gord. 6, 4. 

530 Annius S^verus, ad quem scripsit Plinius ep. 3, 6 et 5, 1. 

531 APPIVS ANNIV8 TREBONIVS GALLVS, consul a. 108 cum M. Atilio 
Metilio Bradua. In constUatu: Appius Annius Trebonius Gallus 
ri 680, Appius Annius Gallus VI 29631 , Annius Gallus II 179, 

cetenm Gallus fasti. — De posteris vide in Appio Annio GaUo n. 493. 

532 L. ANNIVS TVLLVS, clarissimus puer, L. [Anni] Tere(tina) Longi 
clarissimi viri et Vibiae Se[renae?] clarissimae feminae filius obiit 
ann. I mens XII 5804 t. ArelcUensis. 

533 ANNIVS VERVS, proavus patcmus Marci imperatoris, ex Succiibitano 
municipio (an Vccubitano? cf. KuhitscheTc, Imperium Bomanum tri- 
butim descriptum p. 182) ex Hispania factus senator, praetorius (obiit) 
vU. Marci 1, 4. 

534 M. ANNIVS VERVS nescio quis memoratur m t. servi VI 16906. 

535 M. ANNIVS VERVS, consul III a. 126 6um C. Eggio Ambibulo. 
Titulm eius fuisse videtur VI 1340 (1), ubi nomina eius probdbiliter 
supplevit Henzen; memoratur in actis Arvalium a. 105 VI 2075 (2)y 
in t. Beneventano IX 1617 (3), in carmine VI 9797 (4), in tegtdis 
urbanis XV 245. 246 (anni 135); 453. 454 (awni 123); 455 (mni 134); 
478. 479 (anni 123); 480—486; 799. 800. 805. 806 (anni 123); 807. 
808. 809. 

In consulatu: a) primo Annius Verus Digest. 48, 8, 6; b) dltero 
a. 121 Annius Verus XV 344, ceterum Verus fasti; c) tertio a. 126 
M. Annius Verus VI 970, Annius Verus VI 4225 XV 109. 506. 554, 
ceterum Vertts fasti. — M. Annius V[erus] t. 2, Annius Verus t. 3, 
Verus t. 4, M. Annius Verus sive Annius Verus in tegulis. — Annius 
Verus vit. Pii 1, 6, vit. Marci 1, 2, Dio 69, 21; Verus Marcus eic 
iaox6v 1, 1. 

Filius Annii Veri praetorii (n. 533), adscitus in patricios a 
Vespasiano et Tito censoribus vit. Marci 1, 2. Consul I suffectus 
a. incerto sub Domitiano Bigest. 48, 8, 6; consui II ordinarius a. 121 
cum Augure fasti; praefectus urbi t. 1, 3, vit. Marci 1, 2, Dio 
69, 21 (Zonar. 11, 24) probabiliter circa a. 121, cum ea aetate oAter 
consulaius cum praefectura urbana iungisoleat; consul lU a. 126 cum 
C. Eggio Ambibulo fasti; ter consul t. 1, 4, Dio l. l. (falso iterum 
consul vit Mard 1, 2). — Frater Arvalis adfuit in coUegio a. 105 
t. 2. — In vivis eum fuisse anno 135 doeent tegulae v. supra ; mterfuisse 
senatui, cum Antoninus gener cbb Hadriano adoptaretur, (id est a. 138) 
ponit narratiuncula per se satis inepta vit. Pii 4. 

Vxor Rupilia Faustina vit, Marcil,4; liberi: (M.) Annius Vems 



ANNIVS 71 ANNIVS 

(n. 536), M. Annius Libo (n. 508), Annia Galeria Faustina nupta 
Arrio Antonino qui imperavit Annio Vero filio mortuo M. Annium 
Verum nepotem, qui postea imperavit, adoptavit et edueavit tnf. Marci 
1, 10. — Memoraiur a Marco e?c fcaotiv 1, 1. 

536 (M.) ANNIV8 VERVS, filius M. Annii Veri ter consulis (n. 535), pater 
Marci imperatoris^ praetorius decessit (circa a. 130) vit. Marci 1, 1. 
Vzor Domitia Lucilla in tegulis inscriptis Domitia Lucill. Veri et 
Lucilla Veri XV 131. 617-^619. 1068. 1071. 1072. 1077. 1078. 1080^ 
1082. 1085. 1086. 1089. 1090, quae apud hiographos (vit. Marci 1, 3; 
6, 9, vit. DidU lulian. 1, 3) dicitur Domitia Calyilla cf. B 158. Be 
moribus Marcus eic &aot6y 1, 2. 17. 

537 M. ANNIV8 VERVS = IMP. CAESAR M. AVRELIVS ANTONINVS AVG. 
Filius (M.) Annii Veri praetorii et Domitiae Lucillae, Calvisii TuUi 
bis consulis filiae, nepos M. Annii Veri consulis III a. 126 vit. Marci 1. 
Ceterum vide de parentela stemma, quod subiecimus. Natus est Romae 
in monte Caelio die 26 mens. April. a. 121 vita 1, 3, fasti Philocali 
I p. 340; cf. Bio 71, 33 et 34: mortuus die 17 mensis Martii anni 180 
vixit octo et quinquaginta annos mensesque decem ac dies viginti 
et duos. Principio aevi sui nomen habuit Catilii Severi, matemi 
proavi, post ezcessum vero patris ab Hadriano Annius Verissimus 
vocatus estj post virilem autem togam Annius Verus vtta 1, 9 ; Kaxt- 
Xioc icpix&pov ivo{i.aC6(i8voc. Bio 69, 21. Quae de Catilii Severi nominibus 
iradu/niur, ita intellegenda videntur, ut secundum morem iUms aetatis 
Marcus nominibus propriis addiderit nomina proavi matemi, ut fieret 
homo icoXo(i>vo|ioc, id quod postea repudiavit. Verissimum per iocum db 
Hadriano nominatum esse confirmat Bio 69, 21, quamquam etiam in 
nutnmo graeco (cf. Echhel VII p. 69) Verissimus Caesar invenitur; 
praeterea Verissimus dicitur iu inscriptione apologiae 1, 1 lustini 
Martyris (inde Eusebius histor. ecclesiast. 4, 18), Verissimus Caesar 
Eusebius Armen. chron ad a. Abr. 2164 = Hieronymus 2166 — Syn- 
cellus p. 663, 3, qua appeUatione Eusebius memor lustini videtur 
ust4S esse. 

Hadrianus ei sexenni honorem equi publici detulit, octavo aetatis 
anno in saliorum collegium rettulit vita 4, 1. Patre mortuo (circa 
a. 130) ab avo paterno adoptatus et educatus est vita 1, 10. Vsus 
est magistris ad prima elementa Euphorione litteratore et Gemino 
comoedo, musico Androne eodemque geometra; usus praeterea (puer 
vel adulescens) grammaticis Graeco Alexandro Cotiaeensi (cf. Marcuni 
efc SaoT^v 1, 10), Latinis Trosio Apro et PoUione et Eutychio Pro- 
culo Siccensi; oratoribus usus est Graecis Aninio Macro, Caninio 
Celere et Herode Attico, Latino Frontone Comelio vita 2, 2-4. Audivit 
philosophos Apollonium Chalcedonium (Marcus 1, 8)^ Sextum Chae- 
ronensem Plutarchi nepotem (Marcus 1, 9), lunium Rusticum (Marcus 
1, 7), Claudium Maximum (Marcus 1, 15), Cinnam Catulum (Marcus 



ANNIVS 72 ANNIVS 

i, 13) y Claudiuin Severum vita 2, 7—3, 3 cf. Dio 72, 35. Studuit 
et iuri audiens L. Volusium Maecianum i>ita 3, 6 et pingendo 
Diogneto magistro operam dedit vita 4, 9 (Marcus 1, 6). 

Quinto decimo aetatis antio (a. 185/186) virilem togam sumpsit 
statimque ei L. Ceionii Commodi (qui a. 136 ab Hadriano adoptcUus 
Z. Aelius Caesar dictus est) filia desponsata est ex Hadriani volun- 
tate; nec multo post (anno fere 137) praefectus feriarum Latinarum 
fuit, vita 4, 5-6. Post obitum L. Caesaris (Tcal. lanuariis a. 138) 
Hiidrianus, cum successorem imperii quaereret neque idoneus, utpote 
decem et octo annos agens, Marcus haberetur, amitae (cf. stemma) 
Marci virum T. Aurelium Fulvum Boionium Arrium Antoninum ea 
lege. in adoptionem elegit (d. 25 mens. Febr. a. 188 vit. Pii 4, 6\ 
ut ille M. Annium Verum et L. Commodum, filium L. Aelii Caesaris 
sibi addptaret vita 5, 1, Dio 69, 21, vit. Pii 4, 5, Veri 2, 2, Severi 20, 1 ; 
nominihus vel adoptionibus confusis vit. Hadriani 24, 1, AelU 5, 12; 
6, 9; 7, 2. Hadriano ferente gratia aetatis facta quaestor est de- 
signatus vita 5, 6, vit. Pii 6, 10. Post excessum Hadriant (d. 10 
mens. lulii a. 138) Antoninus per uxorem Marcum sciscitatus est et 
ei dissolutis sponsalibus, quae antea cum filia L. Aelii Caesaris in- 
ierat, Faustinam filiam despondit vita 6, 2, minus recte et confuse 
vit. Aelii 6, 9, Veri 2, 3. Quaestor (d. 5 mens. Decembris 138 usgue 
ad d. 4 m, D. 139) ludum gladiatorium in honorem Hadriani avi 
edidit vita 6, i. Antoninus eum adhuc quaestorem (a. 139) petente 
senatu consulem designavit vita 6, 1, vit. Pii 6, 9 et Caesaris appel- 
latione donavit et sevirum turmis equitum Romanorum iam consulem 
designatum creavit et edenti cum collegis ludos sevirales adsedit et 
in collegia sacerdotum iubente senatu recepit vita 6, 3; frater Arvalis, 
magister coUogii a. 145 VI 2085, Ephem. ep. 8 p. 332. 

Ab Antonino. adoptatus et Caesar nuncupatus dicitur in monu-- 
mentis Italiae plertmque M. Aelius Aurelius Caesar (cf. acta Arval.) 
sive M. Aurelius Caesar (sic in mmmis commatis Romani); M. Aelius 
imp. Titi Aelii [Hadriani An]tonini f. Pap. Aurelius Ve[rus] in sena^ 
tus cofhsulto de Cyzicenis III S. 7060. M. Aelius Aurelius Verus 
Caesar in titulis provinciarum veluti II 1169, III 3007, VIII 228. 229. 
10592 sive M. Aurelius Verus Caesar veluti III 6162, X 7473, itetn 
additur Verus in nummis graecis cf. Echhel VII p. 69. 

Consul I cum Antonino HI a. 140 fasti, Antoninus secundum 
etiam eum consulem designavit, ciun ipse quartum inierit vita 6y 4; 
consul H cum Antonino nil a. 145 fasti. Post haec Anniam Galeriam 
Faustinam duxit uxorem vita 6, 6; 16, 7 a. 145, ut ex iis, quae de 
tribumcia potestate constant, coUigitur; quas nuptias Pius celeberrimas 
fecit vit. Pii 10, 2. Suscepta filia (a. 146 Annia Galeria Aurelia 
Faustina) tribunicia potestate donatus est atque imperio extra urbem 
proconsulari , addito iure quintae relationis rita 6, 6; die 10 mensis 



ANNIV8 



13 



ANNIVS 



Decembris a. 146 Marcum tribuniciam potestatem accepisse tittdis 
nummisque constaty cf, mmmos Cohen IID p. 76 n. 771: Aurelius 
Caesar Aug. Pii f., in aversa exhibentes trib. pot. XV, cos. 11, desig. III 
cusQS intra d. 10 mensis Bec. a. 160 et d. 1 mensis lanuarii a. 161, 
. et n. 773-783 in aversa trib. pot. XV cos. III ctasos intra m. lanuor 
rium et Martium a. 161. Consul UI cum L. Aurelio Commodo II 
a. 161 fasti. — A. 138 ab Antonino in Tiberianam domum trans- 
gredi iussus vita 6, 3 per viginti et tres annos in domo patris 
moratus est, nec praeter duas noctes per tot annos ab eo mansit 
diversis vicibus vita 7, 3. 

Post mortein Pii die 7 mensis Martii a. 161 imperium adeptus 
(qui dies imperii colligitur ex Dione 71, 33 collato ibd. c. 34) statim 
L. Aelium Aurelium Commodum fratrem participem imperii fecit, 
tuncque primum Romanum imperium duos Augustos habere coepit 
viia 7, 5, vit. Veri 3, 8, Aelii 5, 13, Eutrop. 8, 9, Victor Caes. 16, 
JSpitom. 16. Ipse nomen Antonini sumpsit et fratrem Verum appel- 
lavit vita 7, 6-7 (uhi perperam pergit biographus ^addito Antonini 
nomine', rectius vita Veri 4, 1). Imp. Caesar M. Aurelius Antoninus 
Aug. in titulis mmmisque, raro veJuti VI 1012 Imp. Caes. M. Aelius 
Aurelius Antoninus Aug. Post mortem Veri (a. 169 inemte) Marcus 
solus rem publicam tenuit vita 16, 3, Eutrop. 8, 11; die 27 mens. 
Novembris a. 176 Commodum imperatorem nuncupavit et paulo post 
imperii consortem fecit vita Comm. 2, 4; 12, 4. Mortuus est die 17 
mehsis Martii a. 180 Dio 71, 33, TertuUian. Apologetic. 25, Sirmii 
TertuUian. l. l. vel Vindobonae Vi/^tor Caes. 16, Epitom. 16. — De 
liberis Mdrci vide in uxore. 

Subiecimus stemma Amiorum Verorum: 



L. Catilins Severus 
C08. II a, 120 

1 
P. Calviaius Tullus 

€09. a. 109 

Domitia Ladlla w (M). Annius Verus M. Annius Libo Annia Galeria Faustina 

I pr<ietor%u8 cos. o. 128 'V) Antoninus Pius 



Annius Verus 
praetorius 

I 
M. Annins Verus 

cos. III a. 126 I 



Rupilius Bonus 



Rupilia Faustina 



M. Annius Verus »- Imp. Annia Comificia 



M. Aurel. Antoninus 
C\J Annia Faustina 



Faustina 

cv) Vmmidius 

Quadratus 

M. Annius Libo 



Annia Fundania Faustina 
cv> T. Vitrasins Pollio. 



538 M. ANNIVS VERVS, filius imperatoris M. Aurelii Antonini et Fausti- 
nae Augustae. Titulus eius VIII S. 11323 Sufetidanus, nummi Eckhel 
VII p. 83, Cohen IIP p. 132. 169. — M. Annius Verus t. , Annius 
Verus Caes. vel Verus Caes. nummi; Verus vit. Commodi 1, 10 (ubi 
falso cum fratre Severo traditur), Verus Caesar vit. Marci 21, 3; 
VeriBsimus Herodianus 1, 2, 1 fortasse filium cum patre confundens. 



ANNIV8 74 ANNIA 

NatoB est a. 163 (qui anim^ ex tempore mortis efficitur). Petente 
L. Vero ex oriente reverso, ut filii Marci Caesares nnncuparentur 
vit. Marci 12, 8, Commodus et Verus simul Caesares appellati sunt 
die 12 m. Octobris a. 166 vit. Camm. 1, 10; 11, 13 cf. mmm. Dum 
Marcus ad belium Marcomanicum proficisci parat, sub ipsis pro- 
fectionis diebus (a. 169) in secessu Praenestino agens filium Verum 
Caesarem exsecto sub aure tubere septennem amisit, quem non plus 
quinque diebus luxit iussitque, ut statuae filio mortuo decernerentur 
et imago aurea circensibus per pompam ferenda, et ut saliari carmini 
nomen eius insereretur vit. Marci 21, 3-5. 

539 Sex. Annius Verus, C. f. XII 506 t. Aquis Sextiis positus. 

540 ANNIYS VINICIANV8 (Vinianus Annius codex Mediceus Taciti, 'Avvw 
Dio), filius ut videtur L. Amii Vimdani, gener Domitii Corbulonis 
nondum senatoria aetate, sed pro legato quintae legioni impositus 
a. 63 Tac. a. 15, 28, Dio 62, 23. Anno 65 Corbulo eum Romam 
misit specie, ut Tiridatem in urbem deduceret, re vera ut obsidem 
fidei suae; Nero eum ante praeturam consulem fecit Dio l. l. Consul 
suffeetus a. 66 vel 67. Ad eum pertmere videtur coniuratio Viniciana 
post^rior Pisoniana Beneventi conflata atque detecta Sueton. Nero 36 
cf. Henzen, Acta arvaiium p. 115. 

541 L. ANNIVS VINICIANVS memoratur in actis Arvalium anni 38 VI 
2028 (1) et anni 40 VI 2030 (2) corr. Ephem. ep. 8 p. 324. Plena 
nomina extant in t. 1, in tdbula 2 extant .... nnius Vinicianus t;. 17, 
. . . nicianus v. 1, . . . , cianus v. 26; Annius Vinicianus Dio, Vinicianus 
Ta>citus, "Avvtoc Mtvooxtav6c errore losephus. 

Filius Annii PoUionis ; anno 32 pater filiusque 'clari geniis atque 
idem summis honoribus' (= consulares) maiestatis postulati sunt, sed 
Tiberius distulit causam Tac. a. 6, 9. Consul igitu/r suffectus anno 
incerto ante a. 32. Anno 39 frater Arvaiis cooptatus t. 1 collegio 
adfuit a. 40 t. 2. Cum Cassio Chaerea aliisque coniurationem in Gaium 
imperatorem iniit loseph. ant. 19, 1, 3. 9. 13. 19; 19, 4, 3. Fuit in 
numero eorum qui post necem Gai imperio digni habiti sunt Dio 60, Ui. 
Anno 42 Camillum Scribonianum ad defectionem impulit, et postquam 
res secus cessit, ipse se interemit Dio l. l. (Zonar. llj 9). 
— Cn. Domitius Annius Vlpianus. 

542 Annia (incertum cuius a^tatis) vidua alteri viro nuberc noluit 
Seneca fr. 75 H. 

543 Annia, edictum, quod dicebatur Augusti ad Anniam pertinens memo- 
ratur Plin. ad Traian. 65, 3. 

544 ANNIA AL£XANDRIA, [clarissima femina], coniunx L. Steii Aemiliani 
viri clarissimi VI 1341. 

545 APPIA ANNIA ATILIA REGILLA ELPINICE AGRIPPINA ATRLi POLLA. 
Tituli: puhlice ab Eleis ei positus t. Olympicus in exedra Ti. Claudii 
Herodis Archdologische Zeitung 1878 p. 95 n. 152 (1), sepulcrcdis CIA 



ANNTA 75 ANNIA 

III 1333 emendatus a D-ittenbergero, commentatio de Herodis Attici 
nwnumentis Olt/tnpicis p. XV (2). 

'AinctiDcv 'Aw&tv 'A^xJiXfav Ti^T^®^ 'EXmveficYjv 'AYpwcicervav 'Atp&tv 
n[ci>]XXav t. i, [Ainrfa 'Avvfa] [Ax^eiXfa [TiQiftXXa] [Aifp]wrKei[v]a 'EXici- 
[ve&Tj] 'Axpta IlttiXXa t 3, Elpinice Philostratus vit soph. 3, 1, 22. 
Ti. Claudii Attici Herodis et Appiae Anniae Regillae filia 1. 1. 2, uxor 
h. [Vi]bullii Hipparchi t. 2. Superstes matri (deftmctae a. 1601161) 
IGI1389IV.15 (vide in matre) mortua est ante patrem PhUostratus 1. 1. 

546 ANNIA CORNIFICIA FAVSTINA (Annia Cornificia vit. Marci 1, 8; 
Annia FauBtina m tegulis\ soror natu minor Marci imperatoris vit. 
Marci 1, 8; filia igitur M. Armii Veri et Domitiae Lucittae. Marcus 
frater toga virili sumpta (a. 135/136) patrimonium patemum sorori 

totum concessity cum eum ad divisionem mater vocaret addens, 

ut et mater^ si vellet, in sororem suum patrimonium conferret, ne 
inferior esset soror marito vit. Marci 4, 7. Vxor Vmmidii Quadrati 
cf. tegul. urban. ex pr(aediis) Vmidi (sic) Quadrati et Anniae Faustinae 
sive Vmi. Quad. et An. Faus. XV 731, cui nupsisse videtur suh finem 
imperii Hadriani. Marcus (sub finem imperii Antonini Pii, ut ex 
contextu apparet) M. Vmmidio (sic scribendum est, Mummio libri) 
Quadrato (consuli a. 167) sororis filio^ quia illa iam mortua erat, 
bonorum maternorum partem tradidit vit. Ma/rci 7, 4. Nomine omisso 
memoratur Fronto p. 79 N., Marcus ek iaoxiv 1, 17. 

547 ANNIA FAV8TINA AVGVSTA. Nummi Eckhel VII p. 260, Cohen VI^ 
p. 384 sqq.; Alexandrini Catalogue of the Greek coins in the British 
Museum, Alexandria p. 198 sqq. exhibentes annum quartum et quintum 
Elagahali. Nam quod de nummis quarti anni dubit<werai von SaXlet, 
Daten der aiexandrinischen Kaisermmfsen p. 52, iam certum exemplum 
innotuit ex museo Britannico n. 1549. 

Nomina iantum ex nummis iwnotuerunt. Vxor Elagabali Augusti 
nmmi; Elagabalus primam luliam Paulam uxorem duxit^ dein post 
repudium eius (luliam) Aquiliam Severam^ qua item reiecta ixipav 
eS>' ixipav xal {ioXa oXXr^v ep^fxe xal liexi touto icp&c t^v Ze^Tjpav iicav- 
TjXftev I)io 79, 9 cf. 79, 5 (Pomponio Basso crimen erat) Sv. ^uvaixa 
xal e5icpeic^ xal e^evTJ elxe* xoS te ifip De^ifjpoo KXauSfou xal xoo 'Av- 
Tcovfvoo Too Mapxou dic^YOvoc V * djiiXet xal eYijfi-ev afiTiQv xtX. ; Herodia- 
nus 5, 6, 2 postquam de prioribus uxoribus nominibus omissis similia 
tradidit, addit TpfTYjv hi icoXiv i^^^T^'^^ dvacplpooaav xb y^voc ic K6(x- 
(ioSov. Fuit ergo Annia Faustina filia (Ti.) Claudii Severi, pro- 
neptis Marci imperatoris, uxor Pomponii Bassi. Qtmn Elagabdlus 
cum a. 218 occidisset, anno quarto Aegyptiaco imperii (intra d. 29 
m. Aug. a. 220 et d. 28 m. Aug. a. 221) Aquiliam uxorem duxit 
reiecitque, dein sub finem anni quarti (cum rarissimi videaniur nummi 
Faiistinae quartum anmm indicantes), id est media fere aestate a. 221 
Faustinam, quam paulo post repudiavit, ut Aquiliam reduceret. 



A 



ANNIA 76 ANNIA 

548 ANNIA FAVSTINA filia .... nescio cuius Romae i. graeco nrntilo 
honorata lOI 1394. 

549 [aN?]NIA FAVSTINILLA, clarissima femina in fistula pltmbea aquaria 
prope Romam reperta Lanciani syUoge aquaria n. 196. 

550 ANNLA. FVNDANLA. FAVSTINA. TituU: ipsa posuit ad aquas Grisdi- 
cas t. XII 361 (1), una cum marito Legionensem II 8. 5679 (2); 
memoratur in t. mariti VI 1540 (3), in tegulis urbanis XV 520 (4). 

[Annia Fundania] Faustina t. 1 , A[nnia Fau8ti]na t. 3y 

Fundania Faustina t. 4, Faustina t. 2. — Annia Faustina Galen. XIV 
662 K., Faustina Annia vit. Commodi 7, 7. 

Consobrina imperatoriB Marci vit. Comm. 7, 7, imp. Caesaris 
M. [Antonini Aug. ot div]ae Faustinae Piae pa^truelis] t. 3, filia 
igitur M. Annii Libonis (n. 508). Vxor T. Pomponii Proculi Vitrasii 
Pollionis cos. II (a. 176) 1. 1. 2. 3, 4, Eadem videtur consobrina (Marci) 
patris^ quam Commodus complexibus suis iniunxit vit. Comm. 5, 8; 
a Commodo sub finem imperii in Achaia occisa ibd. 7, 7. Liberi: 
T. E\indanius Vitrasius PoUio, Vitrasia Faustina. — Memoratur apud 
Galenum l. l. 

551 ANNLA. GALERIA AVRELIA FAVSTINA. Titulus Olympicus ArcMo- 
logische Zeitung XXXV (1877) p. 102 n. 71. 72, XXXVI (1878) p. 103 
positus ei a. Ti, Claudio Herode Attico imperante Antonino Pio. — Plena 
nomina exhibet tit. Filia M. Aurelii Caesaris Veri et Anniae Faustinae 
Augustae tit. Filia natu maxima fuit cf. Dittenberger ad t. l. l., 
Faustina ea, de cuius adversa valeiudine Marcus paulo post matri- 
monium confectum (a. 145) scripsit ad Frontonem (Fronto ad Mareum 
CaescMrem 4, 11 p. 72 N.) responditque Fronto ibd. 4, 12. Itaque nata 
est a. 146 cf vit. Marci 6, 6 'Faustinam duxit uxorem et isuscepta 
filia tribunicia potestate donatus est' (vide supra in patre p. 72). 
Cum Domitiam Faustinam, antequam pater imperium iniret, mortuam 
esse ex t. sepulcrali VI 995 constet, ad Anniam Faustinam referendus 
videtur t. Ephesinus mutHm positus, postquam Marcus imperium adeptus 
est Wood, discoveries ai Ephesus, inscriptions from the site of the 
temple of Diana n. 16: Oaucrceivav ^^axipa M. ASpr^Xfoo 'Avtcovetvou. 

552 ANNIA GALERIA FAVSTINA (I) = FAVSTINA AVGVSTA. Annia 
Faustina vit. Pii 1, 6, Galeria Faustina vit. Marci 1,3; Faustina 
Augusta in titulis et nummis EcJchel VII p. 37, Cohen ID p. 413 sqq. 

Filia M. Annii Veri (cos. III a. 126) et Rupiliae Faustinae vit. 
Piil, 6, Marci 1, 3. 4; uxor T. Aurelii Fulvi Boionii Arrii Antonini 
qui imperavit vit. Pii 1, 6; 5, 2; 6, 7; 8, 1, Marci 1, 3, tit., nummi. 
Maritus imperium adeptus uxorem Faustinam Augustam appellari a 
senatu p^rmisit rit, Pii 5, 2, unde Faustina Augusta in titulis num- 
misque. Pius tertio anno imperii sui (m. lul. a. 1401141) Faustinam 
uxorem araisit vit. Pii 6, 7; in t. sepulcrali Faustinae VI 987 T. Aelio 
Hadriano tribuitur tribunicia potestas TTTT (d. 10 m. Dec. 1401141); 



ANNIA 77 ANNU 

itaque mortua est intra w. Decembrem a. 140 et m. Itdium a. 141 (de 
nummis AUxandrims cf. vm ScXlet, Daten der dlexandrinischen Kaiser- 
' mwuien p. 36). A senatu consecrata est delatis circensibus aique 
templo et flaminicis et statuis aureis atque argenteis, cum etiam ipse 
(Pius) hoc concesserit, ut imago eius cunctis circensibus poneretur vit. 
Pii 6, 7; diva Faustina Aug. sive diva Faustina sive diva Faustina 
Pia passim in titulis atque nummis; nummi inscripti: Consecratio 
vel Consecratio S. C. EcTchel p. 39, Cohen n. 162 sqq., aed(es) div. 
Faustinae et dedicatio aedis JEckhel p. 39, Cohen n. 1. 194. Pius in 
honorem Faustinae puelUs alimentarias Faustinianas constituit vit. 
Pii 8, 1, Alexandri Severi 57, 7 cf. nummos in parte adversa ex- 
hibentes diya Augusta Faustina, in aversa puellae Faustinianae EcWiel 
p. 40, Cohen n. 261 sqq. 
553 ANNIA GALERIA FAVSTINA (II) = FAVSTINA AVGVSTA, uxor 
M. Aurelii Antonini. Annia Faustina vit. Marci 1, 5, t Olympicus 
Archdohgische Zeitung XXXV (1877) p. 101 n. 70; Galeria Faustina 
iunior Eutrop. 8, 10, Faustina ceterum. — Imperatoris Antonini Pii 
et Annjae Gialeriae Faustinae filia, consobrina M. Auretii Antonini 
vit. Pii 1, 7, Marci 1, 5, Eutrop. 8, 10, Dio 71, 3. Hadrianus Anto- 
ninum ea lege adoptaverat, ut Faustinam filiam L. Ceionio Com- 
modo/ qui postea L. Verus dictus est, desponderet, sed post excessum 
Hadriani Antoninus dissolutis sponsalibus Faustinae et Commodi, 
filiam M. Aurelio despondit vit. Aelii 6, 9, Marci 6, 2; 16, 7, Veri 
2, 3. Anno 143 Pius de ea scripsit ^mallem mehercule Gyaris cum 
illa quam sine iUa in Palatio vivere^ Pius ad Frontonem p. 164. 
A. 145 (cf. nummum M. Aurelii a. 145 ctmm cum inscriptione Vota 
publica Eckhel VII p. 46) Pius nuptias Faustinae et Marci celeberri- 
mas fecit vit. Pii 10, 2. A. 146 ex Marco filiam peperit (Anniam 
Aureliam Galeriam Faustinam) vit. Mard 6, 6. Veri simile est, ut 
recte iam ohservavit Eckhel VII p. 77, post itlam filimi naiam, ut 
Marco tribtmicia potestas decreta est (v. supra p. 72), ita Faustinam 
nuncupatam esse Augustam. Faustina Aug. in t. Tifemi Tiberini 
reperto XI 5931 posito inter mensem Decetnbrem a. 146 et 147 et inde 
ab eo tempore passim in titulis nummisque Eckhel l. l. , Cohen III* 
p. 136 sqq.; in nummis civitatium liberarum saepe dicitur Annia 
Faustina, m graecis novmunquam Oaoattva vla sive <I>au9r8iva v£a 
Slepaarij sive 'Av. vla <I>auat8iva 2ep. cf. Echhel p. 81. 

A. 165 in Asia apud Anniam Lucillam fuisse videtur cf. Fronto 
ad Verum 2, 4 p. 132 N. 'socrum et liberos vestros saluta' (cp. scripta 
a. 165). Alteras nuptias Lucillae (a. 169) cum Claudio Pompeiano 
aegre tulit vit Marci 20, 7. Bello Pannonico (circa a. WO) Sirmii 
cum filiola trienni apud Marcum erat Philostrat. vit. sophist. 2, 1, 
27. 28, vit. Marci 26, 8. Victoria de Quadis relata a. 174 mater 
caatrorum appellata est Dio 71, 10, vit. Marci 26y 8, XIV 40, nummi 



A 



ANNIA 78 . ANNIA 

Eckhel p. 79, Cohen p. 149 n. 139 sqq. Cum de valetudine mariti 
desperaret, cum Avidio Caasio secreta consilia de imperio usurpando 
iniisse a quibusdam insimulata est vit Marci 24, 6-7 = vii. Amdii 
Cassii 7, 1, Dio 71, 22. (Episttdas Faustinae et Marci, quae d(* 
rehellione Avidii in vita eius c. 9 sqq. afferuntur, mera commenia esse 
mythhistorid cuiusdam constat inter onines.) Avidio oppresso a. 175 
maritum in orientem comitata a. 176 in radicibus montis Tauri in 
vico Halalae subito mortua est vit. Mard 36, 4, Dio 71, 30. De- 
functae Marco petente summi honores habiti, consecrata est (diva 
Aug. Faustina sive diva Faustina pia passim in titulis numnUsque), 
novae puellae Faustinianae institutae aliaque id genus decreta vit, 
Marci 26, 5-8, Dio 71, 31. Marcus fecit coloniam vicum in quo 
obiit Faustina et aedem illi extruxit vit. Marci 26, 9, CaracalL 11, 7. 
Multae fabellae vulgo ferebantur de Faustinae impudicitia et adul- 
teriis, quae omnia Marcus aut nesciebat aut dissimulabat vit Marci 

19, 1-9; 23, 7; 26, 6; 29, 1-3, Veri 10, 1. 6, Bio 71, 34, Vict. Caes. 
16, 2, lulian. Caes. p. 429 HertL Ipee praedicat uxorem o&tcoal piv 
ireifti^viov, oStco tk fikiaxop^ovy out» 8i d^eXri Marcus efc fcaot^v 1, 17. — 
Menioratur in epistulis Marci et Frontonis Fronto p. 80. 83. 89. 90. 91 
passimque nomine omisso. 

Liberi Marci et Faustinae quot omnino fuerint ignoratur, tredecim 
notos habemus. A. 146 Annia Galeria Aurelia Faustina nata est; 
sub initium a. 147 filius natus et paulo post mortuus est epistula 
Marci ad Ephesios data d. 28 niensis Martii a. 147 CIG 317 b, qui 
tndetur esse T. Aelius Antoninus ; dein filiae natae sunt, ut coUigitur 
ex epistulis Marci et Frontonis p. 82. 86. 89, Annia Lucilla, (Arria?) 
Fadilla, Cornificia; praeterea Pio vivo nati et mortui sunt T. Aurelius 
Antoninus, T. Aelius Aurelius, Domitia Faustina, ut ex titulis sepul- 
cralibus apparet VI 993. 994. 995; d. 81 mens. Augusti a. IGl Faustina 
peperit L. Aurelium Commodum et Antoninum geminos cf. Fronto 
p. 101; a. 163 M. Annius Verus natus est, incertum quo anno Hadria- 
nus; filia natu minima videtur Vibia Aurelia Sabina, ea filia quae 
triennis dicitur sub annum fere 170 Philostr. vit. sophist. 2y 1, 27. 28. 

554 ANNIA ITALICA, L. Annii Italici Honorati filia III 1071. 1072. 

555 ANNIA LVCILLA = LVCILLA AVGVSTA. Nummi Eckhel VII p. 98, 
Cohen III^ p. 215 sqq., memoratur in t. propter puerperium eius 
lunoni iMcinae pro salute domus Augustorum posito a. 166 VI 360. — 
Annia Lucilla in uno dicitur nummo Byzantiorum Mionnet 1379, 107, 
ceterum m nummis Lucilla Aug. vel Lucilla Aug. Antonini Aug. f.; 
Lucilla Aug. t.; Lucilla apud scriptores. 

Filia M. Aurelii Antonini et Anniae Faustinae vit. Mard 7, 7; 

20, 6, vit. Veri 2, 4; 7, 7; 10, 1, Dio 71, 1, Herodianus 1, 3, 1; nata 
pM circa a. 148. Pater imperium adeptus a. 161 eam L. Vero de- 
spondit vit. Marci 7, 7; a. 164 l^arcuB eam nupturam commissam 



AKNIA 79 ANNIA 

Borori Veri (Fabiae) eandemque locupletatam Bnmdisium usque de- 
duxit et in Syriam misit tbd. 9, 4. Verus ex Syria Ephesum pro- 
fectus est, ut uxorem acciperet vit. Veri 7, 7; uxor L. Veri tit, vit 
Veri 2, 4; 10, 5, Herodia/ms 1, 8, 3. Ex Vero filiam peperit incerti 
nomims Dio 72, 4, ad quam pertinere potest titulus, Plures ex eo 
liberos tulisse veri simile videtur ex nummis inscriptis Fecunditas et 
lunoni Lucinae cf. Eckhel l. h Rumoribus insimulata est veneno 
maritum peremisse idcirco, quod Verus nimium indulserat Fabiae 
sorori, cuius potentiam uxor Lucilla ferre non posset vit. Veri 10, 3. 
Vero mortuo a. 169 Marcus eam non decurso luctus tempore grand- 
aevo equitis Romani filio Claudio Pompeiano dedit genere Antiochensi 
nec satis nobili, cum filia eius Augusta esset et Augustae filia; sed 
has nuptias et Faustina et ipsa invitae habuerunt vit. Marci 20, 6-7, 
Dio 71, 4, Ekrodian. 1, 8, 3. Maritum dedignata rem habuit cum 
Claudio Pompeiano Quinctiano privigno, cui filiam ex Vero sublatam 
in matrimonium dederat. Cum ambo coniurationem in Commodum 
iniissenty factione detecta in Capreas insulam relegata paulo post 
interfecta est vit. Commodi 4, 1. 4; 5, 7; 8, 5, Dio l. l., Herodian. 
1, 3, 4-8. — Nominatur vit. CaracaU. 3, 8, Herodian. 4, 6, 3. 

556 ANNIA QVARTILLA, (Appii Annii) Marsi filia, Gal(eoms) Tettieni 
Severi (uxor) XI 1940 t, Perusimis, quem dedicavit App. Annius 
Priscus patronae. 

557 APPIA ANNIA REGILLA ATILIA CAVCIDU TERTVLLA. Tituli: specie 
ipsa, re vera namine ipsius maritus Ti. Claudius Herodes Atticus dedi- 
cavit Olympiae exedram cum aquaeductu t. Archdologische Zeitung 1878 
p. 94 n. 149 (1) ; vivae dedicatus est t. Eleusinius 'E<p7](ieplc ipx«^0" 
XoYixT^ 1885 p. 152 n. 28 (2), alter Atticus Athenische Mittheilungen 
1883 p. 287 (3) ; t. sepulcralis eius CIA III 1417 (4) (fragmentum 
t. similis esse videtur CIA III 3638) ; in honorem defunctae dedicati 
sunt a marito urbani 10 1 1392 = CIG 6185 (5), carmen Triopeum 
IGI1389 1= CIG 6280 (6), t. bilinguis CIG 6184 = CIL VI 1342 = 
IGI 1391 (7). Memoratur in t. Olympici^ propinquorum, patris IHttenr 
berger, commentatio de Herodis Attid monumentis Olympicis p, VI (8), 
avi matemi ibd. p. VII (9), quattuor liberorum ibd. p, XII (10 — 13), 
in t. Delphico L. VibuUii Rufi Regilli Claudii Herodis filii BuUetin 
de correspondance HeHinique 1877 p. 409 n. 2 (14), in t. sepulcrali 
Elpinices filiore CIA III 1333 emend. a Dittenbergero l l. p. XV (15). 
Qui tiiuli praeter bilinguem t. 7 omnes sunt graeci. 

Appia Annia Regilla Atilia Caucidia Tertulla t. 2, Appia Annia 
Regilla t. 3. 4, Annia Appia Regilla 1. 15, Annia Regilla t. 7; Regilla 
ipsa se dicit in t. votivo 1 antiguam talium simplicitatem imitata; Regilla 
t. 5. 8. 9. 10-13. 14, Philostratus, Lucianus. 

Filia Appii Annii Galli consularis (cf. n. 493) t. 2. 8. 15, soror 
Appii Annii Atilii Braduae (n. 475) PhUostrat. v. soph. 2, 1, 18-20, 



A 



ANNIA 80 ANT 

Lucian. Demon. 33, per matrem neptis M. Appii Atilii Braduae t. 9 ; 
matri vel aviae vel utrique nomina fuisse Caucidias TertuUae ex 
nomintbt^ Reffillae apparet. Vxor Ti. Claudii Herodis Attici t. 2. 3. 
4, 6-15, Philostrat. l, h Liberi: 1) Appia Annia Atilia Regilla 
Elpinice Agrippina Atria Polla cf. n. 545, 2) Ti. Claudius M. Atilius 
Atticus Bradua Regillus, 3) Marcia Claudia Alcia Athenais Gavidia 
Latiaris, 4) L. Claudius Vibullius Regillus Herodes. Mortua est 
duobus liberis superstitibus t. 6 v. 15, scilicet Elpifdce et Attico, 
regnante Pio ut apparet ex t. 5; circa a/nmum 160 Appius Annius 
Atilius Bradua frater, sive consul (anno 160) sive consularis (e&Soxt- 
(icotaxoc fov iv toic oirorrotc) Herodem maritum accusavit uxorem inter- 
fecisse Philostratus h l. Memoriam defuhctae supra modum Herodes 
luxit celebravitque Philostratus l. l., cuius rei testes sunt t. 4-7, 

558 Annia Rufilla, a. 21 fraudis damnata, cum C. Cestio accusatori 
crimina maiestatis minata esset, a Druso Caesare publica custodia 
attineri iussa est T(U!. a. 3, 36. 

559 ANNIA RVFINA, Q. (Annii) et Albinae filia, Rufi neptis, P. Cassii 
Dextri uxor publice honorata IX 330 t. Canusino. Arta necessitudine 
coniuncta videtur ctm L. Annio L. f. Rufo, qui et ipse t. simillimo et 
CanusU simul cum priore reperto puhlice honoratus est IX 340. 

560 Anser, poeta pessimus Servius Verg. ecl. 7, 20, Cinna procacior Anser 
Ovid. trist. 2, 435 in recensu poetarum eroticorum. Ciceronem Philipp. 
13, 11 (^eique, qui nunc Mutinam oppugnant D» Brutum obsident, de 
Falerno Anseres depellantur^) alludere ad Anserem poetam, qui laudes 
Antonii scribebat adnotat Servius Verg. ecl. 9, 36, (unde fluxerunt quae 
extant in Glossario Verg. Lion II p. 373 cf. Mommsen Hermes VIII 
p. 74); Anser poeta fuit, qui laudes Antonii scribebat Fragmenta 
Bobiensia Gramm. Lat. VII 543, 21. Vergilium ecl. 9, 36 per transitum 
carpere Anserem perperam contendit Servius ihd,; Anser refertur in 
obtrectatoribus Vergilii Serv. Verg. ecl. 7, 20 (cf. vit. Dona^. p. 66 
Sueton. rel. Beifferscheid *Anser, quoniam Antonii partes secutus est, 
illum non observasse dicitur*). Vt recte grammutici adnotasse videntur 
Ciceronem ad Anserem poetam aUudere, ita omnia, qua^cungue afferunt 
de immicitiis Vergilti et Anseris, ex perversa eclogarum interpretatione 
sibi enucleasse, qualihus comnientis tota scatet vita VergUii. 

561 . . ANT , t. admodum mutilus Mactaritanus VIII S. 11810: 

.... Ant praef(ecto) aerario , praes[idi pro v .] , [adlecto 

inter cojnsulares ab im[p. C. lulio Vero Maximino?}, [iuridico Fla- 
miniae] et Vmbriae, praef(ecto) Min[iciae . . . praetori . . . . ] m. Aug., 

aedili plebi(s), adl[ecto inter quaestorios ab ] [ordo populusque 

M]act(aritanus) ob insignem in pat[riam civesque singuIo]s amorem 
et L. Ant.... [Xviro] stlitib(u8) iudic(andis), eq. R., iuve[ni] .... 
[ob m]erita patris atq(ue) in ci[vesj Nomina imperatoris erasa 



AOT 81 ANTINOVS 

sunt neque certe dignoscuntur ; saeculum tertnm adlectio inter con- 
sulares et praefectura Miniciae scUis indicant. 

562 L. ANT , origine Mactaritanus , . • Ant .... viri consularis 

filius, Xvir stlitibus iudicandis, eques Romanus memoratur in t. patris 
Maetaritano VIII S. 11810, vide in patre. 

563 Antabagius, dux Tiberii per Gkrmaniam Transrhenanam ad Dru- 
sum moribundum pervolantis Valer. Maxim. 5, 5, 3. 

564 ^Antaeus citatur a Paulo Digest. 39, 5, 14 pr., Ateius lihri secundi 
ordinis. 

565 ANTEIVS. ^Missis ad census Galliarum P. VitelHo et C. Antio, 
Silius et Anteius et Caecina fabricandae ctassi praeponuntur^ (a. 16 
p. C.) Tac. a. 2, 6, ubi verba et Anteius glossema ortum ex prae- 
cedentibus et C. Antio sine idonea causa iudicavit Nipperdey. 

566 ANTEIVS a Gaio in exilium actus et occisus loseph. ant. 19, 1, 15. 

567 ANTEIVS, ordinis senatorii vir, filius Antei a Gaio occisi post caedem 
Gai interfectus loseph. ant. 19, 1, 15. 

568 P. ANTEIVS, legatus pro pr. Dalmatiae a. 51/52 III 1977 t. Saloni- 
tanus; a. 55 ei Syria destinata, sed variis mox artibus elusus ad 
postremum in urbe retentus est Tac. a. 13, 22; a. 66 ab Antistio 
Sosiano apud Neronem delatus, cui invisus erat caritate Agrippinae, 
se interfecit ibd. 16, 14. 

569 ANTEIA, Helvidio Prisco (iuniori) nupta, dein alteri cuidam Plinius 
ep. 9, 13, 4. 5. 16. 

— NERATIA ANTEIA RVFINA NAEVIA DECIANA. 

570 Anteros, Tiberii libertus supra hereditates Scribonius Largus 162. 

— T. Flavius Anterotianus. 

571 Anthimus memoratm in papyro Parisina graece scripta Hemies 
XXVII (1692) p. 467; praefectum Aegypti a. 115 Wtlcken, qui edidit, 
agnovisse sibi visus est p. 476, num recte dubitari potest. 

572 VS ANTIANVS, legatus Aug. pr. pr. Pannoniae inferioris dedt- 

cavit pro salute et perpetuitate imp. Caesaris [M.] Aureli !!!!!! 
P. Felicis Aug. t. in agro Aquincensi repertum III 3637. Imperator 
P. Felix Aug., cuius nonien erasum est, non fuit ante Com/inodum. 

573 ANTIGONVS, Philippi cuiusdam filius, Macedo, tribunus militum ab 
Antonino Severi filio honoribus militaribus omatus et inter prae- 
torios adlectus est Dio 77, 8. Idem mefnoratur in t. Suessano Philippo 
patri dedicato IGI 888 = CIG 5822 A5aa>vfQ>v &icaTot> izaxipa xXoxftv 
'AvTiY(5voio ftpitj^e MaxsSovfT], S^^axo 8' 'IxoXftj. Consularetn igitur digni- 
tatem postea adeptus est, id quod perperam negavit is qui indicem 
Inscriptionum Graecarum Italiae confecit p. 734. 

— Spicius Antigonus. 

574 Antinous, ortus ex urbe Bithynio sive Claudiopoli Bithyniae Bio 
69, 11, Pausanias 8, 9, 7, nummi Bithynii EcJchel VI p. 552, natus 
d. 27 mensis Novembris (anno incerto) XIV 2112 16. II 12, deliciae 

Prosopographi» Imp. Rom. I. 6 



ANTIOCHIANVS 82 ANTIOCHVS 

Hadriani, periit cum imperatore in Nilo navigans a. 130; cecidisse 
eum in Nilum Hadrianus ipse scripsit, cum immolatum esse ab 
Hadriano vel ipsum se immolasse pro Hadriano alii contenderent 
vit Hadr, 14, 5, Dio l. Z., Vict Caes. 14, 7, Eusebius Armen. ad a. 
Abr. 3143 = U27, Hieronymus ad a. Abr. 3145 = 139; anno 130 
Hadrianum iter Aegifptiacum fedsse monumenta docent cf. Durr, die 
Reisen des Kaisers Hadrians p. 64. In honorem mortui Hadrianus 
urbem Antinoopolim apud Nilum condidit eo loco, quo ille obierat 
Dio l. l., Pausanias 8, 9, 7, Vict. Caes. 14, 6, Ammianus 33, 16, 3, 
Hieronymus l. l., Hegesippus apud Eusebium hist. eccl. 4, 8, Chronie. 
Pasch. p. 475 (ubi falso Hadrianus urbem condidisse dicitur d. 30 
mensis Octobris Aviola et Pansa consulibus = a. 133), Antinoum 
inter deos rettulit et templa simulacraque constituit cf. praeter 
scriptores modo laudatos nummos apud Eckhell. l., titulos XIV 3113, 
IGI 960. 961 = CIG 6007, IGI add. 978 a p. 695. Nominatur 
apud Photium bibl. II p. 535, TertuUian. apolog. 13, ad nation. 3, 10, 
de corona 13, adversus Marc. 1, 18. 

575 Antiochianus ; unus ex praefectis praetorio Elagabali a. 221 vit. 
Elagab. 14, 8. Idem potest esse Antiochianus , ad quem Alexander 
a. 222 rescripsit cod. lustin. 6, 35, 3. — (Aelius Antiochianus^ Antonius 
Antiochianus decuriones alares veteranae Gallicae a. 199 III 14). 

57G Antiochianus, rerum scriptor librum de bello Parthico Veri confecit, 
quem inscripsit 'AvTioxtavou tou 'AiroXXcovo^ {spovtxou tcov iv Ap)Aii]vt<f 
xal MeaoiroTa(xf<f xal iv MnjSfcf vuv *Pa>(xaiotc irpaxft^vTcov Lucian. quom. 
hist. conscr. 30. 

— FLAVIVS ANTIOCHIANVS. 

577 Antiochus (II), ex genere regum Commagenes, frater Mithridatis (in); 
Augustus eum a. 725 = 29 Romam accivit et, quod fratris legatum 
Romam missum occiderat, damnavit interfecitque Dio 53, 43. Cum 
Dio 54, 9 sub a, 734 — 30 referat (AuYotxrcoc) MtftptSctTiQ Ttvl xJjv 
Ko(X(iaY^vi^v, iicetSi] t&v iraT^pa a&Tou 6 ^aatXeuc a^T^c direxT^vet, xatirep 
irat8(<Txq> St' ovti iir^Tpetpe, haec cum priore Dionis relatione ita com- 
poni solent ac possunt, ut Antiochum et legatum fratris et fratrem 
ipsum interfecisse statuaiur, damnatum autem esse a Romanis potissi- 
mum ob ius Romanum legato Romam misso interfecto violatum. Cum 
frater Mithridatis esset, fuit fUius Antiochi (I) Ep^hams et Laodices 
cf. Lebas-Waddington 136 d et infra n. 578. 

578 Antiochus (QI), rex Commagenorum defunctus a. 17, cuius regnum 
imperio Romano accessit Tac. a. 3, 43 cf. 3, 56, Straho 16 p. 749. 
Ad eum referendum esse fragmentum tituli Attici CIA III 554 [pacrt- 
\ia] 'AvTtoxov [paatjXicoc Mt&pt8aToo [ol6v . • • •] ex litterarum forma 
Kohler lapide denuo examinato comprobavit Athenische Mittheilungen I 
(1876) p. 38 adn. Contra titulum Ephesium Lebas- Waddington 136 d 
non pertinere ad Antiochum III, ad quem rettulerant Waddington et 



AimOCHVS 88 ANTIPATER 



DiUenberger, sed ad Antiochum I demonstravit Mommsen ibd. Fuit 
ergo filius Mithridatis III nescio quo anno regnum ad^tuSf pater 
Antiochi /F, ultimi regis Commagenorum. 

579 Antiochus (IV), Antiochi (III) regis filius, cui Gaius imperium 
adeptus regnum paternum restituit adiectis Ciliciae oris maritimis 
Dio 59, 8y dein rursus ademit; iterum restitutus a Claudio a. 41 
Dio 60, 8, loseph. ant. 19, 5, 1. In nummis pacnXebc 'Avtfoxoc ^el 
paaiXebc ji^ifac 'Avxioxoc vel paoiXebc ixi^ac 'Avxfoxoc 'Em<pavT^c Eckhel 
III jp. ^S, A. 52 agrestium Cilicum nationes, quibus Clitarum 
cognomentum, rebellantes composuit Tac, a. 12, 55; a. 54 a Nerone 
iussus copias contra Parthos expedire ibd, 13, 7; a. 60 pars Armeniae 
ei data ibd. 14, 26, Vespasiano , postquam mense lulio a. 69 imperator 
salutatus est, statim accessit Antiochus vetustis opibus ingens et in- 
servientium regum ditissimus Ta>c. h. 2, 81; Tito contra ludaeos 
auxilia misit ibd. 5, 1, loseph. beU. 5, 11, 3. A. 72 a Caesennio 
Paeto legato Syriae apud Vespasianum insimulatus cum Parthis 
societatem iniisse et regno exutus primum Lacedaemone, dein Romae 
cum filiis exilium honorificum toleravit loseph. bell. 7, 7, 1-3. Filii 
Epiphanes et Callinicus, filiae memorantur ibd. § 2, nominatim 
dicitur lotape loseph. ant. 18, 5, 4. Vxor lotape nummi Eckhel III 
p. 257. Memorari videtur in titulis mausolei, quod C. lulius Antiochus 
Epiphanes Philopappus nepos Athenis sibi extruxit III 552 IV = 
CIA III 557 e: paaiXebc 'Avxfoxoc paaiX^oc 'Avtm5xoo. 

580 Antiochus Zenobia capta a Palmyrenis imperator appellatus, ab 
Aureliano captus, sed impune dimissus anno fere 273 Zosimus 1, 60. 61. 
Idem videtur qui Achilleus nominatur vit. Aurel. 31 cf. Polemius Silvius 
243. Ad eum rettulit Waddington fragmentum tituli Crraeci III 6049 
= Lebas-Wadd. 2629 prope Pahnyram reperti. 

581 Antiochus, comoediarum actor aetate luvenalis luvenal. 3, 97. 

582 Antiochus, transfuga quidam Cilix Dio 77, 19. 21. 

— C. IVLIV8 ANTIOCHVS EPIPHANES PHILOPAPPVS. 

— Paccius Antiochus. 

— Herodes Antipas vide Herodes. 

583 ANTIPATER^ Zeuxidemi filius, Hieropolitanus, sophista, ab epistulis 
(graecis) imperatoris Septimii Severi, magister Antonini et Getae. 
Philostrat. vit soph. 2, 24 cf. Galen. XIV 218 K.; 6iraToic 8' If^pa- 
^efc Bithyniae praefuit sub Severo. Superstes Getae sexaginta octo 
annos natus mortuus est. Scripsit praeter orationes res gestas Severi 
Philostrat. l. l. Filiam Hermocrati Phocaeensi in matrimonium dedit 
ibd. 25, 4. Nominatur ibd. 26, 3. 

584 Antipater, Herodis Magni regis ludaeorum filius natu maximus, natus 

ex Doride uxore prima Herodis loseph. ant. 14, 12, 1, belJ. 1, 12, 3; 

1, 23, 1. Postquam Herodes Mariammen (priorem) uxorem duxit 

(a. 717 = 37)f Antipatrum in exilium egit id. bell. 1, 22, 1, unde 

6* 



ANTIPATER 84 ANTISTIVS 

circa a. 740 = 14 a. C. ad aulam revocavit et anno insequenti 
(cf. Schurer, Oeschichte des Judtschen Volkes p. 303 sqq.) comitem 
M. Agrippae ex oriente Romam revertentis ad Augustum misit id. 
ant. 16, 5, 5, bell. 1, 23, 1-2. Cum Herodes a. 742 = 12 a. C. Aqui- 
leiae Augusti opera cum Alexandro et Aristobulo filiis Mariammes 
reconciliatus domum rediret, Antipater et ipse in ludaeam revertit 
id. ant. 16, 4, 5. Discidia inter patrem filiosque calumniis summo- 
pere auxit auctorque fuit Herodi, ut Alexandrum et Aristobulum 
interficeret id. cml. 16, 7, 2sqq., hell. 1, 24, Isqq., Nicolaus Damascenus 
fr. 5 M. III p. 351. Post necem eorum (anno fere 747 = 7 a. C.) 
summa potentia in aula et summa patris gratia usus secreta consilia 
de successione cum Pherora fratre Herodis iniit id. ant. 17, 1, 1; 
17, 2, 4, beU. 1, 28; 1, 29, 1. Quibus detectis Romam concessit 
id. ant. 17, 3, 2, bell. 1, 29, 2. Dum ibi moratur, post mortem 
Pherorae indiciis libertorum servarumque eius apud Herodem dela- 
tus est insidias patri struxisse id, ant. 17, 3, 4 — 4, 3, bell. 1, 30 —31, 1. 
Herodes ira dissimulata per speciem amicitiae eum in patriam reverti 
iussit reversumque Hierosolymis apud consilium, cui P. Quinctilius 
Varus legatus Syriae interfuit, sibi insidias parasse insimulavit pro- 
bavitque^ dein Antipatrum in vincula coniecit et de rebus eius ad 
Augustum rettulit (a. 749 = 5 a. C.) id. ant. 17, 5, 1-7, bell. 1, 32, 3-5, 
Nicolaus Damasc. p. 352. Qui cum Herodi liberum arbitrium per- 
misisset; Antipater paucis diebus ante quam Herodes moreretur 
(a. 750 = 4 a. C), interfectus est id. ant. 17, 7, bell. 1, 33, 7, Nico- 
laus Damasc. p. 353. 

— T. Aelius Antipater. 

— Gallus Antipater, 

— SEPTIMIVS ANTIPATER. 

— GARGILIVS ANTIQVVS. 

— L. PVLLAIENVS GARGILIVS ANTIQWS. 

— Nonia Antist . . . 

— T. POMPONIVS AN[TI]STIANVS. 

— T. (?) . . . PONIVS MAMILIANVS RVFVS ANTISTIANVS FVNISVLAN^^S 
VETTONIANVS. 

Qw)d Hiibner ad CIL VI1 164 adnotaver<U notnen gentik exiisse in poni 
vd BONi, de PONI iam constat, postquam F, Haverfield Oxonien^is a me rogatus 
lapidem denuo cxaminavit et ectypum gypsaceum optime confectum henevole huc 
misit Prima littera fuit vel t. vel p., altera item T vel P, tertia plane detrita 
est, quartae apices, qui dignoscuntur, cum M apte conveniunt. Itaque pro- 
babiliter restituere mihi rideor [t.] [pom]poni t. p. gal. Mamiliani etc. Litteras 
esse saeculi II exeuntis consentimus qui vidimus omnes. 

— AVR(ELIVS) ANTIS[TIVS]. 

585 Antistius (?), servus imperatoris Aureliani post mortem eius a senatu 
manumissus vit. Aurcliani 50, 3. Servo Antistii nomen non convenit. 

586 Q. Antistius noniinatur in fragmento tituli urbani Bullettino comu- 
nale XIII (1885) p. 96 n. 1009. 



ANTISTIVS 85 ANTISTIVS 

587 ANTISTIVS ADVENTVS, legatus Augusti pr. pr. (Britanniae) memo- 
ratur in t Britannico VII 940 saectdi IL 

588 Q. ANTISTIVS ADV[ENTVS] , legatus Augustorum (Marci et Veri ut 
videtur) pr. pr. (Arabiae), codsuI designatus III 92 = Lebas-Wad- 
dington 1944 t. Bostranus. In lapids extare traditur 0. ANTISTIO, 
ufhde Waddington prinvum nomen periisse opinaius „exempli gratia*' 
proposuit [C. Aelijo Antistio etc, mx recte puto. 

589 Q. ANTISTIVS ADVENTVS POSTVMIVS AQVILINVS. Tituli: Thibilitani 
Eevue arcMologique XXI (1893) p. 396 (1), qui cursum honorum ordine 
inverso exhibet, VIII S. 18893 (2) a/nno 16dpositus, 18893 (3). 18906 (4), 
fortasse ad hunc pertinent frustulae t. Thibilitani VIII S. 18899; Batavus 
Brambach, inscriptiones Rhenanae n. 55 (5), ubi cum praenomen Gai 
dubitanter editor supplevisset cfp. XXVII, scribendum esse Q. docuit 1. 1, 

Plena nomina exhibet t. 2, Postumio (sic , cum t. 2 ad- 

mittat etiam Postumus) Aq[u]iIino supersunt in t. 1, Q. Antistius 

Adventus Postu linus in t. 4, [Q.] Antistius Adventus t. 5. — 

Q. f. i. 1. 4, Antonia Prisca mater t. 2, tribu Quirina t. 1, Illlvir 
viarum curandarum t. 1. 4, tribunus militum legionis I Minerviae 
piae fidelis, quaestor pr. pr. provinciae Macedoniae, sevir equitum 
Romanorum, tribunus plebis, legatus pr. pr. provinciae Africae, 
praetor, legatus Aug. legionis VI Ferratae et secundae Adiutricis 
translatus in eam expeditione Parthica (imperatoris Veri) t. 1 legatus 
legionis II Adiutricis a. 164 t. 2, qua (expeditione) donatus est 
donis militaribus corona murali vallari aurea hastis puris tribus, 
curator operum locorumque publicorum, legatus Augusti ad praeten- 
turam Italiae et Alpium expeditione Germanica (imperatoris Marci), 
consul (suffectus a. incerto sub Marco, fortasse iam ante curam 
operum publicorum) t 1, legatus Augusti pr. pr. provinciae Ger- 
maniae inferioris t. 1. 5. — Sacerdos Fetialis t. 1. — Novia Crispina 
uxor eius t. 2, L. Antistius Mundicius Burrus frater vd filius t. 2. 3. 

590 C. Antistius Auspex, procurator Aug. III 5173 t. Noricus. 

591 L. ANTISTIVS BVRRVS, consul a. 181 cum iraperatore Commodo III. 
In consulatu: L. Antistius Burrus VI 213. 725. 1979, JEphem. ep, 
5, 465 = VIII S. 14428, Antistius Burrus VI 861 = X 1791, V 7907, 
IX 4697, Latyschew, inscriptiones regni Bo^orani II 20; alibi Burrus 
fasti. Idem videtur Antistius Burrus, quem Pertinax dictus est in- 
simulasse apud Commodum affectati imperii vit. Pertin. 3, 7, et Burrus 
sororis Commodi (fortasse Aureliae Vibiae Sabinae) vir, quem Cleander 
in suspicionem regni aifectati traxit et occidit multis aliis, qui Bur- 
rum defendebant, pariter interemptis vii, Commodi 6, 11. — Cf' w. 592. 

592 L. ANTISTIVS BVRRVS ADVENTVS, salius Palatinus factus a. 178 
VI 1979; incertum est num ideni sit atque L. Antistius Burrus con- 
sul a. 181. 

593 Antistius Capella, litterator latinus Commodi vit. Commodi 1, 6. 



i 



ANTISTIVS 86 ANTISTIVS 



594 M. ANTISTIVS LABEO (praenotnen servavit Porphyrio ad Horat. 
sattr, 1, 3, 82y ceterum Antistius Labeo sive Labeo)^ filius Pacuvii 
Antistii Labeonis Pomponitis Digest, 1, 2, 2, 49 cf, GelL 5, 21j 4, 
qui et ipse iure consultus post pugnam apud Philippos se interemit 
Appian, bell, civ, 4, 135; senatus lectione, cum vir virum legeret, 
M. Lepidum olim hostem Augusti et tunc exulantem legit Sueton. 
August, 54 cf. 35, Dio 54, 15 anno 7251726 = 29128 a. C. cf. Mommsen, 
res gestae div. Aug. p.35; tunc igitur fuit in senatu. Intra prae- 
turam stetit Tac. a, 3, 75; noluit, cum ofFerretur ei ab Augusto consu- 
latus, quo suflPectus fieret, honorem suscipere Pomponius § 47, cum 
Augustus Ateio Capitoni consulatum accelerasset (anno 5 p, C), ut 
Labeonem dignatione eius magistratus anteiret Ta^. a. 3, 75. Obiit post 
legem Papiam Poppaeam {cf. Digest. 24, 3, 64, 9, Vlpianus ad legem 
luliam et Papiam ^hoc Labeo quasi omissum in lege adnotat^) a. 9 p. C. 
rogatam et ante Ateium Capitonem mortuum a. 22, probabiliter sub 
fvnem imperii Augusti, cum alias Tacitum mortenh eius memoraturum 
fuisse veri simile sit. — Vxor Neratia Digest, 34, 2, 32, 6. 

lure consultus clarissimus, institutus a Trebatio Pompon, l, L; 
Labeo et Capito decora aetatis Augusti, sed Labeo incorrupta liber- 
tate et ob id fama celebratior Tac, l. l, Hi duo primum quasi 
diversas sectas fecerunt, nam Ateius Capito in his, quae ei tradita 
fuerant, perseyerabat, Labeo ingenii qualitate et fiducia doctrinae, 
qui et ceteris operis sapientiae operam dederat, plurima innovare 
studuit Pompon.; iuris quidem civilis disciplinam principali studio 
exercuit et consulentibus de iure publice responsitavit, sed ceterarum 
quoque bonarum artium non expers fiiit et in grammaticam sese at- 
que dialecticam litterasque antiquiores altioresque penetraverat lati- 
narumque vocum origines rationesque percalluerat GeU, 13, 10, 1. 
ludicium Ateii Capitonis de Labeone (mortuo) id. 13, 12, 1-4, 

Labeo plurimum studiis operam dedit et totum annum ita diviserat, 
ut Romae sex mensibus cum studiosis esset, sex mensibus secederet 
et conscribendis libris operam daret; itaque reliquit quadringenta 
volumina Pomponius, Scripsit Probabilia (Iltdavttiv ^ipXCoc ixT((> Index 
Digest., ubi numerus cadit in Pauli epitomen), ad edictum praetoris 
urbani et peregrini, ad duodecim tabulas, libros responsorum, epistu- 
larum, de iure pontificio; post mortem eius editi sunt libri, qui 
posteriores inscribuntur, quorum librorum tres continui, tricensimus 
octavus et tricensimus nonus et quadragensimus etc, Gell, 13, 10, 2; 
Posteriora (epitomata a lavoleno) index Digest. et passim in Digest. 
Fragmenta coUegerunt Lenel, Palingenesia 502, Huschke, lurisprudent. 
Anteiustinian, p, 110 sqq., de scriptis cf, Pemice, M. Antistius Labeo I 
p. 35 sqq. 

Quod scribit Horatius sat. 1, 3, 82 ^Labeone insauior inter sanos 
dicatur* hominem Stoicorum placitis usque ad insaniam deditum signi- 



ANnSTIVS 87 ANTISTIVS 

ficanSy Porphyrio (similiter Acro et scholiasta Cmq.) rettulU ad M. An- 
tistium Laheonenu Cum cognomen Labeonis lU non vtdgare, ita non 
sit singulare, incertum est, num Labeo quidam e gente Antistia signi- 
ficetur; quod si potiatur, ex temporum ratione de Pacuvio Labeone 
probabilius cogitari possit quam de filio. — Nominatur apud Petro- 
niwm 137 (in carfnine) 'atque esto quicquid Servius et Labeo\ 

595 Tib. Antistius Marcianus, Faiisti filius, tribu Quirina, domo Circina, 
praefectus cohortis II Hispanae, tribunus legionis XV Apollinaris 
Piae Fidelis, praefectus alae Sulpiciae c. R., secundum mandata impp. 
dominorum nn. Augg. (non ante Severum et Antoninum) integerrimus 
abstinentissimusque procurator, a censibus accipiendis (scih in tribus 
GaUiis), eques Romanus honoratus a tribus provinciis GaUiis t Lug- 
dunensi Boissieu, inscriptions de Lyon p. 269. 

596 L. ANTISTIVS MVNDICIVS BVRRVS (^c t. 1, Antistius Burrus t. 2), 
Q. Antistii Adventi Postumi Aquilini cognatus VIII18893 (1). 18898 (2) 
t. Thibilitani pro salute Burri et Aquilini anno 164 dedicati. Ex 
neutro certe apparet Burrus utrum filius an frater Aquilini intdle- 
gendus sit. Potest idem esse L. Antistius Burrus consul a. 181. 

597 C. ANTISTIVS REGINVS, Illvir (monetalis) sub Augusto in nummis 
aureis et argenteis cusis ante a. 739 = 15 Cohen J* p. 310 n. 346, 
p. 311 n. 347. Filius videtur C. Antistii Begini legati Caesaris Caes. 
bell gcdl. 6, 1 ; 7, 83. 90. 

598 Antistius Rusticus, maritus (Mummiae) Nigrinae in Cappadocia mortuus 
Marticd. 4, 75; 9, 30. Vna cum uxore memoratur in t. servae VI 27881. 

— T. FL(AVIVS) VMBRIVS ANTISTIVS SATVRNINVS FORTVNATIANVS 
signo HYDATIVS. 

599 ANTISTIVS SOSLA.NVS (sic Tac. a. 16, 14, h. 4,44, Antistius alibi), 
tribunus plebis a. 56 Tac. a. 13, 28; a. 62 praetor a Cossutiano Capi- 
tone maiestatis ddatus et in insulam relegatus ibd. 14, 48. 49; 16, 21; 
a. 66 ut P. Anteium et Ostorium Scapulam apud Neronem deferret, 
revocatus ibd. 16, 14; a. 70 egressus exilium in insulam redactus 
Tac. h. 4, 44. 

600 Antistius Vetus e primoribus Macedoniae maiestatis damnatus a. 21 
Tac. a. 3, 38. 

601 Antistius Vetus nominatur in titulo Berytensi, quem dedicavit Flavia 
T. f. Nicolais Saddane (uxor) III S. 6680. 

602 Antistius Vetus nescio quis memoratur in titulo servi VI 17180. 

603 (Antistius) Vetus nesdo quis nominatur in titulis libertorum VI 11922. 
11923. 11928. 

604 [C. ANTIS]TIVS VETVS, C. f. nescio quis in titulo liberti bilingui 
III S. 12241. 

605 C. ANTISTIVS VETVS nescio quis fortasse memoratur in t. Sidonensi 
III 151, qui, quamquam lectio plane certa est, a lapicida ita male 
habitus est, ut quid sibi velit titult^ incertum sit. Esse sepulcralem 



AKTISTIVS 88 ANTISTIVS 

militis legionis 11 Traianae, beneficiarii C. Ant(istii) Vet^eris) co(n) 
s(ularis) coniedt Mommsen. 

606 C. ANTISTIVS VETVS, consul (suffectus) a. 724 = 30. , In consulatu: 
C. Antistius Vetus fasti Amitemini IX 4191, C. Antistius fasti min, VI. 
Filius C. Antistii Veteris^ cuius, cum pro praetore Hispaniam ulteriorem 
regeret a. 685/686 =^j59/68, C. Caesar quaestor fuerat, quaestor C. Cae- 
saris a. 693 = 61 eandem provinciam administrantis Plut. Ca>es. 5 cf. 
Sueton, div. lulius 7, Velleius 2, 43, 4. Tribunus plebis a. 698 = 56 
Cicero ad Quintum fratr. 2, 1, 3, a. 709 = 45 Caecilium Bassum 
Apameae frustra obsedit Cicero ad Attic, 14, 9, 3, Dio 47, 27, Idein 
videtur Vetus Appian, Illyrica 16, qui a. 720 = 34 contra Saiassos 
pugnavit. Consul suffectus kalendis luliis a. 724 = 30 v, supra, 
Legatus Augusti a. 729 = 25 contra Cantabros pugnavit Velleius 
2, 90, Florus 2, 33, Dio 53, 25, — Vel pater vel hic videtur Antistius 
VetuS; qui villam Puteolanam Ciceronis paulo post obitum eius emit 
Plinius n. h, 31, 7, — Pater C. Antistii Veteris consulis a, 746 = 6 a,C. 

607 C. ANTISTIVS VETVS, consul a. 748 = 6 a. C. cum D. Laelio Balbo. 
Mem>oratur in titulo Chio CIG 2222 (1) posito suh Augusto cf. Wad-^ 
dington, fastes p, 103; referri potest ad eum t, Atticus CIA III 589 (2) 
6 S^jioc raiov 'AvMcmov rafoo 6iv Ooitepa et t. Perganienus Frankel, 
Inschriften von Pergamon n, 423 (3) 6 6^[[io?] rdiov 'AvTtattov [Oulxepa] 
[t6v] icdTpwva xal e6epY[^T7jv]. Nummi cusi a, 736 = 16 a, C, (cf 
Eclchel VI p. 103) Cohen P p, 110 seq. 

In consulatu: C. Antistius Vetus VI 763, X5161, Gruter, 192, 9, 
Dio ind. l. 55, C. Antistius Monument. Ancyr. l, 3, 28 — gr, 9, 5, 
VI 11034 , Dio 55, 9, Cassiodor. , alibi Vetus fasti, — C. Antistius 
Vetus t. 2, 3, nummi, Antistius Vetus t. 1. — C. f. t, 2, Dio ind. l. 55, 
filius ergo C. Antistii Veteris consulis a. 724 = 30 , nepos C. Antistii 
Veteris pro praetore Hispaniae, qui dicitur avus huius Veteris (= cos. 
a. 6 a, C.) consularis atque pontificis Velleius 2, 43, 3, 

111 vir (monetalis) a. 738 = 16 a. C. nummi; consul a. 748 = 6 
fasti, consularis atque pontifex Velleius l. 1,; proconsul Asiae a. inr 
certo sub Augusto t. 1; a. 30 p. C. fuit in vivis Velleius l. l.; duorum 
consularium et sacerdotum pater id., scilicet C. Antistii Veteris con- 
sulis a, 23 p, C. et L. Antistii Veteris consulis suff. a, 28. — Patro- 
nus Pergamenorum t, 3, 

608 C. ANTISTIVS VETVS , consul a. 23 p. C. cum C. Asinio Pollione. 
In consulatu: C. Antistius Vetus VI 10051, Fabretti p, 627, 234, Dio 
ind, l. 57, Frontin. de aquis 102, Plinius n, h. 33, 32, C. Antistius 
X 895, Tac. a. 4, 1, Cassiodor,, alibi Vetus fasti. — C. Antistius 
Vetus fasti Arvalium Henjsen p, CCXLIV. 

C. f. Dio ind, l. 57, filius igitur C. Antistii Veteris consulis 
a, 748 = 6 a, C, nepos C. Antistii Veteris consulis a. 724 = 30 a. C, 
frater L, Antistii Veteris consulis n. 611. Praetor urbanus a. 20 fasti 



ANTISTIVS 89 ANTISTIVS 

Arval., consul a. 23 v. supra, consularis atque sacerdotio ornatus 
VeUeius 3, 43, 3. 

609 C. ANTISTIVS VETVS, consul a. 50 cum M. Suillio NeruUino. In 
consulatu: C. Antistius Vetus fasti Antiatint X 6638, XII 2234 (uhi 
traditur perperam Vetere II fortasse male lectum pro ET), VI 8639 
1 15 = X 6637 (ex restitutione), C. Antistius Tac. a. 12, 25, alihi 
Vetus fasti, — Filius videtur C. Antistii Veteris consulis a. 23 p. C, 
pater consulis a. 96, qui sequitur. 

610 C. ANTISTIVS VETVS, consul a. 96 cum T. Manlio Valente. In 
consulatu : C. Antistius Vetus VI 17707, tit, in agro Bomano repertus 
Bomische Mittheilungen 1886 p. 128; C. Antistius Dio 67, 14, alihi 
Vetus fasti. — Filius videtur consulis cognominis a. 50, qui praecedit. 

611 L. ANTISTIVS VETVS, consul (suflFectus) sub Tiberio. Titulus ei 
puhlice positus a Gahinis XIV 2802 (1); consulatus memoratur VI 
10293 (2). — Plena nomina exhihent 1. 1. 2. C. f. 1. 1, filius C. Antistii 
Veteris consulis a. 748 == 6 a. C. cf. n. 607. Xvir stlitibus iudicandis 
(iurhato ordine in t. 1 ponitur post praeturam et ante quaesturam), 
quaestor Tiberii Caesaris Augusti, praetor t. 1. Consul (suifectus) 
X k. lan. a. 28 ut videtur cf. Borghesi opp. IV p. 450 cum Q. lunio 
Blaeso t. 2; consulatus eoruni memorari videtur apud Suidam s. v. 
'Airfxio? Mapxoc = Aelian. fr. 110 Hercher 6tot«) 8i ^axrjv 'lo6vio? 
BXaTaoc xal Ae6xioc. Consularis atque sacerdotio ornatus dicitur 
nominibus omissis a. 30 a Velleio 2, 43, 3; pontifex t. 1. 

612 L. ANTISTIVS VETVS, consul a. 55 cum Nerone Augusto. Memo- 
rcUur in titulo Mogontiacensi Korrespondenzblatt der Westdeutschen 
Zeitschrift III (1884) p. 32 ad Westdeutsche Zeitschrift II (1883) 
p. 431. In consulatu: L. Antistius Vetus VIII 8837, L. Antistius 
tahula cerata Pompeiana 8. 9. 10. 12, Tac. a. 13, 11, Antistius Vetus 
tahula 11, III S. 7380, alihi Vetus fasti. — [L. Anjtistius Vetus titulus, 
L. Vetus Tac. a. 13, 53; 16, 10, L. Antistius ihd. 14, 58. 

De paire non constat; fuit vel filius C. Veteris consulis a. 23 vel 
L. Veteris n. 611. — Consul a. 55 v. supra; cum (kal. lanuariis) in 
acta principum iurarent magistratus, Nero in acta sua collegam An- 
tistium iurare vetuit Tac. a. 13, 11. Post consulatum a. 55/58 legatus 
Aug. pr. pr. Germaniae superioris Tac. a. 13, 53, anno 56 tittdus. 
A. 62 fuit Romae, unde mandata ad Rubellium Plautum generum 
misit Tac. a. 14, 58. Proconsul Asiae ihd. 16, 10 a. 63/64 ut videtur, 
cum paulo post proconsulatum damnatus sit. A. 65 ipse socrusque 
eius Sextia et Antistia Pollitta filia, invisi Neroni tamquam vivendo 
exprobrarent interfectum esse Rubellium Plautum generum L. Veteris, 
a Fortunato liberto adscito Claudio Demiano accusati sunt et damna- 
tionem anteierunt venas simul solventes ihd. 16, 10-11. — Idem videtur 
L. Vetus auctor Plinii Plin. n. h, ind. l. 3-6. — Nominatur Tac. a. 
16, 12. 22. 






V / 



^ .^! . r^ ^ 



ANTISTIVS 90 ANTONINYS 

613 L. ANTISTIVS VETVS, C. f., tribu Aemilia, augur XIV 2849 t. Prae- 
nestinus. Incertum est quis intellegendus sit; potest esse L. Antistius 
Vetus n. 612. 

614 ANTISTIVS ZOILLVSy vir clarisfiimus, patronus ordinis sacerdotum 
domus Augustae Palatinae aetate Commodi VI 2010. 

615 Antistia, duarum Antistiarum liberti et familia VI 7650. 

616 ANTISTIA POLLITTA (Antistia Tac. a. 14, 22, Polutia codex ibd. 16, 10 
correxit Nipperdey), filia L. Antistii Veteris consulis a. 55, uxor Ru- 
bellii Plauti, quem, cum a. 60 a Nerone iussus esset in Asiam sece* 
dere, sectat&est Tac. a. 14, 22; neci mariti a. 62 in Asia perpetratae 
adfuit ibd. 16, 10. Vidua Romam reversa a. 65 una cum patre accu- 
sata venas exsolvit ibd. 16, 10-11. 

617 G. ANTIVS a. 16 p. C. a Germanico missus ad census Galiiarum 
Tac. a. 2, 6. 

— C. IVLIVS ANTIVS. 

618 M. ANTIVS CRESCENS CALPVRNIANVS. Tituli: mefnoratur in Ostien- 
sibus XIV 324 (1) posito a. 203 et 325 (2) posito a. 194, in actis 
ludorum saecul, Severi 1 50, II 10 (3), ad eum certe referendum est 
fragmentum t. urbani VI 1336 (4). 

Plena notnina exhibet t. 1 , extant in t. 2 [Crescejns Cai- 

purnianus, in t. 4 M. An.... Crescen^s] Calpumianus; Crescens 
Calpumianus t. 3, — [Cos.] (suffectus anno incerto saeculi III in- 
euntis), proconsul provinciae M[acedoniae], XVvir sacris faciundis 
(item t. 3), iuridicus Britanniae vice legati, legatus pr. pr. prov. 

, [cu]r(ator) r(ei) p(ublicae) Mars[orum Marrucinorum], pr[ae- 

tor?] t. 4, ubi in fine plura desunt. Pontifex Volkani et aedium 

sacrarum Ostiae a. 194 t. 2, a. 203 t. 1. 

619 M. ANTIVS GRAT[IL]LIANVS , quaestor pr. pr. [provinciae Siciliae] 
a. 213 X 7228 t. LUybetanus. 

— C. ANTIVS A. IVLIVS QVADRATVS vide A. IVLIVS QVADRATVS. 

— M. ANTONIVS ANTIVS LVPVS. 

620 ANTIVS POL[L]IO, consul (suff.) a. 155, III nonas Novembr. Antio 
Polione (sic) et Opimiano kos. ordinalis (sic), Cevero et Sabiniano 
cos. (sic) VI 2120. 

621 ANTIVS RVFINVS ex auctoritate Hadriani a. 136 fines inter Moesos 
et Thraces posuit (legatus Moesiae inferioris) III 749 t. Moesiae 
infer. cf. Addenda p. 992, ArchdologischrEpigraphische Mittheilungen 
aus Oestreich XV (1892) p. 209 n. 79 = III S. 12407. 

622 ANTIA MARCELLINA, M. Antonii Antii Lupi filia VI 1343. 

623 ANTONINVS, filius imperatoris M. Aurelii Antonini, frater gemellus 
Commodi, natus d. 31 mensis Augusti a. 161 apud Lanuvium vit. 
Commod. 1, 2; quadrimus elatus est (a. 1641165) ibd. 1, 4. Hic signi- 
ficaiur 'pullus Antoninus noster"* a Marco imperatore in epistulis ad 



ANTONINVS 91 ANTONINVS 

Frontanem datis p. 94 N, vel puUus p. 99; puUulos tuos (= Commo- 
dum et Antonimm) memorat Fronto p. 101. 

624 ANTONINVS, senator aetate Pausaniae Paus. 2, 27, 6. 7. 

625 Antoninus, filius Abgari quondam regis (Severo) Abgaro fratri 
Bomae posuit t. sepulcralem IGI 1315 = CIG 6196 cf. A n. 6. 

626 Antoninus, grammaticus citatur Gramnu Lat. VII 525, 22. 

627 Antoninus, homo plebeius vit. Getae 3, 5. 

628 AntoninuSy popa vit. Getae 3, 9. 

629 Antoninus Aquila, rhetor, quem Fronto Auiidio Victorino commendat 
Fronto ad amic. 1, 10 p. 179 N. — Antonius Aquila, qui in rescripio 
Severi et Antonini memoratur Digest. 19, 2, 19, 9, diversus videtur. 

630 *Antoninus Balbus a Severo occisus vit, Sever. 13, 2 cf. Antonium 
Balbum. 

631 Antoninus GaUus, consul sub Valeriano vit. Aureliani 8, 2 in epistula. 

632 T. AELIVS ANTONINVS, M. Aurelii Caesaris Veri et Anniae Fausti- 
nae Augustae filius t. Oljfmpicus Archdologische Zeitung XXX V (1877) 
p. 102 n. 71, XXXri (1878) p. 103. Cf. n. 553. 

— IMP. CAESAR T. AELIVS HADRIANVS ANTONINVS AVGVSTVS PIVS. 

— ARRIVS ANTONINVS. 

— C. ARRIVS ANTONINVS. 

— Aurelius Antoninus. 

— M. Aurelius Antoninus. 

— T. AVRELIVS ANTONINVS. 

— IMP. CAESAR M. AVRELIVS ANTONINVS AVGVSTVS. 

— IMP. CAESAR M. AVRELIVS COMMODVS ANTONINVS AVG. 

— IMP. CAESAR M. AVRELIVS ANTONINVS AVGVSTVS sive IMP. CAE- 
SAR M. AVRELIVS SEVERVS ANTONINVS AVGVSTVS (= Caracalla). 

— IMP. CAESAR M. AVRELIVS ANTONINVS PIVS FELIX AVGVSTVS 
(= Elagabalus). 

— M. AVRELIVS FVLWS ANTONINVS. 

— T. AVRELIVS FVLVVS BOIONIVS ARRIVS ANTONINVS = IMP. CAE- 
SAR T. AELIVS HADRIANVS ANTONINVS AVGVSTVS PIVS. 

— . . . FL(AVIVS) VEDIVS ANTONINVS. 

— M. GALERIVS AVRELIVS ANT0NINV8. 

— Q. HATERIVS ANTONINVS. 

— IVLIVS ANTONINVS. 

— lulius Maior Antoninus. 

— L. IVL(IVS) AVR(ELIVS) SVLP(ICIVS) VRA(NIVS) ANTONINVS. 

— M. OPELLIVS ANTONINVS DIADVMENIANVS. 

— PETRONIVS ANTONINVS. 

— Petronius Antoninus. 

— SALLIVS ANTONINVS. 

— P. VEDIVS ANTONINVS. 

— T. Vlpius Aelianus Antoninus. 



ANTONIVS 92 ANTONIVS 

633 Antonius, eques Romanus a. 55 ob veneficia a Nerone occisus 
Dio 61, 7. 

634 AntoniuSy praefectus alae bello ludaico loseph. bell. 3, J2, 1-3. 

635 Antonius, centurio bello ludaico loseph. bell. 3, 7, 35. 

636 Antonius, centurio a. 175 Dio 71, 27. 

637 IVLLVS ANTONIVS, consui a. 744 = 10 a. C. cum Africano Fabio 
Maximo. Rectam praenominis formam docuerunt t, urbanus ah Augusto 
positus Notizie degli scavi 1886 p. 244 (1) lulio Antonio Africano 
Fabio cos. et t. liberti M. Antoni lulli patris L Rufionis VI 12010 (2). 
Apud scriptores nonien i)isolitum a librariis plerumque corruptum esi, 
sed recte lull- Dio 51, 15; 54, 26, Cassiodor. chr. a. 744, Horatii in 
insoriptione carm. 4, 2 et in v. 2 librorum pars servavit lull-, (Hii ex- 
hibent luli-, alii lul-; luli- VeUeius 2, 100, 4, Suetan, Claud, 2, de 
grammat, 10, Tac. a, 1, 10; 3, 18; 4, 44, loseph. ant. 16, 6, 7, Dio 
54, 36; 55, 10. Cum cmistet inter omnes veram nominis formam luU- 
ubique restittiendam esse, librariorum errores infra non iam curabimus. 

Nummum, qumi descripsit Florez, Medallas de las colonias da 
Espafia I p. 331 (unde pefidcfit Mionnet Suppl. I p. 72 n. 412 et 
recentiores ofnnes) exhibentim secufidum Floresium in parte adversa 
caput Augusti cum ifiscriptione Augusto D. D. C. C. N. C, in aversa 
capita C. Caesaris et L. Cae^aris, in medio C. L., cum imcriptione 
M. Petronio C. lulio Antonio Ilvir. Borghesi opp. I p. 4fi9 et Wad- 
dingtofi Fastes p. 100 ad Carthagifiem novam et ad nostrum rettule- 
runt, cum EcTchel I p. 43 eum nummum dubiis suis non vacare recte 
scripsisset, lllorum sententia cum refutetur titulo nuper reperto, tum 
nummus ille male descrijjtu^s essc et ad Ctwssum Cretae pertvnere videtur 
cf. Imhoof-Blumer, Mo^maies grecques p. 214. 

In consulatu: lullus Antonius 1. 1, Sueton, Claud. 2, Dio ind. l, 54, 
Cassiodor., luUus Dio 54, 36. — Praeterea lullus Antonius Velleius 
2, 100, 4, Tac. a. 3, 18; 4, 44, Sueton. de grammat. 18, loseph. ant. 
16, 6, 7, Dio 55, 10; lullus Tac. a. 1, 10, Dio 51, 15; Antonius Seneca 
de brevitate vit. 4, 6, Plutarch. Anton. 87; Horatius carm. 4, 2 ernn 
adloquitur lulle v. 2, Antoni v. 26. — Quod libertus in t. 2 prae- 
nomine Marci utitur, solito more patronus, cum luUi praenomen fwbHe 
atque rcfnotum ab usu vulgari liberto omnifw dari non posset, vulgare 
quoddam ex arbitrio liberto ifnpertiit. 

M. Antonii ex Fulvia filius minor Plutarch. Anton. 87, Dio 51, 15, 
ifid. l. 54, Suetofi. de grammat. 18. Dum pater in orientc moratur, Romae 
ab Octavia educatus ost Plutarch. Afitofi. 54, magistro usus L. Crassicio 
grammatico Sueton. l. l. Post necem patris a. 724 = 30 vitam ob- 
tinuit et summis honoribus ab Augusto aifectus est Plutarch. Anton. 
87, Dio 51, 15, qui ei Marcellam (iuniorera) M. Agrippae abductam 
in matrimonium dedit Plutarch. l. l. cf. VeUeius 2, 100, 4, Tac. a. 



ANTONIVS 93 ANTONIVS 

4, 44, Praetor a. 741 = 13 a. C. Augusti diem natalem ludis cir- 
censibus et yenatione celebravit et ex senatus consulto Augusto et 
senatoribus epulum dedit Dio 54^ 36, Velleius l, L Consul a. 744 = 
10 a. C. fasti (consulatu omatus Velleius l, h). Sacerdotio, provinciis 
omatus VeUeitis; proconsul (Asiae) loseph. avi, 16, 6, 7, ubi affertur 
epistula lulli Antonii proconsulis ad Ephesios data. A. 752 = 2 a. C. 
sceleribus luliae Augusti filiae detectis lullus ex adulteris eius, quasi 
ad imperium adspirasset, Romae morte punitus est Dio 55, 10, Sencca 
de hrevitate vitae 4, 6, Tac. a. 1, 10; 4, 44 (ipse sceleris a se commissi 
ultor dicitur a Velleio vera velare studente). Nomen fastis non erasum 
est Tac. a. 3, 18. — Oum in t. 2 dicatur lullus pater, necesse est eum 
filium cognominem (cf. quae adnotavi ad A 62) hahuisse, de quo tacent 
scriptores; alter fUius L. Antonius Tac. a. 4,44 (ex praenomine natu 
minor) cf. infra. 

Heroico metro AiofiTjSsfac XII libros scripsit egregios, praeterea 
et prosa aliqua Acro ad Horat. carm. 4, 2, 23, eadem fere scholiasta 
Cruq: Vnde lectionem traditam v. 33 *concines maiore poeta plectro' 
et V. 41 ^concines laetosque dies' tuendam et verba Horatii ad lullum 
referenda esse post alios Bucheler Rhdnisches Museum XXXXIV 
(1889) p. 318 denuo demonstrare studuit. At praeferenda est emen- 
datio Lachmanni utroque loco 'concinet' restituentis cf. Kiessling in 
editione carm. ad h l. 

638 M. ANTONIVS, filius M. Antonii Illviri. Nummi capita exhibentes 
patris et filii Cohen I^ p, 58 n. 1. 2, quorum prior cusus a. 7191720 = 
35134 in parte adversa inscriptus est M. Antonius M. f.; Antonius 
iuvenis Sueton. Aug. 17, ''AvxoXXoc Plutarchm et Bio. 

M. Antonii et Fulviae filius maior Sueton. Aug. 17. 63, Plutarch. 
Anton. 71, 81. 87, Anno 710 = 44 d. 17 mensis Martii pater parvum 
filium in Capitolium ad Brutum et Cassium obsidem misit Cicero 
Philipp. 1, 2. 31; 2, 90, Velleius 2, 58, 3, belli Mutinensis tempore 
Romae cum matre tmt Cicero Philipp. 12, 1, postea patrem inAegyptum 
secutus est Plutarch. Anton. 28. 57. A. 718 = 36 C. Caesar Tarenti 
luliam filiam puero despondit Sueion. Aug, 63, Dio 48, 54; 51, 15. 
A. 724 = 30 Antonius post pugnam Actiacam Alexandriam reversus 
Marco filio togam virilem dedit Plutarch. Anton. 71, Dio 51, 6; 
Caesar remm potitus eum simulacro divi lulii, ad quod confugerat, 
abreptum interemit Sueton. Aug. 17, Plutarch. Anton. 81. 87, Dio 51, 15. 

639 L. ANTONIVS, luUi Antonii et Marcellae filius, Octaviae Augusti 
sororis nepos, post mortem patris (a. 752 = 2 a. C.) admodum adu- 
lescentulus sepositus ab Augusto in civitatem Massiliensem, ubi specie 
stndioram nomen exilii tegeretur \ ibi obiit a. 25 p. C, habitus tamen 
supremis honor ossaque tumulo Octaviorum inlata per decretum 
senatus Tac. a. 4, 44. 

— Valerius Antonius. 



I 



ANT0NIV8 94 ANT0NIV8 

640 Q. ANT0NIV8 I . . V . . . consul (suffectus a. incerto) cum L. Aurelio 
Flacco VI 2017 fasti feriarum Latinarum. Fortasse supplendum est 
I[8a]u[ricuB]y cf. infra Q. Antonium Isauricum. 

641 M. ANTONIYS ANYS cooptatus (sodalis Augustalis Claudialis) 

a. 210 VI 1984. Fortasse [Severi]anu8 cf n. 698. 

642 (Antonius) Agrippa, filius Antonii Felicis et Drusillae, periit in con- 
flagratione Vesuvii montis (a. 70) loseph. ant. SO, ?, 2. 

643 L. ANTONIVS ALBVS, frater Arvalis a. 117. 118. 120. 129. 130. 139. 
145 VI 2076. 2078. 2080. 2083. 2084, Ephem. ep. 8 p. 332. Idem 
videtur Albus proconsul Asiae aetate Aelii Aristidis Aristid. p. 497 D, 
Bexisse Asiam awno proconsulari 1511152 Waddington fastes p. 214 
contendit perperam usus epistula Pii (lustin. Martyr. ad caicem 
Apolog. II opp. I^ p. 243 Otto), quofm fictam esse y^se non negahat. 

644 M. ANTONIVS ANTIVS LVPVS. Titulus sepulcralis ei post memoriam 
restiiutam positus VI 1343. — Plena nomina exhibet titulus, Antius 
Lupus vit. Commod. 7, 5; patricius tit. Praefectus feriarum Latinarum, 
Xvir stlitibus iudicandis^ tribunus militum legionis II Adiutricis piae 
fidelis, quaestor, praetor; augur, sodalis Titius tit. A Commodo 
occisus vtt. Commod. 7, 5; cuius memoria per vim oppressi in in- 
tegrum secundum amplissimi ordinis consultum restituta est tit, sci- 
licet post necem Commodi cf. vit. Pertin. 6, 8. — Claudia Regilla uxor 
eiuSy Antia Marcellina filia, M. Valerius Bradua Mauricus et Antonia 
Vitellia adfines, Q. Fabius Honoratus et T. Annaeus Piacidus amici tit. 

645 M. ANTONIVS [A]R[IS)T0[MENES ?], M. Antonii Flammae filius, sacer- 
dos Apollinis Cjrenensis a. 73 CIG 5144 t. Cyrenensis. 

646 ANTONIVS ARRIANVS, clarissimus iuvenis t. urbanus Bfdlettino comu- 
nale 1885 p. 104 n. 1034. 

647 Antonius Atticus, rhetor Seneca suasor. 2, 16. 

648 Antonius Balbus (Antoninum traditur, Antonium scribendum videtur, 
cum ceteri fere omnes, qui eo loco recensentur, nomine gentilicio signi- 
ficentur), homo nobilis ab imperatore Septimio Severo occisus vit. 
Severi 13, 2. 

649 M. ANTONIVS BALBVS, vir clarissimus, patronus coloniae Canusii 
a. 223 IX 338 album Canusinum. Fortasse filius eius qui praecedit 

650 L. Antonius Capito, M. filius post mortem publice a Lesbiis honoratus 
CIO 2197 h. add., t. Mytileneus aetatis imperaiorias ir^mtis videtur. 

651 M. ANTONIVS CASCELLIVS, M. Antonii Flammae filius, sacerdos 
ApoUinis Cyrenensis a. 68 CIG 5144 t. Cyrenensis. 

652 P. Antonius Cassianus, procurator Aug., (Numidiae) a. 175, vir 
[egr.] VIII 2276 t. Numidicus cf Add. p. 950. 

653 Q. ANTONIVS CASSIVS CASSIANVS, consularis VI 1344 t. sepulcralis. 

654 Antonius Castor, artis herbariae peritissimus aetate Plinii centesi- 
mum aetatis annum excessit Plin. n. h. 25, 9; auctor Plinii ind. l. 
20-27, citatur (Castot nude) ibd. 20, 174. 244. 261; 23, 166; 26, 51. 



^ 



ANTONIVS 95 ANTONIVS 



t'-'[ 



655 T. Aiit(oiiiu8) Cl(audius) Alfenus Arignotus, tribu Quirina, 6icaTtxa>v 
0UYT^^^9 procurator Augusti arcae Livianae aetate Antonini (Severi 
fiHi) CIG 3484. 3497. 

— L. Antonius Ciaudius Dometinus Diogenes vide Claudius. 

656 M. ANTONIVS CRISPINVS, clarissimus vir, patronus coloniae Canusii 
a. 223 IX 338 album Canusinum. 

657 L. Antonius Ebcpectatus, L. Antonii Firmi filius III 2075, vide 
]3;j in patre. 

■J^ 658 M. ANTONIVS FE , (sodalis Augustalis Claudialis) cooptatus 

a. 225 ri 1984. 
659 Antonius Felix. Antonius Felix Tac. h. 5, 9, Ciaudius Felix loseph. 
ant. 20y 7, 1, Suidas s. v. KXauSioc traditur; qui utroque loco scripserunt 
KXauSioc ^i^vML (scil. ic£|j.ic8t vel iirlcrn^cjsv) non lihrariorum, sed losephi 
errorem correxisse videntur, quem sequitur Suidas; ceterum Felix. — 
Frater Pallantis Tac. a. 12, 54, loseph. ant. 20, 7, 1; 20, 8, 9, hell. 
2, 12, 8; libertus Claudii (Vict.) Epitom. 4, immo Antoniae matris eius, 
ut ex nomine apparet. Aliquot annis ante a. 52 (4am pridem ludaeae 
impositus"* Toc. suh a. 52) ludaeae praepositus est provincia ita divisa, 
ut Ventidio Cumano Galilaeorum natio, Felici Samaritae parerent; 
discordiis inde ortis Vmmidius Quadratus legatus Syriae provinciae 
statum composuit et de procuratoribus statuit, ut Cumanus damna- 
retur, Felix procurator totam provinciam regeret Tac. a. 12, 54; 
Feiicem (Claudius) cohortibus et alis provinciaeque ludaeae prae- 
posuit Suet. Claud. 28, Felicem legionibus ludaeae praefecit (Yict,) 
Epitom. 4. Contra Felicem post damnaiionem Cumani (a. 52) in 
ludaeam missum esse narrat loseph. ant. 20, 7, 1, hell. 2, 12, 8 (a quo 
pendent Meronym. ad a. Ahr. 2066, Syncell. p. 629, 3), sed plus tri- 
buendum videtur accuratae Taciti enarrationi. Felix lonathan ponti- 
ficem maximum ludaeorum per sicarios interfecit loseph. ant. 20, 8, 5, 
hell. 2, 13, 3; ludaeos a falsis vatibus deceptos et rebellantes coercuit 
id. ant. 20, 8, 6, hell. 2, 13, 5, Eusehius Armen. ad a. Ahr. 2067, 
Hieronym. 2069; ludaeis in urbe Caesarea tumultuantibus milites 
immisit id. ant. 20, 8, 7, hell. 2, 13, 7, Emehius Armen. ad a. Ahr. 2069, 
Hieronym. 2071 ; Paulus apostolus apud eum accusatus est act. apost. 24. 
Per omnem saevitiam ac libidinem ius regium servili ingenio exer- 
cuit Ta^. h. 5, 9. Successit ei Porcius Festus loseph. ant. 20, 8, 9, 
heU. 2, 14, 1, acta apost. 24, 27, Eusehius Armen. ad a. Ahr. 2070, 
Hieronym. 2071 anno 60 ut videtur cf. Schiirer, Geschichte des Judischen 
Vdkes p. 484. A ludaeis Caesariensibus apud Neronem accusatus 
gratia Pallantis absolutus est loseph. l. l. 

Trium reginarum maritus Sueton. Claud. 28; maritus Drusillae, 
Cleopatrae et Antonii neptis Tac. h. 5, 9 (qui nomen Drusillae duas 
coniuges confundens posuisse videtur); cum ludaeam administraret, Dru- 
sillam, filiam Agrippae, uxorem Azizi Emesenorum regis, marito ab- 



ANTONIVS 96 ANTONIVS 

ductam sibi coniunxit losephus ant 30, 7, 2, acia apost. 24, 24; 
tertia uxor ignoratur. Agrippa filius eius et Drusillae (alterius uxoris) 
loseph. l. l. 

Memorari videtur in titulo Polmsi V34, quem posuit L. Anneio L. f. 
Domitio Proculo clarissimo puero pronepoti Antonii Felicis Antonia 
Clementiana avia. Quod si recte ponitur, Antonia Clementina filia 
fuit Felicis, incertum ex quo matrimonio. 

660 ANTONIVS FELIX MAGNVS, clarissimus puer, Antonii Frontonis 
Salviani filius VI 1345. 

661 L. Antonius Firmus, L. f. , tribu Tromentina, aedilis, Illlvir lure 
dicundo (Salonae), praefectus fabrum, procurator Aug. III 2075 t. 
Salonitanus ab initio mutilus; L. Antonius Expectatus filius; alter 
filius, cuius nomen periity titulum posuit. Antonia Primigenia uxor 
ut videtur. 

662 M. ANTONIVS FLAMMA (praenomen exhibet titulus CIG 5144, Antonius 
Flamma Tacitus), a. 70 a senatu (accusantibus add. WumC) Cyre- 
nensibus damnatur lege repetundarum et exilio ob saevitiam Ta>c. h. 
4, 45. Cyrenen eum pro consule rexisse cum inde per se veri simile 
sit, confirmaiur eo, quod in t. Oyrenensi supra aUato, catalogo sacer- 
dotum ApoUinis, sub a. 68 M. Antonius M. Antonii Flammae f. Ca. 
scellius, sub a. 73 M. Antonius M. Antonii Flammae f. [A]r[i8]to[menes] 
recensentur. 

663 ANTONIVS FRONTO SALVIANVS, clarissimae memoriae vir, quaestor 
urbanus, aedilis Cerealis designatus; Antonius Felix Magnus filius 
VI 1345. 

664 M. ANTONIVS GORDIANVS = IMP. CAES. M. ANTONIVS GORDIANVS 
SEMPRONIANVS ROMANVS AFRICANVS AVG. (I). Tituli patris et filii 
imperatorum extant gra^ci Perge Pamphyliae LanckoroHski , Stadie 
Pisidi^ns und Pamphyliens I p. 168 n. 37 (1): a6ToxpaTo[pa] Kaidapa 

M. 'AvT(&vtov FopSiav&v 2!e(iicptt>viav&v Tcofiaviv 'Af pixaviv ic[aT£pa] 

et n. 38 (2) a^ToxpaTopa Kafaapa M. 'AvTc&vtov FopBtaviv 2!s(iirpci)viaviv 
[T]ci)|iaviv 'A9pt[x]aviv oftv [e]6aep^ e^tox^ aepaaTiv acoTT|pa t^c o?xoi>- 
jj.Iv[y3c] ii Yepouata. Ad alterum ntrtim {^ectant titulus Burdigdlne 
qui extat, origine fortasse Africanus Ephem. ep, 5, 342 (3): Imp. [Caes.] 
M. Antonio Gord[iano] [Semproniano] Romano Afriean[o] [invicto 

P. F. Aug.] , pontifici maximo , t[r.] [p.] et fragmentum tituli 

Cuiculitani VIII 10895 semel et male descripti. 

Nummi: I) Aegarum Ciliciae n. ah una parte inscriptus Oeo!>c 
rop8tavobc Sefi^Tupcoviavobc) Tco{i(avoi)c) 'Acppt^xavobc) 2epp. cum capittbus 
Gordianorum; II) Ptynmessi Phrygia^ exhibens a6(ToxpaTci>p) K^aiaap) 

M. 'Avt(c(ivioc) FopStavic 2Ie[i(7rpo>vtavic) Tci){i(avic) 'A<ppt(xavic) 2ep(aaT6c), 
caput laureatum Gordiani patris, ut opinatur von SaUet, qui n. I et II 
de visu descripsit Zeitschrift fur Numismatik VII (1880) p. 140. Ceterum 
vide de nummis utriusque, qui nisi ex diversis imaginibus distingui 



ANTONIVS 97 ANTONIVS 

nan possunt, Eckhel VII p. 301 sqq., Cohen V^ p. 1 sqq., de Alexan- 
drinis von SaUet, Daten der alexandrinischen Kaisennimzen p, 56. 

Privatus plerumque M. Antonius Gordianus nominatus fuisse videtur, 
cum omnino in nummis cotnmatis Rotnani et in titulis nepotis (vide 
infra) ita nuncupetur; num privaius cognomine Semproniani ustAS sit, 
in medio relinquendum est. Inepte de nominibus Gordianorum scriptores 
qui dicuntur historiae Augustae hariolantur modo nomm Antonini modo 
Antonii iis tribuentes vita Macrini 3, 5, IHadum. 6, 3, Elagahali 16, 1 ; 
34, 6, Gordianorum 4, 7; 9, 5; 17, 1. 5. — Antonius Gordianus Philo- 
stratus praef, vit. sophist, Victor Caes. 26, Ij ubi Anthonius codex Bod- 
leianus exhibetj ceterum Gordianus apud scriptores. 

Natus est anno fere 159, cum a. 238 ic etoc ^Syj irept tuoo J-fooYj- 
xocrtiv iX7]Xax(oc dicatur Herodian, 7, 5, 2 (cf. Zonar. 12, 17 £p8ofii^- 
xovxa yAp xal ivv&t i^lm iviaoxooc), patre Maecio MaruUo, matre Vlpia 
Gordiana; originem paternam ex Gracehorum gencre habuit (unde 
Semproniani cognomen sumpsit), matemam ex Traiani imperatoris, 
patre avo proavo consulibus vit. Gord. 2, 2. Quaesturam magni- 
ficentissimam gessit, aedilitatis suae tempore duodecim populo Romano 
munera exhibuit vita 3, 5, praeturam nobilem gessit vita 4, 1; con- 
sulatum sero accepit vita 18, 5, primum iniit cum Antonino Caracalla, 
secundum cum Alexandro vita 4, 1. Errasse biographum, qui can- 
sulcUum secundum ex consulatu filii effecisse videtur, docent nummi, 
in quibus didtm' consul sine iterationis nota. Consul suffectus igitur 
anno inccrto Caracallae. Sub Alexandro Severo proconsul Africae 
factus est vita 5, 1, Philostratus praef, qui ei proconsuli dcdicavit 
libros de vitis scphistarum; icoXXwv icpoxepov ap^ac iOvcov ev te itpa'$eai 
jieYfircaic 4Setaa&eic Herodim. 7, 5, 2, cui num fides habenda sit iure 
dubitaiur. 

Anno 238 ineunte in oppido Thusdro imperator appellatus Cartha- 
ginem se contulit, ubi et filius lcgatus patris Augustus nuncupatur 
Herodian. 7, 5, 2 — 6, 2, vita 7-9, Victor Cacs. 26, Legationo Romam 
missa senatus populusquc Gordianos impcratores agnovit, Maximinum 
Maximumque hostes iudicavit Herodian. 7, 6, vita 7, 8 sqq,, Zosimus 
1, 14. (Huc spectare tit. Africanos repertos eo loco , ubi fuit muni- 
ciphm Althiburus, VIII 1822 Victoriae Aug. et 1823 Victoriae sen. 
Rom. coniedi WUmanns.) Imperatores facti pater et filiusplatie codem 
modo appellantur Imp. Caesar M. Antonius Gordianus Sempronianus 
Romanus Africanus 1. 1. 2. 3 nummi I. II, sive Imp. Caesar M. Antonius 
Gordianus Africanus in nummis Bomanis et Alexandrinis; Africani 
cognomenlum memorant praeterea Herodian. 7, 5, 8, vita 9, 3. P(onti- 
fex) m(aximu8), tr(ibunicia) p(otestate), cos., p(ater) p(atriae) dicitur 
Gordianus pater num. Cohen n. 2 cf. t. 3; pontificis maximi dignitas 
tantum patri tributa esse videtur. 

Prosopographia imp. Som. I. 7 



i 



ANTONIVS 98 ANTONIVS 



Contra Gordianos Capellianus legatus Numidiae profectus Gordia- 
num iuniorem vicit; iunior in pugna cecidit, senior clade nuntiata 
vitam laqueo linivit Herodian. 7, 9, vita 15-16, vit, Maximini 19, 
Ammianiis Marcellinus 26, 6, 20. Consecratus est vita 16, 4; divus 
Gordianus in tiiulis nepotis. 

Vxor Fabia Orestilla vita 17, 4, Annii Severi filia cf. ibd, 6, 4. 
Filios duos habuit, illum consularem; qui cum ipso Augustus appel- 
latus est, et filiam Maeciam Faustinam, quae nupta est lunio Balbo 
viia 4, 2. 

Chronologiam a. 238 ificredibilem in modum confusam apud scriptores 
nummorum cx fideprimus disposuit Eclhel VII p. 293. Virorum docto- 
rum ratiocinationes , quibus posiea regna Maximini, Gordianorum, 
Pupieni et Balhini usque ad dies campuiasse sibi visi sunt omnes 
omnino haud firmis argumeidis usi, cxaminare hoc loco non licet. 
Haec fere sunt, quae probabiliter de illorum impcriis dici possunt: 

Maximinus medio fcre mense Mariio a. 235 imperium adeptus 
est (cf. Borghesi opp. III 445, V 486) ; regnasse tres annos ([Vict.J 
Epitom. 25, loann. Antioch. M. IV fr. 146, Eusebius-Hiermymus etc.) 
vel 'triennio et paucis diebus' Euirop. 9, 1 plerique testes consentiunt. 
Quibus conreniunt quac Herodianus l. VIII de Aquileiae obsidione 
opiimum auctorefn secutus fuse enarravit, cf. inprimis 8, 4, 2 tSv fip 
6irspxei(xsv(i>v ipcov tdc St'SXou xoo y(j&i\t.SiVoz na^^elaa^; ^iovac Xuouaa t) tou 
exouc (opa icafXfie^^&T] xiv ^^t^appouv etpYaCexo xxX., unde Maximinum 
inennte vcre a. 238 ad urbem Aqutleiam accessisse apparet. Itaque 
occisus cst sub finem mensis Martii vcl paulo post. 

Sediiio Africanorum orta est tesie Herodiano 7, 4, 1 au(jiirXii]pou- 
fxlvYj? auT(j) (= Ma£t|xtvtp) TpteTOuc PaatXetac id est 'cum tertius imperii 
annus ad finem verteretur', non ut quidam perperam interpretati sunt: 
'postquam tertius annus perfectus est\ Ex iis autem quae de temporis 
spaiio imperii Gordianorum patris filiique traduntur , tantum respi- 
ciendu sunt testimonia Zonarae 12, 17, qui XXII dies iis tribuit, et 
Chronographi, qui dies XX. BegrMverunt igitur per tres fere hebdo- 
madas vel mense Februario vel sub initium mensis Martii a. 238. 

Post nec€7n Gordianorum Pupienus et Balbinus Augusti appellati 
sunt, Gordianus nepos Caesar nuncupatus. Id quod factum esse ante 
mensem Aprilem sequiiur ex iis, quae de obsidione AquUeiae constant. 
Mense Maio tres imperatores Bomae fuisse confirmat t. urbanus 
VI 816 positus VI id. Maias, ubi memoratur Auggg. libertus (== Augur 
storum trium, minus quidem accurate, sed levi errore). Interfectis 
autem Pupieno et Balbino Gordianum Augustum appeUatum solum 
imperare coepisse ante mensem Sepiembrem cum nummi Alexandrini 
septimum annum indicantes doceant, tum ante d. 23 m. lunii sequitur 
ex tiiulo Norico V 4820 cf. p. 1118 posito VIII kal. lulias^ ubi 
Aug(ustus) n(oster) invenitur. Dies LXXXXVIII duobus Augustis 



ANTONIVS 99 ANTONIVS 



tribuit Chronographus ; ipaatXaoaev BaXpivo^ {ir^vac y' xal dcrcpaYYj' xal 
ipaotT.eoaev riooicXio? rjfiepac &xax&v xal icr^paYi] Chron. Paschal. p. 260 
cf. Zonar. 13, 17 p. 127 Dindorf. Itaque Pupienus et JBaJbinus rrgna- 
verunt per tres fere menses rel paulo amplius inde a mense Martio 
ineunte in medium mensefu lunium, uhi Gordianus solus imperium iniit. 
De subscriptionibus constitutionum a. 238 in codice lustiniano, de 
eclipsi solis (vit. Gordian. 23, 2), de inscripiione papyri gracce 
scriptae (MUfheilungen aus der Sammlung der Papyrus Erzhcrzog 
Bainer II. III p. 31) hoc loco agere non meum est, cf. Borghcsi opp. 
V p. 486 sqq., Seeck Bheinisches Museum XLI p. 161 sqq., Sadce, de 
imperatorum Romanorum tertii saeculi tcmporibus consiitucndis p. 8 sqq. 

665 M. ANTONIVS GORDIANVS = IMP. CAESAR M. ANTONIVS GORDIA- 
NVS SEMPRONIANVS ROMANVS AFRICANVS AVG. (II). De nummis, 
titulis, nominibus vide in patre. — M. Antonio Gordiano ex Fabia 
Orestilla natus est vita 17, 4 anno fere 192, *cum a. 238 quadraginta 
et sex annos egisse dicatur vita 15, 2. Quaesturam Elagabalo auctore 
promeruit; praeturam Alexandro auctore urbanam tenuit, in qua 
tantus iuris dictionis gratia fuit, ut statim consulatum mereretur 
vita 18, 4-5. Constd suffectus anno incerto sub Alexandro. Legatus 
patris proconsulis Africae cum patre imperator appellatus a Capeliiano 
victus periit Herodian. 7, 7-9, vita 15-16. Inter deos relatus vita 
16, 4, vit. Mcuvimi et Balbini 4, divus Gordianus in titulis Gordiani 
III cf. n. 666. — Cum nummi Gordianorum patris et fUii tantum ex 
diversis capiiibus distinguantur , nummum apud Cohen p. 6 n. 4 in- 
scriptum in aversa P. M. Tr. P. P. P. S. C. falso ad filium relatum 
esse crediderim et propter P. M. pertinere ad patrem. 

666 M. ANTONIVS GORDIANVS = IMP. CAESAR M. ANTONIVS GORDIA- 
NVS AVG. (III). Divi M. Antonii Gordiani nepos, divi M. Antonii 
Oordiani sororis sue (sic) filius Ephcm. ep. 7, 575, divi M. Antonii 
Oordiani nepos , divi Antonii Gordiani sororis fiiius VIII 848, divi 
Oordiani nepos et divi Gordiani sororis filius VIII 4218, Ephefu. ep. 
5, 1097; 7, 754; haud accurate nonnumquam divorum Gordianorum 
nepos veluti VIII 10330. 10331. 10431. 10452. 10460; Gordiani ex 
filia nepos Herodian. 7, 10, 7, vita 22j 4; Dexippus eum nepotem ex 
filio statuerat vita 19, 9 cf. Zosim. 1, 16. Fiiius Maeciae Faustinae 
et lunii Balbi consularis viri vita 4, 2. 

Natus est d. 20 mensis lanuarii fasti Philocali I p. 334 a. 225 ; 
nam tredecim annos natus imperium adeptus esse dicitur Herodian. 
8, 8, 8, secundum alios tunc egit undecim vel sedecim vita 22, 2. 
Post necem duorum Gordianorum cum Pupienus et Balbinus Augusti 
appellati essent, Oordianus populo et militibus postulantibus Caesar 
nuncupatus est mense fere Martio a. 238 (vide supra p. 98), Herodian. 
7, 10, vita 22, vit. Maximini 20, vit. Maximi ct Balbini 3. M. An- 
tonius Oordianus Caesar in nummis Eckhel VII p. 309, M. Antonius 



J 



ANTONIVS 100 ANTONIVS 

Gordianus nobilissimus Caesar princeps iuventutis Eph. ep. 7, 660, 
M. Antonius Gordianus nobilissimus Caesar Pi[us] Augustus VIII 
10365. 10342 ex emendatione. Vt hi tituli duohus Augustis et Caesari 
positi sunt, ita tribus principihus dedicati fuisse videntur tituli mutili 
VIII 10343 y Ephein. ep. 7, 673; fortasse etiam fragmentum Correspon- 
denzhlatt der Westdeutschen Zeitschrift VI (1887) p. 213. Praeterca 
primum trium principum nomina scripta fuisse, dein duarwn Augusto- 
rum erasa esse videntur in miliariis Cappadodae III 8. 6913. 6934. 
6936. 6953. — Praeniissis nomimhus Augustorum xal Mopxoo 'Avrwvfoo 
ropSiavoa tou tepo>TaTou Kafcrapoc inpapyro gra^ece scripta MiUheilungen 
aus dcr Sammlung der Papyrus Ereherzog Bainer II. III p. 31. 

Post necem Pupieni et Balbini (mense fere lunio a. 238) Augustus 
appellatus solus regnum obtinuit Herodian. 8, 8, 8y vita 22, Zosim. 
1, 16. Imp. Caesar M. Antonius Qordianus Aug. in nummis titulis- 
que. Anno 241 (Fnriam Sabiniam) Tranquillinam filiam (C. Furii 
Sabinii Aquilae) Timesithei uxorem duxit vita 23, 6, Eutrop. 9, 2, 2, 
Zosim. 1, 17, Zonar. 12, 18. Biographum recte eas nuptias a. 241 
confectas esse narrasse confirmant nummi Alexandrini TranquUlinac 
quartum Gordiani annum indicantes von Sallet, Daien p. 60. In ex- 
peditione Persica fraude M. lulii Phib*ppi a. 244 ineunte occisus est 
vita 30, Eutrop. 9, 2, Victor Caes. 27, Ej^itome 27, Ammianus Marc. 
23, 5, 7, Zosim. 1, 18-19, Zonar. 12, 18. 

667 ANTONIVS HIBEIIVS, gravissimus praesos memoratur in titulo Tyrano 
III 781; ex contextu apparct eum legatum pr. pr. Moesiam inferiorem 
rexisse aitate Antonim Pii vel fratrum imperatorum. Fortasse non 
divcrsus fuit a consule anni 133, qui sequitur. 

668 M.(?) ANTONIVS IIIBERVS, consul a. 133 cum P. Memmio Sisenna. 
In consulatu: M. Antonius XIV 2014, C. (sic) Antonius Hiberus 
VI 10299, Antonius Hiberus VI 13505 (XI 3898 ex restitutione), 
ccterum Hiberus fasti. 

669 Antonius Honoratus, tribunus cohortis praetoriae a. 68 Phitarch. 
Galha 14. 

670 M. A(NTONIVS ?) I. SEVERIANVS, clarissimus vir in t. christiatw servi 
VIII 9585 lectionis certae. Fuit I(ulianus) vel I(unianus) vel simile 
quid; cf infra M. Antonium Severianum. 

671 Q. ANTONIVS ISAVRICVS, legatus Aug. (Britanniae aut legionis VI 
victricis) nominatur in t. Ehuracemi VII 233 posito a Sosia luncina 
(lixore). Potest idem esse Q. Antonius I[sa]u[ricu8] consul (suffectus 
anno incerto) n. 640. 

672 Antonius lulianus, rhetor. Hispanus Gellius 19, 9, 2, magister Gellii 
id. 18, 5, 1, iudicium Gellii de eo id. 1, 4; commentarii eius id. 18, 5, 12; 
nominatur id. 9, 1, 2; 9, 15; 15, 1; 20, 9. 

673 C. Antonius Iub*anus, proc(urator) p(rovinciae ?) P(annoniae?) s(upe- 
rioris?) III 5120 t. Noricus semel descriptus; PP. X traditu/r. 



ANTONIVS 101 ANTONIVS 

674 M. Antonius lulianus, procurator ludaeae a. 70 loseph. bell. 6, 4, 3; 
idem videtur Antonius lulianus, qui de ludaeis scripserat Minucius 
Fdix, Octavius 33, 4. 

675 M. ANTONIVS IVVENIS, frater Arvalis a. 183. 186 VI 2099. 2100. 

676 M. Antonius Liberalis, rhetor Suetonius index rhet. 14; latinus 
rhetor gravissimas inimicitias cum (Remmio) Palaemone exercet 
Hieronymus (ex Suetonio) ad a. Ahr. 2064 = a. 48. 

677 T. ANTONIVS MARTIALIS PVDENTIANVS, T. f., quaestor provinciae 
Africae, tribunus plebis, praetor, legatus pr. pr. provinciae Africae 
ri 1S46. 

678 M. ANTONIVS MEM Fragmentum tituli Galutici ei positi 

BuUetin de correspondance Hellinique VII (1883) p. 26. — M. 'Avt. 

Msfi xiv Xa[iir[p6TaT0v] [6iraTix(5v ?], x^^^^^^PX'^^ [Xs^iSvo; ....], 

xouafcrtopa [iicapj(eta?] [Aoxf]ac na|j.<poX[tac], [icpotjetc] [crov^xXr^TOo slkr^- 

[^OTa]^ [aJSi^Xofjv] xoopo6X7]v, icp^eapeoTTjv ], (jTpaTT]ifiv 8tq[|xoo] [To)- 

[lafcttv?], [l]icap)(ov a?papf[oo] , . . op&<oTr^v raX[aTa)v] , [itpo- 

a]TaTe6aav[Ta] [xal iictfieXTjJaatievov [aJoToiv 

Fuit ergo tribunus militum legionis alicuius, quaestor Lyciae 
Pamphjliae, ab actis senatus, aedilis curulis, praetor, praefeetus 
aerarii (vel Satumi vel militaris) ; supplcmenta partis extreinae incerta 
suni, [8t]opfto>Ti]v raX[aTa>v Tp(5x{i«jv] proposxiit Ramsay qui edidit; 
rectius opinor [iicav]opft(i)TrjV. Significari ridetur legatus misstis ad 
corrigendum statum partis alicuius provinciae Galatiae. — Ab initio 
tituli oicaTtxJv plane incertum est neque minus apte suppleri potest 
ao^xXijTix^v. Fortasse idem est qui seqtiitur. 

679 ANTONIVS MEMMIVS IIIERO, legatus Aug. pr. pr. (Cappadociae) 
sub Philippis in miliariis Cappadociae III S. 6914. 6915. 6917. 6941. 
6942. 6946. 6947. 6955 = 12212. 12165. 12180. 12181. 12183. 12192. 
12199. 12200. Plena nomina in titnlis partim cormptis partim plus 
minus mutilis non leguntur, sed certe coUiguntur inter se coUatis t. 0914. 
6946. 6955. 12199. 12212. 

680 Antonius Musa, libertus Bio 53, 30, Euphorbi medici fratcr Plin. 
n. h. 25, 77; medicus Augusti gravissimum morbum curavit a. 731 
= 23 indeque summopere honoratus cst Sueton. August. 81. 59, Plin. 
n. h. 19, 128; 25, 77; 29, 6, Acro ad Horat. epist. 1, 15, 2; anulis 
aureis donatus Dio l. l ; Claudium Marcellura, quem cadem ratione 
atque Augustum curavit, non sanavit ibd. 

Memoratur vel auctor medicamentorum citatnr Horat. rpist. 1, 15, 3, 
Scribonius Largus 110, Plin. n. h. 30, 117; complures libros de medi- 
camentis scripsit Galenus XII 989. XIII 463K. , apud quem auctor 
medicamentorum affcrtur XI 87. 137. XII 636, 685. 737. 739. 740. 741. 
XIII 47. 57. 61. 104. 108. 206. 263. 326. 832; falso apnd Galennm tradi 
Antonium Musam pro Petronio Musa denionstrare stndnit E. Meyer, 
Geschichte der Botanik II p. 50 sqq. 



ANTONIVS 102 ANTONIVS 

Sub nofuine Antonn Musae feruntur libellus de tuenda valetudine 
ad Maecenatem (m Musae editione Caldani p. lOS-ll?, idem repetitur 
ajmd Marcellum Empiricum p. 9 — 13 ed. Helmreich sub inscriptione 
'epistula alia eiusdem Hippocratis ex Graeco translata ad Maece- 
natem') et in libris manu scriptis de herba betonica praemissa epistula 
ad M. Agrijypam, cf. Teuffel-Schwabe , Romische Literaturgeschichte 
p. 62P. 

681 L. Antonius Naso memoratur in t. Bithyniae III S. 6993 posito 
anno 78, in nummis Bithyniae a) in parte adversa cum capite et m- 
scriptione Vespasiani, in aversa: iizl A. 'Avtcovtoo Naaoivoc imxp^icoa» 
Bt&uvia EcJchel II p. 404, iirl Aooxiot) 'Avta>vfoo NaacDVo? iiritp^icoo, 
Bt&uvfe in exemplo Monacensi descripto ab Imhoof-Blumer; b) cum 
capite Do^nitiani Caesaris, in aversa cum eadem inscriptione atque m 
a) Borghesi opp. I 509 (male descripti Mionnet V p. 174, 1012, 
VI p. 687, 505). 

L. Antonius Naso tit., nummi; Antonius Naso Tac. h. 1, 20. — 
Tribunus praetorianorum a Qalba mense lanuario a. 69 exauctoratus 
Tac. l. l.; procurator Vespasiani et Titi Bithyniae a. 78 tit., nummi. 

G82 Antonius Natalis, eques Romanus, coniurationis Pisonianae in Nero- 
nem particeps a. 65 Tac. a. 15, 50 ; indicio impunitatem meruit ibd. 
15, 56. 60. 71 ; nominatur ibd. 15, 54. 55. 

G83 Antonius Novellus, primipilaris, unus ex ducibus classis Othonianae 
Tac. h. 1, 87; 2, 12. 

— (M. Antonius) Pallas. 

684 M. ANT0NIV8 PALLAS, consul (suff.) a. 167. Q. Caecilio Dentiliano 
M. Antonio Pallante cos., a. d. III non. Mai. dij)!. mil. III 46, Den- 
tillano et Pallante intu^s. 

G85 Antonius Polemo, sophista Graecus. Me^noratur in titulo Smymaeo 
CIG 3148 et in nummis Smymas Eckhel II p. 554. Antonius Polemo 
Philostratus vitae soph. 1, 25, 5 (ex epistula Hadriani) et tituJus, 
Polemo ceterum. 

Oriundus ex Laodicea Phrjgiae oppido, \ )i.lv 8^ IloXlfjicovoc o{xfa 
icoXXol oTuaxot xal Ixt Philostrai. 1, 25, 1. Ex posteris fuisse videtur 
Polemonum regum Ponti, qui post regnum depositum partim Olbae 
(cf. n. 687), partim Laodiceae (cf. n. 704) principatum tenebant. Inde 
a puero Smjmae degit ibique scholam frequentissimam rhetor cele- 
berrimus habuit; a Smyrnaeis summis honoribus affectus (crtpaTTjY^c 
in nummis) res publicas eorum curavit et legationibus obeundis 
gratiam Traiani, Hadriani, Antonini imperatorum civitati conciliayit 
Philostrat. I 25 ^iassim. Hadrianus non semel grandes pecunias ei 
in usum civitatis donavit id. § 2. 5, quo spectat titulus: xal faa Jtus- 
t6)(0[xsv Tuapi Too xoptoo Kataapo? *A8ptavo5 8ta 'AvKovfoo IloXlficDVOC* Ab 
Iladriano inter sodales musei Alexandrini receptus est id. § 5. De- 
functus annum agens quinquagesimum sextum sepultus est Laodiceae, 



ANTONIYS 108 ANTONIVS 

ubi eius maiorum quoque sepulcra erant id. § 26. 27. — Filius 
(P. Claudius) Attalus id. 3, 25. 2. 

Declamationes eius affert id. i, 25, 24-25; de scriptis quae extant 
cf. Christ, Geschichte d. griechischen Litteratur ed. II p. 606. ludicium 
L, Veri de Polemonis eloquentia Verus ad Frontonem j). 29 N. Cura 
Quintiliano componitur Hieronyni. cofnment. in Galat, l. III praef.; 
Phrynichus p. 421 Lobeck quamquam eum propter vitium quoddam 
orationis vituperat, addit 8iroo ^s 8yj xal t4 axpa xaiv ^EXXtqvoiv Tcraiovxa 
opSxai. — Memoratur passim apud Phtlostratum. 

686 Antonius Polemo in nummis Mileti sub Valeriano cusis Waddington, 
Bevue numismatique 1866 p. 441. 

687 M. Antoniufi Polemo. Nummi Olbensium Waddington, Bevue numis- 
maiique 1866 p. 429 seq. inscripti ab una parte M. 'Avkovioo rioXifico' 
vo^ dpyiBpiio^, ab altera 8ova'aTot) 'OXpt£(ov xtfi \tprfi KsvvaTcov xal AoXacj- 
aia)v l(tooc) i' vel la. Quos nummos cum Waddington ad Polemonem I 
regem Ponti, cui Antonius partem Ciliciae dederat Appian, b. c. 5, 75, 
falso rettulisset, ad dynastam quendam Olbes pertinere demonstravit 
Mommsen Ephem. ep. 1 p. 275. Veri simile est etmi fuisse ex posteris 
Polemonis II, qui Ponto Polemoniaco in provinciam redacto (anno 
fere 63) dominationem Olbensem retinuit cf Ephem. (p. 2 p, 260. 

688 M. ANTONIVS PRIMVS. Plma nomina exhibet Martialis 10, 82, 3. 4, 
praenonien id. 9, 99, 1. 3; 10, 73, 8; in pueritia cognomen ei Becco 
fuit Sueton. Vitell. 18. 

Tolosae natus Sueton. l. l., Martial. 9, 99, 3; a. 61 falsi damnatus 
Tac. a. 14, 40, h. 2, 86, Dio 65, 9; bello civili senatorium ordinem 
reciperavit et a Galba legioni VII Galbianae praepositus est Tac. h. 
2, 86, lyio l. l. Vespasiani partes secutus Tac.h. 2, 86; 3, 2; res ab 
eo contra Vitellianos a. 69 gestae Tac. h. 5, 2. 6. 7. 9-32. 34. 49. 52. 
53. 59. 60. 63. 78^2, Dio 65, 9-15. 17-20, loseph. bell 4, 9. 11. Roma 
capta (mense Decembri a. 69) summa potentiae penes eum fuit Ta^i. 
h, 4, 2, consularia insignia ei decreta ibd. 4, 4; potentia a Muciano 
fracta ibd. 4, 11; quia propalam opprimi nequibat, vanis promissis 
ab eo elusus ibd. 4j 39. Inde ad Vespasianum se contulit, a quo non 
pro spe exceptus est ibd. 4, 80. 

Awno 94 Martialis ad eum epigramma scripsit 9, 99; a. 95 vel 
intra a. 95198 (cum nesciamus carmina ad priorem an ad alteram 
editionem libri decimi pertineant cf. Friedldnder ed. Martial, p. 64 sqq.) 
epigramfnata 10, 23. 32. 73. 'lam numerat placido felix Antonius 
aevo quindecies actas Primus Olympiadas' id. 10, 23, 1-2^ scilicet 
circa a. 95 Primus septuagesimum quintum fere annum egit cf. Fried^ 
Idnder ad Martial. 4, 45, 3. — Ingenium ac mores Tac. h, 2, 86, 
nominatur ibd. 3, 54. 64. 66; 4, 24, 31. 32; 5, 19, 26. 

689 M. ANTONIV[S] [PRIM?]VS PR...VS, unus ex pueris senatorum 
filiis, qui Arvalibus ministrarunt a. 118 VI 2078 acia Arvdlium. 




ANTONIVS 104 ANTONIVS 

— C. Publicius Antonius Probus. 

690 M. ANTONIVS RVFINVS, consul a. 131 cum Ser. Octavio Laenate 
Pontiano. In consulatu: M. Antonius Rufinus VI 157. 10399, XIV 2636, 
Antonius Rufinus VI 10048, ceterum Rufinus fasii. 

691 M. ANTONIVS RVFINVS, clarissimus vir, patronus coloniae Abelli- 
natium X 1120 t. AheUinas. 

692 Antonius Rufus, grammaticus citatur Quintilian. 1, 5, 43, Velius Longus 
Gramm. Lat. VII p. 79, 13; plane incertum est, num idem sit Antonius 
Rufus, gue^n loco confuso Acro qui fertur ad Horatii ep. 23, 288 
refert inter eos, qui praetextas et togatas scripserunt. 

693 C. Antonius Rufus memoratur in titulis servorum Norieis III 5117 (1). 
5122 (2) item in titulo Dalmatico III 8. 13283 (3). Flena nomina 
cxhihet t, 1. 3, Antonius Rufus t. 2. Procurator Augusti (Norici) 1. 1, 
praef(ectus) veh(iculorum) et cond(uctor) p(ortorii) p(ublici) t. 3. — 
Fortasse idem significatur in titulo Aquileiensi V 820, quem posuit 
vil(icu8) quidam C. A(ntonii?) R(ufi?) c(onductoris) p(ublici) p(ortorii) 
cf liomische Mitthetlungen VIII (1893) p. 197. 

694 L. ANTONIVS SATVRNINVS. L. Antonius Sueton. Domitian. 6. 7, 
vit, Scveri Alexandri 1, 7; Antonius Saturninus Aelian. fragm. 112 
Hercher — Suid, s. v, 'AvtAvioc SaxoopvTvoc cf dSfuxJUv PooXtq, *dum 
nimium vano tumefactus nomine (= Antonii) gaudes et Snturninum 
te, raiser, esse pudet Martial. 4, 11, 1-2 cf. v, 6 'ille etiam nostris 
Antonius occidit armis'; ceterum Antonius. 

A Vcspasiano in senatum adlectus Aelian, l. l. Consulem suffectfim 
fuisse anno 82 Borghesi opp. VII p, 272 coniecit, quod in titulo FaJe- 

rifmsi IX 5420 P. Valerio Patruino cos. XUII K. Augustas 

nomina alterius consulis era^a fuisse videntur. Legatus Gei*maniae 
superioris Siieton. Dmnitian. 6, (Vict.) Epitom. 11; apud duarum 
legionum hiberna (= Mogontiacum) res novas molitus (Sueton. 1. 1, 7) 
a L. Appio Maximo Norbano victus et oppressus est, cum Rhenus 
resolutus repente transituras ad Antonium copias barbarorum in- 
Inbuisset anno 88 vel 89 Sueton. l. l. 6, Dio 67, 11, (Vict.) Epitom. 11, 
Martial, 4, 11 cf. 9, 84. De qua victoria Domitianus contra rebelles 
Roma profectus praesagiis prius quam nuntiis comperit Sueton. l. l., 
Plutarch. Aemilius Paulus 25. — Memoraiur vit. Pescennii Nigri 
.9, 2, Severi Alexandri 1, 7, Vopisc. gpiadr. tyr. i, 1. 

— IVL(IVS) ANTONIVS SELEVCVS. 

695 Antonius Septimius Heraclitus, vir egregius, procurator Sardiniae 
sub Gallo et Volusiano in miliario Sardiniac Ephcm. ep. 8, 773. 

696 M. ANTONIVS SEVERIANVS, clarissimus vir IX 6083, 17 in signa- 
culo. Cf n. 670. 

— T. AELIVS NAETIVS ANTONIVS SEVERVS. 



ANTONIVS 105 ANTONIVS 

697 Antonius Silo, dux Vespasiani bello ludaico loseph, helh 3, 10, 3. 
(Antonius Silo centurio Bramhach insciriptiones Bhenanae 1626, 
T. Antonius Silo praefectus orae maritumae II 4138). 

698 Antonius Taurus, tribunus praetorianorum a Galba exauctoratus 
a. 69 Tac. h. 1, 20. 

699 Ant(onius) Taurus, ex DVA RVS. C(entenarius ?), ducenarius post 
factus, maritus Ael(iae) Saturninae clarissimae feminae III S. 8712 
t Dalmaticus. De litteris DVA|RVS constat per Hirschfelditim , qtn 
probahiliter ex lapicidae errore, qui exemplum non intellexerat, ortas 
esse coniecit. 

— Antonius Valerius an Valerius Antonius? vide Valerius. 

700 M. Antonius VitelHanus, vir egregius, praepositus tractus Apuliae 
Calabriae Lucaniae Bruttiorum; patronus coloniae Canusii IX 334 
t. Canusmus. 

701 [An]tonius Vrbanus, 6 6[TraTix6??] CIA III 26 fragmentum incertae 
explicatioms, aetatis fere Hadriani. 

702 [An]tonius Zeno, proc(urator) VIII 1480 fragmentum Thuggcnse 
semel descriptum. 

703 M. ANTONIVS ZENO, consul (sufF.) a. 148. Nummi: I) Ptrinthi in 
parte aversa 4irl 'Avt. Zr^vojvo? irp. 2)ep. dvT. riepivfttcov, in adversa 
a) ftei <I)auaTerva Mionnet Suppl. II 405, 1212 , h) kxipr^m Ooxjpo^ 
Kaujap Imhoof-Blumer, Mormaies grecques p. 44 n. 31. II) Philippo' 
polis in adversa cum capite et inscriptione Antonini (Pii), in av(Tsa liA 
'AvT. Ztjvcovoc itp. 2ep. dvT. <lHXnricoTroXeiTa>v Mionnet Supph II 447, 1441. 
1442 cf, Imhoof-Blumer p. 44, Catalogue of GrceJc coins in the British 
Museum, Thracia p. 161, 4. III) Nicopolis ctim eadnn advcrsa atque 
in II, in at>ersa fjfe. ZtjVcovo*; NetxoiroXet. in museo Wieshadensi cx de- 
scriptione Imhoofii; exemplum e museo Gothano male servaium vcl 
descriptum Mionnet Suppl. II 117, 357. 

Legatus Aug. pr. pr. Thraciae sub initium imperii Antonini Pii 
nummi (nam ded OaoOTeTva ex nota Graecorum adulatione magis ad 
vwam quam ad consecratam refermdum est). Consul (sufF.) a. d. VII 
id. Oct a. 148 cum C. Fabio Agrippino dipl. mil. III S. LX. 

704 M. Antonius Zeno in nummis Laodiccae Phrygiae Waddington Revue 
nwmsmatique 1866 p. 439: I) in parte adversa 8fj|xo? AaoSixlwv xol 
Z(jLopvafo)V, in aversa Sicl £e(pla)c) [M.] 'AvTojvtoo Ilo^XsjjLcttvo?) ofoo Zt^- 
Vfovoc ih 8' ; II) in aversa rioXifiwvoc oto5 Zi^vwvo^ Aao8ix£a}v, in adversa 
a) KXa68to<; Kaicrap, h) N^ptov KaTaap ; III) in adversa 8f^[i.o? Aaooixlwv, 
in aversa 4icl £e(pla}^) Zt^vojvoc no(X£fio)voc) ot(o5») t^ o'. Nummos I ct 
III et litterarum formis et artis proprictate ad aetaiem Neronianam 
pertinere adnotat Waddington p. 440. Fuit M. Antonius Zeno Laodi- 
cenuB filius Polemonis, saccrdos Laodiceae sub Claudio et Nerone 
nummi. Ex stirpe Polemonum regum Ponti originem duxissc videtur, 



A 



ANTONIA 106 AirrONIA 

parentela quadam coniunctus cum M, Antonio Polemone domino Olbae 
cf. supra n. 687. 

705 ANTONIA menioratur in titulo graeco Smymaeo publice posito Zenoniy 
filio Polemonis et Pythodoridis Philometoris, nepoti Antoniae vrfi euep- 
7^X100? Ephem. ep. 1 p. 270. M. Antonii triumviri ex Antonia filia 
videtur ea, quam a, 710 = M pater filio M. Lepidi despondit Dio 
44, 53; a. 717 = 37 Antonius ad Lepidum collegam Cdttiam libertum 
misit de nuptiis conficiendis acturum Appian. h. c. 5, 43 (cf. A 247). 
Nupsisse videtur circa a. 720 = 34 Pythodoro, ex cpio peperit Pytho- 
doridem reginam Ponti, mortua esse ante patrem cf. Mommsen l. l. 
p. 273. 

706 ANTONIA maior, M. Antonii triumviri ex Octavia filia, uxor L. Do- 
mitii Ahenobarbi (consulis a. 738 = 16 a. C.) Sueton. Nero 5; contra 
uxor dicitur minor Antonia Tac. a. 4, 44; 12, 64 errore ut videtur. 
Nam Antonia filia maior ex Octavia nata est a. 715 = 89 Plutarch. 
Anton. 33 cf c. 87, uhi Plutarchus, cum de filiabus Antonii agat, 
priore loco uxorem Domitii Ahenobarbi nominat. A. 717 = 37 Anto- 
nius eam (Cn.) Domitio (patri Lucii) uxorem destinavit Dio 48, 54 
sine dubio patrem cum filio confundens. Post necem Antonii (a. 724 
= 80) Caesar Octaviae filiabus pecunias ex bonis patemis concessit 
Dio 51, 15. Liberi: Cn. Domitius Ahenobarbus, Domitia, Domitia 
Lepida. — Basilica Antoniarum duarum, quae memoratur VI 5536, 
huit^ et Antoniae minoris fuisse videtur. Anton(ia) Domiti in t. servi 
VI 4702. 

707 ANTONIA minor = ANTONIA AVGVSTA. Tituli: VI 921 (1) in arcu 
Claudii, IX 3663 (2) Marrucinus, X 1417 (3) Herculanensis; graed 
Lebas - Waddington 1039 (4) lliensis, CIG 5186 (5) Cyrenaicus ; memo- 
ratur in actis Arvalium a. 38 VI 2028b (6), in titulis sacerdotum CIA 
III 315 (7). 652 (8), passim in t. libertorum vel servorum cf. VL p. 
878. 899. 909. 941. VI 12037. 19475. 111560=- CIA 1435, IGI734 
= CIG 5802. Nummi Eckhel VI p. 179 sqq., Cohen r p. 222 sqq. 

In titulis, qui ante imperium Gai positi sunt, nominatur Antonia 
Claudi Neronis [Drusi Germanici fratris Ti.] C[a]esaris [Aug.] t. 2 
similiter in t. graecis 4. 5, Antonia Drusi sive Antonia in t. libertorum, 
(Antonia minor in t. servi Dessau, Inscript. sel. 1754) post Tiberium 
Antonia Augusta Drusi t. 1, ceterum Antonia Augusta in titulis num- 
misque; ftei 'AvTwvia t. 7. — Antonia minor Sueton. Calig. 1, Claud. 1 
(de Taciti errore vide n. 706), ceterum Antonia Drusi vel Antonia. 

Filia M. Antonii III viri et Octaviae sororis Augusti Plutarch. 
Anton. 87, i^ dSeXcpiST] {j bzou Se^aaTou t. 4. Nata est die 31 mensis 
lanuarii ^. ^ a. 718 = 36 m^ videtur cf Plutarch. Anton. 35. Post 
necem patris (a. 724 = 30) Augustus ei et sorori maiori ex bonis 
paternis pecunias concessit Dio 51, 15. Vxor Neronis Claudii Drusi, 
fratris Tiberii qui imperavit t. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 8. 9, Sueton. Calig. 1, 



ANTONU 107 ANTONIA 

Claud. 1, Plutarch. Anton. 67, loseph. ant. 18, 6, 6, qui ex ea com- 
plures quidem liberos tulit, verum tres omnino reliquit: Germanicum, 
Livillam, Claudium Sueton. Claud. 1, Marito mortuo (a. 745 ==9 a. C.) 
forma et aetate florens vidua permansit Valer. Maa^. 4, 3, 3, quam- 
quam Augustus ei, ut iterum nuberet, imperaverat loseph. ant. 18, 6, 6. 
A. 20 funeri publico Germanici non interfuit, incertum qua causa 
Tac. a. 3, 3; eodem anno post necem Cn. Pisonis Valerius Messalinus 
censuit grates ei agendas ob vindictam Germanici ibd. 3, 18. A. 31 
per Caenidem libertam et a manu (cf. Sueton. Vespasian. 3) Tiberium 
de coniuratione Seiani certiorem fecit Dio 66, 14, loseph. ant. 18, 6, 6, 
unde in magno honore apud eum fuit loseph. ibd. lulia Augusta 
mortua (a. 29) Gaium et Livillam nepotes apud se educavit Sueton. 
Ccdig. 10. 24, Gaius sub initium imperii ei quidquid unquam Livia 
Augusta honorum cepisset, uno senatus consulto congessit Sueton. 
Calig. 15, Augustam nuncupavit et sacerdotem Augusti fecit omnes- 
que Vestalium honores simul ei tribuit Dio 53, 3. Antonia Augusta 
in titulis nummisque a^tatis Claudii v. supra. Sed quod refert Suetonius 
Claud. 8 Claudium matri defunctae cognomen Augustae ab viva 
recusatum decernendum curasse, publice quidem etiam sub Gaio An- 
toniam Augustam nominatam esse testantur acta fratrum Arvdlium 
t. 6, qui a. 88 ob natalem Antoniae Augustae immolaverunt. Sacerdos 
Augusti m nummis sub Claudio cusis Echhel VI p. 179. 

Paulo post Gaius aviam monentem aliquid graviter increpuit Sueton. 
Cdlig. 29 et per indignitates et taedia causa extitit mortis, dato tamen, 
ut quidam putant, et veneno; nec defunctae ullum honorem habuit 
Sueton. ibd. 23, Dio 59, 3. Claudio regnum adepto summi honores 
defunctae habiti, carpentum, quo per circum duceretur, decretum 
Sueton. Claud. 11, et dies natalis eius ludis equestribus celebratus 
Dio 60, 5. 

Claudium filium portentum hominis dictitabat Sueton. Claud. 1. 
Ab aliis medicis prope excnecata, a Floro curata Galen. XII 768. 
Nunquam expuit Plin, n. h. 7, 80 = Solin. 1, 74. Villam apud Baias 
possidebat, quae fuerat Q. Hortensii Plin n. h. 9, 172. Alexander 
Lysimachus procurator eius loseph. ant. 19, 5, 1. — Nominatur Tac. a. 
11, 8; 13, 18, Sueton. Claud. 4, Dio 60, 2, Scribonius Largus 271, 
loseph. ant. 18, 6, 1. 3. 7. 10 Ad eam referri potcst epigramma, quod 
Crinagoras poeta inpartum Antoniae scripsit Anthologia Palat. VI 244. 
708 (CLAVDIA ?) ANTONIA, filia natu maxima Claudii imperatoris ex Aelia 
Paetina Sueton. Claud. 27, Tac. a. 12, 27, loseph. ant. 20, 8, 1, bell. 
2, 12, 5. Vna cum Britannico et Octavia repraesentatur et nominatur in 
nummis coloniarum Eckhel VI p. 246. Dicitur ubique omisso nomine 
gentilicio patris Antonia neque ex titulo libertae (v. infra) coUigere licct 
eam unquam "^Claudiam Antoniani* nominatam fuisse, quoniam libertos 
mulieris semper nomen gentilicium patris patronae a^ccepisse notum est. 



i 



ANTONIA 108 ANTONIA 



A. 41 Claudius eam Cn. Pompeio Magno in matrimonium dedit 
Sueton, Claud. 37. 28, Dio 60, 5. 21. Quem cum interfecisset (a. 46147), 
iterum eam collocavit Fausto Cornelio Sullae Sueton. Claud. 27; nata- 
lem nepotis ab iis geniti Claudius silentio ac tantum domestica religione 
transegit Sueton. Claud. 12, Zonaras 11 , 9, SuIIa a. 62 a Nerone 
oeciso (Tac. a. 14, 57) Antonia post Poppaeae mortem (a. 65) Neronis 
nuptias recusavit Sueton. Nero 35 , schol. ad luvenal. 8, 213. Parti- 
cipem fuisse coniurationis Pisonianae Plinius tradiderat, quem refellit 
Tacitus a. 15, 53. Quasi molitrix rerum novarum a Nerone interempta 
est (a. 66168) Sueton. Nero 35. — Memoratur in fragmento t. Gahini 
XIV 2794 Antonia Aug. f. et in t. libertae VI 15517 Claudiae, An- 
toniae Aug. filiae lib., Oenadi ; nominatur Tac. a. 12, 68. 

— POLLA AN[TONIA?]. 

709 ANTONIA AGRIPPINA, 6iraTixT^ ipsa nonien scripsit in sqmlcris regum 
Aegypti Thebanis CIG 4774. 

— Antonia Caenis v. Caenis. 

710 Antonia Clementiana, avia L. Annei Domitii Proculi, pronepotis 
Antonii Felicis (filia ergo huius) V34 t. Polensis. 

711 ANTONIA FVRNILLA, A. f., Q. Marcii Bareae Surae (uxor) t. urbanus 
Bullettino coniunale 1880 p. 136 n. 386; mater videtur Marciae Fur- 
nillae, quam Titus, qui postea imperavit, uxorem duxit Sueton. Tit. 4. 

712 Antonia *Harmeris, Antoniae Maximillae liberta, cui lus Quiritium 
a Traiano petiit Plinius Plin. ad Traian. 5, 2, Cognonien corruptum 
videtur. 

— (Antonia) Hedia, 

713 Antonia Maximilla, ornatissima femina, Hedia et AhtoniaHarmeris(?) 
libertae eius Plin. ad Traian. 5, 2. 

714 ANTONIA PICENTINA, Cn. f., C. C Secundi praetorii (uxor), 

sacerdos divae Faustinae IX 5428 t. Faleriensis. 

715 ANTONIA PRISCA, mater Q. Antistii Q. f. Adventi Postumi Aqui- 
lini VIII S. 18893 cf. filium. 

— NAEVIA ANTONIA RVFINA. 

716 ANTONIA SATVRNINA, L. f., coniunx C. Arrii Pacati, matertera 
Arriorum Antonini, Maximi, Pacati clarissimorum virorum VIII 7032 
t, Cirtensis ei positus a liberto; eadem Antonia L. f. Saturnina menio- 
ratur in t. ct ipso Numidico VIII 8280. 

717 Antonia Tertulla Valeria Asinia Sabiniana, M. f. X 6704 t. Antior 
tinus. Fefninani nobiletn indicant nomina, 

718 Antonia Tryphaena. Tituli: decreta du^o Cyzicenorum in honorem 
eius, quorum prius (1) imprrante Tiberio, alterum (2) sub initium 
imperii Gai fa^tum est Monatsberichte der Berliner Akademie 1874 
p. 16 sqq. cf. supjylementa Bulletin de correspondance HelUnique VI 
(1882) p. 612; mmioratur in tertio (3) itefn Cyziceno Athenische Mit- 
thcilungen XVI (1891) p. 141. Imago eius repraesentatur eum ad- 



ANTONIA 109 APELLES 

scriptione mminis in nutnmis quihusdam Polemonis (II) regis filii 
van SaUety JBeitr&ge eur Geschichte und Numismatik der Konige des 
Bosporus p. 76 seq, cf. Ephem, ep, 2 p. 259. 

'AvTo)vfa Tpu^atva paotXico^ [loXificovoc xal ^aaiXiaonQC Ilu&oScopiSo^ 
OiXofjLTQTopo? ^ti^avffi t, 1, ^ ^aatXlcov fiiv DoYaTi^p, ^aatXicov 8i wfm? 
Tpu^atva t. 2, fj xpaTiaTij xal ^tXoa^paaTo? 'AvTo)vta Tpo^^atva t. 3; paat- 
Xtaoijc Tpo^afvTjc in nummis. 

Filia Polemonis (I) regis Bosporan), nata ex altera uxore Pytho- 
doride Philometore, neptis per matrem Antoniae Antonii triumviri 
filiae (cf. n. 705). Vxor Cotyis Rhoemetalcae filii, regis Thracum 
occisi (intra a, 14119) Strabo 12 p. 556 (uhi Pythodoridis fUia nomine 
omisso significatur). Mater Rhoemetalcae t. 2, 3, Polemonis, Cotyis 
t. 2. Sacerdos (luliae) Augustae 1. 1 cf. t. 3. Anno 37/38 Cyzicum 
cum filiis duobus maioribus venit ad ludos edendos ttjc &ea; viac 
'A<ppo8iT7](; ApoDatTAijc, id est in honorem Drusillae sororis Gai impera- 
toris, quae defuncia est armo 38. 

719 ANTOXL^ VITELLU, adtinis M. Antonii Antii Lupi VI 1343. 

— (Faenia) AntuUa. 

720 AnuIIinus, imperatoris Severi amicus ab eo ditatus (Victor) Epi- 
tomc 20, 6. Potest esse P. Comclius Anullinus cos, II a, 199. 

721 ANVLLINVS, senator, cuius libertus Dioclotianus dicitur Eutrop. 
9, 19, (Victor) Epitome 39, 1, Zonaras 12, 31 p. 159 Dind. 

722 *AnuIIinus, vit. Maximini 32, 6: *idem C= Dexippus) addit in con- 
spectu Maximini iam descrti a militibus [anolinum] ot praefectum 
praetorio ipsius et filium eius occisum', uhi Anolinum tertia manus 
(testc Petero) codicis Palatini inscruit. Quod si recie traditum sit, 
aut scrihendum est et AnuIIinum praefectum aut 'et' delendum est. 
Additamentum nulla auctoritate fultum, quamquam tuctur Hirschfeld, 
Untersuchungen zur Romischen Verwaltungsgeschichtc p. 236, rcisien- 
dum est. 

— P. CORNELIVS ANVLLINVS. 

723 Apaturius, rhetor Graecus Sencca controv.10,5,28, suasor.l, 11; 2, 21. 

— lulius Apella. 

724 APELLAS, Pergamenus, pater Frontonis, avus Apellae; oao)v sftvfiiv 
Jic^pfev, 2aac Ttfjidc i% paat>.stt>v ixapTrcuaaTo .... (silcntio se practerire 
ait Aristides) Aristid. orat. X p. 118 seq. Dindorf. 

725 Apellas, pronepos A. lulii Quadrati (cos. II a. 105), nepos Apellae, 
filius Frontonis, Pergamenus, quattuordecim annos natus ab Aristide 
magistro oratione celebratus Aristid. orat. X p. 113 sqq. Dindorf. 

726 Apelles, Ascalonitanus Philo legat. p. 576, tragoedus celeberrimus 
aetate imperatoris Qai ihd., Sueton. Calig. 33, Dio 59, 5 (Zonar. 11, 4) ; 
idem significari videiur apud Petronium 64. 

727 Apelles (?ApeIIari lihri, Apollinari vulgo\ tragoedus aetate Vespa- 
siani Sueton. Vespas. 19. 



APER 1 10 APICIVS 

728 APER, consul a. 207 cum Maxiino fasti. 

729 A])cr ((piod vulgo ponitnr Arrius Aper, nmnm gentile tanium auctori- 
tatc quae cst nulla rditfmis principis scriptorum historiae Augustae 
vit. Car, 12^ 1 nitiiurj item ihd. manus rccentior quaedam in codice 
Palatino Arrius addidit), praefectus practorio et socer Numeriani; 
quem cum occidissct, ipse a Dioclctiano a. 284 intcrfectus est vit. 
Cari 12-13, Victor Cacs. 88. 89, Epitomc 38, Eutrop. 9, 18. 20, Oros. 
7, 24, 4; 7, 25, 1, Hieronymus ad a. Ahr. 2301, Syncellusp. 724. 725, 
Zonaras 12, 30, 31. Nominatur vit. Cari 14, 3; 15, 4. 

730 M. APER, e Gallia oriundus cf. Tac. dial, 10, homo novus et in civi- 
tate minime favorabili natus ihd. 7, fuit in Britannia ihd. 17; latum 
clavum, quaesturam, tribunatum , praeturam accepit /ftrf. 7, orator 
act^ite Vcspasiani cclcbcrrimus, iudicium Taciti de arte ingenioque 
ihd. 2. — Nominatur ihd. 3. 5. 11. 12. 14. 15. 16. 24. 25. 26. 27. 
28, 33. 42. 

— . . ARRIAXVS APER VETVRIVS [SjEVERVS. 

— C. CAESIVS APER. 

— Cominius Bo . . i . . Agricola [Aurjclius Aper. 

— FLAVIVS APER. 

— Flavius Aper. 

— M. FLAVIVS APER. 

— T. FL(AVIVS) APER COMMODIANVS. 

— L. FLAV(IVS) SEPTIMIVS APER OCTAVIANVS. 

— M. NONIVS ARRIVS PAVLINVS APER. 

— Q. POMPEIVS SENECIO ROSCIVS MVRENA COELIVS SEX. IVLIVS 
FRONTINVS SILIVS DECIANVS C. IVLIVS EVRYCLES HERCVLANEVS 
L. VIHVLLIVS PIVS AVGVSTANVS ALPINVS BELLICIVS SOLLERS IVLIVS 
APER DVCENIVS PROCVLVS RVTILIANVS RVFINVS SILIVS VALENS 
VALERIV8 NIGER CL. FVSCVS SAXA AMYNTIANVS SOSIVS PRISCVS. 

— M. Porcius Aper. 

— P. Salvius Aper. 

— P. SEPTVMIVS APER. 

— Trosius Aper. 

— Vettius Aper. 

731 Aphrodisius, Trallianus, statuarius Palatinas domos Caesarum proba- 
tissimis signis rcplevit Pliti. n. Ju 36, 38. 

— T. Aurelius Aphrodisius. 

— Scribonius Aphrodisius. 

— Aelius Festus Aphtonius. 

732 APICATA (Apicatia maluit Borghesi opp. V p. 307), L, Aelii Seiani 
uxor domo pulsa a. 23 l'ac. a. 4, 3, Seiano occiso (a. 31) libellum 
de flagitiis mariti, inprimis de caede Drusi, ad Tiberium misit Tac. a. 
4, 11, Dio 58, 11, dein se interemit Dio l. l. 

733 Apicius, homo gulosus aetate Traiani Athena,eus 1, 7d. 



APICIVS 111 APOLLODORVS 

— Caelius Apicius^?). 

— M. Qavius Apicius. 

734 Apicius lulianus memoratur in t. Qraeco Soadeno Lehas- Waddingtmi 
2306 posito in honorem Antonini Pii et M. Aurelii Caesaris: [itA] 'Am- 
xtoo 'louXiavou [uiraxtxoo ?] [8i4 7pa[ji[jia]T(i>v aixoGi pooXr^c [aovax&srdr^; ....]. 
Waddington legatum Syriae fuisse et quidefn a. 149 coniecit coniuncto 
fragmento 2307, ubi consules a. 149 notninantur. Ees satis incerta. 

735 APIDIVS MERVLA, quod in acta divi Augusti non iuraverat, albo 
senatorio a Tiberio anno 25 erasus est Tac. a. 4, 42. 

736 APINIVS TIRO, praetorius anno 69 Tac. h. 3, 57. 76. 

737 Apion, grammaticus, Plistonici filius Sitidas s. v. 'Airiwv, qui Plisto- 
nices cognominatus est Plin. n. h. 37, 75, Gell. 5, 14, 1; 6, 8, Aegyptius 
in Oasi natus loseph. contra Apionetn 2, 3, ab Aloxandrinis civitate 
donatus ibd. sub Tiberio Romae docuit Suidas l. h, qui cum cym- 
balum mundi vocavit Plin. n. h.praef. 25; sub 0. Caesare tota circu- 
latus est Graecia et in nomen Ilomeri ab omnibus civitatibus adop- 
tatus Seneca ep. 88, 40. Legutus Alexandrinorum ludaeos apud Gaium 
accusavit loseph. ant. 18, 8, 1; iterum Romae docuit sub Claudio 
Suidas l. l., ubi Plinius adulescons eum vidit Plin. n. h. 30, 18. Cum 
de ingenio doctrinague eius tum de siudiis Homericis egit Lehrs, 
Quaestiones q>icae p. 1 sqq. ; de scriptis Mtiller FHG. III p. 506 sqq. 

— L. Aelius Aurelius Apolaustus Memphius. 

— C. Bellicius Calpurnius Apolaustus. 

738 Apollinaris nominatur inter voteres medicinae artis auctores latino 
sermone perscriptos Marccllus Empiricus praef. 2. 

— Aurelius Apollinaris. 

— Cerellius ApoUinaris. 

— Claudius Apollinaris. 

— P. COELIVS APOLLINARIS. 

— L. DOMITIVS APOLLINARIS. 

— Nasennius ApoUinaris. 

— Pinarius ApoUinaris. 

— [T.?] Prifernius Paetus Memmius Apollinaris. 

— C. Sulpicius Apollinaris. 

739 Apollodorus, Pergamenus, rhetor Graecus, C. Caesaris (qui postea 
Augustus) iuvenis magister dicendi Sueton. August. 89, Strabo 13, 4, 3 
p. 625, Quintilian. 8, 1, 17, Hieronym. ad a. Abr. 1953; octoginta duos 
annos natus obiit Lucian. Macrob. 23. Discipuli praeter Augustum 
nominantur Calidius Hieronym. l. l., Bruttedius Niger Seneca controv. 
2, 1, 36, Vipsanius Atticus ibd. 2, 5, 11, Moschus ibd. 2, 5, 13, Tur- 
rinus pater ibd. 10 pr. 14, Dionysius Atticus Strabo l. l., Quintilian. 
3, 1, 18, C. Valgius, Mattius, Domitius Quinttlian. l. l. ApoIIodorus et 
Tbeodorus Gadareus diversas opiniones tradiderunt, appellatique inde 
Apollodorei et Theodorei ad morem certas in philosophia sectas 



i 



APOLLODORVS 1 1 2 APOLLONIVS 

seqiicndi Quinttl. 3, 1, 18 (Apollodorei memorantur in arte rhetorica 
Anonymi Spengel Bhetor. graec. 1431, 1; 441, 1; 442, 10). — Ipsius 
sola videtur Ars (rhetorica) edita ad Mattium^ quia ceteras missa ad 
Domitium epistula non agnoscit Quintilian. L l. cf. Strahon. l. l. — 
Citatur vel memoraiur Seneca controv. 2, 1, 36, QuintiL 2, 15, 12; 
3, 1, 1; 3, 5, 17; 3, 6, 35-36; 3, 11, 3; 4, 1, 50; 4, 2, 31; 5, 13, 59; 
7, 2, 20; 9, 1, 12, Tac. dial. 19, Anonymus apud Spengel Rhet. graec. 
I p. 434, 30. 

740 ApoUodorus, scriptor quidam sive poeta Alexandrinus aetate Mar- 
tialis Martial. 1, 61, 5. 

741 ApoUodoruSy Damascclius Procqpius de aedificiis lustimani 4, 6 
p. 288 ed. Bonn., architectus clarissimus imperatori Traiano pontem in 
Danuvio extruxittd., Tzctzes Chil, II 82 sqq. Dione^nauctoremlaudans; 
sub eodem imperatore Romae forum, odeum, gymnasium Dio 69, 4. 
Ab Hadriano primum exilio, dein morte punitus Dio, Tzetzes l, l, — 
Ex virhis Procopii profitcntis se descriptione pontis iUius supersedere, 
'AiroXXoSwpo; Si 6 Aafjiaaxr^v^c 6 xal luavxic '^e^^ovts}^ dpyyzixxiaiv xoo IpYOO 
cppaC^TO) sequitur Apollodorum de eo opere scripsisse. Extant Polior- 
cetica (Wesclur, Poliorcetique des Grecs p. 137-197), quae Hadriano 
dedicavit praef. p. 137. 

742 Ap. Apollonides, cui Sulpicium Cornelianum commendavit Fronto 
Fronto ad aniicos 1, 2 p. 174 N. 

— T. Aurclius Calpurnianus Apollonidcs. 

743 APOLLONIVS, Bub Commodo, quod Christianus erat, a Perenni (a. 
180-185) nceisus Euseh, hist, eccl. 5, 21, Hieronym. vir. ill. 42 (II 
p. 869 V.) uhi senator dicitur; de actis martyrii ems armeniace 
scriptis cf\ Hamach Sitzungsherichte dcr Berliner Akademie 1893, 
p. 721 sqq., qtil p. 740 iure dubitat, num recte Hieronymus illi latum 
clavum iribuerit. 

744 Apollonius, rhetor quidam Qraccus Seneca controv, 7, 4, 3. 

745 ApoUonius, Chalcedonius, philosophus Stoicus, ab Antonino Pio 
im})eratore Komam vocatus, Marci et Veri magister vit. Pii 10, Marci 
2, 7; 3, 1, Veri 2, 5, Dio 71, 35, Eutrop. 8, 12, Hieronym. ad a. Abr. 
2165 = Euseb. Ar^nen. 2165, Ijucian. Demon. 31, Marcus sfc iauxov 
1, 8. 17. 

746 Apollonius, Apollonii Chalccdonii filius Marcus ad Frontonetn 5, 36 
p. 86 K 

747 Apollonius, Syrus, Platonicus oraculum Hadriano in fano lovis Nice- 
phorii datura libris suis indidit vit. Hadriani 2, 9. 

748 Apollonius, pycta Seneca nat. quaest. 4 prctef. 8. 

749 Apollonius, Aegyptius quidam vates Dio 59, 29. 

750 Apollonius, Tyaneus, philosophus Pythagoricus. Praeter Lucian. 
Alex. 5, ubi magister quidam Alexandri Abonoteichitae didtur fuisse t5>v 
'AttoXXovicp Tcp Toavei (JofT^^^F''^^*'*^ "^^^ '"l^ iraaav aSTofi xpa^^i^hCay e{8dTa>v, 



APOLLONIVS 113 APOLLONIVS 



ante saeculum III non metnoratur. Nam qtiod hodieque non senicl 
ad eum refertur Apuletus apolog. 90 secundum lectionem vulgatam, 
veram 'vel ApoIIobeches^ codicum vestigia secutus iamdudum restituit 
G, Kruger p. 100 ed, apolog. Saeculo III ineunte iu^su luliae Domnae 
Augustae (mortuae a. 217) Philostratus vitam Apollonii scribere aggres- 
sus est. Qui auctores nominat (vit. 3) Maximum Aegiensem, qui 
libeUtm de rebus ab Apollonio Aegis gestis confeceraty Moerageneni, 
qui- quattuor libros de eo composuerat, Damidem Assyrium comitem 
et disdpultm Apollonii, quem potissimum ducefn Philostratm se elegisse 
profitetur. Ac Moeragenem quidem re vera de Apollonio quaedam 
scripsisse per Originem adv. Cels. 6, 41 satis constat neque est cur Maximi 
libellus in su9pieionem veniat; sed Damis ille num omnino extiterit unquam, 
non sine causa dubiiavit Chr. Baur, Apollonius von Tyana und Christus 
p. 115. Fhilostrato autem ipsi quatenus fides habenda esset, postquam 
alius alio modo iudicavit (cf. Baur p, 12 sqq., de recentioribus prae- 
fationem Kayseri ed. alterius p. IV sqq), eum pemiulta fabulosa partim 
ab aliis sumpsisse, partim suopte ingenio addidisse nemo iam negat. 
Meo quidmn iudicio fabulam philosophicam planc eadem ratione com- 
posuit, qua fabulas eroticas scripserunt sophistae qui dicuntur ind^ ab 
Antoninorum aetate. Cum autcm a Philostrato posteriores plerumque 
pendeant, hoc loco ubi non de imagine sapientis Pythagorici qualcm 
postea finxerunt, sed de rebus extemis, ut ita dicam hmninis, qualis 
fuit, solum modo agere licet, pauca sunt quae afferri possint. 

Oriu/ndum fuisse ex urbe Cappadociae Tyanis praeter vitam 1, 4 
confirmat Lucianus l. l. Necem Domitiani eadem hora, qua Bomae 
peracta est, Ephesi {r^ xal §xlpa>&i Xiphilin.) populo proclamasse scripse- 
runt Philostratus et Dio Cassius (Xiphilin. 67, 18). Quamquam con- 
sensui hominum eiusdem aetatis haud ita multum per se tribuerim, 
tamen cum Domitiani tetnporibus bene conveniunt qtiae de gravissimis 
inimidtiis inter Apollonium et Euphrateni (cf. E 91) ortis traduntur 
vit. 1, 13; 2, 27; 5, 27. 31. 33. 34. 37. 38. 39; 6, 7-9. 13; 8, 7. 11. 
Quantumvis enim in enarratione earum Philostratus a fidc historica 
afuit, philosophos illos re vera simultates pro diversitate scholarum 
exercuisse non video cur negemus. Sed neque quo anno natus neque 
quo mortuus sit Apollonius, accuratius definire licet. Nam cum ex iis 
quae vita 1, 12 enarrantur, conicias Apollonium ephebu/ni fuisse eo 
tempore, ubi Archelaus rex Cappadociae (cf. A 832) in suspicionem 
coniurationis venit id est sub initium imperii Tiberii, postca idem Phi- 
lostratus 8, 29 obscurum esseprofessus, quando quomodo quo loco Apol- 
lonms vita excessisset, addidit ouo' 6ir^p r^\vA(a<; to5 dvopic eXpr^-zai ou5sv 
Tq> Aa[jit8i, dXXd toT? [a^v ft^^hoiqxovza^ toic 8' 67rip t4 Ivsvt^xovto, tow 8i 
xal irp6att> Ta>v IxaTiv SXftetv. Ipsi paulo post Dofnitiani mortem nus- 
quam comparuisse videtur. 

ProBopographia Imp. Bom. I. 8 



i 



APOLLONIVS 114 APOLLONIYS 



Inde db aetate Septimii Severi Apollonius diinno guodam cultu cele- 
bratus est, lulia Domna Philostratura vitam eiua scribere iussit vita 3; 
Antoninus Doranae filius ei veluti heroi fanum extnixit Dio 77, 18, 
templura Tyanis sumptu principali factum vita 8, 31; Severus Alexan- 
der eum in larario habuit vit. Alcxandri 29, 2. Aurelianum ne civi- 
tatem Tyanam (sic) everteret, visu dcterruit; *norat vultum philosophi 
venerabilis AureHanus atque in multis eius imaginem viderat templis, 
denique statim adtonitus et imaginem et statuas et templum eidem 
promisit* vit. Aurcliani 24. Aetate Diocletiani Hierocles in libro, 
quem ^lHXaXi^&Tjc X^yo? inscripsit, Apollonium cum Christo composuit, 
contra quem Eusebius Pamphili libellura in publicum emisit qui extat 
(p. 369 sqq. cd. Kayseri), cf. Lactant. institut. 5, 2; graecos libros, 
qui dc vita ApoIIonii conscripti sunt, memorat Vopiscus vit.Aurelian 24, 
*tanti viri facta^ in littoras se relaturuni essc profitetur idem ibd. 
ApoIIonii Pythagorici vitam non ut Nicomachus senior c Philostrato, 
sed ut Tuscius Victorianus e Nicoraachi schedio exscripsit, Leoni, 
quia iussorat, raisit Sidonius ApoIIinaris ejmt. 8, 3. In magis gentilium 
numeratur Amob. 1, 52. Ouxsxi ^iXoaoooc, dW f^v ti Oeaiv xe xal dv&po)- 
ica>v fiiaov Eunapiu^ vit. sophist. ed. II Boissonade p. 454 cf. p. 500, 
amplissimus philosophus Anmianus MarceUimiS 23, 6, 19 cf. 21, 14, 5. 
Me^noratur Philostrat vit. soph. p. 206. 223. 247, Hieronym. chron. 
ad a. Abr. 2112 = SijnceU. p. 652, 18, Ilcsych. Miles, fr. 7, loann. 
Ant. fr. 105. 107 FHG. IV; [Ap]oloniu8 Thyaneus VI 29828 clipeus 
in tectorio pictus. 

Scripta, quae sub nominc ApoUmiii fercbantur, enumeravit Suidas 
s. V. ^AizoWihvioq: 1) Sia&r^xai cf. vit. 1, 3; 7, 35; 2) izepl fiavxefac et 
3) Tcepl &Dcn(i}v cf. vit. 3, 41 xal So^Ypa^ai JJ-^v Ttepl jAavTeia? daxipmv 
pipXtot>c Tercapa^, oiv xal MoipaYSvr^c iTrejxvi^a&yp ^w^^pd^ai Zk i:epl &i>(Jia)v 
xal a)C 3v Tic £xaafT(i) Oecj) irpoacp^pa)? Te xat xe/apKJjx^va^c &yoi. t4 [liv otj 

Ta)V daxipoiv xal tyjv TOiauTr^v [lavTixTiv oo5' e^ xexTr^Taf tic oToa, zh 

8e Tcepl &Daia)v Iv iroXXotc \ikv Jepoic eSpov, Iv TroXXaT? ok luiXeaiv ttoXXoTc 
8i dv8pa)v (jotpwv ofxoi? xtX. cf. ibd. 4, 19; 4) u[ivo? efc Mvr^p.0(j6vrjV cf. 
vit. 1, 14; 5) IlDftaY^poD 86fai cf. vit. 8, 19, ubi ApoUonius sub terris 
cum Tryphonio coUocutus ad lucem librum reportasse dicitur, xh hh 

PipXtov Ta^ rioOaYopoo eTjre 86£ac dvaxetTai Ti ptpXtov tooto dv 'Avftttp 

xal (Jiroo^aXeTai oidt tt]v aWav xtX. ; 6) Ilofta-|'(5poo pfo?, cuius PhUostratus 
mentionem nofi fecit; idem videtur liber de vita Pythagorae ab Apol- 
lonio scriptus, quetn adhibuerunt Porphyrius vit. Pyth. 2 et lamblichus 
vit. Pyth. 254-264, quamquam neuter eum auctoretn fuisse Tyaneum 
significavit cf. Zeller, Philosophic der Griechen III 2^ p. 143 adn. — 
Epistulae passim citantur a Philostrato cf. vit 1, 32 AiroXXcovio? ok 
STTiaToXrjV auTa 7:eico6)Tat, TcoXXd 8fe xal aXXa tcov SaoTqJ S? StdXeJtv tlpr^- 
[xevu}v i<; IickjtoXAc dveToiccoaaTO. Aliarum, quae sub nomine ApoUonii 
fictae esse videntur, fragmenta coUegit Kayser p. 345 sqq. 



APOLLONIVS 115 APPALIVS 

— Aurelius Apollonius. 

— DILLIVS APONLIlNVS. 

751 Aponius, delator post necem Neronis a. 68 occisus Flutarch. Galba 8, 

752 L. AponiuSy *eques Romanus e eohorte Drusi' a. 14 Tac. a. 1, 29, 

Aut idem est aut ccrte parcntela coniunctus L. Aponius , prac- 

fectus equitum, tribunus militum [leg.] VII et leg. XXII, pracfectus 
castrorum, flamen Augusti [p]rimu8 col(oniae) lul(iae) VRB. (sic) 
Baeter(rarum), praefectus pro Ilviro C. Caesaris Augusti tilii .... 
XII 4330 t. Baeterrensis, uhi VRB. num recte traditum sit iure dubitatur. 

753 L. Aponius in t. dispensatoris VI 9333. 

— A. platorivs nepos aponivs italicvs manilianvs c. licinivs 

POLLIO. 

754 APONIVS SATVRNINVS, practorius a Gaio illusus Sueton. Calig.38; 
idem videtur Aponius senator post Gai necem a militibus vulncratus 
loseph. ant. 19, 4, 5. Pater videtur M. Aponii Satnmini, qui sequitur. 

755 M. APONIVS SATVRNINVS memoraiur in titulo graeco in Fhrygia 
reperto Joumal of HeUenic studies II (1883) p. 415 n. 30 = American 
Joumal of arch. I (1885) p. 46 posito .... Servenio . . . Cornuto legato 
cius et in actis Arvalium. — M. Aponius Saturninus tit. et acta Arv., 
M. Aponius Tac. h. 1, 79, Aponius Satuminus ibd. 2, 85. 96; 3, 5. 9. 11, 
Aponius ibd. 5, 36. 

Consularis cf. Tac. h. 3, 11 extr., consul suffectus anno incerto sub 
Nerone, legatus Moesiae a. 69 ob res adversus Sarmatas bene gestas 
ab Othone triumphali statua honoratus Tac. h. 1, 79; Tettium lulia- 
num septimae legionis legatum interficere studuit ibd. 2, 85; Vitellii 
partes secutus, ibd. 2, 96; dein Vespasiani, in Italiam profectus ibd. 
3, 5. 9; ab exercitu seditioso ad supplicium postulatus Patavium 
evasit ibd. 3, 10. 11. — Proconsul Asiae anno incerto tit. — Frater 
Arvalis fuit in coUegio a. 58. 59. 60. 66 VI 2039. 2040. 2041. 2042. 
2044. — Nominatur Tac. h. 5, 26. 

756 Q. APPAEVS FELIX FLAVLA.NVS, clarissimus vir memoratur in titulo 
patris, qui sequitur. 

757 Q. Appaeus Saturninus luventianus, P. fil., tribu Ter. vel Lem. 
(lE// traditur)y egregius vir, pater Q. Appaei Felicis Flaviani clarissimi 

viri, sacerdos urbis Romae aeternae, flamen perpetuus t. Afrir 

canus originis incertae sub finem mutilus Bulletin archiologique du 
comitS des travaux historiques 1893 p. 189. 

— L. AEL(IVS) APPAIENVS IVLIANVS. 

758 T. Appalius Alfinus Secundus, T. f., tribu Vel.; praefectus cohortis 
nil Gallorum, tribunus cohortis I Aeliae Brittonum, praefectus alae I 
Augustae Thracum, subpraefectus classis praetoriae Ravennatis, prae- 
fectus vehiculorum, procurator Alpium Atrectianarum , procurator 
Augusti XX hereditatium. — Patronus coloniae (Firmi Piceni), flamen 
divorum omnium, augur, Ilvir quinq. bis (Firmi) IX 5357 t. Fir- 

8» 



i 



APPIANVS 116 APPIVS 

nianus. — Parentela cmiunctus ridetnr cum M. Gavio T, f. Vel, Appalio 
MaximOf fortasse pater naturalis eius cf G 54. 

— M. GAVIVS APPALIVS MAXIMVS. 

759 Appianus. 5\X6Sav8pe6c, h x4 irpwTa tjxwv iv ttq icaxpiSi xal 5ixatc ^v 
T(o|j.'i[j aovaYOpeuaac iiA xa>v PaatXewv, \i-iyjii f^e a^wv Imxpoiceuetv -f^^lioaay 
Appian. praef. 15, id est: summos honores municipaJes Alexandriae 
adiptMS liomae sub imperatoribus causas egit, dein procurator Aug. 
factus est. Ab Antonino Pio Fronto pro Appiano amico sene orbo 
dignitatis augendae causa procurationem petiit Fronto ad Pium 
p. 170 N.y quam accipit ex verbis ipsius. EpiHtulae graece scriptae 
Appiani et Frontonis Frmito p. 244-251 N. — Scripsit circa a. 150 
(cf. praef. 7) historiam Romanam secundum nationes digestam inde 
ab originibus usque ad initium aetatis imporatoriae Appian. praef. 
14. 15. IlapftixTjv YP^^i^v sc confecturum esse profitetur Appian, belL 
civ, 2, 18; 5, 65. 

760 U8 Appianus , XofKJxi^c . . . in fragmento tituli graeci Citinisis 

positi luliae Domnae Augustav Lebas-Waddington 2728. Curator 
igitur oppidi Citii sub Severo vel Antonino. 

— APPIVS APPIANVS. 

— L. RVPILIVS APPIAN[VS]. 

— M. VALERIVS MESSALLA BARBATVS APPIANVS. 

761 APPIVS APPIANVS nominatur in iis, quos Tiberius a. 17 movit senatu 
aut sponte cedere passus est Tae. a. 2, 48. 

— TI. CL(AVDIVS) M. APPIVS ATILIVS BRADVA REGILLVS ATTICVS. 

762 M. APPIVS (ATILIVS?) BRADVA honorattis t. Ohjmpieo edito a Bitten- 
bergero, commentatio de Herodis Attici monumentis Ohjmpieis p, VIII: 
M. *A7nrtov BpaSouav, xa|j.fav, (JxpaxTjY<5v, [uTcaxov], [irpe(Jpeux))v xal dvxt- 
(jxpaxTjYOv] 9eo5 *A8ptavo5 uiraxtxiv repfjtavias xal Bpexxavta^, icovxi^txa, 
ao6aXiv ABptavaXtv, x6v *P>3[7fXXrj?] [irp]i^ \irfzphi icainrov x9jc 'HpcoSou 
Y0vaix6c T^ TToXi? ^ xaiv 'HXercov. 

Appii nomen in hoc homine utnon praenomen an nomen gentile 
intcllrgrndum sit, certe diiudicari nrquit. Vtut est, probabiliter Dittefi- 
berger eum nomrn Atilii habuisse statuit cum propter cognomen tum 
eo, quod in Rrgillae stirpe usqurquaqur hoc nomm occurrit. 

Fuit (juacstor, praetor, consul (suffectus amio incerto sub Traiano 
ut videtur), legatus Aug. pr. pr. Gcrmaniae (sup. aut inf), iteni 
Britanniae sub Hadriano; pontifcx, sodalis Hadrianalis (imperante 
Antonino Pio) tit, — Avus raaternus Appiae Anniae Regillae tit. — 
Crrte parentela coniunctus cum 31, AtiJio Metilio Bradua cos. a. 108. 

763 C. APPIVS EVNOMIVS SAPIDIANVS, clarissimus vir, quaestor candi- 
datus, praetor urbanus, patronus Sinuessanorum publice ab his hono- 
ratus t. Campano X 3844 stispcctae fidei, quippe qtii unius Ijupoli 
auctoritate nitatur, 

— POMPEIVS APPIVS FAVSTINVS. 



APPIV8 117 APPVLEI VS 

764 L. APPIVS MAXIMVS NORBANVS. L. Appius Maximus Plin. ad 
Traian. 58, 6, Norbanus L, Appius (VicL) Epitome 11, Appius 
Maximus VI 1347, L. Maximus Dio 67, 11, Norbanus Martial, 9, 84, 1. 

Froconstd Bithyniae fuisse videtur ex epistula Domitiani Plin, J. l.; 
cos. I suffectus anno incerto; L. Antonium Satuminum a. 88/89 rebel- 
lantem devicit Dio, Epitome, Martialis h l., VI 1347, inde per sex 
annos Roma afuit Martialis v. 9-10, cos. II suffectus anno incerto 
VI 1347. — Uia (uxor) VI 1347. 

Quo munere publico Norbanus eo tempore, cum exercitum contra 
Antonmm duceret, functus sit, ex testimoniis quae extant definiri nequit. 
Vnde cMi alia coniecerunt cf. Mommsen, Romische Geschichte V p. 137, 
Hermes XIX (1884) p. 437 sqq,, Friedldnder ad Martial. l. l. Neque 
tegulae, quae probabtliter ad hunc referuntur, rem ad liquidum perdur 
xerunt inscriptae leg. VIII Aug. L. Appio leg(ato), quae repertae sunt 
et prope Dibionem in loco Mirebau sur Btze, qui locus fuit Germaniae 
superioris, et in Aquitania cf. Mowat Bulletin ^pigraphique de la Gaule 
III (1888) p. 223 sqq. IV (1884) p. 22. 65 sqq. Nam ad legationem, 
quam Antonio devicto Norbanus suscepit, apiius illae referuntur. 

765 Appius Quintianus, amicus Apulei Madaurensis^jr)ti7. apologia 57. 58. 72. 

766 APPIVS SABINVS, consularis honoratus titulo Olympico Archdologische 
Zeitung XXXVIII (1880) p. 56 n. 345. 

767 Appius Sabinus memoratur in tabula alimentaria Veleiate XI 1142 
p. 3, 40: fund(um) Baebianum Flavianum, qui est in Placentino pag. 
Vercellense adf(inibus) Appio Sabino et M. Minicio et pop(ulo). 

768 (L. Appius) Sabinus memoratur in tiiulo Vironensi L. Appii Cin- 
nami liberti V 3352. 

— Aurelius Appius Sabinus. 

769 SEX. [APPIVS] SEVERVS. Tituhwi ei dedieavit [Appia] Severa filia 
VI 1348 (1), mefitoratur in tiitdo filiae dedicato VI 1349 (2). 

[Sex. Appius] Severus t. 1, Sex. f., tribu Volt, Illlvir viarum 
curandarum, tribunus miiitum legionis III Gallicae, quaestor [T. Ves]p. 
Caesaris Augusti fili, sodalis Titius 1. 1. — Appia Sex. f. Severa 1. 1. 2. 

— C. OCTAVIVS APPIVS SVETRIVS SABINVS. 

770 (Appia), ^quaedam de numero Lamiarum ac nominis Appi% femina 
nobilis amore PoUionis citharoedi incensa luvcnal. 6, 385 sqq. cum 
scholiis. 

771 APPIA SEVERA, Sex. Appii Severi filia, (L.) Ceioni Commodi (con- 
sulis a. 78 uxor) VI 1348. 1349. 

772 *APPIA VETVRIA AIRVLA COECIVA SABINILLA , clarissima femina 
honorata titulo semel descripto et corrupto X 4720, quem ei posuit 
ordo Foropopiliensium. 

773 Appuleius, miles in statione Nicomedensi Plin. ad Traian. 74, 1. 

774 Apuleius. Nomen ipse posuit apologia 9. 17. 27 etc. Madaurensis 
apologia 24, cf. de dogmate Flatonis p. 267: 'si pro Apuleio dicas 



APPVLEIVS 1 1 8 APPVLEIVS 

philoBophum Platonicum Madaurensem'. Pater duumviralis, cunctis 
honoribus perfunctus, cuius locum in illa colonia ipse postea tuebatur 
apologia 24. Pucritiam Carthagine degit, postea Athenis studiis 
omnifariam imbutus ftorida p. 66, 97. Cum Alexandriam pergens 
Oeam venisset, Aemiliam Pudentillam uxorem duxit Inde a pri- 
vignis magiae insimulatus apud Claudium Maximum proconsulem 
Africae (imperante Pio) causam dixit apologia passim. Aliquamdiu 
Carthagine degit florida p. 86. Sacerdos provinciae (Africae) Augti- 
stinus epist. 138, statuis honoratus apologia p. 61. 72. — De scriptis 
cf. Teuffel-Schwabe, Bdmische Literaturgeschichte § 366 sqq. 

775 C. Appuleius M. f. honoratus t. Carthaginiensi II 3416 mutilo, qumi 
posuit conventus [Carthaginiensis]. Fortasse magistraius Bomanus. 

77G M. APPVLEIVS, consul a. 734 = 20 a. C. cum P. Silio Nerva. Titulum 
posuit iussu Augusti V 5027 Tridentinum. — In consulatu: M. Appu- 
leius fasti minor. IV. F, Dio ind. l. 54; 54, 7, YI 849, VIU 978, 
Cassiodor., ceterum Appuleius fasti. — M. Appuleius^ Sex. f. tit. Sex. f. 
fasti minor. IV, Dio ind. l. 54. — Anno 731 = 23 a. C. legatus (prae- 
torius fortasse legionis alicuim) tit. Anno 734 = 20 a. C. consul fasti. 

777 SEX. APPVLEIVS, consul a. 725 = 29 cum Imp. Caesare V. Tituli: 
Pergamenus Ihdletin de correspondance HellMique I (1876) p. 106 n. 3 
= Hermes VII (1872) p.37 n. 10 = FranJcel, Inschriften von Pergamon 
nr. 418 (1) puhlicc ei positus a Cotia^^ensibus ; memoratur in altero Per- 
gameno Octaviae matris Jahrbuch der Koniglichen Preussischen Kunst- 
sammlungen III (1882) p. 85 = Frdnkel nr. 419 (2) et in t. Assi 
reprrto CIG 3571 cf Addenda p. 1129 = Lebas-Waddington 1034 (3); 
ad hunc (non ad consulem a. 14 p. C) refcrefidus videtur t. Aesemi" 
nus IX 2637 (4). Sed plane incertum est, num huius nomen supplenr 
dum sit in fragmento Pergameno Frankel nr. 420. 

In consulatu: Sex. Apuleius IX 422 fasti Venusini, Dio ind. l. 
51. 52; 51, 20 (male Lucio Apuleio traditur apud Orosium 6, 20), 
ceterum Appuleius sive Apuleius fasti. — Sex. Appuleius ('AiroXijioo 
t. 2) in titulis. 

Sex. f., Sex. n. acta triumph. I p. 461, Sex. f. t. 4 Dio ind. l. 51; 
filius Sex. Appulei (aliunde ignoti) et Octaviae sororis Augusti t. 2. 
Consul a. 725 = 29 fasti (consul t, 4) ; a. 727 = 27 pro consule ex 
Hispania triumphavit VII kal. Febr. acta triumph. Ip. 460 cf. I p. 478, 
imperator t. 4; proconsul Asiae (sub Augusto) t. 1. 3. — Augur t. 4; 
patronus Aeserniae t. 4, Assi t. 3. — Idetn intellegendus est, ut ex 
t. 2 iam constat, Appuleius apud Dionem 54, 30, qui cum Maecenate 
reum aliquando defendit (a. 742 = 12); cum uterque ab accusatore 
male audiret, Augustum edixisse jjn^xe xou? aoYT^ver^ fjLTjxe too? 91X00? 
irpOTnjXaxfCeiv. 

Filia Aiypuleia Varilla , fdius huius videtur Sex. Appuleius consul 
a. 14 p. C. 



APPVLEIVS 119 APRONIVS 



778 SEX. APPVLEIVS, consul a..l4 p. C. cum Sex. Pompeio. In con- 
sulatu: Sex. Appuleius fasti Antiat. X 6039, Dio ind. l. 56; 56, 29, 
Monum. Ancyran. lat 2, 9, graec. 4, 23; 5, 1, III 717= I Add. p. 558, 
III S. 7301, VI 10051, IX 1596. 4192, X 894, Sueton. August 100, 
Ta<^. a. 1, 7, ceterum cf. fastos. — Sex. f. Dio ind. l. 56, filius videtur 
Sea^. Appulei consulis a. 725 = 29 a. C. cf. n. 777, maritus Fdbiae 
Numantinae, pater [SexJ Appulei qui sequitur. 

779 [SEX.] APPVLEIVS, Sex. f., tribu Gal., Sex. n., Sex. pron. filius 
scilicet Sex. Appulei consulis a. 14 et Fabiae Numantinae, ultimus 
gentis suae XI 1362 t. Lunensis positus a matre. 

780 Apuleius Celsus, Centuripis oriundus, medicus, praeceptor Scribonii 
Largi Scrihon, Larg. 171 (inde MarceUus Empiricus 16, 8). 

781 Appuleius Nepos, amicus Dasumii in tcstamento eius VI 10229 t\ 22. 

782 APPVLEIVS RVFINVS, consul (suffectus circa a. 190) cum Septimio 
Severo qui imperavit vita Severi 4, 4. 

783 C. APPVLEIVS TAPPO, M. f., quaestor, tribunus plebis, aedilis, iudex 
quaestionis rerum capitalium, praetor V862 t. Aquileiensis suh finetn 
liberae rei puhlicae vel suh initium imperii Augusti positus, ut honores 
dx)cent, qui in titulo legitimo ordine inverso recensentur, nisi quod 
iudicis officium quasi extraordinarium extremo loco positum est, — 
Parentela cum hoc coniunctus, sed paulo antiquior videtur C. Appul- 
leus (sic) C. f. Tappo pontufex V861 t. et ipse Aquileirnsis = 1 1458. 

784 APPVLEIA VARILLA (Variliam codex Mediceus, Varillam correxit 
Nipperdey), sororis Augusti neptis Tac. a. 2, 50; filia Sex. Appuhi 
consulis a. 725 = 29 a. C, neptis pcr patrem Octaviae (maioris) sororis 
Augusti (mde in patre). Anno 17 rea facta lege maiestatis liberata, 
adulterii damnata est Tac. l. l. 

785 Apronianus, magisfratu functus, cui rescriptum est a. 238 cod. 
lustintan. 5, 75, 3. Fotest fuisse magisiratus municipalis, cum agaiur 
de tutorihus datis. 

— . . . IVS PEDO APRONIANVS. 

— (CASSIVS) APRONIANVS. 

— M. FVLVIVS APRONIA.NVS. 

— L. IVLIVS POMPILIVS BETVLENVS APRONIANVS. 

— C. NOVIVS RVSTICVS VENVLEIVS APRONIANVS. 

— M. REBVLVS APRONIANVS. 

— L. TVRCIVS FAESASIVS APRONIANVS. 

— L. VENVLEIVS APRONIANVS. 

— L. VENVLEIVS MONTANVS APRONIANVS. 

— L. VENVLEIVS APRONIANVS OCTAVIVS . . . 

— [V]ETVLENVS [a]PRONI[ANVS]. 

— C. VIPSTANVS APRONIANVS. - 

786 APRONtVS, Illvir a(ere) a(rgento) a(uro) f(Iando) f(eriundo) in nummis 
Cohenr Augustus n. 350^352. 370-375. 420^425. 530^535. — Cf nr. 789. 



i 



APRONIVS 120 APRONIVS 

787 L. APRONIVS, consul (suffectus) a. 8 p. C. cum A. Vibio Habito. 
Tituli: nmnoratur in titulis a fih'o (ledicatis X 7257 11 v. 2y ni v. 3 (1) 
(vide n. 790) et in titido Mogontiacensi Brambach, Inscriptiones JRhe' 
nanae 937 (2) mulieris cuiusdam civis Romanae nationis Nerviae in- 
munis benefic(io) [L.] Aproni. 

Nummi Africani: I) oppidi incerti (Clupeae?) sub Tiberio cusi 
permissu L. Aproni procos. III a) in parte a4versa cum capite et 
inscriptione Tiberii Mionnet VI p. 585, 26, MiiUer numismutique de 
Vancienne Afrique II p. 155 n. 331. 332, Cohen r p. 208 w. 216. 217 
(qui male legit PRO. COS. IIII), b) Drusi Caesaris Mionnet VI p. 585, 27, 
Mvdler II p. 155 n. 333, p. 156 n. 334, Cohen I p. 218 n. U. 15; 
II) ab ipso cusi in parte a<lversa exhibentes L. Apronius Hippone 
Libcra Mionnet VI 589, 49, Mtdler II p. 167 n. 378, Cohen Ip. 220 n. 2. 

In consulatu: L. Apronius fasti Capitol., L. AfrommixQ (sic) Digest. 
48, 18, 8, Apronius / 758 (? in tessera gladiatoria). — L. Apronius 
nummi, t. 2; Apronius 1. 1; L. Apronius sive Apronius apud scriptores. 

C. f., C. n. fasti Capitol. Potest triumvir monetalis sub Augusto 
fuisse cf. n. 786. Bello Dalmatico (a. 6 — 9 p. C.) insignis dux Velleius 
2, 116, 3; consul suffectus kal. luliis a. 8 v. supra; legatus Germanici 
propter res in Qermania gestas triumphalia insignia anno 15 meruit 
Tac. a. 1, 56. 72 cf. Vell. l. l. Romam reversus mense Septembri a. 16 
in senatu sententiam dixit Ta^. a. 2, 32. Proconsul Africae per trien- 
nium (a. 18—20) contra Tacfarinatem pugnavit Ta/^. a. 3, 21; 4, 13 
nummi, 1. 1 et ob res in Africa gestas triumphalia ornamenta iterata 
et statuam laureatam obtinuit ibd. 4, 23. A. 22 et 23 Romae in senatu 
sententiam dixit ibd. 3, 64; 4, 13, A. 28 legatus Qermaniae inferioris 
a Frisiis victus ibd. 4, 73; 11, 19 cf. 6, 30; ad hanc legationefn per- 
tinet t. 2. Ex verbis Taciti a. 6, 30 'Qaetulicus ea tempestate (a. 34) 

supcrioris Qermaniae legiones curabat proximo quoque exercitui 

per L. Apronium socerum non ingratus' de tempore usque ad guod 
Apronius legatione fimctus sit, nihil certi con^ludere licet. 

Apronia filia, Plautii Silvani uxor Tac. a.4, 22; altera filia Len- 
tulo Qaetulico nupta ibd. 6, 30 ; L. Apronius Caesianus filius. 

788 L. APRONIVS CAESIANVS, consul a. 39 cum C. Caesare II. Titulum 
dedicavit in monte Eryce X 7257. — In consulatu: L. Apronius 
Caesianus fasti Antiat. X 6638, acta Arval. VI 2029 ; A. 'Aitptovto^ 
KeXtavog ri Ksatiav^c iraditur Dio ind. l. 59, L. Apronius Dio 59, 19, 
ceterum Caesianus fasti. — In titulo nofnina perierunt; L. Apronius 
Tac. a. 3, 21, Dio 58, 19, 1, ubi vulgo legitur i<pefoaTO hl xal Aeoxtoo 
^T^iavoo, codex Ve^ietus (testc Boissevain ^lne^nosyne 1885 p. 314) ex- 
hibet xal Xooxtoo xal aeavou, Xiphilinus Kaatavoo, unde certum videtur 
Dionem scnpsisse Aeuxfoo Katatavou, item § 2 xaftcep Kaiatavcov (xal 
27)iavo)V vulgo) iS dxetvou icdvTcov xoiv cpaXaxpojv 6vo(iaCopivci)V. 

L. f., filius L. Apronii consulis a. 8 p. C. cf. tit., sub patre pro- 



APRONIA 121 AQVILA 

consule Africae militans (vixdum pueritiam egressus, ut ex tit apparet) 
contra Tacfarinatem prospere pugnavit a. 20 Tac, a. 5, 28, unde Vllvir 
epulonum factus Veneri Erycinae inter alia 'felicem gladium* et una 
cum patre effigiem Tiberii versibus dedicavit tit, Anno 32 praetor, 
cum Seiano familiariter usus esset et Tiberii calvitiem pubb'ce irri- 
sissety tamen a Tiberio contemptus evasit Dio 58, 19. Consul a. 39 
fc^i. — Ad eum pertinere videntur, quae refert Flinius n. h. 11, 313 
L. Aproni consularis viri filio detraetas adipes levatumque corpus 
inmobili onere. 

— L. IVLIVS APRONIVS MAENIVS AVITIANVS. 

— L. IVLIVS APRONIVS MAENIVS PIVS. 

— L. IVL(IVS) APRONIVS MAENIVS PIVS SALAMALLLA.NVS. 

— L. STERTINIVS QVINTILIANVS ACILIVS STRABO Q. CORNELIVS 
RV8TICVS APRONIVS SENECIO PROCVLVS. 

789 APRONIA, L. Apronii f. (cf n. 787), M. Plautii Silvani uxor a. 24 
a marito occisa Tac. a. 4, 22. 

790 Apronia m t servae VI 9849. 

— L.(?) IVLIA APRONIA ALFENA AGRIPPINA. 

— L. IVLIA APRONIA MAENLA. SALAMALLLAS. 

— LVCILIA APRVLLA. 

791 Apsaeus ('A({/aToc)9 Palmyrenus, postquam Aurelianus Zenobia victa 
exercitum in Europam reduxit, auctor seditionis extitit Zosimus 1, 60. 
JEundem memorari opinatur Wad<lington in t. PaJmyreno Lebas- Wad- 
dington 2582: 28irr[rjjLiov] 'A^aiov t6v icoXefnjv xal irpoora-njv -^ ic6Xic. 

792 APVDIVS Dio 53, 20 vide Sex. Pacuvius Taurus. 

— Apuleius vide Appuleius. 

793 Aquila, Maecenatis libertus Dio 55, 7, Sueton. Rel. Reifferscheidp.136. 

794 Aquila inter percussores imperatoris Gai loseph. ant. 19, 1, 14. 

— Aquila Fidus v. lulius Fidus Aquila. 

795 Aquila Romanus, rhetor lulius Rufinianus princip. ; scripsit de figuris 
sententiarum et elocutionis libellum, qui extat; citatur Gramni. Lat. 
IV 19, 32; VII 209, 18, fortasse in inscriptione Artis rhetoricae Clulii 
Vidoris p. 371 Halm (ubi traditur Aquili pro Aquilae). 

796 M. AQVILA. In fragmento fastorum coUegii alicuius VI 10288 II 8 

extant haec : M. Aquila P. N , uhi per consules annus quidam 

indicari videtur. 8ed cum plane incertum sit, num M. Arruntio .... 
consuli suffecto kal. lul. a. 66 omnino fuerit cognomen Aquilae, rectius 
quam de iUo, de quo cogitavit Mommsen, cogitari possit ds M. Aquila 
luliano P. Nonio Asprenate cos. a. 38. 

797 M. AQVILA IVLIANVS, consul a. 88 cum P. Nonio Asprenate. In 
consviaiu: M. Aquila lulianus VI 811, Frontin. de aquis 13, Dio ind. 

l. 59, M. Aqila (sic) I X 6638 fasti Antiatini, M. lulianus 

Dio 59, 9, Aquila lulianus Fr(mtin. de aquis 102, ceterum lulianus 
fasti. — C. f. Dio ind. l. 69. — Cf n. 796. 






AQVILA 122 AQVILIVS 

— P. Accius Aquila. 

— M. ANNAEVS MAXIMVS AQVILA FVLVIANVS. 

— Antoninus Aquiia. 

— Arruntius Aquila. 

— M. ARRVNTIVS AQVILA. 

— M. ArruntiuB Aquila. 

— CORNELIVS [A]QVILA. 

— C. Furius Sabinius Aquila Timesitheus. 

— lulius Aquila. 

— C. lulius Aquila. 

— P. lul(ius) Aemilius Aquila. 

— lulius Fidus Aquila. 

— Sempronius Aquila. 

— L. TERENTIVS AQVILA GRATTIANVS. 

— M. VALERIVS PAETVS AQVI[LA] vel AQVI[LINVS]. 

— VEDIV8 AQVILA. 

— M. VLPIVS TERTVLLIANVS AQVILA. 

— MEMMIA AQVILINA. 

— RVFIA AQVILINA. 

798 AQVILINVS, clarissimus puer VI 1350 t mutilus. 

— Q. ANTISTIVS ADVENTVS POSTVMIVS AQVILINVS. 

— L. EPIDIVS TITIVS AQVILINVS. 

— lulius Aquilinus. 

— Ti. lulius Aquilinus. 

— L. NAEVIVS AQVILINVS. 

~ L. NAEVIVS FLAVIVS IVLIANVS TERTVLLVS AQVILINVS. 

— L. PLAVTIVS AQVILINVS. 

— M. VALERIVS PAETVS AQVl[LINVS] vel AQVI[LA]. 

— C. VETTIVS AQVILINVS. 

799 *AQVILIVS. Nunmium, qui in parte adversa caput Septimii Severi 
exhibet (de adscriptione tacetur), in aversa fluvium barbaium, tres 
mulieres stantes et adscripta *Hy. 'AxoXfoo TpaiavoicoXixcov descripsit 
Vaillanty Numismata imperatorum eic, a populis romanae didonis 
graece loquentibus p. 81, unde pendent Echhel II p. 48, Mionnet Suppl. 
II p. 507, 1784. Vt hic nummus Traianopolis recie descriptus sit, 
Aguil(l)ius fuit legatus Thraciae sub Severo. At descriptio nummi, 
quem nemo unguam postea vidit, parum certa auctoritate nititur. 

800 Aquilius, primipilaris a. 69 Tac. h 4, 15. 

801 Aquilius, centurio notus caedibus senatoriis a. 193 vit. luliani 5, 8 
= vit. Nigri 2, 6. De M. Aquilio Felice n. 803 cogitari potesl. 

— CN. SERTORIVS BROCCHVS AQVILIVS AGRICOLA PEDANIVS SALI- 
NATOR IVLIVS SERVIANVS. 

802 Aquilius Bradua, cui rescripsit divus Hadrianus Vlpianus libro 
decimo de officio proconsulis Digest. 48, 20, 6. Praese.s provinciae 
alicuius fuisse videtur. 



AQVILIVS 123 AQVILIJVS 

— C. MAESIVS AQVILLIVS FABIVS TITIANVS. 

803 M. Aquilius Felix. Tiitdi: ipsi puhlice posittis ah Antiatihus X 6657 (1) 
t. Antiatinus, memofatur in epistula rationalium armo 193 ad eum 
data VI 1585 (2). — M. Aquilius Felix t. i, Aquilius Felix t. 2; 
M. f., tribu Fabia t. 1. Centurio frumentariorum , primus pilus 
legionis XI Claudiae, praepositus vexillationibuSy procurator operum 
publicorum a. 193 (cf. t, 2), procurator hereditatium patrimonii pri- 
vati, procurator patrimonii bis, praefectus classis praetoriae Raven- 
natis, a census (sic) equitum Romanorum t, 1. — Patronus coloniae 
Antii t. 1. Cf. n. 801. 

804 Aquilius Florus. Aquilii ('AxuXioi) Flori pater filiusque Antonii 
partes secuti post pugnam Actiacam capti sunt; cum Caesar alterum 
eorum, in quem sors incidisset, occidi iussisset, pater sponte carnifici 
se praebuit, filius dolore perculsus se interemit Dio 51, 2. 

805 L. AQVILLIVS FLORVS, Illvir (monetalis) in nummis circa a. 734 
= 20 cusis Cohen P Augustas n. 354-366 cf Eckhel VI p. 94-96. 

806 L. AQVILLIVS F[LORVS]. Titulus mutilus VI 2122: [L.] [Aquil]lius 

L. f. F[loru8] rex sacro[rum] a L. Aquilli uxor . . [Aquil- 

lius] [L.] f. Regulus vixit [Aquillius] [L. f ] Regulus pontif. 

f [quaesjtor Ti. Cae8a[ris] . . . Potest esse Illvir monetalis 

a. 734 = 20, qui praecedit. 

807 L. AQVILLIVS FLORVS TVRCIANVS GALLVS, hmoratus publice ab 
Atheniensihus t. hilingui Attico III 551 (cf Additamenta p. 985) 
= CIA III 578. 

L. f., tribu Pomptina, Xvir stlitibus iudicandis, tribunus militum 
legionis VIIII Macedonicae, quaestor imperatoris Caesaris Augusti, 
pro quaestore provinciae Cypri, tribunus plebis, praetor, proconsul 
Achaiae tit. 

808 Aquilius Niger citatur de rebus a. 711 = 43 Sueton. August. 11. 

809 Q. AQVILIVS NIGER, consul a. 117 cum M. Rebilo Aproniano. In 
consulatu: Q. Aquilius Niger X F^5 in tegula, eadem videtur X8093, 18; 
Q. A XIV 3577 = 4235; ceterum Niger fasti. 

8 1 Q. AQVILIVS NI6ER, proconsul Siciliae, avus Q. Fabi Caesili Titiani (per 
filiam ut videtur cf Ephem. ep. 4 jp. 154) X 7287 1. Panormitanus mutilus, 

— CN. CORNELIVS AQVIUVS NI6ER. 

811 Aquilius Orfitus, Cl(audiae) Bacchidis, clarissimae feminae, heres 
VI 1378 saeculi IL 

812 T. AQVILLIVS PROCVLVS. Tituli: ipse posuit uxori sepulerdlem X 
1699 (1) Puteolanum, memoratur in tifulo graeco Ephesino Waddington 
Fastes p. 171 = Wood, discoveries from the great theatre n. 1 (2). — 
Nummi Nacoleae Phrygiae cum inscriptione in parte adversa A6y- 
Nip. Tpaiav^c Kataap Ze. Fep. Aaxu, in aversa NaxoXlcov iid 'AxuXXfou 
IlpoxXoo Miormet Suppl. VII p. 603, 526, Waddington Fastes p. 171, 
Leahe num. hell. p. 86. 



A 



AQVILLIVS 124 AQVINVS 

T. Aquillius Proculus 1 1, AquilHus Proc(u)lu8 t 3, numm. — Con- 
8ul t, 1 (suffecius anno incerto saccuU priyni cxeuntis), proconsul t. 1 
Asiae a. 103/4 t. 2, numm. — XVvir 1. 1, — lulia Procu[li]na uxor /. 1. 

813 [AQVILLIVS] REGVLVS, [L. f.], pontif(ex) s , [quae]stor Ti. 

Caesa^ris] VI 2122 cf. n. 806. 

814 ... [AQVILLIVS] REGVLVS, [L ] f. VI 2122, Filius vidctur L. Aquillii 
Flori cf. n. 806. 

815 (AQVILIVS) REGVLVS (nomcn posuit Martialis 6, 38, 2), filius 
M. Aquilii Reguli, natus a. 87/88 ut apparet ex epigrammatc 6, 38, 
quod Martialis scripsit in 'parvum nec adhuc trieteride plena' ; puer 
mortuus est (sub initium imperii Traiani), cuius mortem pater im- 
modice luxit Plin. ep. 4, 2, 1-4; de vita eius librum ineptum edidit 
ibd. 4, 7. — Memoratur nomine mnisso ibd. 2, 20, 5. 6. 

816 Aquilius Regulus, iuvenis, discipulus Nicostrati rhetoris aetate 
Papiniani Papinianus Digcst. 39, 5, 27. 

817 M. AQVILIVS REGVLVS (M. Regulus Plin. ep. 1, 5, 1; 6, 2, 1, Aquilius 
Regulus Ta<). h. 4, 42, Regulus alibi\ frater maior (uterinus ut videtur) 
Vipstani Messallae Tac. l. l, annis extremis Neronis nondum senatoria 
aetate Q. Sulpicium Camerinum Plin. ep. 1, 5, Ser. Comelium Orfitum 
Tac. l. l., M. Licinium Crassum accusavit Plin. Tac.; a Nerone sacer- 
dotio ornatus Tac. l. l.; quaestorius a. 70, cum Curtius Montanus in 
senatu acerrime in eum inveheretur Tac. l. l. Tectiora scelera sub 
Domitiano commisit, Aruleni Rustici periculum fovit et libellum 
publicavit, in quo Rusticum et Ilerennium Senecionem insectatus est 
Plinium capitaliter apud centumviros lacessivit; post Domitiani mor- 
tem timidior PZm. ep. 1, 5, 1-3. A. 100 fuit in senatu ibd. 2, 11, 22. — 
Captator testamentorum ihd. 2, 20; mortem filii immodice inepteque 
luxit etiam libro edito Plin. ep. 4, 2; mortuus ibd. 6, 2. 

ludicia de eloquentia eius ibd. 1, 5; 4, 7; 6, 2; pra^dicatur sive 
mcfnoratur Martial. 1, 12, 8; 1, 82, 4; 1, 111; 2, 74; 2, 93; 4, 16, 6; 
5, 10, 2; 5, 28, 6; 5, 63, 4; 6, 64, 11; 7, 16; 7, 31. Nominatur apud 
Martianum CapcUam 5 p. 432, intcUcgendus est Tac. dial. 15 ('fratris 
tui eloquentia'). 

— M. METILIVS AQVILLIVS REGVLVS NEPOS VOLVSIVS TORQVATVS 
FRONTO. 

— M. IVLIVS AQVILLIVS TERTVLLVS. 

— L. FVLVIVS C. BRVTTIVS PRAESENS MIN VALERIVS MAXI- 

MVS POMPEIVS L VALENS CORNELIVS PROCVLVS . . . AQVILIVS 

VEIENTO. 

818 Aquilia, adulterii delata cum Vario Ligure a Tiberio exilio punita 
est a. 25 Tac. a. 4, 42. 

— IVLIA AQVILIA SEVERA AVGVSTA. 

819 Aquinus, primipilaris Martial. 1, 93. 

— CORNELIVS AQVINVS. 



ARAJBIANVS 125 ARBRONIVS 

820 Arabianus ut inimicus imperatoris OpeUii Macrini numoratur in 
epistula ficta Diadumeniani vit. Diadumen, 9, 1. 

— Claudius Arabianus. 

— CN. CLAVDIVS SEVERVS ARABIANVS. 

— DOMITIVS ARISTAEVS ARABIANVS. 

— Flavius Arabianus. 

— SEPTIMIVS ARABIANVS. 

— M. VLPIVS ARABIANVS. 

821 Aradio, quem imperator Probus in Africa singulari cortamino occidit 
honoravitque sepulcro ingenti vit. Probi 9, 2. 

822 L.(?) ARADIVS ROSCIVS RVFINVS SATVRNINVS TIBERIANVS. Tituli: 
publice ei positus a Privematihis X 64S9 (1) Privemas descriptus a 
Marinio, euius particulam quae extat inter urbanos VI 1695 Henzcn 
descripsit errore, quem correxit Additam. p. 855; idem memorari videtur 
in t. BuTlemi VIII S. 14470 filiae P. Aradi Rosci Rufini Saturnini 
Tiberianici, ubi certe cum Mmnmseno corrigendum est TIBERIANI C. I. 
Nam quod L Schmidt propter diversitatefn praenomifiis hofnines t. Pri- 
vematis et BuUonsis patretn filiumque vcl potius fratrcs intellegendos 
esse statuit , veri non simile vidctur duos homincs nobiles polyontjmos 
saeculi posterioris non nm praenomine distinctos fuisse. Probabilius 
ergo in altcro utro titido erratum cssc in praenomine ponemus. 

Clarissimus iuvenis t. 2 clarissimus vir 1. 1. Triumvir (sic) stlitibus 
iudicandis, sevir equestrium turmarum, quaestor candidatus; augur, 
curio ; patronus Privcrnatium t.l. Pater [Aradiae] Ros[ciae] . . ne . . . e . . . 
Calpurniae Purgiliae t. 2. — Litteras utriusque tituli esse aevi posterioris 
adnotarunt qui edidenmt. Sed nihH est cur inde ad saeculum IIII de- 
scenderc cogamur, cum praeter Aradios Hufinos huius saectdi, quos com' 
posuit Henzen CIL VI p. 367, notus sit Q. Aradiu^ Rufinus sodalis 
Augustalis a, 219 cf. n. 823. 

823 Q. ARADIVS RVFINVS, (sodalis Augustalis Claudialis) cooptatus a. 219 
VI 1984. 

824 Q. ARADIVS RVFINVS, consul (suff. a, inccrto tertii fere saeculi) Soli 
et Lunae dedicavit t. Thuburnicenscs VIII S. 14688. 14689 (= 10602). 

825 [ARADIA] ROS[CIA] . . NE E . . . CALPVRNIA PVRGILIA, daris- 

sima puella, filiaP. Aradi Rosci Rufini Saturnini Tiberiani VIII S. 14470 
t. BuUensis. 

— Vulcacius Araricus. 

826 AratuUa, cuius frater in Sardinia exulabat Martial. 8, 32, 2. 

827 Arbandes, Abgari regis (cf. A 5) fiHus in deliciis Traiani, a patre anno 
114/115 ad imperatorem missus Dio 68, 21, Suidas s. v. axpa, iXXopia. 

— C.(?) PETRONIVS ARBITER. 

828 *Arbronius (? Arbronum vel Abronum traditur^ nomen gentile cor- 
ruptum est) Silo, *pater huius Silonis qui pantomimis fabulas scripsit', 
auditor Poroii Latronis Seneca suasor. 2, 19. 



i 



ARCANYS 126 ABCHELAVS 

— Arcanuft vide L. AEMILIVS ARCANVS. 

829 ARCESILAVS, consul a. 267 cum Paterno fasti. 

830 Archelaus, rex Cappadoeiae. Tituli: honoraius est t. Atticis nmtilis 

CIA III 545 (1) [paai)via Ka;r]i:a5oxiac xat ztfi xpaxetac Ki^oxia? 

i\[p/£Xaov] [^tjX^iratpiv . , , et 546 (2) , , ., [PaoiX^a j\p])f^Xaov ^tXo^irarptv] 
. . . . , memoraiur in tiiulis Atticis Archelai filii CIA III 548 (3) et 
[GlaphyraeJ filiae 549 (4). 

Nummi: I) Drachmae argenieae exhihentes in parte adversa caput 
regis diadematum, in aversa paoi/.ecoc 'ApxeXdoo ^iXoiraxpiooc to5 xTtotoo, 
m campo numeros annoruni regni, quorum ultimus adhuc inventus est p.^' 
= 4J2 Eckhel III p. 201, Mionnet IV p. 453, 67. 69. 70, Suppl. YII 
p. 722, 26, Imhoof ' Blumer , Poriratkopfe auf antiken Munzen tab. 
V 31. II) Nummi Mazacae in adversa cum capite JBercuIis, m aversa 
cum manic Argeo ct inscriptione ^aaiX^cuc 'ApxeXaoo et annorum regni 
usque dd jx' = 40 Mionnet IV p. 443, 68, Beinach Revue numismcUique 
1886 p. 463. 

Originem duxit ab Archelao Mithridatis duce, qui contra Sullam 
pugnavit; nepos Archelai raariti Berenices, qui in Aegypto occisus est; 
filius Archelai Comanorum saccrdotis, qui a Caesare sacerdotio privatus 
est (Cic. ad familiar. 15, 4, 6, Appian. Mithridatica 121), et Glaphyrae 
scorti Straho 17, 1, 11 p. 796, Dio 49, 32. Antonius triumvir amore 
Glaphyrae captus (cf. versus Augusti apud Martialem 11, 20, 3) a. 718 
= 36 Ariarathe rege pulso regnum Cappadociae Archelao donavit 
Strabo 12, 2, 11 p. 540, Dio 49, 32, qui annum indicat cf, Tac. a. 2, 42 
^Archelaus quinquagesimum annum Cappadocia potiebatur^ uhi Taci- 
tum ad initium imperii Tiherii recurrere paiet ex iis quae sequuntur: 
'ut versa Caesarum subole imperium adeptus est\ Cum de anno ex 
his testimoniis constet, Appianus heU. civ. 5, 7 quod de Antonio a. 713 
= 41 in Asia ag nte scripsit otTQTet iriXeoi xal paoiXeGoftv, iv \kkv Kaic- 
raooxfa 'AptapdihQ Te xal 2iatvvT[], wv T(p l\afvviQ oov^tcpaSev i^ Ti)v paotXeiav, 
xaXfjC o£ cpaveiar^c tt^c [A>)Tp6c toD Staivvoo FXayopac minus accurate rem 
tractavit. 

Rex Cappadociae Antonio contra Caesarem bellum gerenti copias 
adduxit Pluiarch. Anton, 61. Post pugnam Actiacam Caesar ei regnum 
concessit Dio 51, 2. Anno 734 = 20 Augustus ei Ciliciam asperam 
(cf. t. 1) cum oris maritimis et Armeniam minorem donavit Straho 
13, 1, 4 p. 535; 12, 3, 29 p. 555; 14, 5, 6p. 674, Bio 54, 9; Elaiussam 
insulam Ciliciae sedem regni constituit et in honorem Augusti Sebasten 
appellavit Straho 12, 2, 7 p. 537, loseph. ant. 16^ 4, 6; huc spectat, quod 
in nummis I appellatu/r xTfaTr^c. Glaphyram filiam (ex uxore priore, 
cuius nomen ignoraiur) Alexandro Herodis Magni filio in matrimonium 
dedit (circa a. 737= 17) loseph. ant. 16, 1, 1; immixtus inde discordiis 
domus Herodis loseph. ant. 16, 8, 6, hell. 1, 25, 1 sqq. ; ant. 16, 10, 1, 
hell. 1, 26, 4 ; ant. 16, 10, 7, hell. 1, 27, 2. Py thodoridem per matrem 



ARCHELAVS 127 ARCHELAVS 

Antoniam neptem Antonii triamyiri, quae nupta fuerat Polemoni regi 
Ponti , post necem mariti (occisi circa a. 7461747 = 617 cf. P 405) 
uxorem duxit Straho 12, 3, 29 p, 356. 

Tiberius, qui civilibus officiorum rudimentis Archelaum Augusto 
cognoscente aliquando defenderat Sucton, Tiber, 8, regem in odio 
habuit, quod eura Rhodi agentem monitus ab intimis Augusti nullo 
oificio coluerat; itaque regnum adeptus Archelaum Romam matris 
littcris elicuit; quo cum venisset, in senatu ob crimina, quae finge- 
bantur, accusatus est (ad quam acctisationem . pertinrre videtur, quod 
Philostratus vit.Apollonii 1, 12 5cn6?Y Archelaum cum praeside quodam 
Ciliciac in Romanos coniurasse) \ angore perculsus, simul fessus senio 
finem vitae sponte an fato implevit anno 17 Ta^i. a. 2, 42, Stwton. 
Tiber. 37, Dio 57, 17, Regnum in provinciam redactum est Tac, 
Sueton , Dio h l., praetcrea Strabo 12, 1, 2 p. 534, Eutrop. 7, 11, Victor 
Caes. 2, 3, Epitonie 2, 6, Rufius Festus 11, Ijydus de magistrat. 3, 57. 

Archelaus 6 x^P^TP^^?^^ "^^fi ^'^^ 'AXeJotvopoo iraxr OsiarjC* y^j^ Diogenes 
Laert. 2, 4, 17; Archelaus rex auctor Plinii Plin, n. h. l. 8. 9. 18. 37, 
citatur ibd. l. 37 (dc gemmis), 46. 95. 104. 107; lubae et Archelai regum 
libri citantur Solin. 52, 19 qui locus non ex Pl nio sumptus est. 

Archelaus filius t. 3. cf. n. 831, Tigranes regis Archelai pronepos 
(scilicet per Glaphyram aviam) Tac. a. 14, 26. 

831 Archelaus, Archelai regis (ultimi Cappadocum) fAxmpublice honoratus 
t. Attico CIA III 548; ^Cietarum (cf. Wilhelm Mitth. a. Oestr. 1894 
p. 1, Clitarum traditur) natio Cappadoci Archelao subiecta' Tac. a. 
6, 41 sub a. 36, unde Archelaus fdius, postquam regnum Cappadociae in 
provinciam redactum est, Ciliciam Tracheam, quam pater ab Augusto 
acc^rat, retinuisse videtur. 

832 Herodes Archelaus. In nummis (cf. Madden, Coins of the leics 
p. 115-118) dicitur Herodes; *Hpc68rjC o IlaXaiaxTvoc Dio 55, 27; ceterum 
Archelaus ev. Matth. 2, 22 et apud scriptores reliquos. 

Herodes Magni ex Malthace Samaritana filius, frater maior (loseph. 
bell. 1, 32, 7; 1, 33, 7) Herodis Antipae Ios(ph. ant. 17. 1, B. L f[ 7, 
28, 4; cum Philippo fratre Romae educatus post necem *• ■ j :i uh ''t 
Alexandri (anno fere 747 =^ 7 a. C.) a patre domum rcv. n .. w lul 
quem Antipater utrumque calumniari studet, id. ant. 1?, j., ^; Ld:, 1, 
31, 1. Testamento supremo Herodis rex ludaeae constitutus post mortem 
patris (a. 750 = 4 a. C.) appellatione regia abstinuit, dum Augustus 
eam concederet id. ant. 17, 8, bell. 1, 33, 7-9. Postquam seditionem 
populi armis repressit, Romam profectus est id. ant. 17, 9, 1-3, bell. 
2, 1, 1-3. Quo cum Antipas et Philippus fratres simul venissent de 
regni hereditate certaturi, pra6terea legatio populi ludaeorum, Arche- 
laus apud Augustum ab adversariis acerrime accusatus a Nicolao 
Damasceno defensus est; inde Augustus statuit, ut Archelaus dimidiam 
partem regni Herodis, ludaeam et Idumaeam et Samariam cum eth- 



-/ 



ARCHELAVS 128 ARELLIVS 

narchae appellatione acciperet id. ant 17, 9, 4-7. 11, 1-4, heU. 2, 2, 
1-7. 6j 1-3, Nicdlaus Damascerms FHG. III fr. 5. 'Hpa>8r^c i^dpxrs 
in nummis cf. Madden l. l., rex minus accurate loseph. ant 18, 4, 3. 
Hiericunte palatium restituit et vicum Archelaidem palmis inclitum 
(cf. Plin, n. h. 13, 44) condidit loseph. ant. 17, 13, 1. Mariamme uxore 
priore repudiata Glaphyram Archelai regis Cappadocum filiam, quae 
antea Alexandro Herodis filio, dein lubae regis Mauretaniae nupta 
ab hoc dimissa fuerat (falso vidua lubae a losepho dicitur), in matri- 
monium duxit id. ant. 17, 13, 1. 4, bell. 2, 7, 4. Anno 6 p. C. a prin- 
cipibus ludaeorum apud Augustum accusatus Romam evocatus et 
Viennam in exilium actus est id. ant. 17, 13, 2-3, bell. 2, 7, 3, Dio 
55, 27 (nomine omisso Strabo 16, 2, 46 p. 765). — Memorari videtur 
in t. PalaeMinensi mutilo CIG 453? Additam. p. 1179 .... i\pxeX«£q> 
of(j) *Hp(o[ooo] . , . ., qua^ mentio quo pcrtimierii, non iam perspicitur. 

833 Archelaus, Archelai ethnarchae (n. 832) procuTator loseph. ant. 17, 13, 2. 

834 us Archelaus, subpraefcctus (vigilum) Epheni. ep. 7, 1215 L 

Ostiensis. 

— P. AELIVS AELIANVS ARCHELAVS MARCVS. 

— CORNELIVS ARCIIELAVS. 

— T. FLAVIVS ARCHELAVS. 

— FL(AVIVS) ARCHELAVS CLAVDIANVS. 

— T. FLAVIVS ARCIIELAVS CLAVDIANVS. 

— lulius Archelaus. 

835 Archias, faber breves lectos fecit Porphyrio p. 273 ed. Meyeri inter- 
pretans Archiacis lectis Horatii epist. 1, 5, 1. 

— Flavius Archippus. 

836 ...ARCIANA, clarissima femina, uxor (Statilii) Barbari VI 1522; 
supplcndum viddur [M]arciana. 

837 Arellius ut homo ditissimus nominatur Horat. sat. 2, 6, 78. 

888 Arellius Fuscus, rhetor. ex Asia oriundus Seneca controv. 9, 29, 16; 
in primum tetradeum dcclamatorum aetatis Augusti refertur id. conr- 
//.;/ i.y "^. dicebat suasorias libentissime ct frequentius graecas 

4'r!.ji Ljiiii.t. ,•!, suasor. 4,5; solebat ex Vergilio multa trahere, ut 
Ma<'.< j=;iM ii v.rirat id. suasor. 3, 5; auditores eius Papirius Fabianus 
<»t Ovidiuij '/. ontrav. 2 pr. 1. 5; 2, 2, 8, 9. ludicia de eloquentia 
eius id. suasor. 2, 10; 3, 7, controv. 2 pr. 1. — Sententiae, colores, 
divisiones ein^ passim apudSenecam, citatur praeterea Scneca epistAO, 9. 

839 Arellius Fuscus, *vidimus et ipsi Arellium Fuscum motum equestri 
ordine ob insignem calumniam, cum celcbritatem adsectarentur adu- 
lescentium scholae, argenteos anulos habentem' Plinius n. h. 33, 152. 
Quac cum ad rhetorem aetatis Augusti referri vix possint, pertinent 
fortasse ad filium; rhetori enim filium cognomincm, rhetorem et ipsum, 
fuisse inde apparet, quod saepe (cf. indicem Kiesslingii p. 531) apud 
Senecam rhetorem illi additur 'pater\ 



ARELLIVS 129 AREVS 



840 ARELLIVS FVSCVS, consularis primae sententiae, qui in locum Vale- 
riani successerat m senatm constilio trig. tyr, J21, 3, qxiod suh Gallieno 
conditum esse fingitur, 

841 ARELLIVS FVSCVS, proconsul Asiae, cui a. 275 successit Falconius 
Probus vit. Aureliani 40, 4. Ad eum Waddington fastes n. 178 rettulit 
t. urhanum CIG 5993 = IGI 10.25, quem dedicarunt 'ApeXXtoi [Sejoor^poc 
xal Oooffxoc, coniectura incerta; nam quae de Arellio Vopiscus refert, 
omnino suspicione non carent, quippe quae inserantur in relatione inter- 
regni ittius quod dicitur sex mensium post neeem Aureliani, de quo 
vide suh M. Claudio Ta^ito. 

842 Arelliu8(?) Fuscus citatur tnt. trig. tyr. 25, 2 secundum coniecturam 
Sahnasii, traditur Dagellius; at vide, ne TreheUius Pollio omnino 
finxerit auctoretn, quem de Teirico iuniore laudat, et nomina pro 
lihidine composuerit, 

843 Arellius [Sejverus, Arellii [Se]veru8 et Fuscus dedicarunt Serapidi 
titulum urhanum CIG 5993 = IGI 1025. 

844 Aretas, regulus quidam Arabum, propinquus Obodae regis Nabatae- 
orum, Aelium Gallum, cum a. 730 = 24 in Arabia bellum gereret, 
amice excepit Straho 16, 4, 24 p, 781. 

845 Aretas, rex Nabataeorum. De titulis nummisque eius ef. von Gutschmid 
apud Euiing, Nahatdische Inschrifien p. 85. In tiiulis aramueiee 
scriptis dieitur Charithath (nnnn) rachem-*ammeh id est ^qui diligit 
poptdum^ = cpt/xOTraxpic. Antequam regnum iniret, Aeneas nominatus 
est loseph. ant. 16, 9, 4. 

Post Obodae mortem regnum Nabataeorum capessivit (circa annum 
fere 9 a. C. cf. Gutsehmid l. l.) loseph. ant. 16, 9, 4, ab Augusto 
regnum ei confirmatur id. ant. 16, 10, 8, 9; itjaD ^b» (= rex Nahor 
iaeorum) in titulis nummisque; Syllaeum apud Augustum accusavit 
id. ant. 17, 3, 2, hell. 1, 29, 3. Quinctilio Varo legato Syriae cum 
contra ludaeos post Herodis mortem rebellantes exercitum duceret, 
auxilia misit id. ant. 17, 10, 9, hell. 2, 5, 1. Fib*a, quam Herodi 
Antipae tetrarchae in matrimonium dederat, a marito repi:r'. .m 
eiecta Aretas bellum Antipae intulit; qui proelio ab Ard:. xntJ., 
(suh finem imperii Tiherii) a Tiberio auxih'um petiit id. ant. /**' V / 
Vitellius a Tiberio contra Aretam exercitum ducere iuf j- m: i 
Tiberium mortuum esse in ludaea cognovisset, copias reduxit 
id. 18, 5, 3. Procurator (Iftvapxr^c)Aretae civitatem Damascum tenuit, 
quo terapore Paulus apostolus inde fugit Paulus ad Cor. 2, 11, 32, 
id est circa annum fere 39. Annus quadragesimus octavus regni 
Aretae memoratur in iitulis Euting nr. 16 et 17, uhi numeri liiieris 
perscripti sunt. 

846 Areus (^pstoc), philosophus, civis Alexandrinus, cuius gratia Alexan- 
driae patriae captae a. 724 = 30 Caesar se parcere dixit Dio 51, 16, 
Plutarch. Anton. 80, praecfpta rei p. gerendae 18, 3, apophthegmaia reg. 

Prosopographia Irop. Rom. I. 9 



ARGAITHVS 130 ARIOBARZANES 



p.207A, luUanus epist, 51 p. 484 A; amicus et magister Augusti 
Sueton. Aug, 89, Plutarch. Anton, 80, lulianus Caes.p. 326 B; Liyiara 
de morte Claudii Drusi consolatus est Seneca dial, VI 4-5; 6, 1; prae- 
ceptor Maecenatis Aelianus var, hist. 12, 25. Tyjv ArYuirrov liriTpoTreusiv 
irapiQTT^aaTo lulianm epist ad Thenustium p. 265 C. 266 A; (Augustus) 
Iv HixsXfqL ^psiov dvTl ©soocipou xaTSdTr^as SioixtjTt^v [PlutarchJ apo- 
phthegni. reg. p. 207 B, — Dionysius et Nicanor filii eius Sueton.August, 
89. — Menioratur apud StrahovKm 14, 5, 4 p. 670, Plutarchum Anton, 
81, Dionetn 52, 36, Marcum d<; laoT^v 8, 31, lulianum epist. 51 p. 434 A. — 
Idem vidi^tur Areus rhetor Quintilian. institut. 2, 15, 36; 3, i, 16, 

847 Argaithus, dux Gothorum lordanes Getic. 91, cf. Argunt. 

848 Argentarius, Qraecus, discipulus et imitator Cestii Pii, rhetor Seneca 
controv. 9, 3, 12-13; iudicia de eloquentia eius ihd. et controv. 9, 2, 22; 
sententiae, colores, divisiones passim apud Scnecam. — Duhium est, num 
idemsit M. Argentarius, euius epigrammaia multa extani in Antho- 
logia graeca. 

849 ARGENTARIA POLLA (Polla Argentaria Statius silv. 2 praef., PoUa 
apud Martialem), uxor Annaei Lucani poetae, cui scripserunt in diem 
natalem mariti mortui Martialis epigrammata Martial. 7, 21-23, Statius 
genethliacon Stat. silv. 2, 7; patrona Martialis Martial. 10, 64. Me- 
moratur Sidon. Apoll. epist. 2, 10, 6, carm. 23, 166. 

850 Argentocoxus, Britannus quidam aetate Septimii Severi Dio 76, 16, 

851 Argivus (sic Sueton,, Argius Tac^ 'ApYeioc Plutarch.), libertus et 
dispensator Galbae corpus patroni occisi scpulturae dedit Sueton. 
Galha 20, Plutarch. Galha 28, Tac. h. 1, 49. 

852 Argolicus, Laconis filius, e primoribus Achaeorum, Pompeiae Ma- 
crinae maritus, a Tiberio afflictus Tac. a. 6, 18. 

853 Argunt, Scytharum rex aetate Gordiani III vit. Gordian. 31, 1. Ar- 
gaithum verum esse nomen docet MilUenhoffin indicelordunised. Momms. 
p. 146; sed num idem sit Argaithus dux Gothorum lord. Getic. 91 
atque ille Argunt, id quod contendit von Gutschmid, incertum est. 

^r>4 Arcrynnii^ puer L. Arruntii Stellae, ut videtur Martial. 7, 15, 5; cf. 
if, >■ ar:-: '< ^nt Fricdldnder. 

rXi:> ,\)\.\y •'^■U.vCE, clarissima femina X 1689 t. Puteolanus. 

^Ct' ^ . ' !• l.i. . iibertus ex dom^ imperatoria (*vester'), quem procurationem 
petentem Fronto M. Aurelio Caesari commendat JVowfo adM. Caemrem 
5, 37 p. 87 N. 

— T. Ant(onius) Cl(audius) Alfenus Arignotus. 

857 Ariobarzanes, rex Mediae Atrotapenae, deinde et Armeniae maioris. 
'A me gentes Parthorum et Medorum per legatos principes earum 
gentium reges petitos acceperunt — — Medi Ariobarzanem regis 
Artavasdis filium, regis Ariobarzani nepotem' Augustus in indice rerum 
gestarum c. 33. Filius ergo Artavasdis regis Medorum, qui ah Artaxe 
regno ptdsiis est cf. infra n. 955; quem Artaxe occiso, qui per annos 



ARIOBARZANES 131 ARISTIDES 



fere 724-734 = 30-20 a. C. et Armeniae et Mediae rex fuerat (Dio 
54, 9), AugusttiSy cuniArmeniam Tigrani traderet, Medis petentihus regem 
dedit, C. Caesar a. 753 = 1 a. C. in orientem profectus Armeniis^ 
cum in Parthos inclinassent, Ariobarzanem regem dedit Monum. Ancyr. 

e. 27 cf, Tac. a. 2, 4: *C. Caesar Ariobarzanen origine Medum 

ob insignem corporis formam et praeclarum animum volentibus Armeniis 
praefecit.' Contra quem a. 755 = 2 p. C. Armeniorum pars bellum 
movit, quo C. Caesar apud Artagira vulneratus est Dio 55, 10, Haud 
ita multo post mortuus est Dio, Tac. l. l. Filius Artavasdes infra 
n. 957; ex posteris eius videtur [lujlius Ariobarzanes, qui sequitur, et 
[C. lulius] Artabasdes n. 959, 

857a [lujlius Ariobarzanes, ['lo6]Xioc 'AptoPapCav[r^c p]a(JiXla>c iVpto- 

pa[pCavoo] .... fuit o£6c vel Ixifivfii vel simile quid IGI 989 t. urha/nus 
mutilus. 

858 Ariogaesus, rex Quadorum bello Marcomanico captus et ab impera- 
tore M. Aurelio Alexandriam missus Dio 71, 13. 14. 

— Aurelius Aristaenetus. 

— C. SALLIVS ARISTAENETV8. 

— DOMITIVS ARISTAEVS ARABLANVS. 

858a [Ar]istides, procura[tor] .... III 6071, fragmentum t. Ephe^ini aetatis 
Septimii Severi. 

859 R Aelius Aristides Theodorus, rhetor. Titulus eius Alexandrinus 
CIG III 4679, quem ei posuerunt yj tt^Xic xwv 'AXsSavSp^wv xal 'Kpfiou- 
TToXic % [isifaXr^ xal t) PooXtj twv 'Avxivoewv v^oiv *KXXi^va>v xal ol Iv t(3 
^ikza rrfi AJyutctoo xal ot t^v 9rjPaixiv vo|iiv ofxoGivTS? ''RXXr^vsc. Alter 
titulus, qui traditur esse in basi statuae eius CIG III 6026, a Ligorio 
fictus est cf. IGI 156*. 

Flena nomina exhihet tit. Aelius Aristides ipse se dicit in in- 
scriptione orationis (41) ad imperatores Marcum et Commodum missae 
I p. 762 ed, Dindorf et in enarratione oraculi cuiusdam I p. 540, 
Theodori nomen post morbum ipse sibi indidit Arist. I p, 518. 526. 
Apud scriptores semper Aristides. 

Oriundus fuit ex civitate Mysiae Hadrianis Philostrat, vit. soph. 
2, 9, (Sopatri) Proleg. III p. 737, Suidas s. v. 'Apt(jTst8r^c- Filius 
Eudaemonis Proleg, ihd., Suidas; zht EuSatfAovoc sPcs Eu8ai}jiu>v Philo- 
strat. l, l, (inde Nicephorus schol, in Synesium p. 423 ed. Petaviaruie 
Synesii). Patrem civitatem romanam accepisse ah Hadriano, cum 
urhem iUam conderet, ex nominihus filii fit veri simile; Aristidem certe 
civem Romanum fuisse docet nomimm ratio, Grammaticam didicit 
sub Alexandro Cotiaeensi (cf. A 363), in cuius honorera mortui 
scripsit iirl 'AXs^avSpq) iTrtTGtcpiov orat, 12 I p. 134 sqq. Rhetoricae 
magistro usus est (Antonio) Polemone Smyrnaeo Suidas, Proleg. 
p. 737, praeterea Athenis audivit Herodem Atticum, Pergami Aristo- 
clem Suidas, Philostrat l. l. Adulescens itinera suscepit in Aegyp- 



ARISTIDES 132 ARISTIDES 



tum Arist. orat 48 II p. 437, PhUostraL ; dein Romam ibd. I p. 4(16. 
481. 482. 511. In eo itinere gravissimo morbo correptus per tre- 
decim annos, postea per quattuor peste laboravit ihd. I p. 470. 
474-476. 

Ab imperatore eiusque filio (sdlicet Pio et Marco) immunitatem 
accepit Arist. I p. 624. Proconsules Asiae lulianus ArM. I p. 534, 
Qlabrio I p. 530. 531, Severus / p. 505. 523, Quadratus / p. 116. 451. 
521. 523. 531 honorifice eum tractaverunt Litterae (Avidii) Helio- 
dori praefecti Aegypti ad eum datae / p. 524. Imperator Marcus 
cum Commodo filio (a. 176) eum Smyrnae audivit Fhilostrat. l. /., 
Proleg. p. 738 cf. Arist. orat. 22 I p. 439. 440. Cum Smyrna urbs 
a. 178 terrae motu graviter perculsa esset, Aristides oratione ad 
imperatores missa (orat. 41 I p. 762) effecit, ut Marcus urbem 
restaurandam curaret; multis inde honoribus Aristides a*Smyrnaeis 
affectus est Philostrat. l. l. cf. Aristidis orat. 20. 21 I p. 424 sqq. 
Vitam usque ad Commodi regnum produxit Suidas. Ad Commodum, 
cum solus imperium teneret, misit orationem (22 I p. 439), quae 
inscripta est Ilpoccpcovr^iixic 2}jLupvatoc de restitutione urbis. 'ATroftavsiv 
hk tiv 'Api(JT£t3r^v o{ |jiiv ofxot YP«<pouaftv, of 8i iv 'Itovta, ixr^ ptcuaavtot, 
oi jjtkv £ci^xovxof ^aatv, of o^ dY/oG tcov epoofj.T^xovTa Philostrat. l. l. 

Pracdicatur vcl memoratur Philostrat. vit sophist. 2, 23, 2, Lihan, 
TTpi? 'AptaTsior^v uirep Tiov ipxr^cJTtov ed. IteisJce III p. 347 sqq. , epist. 
530. 546. 884. 1348. 1351 ed. Wolf, Ennap. vit sophist p. 488. 494 
ed. II Boissonade, Synes. Dio p. 40 cd. Petav., epist. 101 Epistologr. 
graec ed. Herchcr p. 699, Aeneas ep. 18 ibd. p. 29, Procop. ep. 116 
ihd. p. 578, Phot hibl. cod. 158 p. 101 ed. Beclcer (ubi iudicium Phry- 
nichi repetitur), cod. 246-248 p. 400 sqq., cod. 265 p. 491. 492; epi- 
grammata in eum scripta Anthol. Pat 16, 315. 320j Proleg. p. 741. 

Chronologiam vitae Aristidis post Massonium (Aristid. ed. lepp 
I post praef.) accuratius explicare studuerunt Waddington M(moires 
de Vlnstitut XXVI 1 (1867) p. 203 sqq. cf Fastes n. 138. 140. 142. 
143. 144 et W. Schmid Rheinisches Muscum XL VIII (1893) p. 79 sqq. 
(cf. et Keil Hermes XXV (1890) p. 316). Ac Waddingtonii quidmi 
disputatio, quae in anno procon^lari luliani (vide infra Sfih M. Claudio 
luliano) definiendo posita est, parum certo fundamento nititur, ut recte 
exposuit Schmid; ipsius autem computationes falsas esse inde efficitur, 
quod verba Aristidis I j^). 524 Jr.iofToXal Tcapa t(ov paofiXeaiv toO ts auTo- 
xpotTopo? auToG xal toG icai56c, ut cas litteras ad a. 165 referret, ita 
tractavit (p. 76), ut tria ultima tamquam glossema temere ciccret et 
Trapa t<ov paoftXlwv interpretaretur ^e domo imperatoria^ . At re vera 
non possunt non intellegi Antoninus Pius AugusUis et M. Aurelius 
Caesar. Totam illam quaestionem ccrte solvere vix licehit, nisi titulo 
novo annus proconsularis unius ex illis praesidibu^ , quos memorat 
Aristiihs, sine duhio constituatur. 



ARISTIDES 183 ARISTOBVLVS 



859a Marcianus Aristides (sic versio syriaca apologiae, cetertm Aristides), 
Atheniensis, philosophus Christianus eodem tempore, quo et Quadra- 
tuS; librum pro Christianis compositum imperatori Hadriano dedit 
Ensehius hisL eccles. 4, 4, Hicronymus chron, ad a. Ahr, 2142, vir. 
ill. 20 II p. 847 ed. Vallarsi , epist. 70 ad Magnutn I p. 426. Reli- 
quias coUcgerunt Harris et liobinson, Text and studies contributimis 
to biblical atid patristic littcrature 1 1; varsionem syriacam germanice 
iranstulit Baabe, Textc und Untersuchungen eur Geschichte der alt- 
christlichen Litteratur IX. Ex versione syriaca (cf. Raabe p. 25) 
apparet ifiscriptioneni apologiae hanc fere fuisse: auxoxpaTopi Tfrcj) 
*A6ptavcjJ l\vTtt)Vivq> HspaaTcp Kiaepet Mapxtavic /\pi(JTetOT|C 'A&y^vaioc cpiX6- 
(Jo<poc5 minus accurate in versione armeniaca "^imperatori Hadriano 
Cacsari\ Vnde patet scrijytorcs christianos neglegentcr librum ad 
Pium missum reitidissc ad P. Aelium Hadrianum. — De sententiis 
Arisiidis cf. Hamack, Lehrbuch der Dogmengeschichte /' p. 482 sqq. 

860 M. Aristius Fuscus. Praenomen extat in inscriptione Horat. carm. 1, 22 ; 
Fuscus Horat. carm. 1, 22, 4, epist 1, 10, 1; Aristius ibd. v. 44; Fuscus 
Aristius sat. 1, 9, 61. Amicus Horatii Horat. sat. 1, 9, 61 sqq. ; 1, 10, 
83, ad quem scripsit carmen 1, 22 et episiulam 1, 10. Grammaticus 
Acro ad epist. 1, 10, 1 (II lu 421 H.) et ad sat. 1, 9, 62, Porphyrio 
ad sat. 1, 9, 60; scriptor comocdiarum Porphyrio ad epist. 1, 10, scriptor 
tragoediarum codices quidam Acronis ad cpist. 1, 10. Quae Ofunia sunt 
fidei incertac. 

861 Aristo^ lepidus philosophus, qui in gestationc dissercbat^ hoc enim 
ad edendas opcras tempus cepcrat; de cuius sccta cum quacreretur, 
Scaurus ait *utiquo Pcripatcticus non est' ; de codem cum consu- 
leretur lulius Graecinus, vir egregius, quid sentirct, 'non possum, 
inquit, tibi dicere, nescio enim, quid dc gradu faciat^ tamquam de 
cssedario interrogarctur Scmxa episi. 29, 6. Cum (Mamercus) Scaurus 
(cf. A 280) a Tiberio a. 82 occisus sit, Graecinus (cf 1 231) a C. Cae- 
sare, cfficitur hunc Aristoncfn fuisse philosophum Peripateticum, qui 
Romae aeiaie Tiberii docuii. Eundem memorari opinatur Zeller, Philo- 
sophie der Griechm II^ 2 p. 926 adn. 3 in scholiis Simplicii ad 
Cat.63b 10, 66 a 38. 

— CAECILIVS ARISTO. 

— Claudius Aristo. 

— TITIVS ARISTO. 

— Tussanius Aristo. 

862 Aristobulus, Herodis et Mariammes prioris filius, Alexandri frater 
cf. Schiirer, Geschichie di^s judischen Volkes I p. 337 sqq. Circa a. 731 
= 23 Herodes fratres Komam misit loseph, ant. 15, 10, 1; post quin- 
qucnnium fere in patriam reduxit et Aristobulo Bcreniccn Costobari 
et Salomes Herodis sororis filiam in matrimonium dcdit id. ant. 16, 
1, 2 cf. 18, 6, 4. Calumniis, quas Salome contra filios Mariammes 



ARISTOBVLVS 134 ARI8T0NICE 



spargebat; lacessitus Herodes Antipatrum filium relegatum ad aulam 
revocayit et honoribus provexit, unde discordiae inter patrem et filios 
Mariammes ortae sunt id. cmt 16, 3, beU. 1, 23, 1-2. Quae cum Anti- 
patro auctore crescerent in dies, Herodes in Italiam profectus (a. fere 
742 — 12) filios secum adductos Aquileiae apud Augustum accusavit, 
sed ab imperatore in gratiam reducti sunt id. ant 16, 4, 1-4, hell. 1, 
23, 3. Domum reversi denuo inimicitias exercebant, quas in tempus 
Archelaus composuit id. ant. 16, 8, 6, bell. 1, 25, dum Herodes Aristo- 
bulum et Alexandrum crimine parricidii in vincula coniecit id. ant. 
16, 10, bell. 1, 27, 1. De consilii sententia, quod Berytum convocarat, 
damnati et apud Sebasten occisi sunt a. fere 747 = 7 id. ant. 16, 11, 
1-7, bell. 1, 27, 2-6, (Nicolaus Damascen. de vita sua fr. 5 FHG. III, 
Strabo 16, 765). 

Liberi Aristobuli: Aristobulus, (lulius) Agrippa (I rex), Herodes 
rcx Chalcidis, Herodias, Marianmie loseph. ant. 18, 5, 4, beU. 1, 28, 1. 

863 Aristobulus (lunior additw in epistula Claudii loseph. ant. 20, 1, 2), 
filius Aristobuli et Berenices, nepos Ilerodis Magni, frater Agrippae (I) 
regis et Herodis regis Chalcidis loseph. ant. 18, 5, 4, beU. 1, 28, 1. 
lotapen Sampsigerami regis Emesenorum filiam in matrimonium duxit 
id. ant. 18, 5, 4. (Pomponium) Flaccum legatum Syriae Agrippae 
fratri infensum reddidit id. ant. 18, 6, 3. A. 40 apud P. Petronium 
legatura Syriae cum aliis ludaeis deprecatus est, ne statua Gai in 
templo Hierosolymitano ponerotur id. ant. 18, 8, 4. Privatus obiit 
lotape fih'a surda relicta id. beU. 2, 11, 6. 

864 Aristobulus, filius Ilerodis regis Chalcidis ex uxore priore Mariamme, 
nepos Aristobuli (n. 862)y pronepos Herodis Magni loseph. ant. 18, 5, 
4; 20, 5, 2, beU. 2^ 11, 6. Salomen filiam Herodiadis et Herodis fiHi 
Herodis Magni, quae nupta fuerat Philippo tetrarchae Trachonitidis, 
post mortem mariti uxorem duxit id. ant. 18, 5, 4. Anno 54 Nero 
minorem Armeniam ei cum insignibus regiis mandavit Ta^. a. 13, 7, 
loseph. ant. 20, 8, 4, beU. 2, 13, 2. Anno 60 pars Armeniae (maioris) 
ei concessa est Tac. a. 14, 26. 

Idetn videiur Aristobulus rex Chalcidices aetate Vespasiani loseph. 
beU. 7, 7, 1 (cf. Schurer, Geschichte des jiidischen Volkes I p. 607), ad 
quem pertinet nunimus in parte adversa exhibens paotXeo)? 'Apt(jTopo6Xoi> 
Jt. iCS in aversa IYto) OOecjiraatava) auToxpotTopt (jepaarrco de Saulcy, Mi- 
latiges de Numismaiique III p. 339 sqq., Babelon Revue fmmisfnaiique 
1883 p. 145, Imhoof-Bluniir, FortrdtJcopfe auf antiketi Mimzen p. 44. 

— AVRELIVS ARISTOBVLVS. 

— CLAVDIVS ARISTOCLES. 

— Petronius Aristocrates. 

865 Aristomachus, tribunus praetorianorum sub Elagabalo vit.Ulaffab.14, 8, 

— M. ANTONIVS [a]R[IS]TO[MENES]. 

— VLPIA ARISTONICE. 



ARISTVS 135 ARMINIVS 

— FL(AVIVS) ARISTVS. 

— T. FL(AVIVS) ARISTVS VLPIANVS. 

866 ArioSy centurio a ludaeis (a, 750 = 4 a, C.) occisus loseph, ant. 17, 
10, 7, bell. 2, 4, 3; 3, 5, 1. 

867 ARMENIVS BROCCHVS, proconsul (provinciae alicuius ortentalis ut 
ex contextu apparet, fortasse Achaiae), epistula Domitiani ad eum de 
liberis expositis Plin. ad Traian. 65. 66. 

868 ARMENIVS PEREGRINVS, praetor a. 213, pro magistro fratrum Ar- 
valium VI 2086, frater Arvalis adest in coUegio a. 213. 218. 221 
71 2086. 2104. 2106 acta Arvalium. 

869 ARMENIVS PEREGRINVS, consul a. 244 cum Fulvio Aemiliano. In 
consulatu: Armenius Peregrinus VI 1447, cc^crum Pcregrinus /ew^/. — 
Armenius Peregrinus, vir clarissimus, consul ordinarius FT i55i. 
Filius videtur Armenii Peregrini praetoris a. 213. 

870 ARBfENIVS PEREGRINVS, vir clarissimus V 6181 t. Mcdiolanensis. 

871 ARMENIVS PERE[GR]INVS (? rieiacoveivov Waddington), 6 XaiiTrpixaToc, 

(fuit vel aoptXTjTixoc vel 6iraTix6c) CIG 4435 = Lebas-Waddington 

1472 t mutilus Pompeiqpoli repertus. 

871a ARMENIVS PISONINVS cf n. 871. 

872 Armentarius, murmillo Cassio Severo simillimus Plin. n. h. 7, 55 = 
Solinus 1, 82. 

873 Armillatus nominatur ut delator luvcnal. 4, 53; 'potentes apud Do- 
mitianum hi: Armillatus sicut Marius Maximus scribit^ schol, 

874 Arminius (sic Tacitus, Velleius; duce Armenio codex Nazarianus 
Flor. 2, 30, Armeno Bantbergensis ; Apfiivioc Strabo, Dio), Cheruscus 
Velleius 2, 105, 1, Tac, a, 11, 16; 'iuvenis genere nobilis, manu fortis, 
sensu celer, ultra barbarum promptus ingenio, Sigimeri principis gentis 
eius (scil. Gemianorum) iilius, ardorem animi cultu oculisque praeferens, 
adsiduus militiae nostrae prioris (scil. expeditionum a. 4-6 p. C. cf. Vell. 
2, 105 sqq,) comes (cf. Tac. a. 2, 10 ^ut qui romanis in castris ductor 
popularium meruisset'), iure etiam civitatis romanae equestris con- 
secutus gradus' Velleius 2, 118, 2 (ubi iraditur Romae eius equestris 
consequens gradus lectione corrupta nec certe restituta). Civitate 
donaium et praenotnm romanum et nomm gentilicium habuisse cerium 
est, sed utrum huic Arminius geniilicium fuerit an cognomcn cx nomine 
primario germanico rofnanum in niodum transformaium, cerie nequit 
diiudicari. Quamquam mulio probabilius est Arminium ex u>su aeiaiis 
Augusti nonmi lulii accepisse et Arminii cognomen habuisse, ut siaiuit 
Hiibficr Uermes X (1876) p. 393 sqq., lidmische Hmschafi in Wesieuropa 
p. 153; cf. de nomine Arminii L. Schmidt Gcrmania 1883 p. 342, 1884 
p. 416, 1891 p. 315, Much Zciischrift fiir deuisches Alierthum 1891 
p. 379, Kossinna Indogermanische Forschungm II p. 174. 

Anno 9 p. C. Germani Arminio duce coniuratione inita P. Quinc- 
tilium Varum legatum exercitus Germanici cum tribus legionibus 



ARMINIVS 136 ARMINIVS 



totidemque alis et sex cohortibus circumventum trucidaverunt VeUeias^ 
2, 117-119, Bio 56, 18-22, Florus 2, 30 cf. Strah. 7, 1, 4 p, 291, 
Tac. a. 1, 55. 59. 62; 2, 88. Boiocalus Ampsivariorum princeps 
rebelHone Cherusca iussu Arminii vinctus Tac. a. 13, 55. Anno 14 
contra Qermanicum et A. Caecinam pugnavit Tac. a, 1, 55-68; res 
ab eo anno 16 contra Romanos gcstae ibd. 2, 9. 10, 12-17. 21. 
Anno 17 cum Cheruscis contra Maroboduum regem Marcomanorum 
arma sumpsit, e cuius regno Suebae gcntes, Semnonos ac Longo- 
bardi ad eum defecere; magno proelio ambiguo eventu utrimque 
certatum est ihd. 2, 44-46. Arminius abscedentibus Romanis (scil. e 
Germania Transrhenana) ct pulso Maroboduo regnum affectans liber- 
tatem popularium adversam habuit; petitusque armis cum varia for- 
tuna certaret, dolo propinquorum cecidit; liberator haud dubie Ger- 
maniae et qui non primordia populi Romani, sicut alii reges ducesquc, 
sed florentissimum imperium laccssierit, proeliis ambiguus, bello non 
victus; septem et triginta annos vitae, duodecim potentiae explevit 
caniturquc adhuc barbaras apud gentes Tac. a. 2, 88. 

Occisus ergo videtur circa annum 19, sub quo anno Tacitus morteni 
memoratj quamquam accurate in illum ipsum annum cadere mortem 
ideo jyro certo poni nequit, quod Tacitus, postquam rcperisse se apud 
scriptores temporum Tiberii Adgandestrium xrrincipeyn Chattorum lit- 
teris ad Tiberium datis opcram suam ad Arminium veneno tollendum 
frustra obtulisse rettulit, elogium illud Arminii quasi appendicetn libro 
secundo annalium addit. Quod autem viri docti quidam 'duodecim 
potentiae annos' Arminii necesse esse computari inde a clade Variana 
dixerunt, a vero abhorrent; nam conferentibus nobis quae Tacitus 
a. 11, 16 refert 'eodcm anno (^ 47 p. G.) Cheruscorum gens regem 
Romae petivit amissis per interna bella nobilibus et uno reliquo stirpis 
regiae, qui apud urbem habebatur, norainc Italicus; paternum huic 

genus e Flavo fratre Arminii' cerium videtur Tacitum priore 

loco de principatu quodam hereditario stirpis regiae cogitasse, quein 
Arminius patrc mortuo apud Chcruscos obtineret. 

Mater Arminii ut viva a. 16 memoratur Tac. a. 2, 10; frater cogno- 
mento Flavus ibd. 2, 9. 10; 11, 16. 17; Inguiomerus patruus ibd. 1, 
60; 2, 45; uxor Thusnelda Segestis Cheruscorum principis filia Strabo 
7,1,4 p.292, quam alii pactam Arminius rapuerat Tac. a. 1,55 
nomine omisso. Quamquam Tacitus a. 2, 58 Segestem aptid Germanicum 
dicentem facit ^ergo raptorem filiae meae violatorem foederis vcstri 
Arminium apud Varum, qui tum exercitui praesidebat, reum feci*, ita 
ut Arminius Thusneldam ante cladem Varianam rapuisse videatur, tamen 
ne nimis oratione ea nitamur, monent quae praecedunt in ipsa enarra- 
tione Taciti c. 55: 'Varus fato et vi Arminii cecidit; Segestes, quam- 
quam consensu gentis in bellum tractus (scilicet quod fuit inde ab 
anno 9) discors manebat auctis privatim odiis, quod Arminius iiliam 



ARMINIVS 137 ARRECINA 



eius alii pactam rapuerat\ Et cum gravida esset Thusfielda anno 15, 
quo a Germcmico capta est (Tac. a. 1, 57), paulo ante a. 15 Arminius 
eam rapuisse mdetur, — In captivitate uxor tilium peperit Tac, a. 1, 58, 
cui nomen fuit Thumelicus Strabo L l. 

— [Annius?] Arminius Donatus. 

— [C.] ANNIVS ARMINIVS DO[NATVS]. 

875 C. ARMINIVS GALLVS memoraiur in t graeco Epliesino Wood, dis- 
coveries, inscriptions frofPi the site of the tcmple of Diana n. 12, Legatus 
pr. pr. Pedanii Fusci Salinatoris proconsulis Asiae (siib initium impcrii 
Traiani) tit. 

876 Arnuphis, magus Aegyptius aetate M. Aurelii Dio 71, 8. 0. 

— Naevius Arpinianus. 

877 Arpus, princeps Chattorum anno 16 p. C. Tac. a. 2, 7. 

878 Q. ARQVINIVS , [pr(aetor)] (aerarii) a. 20 in fastorum fragmento, 

gui curatorum scribarum quaestoriorum fuisse ridentur CIL I^ p. 74. 

879 M. ARRECINVS CLEMENS, cos. I (suff. a. 73 ut videtur), cos. II (suff. 
a. incerto.) Mcmoratur in t. urbano VI 199 (1) , in fistulis urbanis 
Lanciani sylloge aquar, 1, 5. 7 (2. 3. 4), in fistula Ariminensi XI 
428 (5). 

In consulatu: [M.] Ar[reci]no [Clemcnte] . . M cos VI 2016 

fasii fcriarum Latinarum; [M.] Arrecino Cleraentc II L. fiaebio Ho- 
norato cos. XII 3637. — M. Arrecinus Clemeus t. 3, M. Arricinus 
Clemens 1. 1. 4, , . .. cinus Clemens t. 2, Arrecinus Clemens Taciius, 
Suetonim. 

Filius (M. Arrecini Clementis) pracfecti praetorio sub Gaio, quam- 
quam senatorii ordinis, a Muciano a. 70 praetorianis pracpositus Tac. 
h. 4, 68, Consul I coUega incerto a. 73 ut videiur, cum praccedant 
consules a. 72, consul II cum L. Bacbio Honorato a. ineerto v. suprn. 
Consularis ab imperatore Domitiano damnatus Sueion. Domiiian. 11. 
'Permissu M. Arricini Clementis' t. 1 magistraiu urbano fungentis, 
praetura ut videtur. — Adiinis Vespasiani Tac. l. l. scilicet per Arre- 
cinam Tertullam sororem. 

880 M. Arrecinus Clemens. Nomina omitiunt Taciius et Suetonius, Cle- 
mens apud losephum; M. Arrecinus in tiiulis libcrtorum Arrecinae 
TertuUae filiae, ef. n. 882. 

Eques Romanus, praefectus praetorio sub imperatore Gaio Tac. 
h. 4, 68, Sueton. Tit. 4, loseph. ant. 19, 1, 6; pater M. Arrecini Cle- 
mentis consularis cf. n. 879; Arrecinae TertuIIae Sueton. l. l. ef 
Tacitum l. l. diceniem fdium 'domui Vcspasiani per adtinitatem 
innexum'. 

881 M. Arrecinus Clemens vix(it) annos . . . [C]ornelia OccI[la] (uxor) .... 
Ephem. ep. 8, 79 t. Eubensis muiilus. 

882 ARRECINA TERTVLLA. Ipsa posuit iiiulos libcrtis M. Arrccino Mc- 
liori VI 12355 (1), Arrecinae Gnomae VI 12357 (2). - Arrecina Tcr- 



ARRIANVS 138 ARRIVS 

tulla 1 1. 2. Sueton. TiL 4. — Filia (M. Arrecini Clementis) praefecti 
praetorio sub C. Caesare, uxor prior T. Vespasiani qui imperavit, 
defuncta sub Nerone Sueton. L l. 

— C. SVLPICIVS ARRENIANVS. 

883 ARRIANVS, dtw consulares cognofnines metnorantur in titulo Eleusinio 
'EcpTjpieplc dpxaioXoifixi^ 1883 p. Ul n. 15: Ixifovov rfi\ duifaT^a 8ooiv 
6icaT(t)v Appiavwv KXr^jievnaviQV. 

884 Arrianus, iure consultus citatur ab Vlpiano Digest. 5, 3, 11 ex Iibro 
secundo de interdictis ; 28, 5, 19 ; 43, 3, 1, 4, a Paulo Digest 38, 10, 5 ; 
44, 7, 47. 

885 * Arrianus, rerum scriptor Graecus citatur vit Maximini 33, 2, Gor- 
dian, 2, 1, Maximi et lialbini 1, 2. Herodianum inteUegendum esse 
cum int^ omnes fere cmistet , auctori vitarum illarum praeter ccteros 
levissimo an librario cuidam vitium tribuendum sit, in medio relinquen' 
dum est. 

886 ARRIANVS APER VETVRIVS [S]EVERVS, consul (suffectus anno 

incerto), XV sac. fac. (sic), praetor peregrinus, t[rib. pl. ?] . . . . tribunus 
militum legionis XV Apolli[naris] .... XIV 3587 t. Tiburtinus muttlus. 

887 ARRIANVS SEVERVS, praefectus aerarii pronuntiavit ex constitutione 

divi Traiani (Abumius) Valer^ Digest. 49, 14, 42. Fuit ergo 

praefectus sub Traiano aut Hadriano aut Antonino Pio; nam divus 
additamentum potest esse Valentis. 

— L. ANNIVS ARRIANVS. 

— ANTONIVS ARRIANVS. 

— CL(AVDIVS) ARRIANVS. 

— L. CLAVDIVS ARRIANVS. 

— FLAVIVS ARRIANVS. 

— Matuinis Arrianus. 

— L. SERGIVS ARRIANVS. 

— C. STATIVS CAPITO ARRIA[NVS]. 

888 Arrionilla, Timonis uxor rogatu Aruleni Rustici a Plinio apud cen- 
tumviros defensa Plin. tpist. 1, 5, 5. 

889 ARRIVS, consul maritus Publianae cx posteris Scipionum in tittdo 
sqndcrali uxoris graecis versibus coticvjito urbano IGr 11960 - CIG 6275. 
Vxor eadein videtur quac Oscia Modesta Cornelia Publiana, avia M. 
Fl. Arrii Oscii Honorati VI 1478. 

889a *ARRIVS, ARRIO . . VIR in versu ultimo tesserae gladiatoriae 1 757 ; 
lectio est corrupta. 

890 ARRIVS ANTONINVS, consul I (suff.) a. 09, II (s^ff, a. incerto). 
Consul suff. ex kalendis luliis in Septembres a. 69 cum Mario Celso 
Tac. h. 1, 77; semel atque iterum consul Plin. epist. 4, 3, 1, bis consul 
vit. Pii 1, 4. Proconsul Asiae Plin. epist. 4, 3, 1, vit. Pii 3, 2. — 
Anno 96 Nervam amicum in senatu miseratus est, quod imporarc 
coepisset vit. Pii 1, 4, (Vict.) Epitome 12. — Scripsit epigrammata 



ARRIVS 139 ARRIVS 

graeca et iambos Plin, qnst. 4, 3; 4, 18; 5, 15. Plinius ad eum scripsit 
epist, 4y 3; 4, 18; 5, 15. — Maritus Boioniae Procillae, pater Arriae 
Fadillae, avus matemus imperatoris Antonini Pii vit. Pii 1, 4. MortuO; 
cum nepos imperium iniisset^ statua decreta est vit. Pii 5, 2. 

891 ARRIVS ANTONINVS, patruus ct tutor Arrii Honorati aetatc Septi- 
mii Severi Vlpianus Digest. 36, 1, 38, 1. Fortasse filttis C. Arrii 
Antonini n. 894. 

892 ARRIVS ANTONINVS, . . . (milia nummum) *quae ex sententia Aemili 
Frontonis clarissimi viri postea deindc Arrii Antonini clarissimi viri 
rei publicae Tif(erni) Tib(crini) numcrata sunt', memorantur in titulo 
ibidem reperto XI 5939. Quis ex Arriis Antoninis intellegendus sit, 
non liquet 

893 C. ARRIVS ANTONINVS, legatus Augusti pr. pr. (Daciae) in titulo 
Dacico pro salute eiusposito ArchdologischrEpigraphische Mittheilungen 
aus Oesterreich 1890 p. 194, 14 = /// S. 12574. 

894 C. ARRIVS ANTONINVS. Tituli: ei positi sunt t. Concordiensis V 
1874 (1) et Cirtensis, cuius initium periit, VIII 7030 (2); ipse dedi- 
cavituxori t. Thamugadensem VIII 2390 (3); memoraiur in aciis Arva- 
lium VI 2100 (4) , in t. Amasiae rcperto CIG 4168 (5), in Tyancis 
CIG 4193 (6), Bulletin de correspondance Ucllenique VIII (1883) 
p. 320 (7). 

C. Arrius Antoninus t. 4. 7, [C.] Arrius Antoninus t. 1, Arrius 
Antoninus alibi. Patris nomen periit in t. 1, tribu Quirina t. 1. — 
Clarissimus vir t. [3]. 

IIII vir viarum curandarum, tribunus laticlavius legionis IIII 
Scythicae t. 1. 2, quaestor urbanus t. 2 (ofnissum in t. 1), sevir 
equitum Romanorum t. 2 (equestrium tunnarum t. i), acdilis curulis, 
ab actis senatus t. 1. 2; praetor cui primo iurisdictio pupillaris a 
sanctissimis impcratoribus (= Marco et Vero a. 1611169) mandata 
est 1. 1 = [praetor] curatoribus et tutoribus dandis primus constitutus 
t. 2; iuridicus per Italiam regionis Transpadanac primus t. 1. 2 (sub 
Marco et Vero ut ex t. 1 ajrparet), quo spectant cpisiulae Froniimis 
ad eum datae de causa Volumnii Serefii Concordiensis Fronio ad 
amicos 2, 6. 7, de causa Baburianae ibd. ep. 8, et ad, cundem magis- 
traium referendum videtur in t. 1: qui providentia maximorum im- 
peratorum missus urgentis annonae difiiculitates iuvit ct cosuluit 
(sic) securitati fundatis rei publicae (Concordiensium) opibus; prae- 
fectus aerari Saturni (anie a. 169) t. 1. 

Consul suffectus circa a. 170 sub Marco. Legatus Cappadociac 
t. 5. (cf. Marquardt, Bomische Staatsverwdliung I^ p. 372 adn. 3) 6. 7; 
in t. 5 M. Aurelius dicitur Sarmaticus, quam appeUaiionem a. 175 
recepit cf. EcTchel VII p. 62. Proconsul Asiae vit. Commodi 7, 1 circa 
a. 185; ad hunc magis quam ad proconsuletn cognominem (n. 890) rct- 
tulerim, quae narrat Tertullianus ad Scapulam 5: Arrius Antoninus 




ARRIVS 140 ARRIVS 

in Asia cum persequeretur instanter, omnes illius civitatis Christiani 
ante tribunalia eius se manu facta obtulerunt; tum ille paucis duci 
iussis reliquis ait & SeiXot, ei Mktxe, diroOvi^tTxsiy , xpr^fjLVOuc t) pp6)(ou^ 
Ixeie. A. 186 Romae fuit L d. Helvius Pertinax cum Perenne occiso 
(a. 185) Britanniae praepositus esset, dictus est insimulasse apud Com- 
modum afFcctati impcrii Antistium Burrum et Arrium Antoninum r/7. 
Fertinac. 3. Insidiis Cleandri (a. 189 interfedi) fictis criminibus in 
Attali gratiam, quem in proconsulatu Asiao damnaverat, occisus est 
vit, Cotnmodi 7, 1. 

Frater Arvalis a. 161/169 1. 1, a. 186 t. 4; augur, sodalis Marcianus 
Antoninianus t. 2. — Curator Ariminensium , curator civitatum per 
Aemiliam t. 2; patronus Concordiensium t. 1, patronus IIII coloniarum 
(Cirtensium) t. 2. — Calpurnia Quadratilla uxor t. 3. 

895 C. ARRIVS ANTONINVS tnetnoratur in t. Cirtensi VIII 7032 (1) 
Antoniae Satuminae; idetn videtur, pro cuius sdlute iwsitus est t. 
VIII 8241 (2) Numidicus repertus eo loco, qui hodie dicitur Kaf 
Taztrout , cum in vicino pago dlter titulus Antoniae Satuminae extct 
VIII 8280. 

Tria noniina exhihet t. 1, Arrius Antioninus t. 2, Clarissiraus 
vir, frater Arriorum Maximi et Pacati; matertera eorum Antonia L. 
fil. Saturnina, coniunx C. Arri Pacati t. 1. — Num idan sit atque 
unus ex Arriis Antoninis qui praecedunt, disccrni nequit. 

— T. AVRELIVS FVLVVS BOIONIVS ARRIVS ANTONINVS. 

— *Arrius Aper vide Aper. 

896 L. ARRIVS ATILIVS SABINVS, L. Arri Plariani Aufidi Turbonis filius, 
tribu [Ca]milia, patronus coloniao (Pisauri) t. Pisaurcmis XI 6332, 
Idem videtur L. Arrius Sabinus patronus coloniae in t. Pisaurensi 
Arriae Sabinae filiae XI 6203. 

897 [AjRRIVS AVGVR, consul a. 121 cum M. Annio Vero II III S. 12283, 
ceterum Augur fOrSti. 

898 ARRIVS BALBINVS, vir clarissimus X 3800 t. Campanus. 

899 T. ARRIVS BASSIANVS, elarissimus vir, curator operum publicorum 
a. 199 VI 1352. 

900 C. ARRIVS CALPVRNIVS FRONTINVS IIONORATVS. Tituli ei positi: 
III S. 6810. 6811. (= III 289. 290). 6812 (1. 2. 3) AntiocJieni plane 
gemelli, nisi quod diversi vici Antiochiae Pisidiae dcdicarunt ; VI 3827 (4) 
urbanus mutilus. 

Nmnina plcna exhihent t 1. 2. 3, . Arr .... [C]alpu [Ho]no- 

ra[tu8] t. 4. C. f., tribu Quirina t. 1. 2. 3. Clarissimus vir t. 1. 2. 3. 
m vir monetalis aere argento auro flando feriundo t, 1. 2. 3. [4], ad- 

[lectus] [ab imp ] [intc]r pat[ricios] t. 4, quacstor candidatus 

t 1. 2. 3. 4, praetor candidatus t. 1. 2. 3, consul t. 1. 2. 3 (suffectus 
anno incerto). — Augur; patronus coloniae (Antiochiae) 1. 1. 2. 3. — 
Potest idem esse Arrius Uonoratus n. 902. 



ABRIVS 141 ARRIVS 

901 CN. ARRIVS CORNELIVS PROCVLVS, consul (suff.) a. 145 cura D. 

lunio Menioratur in titulo Cyaneae reperto Lebas-Waddington 

1286 = CIG 4303 h Add. p. 1140 (1); in t. mausolei Rhodiopolitani in 
Lycia Reisen im sudtrestlichen Kleinasien II p. 87 sqq. col. VII f (2). 
VIII a (3). VIII g (4). IX h (5); in actis Arvalium BuUeitino comu- 
nale 1886 p. 361 (6) = Ephem. ep. 8 p. 332. 

Plena nomina exhibet 1. 1, Cn. Cornelius Proculus in considatu 
t. 6, prarterea t. 5 ; Cornelius Proculus t. 2. 3. 4. — Lcgatus Aug. pr. 
pr. (Lyciae) sub Antonino Pio' 1. 1-5, circa a. 1401142 ut videtur ex 
t. 2-5. Consul (suff.) XVI n. lun. a. 145 t. 6. — Idmi videiur Cor- 
nelius Proculus, cui imperator Antoninus Pius rescripsit Vlj)ianus 
I>igest. 2, 8, 7. 

902 Arrius Honoratus, *divu8 Severus in persona Arrii Honorati pupilli 
decrevit, qui Arrio Antonino patruo et tutori suo restituerat' (heredi- 
tatem) Vlpianus Bigest. 36, 1, 38, 1. Cf. n. 900. 

903 ARRIVS MAXIMVS, clarissimus vir, cum fratribus Arriis Antonino 
et Pacato memoratur in titulo Antoniae Saturninae materterae VIII 
7032 t. Cirtensis. 

904 M. ARRIVS MAXIMVS, M. f., III vir capitalis, praefectus equitum, 
quaestor pr. pr., aedilis cu[r X 5911 t. Anaf/ninus mutilus. 

905 Arrius Menander, iure consultus, consiliarius principis (Scvrri vel 
suecessorum) Vlpianus Digest. 4, 4, 11, 2. Scripsit sub Severo ct An- 
tonino (Bigest. 49, 16, 13, 6) de re militari libros IV indcx Florentinus 
Bigest., qui citantur passim in Bigestis. Fragmenta collegit Lenel, 
Palingenesia I p. 695 sqq. 

— M. NONIVS ARRIVS MVCIANVS. 

— M. FL(AVIVS) ARRIVS OSCIV[S] IIONORATVS. 

906 ARRIVS PACATVS, clarissimus vir, cum fratribus Arriis Antonino et 
Maximo memoratur in titulo Antoniae Saturninae materterac VIII 7032 
t. Oirtensis. 

907 C. ARRIVS PACATVS, maritus Antoniae Saturninae VIII 7032 t. Cir- 
tensis; balineum Pacatianum (Cirtae fecit) VIII 7031. 

— M. NONIVS ARRIVS PAVLINVS APER. 

908 L. ARRIVS PLARIANVS AVFIDIVS TVRBO, (tribu Camilia cf fdinm, 
origine Pisaurensis ut videtur), praetor designatus, patronus coloniae 
(Pisauri) ; pater L. Arrii Atilii Sabini t. Pisaurensis XI 6332. 

909 L. Arrius Primus, frater L. Arrii Secundi V 4322 t. Brixiensis. 

— M. MESSIVS RVSTICVS AEMILIVS AFER CVTIVS ROMVLVS PRI- 
SCLANVS ARRIVS PROCVLVS. 

— M. CVTIVS PRISCVS MESSIVS RVSTICVS AEMILIVS PAPVS ARRIVS 
PROCVLVS IVLIVS CELSVS. 

910 L. ARRIVS PVDENS, cos. a. 165 cum M. Gavio Orfito. In consulatu: 
L. Arrius Pudens /// dipl. mil. 45, VI 164, ceterum Pudens fasti. 



ARRIVS 142 ARRIA 

911 M. AR[RIVS] PV[DENS?] VICIRIVS, M. fil., M. [nep.], M. pro[nep.], 
tribu Fal.; M. Vicirius, vir clarissimus , frater X 3S45 t. Campanus 
mutilus. 

912 M. ARRIVS RE frater Arvalis a. incerto Traiani VI 2077 ada 

Arvalium. 

913 L. Arrius Secundus, procurator Augusti, frater L. Arrii Primi V4S22 
t. Brixiensis, 

914 C. ARRIVS SPEDIVS ACTIANVS, clarissimus vir X 1121 t. Abellinas. 

915 Arrius Varus sub Corbulone in Armenia militavit, *idem secretis 
apud Neronem sennonibus fcrebatur Corbulonis virtutes criminatuSy 
unde infami gratia primum pilum adepto laeta ad praesens male 
parta mox in pemiciem vertere'. Tac. h. 5, 6. Dux Antonii Primi 
contra Vitellianos ibd, et 3, 16. 61. 63. Vitellio occiso praefectas 
praetorio ihd. 4, 2; praetoria insignia ei decreta ibd. 4, 4; potentia a 
Muciano fracta ibd. 4, 11. 39 ; praefectura praetorii ablata annonae 
a Muciano praefectus est ibd. 68. — Nominatur Tac. h. 3, 64. 

Num idetn sit Arrius Varus praefectus cohortis sub Domitio Cor- 
bulone a. 59 Tac. a. 13,9, est cur dubitari possit, quoniam primi- 
pilatus dignitas infarior est praefectura. Itaque Nipperdey ad Tac. 1. 1. 
hunc patrcm illius fuisse statuit. Sed quamquam Taciti verba (*primum 
pilum adeptus') sinc duhio significant Varum tunc primum ad primi' 
pilatum pervenisse, tamen re vera fieri potuit, ut Varus ex praefecto 
iteratum primipUatum (cf. CIL V 867) acciperet. Munus aliquod 
superius vclut procuratoris vcl praefecti vigil. Varo a Nerone datum 
et hist. 3, 6 erratum csse sive a Tacito sive a librariis propter verba 
'laeta ad praescns' coniecit 0. Hirschfeld. 

916 ARRIA (maior), Caecinae Paeti uxor, filium marito aegrotante mortuum 
clara sepelivit Plin. epist. 3, 16, 3-6; maritum Camillo Scriboniano 
occiso in urbem tractum comitata id. 3, 16, 7-9; cum marito ipsa se 
interfecit a. 42 id. 3, 16, 6-13; 6, 24, 5, Tac. a. 16, 34, Dio 60, 16 
(Zon. 11, 9), Martial. 1, 13. Socrus Thraseae Plin. epist. 3, 16, 19, vit. 
Persii Sueton. rel. p. 75 Reifferscheid; Persius puer versus in eam 
scripserat ibd. Filia Arria (minor). — Vt exemplar optimae coningis 
nofuinatur in versibus X 5920. 

917 ARRIA (minor), Caecinae Paeti et Arriae filia, (P. Clodii) Thraseae 
Paeti uxor. Fanniae mater, Ilelvidii Prisci socrus Plin. epist. 3, 16, 3. 10; 
7, 18, 3, vita Persii Sueton. rel. p. 74 Beifferscheid, cognata Persii vita 
Persii ibd. Exemplum matris sequi temptantem Thrasea retinuit 
Tac. a. 16, 34; a Domitiano relegata Plin. epist 3, 11, 3; 7, 19, 10; 
sub Nerva rediit ibd. 7, 19, 10; 9, 13, 5, Memoratur ut mortua ibd. 
7, 19, 9. 

918 aRRIA, Qaleni amica, imperatoribus quoque (Severo et Antonino) 
carissima, philosophiae Platonicae dedita a Galeno sanata Galenus 
XIV p. 218 K. 



AERIA 143 ARRVNTIVS 



919 ARRIA, M. Noni Macrini (uxor) V 4864 t Toscolanmsis a marito 
uxori positus. 

— POMPONIA ARRIA. 

920 Arria Caesennia Paulin(a), m tegtdis urhanis XV 838, quas Uietati 
fere Antonini Pii^ tribuit Dressel, Fentina nobilis videtur. 

921 ARRIA FADILLA, Arrii Antonini et Boioniae Procillae filia, Aurelii 
Pulvi uxor, mater T. Aurelii Fulvi Arrii Boionii Antonini qui 
imperavit vit. Pii 1; imperatoris Antonini Augusti mater VJ 2120 
(ubi libertus eius memoratur). Post mortem Aurelii Fulvi nupta (P.) 
lulio Lupo, ex quo luliam Fadillam peperit vit Pii 1. Intra a. 
123 — 127 domina figlinarum Caepionianarum in tegulis urbanis XV 
69-74. 76-78. 81-91, ex quibus indicant a. 123 n. 71. 76. 87-90, a. 124 
n. 72. 73, a. 127 n. 77. Mortuae, cum filius imperium iniisset, statua 
decreta est vit. Pii 5, 2. — Ad eampertinere videntur fistulae plumbeae 
Paiavinae inscriptae Arriae Fadillae V 8117, 9. 

— Nonia Arria Hermionilla. 

922 ARRIA P[L]ARIA VERA PRISCILLA, L. f., flaminica, M.' Acili Gla- 
brionis cos. (uxor) t. Pisaurensis Orelli 2228; in lapide extat PIARIA. 
Cf. A 57. 59. 

— IVNIA ARRIA RVFINA. 

923 ARRIA SABINA, filia L. Arri (Atilii) Sabini t. Pisaurensis publicr 
positus Notieie degli scavi 1881 p. 21. Cf. n. 896. 

924 C. ARRVNTANVS BALBVS in nummis Melitae inscriptis ab una parte 
MeXttaioiv, ab altera C. Arruntanus Balbus Mionnet I p. 343, 26. Prav- 
fuit ergo Siciliae sive pro praetore sub finem rei publicae sive pro con- 
sule sub initium imperii Augusti cf. Mofnmsen, BdmiscJhes Munewcsen 
p. 374 adn. 27. 

925 Arruntius, medicus celeberrimus principum HS CCC Athenaidi reli- 
quit Plin. n. h. 29, 7. 8. Cf n. 943. 

926 Arruntius, captator testamentorum Seneca benef. 6, 38, 4. 

927 [C.] [AR]RVNTIVS [t]r. pl., pro pr. bis, pr in titulo ad- 

modum mutilo Interamnae Nahartium reperto XI- 4179; filiorum, qui 
ibidem nominati erant, nomina honoresve perierunt practer . . [A]rruntio 
C. f. . • . . prae [A]rruntio C. [f.] .... 

928 L. ARRVNTIVS, consul a. 732 = 22 a. C, cum M. Claudio Marcello. 
Tituli: ipseposuit t.AtinaeXSOSS (1), memoratur in actis saecularibus 
Augusti V. 45. 151 (2). 

In consulatu: runtius fasti Cap., L. Arruntius Dio ind. l. 54; 

54, 1 , Monumentum Ancyranum lat. 1, 32 graec. 3, 4, VI 10286187 ; 
ceterum plerumque Arruntius fasti. — L. Arruntius t. 1. 2. 

L. f., L. n. fasti Cap., L. f. Dio ind. l. 54. — A triumviris pro- 
scriptus evasit ad Sextum Pompeium Appian. bell. dvil. 4, 46, ex 
pace Misenensi rei publicae redditus Velleius 2, 77; dux navium lu- 
lianarum in pugna Actiaca id. 2, 85, Plutarch. Anton. 66; post hoc 



ARRVNTIVS 144 AimVNTIVS 

C. Sosium servavit VeUeius S, 86. Consul a. 733 = 22 fasti. — XVvir 
sacris faciundis L 1 anno 737 — 17 t 2. 

L. Arruntius, vir rarae frugilitatis^ qui historias belli Punici scripsit, fuit 
Sallustianus Seneca epist 114, 17 sqq. L. Arruntius auctor Plinii Plin. 
w. h. ind. l. 3. 5. 6. — Reruni scriptor utrum noster an fUius (qui sequiiur) 
intellegendus sit, decemere mx ausim parum confisus ratiodnationr 
illorumy qui verba Senecae 'rarae frugilitatis^ ad fwstrum, quippe qui 
a VeUeio 2, 86, 2 vir *prisca gravitate celeberrimus' laudetur, referenda 
esse censuerunt 

929 L. ARRVNTIVS, consul 759 = 6 p. C. cum M. Aemilio Lepido. In 
consulatu: L. Arruntius fasti Cap., Dio ind. l. 55; 55, 25, I 752. 753 
II 3695 VI 14844, Monumentum Ancyran. lat. 3, 35=gr. 9, 14, ceterum 
plerumque Arruntius fasti. 

L. f., L. n. fasti Cap., L. f. Dio ind. l. 55, filius consulis a. 733 
= 22. Consul a. 6 p. C. v. supra, in kalendas lulias fasti Cap. A. 14 
in senatu sententiam dixit Tac. a, 1, 8. Tiberius eum divitem (cf 
Tac. a. 11, 7), promptum actibus egregiis et pari fama suspectabat; 
ab Augusto imperio dignus habitus ibd. 1, 13. A. 15 cura coercendi 
Tiberis Ateio Capitoni et L. Arruntio mandata est ibd. 1, 76. 79. A. 20 
a Cn. Pisone patronus petitus se excusavit ibd. 3, 11. Accusatores 
eius damnati erant ibd. 6, 7 (intra a. 29131, qua dr re quae Tacitus 
rettulerat, lacuna codicis perierunt). Hispaniam (citeriorem) absens 
rexit id. h. 2, 65 inde ab a. 25 cf. id. a.4,45, minus accurate ibd, 
6, 27 sub a, 33 dicit eum decimum iam annum attineri. A. 37 Ma- 
crone auctore adulterii Albucillae delatus venas exsolvit ihd. 6, 47-48, 
Bio 58, 27. 

Propinquus L. Sullae Tac. a. 3, 31. — Idem intellegendus est Tac. 
a, 11, 6 'meminissent Asinii Messalae ac recentiorum Arruntii et 
Aesernini', ubi oratores elarissimi componunfur. Non minus ergo ad 
hunc spectat narratiuncula de contentione L. Arruntii cum Albucio SRo 
in iudicio centumvirali Seneca controv. 7 praef. 7 (eadem nominibus 
L. Arruntii omissis Sueton. rhetor. 6). Nominatur Tae. a. 6, 5. — De 
L. Arruntio rerum scrijdore vide in patre. 

Ad hunc refereyidus videtur t. monumenti Arruntiorum VI 5931 
Libert(is) et familiae L. Arrunti L. f. Teretin(a), ubi Arruntius, Ar- 
runtia, vel L. Arruntius passim inveniuntur VI 5932-5946. 

930 L. ARR[VN]T1VS (ARTTIO in lapide), consul (suff.) X k. Decem. (a. 
incerto) cum T. Flavio Basso X 6785. 

931 M. ARRVNTIVS , consul (suff.) a. 66 (post XIII kal. lul.) VII 

k. Oct. VI 2044 acta Arvalium, ubi coUegae nomen periit. Vulgo 
huic Aquilae cognomen tribuitur sine ulla idonea causa. 

932 PAVLLVS(?) ARRVNTIVS (IlaoXw i^poovTup vulgo ex editione prmeipe 
secundum versionefn latinam, TaXoctirfopouvTtw traditur), comitatus im- 
peratorem Qaium, cum interficeretur loseph. ant. 19, 1, 14. Cf. n. 945. 



ARRVNTIVS 145 AJRRVNtlVS 

933 Arruntius Aquila medicamento quodam sanatus Galenus XIII 
p. 1036 K. 

934 M. ARRVNTIVS AQVILA, M. f., tribu Teretina, Illvir aere argento 
auro flando feriundo, quaestor Caesaris, tribunus plebis, praetor, 
consul, XVvir sacris faciundis V 2819 t Patavinus. Idem videtur 
M. Arruntius Aquila consul (suflf.) cum (L. Pompeio Vopisco) C. Ar- 
runtio Catellio Celere IIII idus Octobr. imperante Vespasiano X 8038 
i. Carsicanus, Consules eos fuisse a. 78 vel 79 Hubner ad II S. 5264 
inde statuit, quod a. 77 Celer legatus Lusitaniam rexit. Sed inde, 
quod quis illo anno provinciam praetoriam adminisiravit , nequaquam 
concludere licet proresidefn talem non potuisse aniea consulaiu functum 
esse cf. Mommsen, Staatsrecht II^ p. 250, 1. Immo ad priores annos 
imperii Vespasiani t. Corsicanus ideo mihi referendus videiur, quod ibi 
beneficia tributa Vanacinis a Vespasiano confirmantur, quibus ab 
a. 727 in tempora Galbae usi erant. 

935 M. Ar[ru]ntius Aqu[il]a, procurator Pamphyliae a. 50 III S. 6737 
in miliario Pamphyliae. 

936 L. ARRVNTIVS CAMILLVS SCRIBONIANVS sive FVRIVS CAMILLVS 
SCRIBONIANVS , consul a. 32 p. C. cum Cn. Domitio Ahenobarbo. 
Ipse posuit in legatione cippum ierminalem Ddlmaticum III S. 9864 a. 
In consulatu: Camiilus Arrun[tius] fasii Arvalium, Camillus Arruntius 
X 899, Camill. Arruntius X 4847 (ubi nomen collegae otnissum est), 
Cam. Arr. / 769 in iessera, Camillus Scribonianus Tac. a. 6, 1, Dio 
58, 17; Camillus Arruntius Sueton. Otho 2; nomina omissa sunt in 
fastis Nolanis X 1233, erasa in t. Interamnate XI 4170; Arruntius 
Chronograph., Hydat. 

L. Arruntius Camil[l]us Scrib[o]nia[n]u8 tii. ; Furius Camillus Scri- 
bonianus Sueton. Claud. 13 (inde Oros. 7, 6, 6), Dio 60, 15; Scri- 
bonianus Camillus (Vici.) Epiiome 4, 4; Camillus Tac. a. 12, 52 (ubi 
praecedunt nomina filii Furii Scriboniani), Sueton. Claud. 35; Dio 
55, 23; Scribonianus Tac. h. 1, 89; 2, 75, Plin. epist 3, 16, 7, Oros. 
7, 8, 2. Duplice eum nomine geniilicio umm esse cu/ni et ex iesiimonm 
Suetonii Dionisque et ex nomine filii veri simUe videatur, qumnodo 
explicandum sit parum liquet. Nam sive filium naturalem M. Furii 
Camilli consulis 8 p. C. adopiatum a L. Arruniio consule a. 6 p. C. 
ponimus, sive huius filium naturdlem sumpsisse nomina Furii CamiUi 
in honorem cuiusdam ex maioribus matemis, in uiraque opinionc 
nopninum raiio parum convenit usui aetatis Tiberianae. Quamquam 
noius est P. Sulpicius Quirinius consul a. 742 = 12. a. C. Bestat ut 
Scribonianum post adopiionein nomen Furii re vera abiecisse et 
Sueionium ac Dionem minus accurate eo usos esse statuamus, id quod 
commendare videiur tiiulus. Quae senientia maxime nobis arrideref, 
nisi Furii nomen in filio recurreret. Itaque res pro certo diiudicari 
nequit neque magis, ex qua parmiela Scriboniani cognomen deduxmt. 

ProsopographlA Imp. Bom. I. 10 



A 



ARRVNTIVS 146 ARRVNTIVS 

■ ■ -T — — - 

Qtmmquam hoc derivatum esse ex fiUa Sex, Pompei et Seriboniae 
inde veri simile efficitur, quod L, Arruntius Scribonianus n. 942, qui 
flius nostri fuisse videtur, dicitur Pompei Magni abnepos. — Omnino 
filius sive naturalis sive adoptivus L. Arruntii (n. 929) fuit, diversus 
a M, Furio Camillo fratre Arvali a. 38. 

Consul a. 32 p. C. v, supra. Legatus pro pr. C. Caesaris Aug. 
Germanici (lUyrici) tit. ; legatus eiusdem provinciae contra Claudium 
a. 12 rebellavit, quem contumeliosa et minaci et contumaci epistula 
cedere imperio iussit vitamque otiosam in privata re agere; verum 
intra diem quintum oppressus est legionibus, quae sacramentum muta- 
verant, in paenitentiam religione conversis; cum in Issum insulam 
fugissety a Volaginio milite gregario (Tac. h. 2, 75) interfectus est 
Suetm. Claud, 18. 35 (Oros. 7, 6, 6), Tac. a. 12, 52, h, 1, 89; 2, 75, 
Dio 60, 15 (uhi minus accurate £xo6aioc «xiclftave) cf. 55, 23, Plin. epist. 
3, 16, 7, Epitome 4, 4, — Vibia uxor Tac. a. 12, 52 cf. Plin. l l § 9, 
Furius Scribonianus filius Tac. l. l, cf, n. 942, de filia cf. n. 948. 
— L. POMPEIVS VOPISCVS C. ARRVNTIVS CATELLIVS CEIiER. 

937 Arruntius Celsus {duo nomina posita sunt Charis. Grammatici iMt. 
Ip. 213, 18; 222, 6. 30; Arruntius Priscian. Grramm. lAxt. II p, 98, 9; 
251, 13, III p. 408, 2, Rufinus ibd. VI p, 565, 5, ceterum Celsus), 
grammaticus, animadversiones cius in Maronem afi^eruntur Charis, 

I p. 200, 27; 214, 18; 222, 6, in Terentium Cha/ris. I p. 207, 13; 
212, 3; 214, 4; 222, 30; 223, 11, Priscian. III p. 11, 19, in Afranium 
Prisdan. II p. 98, 9; citatur praeterea Charis. I p. 213, 18, Prisdan. 

II p. 148, 7; 201, 1; 215, 14; 251, 13; 357, 12; 485, 20, III p. 408, 2, 
Consent, Vp.375y 1; 390, 6, Rufin, VI p. 565, 5. Quod fdlso qaidam 
Celsum in Plautum et Vergilium commtntarios confecisse putarunt, 
refellerunt Ritschl, Parergap. 367^370, RibbecJc, Prolegomena p. 25. — 
Idem intellegendus esse videtur apud Diomed. I p. 321, 11 y ubi Ar- 
runtius Claudius traditur. 

938 Arruntius Euaristus (E&apeoroc 'Apoovnoc), praeco aetate 6ai loseph. 
ant, 19, 1, 18. 

939 Q. Arruntius lustus, Q. f., tribu Vel., [adv]o[c]atus fisci stationis 
hereditatium. — Quaestor, aedilis, patronus coloniae (Hoviani Vndeci- 
manorum); patronus municipii Saepinatium, patronus municipii Vi- 
centinorum, patronus et curator rei publicae Tereventinatium, sacer- 
dos Tusculanus fanitalis IX 2565 t. Bovianensis publice positus. 

940 ARRVNTIVS MARCELLVS ('Oppivrtoc traditur), vir ordinis senatorii, 
auditor Plotini philosophi Porphyrius vit. Plotini 7. 

941 L. Arruntius Maximus, procurator Augusti a. 79 (Asturiae et Cal- 
laeciac, ut videtur) II 2477 t. Asturicensis. 

942 L. [A]RRVNTIVS SCRIBONIANVS, L. f. Pompei Magni abnepos, 

praefectus urbi (scilicet feriarum Latinarum), augur III S. 7043 

t. bilinguis Prymncssensis mutilus. Filius videtur L. Arruntii Camitli 






ARRVNTIVS 147 ARSA8IS 

Scriboniani consulis a. 32 p. C, sive idemy qui a Tacito a. 12, 52 dici- 
tur Furius Scribonianus, sive aUer. 
948 L. Arruntius Sempronianus Asclepiades, imperatoris Domitiani me- 
dicus VI 1842. Parentela coniunctus videtur cum Arruntio n. 925, 
fortasse filius. 

944 Arruntius Silo, rescriptum divorum fratrum ad eum Dig. 48, 19, 27 pr., 
unde praeses provinciae alicuius fuisse videtur. 

945 Arruntius Stella(?), post necem Gai Germanos corporis custodes 
placare studuit loseph. 19, 1, 18, ubi codex Ambrosianus exhibet ouXaa, 
Mediceus oreiXaa, epitome axiXXaa; Sxi^Xac scripsit Niese, llauXoc Din- 
dorf collato 19, 1, 14 cf n. 932. 

94G Arruntius Stella, cura ludorum, qui a Nerone parabantur, ei mandata 
a. 55 Tac. a. 13, 22. Veri videtur simiUimum hunc esse patrem L. 
Arruntii Stellae poetae, qui 'patriciis maioribus ortus' dicitur a Statio 
silv. 1, 2, 71. 

947 L. ARRVNTIVS STELLA, consul (suff. a. 101 ut videtur) : L Arruntio 
StellaL. lulio Marino cos. XIIII k. Nov. VI 1492. — Stella apudpoetas. 

Patavinus Martial. 1, 61, 4; ^ut te nascentem gremio mea prima 
recepit Parthenope' Statius silv. 1, 2, 260, puer ergo Neapolim trans- 
latus videtur; ^clarus de gente Latina est iuvenis, quem patriciis 
maioribus ortum nobilitas gavisa tulit' ibd. 1, 2, 70 sqq. A. 89 XVvir 
sacris faciundis, 'certe iam nunc Cybeleia novit limina et Euboicae 
carmen legit ille Sibyllae' ibd. 1, 2, 176 sq. A. 93 (praetor ut videtur) 
ludos fecit ad Domitiani victoriam Sarmaticam celebrandam Martial. 

8, 78. Consul a. 1 01 v. supra et Martial. 12, 3, 10 (de anno cf. fastos). 
A. 89 uxorem duxit Violentillam ; in nuptias scripserunt Statius epi- 
thalamion Stat. silv. 1, 2, Martialis epigramma 6, 21. 

Araicus Statii et Martialis : Statius ei dedicavit Silvarum librum I 
Stat. silv. 1 praef; Martialis ad eum scripsit 1, 7; 1, 44; 5, 59; 7, 36 

9, 89. Vt poeta laudatur Stat. silv. 1, 2 passim, Martial. 1, 7; 5, 11 
6, 21, 1; 7, 14, 5; 12, 3. — Nominatur Martial. 4, 6, 5; 5, 12, 7 
6, 47, 1; 9, 55, 1; 10, 48, 5; 11, 52, 15. — Potcst idem esse L. Arruntius 
Stella Gruter. p. 642, 2 in tabeUa aerea, quae Romae extabat apud 
Vrsinum, si modo vere antiqua fuerit. 

948 ARRVNTIA CAMILLA, Camilli filia in tegulis urbanis XV 112. 113 a. b. 
114 cf. 115 ; item Arruntia Camilli f. Camilla in monumento libertorum 
VI 5932. — Filia videtur L. Arruntii Camilli Scriboniani, quamquam 
Dressel adnotavit litterarum atque sigilli formam illorum laterum ad 
initia saeculi II spectare. 

949 Arsaces, Artabani regis Parthorum filius natu maximus post mortem 
Artaxiae (n. 962) anno fere 34 a patre Armeniis rex impositus Tac. 
a. 6, 31, Dio 58, 26. Mithridates et Pharasmanes, qui Tiberio auctore 
Tiridatem aemulum imperii Armeniaci adiuverunt, ministros aulicos 
auro corruperunt, ut Arsacem e medio tollerent Ta^. a. 6, 33. 

— TIB. CL(AVDU) ARSASIS. 10 ♦ 



n 



ARTAVASDES 150 ARTAVASDES 



955 Artavasdes, rex Medorum. Regis Artavazdis Monumentum Ancyranum 
lat, 6, 11 = 'ApTapaCoo graec, 17, 16, Artaba . . lat. 5, 29 = 'AptapaCoo 
graec. 15, 9, 'Aptao^oaaSijc] graec. 17, 1; ApTaooaaBifjv Dio 49, 25. (Nunimi 
huius non extant; in nummis Armeniorum regis eiusdem nominis et 
aetatis invenitur 'ApTaoaaSou Langlois, Numismatique de VAnnenie 
p. 34). De fragmento tituli VI 1798, quod antequam plenius innotc- 
sceret, ad hunc rettulit Mommsen, Res g. divi Aug. p. 111 ^, cf. C. 
lulium Artahasdem n. 959. 

Filius Ariobarzani regis Monum, Ancyr. 6, 12. A. 7 1 8 = 36 a. C. 
Antonius cum bellum contra Parthos movisset auctore Artavasde rege 
socio Armeniae, qui inimicitias cum rege Medo cognomine exercebat, 
exercitum in Mediam duxit Dio 49, 25; ubi cum diu frustra Praaspa 
(Dio) sive Phraarta (Plutarch) caput regni obsedisset, a Phraate et 
Artavasde Medo obsidionem solvere coactus cum magna suorum clade 
in Armeniam recessit Dio 49, 25-31, Plutarch. Anton. 38-50, Straho 
11 p. 524, 532. A. 719 = 35 Artavasdes Medus cum Phraati propter 
praedae divisionem succenseret, iniurias ab Armenio acceptas ulturus 
opera Polemonis amicitiam Antonii quaesivit Dio 49, 33, Plutarch. 
Anton, 52. A. 720 = 34 amicitia inter utrumque composita Antonius 
lotapen filiam eius Alexandro filio ex Cleopatra sublato despondit 
Dio 49, 40, A. 721 = 33 Antonius cum iterum in Armenia ageret 
quasi Parthis bellum inlaturus, Artavasdi partem Armeniae concessit 
et lotapen Alexandro nupturam Alexandriam secum duxit; Artavasdes 
usus militibus, quos Antonius in Armenia reliquerat, Phraatem et 
Artaxem contra se profectos primum vicit, dein postquam Antonius 
auxilia ad bellum contra Caesarem gerendum evocavit, ipse victus 
captusque est Dio 49, 44 tempore fere belli Aetiaci. Quod a Plutarcho 
Anton. 60 memoraiur inter Antonii auooilia regum harbarorum icapi 
Tou Mi^Saiv paaiXlcoc d7re(JTaX|jL£v>] poi^fteta, explicatur accuratiore Dionis 
(49, 44) enarratione: (a, 721) aojjLfjLaxT^aeiv Te -yip (JXXt^Xoic, 6 jjLfev Sicl 
Touc IlapOooc, 6 5i iicl Tiv Kafaapa auvidevTo, xal iicl to6t<i) aTpaTic&Tac 

Te Tivac dvT^Boadv cjcpiai postea Antonium milites suos revocasse, 

non reddidisse, quos acceperat ab Artavasde. 

Post bellum Actiacum Artavasdes nescio quo modo e captivitate 
elapsus ad Augustum venit, qui ei lotapen filiam restituit Dio 51, 16; 
inter reges, qui supplices ad Augustum confugerunt, nominatur 
Momim. Ancyr. c. 32. Armeniam minorem eum ab Augusto accepisse 
sequitur ex Dione 54, 9 referente Augustum anno 734 = 20 Archelao 
Armeniam minorem donasse, 2ti 8 MyjSoc 8 icptv a^T^c paaiXeuwv iTe- 
Ovi^^ef, nam praeter unum locum (49, 25 ubi notnen ponitur) apud 
Dioneni Artavasdes hic de quo agitur, semper significatur 6 M^5oc. 
Mortuus igitur sub annum 734 = 20 a. C. 

956 Artavasdes (sic Tacitus, 'ApTapdCoo Dio), rex Armeniae. *Nec 
Tigrani (II) a Ti. Nerone in regnum deducto (a. 734 = 20 a. C.) 



ARTAVASDES 151 ARTAVASDES 



nequc liberis eius (scilicet Ti^ani III et Erato sorori) quamquam 
soeiatis more extemo in matrimonium regnumque diutumum im- 
perium fuit' Tac. a. 2, 3, cf. Dio 55, 9, 4 -rijv *Ap[j.Yjvtav dX.XoTpiou(&ivr^v 
(ubi lamna codicum ex Zonara 10, 35 jp. 447, 1 Dindorf supplenda 
est:) fjLexi tiv xoo Tfypavoo ftavaxov. *Dein iussu Augusti impositus 
(Armeniis rex) Artavasdes et non sine clade nostra deiectus^ Tac. L h 
Fuit hic, ut Nipperdey ad Tac. h l. prohabiliter coniecit, frater 
Arlaxae et Tigranis (cf, Dio 51, 16), filius Artavasdis regis db An- 
tonio capti; cum post mortem Tigranis II (incertum quo amio mortui) 
liberi eius ad Parthos inclinati (cf. Dionis verba supra lcmdata) 
regnarent, Artavasdes contra eos rex constitutus pulsus est (^pm de re 
tacuit Augustus in Monumento Ancyrano c. 27). Anno fere 751 = 

8 a. C. <i)C iicoftovTO 0? Pappapoi xtjv SmaTpaxetav xoii Fafoo Ti-ypavrjC 

S&&OC (liv o6x iirpea^soaato, xou 8& 'ApxapaCoo v^ocp Scrxepov xeXeon^aavxoc 
8copa xe xfp A6Yo6(jxtp lirefi^e xxX. fragmentum Vrsiniamm Dionis ed. 
Dind. V p. 337. Mortuus igitur sub a. 753. 

Ad hunc probabiliter rettulit Oardner Numismatic Chronicle 1872 
p. 313 sqq. nummum argenteum, qui in parte adversa exhibet caput 
regis diadematum cum inscriptione BaatXia>c MeYOtXoo Apxauaa8oo, in 
aversa caput Augusti Oeoo Kafaapoc E5ep7£xoo. 

957 Artavasdes, rex Axmeniae et Mediae. Artavasdi Monumenhtm Ancy- 
ranum lcnt. 5, 30 — 'Apxaooaa8Tj (sic) graec. 15, 11; 'ApxctpaCoc Dio, 

Filius Ariobarzani regis Medorum et Armeniorum, nepos Arta- 
vasdis (cf. n. 955) post mortem patris ab Augusto utrumque regnum 
accepit Monum. Ancyr. 1. 1., Dio 55, 10; interfectus (sub finem imperii 
Augusti) Monum. Ancyr. cf. Tac. a. 2, 4 '(Armenii) Ariobarzane morte 
fortuita absumpto stirpem eius haud toleravere'. 

958 Artabasdes (sic traditur), rex Armeniomm qpistulam de captivitate 
imperatoris Vdleriani (fictam a Trebellio PoUione) scripsisse dicitur 
vit. Valeriani 3. 

959 [C. lulius] Artabasdes. Titulus eius sepuleralis IGI 1674 bilmguis 
urbanus (cuius particula antea VI 1798 edita est): [Fato^ To6]Xtoc Fafoo 

OapCfcf) ['ApxaPaaSY)]? Apxapaa8oo [6]t6c, paatXlwc ['AptopapCa'v]oo 

o{oiv6c, [8c eCr^a]ev ivtaox(o6c) Xft', [C. lulius C. f. Fab.] Artabasdes, [Arta- 
basdis fili]us, regis Ariobarzanis [nepos, qui vixi]t annos XXXVIIII. 
Quod verbum post 'Apxapaa8oo exciderit, non liquet; certe non fuit paai- 
Xicoc, quodpostponi nonpotuit, Itaque hic qui Romae obiit sub imperio 
Augusti vel Tiberii, quorum astatem litterae tituli indicant, fuit pri" 
vati hominis filius, nepos Ariobarzanis regis Mediae et Armeniae 
(cf. A 857), ut videtur. — Nomen gentilicium ex nota illius aetatis 
consuetudine restituitur, qua usi principes barbarorum ab AuguMo 
dvitate donati nomina ratione romana formarunt, cf. veluti lulium 
Ariobarzanem eiusdem stirpis A 857a. Id quod in nostro tribu Augusti 
Fabia confirmatur. 



ARTAXKRXES 152 ARTAXERXES 

960 Artaxerxes, primus post Parthos regno depulsos rex Persarura. 
Titulus eitis graecc scriptus in loco Naschki-Ruhan CIG 4€75 -A wpoa- 
coirov MacfSaaitoo fteoo 'ApT[aSapoo pa](Ji>s[£]a>c paaiXlcov !\ptavci>v [Ix 
y]^v[oo]c ftecov a£oG fteoG Ila7ca[xo]o pa[<yiX]i(DC. De fortnis persicis 
nominis ArtachSathra, ArtachSathr, ArtachSlr cf. Noldekc, Geschichta 
des ArtachSir i Pdpakdn p. 35. Apud scriptores graecos lcUinosque 
plerumque Artaxerxes (male Xerxes Victor Caes. J24, 2, Eut/ropius 8, 2J2 
[indc Hieronymus chron. ad a. Abr. 2239], Festus 22, qui onmes 
eodem auctore usi sunt); i\pTa£ap>]c apud Agathia/ni (inde Apxac^pjoo 
Tou xal 'ApTaJapoo SynceUus p. 678, 6). 

Papaci regis filius tit, *Sohn des P4bak S&h, E(5aigs von Chir* 
Tahari ed. Noldeke p. 1; Ilap^xoo oWc Agathias 2, 27 (cf. de ha^ 
forma neopersica Noldeke, Geschichte p. 35 not. 2). Contra 'ki-^zxai ttjV 
ToG 'ApTacapoo \i.r^zipa Oaplxcp (IlafApexcp traditur apud Syncellum) tivI 
cuvcpxr^xivai TravTanaai jjiiv doTHLO-zaxv^ xal cyxoTOT<5|wp ttjv Tixyr^v Agathias 
2, 27 (= Syncellus p. 677), uhi et alia fabulosa Persarum de origine 
Artaxerxis proferuntur iv Taic PacrtXefoic Si^&^paic (scil. Persarum) dva- 
YeYpafifjLiva. Quod apud Zonaram 12, 15 p. 121, 3 Dind. Artaxerxes 
dicitur 8c i^ d^avcov xal dS^^cov ?jv (cf. Agathiae verba 2, 26 aSoSoc 
[iiv tA irpcoTa xal d<pav^(iTaToc), non ex Dione sumpta sunt; nam de 
rehus Artaxerxis, Alexandri Severi, Maximini Zonaras epitoma Hero- 
diani usus est, cui praeter nonnuUa ex Eusehio sumpta addidit quae' 
dam ex chronicis Syncello simillimis, veluti cf. p. 121, 5 do' oh XeieTai 
xal t6 Xoapioo xaTdYecrftai -^evoc = Syncellus p. 678, 6 4J Jxefvoo Tofvov 
Too ApTaSip£oi>, ToD xal 'ApTaJdpou, t6 Xoap6oo xaTdfeTai y^voc. 

Postquam imperium in Perside sumpsit, contra Artabanum pro- 
fectus tribus proeliis eum vicit et imperio vitaque exuit Dio (Xiphilin.) 
80, 3, Herodian. 6, 2, 1, Zonaras 12, 15, Agathias 2, 26, Syncellus 
p. 677. Persarum mythhistoriam de hoc hello exhihet chronicon Tahari 
p, 11 sqq. editionis Noldeke. Regnum Artaxerods Agathias 4, 24 
computavit inde ah anno Seleucidarum 538 = d. 1 m. Oct. 2261227; 
alios initium regni posuisse in anno Persico d. 27 m. Sept. 2231224 
demonstravit Noldeke, Tahari p. 410, qui d. 28 m. April. (cf. Tahari 
p. 14) a. 224 inter Parthos et Persas decertatum esse conclusit. At 
veri similior videtur ratiocinatio Gutschmidii (Geschichte Irans p. 162) 
ponentis pugnam d. 28 m. April. a. 227 commissam esse. 

Parthis profiigatis Artaxerxes Atra diu oppugnavit, dein in 
Mediam et Armeniam profectus, quo Artabani filii confugerant, frustra 
subiungere studuit Dio (Xiphilin.) 80, 3. Anno 230 Romanos ad bel- 
lum lacessivit et Asiam quasi iure heredis Achaemenidarum repetiit 
Herodian. 6, 2, 1. De expeditione Persica Alexandri Sev>eri in con- 
trarias partes aheunt scriptor ille ignotus, a quo pariter pendent vita 
Alexandri 55, Victor, Eutropius, Festus l. l. (cum quo facere videtur 
et Syncellus p. 674 m^emorans Alexandri tyjv xaTot Ilepacov e66oxi|jLrjaiv) 



ARTAXES 153 ARTAXIAS 

et Herodianus 6, 3-6 (unde pendet Zonaras 12, 15; Herodiani nar- 
ratio affcrtur vita Alexandri 57, 3). Cum enim illi Alexand/rum reni 
optime contra Persas gessisse atque triumphasse scriherent, Herodianus 
eum magna cum clade suorum Antiochiam recessisse rettulit. — Regnavit 
quattuordecim annos decem menses Agathias 4, 24, cf. NoldeTce, Tabari 
p. 412. Mortuus igitur anno fere 241. 

961 Artaxes (sic Monumentum Ancyranum c. 27, Dio 49, 39, 40. 44; 
51, 16, 'ApraCr^c errore 54, 9 ; Artaxias Tac. a. 2, 3, loseph. ant. 15, 4, 3 ; 
Artauzdi codex Murhacensis Vellei 2, 94, 4 ex collatione Bureri et 
editione principe, cum apographum Amerbachii Artavasdi exhibeat). 
Filius natu maximus (Dio, loseph.) Artavasdis regis Armeniae maioris, 
nepos Tigranis regis Monum. Ancyr, ; cum Antonius a. 720 = 84 a. C. 
Artavasdem per dolum captum in Armenia circumduceret, hi qui in 
armis erant, Artaxem regem constituerunt, qui cum illo proelio con- 
gressus et victus ad Parthos confugit Dio 49, 39. 40. (Contra losephus 
ant. 15, 4, 3 postquam Artava^dem cum filiis Alexandriam deductu/m 
esse narravit, pergit iVpjjLTjvfac 8i ipaaiXeuorev !\pTa£fa? 6 TCpscjpuTaxoc twv 
Ixefvoo icafScov otaSpac hf Tij) t^tc, ita ut Artaxes e custodia Alexandrina 
elapsus videatur. Sed plus tribuendum est Dionis enarrationi qucm 
losepho omnino leviter rem tractanti, guippe qui perperam addat xal 
TOUTOv lApxeXaoc xal Nipcov Kaiaap ixpaX^vTSc xtX.). Cum Antonius 
partem Armeniae Artavasdi regi Mediae Atropatenes socio tunc ex 
hoste facto donasset, Artavasde a Parthis victo captoque Artaxes 
in regnum paternum reductus est Dio 49, 44. Cum Romanos, qui 
in Armenia superfuerant, occidi iussisset, Augustus Aegypto occupata 
fratres Alexandriae captos (scilicet Tigranem, qui postea regnavit, et 
Artavasdem (n. 956) ut videtur) petenti ei non remisit Dio 51, 16. 
A, 734 = 20 Ttt)v 'ApjjLr^vfwv twv §Tlpa)v (scilicet Armeniae maioris, 
cum antea ttjc (J[iixpoTipac ji\p|jirjvfac mcntio facta sit) toG Te 'ApTapaCoo 
(sic) xaT7)Y0prjCJavTa)v xal Tiv TiYpavr^v t6v dSeXcpiv auTOu iv rj 'Pt^^lATQ 
ovTa ji,eTaTr8|jn{;a[x£va)V (AoYoa^TOc) S<sxzik& xhv Tipipiov, Stco^c t6v p.^v 
ixpdXiD TTfi paaiXefac, t6v 6^ Jc a6T7)v diroxaTaaTi^a-j . xal Jicpdjf&r^ \i.kv 
oiiSev TTjc Tcapaaxeo^c auToG dSiov* o{ ^^P ^pp-evioi t6v l\pTapdCr^v irpo- 
aTT^xTeivav Dio 54, 9, dolo propinquorum occisus Tac. a. 2, 3. Omnino 
perperam Velleius 2, 94, 4 scripsit '(Ti. Nero) cum legionibus in- 
gressus Armeniam redacta ea in potestatem populi Romani regnum 
eius Artauzdi dedit^ ubi scribere debuit Tigranem. 

962 Artaxias, rex Armeniae, qui privatus fuit Zeno. Titulus eius pri- 
vati Smymaeus Ephem. ep. 1 p. 270. Filius Polemonis regis Pontici 
et Pythodoridis Tac. a. 2, 56, Strabo 12, 3, 29 p. 555 (ubi nomen 
tacetur), tit.; nepos per matrem Antoniae tit. scilicet Antoniae Antonii 
triumviri filiae cf. A 705. Anno 18 Vonone regno Armeniae pulso 
favor nationis inclinabat in Zenonem, quod is prima ab infantia 
instituta et cultum Armeniorum aemulatus proceres plebemque iuxta 



i 



ABTEMIDORA 154 ARTICVLEIVS 

devinxerat; igitur Germanicas in urbe Artaxata adprobantibiis nobili- 
biis insigne regium capiti eius imposuit; ceteri venerantes regem 
Artaxiam consalutavere, quod illi vocabulum indiderant cx nominc 
urbis (immo ex nomine Artaxi<ie eius, qui regnum Armeniae ei urhem 
condidercU) Tac. a. 2, 56, 64, Huc pertinet nummus argenteus Cohen 
I* p. 225 n. 6, qui ab una parie caput Germanici exhibet cum in- 
scriptione Germanicus Caesar Ti. Aug. f. , ah altera ArtoLxiam a 
Germanico coronatum cum inscriptione Germanicus Artaxias cf, 
Strabo l, l, (filiorum Pythodoridis) 6 ok vsoiatl xaftfcJTaTai tt^? jiSYaXr^? 
^pjiTjvfac paaiXeuc. Mortuus est circa a. 34 Tac, a. 6, 31. 

— CL(AVDIA) ARTEMIDORA. 

963 Artemidorus, Syrus, phiiosophus^ a Plinio cum in Sjria tum Romae 
auditus; amicus Plinii, qui eum, cum essent philosophi ab urbe 
summoti, praetor (a. 93 ut videtur) pecunia adiuvit ; gener C. Musonii 
(Rufi) Plin, epist. 3, 11. 

— AVRELIVS ARTEMIDORVS. 

— TI. CLAVDIVS ARTEMIDORVS. 

— T. Flavius Artemidorus. 

964 Artemio, dux ludaeorum in Cypro a. 117 rebellantium Dio 68, 32. 

— Popiliu8(?) Artemisius. 

965 Artemo, rhetor Graecus aetate Augusti Setieca cantrovers. 7, 1, 26, 
sententiae eius passim apiid Senecam. 

966 ArtemO; statuarius Palatinas domos Caesarum probatissimis siguis 
replevit Plin. n. h. 36, 38. 

967 Q. ARTICVLEIV8 PAETINVS, consul a. 123 cum L. Venuleio Aproniano. 
In consulatu: Q. Articuleius Paetinus VI 154, Q. Artic. Paet. XV 478, 
Q. Articulae. Paetin. XV 648 a, Q. Ar. Pae. XV 848, ceterum Pae- 
tinus sive Petinus fasti. — Senatus consultum Articuleianum Digest. 
40, 5, 51, 7. 

968 ARTICVLEIVS PAETVS, senator patre ab Augusto anno 736 = 18 a. C. 
senatu moto petiit, ut patri locum cedere sibi liceret Dio 54, 14. 

969 Q. ARTICVLEIVS PAETVS, consul a. 101 cum imperatore Traiano IIU. 
In cofmdatu. Q. Articuleius Paetus XII 1839, IX 1455, Q. Articu- 

leius VI 2074 1 23, aeto ibd. 12; Q. Ar V 8309; 

Articuleius vit. Hadriani 3, 1, ceterum Paetus fasti. 

Idcm meniorari videtur in fistula plumbea urbana: Imp. Domitinni 
Cnesaris Aug. Germ(anici) sub cura Caec(inae?) Paeti et Articulci 
Paeti et Nini Hastae BuUettino comunale 1882 p. 171 n. 579; item ad 
cum referri possunt tegulae urbanae inscriptae Q. Articulei Paeti 
XV 842-844 et Arsolana IX 6078, 11 Q. A[rt] Paeto. 

970 Q. ARTICVLEIVS REGVLVS, praetor, pro consule, legatus imp. 
Caesaris Augusti patris patriae (post a. 751 = 3 a. C.) IX 331 
t. Canusinus. 



ARTORIVS 165 ARTORIVS 

971 [A?]RTORIVS, legatus Aug. pro pr. (Moesiae inferioris) a. 120 
III S. 7539 cf, supplefnmta Archaologisch-Epigraphische MiUhetlungen 
aus Oesterreich XIV (1891) p. 29 t. bilinguis Tomitanus. 

972 Artorius, miles Romanus losq^h. bell. 6, 3, 2. 

973 Artorius, Wivant Artorius istic et Catulus, maneant, qui nigrum in 

candida vertunt' luvenal. 3, 29-30; *ignobiles et sordidos et malis 
artibus viventes homines vult intellegi' schoL 

974 M. Artorius Asclepiades, honorattcs t. Attico CIA III 570 (1), Smyr' 
naeo CIG 3285 (2), ipse dedicavit t. Belium CIG 2283 (3). M. Artorius 
Asclepiades t. 2, M. Artorius t. 1, Artorius t. 3, apud scriptores 
M. Artorius sive Artorius. 

Medicus Augusti t. 2, quem apud Philippos monuisse traditur, ne 
in castris remaneret, quae Brutus cepit Valer. Maxim. 1, 7, 1. 2y 
Velleius 2, 70 ^ 1, Plutarch. Brut. 41, Tertullian. de anima 46, Lactant. 
institut. 2, 8; post Actiacam victoriam naufragio periit Hieronymus 
ad a. Abr. 1986. Scripsit irspl [xaxpopioTfac Clemens Alexandr. Paedag. 
2, 2 p. 180 ed. Potter et Tcepl 63po(poptac Caelius Aurelianus III 14 
p. 224 ed. Amman, unde citatur ibd. p. 221. 232. 233. 

975 L. Artorius Castus. Tituli : III 1919 cf. Addit. p. 1030 = III S. 8513 (1) 
Epetinus, quem ipse sibi posuit; III S. 12791 (2) fragmentum Dal- 
maticum admodum mutilum. — L. Artori .... stus t. 1, L. Art .... 
Cast[us] t. 2. Cursum munerum publicorum eius exhibet t 1. 

(Centurio) legionis III Gallicae, item (centurio) legionis VI Fer- 
ratae, item (centurio) legionis II Adi[utricis] , item (centurio) legio- 
nis V M[a]c., item primus pilus eiusdem . . . . , praepositus classis 
Misenatium . . . . , [pr]a[e]f. legionis VI Victricis ([pr]aefec[tus leg.] VI 
Victric(is) exia/nt etiam in t. 2), dux legg. c[ohortium] [alaru]m Bri- 
tanicimiarum (sic) adversus Arm[oricano]8 , procurator centenarius 
Lib[urniae] [iure] gladi. 

976 M. ARTORIVS GEMINVS, legatus Caesaris Augusti, praefectus aerari 
militaris VI 90; idem potest esse Geminus Artorius, cuius pronepos 
Q. Marcius Barea Sura notninatur in t. urbano BulUttino cmnunale 
1880 p. 136 n. 386j ^ .u^ Sldl^C^, 

977 M. Artorius Priscillus Vicasius Sabidianus t. dedicavit, qui olim 
Bomae extabat, Dessau, Inscriptiones selectae 2700; errore t inter 
fcdsos relatus est CIL III 187*. — Prisuillus exetnpla antiqua praeter 
Smetium (inde Gruter p. 130, 1, ex Grutero Orelli 3881), qui Priscus 
tradidit. 

M. filius, tribu Palatina, tribunus cohortis XV voiuntariorum 
civium Romanorum, tribunus legionis VII Claudiae piae fidelis, prae- 
fectus alae I Pannoniorum, praefectus montis Berenicidis (cf. CIL 
III 32. 55, IX 3083, X 1129), fiamen divi Augusti, patronus coloniae 
(nescio cuius, ubi tituHus positus erat), epistrategus Thebaidis tit. — 




ABTORIYS 156 ASANDER 

Verba duo extrema, quae rwn suo loco posita sunt, postea addiia esse 
probabiliter coniecit Dessau, 
977a C. Artorius Proculus, graramaticus memoratur Quintilian. 9, 1, 3» 
Ideni videtur Proculus, cuius interpretamenta afferuntur apud Festum 
p. 225, 12; 332 b, 5; 364 b, 16, et Artorius id. p. 352 b, 5. 

978 Artorius Rufus, liber Festi Pompeii ad Artorium (Arcorium traditur) 
Rufum memoratur in caialogo quodum librorum Cluniacvnsi saeculi XII 
cf. Manitius Hermes 1892 p. 319. Huic igitur dedicaverai Pompeius 
Festus librum de significatu verborum. 

979 ARTORIA FLACCILLA, Norii Prisci (cos. a. 78) uxor maritum a. 65 
in exilium pulsum comitata est Tac. a. 15, 71. 

980 Q. ARV consul (suff.) a. 92 ex k. Sept. cum C. lulio Silano 

XIV 245 fasti Ostienses. Potest suppleri Aru[lenu8] ei cogitari de 
lunio Aruleno Bustico. 

981 Arviragus, *regem aliquem capies aut de temone Britanno excidet 
Arviragus' luvenal. 4, 126; ex contextu apparet ducem fuisse Britan- 
norum aetate Domitiani. Britannorum rex Arbiragus schol. — De 
nomrnis forma cf. Holder, Alt-Celtischer Sprachschatz s. v. Arviragus, 
Biracos. 

982 CN. ARVLENVS CAELIVS SABINVS, consul suffectus a. 69 cura 
T. Flavio Sabino. Plena nomina in consulatus indicatione VI 2051 
acta Arvalium, ceterum Caelius Sabinus vel Caelius. 

Consulatus ex destinatione Neronis aut Galbae mansere, Caelio 
ac Flavio Sabinis in lulias Tac. h. 1, 77; pr. kal. Maias, kal. Mais 
VI 2051. Destinati fuisse ndentur Sabini in menses Maium et lunium, 
sed sub finem Aprtlis fasces sumpserunt. 

lure consultus C. Cassio Longino successit et plurimum potuit 
temporibus Vespasiani Pomponius Digest. 1, 2, 2, 53; scripsit de edicto 
aedilium curulium Gellius 4, 2, 3, hunc librum, quamquam inscriptio 
praeter 1. 1. GeUii tacetur, citant Gell. 6,4, Vlpian. libroprimo ad edictum 
aedilium curulium Digest. 21, 1, 14 pr. 3. 10 ; 21, 17, 1. 6. 8. 12. 13. 15, 
Gaius libro primo ad edictum aedtlium curuUum Digest. 21, 1, 20, 
Vefiuleius Digest. 21, 1, 65, 2, Praeterea Caelius dtatur a Gaio 3, 70. 141, 
Papinian. Digest. 35, 1, 72, 7. 

— Q.(?) IVNIVS ARVLENVS RVSTICVS. 

— L. GABO ARVNCVLEIVS P. ACILIVS SEVERVS. 

983 Aruseius, accusator L. Arruntii damnatus (ante a. 32) Tac. a. 6, 7; 
num idem sit L. Aruseius Tac. a. 6, 40, cui quid a. 36 acciderit, propter 
lacunam codicis nescimus, plane incertum est. 

984 Asander, rex Bosporanus. Memoratur cum uxore in titulo Panti- 
capaeensi Latyschev, Inscriptiones Ponti II n. 25 (1) pa[aiXeuovToc paai- 
\iia<; paai^lcuv] [jLeYa^oo 'AaavSpou [cpiX]opcDfi.afou acoT^poc xal paatXfoar^c 
At>va{jLSQ)c, item, ut plerique putant (vide infra in Aspurgo), in tittdo 
Aspurgi ibd. n. 36, qui dicitur 6 ix paaiX^coc 'AaavSp^^ou. — Nummi 



ASARVBAS 157 ASCLEPIODOTVS 

aerei et aurei a) cum tnscriptione dtpxovro? AaavSpoo BoJir6pou et in- 
dieatione annorum usque ad quartum, b) cum inscriptione ^aaikim^ 
i\aav8poo et indicatione annorum a quarto usqu^ ad vicesimum nonum 
von Sallet, Beitrdge zur Geschichte und Numismatik der Konige des 
Cimmerischen Bosporus p. 9 sqq., cf. Waddington Revue numismatique 
1866 p. 417, Giel, Kleine Beitr&ge ssur antiken Numismatik SHdr 
russlands p. 10 sqq., Latyschev l. l, p. XXXVI. 

Cam Phamaces Mithridatis filius in Asia contra Romanos bellum 
gereret, Asandro curam Bospori mandavit, qui absente r^e res 
novas moh'tus est a. 707 = 47 Bio 42, 46. Phamacem apud Zelam 
victum (d. 2 m. Sextilis), cum Bosporum repeteret, Asander reppulit 
et occidit Bio 42, 47, Appian. Mithridat. 120, deinde Mithridatem 
Pergamenum, cui Caesar regnum Bosporanum tribuerat, devicit 
Bio 42, 48, Strdbo 13, 4, 3 p. 625 et Dynamin Pharnacis filiam in 
matrimonium duxit Bio 54, 24, t. 1. Vsque ad Tanaim regnavit 
Strabo 11, 2, 11 p. 495, isthmum peninsulae ad Maeotidem muro 
munivit id. 7, 4, 6 p. 311. Cum Scribonius quidam contra eum rebel- 
laret, nonaginta tres annos natus inedia vitam finivit Bio 54, 24, 
(Lucian.) Macrob. 17. 

Cum titulo l&vccpxou regnum ab Augusto accepit auctor libelli 
de longa>evis l. l , quem refellunt nummi. Vnde apparet Asandrum 
primum per quattuor fere annos archontis nomen, deinde quarto imperii 
regis sumpsisse. Tempus mortis aliquatenus definitur per nummum 
aureum Bynamis Kohne, Musie Kotschoubey II p. 156 cum capite 
reginae et inscriptione ^aaiklaar^<; Ai>va'[X8a)<; et anno AIIS = a. 281 
aerae Achaemenidarum = a. ab autumno a. 737 usque ad autumnum 
a. 738. Veri enim simUlimum est hunc nummum cusum esse, postquam 
Asander mortuus est et Bynamis sola regnum tenuit Vnde Asandrum 
circa a. 7371738 = 17116 a. C. mortuum esse efficitur neque repugnat 
narrcUio Bionis 54, 24. Sed quomodo archontatus et regni anni accu- 
ratius computandi sint, viri docti dissentiunt cf. Latyschev l, l, neque 
adhuc rem certe diiudicare licet. Constat tamen Asandrum impera^se 
intra a. 7071708-7371738 = 47146—17116 a. C. 

985 Asarubas aetate Plinii de electro scripsit, citatur Plin. n. h. 37, 37, 
auctor Plinii ind. l. 37. 

986 Asclepiades, magistratus Prusae ad Olympum Plin. ad Traian. 81, 1. 

987 Asclepiades, Mendesius, cuius Theologumenon h'bri citantur de Atiae, 
matris Augusti, concubitu cum draconte Sueton. August. 94. Ad eundem 
rettulit MUUer FHG. III p. 306 Athen. 3 p. 83 C AtJxXr^iriaSr^c iv S$>3- 
xoat(p (4v Sp86fi(p coniecit Kaibel) AiYoimaxeov. 

988 Asclepiodotus, poeta et procurator (itoitjtou toD iTciTp^Troo) CIG 4747 
= Kaibel, Epigramm. gr. 993 t. versibus conceptus in Memnonis statua 
inscriptus, cuius auctorem propter versuum elegantiam ante Antoni- 
norum aetatetn fuisse statuit Kaibeh 



j 



ASCLEPIODOTVS 158 ASELLIO 



989 Asclepiodotus , compellatus a Frontone in oratione pro Demostrato 
(cf, D 43) id quod postea doluit, cum illum a Marco et Vero non 
improbari cognovisset Fronto ad Antoninum imp. 2, 8 p. 111 N.y ad 
Verum 2, 9 p. 137. 

990 Asclepiodotus , dux ex disciplina militari Probi vit. Probi 22, 3; 
sub Diocletiano praefectus praetorio Victor Caes. 39, Eutrop. 9, 22, 
Orositis 7, 25, Hieronymus ad a. Ahr. 2316. Fortasse ideni Asclepio- 
dotus consul a. 292. 

— Cassius Asclepiodotus. 

991 Ascletario, mathematicus a Domitiano occisus Sueton. Domitian. 15. 

992 Q. ASCONIVS GABINIVS MODESTVS, praetor, pro consule, praefectus 
aerari Saturni V 2820 t. Patatnnus ah initio mutilus. 

993 Asconius Labeo, tutor Neronis, cui consularia insignia a. 54 a 
senatu petiit Tac. a. 13, 10. 

994 Q. Asconius Pedianus. Pra^enomen praeter inscriptiones codicum 
solus servavit Hieronymus ad a. Abr. 2092, Asconius Pedianus sive 
Pedianus ceterum. 

Q. Asconius Pedianus scriptor historicus clarus habetur, qui 
LXXIII aetatis suae anno captus luminibus XII postea annis in 
summo omnium honore consenescit Hieronymus l. l, (Vnde certi nihil 
colligere licet nisi a. 829 = 76 Pedianum circa LXXII annos Tiatim 
fuisse.) Patavinus, cf. 'Livius noster' Ascon. p. 68, 17 (cf. et Sil. 
Italic. 12, 212 sqq.) A lunio Blaeso consule (a. 28 p. C.) ad cenam 
M. Apicii adductus Aelian. fr. 110 Hercher = Suidas 'Atcixioc Motpxoc. 
T. urh. VI 22784 ^Mutiae Festae Pediani' fortasse huius uocori 
positus est. 

Scripsit librum contra obtrectatores Vergilii Donatus vita Vergil. 
Sueton. rel. Reifferscheid p. 66. 57, Prohus p. 7 Keil, Servius Vergil. 
ecl, 4, 11 cf. mhheck, Prolegomena Verg. p. 96 sqq.; orationes Cicero- 
nis filiis (Ascon. pa^ssim) enarravit, ad quod opus respicit Quintilian. 
institut. 5, 10, 9. Vitam Sallustii scripsisse dicit Acro ad Horat. sai. 
1, 2, 41. De grammatica quadam ratione T. Livii Pedianum auctorem 
citat Quintilian. institut. 1, 7, 24; auctor Plinii n. h. ind. l. 7, citaiur 
ihd. 7, 159. 

995 C. Asconius Sardus, C. (Asconii) et Cusiniae f., tribu Fab., Illlvir 
iure dicundo, praefectus fabrum (Patavii), frater Asconiae (n. 996) 
V 2829 t Patavinus. 

996 ASCONIA, C. (Asconii) et Cusiniae filia, Augurini (uxor), sacerdos 
divae Domitillae (uxoris Vespasiani privaii) V 2829 t. Patavinus; uxor 
videtur T. Mustii Hostilii Fabricii MeduUae Augurini V 2822. 

997 M. Asellio, homo nobilis a Septimio Severo occisus vit. Severi 13, 7. 
Marcum Asellionem traditur, scrihendum videtur Marcium cf. 0. Htrsch- 
feld Wiener Studien 1884 p. 124. 



ASELLIVS 159 ASINIVS 

998 ASELLIVS AEMILIANVS. Memoratur in titulo graeco in Batanaea 
reperto Lebas-Waddington 3313. — Nomen gentUicium titulus servavit, 
ceterum ubique Aemilianus. 

Legatus Syriae (uTraTtxoD) a. 189 tit., in qua legatione Pescennius 
Niger ei successit Herodian. 3, 3, 3; proconsui Asiae a. 193 Herodian. 
3, 3, 3; dux a Nigro electus, quod in multis provinciis regendis pro- 
batus et Clodii Albini necessarius erat Dio 74, 6, apud Cyzicum 
victus a Severi ducibus et in fuga occisus vit. Severi 8, Pescennii 
N. 5, Dio l. l., Herodian. 3, 3. — Ad proconsulatum Asia£ rettulit 
Waddington fastes p. 345 fragmetUum Smymamm CIG 3311 [djvfta- 
icatsuovToc Ai[iiXi[avou] xxX. 

999 Asellius ClaudianuS; homo nobilis a Septimio Severo occisus vit. 
Severi 13, L 

1000 Asellius Sabinus, Tiberius ei sestertia ducenta donavit pro dia- 
logo, in quo boleti et ficedulae et ostreae et turdi certamen in- 
duxerat Sueton. Tiher. 43. Idem videtur Sabinus Asilius (sic traditur) 
venustissimus inter rhetores scurra Seneca suasor. 3, 13; fortasse 
etia/nh Asillius Sueton. Calig. 8. 

1001 [A]SU[TI]CA, (M. Lollii PauUini) Valerii Asiatici (Saturnini) bis 
consulis (cos. II a. 135) uxor CIG 3587 t. Cretensis. 

— AEMILIA PAVLINA ASIATICA. 

1002 Asiaticus, dux Gallorum proVindice (a. 68) bellaverat Tac. h. 3, 94. 

1003 Asiaticus, Vitellii libertus, ^foedum mancipium et malis artibus 
ambitiosum% summa apud eum potentia Ta^. h. 3, 57. 95, Sueton. 
Vitell. 13, Plutarch. Gcdha 30; equestri dignitate a Vitellio primo 
imperii die ornatus Tac. h. 3, 57, Sueton. l. l. ; post necem Vitellii a 
Muciano occisus Tac. h. 4, 11. Memoratur Sidon. Apollin, ep. 5, 7. 

— P. CORNELIVS SCIPIO ASIATICVS. 

— lulius Asiaticus. 

— M. LOLLIVS PAVLLINVS VALERIVS ASIATICVS SATVRNINVS. 

— VALERIVS ASIATICVS. 

— D. VALEWVS ASIATICV8. 

— Q. Valerius Asiaticus. 

— (VALERIVS) TAVRVS ASIATICVS. 

1004 Asilius Sabinus Seneca suasor. 3, 13 cf. n. 1000. 

1005 AsilliuS; comes pueri Gai a. 14 p. C. Sueton. Calig. 8 in epistula 
Augusti. Cf. n. 1000. 

— Vinnius Asina. 

1006 M. ASINIVS, n. Sep. M. Asin. C. Pet. (cos) I 766 in tessera gladior 
toria. Borghesi opp. III p. 355 detnonstrare studuit intellegendum 
esse M. Asinium Agrippam constdem ordinarium a. 35 cum Cosso 
Comelio Lentulo; illum per totum annum fasces gessisse, cum huic 
C. Petronins suffectus esset. At argummtatio docti Itdli infirmis 
fundamentis constituta est. 



ASINIV8 160 ASINIVS 

1007 Herius (Asinius), filius C. Asinii PoUionis. Cum mortuo in S7ri& 
(immo in Lycia) C. Caesare questus esset Augustus, quod in tam 
magno et recenti luctu Pollio pleno convivio cenasset, rescripsit 
Pollio ^eo die cenavi, quo Herium filium amisi' Seneca cantrov. 4 
pr, 4-5. Mortuus est igiiur ante a. 4 p. C. 

1008 CN. ASINIVS, PoIIionis et Agrippae nepos, patronus Puteolanorura 
X 16S2 t Puteolanus; filius ergo C. Asinii GaUi et Vipsaniae Agrip- 
pinae. Cf. n. 1017 extr. 

1009 M. ASINIVS AGRIPPA, consul a. 25 p. C. cum Cosso Comelio 
Lentulo. In consulatu: M. Asinius Agrippa fasti Arvalium, XI 3613, 
Dio ind. l. 57; M. Asinio A.... (AV traditur) V 5594; M. Asinius 
IV 2552y VI 10051, Cassiodor.; Asinius Agrippa Tac. a. 4, 34y ceterum 
Agrippa fasii. 

Quamquam Marci filius dicitur Dio ind. l. 57, tamen recte putatur 
filius esse C. Asinii GaUi, cf. Tac. a. 4, 61, ubi Agrippa dicitur 
*claris maioribus quam vetustis vitaque non degener' et a. 6, 23, 
uhi GaJlus (cf. n. 1017) ^tot consularium parens\ Mortuus est a. 26 
Tac. ann. 4, 61. 

1010 Asinius Amiantus, procurator C. Asinii Nicomachi luliani J6r7 .895. 

1011 ASINIVS BASSVS, maximus ex liberis Asinii Rufi familiaris Plinii; 
Plinius a (Minicio) Fundano (cos. a. 107), cui consulatum destinatum essc 
credebat, petiit, ut Bassum quaestorem eligeret Plin. epist. 4, 15, 6-13. 

1012 SEX. ASINIVS CELER, consul (suffectus secundo sanesiri) a. 38 cum 

tonio Quinctiliano ; Sex. Asinio Celere tonio Quintiliano 

Frontin, de aquis 102, nio Quinctiliano acta Arval. a. 38 

VI 2028 d 18. — Memoratur in t. scrvi filiae VI 9901 (1) et in t. liberti 
matris VI 9901 a (2) ; ad eum pertinere videtur fragmentum Teatinum 
Sex. Asin . . . Celer .... IX 3017 (3). 

Praenomen exhibent Frontinus et t. 3, ceterum Asinius Celer- — 
Galli filius t. 2 scilicet C. Asinii Galli et Vipsaniae Agrippinae. 
Consul a. 38 v. supra, consularis Seneca apocolocynt. 13, Plin. n. h. 
9, 67, Macrob. sat. 3, 16, 9. A Gaio principe piscem ingenti pretio 
mercatus Plin., Macrob. l. l., Tertullian. de paUio 5; a Claudio 
0CC18U8 Seneca l. l. — Asinia Agrippina filia t. 1. 

1013 Asinius Epicadus, ex gente Parthina hybrida, cum Audasio in 
Augustum sub finem imperii coniuravit, ut luliam filiam et Agrippam 
nepotem ex insulis, quibus continebantur, ad exercitus raperent 
Sueton. Aug. 19. Fortasse libertus C Asinii PoUionis. 

1014 ASINIVS GALLVS, Drusi frater uterinus Dio 60, 27, PoUionis ora- 
toris nepos Sueton. Claud. 13; fdius ergo C. Asinii GaUi et Agrip- 
pinae. Cum Statilio Corvino a. 46 in Claudium coniuravit et in 
exilium actus est, Sxi xal (5|iixp6Tatoc xat SoaeiS^cfTaxoc Av xdx tootoo 
xaTa^povr^OeW Y^XcoTa jjlSXXov t^ xtv8i>vov wf Xev Dio, Sueton. h L Nomi- 
natur nt frater Asinii Celeris VI 9901. 



ASmiVS 161 ASIOTVS 



1015 ASINIVS GALLVS, ad eum scripsit PHnius epist. 4, 17 secundum 
lectionem vulgatcm, at vide Clasinius Gallus. 

1016 ASINIVS GALLVS nesdo quis nominatur in t. servae VI 2209, Itberti 
VI 5485. 

1017 C. ASINIVS GALLVS, consul a. 746 = 8 a. C. cum C. Marcio 
Gensorino. Tituli: ipse posuit consul cum collega cippos urbanos 
VI 1235 cf. Addenda p. 3112 (1), in quorum plerisque nomina in 
litura restituta sunt; memoratur in titulo Teatino IX 3018 (2), in actis 
saecularibus (3), m t. graeco in Astypalaea tnsula reperto Boss, 
Inscriptiones graeca^ ineditae III n. 312 corr. Waddington, fastes 
p. 95 (4); in t. 2-4 nomina integra extant; nominatus fuit in quattuor 
eiusdem tituU Ephesini exemplis duobus latinis, duobus graecis Wood, 
discoveries at Ephesus, inscriptions from the peribolus wall n. 1. 2. 3, 
in quorum tribus nomina plane deleta sunt, in qunrto III 6070 — 

III S. 7118 (5) supersunt C. Asinio Nomina eius erasa videnttir 

in t. Agrippinae uxoris Laude Pompeia reperto V 6359; nominatus 
fuit in t. urbano VI 1353 admodum mutilo , qui quomodo conceptus 
fuerit non liqud; incertum est ad hunc an ad filium cognominem per- 
tineat t. Atticus CIA III 583. Denique nomen extat in t. liberti con- 
lactanei (Asinii) Celeris Galii f. VI 9901 a. 

Nummi: I) a) mparte adversa inscripti Augustus (Caesar Augustus 
w. 369) tribunic. potest. , in aversa C. Asinius Gallus lllvir a. a, a. 
f. f. Cohen J* Augustus n. 368. 369; b) in adversa ob civis servatos, 
in aversa C. Asinius C. f. Gallus Illvir a. a. a. f. f. ibd. n. 367 
melius Babelon I p. 222. II) Temni Aeoliae in adversa exhibentes cum 
capite Galli iVafvioc raXXo? 4yv6c, in aversa 'AttoXXSc ^atvfoo Tafivixav 
primum accurate descripti a Waddingtonio fastes p. 95, similes male 
descripti Mionnet III p. 28, 166, Suppl. VI p. 41, 260^262. 

In consulatu: C. Asinius Gallus Dio ind. l. 55, V 4201, VI 458. 
1235, XI 844, Censorinus de die n. 22, 16, Sueton. Bel. Beifferscheid 
p. 48; C. Asinius Monument. Ancyran. lat. 2,6= graec. 4, 17, 1746, 
Cassiodor.; Asinius Gallus Dio 55, 5, ceterum Galius fasti. In con- 
sulatu nomina erasa sunt XII 2623. — C. Asinius Gallus 1 1. 2. [5J 
numm. I; Asinius Gallus t. 3 v. 107, t. 4, nttmm. II; C. Asinius t. 3 
V. 151. — C. Asinius Gallus Hieronymus ad a. Abr. 2030, ceterum apud 
scriptores Asinius Gallus vel Gallus. 

C. {. t. 1, numm. Ib, Dio ind. l. 55, filius C, Asinii Pollionis 
Tac. a. 1, 12, Seneca controv. 4 praef. 4, Hieronymus l. l. ; filius natu 
maximus in consulatu patris (a. 714 — 40) natus Serv. Vergil ecl. 
4, 1. Illvir aere argento auro flando feriundo numm. I post a. 739 
= 15 cf. Mommsen, Bomisches Mimzwesen p. 744; consul a. 746 = 8 
V. supra; proconsul Asiae t. 4. 5, numm. II, a. 748 t. 5, a. 749 t. 4, 
anno ergo proconsulari 7481749 = 615 a. C. — XVvir sacris faciun- 
dis a. 737 = 17 t. 3. 

ProsopogrAphia Imp. Bom. I. 11 



i 



ASINIVS 162 ASINTVrs 

Augustus eum dixerat imperii avidum et minorem Tac. a. 1, 13; 
a. 14 Tiberium in senatu ofFendit olim invisus propter matrimonium 
Agrippinae ibd. 1, 12, Dio 57, 2; sententiae eius in senatu dictae a. 14 
Tac. a. 1, 8. 12, a. 15 ibd. 1, 76. 77, a. 16 ibd. 2, 32. 33. 35. 36; a. 24 
ibd, 4, 20. 30, a. 28 ibd. 4, 71; a. 19 Pisoni reo patronus adesse noluit 
ibd. 3, 11. A. 30 eodem die, cum in Capreis cum Tiberio convi- 
varetur, Romae a senatu damnatus est; sed Tiberius, quasi ipse 
coram senatu decernere vellet, distulit causam et Galium in custodia 
haberi iussit Dio 58, 3 amicis eius pessum datis Dio l. l,, Seneca 
epist. 55, 3. A. 33 obiit, quem egestate cibi peremptum haud dubium, 
sponte an necessitate incertum habebatur Tac. a. 6, 23, Dio 58, 23. 
Agrippinae paulo post mortuae Tiberius impudicitiam- et Galium adul- 
terum obiocit eiusque morte ad taedium vitae compulsam Tac. a. 6, 25. 

Magnus orator, nisi lilum magnitudo patris obrueretiSeweca contrav. 
4 praef. 4; scripsit libros de comparatione patris et Ciceronis Sueton. 
Claud. 41, Plin. epist. 7, 4, 3. 6, Quintilian. institut. 12, 1, 22, QeUius 
17, 1, 1; epigramma in Pomponium Marcellum Sueton. gramm. 22. — 
Vergilium eclogam quartam in se scripsisse dixit Serv. ecl. 4, 1. — 
Mensa citrea eius insignis Plin, n. h. 13, 92, TertuUian. de pallio 5. 

(Vipsaniam) Agrippinam post divortium Tiberii (a. 743 = 11) in 
matrimonium duxit Tac. a. 1, 12, Dio 57, 2; tot consularium pater 
Tac. a. 6, 23, Filii : C. Asinius PoIIio cos. a. 23, M. Asinius Agrippa 
cos. a. 25, Sex. Asinius Celer cos. a. 38, Asinius Gallus (n. 1014); 
Asinius Saloninus \ Cn. Asinius (n. 1008) utrum sextus filius habendus 
sit, an idem fuerit atque Gallus aut Saloninus, in medio relinquen- 
dum est. 

1018 C. ASIN[IVS] IVLIANVS publice honoratus t. Blaundis in Phrygia 
rqperto CIG 3866: t6v xpanaTOv uiv f. lAatv(foo) npoTetfioo KooaSpaTOo 
oTTaTtxou saeculi III ineimtis cf. n. 1029. Potest idem esse atque C. Asi- 
nius Nicomachus lulianus n. 1023. 

1019 M. ASINIVS MARCELLVS, consul a. 54 cum M.' Acilio Aviola. — 
In consulatu: M. Asinius Marcellus tabula cerata Pomp. 3. [4. 6], 
M. Asinius Toc. a. 12, 64, Asinius Marcellus Sueton. Claud. 45, ceterum 
Marcellus fasti. — Asinii PoIIionis pronepos Tac. a. 14, 40, nepos 
videtur C. Asinii Galli; a. 61 falsi accusatus, sed maiorum et Neronis 
gratia absolutus Tac. a. 14, 40. 

1020 M. ASINIVS MARCELLVS, consul a. 104 cum Sex. Attio Saburano. 
In consulatu: M. Asinius Marcellus Wood, discoveries at Ephesus, in- 
scriptions from the great theatre n. 1 col. VI v. 74, ceterum Marcellus 
fasti. — Filius vel potius nepos consulis a. 54 videttir. 

1021 Q. ASINIVS MARCELLVS, consul (suflF.) cum A. Cacpione Crispino 
in t. mutilo in agro Bomano reperto liomische MittheUungen 1886 
p. 128, ubi praecedtmt consules ordinarii a. 96. Vnde Henzen con" 
sules et ordinarios et suffectos eiusdem a/mi iuxta positos esse cofh 



ASINIVS 168 ASINIVS 

iecit, cuit^ ret adhuc umm, quod sciamy exemplum idque in decreto 
pantificum VI 2010 innotuit. 

1022 Q. Asinius Marcellus memoratur in tegulis urhanis XV 330. 846-857, 
ex guibus annum 123 indicant n. 846'-848. 851, annum 134 n. 849. 852. 
Potest idem esse qui praecedit vel filius eius. 

1023 [C. ASINIVS] NICOMACHVS IVLIANVS hmoratus t. Drepanitanis 
IGI 283 (1), 284 (2) = CIG 6498. . . . ov Netx6|iaxo[v] 'IooXtav6v 
t. 1, .... [N]eix6|ji[axov] [^yooXiavi^v] t. 2; nomen gentile probaiiliter 
suppletur ex nominibus procuratoris Asinii Amianti, qui dedicavit t. 1, 
et ex t. CIG 3866 cf. n. 1018. — Consul (suffectus anno incerto sae- 
culi III) t. 1. 2, proconsul Asiae t. 1. 

1024 Asinius Pollio, praefectus alae in Mauretania a. 69 oppressus 
Tac. h. 2, 59. 

1025 C. ASINIVS POLLIO, Cn. f. acta triumph. Capitolina, fasti min. Illb 
et VII CIL I^ p. 60 et 64 , in senaius consulto a. 737 = 17 a. C. 
VI 877 a. Natus est a. 6781679 = 76175 a. C, nam altero et vicesimo 
aetatis anno C. Catonem accusavit Tac. dial. 34, cuim causa acta 
est a. 700 = 54 Asconius in Scaurianam p. 16. Consul a. 714 = 
40 a. C; pro consule a. 715 = 39 contra Dalmatas bellum gessit, 
Salonas urbem cepit; VIII k, Novembr. ex Parthineis triumphavit 
acta triumph. Capitolina, Florus 2, 25, Dio 48, 41, Horatius carm. 
2, 1, 13, Sermus ad Vergil. ecl. 4, 1, Hieronymus chron. ad a. Abr. 2020. 
Ceterum de rehus db eo libcra re publica gestis vide Drumann II 
p. 2 sqq. Cum Caesar eum rogaret, ut secum ad bellum Actiacum 
proficisceretur, 'mea, inquit, in Antonium maiora merita sunt, illius 
in me beneficia notiora; itaque discrimini vestro me subtraham et 
ero praeda victoris' Velleim 2, 86, 5. Inde a principatu Augusti 
praeter iudicia et curiam (testis senatus consultorum a. 729, Sitfsungs* 
berichte der Berliner Akademie 1889 p. 966, et a. 737 VI 877 a) a 
rebus publicis afuisse vidftur. LXXX aetatis suae anno in villa 
Tusculana moritur Hieranymus chron. ad a. Abr. 2020 = 768 = 5 p.C. 
cf. Senec. controv. 4 praef. 5, Tac. dial. 17. 

PoUio ex manubiis (sdl. belli Dahnatici) primus Romae biblio- 
thecam in atrio Libertatis publicavit, quam imaginibus virorum cla- 
rorum ornavit Plin. n. h. 7, 115; 35, 10, Sueton. August. 29 cf. Ovid, 
Trist. 3, 1, 71. Statuae in monumentis Asinii PoIIionis memorantur 
Plin. n. h. 36, 23. 24. 25. 33. 34. 

Amicus fautorque poetarum et virorum doctorum aetatis suae: 

'leporum disertus puer ac facetiarum' Catullus carm. 12, 6; Helvius 

Cinna ei (adulescenti in Gracciam profecturo) Propempticon misit 

Charis. Gramm. Lat. I p. 124. Cum legatus agris Transpadanae 

dividundis praeesset, Vergilium indemnem praestitit Servius ad Verg. 

ecl. 2, 110; 6, 3, vit. Verg. Sueton. rel. Reifferscheid p. 53. 59; Ver- 

gilius ad eum scripsit eclogam quartam et eum praedicat ecl. 2, 84-89; 

11* 



ASINIVS 164 ASINIVS 

8, 6-13; Asinius Vergilio Alexandrum puerum donavit, quem secunda 
ecloga Alexin appellat vit, Verg. p. 57 B. cf. Serv. ad VergU. ecl. 3, 1, 
Apul. apolog. 10, In viris principibus rei publicaey qui Horatii 
carmina probaverant, memoratur Horat. sai. 1, 10, 85; Horatius ad 
eum scripsit carmen 2, 1. Ateius Praetextatus C. Sallustio defiincto 
eum familiarissime coluit et aggressum historias componere prae- 
ceptfs de ratione scribendi iuvit Sueton. gramm. 10. Timagenem 
historiarum scriptorem, quamquam Augustus ei domo interdixerat, 
in contubemium recepit Seneca dial. 5, 23, 5-8. Aufusti (abnesti 
fusti troMtur) grammatici liber quidam grammaticus ad Asinium 
PoUionem citatur Gra/nm. Ijat. VII p. 35. 

Strictum eius et nimis asperum iudicium Seneca controv. 4 pra^f. 3 
cf. Plin. n. h. 36, 33. ludicia eius: Asinius in Valerium CatuUum 
citatur Oharis. Gramm. Lat.Ip. 97; de Caesaris commentariis Sueton* 
div, lul. 56 cf. 55 ; de Cicerone Seneca suasor. 6, 24 cf. 6, 14^ Quintilian. 
inst. 12, 1, 21; de Patavinitate Livii Quintilian. inst. 1, 5, 56; 8, 1, 3; 
liber, quo Sallustii scripta reprehendit Sueton. gramm. 10 cf. GeU. 
10, 26, 1 'Asinio Pollioni in quadam epistula, quam ad Plancum 
scripsit, et quibusdam aliis C. Sallustii iniquis dignum nota visum 
est' etc.\ iudicia de rhetoribus Arellio Fusco Seneca suasor. 2, 10, 
Buteone id. controv. 7, 4, 3, Q. Haterio ibd. 4 praef. 11, Porcio 
Latrone ihd. 2, 3, 13, Triario ihd. 2, 3, 19, de coloribus Romanii 
Hisponis, Pompei Silonis, Cestii Pii, Porcii Latronis ihd. 4, 6, de 
incerto ihd. 2,5, 10; laudabat sententias Albucii Sili ibd. 7 praef. 2 
et Vibii Rufi ihd. 9, 2, 25. 

Circa a. 739 in carminibus pangendis versatus est, scripsit *Sopho- 
cleo carmina digna cothumo^ Vergil. ecl. 8, 10 (uhi Servius adnotai 
*alii ideo hoc de PoIIione dictum volunt, quod et ipse utriusque 
linguae tragoediarum scriptor fuit', id quod ex perversa interpretatione 
ipsi enucleasse videntur), cf. ecl. 3, 86 'PoIIio et ipse facit nova car- 
mina' ; PoIIio regum facta canit pede ter percusso (== versu trimetro) 
Horat. sat. 1, 10, 42; historias scribere aggressus tragoedias abiecit 
Horat. carm, 2, 1, 9-13. Pacuvium et Accium tragoediis expressit 
Tac. dial. 21. Lusit etiam versiculis eroticis Flin. epist. 5, 3, 5 cf. 7, 4, 4. 

Orator clarissimus Vellems 2, 36, 2, Columella Ipraef. 30, QuintUian. 
12, 11, 28, Plin. n. h. 7, 115, Tac. dial. 12. 17, ann. 11, 6. 7, 4nsigne 
maestis praesidium reis' Horat. carm. 2, 1, 9. Multa in Asinio Pol- 
lione inventio summa diligentia (cf. ihd. 10, 2, 25; 12, 10, 11), adeo 
ut quibusdam etiam nimia videatur, et consilii et animi satis; a nitore 
et iucunditate Ciceronis ita longe abest, ut videri possit ^aeculo prior 
Quintilian. inst. 10, 1, 113; inter Menenios et Appios studuisse videtur 
(ei qui in dialogo rem recentiorum defendit), Pacuvium et Accium 
etiam orationibus suis expressit Tac. dial. 21; compositio PoIIionis 
salebrosa et exiliens Seneca epist. 100. 7. 9. Versus poetarum anti- 



ASmiVS 165 ASINIVS 

quoram orationibuB inserere consueverat Quintilim. inst. ly 8, 11; 
homo omnium horarum seriis iocisque pariter accommodatus ihd. 
6, 3, 110. Tristes ac ieiuni PoUionem aemulantur ibd. 10, 2, 17. 

Memoratur in iis, qui multum ante quaestoriam aetatem gravissima 
iudicia susceperunt QuintUian. inst. 12, 6, 1. Altero et vicesimo aetatis 
anno C. Catonem (Iribumm plebis a. 698 = 56 Dio 39, 27) accu- 
savit a. 700 = 54 Tac. dial. 34, Seneca contrav. 7, 4, 7. Defendit 
(aetate triunrnrtm) Lamiam et postea orationem pro Lamia edidit 
Seneca stMSor. 6, 15, Moschum Pergamenum veneficii reum defendit 
(sub initiufn regni Augusti, ut ex Horatio apparet) Horat. epist. 1, 5, 9 
cf. Pofphyr. p. 274, Seneca controv. 2, 5, 13. Mediis Augusti tempo- 
ribus apud centumviros orationes habuit, quae pro heredibiis Vrbiniae 
inscribuntur Tac. dial. 38, Quintilian. inst. 4, 1, 11; 7, 2, 4. 5. 26 cf» 

1, 5, 8, Charis. Crramm. Lat. I p. 77. Sub Augusto Nonium Aspre- 
natem veneficii reum defendit QuintUian. inst. 10, 1, 22, cf. 11, 1, 47, 
Sueton. August. 56, Plin. n. h. 35, 164 (si re vera huc pertineant, 
quae Dio 55, 4 sine nomine rei accusatorisve harrat, tamen inde 
nequaquam sequitur illam causam a. 745 = 9 a. C. actam esse, ut 
priores cf. Meyer, Oratorum romanonm fragmenta ed. II p. 492 pro 
certo affirmarunt; nam Dio 1. 1. non nisi transeundo narratiunctdas ad 
humanitatem Augusti illustrandam affert). Incerto tempore dixit pro 
Scauro filio Quintilian. instit. 6, 1, 21; 9, 2, 24 et pro Liburnia ibd. 
9, 2, 24 (cf. 9, 2, 9). — Dictus est in L. Munatium Plancum orationes 
parare, quae ab ipso aut liberis post mortem illius ederentur Plin. n. h. 
praef. 31. — Dicta eius: commode agendo factum est, ut saepe 
agerem, saepe agendo, ut minus commode Plin. ep. 6, 29, 5; male, 
hercule, eveniat verbis, nisi rem sequantur schol. Cruquia/n. ad Horat. 
epist. 2, 3, 311. 

Primus omnium Romanorum advocatis hominibus scripta sua reci- 
tavit Seneca controv. 4 praef. 2, Declamavit multitudine nunquam 
admissa; in declamando fioridior aliquanto quam in agendo ibd. et §3. 
Sententiae ex declamationibus ibd. 4, 2, 5; 7, 1, 4; 7, 6, 12, colores 
ibd. 1, 6, 11 ; 7, 1, 22, praecepta de colore ibd. 4, 3. Sextilium Enam 
in domo Messallae Corvini recitantem non tulit id. suasor, 6, 24. 

^Motum ex Metello consule civicum bellique causas et vitia ct 
modos ludumque Fortunae gravisque principum amicitias et arma; 
nondum expiatis uncta cruoribus, periculosae plenum opus aleae 
tractas et incedis per ignis suppositos cineri doloso^ Horatius carm. 

2, 1, 1-8. Vnde apparet Pollionem historias rerum Bomanarum inde 
a L. Afranio Q. Caecilio Metello cos. (= a. 694 = a. 60 a. C.) 
gestorum scribere coepisse, cum poeta laudes eius celebraret, Qui 
quando carmen scripserit, quamquam veri simtle est scripsisse eum 
post bellum Actiacum, accuratius definire non licet. Sed Pollionem 
historias scribere aggressum esse paulo a/nie bellum Actiacum ex verbis 



ASINIVS 166 ASINIVS 

Sueionii gratnni. 10 (v, supra) emergit referentis Ateium Philologum 
post mortem Sallustii (a. 720 ==■ 34) Pollionem coluisse atque prae- 
ceptis rhetoricis iuvisse. Historiae PoUionis citantur Seneca suasor. 
6y 14. 24. 25y tertius historiarum liber Valer. Maxim. 8, 13 ext. 4, 
iis usi sunt Plutarchus, Appianus (uterque versione graeca earum)^ 
Suetonius, Strabo cf. Peter, Historic. Boman. Fragmsrda p. 263 sqq. 
Pollionis scripta egregiam Cassii et Bruti memoriam tradunt Tac. a. 
4, 34. Auctor Piinii Plin. n, h. ind. l. 7. Quae Suidas s. v. Aafvtoc 
IlcoXfcov et nooXfcov profert (cf. infra adn), confusionis adeo sunt plena, 
ut inde ne hoc quidem recte concludcre liceat Pollionem scripsisse histo- 
riarum libros septemdedm. 

Scripsisse Pollionem et philosophica quaedam apparet ex Seneca 
epist. 100 y 7. 9; nam Senecam ihi de scriptorihus phUosophicis agere 
cum ex tota epistula tum ex paragrapho nona certissime efficitur. 
Nec minus Pollionem rem grammaticam tractasse ex Prisciano Gramm. 
Lat. II p. 513 sequitur *ut Probo et Capro et PoUioni et Plinio 
placet'; observationes grammaticae Pollionis afFeruntur Chcms. Gramm. 
Lat. I p. 134, Serv. ad Verg. Aen, 2, 7; 6, 554; 11, 183. — Asinius 
contra maledicta Antonii citatur Charis. Gramm. Lat. I p. 80 ; Asinius 
Pollio ad Caesarem I id. p. 134. Verba Pollionis ex scriptis incertis 
afferuntur Charis. Gramm. Lat. I p. 100, Priscian. ibd. II p. 383. — 
Extant epistulae tres Cic. ad Fam. 10, 31-33. 

Quamquam constat Pollionem historias paulo ante bellum Actiamm 
scribere aggressum esse, tamm Landgraf, Untersuchungen zu Caesar 
und seinen Fortseteem p. 31 sqq. et Wolfflin Sitzungsberichte der 
Miinchener Akademie Phil.-Hist. Klasse 1889 p. 319 sqq. (cf. praefat. 
p. XXII sqq. editionis ^belli Africi\ quam cum MiodonsJd paravit) 
statuerunt PoHionem paulo post Hirtii mortem (a. 711 — 43) cum 
commentariis Caesaris et Hirtii dv bellis Caesarianis ad finem per- 
ducendis operam navasse tum librum de beUo Africano qui extat 
ipsum confecisse. Qua de re cum ncmo veterum u/nqimm quidquam 
cognitum habuisset, illi ex tribus Pollionis epistulis prqpter scrmonis 
proprietates hunc esse auctorcm belli Africani detnonstrare sibi visi 
sunt. At observationes in medium protatas nullo modo posse probare 
id quod tlli qpinantur, alii satis iam docuerunt. 

Ad summa provectus incorrupta vita et facundia Tac. a. 11, 6; 
homo natura contumax Seneca controv. 4 praef. 4; ferocia eius Tac. a. 
1, 12. Cum mortuo in Syria (sic) C. Caesare per codicillos questus 
esset Augustus, quod in tam magno et recenti luctu suo homo 
carissimus sibi pleno conyivio cenasset, rescripsit Pollio 'eo die cenavi 
quo Herium filium amisi^ Seneca controv. 4 praef. 5. Graviter in- 
vidioseque in curia questus est (Marcelli) Aesernini nepotis sui 
casum, qui in Troiae luso crus fregerat Sueton. August. 43. — Nulla 
res eum ultra decumam retinuit, sed totius diei lassitudinem duabus 



ASINIVS 167 ASINIVS 



ilHs horis ponebat Seneca didl. 9, i7, 7. — Amicus Herodis regis 
ludaeorum, cuius filii Alexander et Aristobulus Romae apud eum 
habitabant loseph. ant. 15, 10, 1. 

Gener L. Quintii, qui a triumviris proscriptus est Appian. hell. 
civ. 4, 12. 27. Liberi : C. Asinius Gallus , Asinius Saloninus, Herius 
Asinius; filia praeterea ei fuit, quae nupserat M. Claudio MarceUo 
Aesemino cos. a. 732 — 22, guonm filius Marcellus Aeserninus Pollio- 
nis nepos dtcitur Sueton. August. 43^ Seneca controv. 4 praef. 3, 4. — 
Menioratur in titulo Cn. Asinii ncpotis X 1682, incerti cuiusdam ex 
posteris VI 1353, in t. servorum vel libertorum VI 5019. 9901. 12523. 
Tegulae XIV 4090, 4-9 = XV 2231-2234 ex figlinis Asinii Pollionis 
(C. As. Pol. n. 2234) utrum ad unum hominefn pertineant an ad 
plures, dubitatur cf. Dressel ad n. 2231, qui antiquissimas earum 
(scil. n. 2233. 2234) ad oratorem referri posse statuit. 

Suidcts I p. 786: ^Aaiviog IltoKtov 'PtofAcuog laxoQCag *Pttt/Aatxcts avvHa^^v 
iv pipUoig ii\ [ovTOs nQfOTog ^EXlrivtxriv laTogtav ^Ptofiaixoig avvfyQaifjSv], 
ubi verba, quae uncis indusimus, sine dubio ad dlium spedantia (fortasse ad 
Fompeium Troguni, ut coniecit von GuischmidJ confusione Suidae ad Asinium 
relata sunt: Idem II 2 p. 387: IlMXCatv 6 *Aalvtog ;^^i}^ar/araf, TQallMtvog, 
ao(f'taTfig xal (piX6ao(f>og ao<ftaT€vaag iv 'Pi6/jirf Inl Ilofxnriiov to€ fieydXov 

xal JtaSeSd/nevog t^v axolrjv Ti/nay4vovg' fyQuil/€v (sequuntur opera, 

quae plwrium auctorum fuisse videntur, dcin loco ultimoj negl toO ifi(fvltov 

Tfjg ^Piofjirig noXi/nov^ ov inoX^fjttfaav XaTadq te xal Ilofinijtog. Ex verbis 

extremis patet Suidam^ ut falso huic PoUioni aetatis liberae rei pubUcae tribuit 

dnofivrifjiovevfjiaTa MovatavCov toO (piXoa6(fov mortui fere sub Vomitiano, ita 

non minus perperam tribuisse opus historicum Asinii oratoris. Quacum con- 

fusione arte cohaeretj quod PoUioni TraUiano nomen Asinii inditum est; nam 

quod muUi Trallianum libertum oratoria fuisse statuerurU, vix optu est monere 

neminem unquam Itbertum potuisse habere patroni cognomen, — De scriptis 

Tralliani, qui in hanc syllogem non cadit, disptUarunt H, Peter Jahns Jahr- 

bHcher CXIX p. 422, Flach Bheinisdhes Museum XXXVI p. 316, Thou/ret 

Leipziger Studien I p. 324 sqq. 

1026 C. ASINIVS POLLIO, consul a. 23 cum C. Antistio Vetere. Nummi 

Sardiani in parte adversa exhihent ApoGiaoc xal rspjiavixic vsol Osol 

^iXaSsXcpoi, m aversa Valt^ i\atvt(p rioXXtaivt dv&uTCaxq), in medio xoivou 

'Aatac Eckhel VI p. 211, Mionnet IV p. 121, 688. 689 Swppl. VII 

p. 418, 465, Waddington, fastes p. 122. 

In consulatu : C. Asinius PoUio Dio ind. l. 57, Flin. n. h. 33, 32, 

Frontin. de aquis 102 ex restitutione, Uio fasti Arval. ; C. Asinius 

Tac. a. 4, 1, VI 10051. 29681, X 895, Cassiodor. ; alibi Pollio fasti. 
C. f. Dio ind. l. 57, filius C. Asinii GaUi, nepos C. Asinii PoUio- 
nis; praetor peregrinus a. 20 fasti Arval.; consul a. 23 v. supra; 
procoiisul Asiae suh imperatore Gaio nummi. — Vel ad hunc vel ad 
patrem pertinet t. CIA III 583 Fatoy 'Aatviov ratoo lAhv aTpatr^Yiv 
diro8e8eiY|ilvov. Praeterea mcmoratus esse videtur in t. urhano VI 1353 
ita mutUo, ut prohahfliter restitui nequeat .... [Xvirum stl, iu?]d 
q(uaestorem) Ti. Cae[saris] .... [frat]rem Drusi Caesaris 



i 



A8INIVS 168 ASINIVS 

1027 ASINIVS POLLIO VERRVCOSVS, consul a. 81 cum L. FUvio SUva 
Nonio Basso. — In constdatu: AsiniuB PoUio Verrucosus VI 2059 acta 

Arval., PoUio Verucosus VI 1024S, errucoso cos. VI 1495^ ceterum 

plerumque (Silvano et Vero Pro^er) PoUio fasti. 

1028 C. ASINIVS PRAETEXTATVS , consul a. 242 cum C. Vettio Attico. 
In consulatu: C. Asinius Praetextatus VI 2133, IX 3429, A(Jiviq> 
npaiTeSrotTq) t, Amorgmus BuUetin de correspondance HeUinique 1891 
p. 585, ceterum Praetextatus fa^i, 

1029 C. ASIN(IVS) PROTIMVS QVADRATVS, 6TraTix6c memoratur in titulo 
C. Asinii (Ni^omachi) luliani filii CIG 3866; unde apparet in t. Amor- 
gino CIG 2264 n II Addend. p. 1035, quem dedicarunt imperatori 
Antonino Severi filio raioi . . tvtoi IIp^Tstfioc [Ko]ua8paTOc xal To5<poc 
[o{] xpdtTKJTOi d8eX<pot non [Atx]ivtot, quod proposuit Boeckh, sed ['Aajtvioi 
supplendum esse. 

1030 A[si]n(ius?) Quad(ratus?) (cogitari potest etiam de Asinia Quadror 
tiUa cf n. 1045), nominatur in tegula Latina a. 141 X 8043, 36. 

1031 Asinius Quadratus (duo nomina ponunt Euagrius historia eccles. 
5, 24 et Agathias 1, 6, ceterum Quadratus), rerum scriptor. "EYpa^^ev 
'Ia8t 8taXixTq) faTopfav *Pco|iatxT]v h ^i^Xloi^ te', iinYpa<p>]v 8i XtXteTr^pfta 
xal Tzepiix&i dizh XTfaeo)? Tc&fir^c 8a>c 'AXeSav8poo to5 Majjiatac oJou Kai- 
aapo? Suidas s. v. Ko8paToc. Qu^m finem operis recte statuerit Suidas, 
an Quadratus opus usque ad miU^mu/tn annum urhis, qui vulgo com" 
putatus est (a. 248 p. C), deduxerit duhvmi videtur. Scripsit et ITap- 
&ixa', quorum liber nonus citatur a Stephano Byzantio fr. 12. 13. 14 M.; 
Quadratus belli Parthici scriptor vit. Veri 8, 1, Quadratus in historiis 
vit. Avidii Cassii 1, 2. Fragmenta coUegit MuUer FHG. III p. 659 sqq. — 
Cf n. 1032. 

1032 C. ASINIVS QVADRATVS, puhlice ah Eleis t. Olympico honoratus 
Archdologische Zeitung XXXVIII (1880) p. 55 w. 342: dv&uiraTov 
(Achaiae), uTuaTOV dTuo8e6etY[Aivov , Teifn^aavTa ttjv 'OXo|iir{av xal Xoyq) 
xal 2pYq>. Ad rerum scriptorem rettulit Vittenherger verha extrema 
tituli inde interpretatus , quod historiographus (cf n. 1031) Bomam 
primo anno primae Olympiadis conditam fuisse stcUuisset idque fortasse 
in prooimio operis in honorem Olympiae vertisset, speciosa quidem, 
sed parum certa coniectura. 

1033 ASINIVS RVFVS, pater Asinii Bassi, socer Saturii Firmi, praetorius 
(praetor aliquanto ante a. 107 cf. n. 1011), consularium propinquus, 
Plinii et Cornelii Taciti familiaris Blin. epist. 4, 15. 

1034 C. ASINIVS RVFVS, C. Asinii Protimi Quadrati frater, 6 xpanaTo? 
CIG II Add. 2264n cf n. 1029. 

1035 L. Asinius Ruf[us?] nominatur in fistula plumbea urhana Lanciani 
syUoge aquaria n. 170, 



ASINIVS 169 ASPASIA 

1036 ASINIVS SABINIANVS, proconsul (Asiae) memoratur m t graeco 
Hierocctesareae reperto Bulletin de correspondance Hellenique XI 
(188?) p. 98. Fortasse idem gui sequitur. 

1037 M. ASINIVS SABINIANVS, vir clarissimus imperatori Antonino 
(Severi filio) dedicavit a. 214 t. VI 1067. 

1038 (ASINIVS) SALONINVS, filius C. Asinii PoUionis natus est post Salo- 
nas urbem captam (a. 715 = 39), unde pater Salonini cognomen ei 
dedit; puer mortuus est; in partum eius Vergilius ad patrem eclo- 
gam quartam scripsit Servius ad Verg. ecl. 4, ly Acro ad Horat. 
carm. 2, 1, 15. 

1039 ASINIVS SALONINVS, M. Agrippa et Pollione avis, fratre (uterino) 
Druso insignis, progener Tiberio destinatus obiit a. 22 Tac. a. 3, 75. 
Filius C. Asinii Galli et Agrippinae. 

1040 C. ASINIVS TVCVRIANVS, proconsul (Sardiniae) X 7516 t. Sulci' 
tarms cf. Add. p. 995. 

1041 ASINIA AGRIPPINA, (Sex. Asinii) Celeris filia memoratur in t, servi 
VI 9901; Agrippi[na] in t. Asiniae Hos. . . . libertae VI 9901 b. 

1042 . . . U ASINIA [CLA]VD1A TIBERIA '. . . ATIA STATILIA PAVLLINA 
IVLIANA PHILIPPA IGI 1423 = CIG 5905 t. urbanus. Feminam 
nobilem indieant nomina. 

1043 ASINIA CRISPINA, clarissima femina VI 1354. 

1044 Asinia Marcell(a?) vel Marcell(ina?) fortasse nominatur in tegulis 
urbanis XV 858, ubi impressum est asiniaf marcell et 859, ubi est 
\ k¥ MARCELLi \ ; F Utteram errore positam esse pro E coniecit Marini, 
qui 'Marcelli (uxor)' interpretatus est; Marcell(ae) vel Marcell(inae) 
Mommsen. 

— SEXTIA ASINIA POLLA. 

1045 Asinia Quadratilla (nomina perscripia sunt n. 861, Asinia Quadratill. 
n. 863, Asin. Quad. n. 860) ut domina figlinarum nominatur in tegulis 
urbanis XV 860 (a. 141). 861 (a. 142). 863 (a. 150). 

— Antonia TertuUa Valeria Asinia Sabiniana. 

1046 Aspasius, Ravennas, filius Demetriani, sophista aetate Philostrati, 
ab epistulis (graecis) Severi Alexandri ut videtur; Trpouaxr^ 8^ xal xou 
xaxi xijv Twjjir^v ftpovoo, veaCfov fi^v 8i8oxi|i(&TaToc, Yr^patfxwv 8i Jov 
aWa Tou [xi] kxipij^ dTTOcJTr^vat PoiiXea&ai', Philostratus Lemnius (id est 
Philostrati gener) contra eum librum scripsit de conficiendis epistulis 
imperatoriis Philostratus vit. soph. 2, 33. 

1047 ASPASIVS PATERNVS, proconsul Africae a. 257 passio Cypriani 
p. CX Cyprian. III ed. Hartel; potest idetn esse Paternus consul II 
268 et Patemus praefectus urbi a. 264 — 266 Chronograph. 

1047a [ASPA ?]SIA PATERNA, clarissima femina (uxor C. lulii Aspri cos. 
a. 212), mater (C.) lulii (Galerii) Aspri cos. (a. 212) memoratur in 
U TuscuUmo XIV 2515. 



A8PER 170 ASPVRGVS 



— IVLIV8 [A8]PER. 

— C. IVLIVB ASPER. 

— [C.] rVLIVS CAMILIVS GAL[ERIVS ASP]ER C . . . CIVS. 

— C. IVLIVS GALERIVS ASPER. 

— Sulpicius Asper. 

— CALPVRNIVS ASPRENAS. 

— L. NONIVS ASPRENAS. 

— P. NONIVS ASPRENAS. 

— P. (Nonius) Asprenas. 

— (NONIVS) TORQVATVS ASPRENAS. 

— L. NONIVS TORQVATVS ASPRENAS. 

— (P.? NONIVS) ASPRENAS CAESIANVS. 

— (NONIVS) ASPRENAS CALPVRNIVS SERRANVS. 

— (C? NONIVS) ASPRENAS CALPVRNIVS TORQVATVS. 

— M. SALVIDENVS *ASPRENAS. 

— Fulvius Asprianus. 

1048 Aspurgus, rex Bosporanus. Tituli: ipsi positus est t. Pantica- 
paeensis Latyschev, Inscriptiones Ponti II n. 36 (1) pacJtXea [iiYav 
AairoSpYOv ftXopcujjLaiov, ihv Ix paaiX^oic AaavSp^xoo, ^iXoxa^aapa xal 
c>tXop(u{jiaiov, ^aatXeuovta iravT^c BoaTropou, BeoSoa^r^c xal ^ivSwv xat 
Mattcov xal TapirefTwv xal Topexcov Wrflmy xe xal Tava[e]tTa>v, oiroTotSavTa 
i'x60ac xal Ta6pooc ; memoratur in t. Phanagoriensi ibd. II n. 364 (2) 
[P]aatXe6ovToc [Paa]tXia)c ['A]airo6pYo[o] [^^tXopcofxafoo frooc FIT (ubi 
prima littera haud certa est, cum tantum hasta superior in lapide 
cematur) = a. 313 aerae Acha,emenidarum = a. 16117 p. C, et in 
t. Panticapaeensihus Cotyis filii ibd. II n. 37 (3) et n. 38 = CIG 
2108 cd (4). 

Quamquam otfmes qui 1. 1 tractarunt, consentiunt (cf. Latyschev II 
p. XXXIX) ibi intellegendum esse filium Asandruchi, qui idem sit 
atque Asander, primum 6 Sx paatXicoc 'AaavSpoxoo non est o{6c, sed 
exYOvoc, is qui originem duxit ah Asandrucho. Qui quare non possit 
alius rex esse ex numero eorum, qui post Polemonem I regnaverunl, 
equidem non video, Nam de nominibus et nummis regum Bosporor 
norum inde ab huius morte usque ad Polemonem II adhuc parum 
constat, cum nummi eius actatis tantum monogrammatis inscripti sint, 
quae num recte soluta atqu^ omnia ad Aspurgum referendu sint 
(cf. Latyschev II p. XLI) admodum dubium videtur. Teniere autem 
omnino ea, quae Strabo 11 p. 495; 12 p. 556 de Aspurgianorum 
gente Maeotica refert, qui Polemonem I vicerunt et occiderunt, ita a 
Latyschevio p. XXXIX exponuntur, ut eam gentem nomen ah Aspurgo 
traxisse dicat, quippe quem, cum contra Polemonem bellaret regnum 
patemum repetiturus, auxiliis iuvarent. 

In titulo 1 cum in indicatione anni praeter flT etiam cogitari 
potest fuisse EIT vel ZIT, id est significa/ri a. 313 vel 315 vd 317 



ASSARIO 171 ATEDIVS 

= a. 16117 vel 18119 vd 20121 p. C. , circa eam aetatem A^rgus 
regnavit. Agnitum esse a Bomanis docent cognomina ^tXoxataap xal 
ftXopcufiaioc t. L Cotys filius t. 3. 4 idefn videtfM-y qui armo 49 regnum 
Bospori tenuisse *iuventa rudis' dicitur Tac. a. 12, 15. Mithridates 
igitur frater Cotyis ibd. 12, 18 alter filius Aspurgi fuit. 

1049 ^Asaario, homo nobilis ab imperatore Claudio occisus Seneca apocolo- 
cynt. 11 secundum lectionem vuigatam, at loco corrupto nomen proprium 
omnino non latere videtur. 

1050 ASTERIA, c(lari8simae ?) m(emoriae?) f(emina?) X 4022 t. sepulr 
cralis Campanus, ubi ab initio extant 'C. M. F. Hic sita est Astcria 
infelicissima^ etc. Itaque solutio solita siglorum admodum dubia 
videtur. 

1051 Asterius. Divo Pantheo salvis Asteris L. Cassius Ingenuus v. s. 
1. m. V 5523 t. in agro Mediolancnsi repcrtus. Quamquam Asterius 
signum est Turciorum Apronianorum VI 1768. 1769, qui quarto saeculo 
floruerunt, tamen propter nomina eiuSy qui titulum dedicavit, de aetate 
anteriore cogitari potest. 

— Veturia Astilia. 

— M. VLPIVS ASTIVS. 

— C. Valerius Astraeus(?). 

1052 ASTVRICVS, 'si magna Asturici cecidit domus, horrida mater, pullati 
proceres, differt vadimonia praetor^ luvenal, sat. 3, 211-212; nobilis 
senatoris schol. 

1053 ASTVRIVS, vir ordinis senatorii aetate Gallieni, Christianus Eusehius 
hist. eccles. 7, 16. 17 cf. Acta Sanctorum Mart. I p. 223. 

— Maeonius Astyanax. 

1054 Asudius Curianus, Pomponiae Gallae filius a matre cxheredatus; 
Plinio legatum reliquit Plin. epist. 5, 1. 

— *A8VELLIVS MARCIANVS V. Suellius. 

1055 Asylus, puer formosus, firater geminus Hieri Martial. 9, 103, 3. 
Cf H 122. 

1056 Asylus, gladiator luvenalis 6, 267 cum schol. 

1057 Atanius (fortasse Atinius) Secundus, eques Romanus, cum pro 
salute imperatoris Gai gladiatoriam operam promisisset, ferro dimi- 
care coactus est Dio 59, 8, eadem nomine omisso Sueton. Calig. 27. 

1058 P. Atatinus Flaccus, frater Q. Atatini Modesti IK 3609. 

1059 Q. Atatinus Modestus, Q. f., tribu Quir., praefectus fabrum bis, 
tubicen sacrorum, flamen Romae, praefectus classis Moesicae, frater 
P. Atatini Flacci IX 3609 t. Aveias. 

1060 Atedius Melior. Nomen gentilicium extat in inscriptionibus carmi- 
num Statii silv. 2, 1. 3, alibi Melior. — Amicus Statii et Martialis; 
Statius ei dedicavit I. II silvarum silv. 2 praef. et scripsit ad eum 
carmina 2, 1 (de morte Glauciae pueri delicati) et 2, 3. 4, Martialis 
item in Glauciam epigrammata 6, 28. 29 et de pietate, qua Melior 



ATEIVS 172 ATESTINVS 



memoriam Blaesi amici (cf. Siai. stlv. 2, 1, 191 sqq.) coluit 8, 38. Ad 
lautas ems epulas aUudit Martial. J2, 69, 7. 

1061 M. Ateius (Aletus codex Medicms, carrexit Bcrghesi)^ praetorius 
a. 17 in Asiam missus, qui urbes motu terrae conlapsas spectaret 
refoveretque Tac. a. 2, 47. 

1062 G. ATEIVS CAPITO, consul suffectus cum C. Vibio Postumo ex kal. 
lul. a. 758 = 5 p. C. In consulatu: C. Ateius Capito fasti CapitoL, 
VI 813, XII 2574; C. Ateius / 750. 751, XIV 2963 = I p. 474. — 
Apud scriptores praenomen non invenitur. 

L. f., L. n. fasti Capitol., avo centurione Sullano, patre praetorio 
Tac. a. 3, 75. Consul a. 758 -=5 v. supraj Ponqponius IHgest. 1, 2, 2, 47, 
Vlpianus Digest. 23, 2, 29; consulatum ei adceleraverat Augustus 
Tac. a. 3, 75; curator aquarum inde ab a. 13 usque ad a. 22 Froniin. 
de aquis 102; a. 15 ei et L. Arruntio remedium coercendi Tiberis 
mandatum est Tac. a. 1, 76. 79; obiit a. 22 ibd. 3, 75. 

lure consultus clarissimus Tac. a. 3, 70. 75, GeUius 10, 20, 2, 
Macrobius sat. 7, 13, 11; comparatur cum Antistio Labeone Tac. a. 
3, 75, Pompon. Digest. 1, 2, 2, 47; iudicium Atei de Labeone Gellius 
10, 12. Hi dno primum veluti diversas sectas fecerunt; nam Capito 
in his^ quae ei tradita fuerant, perseverabat, Labeo — — plurima 
innovare studuit; et ita Capitoni Masurius Sabinus successit, Labeoni 
Nerva Pomponius l. l. — Scripsit Coniectanea: liber octavus Con- 
iectaneorumy qui inscriptus est 'de iudiciis publicis' GeUius 4, 14, 1 
cf 10, 6, 4, librum de officio senatoris, qui videtur idem esse atque 
liber nonus Coniectaneorum GeUit/^ 14, 7, 12; 14, 8, 2; de pontificio 
iure GeUius 4, 6, 10, Festus p. 154, Macrobius sat. 3, 10, 3; epistulas 
GeUius 13, 12, 1. 5. — Citatur passim apud Festum, Qdlium, Mar 
crobium, quinquies in Digestis, Frontin. de aquis 97, fortasse Plutarch. 
Qu^aest. Roman. p. 276 D (ubi Ti^ioc traditur); auctor Plinii ind. l. 
3. 4. 14. 15, 18, citatur n. h. 14, 93; 18, 108. Fragmenta coUegerunt 
Huschke, lurisprudent. Anteiustinian. p. 115 sqq., ea quae ad ius civUe 
spectant, Lenel, Palingenesia I p. 106. 

Humani divinique iuris sciens bonas artes adulatione dehonestavit 
Tac. a. 3, 70, narratiuncula de adulatione eius in Tiberium Sueton. 
de grammat. 22, Dio 57, 17. ludicium de Ateio Philologo Sucton. 
ibd. 10. — Augustus ludos saeculares restituit t6v fteajjiiv ^Axr^im Kairf- 
Tcovoc i£rjYr^aa|x^voo Zosimus 2, 4 cf. Mommsen Ephefn. ep. 8 p. 239. 

1063 C. Ateius Capito nominatur in t. servi VI 9537. Potest esse iure 
consuUus. 

1064 T. At(eius) Capito nominaiur in t. familiae quadrigariae eius 
VI 10076. 

1065 Ateius M , amicus Dasumii VI 10229 v. 27 in testamento eius. 

1066 Ateius Sanctus, orator, magister Commodi vit. Commodi 1, 6. 
1066a Atestinus, causidicus Martial. 3, 38, 5. 



ATHENAEVS itS AtflENAIS 



1067 Athenaeus, Seleucia Ciliciae oriundus^ philosophus Peripateticus, 
aequalis Strabonis propter amicitiam Murenae reus factus coniura- 
tionis in Augustum^ sed absolutus paulo post (a. 731 = 23) periit 
Strabo 14, 5, 4. 

1068 Athenaeus, sophista Naucratita ^^A. 3p.73a; 7p. 301 c; llp.480d^ 
Romae degit sub Commodo Ath. 12 p. 537 f, Ubi quae de Commodo 
Hercults personam agente dicuntur, post necem eius scripta sunt. 
jAfti^vaioc NaoxpaT^TTjc, YpafiiiaTtxic, fe-^oy^i lirl xcov yjp^vtav Mapxoo 
Suidas, sed haec aperte sumpta sunt ex principio ipso Dipnosophista- 
rum, guos Athenaeus colloquentes fingit in cena, quam exhibuit 
(P. Livius) Larensis (cf. L 207) xa&iaxafievoc iitl xcov fepfiv eTvai xal 
9oata>v (= pontifex minor) 6ic6 to5 PaotX^coc Mapxoo Ath. 1 p. 2c. 

Accuraiior temporis definitio pendet a verhis Athenaei 15 p. 686 c 
de Vlpiano Tyrio: xal [i8t' o6 itoXXAc V^P*^ fiaicep auTic a6To5 atcoTrijv 
xaTap.avT6oaa{jLevoc dir^&avev e^ToxcoCf o6Siya xatp6v v6a(p icapaBo6cf TcoXXi 
8i XoinQaac fjfxac tooc ^Tafpooc. Quae verba Kaibel praef. Ath. p. Vsqq. 
ratione recte exposita, qua onmino Athenaeus in personis convivii 
fingendis usus est, post Vlpia/ni iure consulti mortem (circa a. 228 
occisi) scripta esse iure statuit. Quod autem post alios Dessau (cf. 
D 145) propter temporum rationes putavit Vlpianum Athenaei non 
posse non diversum esse a iure consulto, fortasse patrem, mihi in hac 
quoque re Athenaeus CTQXq> nXaTcovixc^ Platonis vestigia legisse videtur. 
Ipse enim (Athen. 5 p. 217 c) non nesciit Platonem non semel (cf. Zeller, 
Ueber die Anachronismen in den platonischen Gesprachen, Abhand- 
lungen der Berliner Akademie Phtl.-Hist. Kl. 1873 p. 79 sqq) peccare 

irapd Tobc xp<5vooc itavo iaxefifxlvcuc atque egit de Symposii tempo- 

ribus, quod potissimum exemplar sibi elegerat. Neque audacior videtur 
Vlpianus in cenam aetate imperatoris M. Aurelii exhibitam inductus 
quam notissimus ille Si({>xiap.6c Mantinaeorum apud Platonem Sympos. 
p. 193 a. 

Athenaeus antequam Dipnosophistas ederet, scripserat irepl tcov 
h Sopfa paoiXeoaavTcov Ath. 5 p. 211 a et icepl OpcfTTac 7 p. 329 c. Cf. 
Christ, Geschichte der griechischen Litteratur § 482^. 

1069 Athenaeus, Gallienus eum et Cleodamum Byzantios instaurandis 
urbibus muniendisque contra Scythas praefecit vit. Gallieni 13, 6. 

— CAKMINIVS ATHENAGORAS. 

— Flavius Athenagoras. 

— MAR(CVS) FL(AVIVS) CARMINIVS ATHENAGORAS LIVIANVS. 

1070 Athenais; amica et heres Arruntii medici, cui sestertia CCC reliquit. 
Plin. n. h. 29, 8. 

— Claudia Athenais. 

— MARCLA. CLAVDIA ALCIA ATHENAIS GAVIDIA LATIARIS. 

— [Vibullia] Athenais. 



ATHENODORVS 174 ATILIVS 

1071 Athenodorus, Tarsensis, Sandonis filius, Posidonii discipulus, philo- 
sophus stoicus ^ amicus et magister Augusti Strabo 14, 5, 14 p. 675, 
Euseh. arm. 2023 = Hieronym. 2024, Dio 56, 43 (fusius Zonar. 10, 38), 
Dio Chrysost. 33 p. 16 Dind., Plut. apophtheg. reg. p. 207 D, Aelian. 
var. h. 12, 25, lulian. Caes. p. 326 A, Zosim, 1, 6. Senex Tarsum 
reversus statum civitatis correxit ibique octoginta duos annos natus 
mortuus est Straho l. l., (Lucian.) Macroh. 21. 23, Strabonis amicus 
Straho 16, 4, 21. De scriptis eius egit MHMer Fragm. Hist. Graec. 
UI p. 486. Scripsit librum ad Octaviam Augusti sororem (philo- 
sophicum an historicum incertum est) Plut. Pohlicola 17. 

Alius philosophus aetaiis imperatoriae inteUegendus est is, cuius 
amorem in Xenonem frairem praedicat Plut. de fratemo amore 11 
p. 207 D, si accurate Plutarchus rem narraverit. 

1072 Athenodorus, magister vel comes Claudii memoratur in epistula 
Augusti Sueton. Claud. 4. 

— Claudius Athenodorus. 

— 8EPTIMIVS VABALLATHVS ATHENODORVS. 

1073 Athenodotus, rhetor, magister Frontonis Fronto ad M. Caesarem 
1, 12 p. 73 N., Verum 1, 1 p, 115, epist. graec. 3 p. 244; idem videtur 
nominari apud Marcum e?c iaoT^v 1, 13. 

— M. Aurelius Atho Marcellus. 

— Atidius V. Attidius. 

— C. Aurelius Atilianus. 

— P. CALPVRNIVS ATILLA.NVS ATTICVS. 

— L. Villius Atilianus. 

1074 Atilicinus, iure consultus, coaevus ProcuH, qui ei respondit Pro^ 
culus Digest. 23, 4, 17; memoratur Vlpian, Digest. 10, 3, 6, 4; Paul. 
12, 4, 7 pr. ; lulian. 45, 2, 17, Institut. 2, 14, Fragm. Vatican. 77. 

1075 Atilius, libertini generis, Fidenis amphitheatrum extruxit, quod 
primo multitudinis congressu corruit a. 27; propterea in exilium 
actus est Tac. a. 4, 62-63. 

— Q. GLITIVS ATILIVS AGRICOLA. 

1076 [M.] [AJtilius [A]tti[cus] honoratus titvHo Olympico Archdologische 
Zeitung 1878 p. 96 n. 156, uhi tantum apices litterarum servati sunt. 

1077 C. ATILIVS BARBARVS, consul (suffectus) cum L. Flavio Fimbria 
a. 71 ut videtur CIG 5838 = IGI 760, uhi praecedunt Caesar Do- 
mitianus et Valerius Festus consules suffecti eiusdem anni; L. Flavio 
Fim. C. Ati / 773 in tcssera gladiatoria. 

1 078 M. ATILIVS BRADVA ('ATrfXiov tit.), proconsul (Asiae) publice hono- 
ratus t. Smymaeo S7rt}JieXr,ftivToc Mapxoo Aipr^Xfoo riepTr^pou to5 iirl tcov 
otcXcov aipair^^oo CIG 3189, Duhito num sit consul a. 185, ut conr 
tendit Waddington , fastes p. 246, quippe huic nomina plena fuerint 
Ti. Claudius Appius Atticus Bradua Regillus Atilius (quamquam in 



ATILIVS 175 ATILIVS 

oZ^o ftto7o non»{'na^ur M. Atilius Atticus Bradua Regillus) et homen 
geniile Claudii. Neque ex nomine strategi cmcludere licet tittUum non 
posse ncn posteriorem esse imperatore M. Antonino. 

— APP. ANNIVS ATILIVS BRADVA. 

— M. APPIVS (ATILIV8?) BRADVA. 

— TI. CLAVDIVS APPIVS ATILIVS BRADVA REGILLVS ATTICVS. 

— P. VIGELLIVS RAIVS PLARIVS SATVRNINVS ATILIVS BRADVANVS 
CAVCIDIVS TERTVLLVS. 

1079 Atiliua Cognitus, AxeiXfcp KoYvftq) xap] .... [STn]Tp6irotc tou Kopfoo 
Kafeapoc .... a. 124 ^. SmymaetiS Mooaerov xal pipXio&r^xyj x^c tm^c^Bh.- 
xTjC (JX^Xr^c Hep. 1(1875) p. 91 n. 75; procurator igitur Augusti. 

1080 Atilius Crescens, e regione Transpadana, amicus Plinii Flin. epist. 
6, 8; dicta eius ibd. i, 9, 8; 3, 14, 2. 

1081 C. ATILIVS VS rVLIANVS CL(AVDIVS) R[VFI]NVS. Titulus 

eius mutilus Antiaiinus X 8291. Cn. f.; [qua]est[or pr. pr. provinciaej 
Asiae, [trib. pl.], [sevir eq. Rom. turm]ae II, praef(ectus) [frumentij 

dandi e[x s(enatus) c(onsulto)], cu[r(ator) viar ]iae, leg(atus) 

[leg(ionis) . . Ge]m(inae) p(iae) f(ideli8), [praef(ectus) aerarii m]ili- 
tar(is), praef(ectus) aerarii Sat[urni], pr(aetor) urb(anus), cos, I suf- 
fectus anno incerto, leg(atus) Aug. pr. p[r. provi]nciae Syriae et 
provinciae Cappad[ociae] et Armeniae maior(is) et minor^is) fsub 
finem imperii Traiani cf. vtt. Hadr. 21, 11), donis militaribus donatus 
a divo Tra[iano] corona mur[ali] vallari navali h[astis puris IIII 
vexill]i8 IIII, proco(n)8(ul) provinciae Afr[ic]ae, co(n)s(ul) II (suf- 
fectus anno incerto); Vllvir epul[on|um] tit. 

Praetura in titulo, qui honorum ordinem inversum exhibet, ante 
praefecturas duas aerariorum posita est. Quod si recte factum esset, 
Atilium hunc praefecturis functum esse quaestorium statuendum esset. 
Quod cum parum credibile videatur, veri multo simUius est prae- 
turam in titulo errore locum mutasse. — Consulatui iterato qui locus 
tribuendus sit, ex titulo non apparet, cum more sollemni reliquis 
honoribus praemittatur cos. 11. 

1082 T. ATILIVS MAXIMVS, proconsul Asiae a. 146—147 memoratur in 
epistula M. Aurelii Caesaris data V lcal. April. a. 147 CIG 3176 
t. Smymaeus. 

1083 M. ATILIVS METILIVS BRADVA, consul a. 108 cum App. Annio 
Trebonio Qallo. In consulatu: M. Atilius Metilius Bradua VI 680; 
M. Atilius Bradua VI 29681; M. At(ilius) // 179, ceterum Bradua 
fasti. — Idem nominari mihi videtur in t. Corfiniensi IX 3152: 
M. Atilius Bradua cos. et M'. Acilius Aviola cos. bonor(um) posses- 
8or(es) Sex. Comelii Sex. f. Dolabellae Metiliani cos. 

1084 T. ATILIVS RVFVS legatus Pannoniae a. 80 III dipl mil. 11; 
^Suriam vacuam tum (a. 84) morle Atilii Rufi consularis^ Ta^c. 



i 



ATILiVS 1^6 ATINIVS 

Agr. 40, moriuus igitur legatus Syruie. Consul suffectus cmno incerto 
Vespasiani ut videtur. 

1085 T. ATILIVS RVFVS TITIANVS, consul a, 127 cum M. Gavio Squilla 
Oallicano. In consulatu: plena nomina extant Lebas-Waddington 1619; 
T. Atil. Titia. (swe Tit) m tegtdis XV 1430. 1481. 1432, ceterum 
Titianus fasti. — T. Atilius Rufus Titianus in fistula pJumbea Antii 
reperta X 6688. Cf. n. 1091. 

1086 T. ATILIVS SABINVS, quaestor pro praetore L. Helvii Agrippae 
proconsulis Sardiniae mense Martio a. 69 X 7852 t. Sardus. 

-- L. ARRIVS ATILIVS SABINVS. 

1087 Atilius Scaurus, amicus Plinii Plin. epist. 6, 25. 

1088 Atilius Serranus nominatur m t. servorum IX 3319 a t. Superae- 
quanuSy XIV 2735 t. Tusculanus. 

1089 ATILIVS SEVERVS et Aemilius luncus consules in exilium acti 
sunt (a. 183) vita Commodi 4, 11; unde ratione habita et auctoris adr 
modum neglegentis et aetatiSy qua viginti quinque consuies in unum 
annum creati sunt (vit, Commodi 6, 9), nequaquam concludere licet 
ittos fuisse pa/r consulum suffectorum , quod omnino fdlso a. 182 adr 
scriptum est, sed Severum et luncum consulatum adeptos esse vel a. 183 
vel antea. — Potest idem esse qtd sequitur. 

1090 M. ATILIVS SEVERVS, T. f., cos. (suffectus a. incerto), VII vir 
epulonum , patronus sodalium Herculanorum Ephem. ep. 7 p. 384 t, 
suburbanus. Cf. n. 1089. 

1091 ATILIVS TITIANVS, sub Pio aflFectati imperii reus a senatu damna- 
tus est; filium semper adiuvit Pius vit. Pii 7, 3. Potest esse consul 
a, 127 cf, n. 1085, Dubium videtur utrum erraverit biographus Hadriani, 
cum scriberet vit, Hadr. 15, 1 (Hadrianus) Titianum ut conscium tyran- 
nidis et argui passus est et proscribi, an hoc loco alius Titianus 
intellegendus sit. 

1092 Atilius Vergilio, vexillarius cohortis praetoriae a. 69 Tac. h. 1, 41, 
Plutarch. Galba 26. 

1093 M. Atilius Vemus, M. f., tribu Gal., a. 6 p. C. patronus cooptatus 
a civitate Bocchoritanorum ex insula Baliarum maiore // 3695. 

1094 Atilius Verus, primus pilus legionis VH Galbianae a.69 Tac, h. 3, 22. 

1095 ATILIA BALBILLA, L. f., uxor M. Accennae Saturnini XIV 3585. 

— APPLA. ANNIA REGILLA ATILLA. CAVCIDLA. TERTVLLA. 

— APPLA. ANNIA ATILLA. REGILLA ELPINICE AGRIPPINA ATRLA. POLLA. 

1096 ATILIA RVFINA, clarissima femina VI 1355. 1363. 

1097 Atimetus, Domitiae Neronis amitae libertus, accusationis falsae in 
Agrippinam a. 55 poenas dedit Tac. a. 13, 19-22. 

— T. HATERIVS NEPOS ATINAS PROBVS PVBLICIVS MATENIANVS. 

1098 T. ATINIVS TYRANVS, T. f., (tribu) Pabia, testis senatus consulti 
a. 715 = 39 a. C. BuUetin de correspondance HelUnique XI (1887) 
p. 227 SC. Panamarense. 



ATINIA 177 ATTIANVS 



1099 Atinia. Tituhis eitis urbanus sepulcralis versibus graecis concepius 
IGI1437 = CIG 6281, ubi dicitur filia Pudentis et Pompeiae, uxor 
Rustici (f|Y&[xov7ja), mater Pompei Pudentis. Maritus quo munere functus 
sit, ex titulo non apparet; cogitari possit de mtlitari quodam superiore 
veluti legati legionis vel rectius forsitan de praesidatu quodam pro- 
vinciae. 

1100 ATRATINVS, consul a. 89 cum (Aurelio) Fulvo fasti. 

— L. SEMPRONIVS ATRATINVS. 

1101 Atrectus, bibliopola Martialis Martial, 1, 117, 13, 

1102 Atrius, Plinius ad eum scripsit epist. 9, 35, 

1108 Q. ATRIVS CLONIVS. Tituli: eipositus est II 4111 Tarraconensis (1), 
memoratur VI 2004 (2), — Plena nomina exhibet 1. 1, praenomen periit 
i. 2, Atrius Clonius Vlpianus Digest. 26, 10, 7, 2. 

Cooptatus in collegium sacerdotum nescio quod a. 200 t. 2; legatus 
Aug. pr. pr. provinciarum Thraciae, Cappadociae, Syriae maioris, 
Hispaniae citerioris t. 1, le^atus Hispaniae certe sub Alexandro ut 
apparet ex 1. 1, quem dedicavit centurio quidam legionis VIX geminae 
piae fidelis Severianae Alexandrianae; rescriptum Severi et Antonini 
ad eum Digest. l. l. 

1104 ATRIA GALLA, Domitii Sili uxor, cui C. Calpurnius Piso abduxit; 
superstes Pisoni a. 65 coniurationis in Neronem damnato Tac. a. 15, 59. 

1105 ATRIA MOSCHARO (Atriae Moscharus in fistula), clarissima femina 
in fistula plumbea urbana Bullettino comunale 1886 p. 103 n. 1157. 

— APPIA ANNIA ATILIA REGILLA ELPINICE AGRIPPINA ATRIA POLLA. 

1106 *ATR0NIANVS III 3473 v. [Hat]erius Latronianus in Addendis. 

— M. IVLIVS SVRA MAGNVS ATTALIANVS. 

1107 Attalus, 'Stoicus qui solum vertit a Seiano circumscriptus, magnae 
vir eloquentiae, ex his philosophis, quos vestra aetas vidit, longe et 
subtilissimus et facundissimus^ Seneca suasor. 2, 12; magister Senecae 
philosophi, memorattir a Seneca natural. quaest. 2, 48, 2; 2, 50, 1, epist. 
9, 7; 63, 5-6; 67, 15; 72, 8; 81, 22; 108, 3. 13. 14. 23; 110, 14^20. 

1108 Attalus ab Arrio Antonino (cf. n. 894) proconsule Asiae damnatus 
vit. Commodi 7, 1. 

1108a Attalus, (Antonii) Polemonis sophistae filius, pater CallistuSy avus 
Hermocratis sophistae Philostrat. vit. sophist. 2, 25. 

1 109 Attalus, rex Germanorum Victor Caes. 33, 6 (Marcomanorum Epitom. 
33, 1 nomine omisso)^ pater Pipae (Piparae vit. GaUieni 21, 3) con- 
cubinae Gallieni. 

— CLAVDIVS ATTALVS. 

— L. CLAVDIVS ATTALVS. 

— TI. CLAVDIVS ATTALVS. 

— CAELIVS ATTIA.NVS. 

— MAXIMIVS ATTIANVS. 

— NONIVS ATTL^NVS. 

Prosopographia Imp. Rom. I. 12 



i 



ATTICILLA 178 ATTIDIVS 

— TIB. CLAVDIA EVPATORIS MANDANE ATTICILLA. 

— Montanius Atticinus. 

1110 Atticus, amicus Ovidii, qui scripsit ad eum amor.l, 9, ex Ponlo 2,4,7. 

1111 Atticus, Augusti libertus, a rationibus, maritus Claudiae Atticae 
X 6640 t, Antiatinus positus a, 85, 

1112 Atticus, ad quem scripsit Martialis epigrammata 7, 32; 9, 99; 
'facundae renovas qui nomina gentis nec sinis ingentem conticuisse 
domum' 7, 32, 1-2. 

1 1 12a Atticus eximie si cenat^ lautus videtur luvenal, 11, 1, ubi Atticus 
ut homo praedives memoratur, De Ti, Claudio Attico paire Herodis 
Attici coffitavit Borghesi opp, V p, 532. 

1113 A. Atticus, praefectus cohortis sub Cn. lulio Agricola in Britannia 
occisus Tac, Agricola 37, 

1114 T. ATTICVS STRABO ROMVLVS, clarissimus puer XTSSS^ t. Capenas. 
1115 IVS ATTICVS, m versu ultimo fragmenti Lanuvini XIV 2103 

superest . . lo attico ; consules anni incerti nominati fuisse videniur. 

— Antonius Atticus. 

— [M.] [A]tiliu8 [A]tti[cus]. 

— C. Baebius Atticus. 

— Q. Caecilius Atticus. 

— P. CALPVRNIVS ATILIANVS ATTICVS. 

— TI. CLAVDIVS ATTICVS. 

— TI. CLAVDIVS ATTICVS HERODES. 

— TI. CL(AVDIVS) APPIVS ATILIVS BRADVA REGILLVS ATTICVS. 

— Curtius Atticus. 

— C. FVFIDIVS ATTICVS. 

— C. Fufidius Atticus. 

— luiius Atticus. 

— M. lulius Atticus. 

— M, (IVLIVS) VESTINVS ATTICVS. 

— Licinius Atticus. 

— C. NERATIVS FVFIDIVS ATTICVS. 

— TORQVATVS NOVELLIVS ATTICVS. 

— NVMERIVS ATTICVS. 

— C. QVINTIVS ATTICVS. 

— (M. QVINTIVS) ATTICVS. 

— M. SOLLIVS ATTICVS. 

— . . . NIVS TINEIVS TARRVT(ENIVS) ATTICVS. 

— C. VETTIVS GRATVS ATTICVS SABINIANVS. 

— P. Vibidius Atticus. 

— Vipsanius Atticus. 

1116 ATTIDIVS CORNELLAJ^VS metnoratur in t. graeco Geraseno CIG 
4661 cf. Add, III p, 1183 (1) et in t, prope Damascum reperto III 129 
= corr. III S. 6658 (2), — Plena nomina exhibet t. 2, [irA 'ATuBfou 



ATTIDIVS 179 ATTIVS 

K]opvrjXt[avoD] t 1, Legatus Syriae a. IGO t 1 a. 162 t. 2, a Parthis 
fiigatus (sub initium imperii Marci et Veri) vit Mard 8, 6. 

1117 L. ATTIDIVS CORNELIANVS eooptatufi in collegium sacerdotum nesdo 
quod a. 190, vita functus a. 198 VI 2004. De filio legati Syri<i€y qui 
praeeedit, quam de legato ipso jn-opter temporum rationes cogitare 
malim. 

1118 ATIDIVS GEMINVS, proconsul Achaiae (aetate Augusti ut videtur) 
Tac. a. 4, 43. 

1119 ATTIDIVS PRAETEXTATVS memorari videtur in fragmento tituV 
AllMburitam VIII S. 16474 , quem qui ediderunt sic fere mpplendum 

esse censent . . . [coniugi . . . Atidii ] M. f. co(n)8(uIari8), Atidii 

Praetextatu[s et filii pi]issimae ac sanctissimae [matri fecerunt]. 

At haereo in eo quod neque probabile est maritum cognomine caruisse 
neque post id positum esse M. f. 

1120 ATTIDIVS TVSCVS honoratus titulo Ephesino Wood, discoveries in- 
scriptions from the site of the temple of Diana n. 14, Ancient Greek 
inscriptions III p. 189 n. 540: 'Att(Siov ToGaxov izpahopa xal Tcpea- 

^eovf^y , I0T2K0N in lapide esse confirmat Hicks, qui aut OoScrxov 

a/ut Touaxov scribendum esse adnotavit. Tusci cognomen confirmatur 
t. urbano Ephem. ep. 4 p. 287 n. 827 posito M. Num[mio] . . Attidio 
. . . Tusco, qui vel idem est vel certe parentela cum hoc coniunctus. — 
In t. Ephesino minus accurate significatur legatus pro praetore (pro- 
consulis Asiae). 

— M. NVM[MIVS] . . . ATTIDI[VS] . . . TVSCVS. 

1121 Attitianus, actuarius (M. Piavonium) Victorinum imperatorem, qui 
coniugem eius stupraverat, occidit Victor Caes. 33, 12-13; eadem 
nomine omisso refert vit. trig. tyr. 6, 3. 

1122 Attius, centurio a. 33 Tac. a. 6, 24. 

1123 P. ATTIVS, P. f., (tribu) K[oop]iva vel K[oXX]iva, testis senatus con- 
sulti a. 739 = 15 Bulletin de correspondance HeUSnique XI (1887) 
p. 226 SC. Panamarense. 

1124 C. Attius Alcimus Felicianus. Tituli: Africani duo VIII 822 
cf. S. 12345 ex novo exemplo editus Bulletin arcMologique du comite 
des travaux historiques 1893 p. 209 (1) et (2) ibd. p. 214 ; Lugdunensis 
Allmer et Dissard, MusSe de Lyon I p. 188 (3). Cursum mtmerum 
et plena nomina exhibent t. 1. 2, in t. 1 praemissum est signum, cuius 
incerta vestigia extant, Attius Alcimus t. 3. Vir egregius t. 3, per- 
fectissimus t. 1. 2. 

Advocatus fisci provinciarum undecim, procurator alimentorum per 

Transpadum Histriam Liburniam, procurator perFlaminiamVmbriam 

Picenum, item vice procuratoris quadragesimao Oalliarum t. 1, pro- 

curator privatae per Salariam Tiburtinam Valeriam Tusciam, pro- 

curator annonae provinciae Narbonensis, procurator ferrariarum (hoc 

umm manus memoratur in t. 3), procurator sacrae monetae, procurator 

12 • 



d 



ATTIVS 180 ATTIVS 



hereditattum Romae, curator operis amphitheatri (? 1 2, in 1. 1 operis 
theatri), magister summarum rationimi, magister summae privatae, 
vice praefecti vigilum, praefectus annonae L 1. 2; vice praef. praetorio 
1. 1 (in t. 2, ubi munera inverso ordine recenseniur, post praef. annonae 
positum est praef. praet. errore ut videiur). Patronus et civis civi- 
tatis nescio cuius Africanae t. 1. — T. 3 dedicavit guidam b(ene)- 
f(iciariu8) leg. leg. I M(inerviae) llllllllf; erasum esse Alexandrianae 
et iitulum pertinere ad aetatem Severi Alexandri coniecit Allmer l. 1. 

1125 Attius Clemens, ad quem Plinius scripsit epist. 1, 10; 4, 2. 

1126 M. Attius Comelianus, praefectus praetorio, eminentissimus vir, civis 
et patronus coloniae Marianae Augustae Alexandrianae Vchitanorum 
Maiorum VIII S. 15454 t. Vchitanus, Praefectus praetorio non ante 
Alexandrum. 

1127 P. ATTIVS DECIANVS FELIX MATVTINVS, clarissimus vir in fistula 
plumhea urbana Lanciani, sylloge aquaria n. 490. 

1128 TI. ATTIVS IVLIANVS, T[i.] [f.], tribu Quir., Xvir stlitibus iudi- 
candis, sevir equitum Romanorum, tribunus militum legionis X 
Geminae IX 4193 t. Amiterninus publice positus; Attia Q. f. Pia, 
luliani (uxor) IX 4456 t. Amiteminus. 

— D. CVTIVS BALBINVS M. CORNELIVS POTITVS L. ATTIVS IVNIAN^VS 
ROMVLVS. 

1128a Attius Labeo, poeta. ^Ne mihi Polydamas et Troiades Labeonem 
praetulerint' Persius 1, 4-5; *non hic est Ilias Atti ebria veratro' 
ibd. 49-50; poeta indoctus illorum temporum, qui Iliadem et Odys- 
seam verbum ex verbo transtulit schol. ad l. l. 

— Q. LICINIVS MODESTINVS ATTIVS LABEO. 

1129 ATTIVS LACO. Nummi Bithynici: I) Nicaeae a) in parte adversa 
cum capite iuvenili Neronis Augusti et inscriptione nominis, in aversa 
JtcI 'Arctou Aaxcuvoc dv&oiratoo Neixat^a>v museum Gothanum, Mionnet 

II p, 451, 214 Suppl, V p. 82, 417, Bulletin de correspondance HeUe- 
nique II p. 508; b) eadefu aversa, in adversa cum capitibus Neronis 
et Agrippinae atqne inscriptione Nspwv Kataap Hspaat^c, AYpiinuva 
yie^acnri collectio Imhoof, Catalogue of the Greek coins, Pontus etc. 
p, 154 n. 15, Miownet II p. 467, 307. II) Heracleae in adversa *Hpa- 
xXecuiav, in aversa ^iiA 'Arctoo Aaxoivoc dvftoTraToo coUectio ImJioof cf. 
Zeitschrift fUr Numismatik VII p. 23 n. 6. 

Proconsul Bithyniae sub initium imperii Neronis, a. 55 ut videtur 
ex nummis Ib. 

1130 L. ATTIVS MACRO ante consulatum dedicavit titulum II 5083 (1) 
Legionensem , post consulatum titulum III 4356 = III S. 11077 (2) 
Brigetionensem; memoratur in dipl. mil. III 35 = X 7855 (3) et 

III S. dipl. mil. L (4). 

Plena nomina exhibent t. onmes, nisi quod in t. 3. 4 extrinsecus 
casu sexto falso scriptum est Macro pro Macrone. — Legatus Augusti 



AXnVS 181 AV 

(legionis VH Geminae Fidelis) 1. 1; consul (siiff.) XVII k. Oct a. 134 
cum P. Licinio Pansa L 3, XVII k. Nov. t, 4 ; legatus Augusti (pr. 
pr.) Pannoniae superioris t. 2. 

1131 Attius Priscus, pictor Komae aetate Vespasiani Plin, n. A. 55, 120. 

1132 P. ATTIVS PVDEN8 RVFINVS CELSIANVS, maritus Claudiae Mariae 
Maximae Martiae Secundae clarissimae feminae VI 1379; ideni vel 
pater videtur P. Attius Pudens c. v. in fistula plumbea urbana 
BuUettino cofmnale 1886 p. 103 n. 1153. 

1138 ATTIVS RVFINVS, vir clarissimus, patronus ordinis sacerdotum 
domus Augustae Palatinae aetate Commodi VI 2010. 

1134 (Attius) Suburanus (Suberinus vel Subberimus tradiiur, Suburanus 
scribendum videtur)^ propinquus Attiae Viriolae hereditatem patris eius 
petiit ipse a patre exheredatus Plin. epist, 6, 33. Filium fratris Sex. 
Attii Suburani putat Mammsen in indice. 

1134a M. Attius Suburanus, M. f. VI 12748. 

1135 SEX. ATTIVS SVBVRANVS, consul (suff.) I VIII k. April. a, 101 
cum Q. Articuleio Paeto, consul 11 a. 104 cum M. Asinio Marcelio. 
In cansulatu primo: Sex, A[tti]us Suburanus VI 2074 acta Arvalium; 
in dltero Di^cp 'Arrfcp SoupoopavqJ Wood, discoveries at Ephesus, in- 
scriptions from the great theatre n. 1 col. 6, 74, 'Attix6c 2oopoopav6c 
acta Ignatii c. 1, ceterum Suburanus {vel Suranus) fasti. 

Idem videtur Suburanus iudex datus ab imperatore Plin. ep. 7, 6, 
10. 11. Sed veti non simile mihi videtur hunc hominem senatorii ordinis 
eundem esse atque Saburanum {sic traditur, fuit sine dubio (Attius) 
Suburanus), quem Traianus sub initium imperii praefectum praetorio 
fecit Victor Caes. 13 (cf. Dio 68, 16, Zonar. 11, 21), ut posuit Mommsen 
in indice Pliniano. Stainendum enim esset hominem praeierea plane 
ignotum obtinuisse locum, qualem ante saeculum III obtinuerunt Seianus 
et Titus filius Vespasiani. Item diversus est pater Attiae Viriolae Plin. 
epist. 6, 33, quippe qui circa a. 106^107 octogenarius obierit. 

1136 ATTIA CERVIDIA VESTINA, uxor L. Fulvii Gavii Numisii Petronii 
Aemiliani VI 1422. 

1137 ATTIA PIA, Q. f., (Ti. Attii) luliani (uxor) IX 4456 t. Amiierninus 
publice positus. 

1138 ATTIA VIRIOLA, femina splendide nata, nupta praetorio viro, ab 
octogenario patre exheredatii, cuius causam Plinius iudicio centum- 
virali egit Plin. epist. 6, 33. 

1139 [M.] At[t]onius [Rujfinus (vationivs tradiiur), procurator Pannoniae 
superioris III 4031 t. Poetovionensis. 

1140 ATVLENVS RVFINVS, quindecimvir sacris faciundis a. 204 acta 
saecularia I 50, II 9. 12. 

1141 AV , quindecimvir sacris faciundis anno 204 acia saecularia, 

— ... IMVS NVMERIVS AV . . . 

— L. RVPILIVS AV 



i 



AVCIDIV8 182 AYFTDIVS 



1142 C. *AVCID[IVS] VICTORINVS, consul (suffectus) mense Maio a. 155 

cum M. Gavio VI 2086 acta Arvalium. — Aucidiae gentis 

nullum, guod sciam, praeterea certum exemplum innotuii; nam in t 
IX 948 L. Mummii Nigri Quinti Valerii Vegeti Severini Caucidii 
Tertulii et III 6183 P. Vigellii Rai Plarii Satumini Atilii Braduani 
Caucidii TertulH legendum est Caucidius, nan C. Aucidius, cum hamo 
posterior sine dubio parentela coniunctus fuerit cum Appia Annia 
RegiUa AtUia Cauddia Tertulla. Itaque dubitari vix potest, quin in 
actis Arvalium, ubi litterae quae feruntur auctd . . • . fractura tabulae 
mutilatae sunt, re vera scripttm sit AunD[ius], ita ut primus consulatus 
C. Aufhdii Victorini cos. II a. 183 significetur. 

— L. Cocceius Auctus. 

— PompeiuB Auctus. 

1148 L. Audasius, falsarum tabularum reus neque aetate neque cofpore 
integer cum Epicado in Augustum sub finem imperii eius conspiravit; 
luliam filiam et Agrippam nepotem ex insulis, quibus continebantur, 
rapere ad exercitus destinaverant Sueton. August. 19. 

1144 AVDIVS BASSVS memoratur in titulo bUingui Cyprio III 218 
= Lebas-Waddington 2806; per Audioum Bassoum latine, '06foo 
Bocaaoo graece; proconsul Cypri sub iinem a. 198 cf. adnotationem 
Waddingtonii. 

1145 Avectius, 'bellum adversus transrhenanas gentes a (Ti. Ciaudio) 

Druso (a. 742 = 12 et ^gg.^-gestum in quo inter primores 

pugnaverunt * Chumstinctus et Avectius tribuni ex civitate Ner- 
viorum* Livius periocha l, 141. 

1146 Aufidienus Rufus, diu manipularis, dein centurio, mox castris 
praefectus a. 14 p. C. Tac. ann. 1, 20. 

1147 Aufidius Bassus, (M.) Servilium Nonianum (consulem a.35, mortmm 
a. 59) paulum aetate praecedens Quintilian. inst. 10, 1, 103; semper 
infirmi corporis senex subito defecit Seneca epist. 30 (scripta circa 
a. 60). Rerum scriptor; auctoritatem historiae egregie, utique in 
libris belli Germanici, praestitit, genere ipso probabiiis in omnibusy 
sed in quibusdam suis ipse viribus minor Quinttlian. l. l.; verba eius 
de morte Ciceronis afferuntur a Seneca suasor. 6, 18. 23; praeterea 
citatur Plin. n. h. 6, 27, Cassiodor. chron. p. 161 (Chron. min. U 
ed. Mommsen) cf p. 112; memoratur Tac. dial. 23. Plinius scripsit 
historias a fine Aufidii Bassi Flin. n. h. praefat. 20, Plin. epist. 
3, 5, 6. 

1148 Aufidius Chius, *acrior hoc (describitur procurator guidam mulieris, 
qui res uxoris, immo mariti agit) Chius non erit Aufidius' Martial. 
5, 61, 10; notior A^fidio moechus luvencd. 9, 25, ubi id-em significari 
videtur; (de usu fructu) Atilicinum respondisse Aufidius Chius refert 
fragmenta Vaticana 77. 



AVFIDIVS 188 AVFIDIVS 



1149 AVFIDIVS CORESNIVS MARCELLVS. TituU: publice honoratus Pisi- 
diensi CIG 4379 d (1), Sagalassensi Lanckorofishi, Stadte Pamphyliens 
und Fisidiens II p. 227 n. 209 (2), memoratur in t. Bomensi Bram- 
bach, Inscript. Bhenanae 464 0). 

Plena nomina exhibet 1. 1, Aufidius Corcsnius /. 5, Coresnius Mar- 
cellus t 2. — Oriundus videtur ex civitate Sagalasso, quae honorat 
eum ut xiv Riov pooXeo-rijv xal eScpif^TrjV. Legatus legionis I Minerviae 
Seyerianae Piae fidelis a. 222 t. 3. Legatus pro praetore (Gdlatiae 
ut videtur) t. 1. 2. 

1150 M. AVFIDIVS FRONTO, consul a. 199 cum P. Comelio Anullino. 
TituJum posuit Pisauri filio Orelli 1176. In consulatu: M. Aufidius 

Pronto VI 2270, M. Aufidi VX 1982. 1983, Aufid. Fronto 

VI 1352, ceterum Fronto fasti. — Fronto tit, Aufidius Fronto Dio. 

Filius (M.) Aufidii Victorini 11 consulis (cos. II a. 183), nepos 
(per matrem) M. Cornelii Frontonis oratoris consulis (a. 143) tit. 

*Iste sive Victorinus noster sive Fronto' — — , ^PVonto iste' 

Fronto de nepote infantulo ad amic. 1, 12 cf. de nepote amisso p. 234 N. 
Consul a. 199 fasti, tit. Imperator Macrinus a. 217 ei, cum Africam 
provinciam sortitus esset, neque Africam concessit neque Asiam xadoi 
{jtexaftelc afitiv ixeioe, sed donum obtulit; quod Fronto repudiavit xal 
8i4 ToD&' oatepov [7rap4 too 2ap]8ava7cotXXoo [xi eftvoc dJir^XaPev Dio 
78, 22; proconsul ergo Asiae ut videtur sub Elagahalo. — Filius 
M. Aufidius Fronto tit. 

1151 M. AVFIDIVS FRONTO, (M. Aufidii) Frontonis cos. (a. 199) filius, 
Aufidii Victorini bis cos. (cos. II a. 183) nepos, M. Cornelii Fron- 
tonis cos. (a. 143) pronepos Orelli 1176 t. Pisaurensis. 

1 152 AVF(IDIVS) GALL(VS), leg(atu8) (Dalmatiae ?) III S. 8663 (= III 3157) 
t. Salonitanus certae lectionis, sed a lapicida ipso ut videtur corruptus. 

1153 Aufidius Herennianus, cui divi fratres rescripserunt de iis, qui ad 
honores municipales sunt invitandi aut ab iis arcendi Vlpian/us libro 
quarto de officio proconsulis Digest. 50, 4, 6, 1. Praeses aliquis sub 
Marco et Vero fuisse videtur. — Cogitari potest de L. Alfidio Herenniano 
(A 383). 

— P. IWENTIVS CELSVS T. AVFIDIVS [HjOENIVS SEVERIANVS. 

1154 Aufidius lulianus, procurator Augustorum honoratus titulis Ancy- 
ranis CIG 4037. 4038. Quod titulum alterum dedicavit Mcmminus 
quidam libertus Augustorum, Franz titulum non ante Dioclctianum 
et Maanmianum dedicatum esse prorsus perperam statuit. 

1155 C. AVFIDIVS MARCELLVS, consul 11 a. 226 cum imperatore Ale- 
xandro Severo. Memoratur in titulo bilingui Thyatireno III S. 7195. — 

In consulatu: C. Aufidius Marcellus III S. ^pl. mil LXXXVI, 
L. Aufidius Marcellus Henzen 6652; Aufidius Marcellus /// S. 8173, 
ceterum Marcellus fasti. — Aufidius Marcelius tit. 



AVFIDIVS 184 AVFIDIVS 



Consul I suffectiis anno incerto; proconsul (Asiae) a. 221 iU,; 
consul U a. 226 v. supra. 

1156 Aufidius Modestus, grammaticus citatur a Philargyro ad VergiHi 
Georg. 2, 497; 3, 53, Eundem yttellegit MartiaJ. 10, 21, 1 ^scribere te, 
quae vix inteliegat ipse Modestus, et vix Ciaranus, quid rogo, Crispe, 
iuvat?' cf. V. 5-6 'mea carmina, Crispe, grammaticis placeant et sine 
grammaticis\ Potest idem esse qui sequitur. 

1157 Aufidius Modestus, dictum eius in Quietum (cf. A 1172) aequalem 
Plutarchi Plutarch. qua^stion. convival. 2, 1, 5, 2 (unde eandem rem 
Modesti nomine non aUato refert Macrohius sat. 7, 5, 15). Cf n. 1156. 

1158 [C.?] Aufidiu[s] Pant[h]era (in lapide Pantera, praenominis incerta 
vestigia extant), praefectus classis Britannicae VII 18 t.JBritannicus. — 
L. Aufidius Panthera, Sassina, praefectus alae I Vlpiae contariorum 
miliariae a. 133 memorahi^r III S. dipl. mil. XLVII. 

1159 AVFIDIVS SEVERIANVS. ^Observare autem proconsulem oportet, 
ne in hospitiis praebendis oneret provinciam, ut imperator noster 
cum patre Aufidio Severiano rescripsit' Vlpiamts Digest. 1, 16, 4 pr. 
Proconsul provinciae nescio cuius sub Severo et Antonino. 

— L. Arrius Plarianus Aufidius Turbo. 

1160 C. AVFIDIVS VICTORINVS, cos. II a. 183 cum Commodo Augusto IV. 
Memoratur in titulo Pisaurensi nepotis Orelli 1176. In consulatu: 
C. Aufidius Victorinus VI 2099, [C.] Aufidius Victorinus VI 3741, 
Aufidius Victorinus Bullettino comunale VI (1878) 263 n. 131, ceterum 
Victorinus fasti. — C. Aufidius Fronto ad M. Caesarem 4, 13 p. 75 N., 
Aufidius Victorinus tit, Fronto in inscriptionibus epistularum ad eum 
datarum ad amic. 1, 7. (12. 13. 14 in indice epistularum), vit. Marci, 
Digesta; Victorinus Dio 72, 11; Aufidius vcl Victorinus j^afisim apud 
Frontonem. 

Ex Vmbria oriundus cf Front. ad M. Caesarem 4, 13 'C. Aufidius 
— — negat se hominem iustiorem ex Vmbria uUum alium Romam 
venisse^ probabiliter Pisaurensis cf, tit. nepotis. Senatorii ordinis, con- 
discipulus et amicus M. Aurelii vit. Marci 3, 8 cf Front. ad M. Cae- 
sarem 1, 8 p. 24 N. Consul I suffectus regnante Pio vel sub initium 
imperii Marci fortasse a. 155 cf A 1142. Legatus Germaniae 
(superioris) Dio 72, 11; (anno fere 162) contra Chattos, qui in Ger- 
maniam ac Raetiam irruperant, missus est vit. Marci 8, 8; ad eam 
legationem spectare videtur epistula Frontonis ad amic. 1, 7. Proconsul 
Africae Dio 72, 11; consul 11 a. 183 v. supra, bis consul tit; prae- 
fectus urbi tit.; obiit anno fere 185 Dio l. l. Praefecturam quo anno 
adeptus sit, Dio non narrat; secundum usum illius astatis veri simile est 
adeptum esse eodem tempore atque consulatum alterum vel paulo ante; 
tempus mortis inde efficitur, quod eum eodem fere tempore atque Perenneni 
vel paulo ante defunctum esse ex Dione apparet. — Constitutio divorum 
Marci et Commodi (sic in codice Itistiniano, divi Marci in Digestis) 



J 



AVFIDIVS 185 AVGVSTANVS 

ad eum (intra a. 1771181 prohabtliter ad proconstdem Africae daia) 
Digest 4, 4, 11, 1; 26, 4, 5, 2; 40, 1, 20 pr., cod. lustinian. 4, 57, 2. 
Fronto (Gratiam) filiam ei despondit Fronto ad amic. 2, 10; gener 
Frontonis |)as^m ibd.; filius Victorini, nepos Frontonis, trimulus in 
Germania mortuus Fronto p. 137. 136. 234. 236; alter filius 'sive 
Victorinus sive Fronto' ibd. p. 181 apud Frontonem avum infans 
educatus p. 102. 106. 111. 182 videtur M. Aufidius Fronto consul 
a. 199, tertius C. Aufidius Victorinus gui sequitur 

1161 C. AVFIDIVS VICTORINVS, consul a. 200 cum Ti. Claudio Proculo 
Basso. In consulatu: C. Aufidius Victorinus VI 1054. 1991. 2004, 
XIV 252, III S. 8237; Aufidius Victorinus Epheni. ep. 4, 690; ceterum 
Victorinus fasti. Cf. n. 1160. 

— Petronius Aufidius Victorinus iun(ior). 

1161a Aufidia Cornelia Vaientilla menioratur in fistula plumbea urbana 
Notisne degli scavi 1667 p. 106. Femina nobilis videtur. 

— C. Cominius Aufillanus Minicianus. 

— [A]RRIVS AVGVR. 

— L. CALPVRNIVS PISO AVGVR. 

— CN. CORNELIVS LENTVLVS AVGVR. 

— lulia Rufilla Augurina. 

1162 AVGVRINVS. Nummi Cretenses in adversa caput C. Caesaris cum 
inscriptione rctiov Ka(a(apa) repfxavix^v Se^aaT^v exhibent, in aversa 
a) Gortynas rep{jLavtx&v Kafoapa ItA A^YOopefvco fopx. Catalogue of 
the Greek coins of Creta etc. p. 47 n. 80-83; b) Hieropytnae 'lepo- 
icoTvfcov iirl AuYoop. coUedio Imhoof-Blumer ; c) Poltfrhenii liA Au-you- 
ptvfo IIoX. Catalogue p. 69 n. 23; d) Lasi ivX A6YOopefvoo Aaxf^cov) 
Numismaiic Chronicle 1891 p. 176, lidem vel similes mdle descripti 
apud Mionnet S. II p. 262, 200; 295, 291, IV p. 323, 164. 165. 

Proconsul Cretae (Cyrenarum) sub C. Caesare nummi. 

1163 Augurinus, eodem fere tempore atque Claudius imperator mortuus 
Seneca apocolocynt. 3, qui eum (certe ut hominem stultissimum quen- 
dam) cum Baba morione Clcmdio moribundo comitem dat. 

— Q, GELLIVS SENTIVS AVGVMNVS. 

— lulius Augurinus. 

— T. MVSTIVS HOSTILIVS FABRICIVS MEDVLLA AVGVRINVS. 

— C. PRAECELLIVS AVGVRINVS VETTIVS FESTVS CRISPINIANVS 
VIBIVS VERVS CASSIANVS. 

— SENTIVS AVGVRINVS. 

— C. SERIVS AVGVRINVS. 

— CN. SERIVS OPPIANICVS AVGVR1NV[S]. 

— Claudius Augustalis. 

— Tib. Claudius Augustanus. 

— CIVS DEXTER AVGVS[TANVS ALPIN]VS BELLICIVS SOLLERS 

METILIVS VS RVTILIANVS. 



j 



AVGVSTANVS 186 AVIDIVS 

— Q. POMPEIVS SENECIO ROSCIVS MVRENA COELIVS SEX. IVLIVS 
FRONTINVS SILIVS DECIANVS C. IVLIVS EVRYCLES HERCVLANEVS 
L. VIBVLLIVS PIVS AVGVSTANVS ALPINVS BELLICIVS SOLLERS IVLIVS 
APER DVCENIVS PROCVLVS RVTILIANVS RVFINVS SILIVS VALENS 
VALERIVS NIGER CL. FVSCVS SAXA AMYNTIANVS SOSIVS PRISCVS. 

— Augustianus Bellicus v. Beliicius. 

1164 Avianus Bellicus, procurator memaratur in titulo Moesiae inferioris, 
quefu dedimvit vilicus vectigalis Hlyrici a. 182 III 752 cf, Addi- 
tamenta p. 993. 

1165 AVIDIVS CAS8IVS memoratur in titulis graecis repertis in Batanaea 
et Trachonitide Lebas-Waddington 2525 (1). 2237(2). 2438(3). 2528 (4). 
233 J (5). 2212 (6) ; 1. 1 positus est Marco et Vero Augustis ante a. 169 ; 
t. 2. 3 indicant nonum Marci annum (cf. Waddington ad t. 2212), ad 
eundem pertinere videtur t, 4; t. 5 decimum, t. 6 undecimum annum. 
Noniina Avidii leviter erasa sunt, ita ut factle legantur in 1. 1. 3. 5. 6. 
Memoratur praeterea in dipl. mil. III 47 (7). — Vita Avidii Cassii 
Vulcacii Oallicani quae fertur, praeter ea, quae ex eodem fonte atque in 
vitaMarci c. 24, 5-26 hausta sunt, futilia rhetoris cuiusdam commenta 
continet neque respicienda sunt, qua^ ibi de rebus Avidii ante legatio- 
nem Syriacam gestis mythistoricus ille fabulatur, cf. quae exposui 
Eheinisches Museum XLIII (1888) p. 321 sqq. 

Avidius Cassius t. 1-6, [Avjidius Cassius t. 7; Avidius Cassius 
sive Cassius apu^ scriptores. 

Natione Syrus, ex Cyrrho oriundus, filius (C. Avidii) Heliodori 
Dio 71, 22, vit. Marci 25, 12. Rescriptum imperatoris Antonini ad 
eum Digest. 2, 14, 60, unde sub Pio praetorius provinciae nescio cui 
praefuisse videtur. Consul (suffectus intra a. 1611164) diploma. Anno 
fere 164 legatus Syriae factus vit. Avidii 5. 6; iegatus ante a. 169 
t. 1, intra a. 169/171 t. 2-5. Res ab eo contra Parthos gestae 
(a. 164/165) vit. Veri 7, Dio 71, 2 (Zonaras 12, 2). Post bellum 
Parthicum confectum (id quod ex Dionis contextu satis apparet) 
Marcus ttjC 'Aatac 4iraaijc ^irixpoiteuetv ix^Xeoaev Dio 71, 3, Philostratus 
vit. soph. 1, 13 6 T7]v lq>av iTnTpoweocov, id est imperium ei maius per 
orientem dedit, quale dliquando habuerat Domitius Corbuh; in Aegypto 
Bucolicos oppressit vit. Marci 21, 2 = vit. Avidii 6, 7, Dio 71, 4. 
Bellum in Armenia (cf. Dio 71, 25) et in Arabia gessit vit. Avidii 6, 5. 
Anno 175 cum Marcus in Illyrico ageret, in Syria Cassius imperium 
sumpsit et Alexandrea ad eum defecit vit. Marci 24-26, Avidii 7 sqq., 
(Vict) Epitome 16, 11, Dio 71, 17. 22-28, Ammian. Marc. 21, 16, 11. 
Agnitum esse in Aegypto apparet ex inscriptione ostraci (Itouc) a' Fafoo 
['AootStoo K]a(JCJtou Kataapoc xo5 x[opfoo] WilcJcen, Ostraca n. 939. Per 
senatum hostis est iudicatus bonaque eius proscripta vit. Marci 24, 9. 
Dum Marcus relicto Sarmatico Marcomanicoque bello in orientem 
proficiscitur, Cassius in Syria occisus caputque eius ad Marcum 



AVIDIVS 187 AVIDIVS 

adlatam est vit. Marci 25, 2, Avidii 7, 8, Dio 71, 27 (Zonatas 12, 3). 
Kegnavit tres menses dies sex Dio Z. l., per aestatem fere a. 175, 
nam Commodus indutus toga est nonis luliis eo tempore, quo Cassius 
a Marco descivit vit. Commodi 2, 2. 

De liberis Cassii discrepant auctores. Nam vit. Marci 26, 12 
(cf. vit. Avidii 4, 21) opponmtur *filii Cassii — — mulieres autem% 
ut plures et filios et filias habuisse videatur. Certe novimus fUium 
unum Heliodorum, deportatum post patris necem vit. Marci 26, 10 
(cantra Dio 71, 27 nomine omisso 6 utic a&ioii i<pov86&7]); Alexandria 
filia Drunciano (?Dryantiano coniecit Hirschfeld) nupta vit. Marci 
26, 12, Avidii 9, 3. Falso dicitur (Volusius) Maecianus filius Cassii 
vit. Marci 25, 4 incertum per neglegentiam auctoris an librarioruni. 

Amicus Frontonis, qui ad eum scripsit epistulam 1, 6 ad amic. — 
Memoraiiur (praeter vitas ipsius et Marci) vit. Clodii Albini 6, 2; 
10, 9. 10. 11 ; 12, 10, Alexandri 1, 7, Dio 71, 29. 30. 31; 72, 7, Fronto 
ad Verum 2, 3 p. 131 N., Lucian, quomodo historia conscribend. 31, 
TertuUian. apol. 35, ad Scapulam 2. 

1 166 CN. AVIDIVS GELER . . . . , m>emoratur in titulo mutilo Araxae in Lycia 

reperto CIG 4224g Add. p. 1120 = Lebas-Waddingtm 1236: 

[dJ^iepouvTOc rvafoo A6i8[{oo] K^Xepoc <I>t(JxtXXi? . . . (ripiaxiXXtavoo con- 
iecit Waddington) t6 Ip-jfov xal (Jov[T]eX[et<ocjavToc] 'Apaficov ^ pooX>j xal 
6 8fjfi[oc]. Legatum Lyciae fuisse Waddington probabiliter inde con- 
iecit, quod praeses provinciae templa, quae erant in provincia aedificata, 
dedicare solebai, cuius rei exempla in Lyciae titulis n, 1254. 1265 Wadd. 
extant, in guorum altero eadem formula orovTeXetc&aavToc xal d<ptep(o- 
oavTOc t4 Ip^a invenitur. 

1167 (AVIDIVS) HELIODORVS, filius Avidii Cassii post rebellionem patris 
deportatus vit. Marci 25, 11 cf. n. 1116. 

1168 C. Avidius Heliodorus memoratur in titulis Aegyptiis latino III 
6025 (1) Antonino Pio dedicato; graeco CIG 4955 (2)j quem melius 
descripsit Schtveinfurth apud Petermann, Geographische Mittheilungen 
XXI (1875) p. 392, unde apparet titulum non armo 140 positum esse 
(Itooc TpfTOo aoToxpaTopoc in CIG\ sed btooc tr/ to5 a^TOxpaTopoc xtX. 
id est a, 155. 

C. Avidius Heliodorus t. 1, Avidius Heliodorus t. 2\ apud Dio- 
nem 69, 3 7rp6c tiv a^Too fStov *HXt6S(opov iraditur, Tcpi? tJv 'AootStov 
*HXt68o>pov correxit 0. Hirschfeld; ceterum Heliodorus. 

Ex Cyrrho civitate Syriae oriundus Dio 71, 22; ab epistulis 
Hadriani Dio 69, 3; if ifiicetptac ^TjToptxrjC ad praefecturam Aegypti 
promotus Dio 71, 22, praefectus sub Antonino Pio t. 1, Aristides 
orat. 26 I p. 524 ed. Dindorf, a. 143 m papyro graece scripta 
Aegyptische Urhunden aus dem k. Museum zu Berlin I 5 n. 113, 
a. 155 t. 2; memorari videtur in altera papyro ibd. 1 9 n. 256. Idem 



i 



AViDivs 188 Avroivs 



videiur Heliodorus philosophus, quem Hadrianus in summa familiari- 
tate habuit vit, Hadriani 16, 10; quem idem famosissimis litteris 
iacessivit ibd. 15, 5. — Pater Avidii Cassii Dio 71, 22, 

In vita Avidii Cassii 1 traditur: Avidius Cassius ex famQia 

Cassiorum fuisse dicitur, per matrem tamen, homine (om. libri) novo 
genitus Avidio Severo, qui ordines duxerat et post ad summas digni- 
tates pervenerat; cuius Quadratus in historiis meminit et quidem 
graviter, cum illum summum virum et necessarium rei publicae ad* 
serit et apud ipsum Marcum praevalidum; nam iam eo imperante 
perisse fatali sorte perhibetur. Ha^ec omnia ntUlam merentur fidem, 
quippe quae eundem sapiant rhetorem, qui tota tlla vita haridatur, 
neque igitur *Severo' in 'Syro', ut prqposuit Hirschfeld, mutandum 
erit, ne corrigamus auctorem inepte omnino in nominibus prqpriis ludi- 
ficantem. 
1169 C. AVIDIV8 NIGRINVS memoratur in titulo Delphico bilingui III 567 
^ CIG 1711 (1) et in t. liberti filiae X 6706 (2) Antiatino. 

C. Avidius Nigrinus 1. 1, eadem nomina procedunt ex t. 2: C. Avi- 
dius Avidiae Plautiae Nigrini filiae libertus, cum notum sit liberios 
mulieris sumpsisse patris patronae nomen gentilicium et praenamen; 
Avidius Nigrinus Plinius; Nigrinus vit. Hadriani. 

Epistula Domitiani ad Avidium Nigrinum proconsulem memoratur 
Plin. epist. ad Traian. 65. 66, ubi ex conteaiu veri simile est Nigri- 
num praefwisse provinciae dlicui orientaUs partis imperii, fortasse 
Achaiae. Legatus Augusti pro pr. t. 1, qui sententias duas continet 
quamm unam Nigrinus ex iussu optimi principis de finium contro- 
versiis inter Delphos et Anticyrenses finitimos VI idus Octobr. Eleu- 
sine latine tulit, dlteram graece icp(i) i' KaX. 'OxxcoPp. de Delphis et 
Amphissensibus; decreto latino praescripta sunt nomina legati casu 
sexto. Quas sententias quo iure tulerit, parum liquet; missum esse legcUum 
in Achaiam ad ordinandum vel corrigendum statum rerum publicarum 
coniecit Mommsen CIL III p. 107, Consularis vit, Hadriani 7, 3, constd 
suffectus igitur anno incerto saeculi I exeuntis vel II ineuntis. Nigrini 
insidias, quas ille sacrificanti Hadriano conscio sibi Lusio (Quieto) et 
multis aliis paraverat, cum etiam successorem Hadrianus sibimet 

destinasset, evasit ; quare Nigrinus Faventiae occisi sunt 

(anno 118) ibd. 7, U2. 

(L.) Ceionius Commodus (qui postea L. Aelius Ca£sar nuncupatus 
est) gener Nigrini insidiatoris quondam Hadriani dicitur ibd. 23, 10; 
Avidia Plautia C. Avidii Nigrini fiHa, amita L. Veri Augusti t. 2, 
soror ergo fuit L, Ceionii Commodi et uterina qui4em, cum ille filius 
esset L, Ceionit Cotnmodi consulis a. 106, ita ut matrem utriusgue 
primum L. Ceionio Commodo (cos. a. 106), deinde Nigrino nupsisse 
statuendum sit. Quamquam per se poni potest Aelium Caesarem 
etiam generum Nigrini fuisse et filiam huius ex matrimonio priore 



Avronrs 189 avidivs 

sublcdam duxisse, veri similius videtur biographutn errasse et generum 
dicisse, guem dicere debuit privignum. — Fortasse frater T. Avidii 
Quieti cf. n. 1173. 

1170 C. AVIDIVS NIGRINVS, legatus Aug. pro pr. (Dadarum? an Moesiae 
superioris?) III 8. 7904 t. Sarmizegettisensis, cuius litteras saec. III 
tribuit von DomaszewsJci. Idem de legato Moesiae cogitavit, quod titulum 
dedicavit centurio leg^ionis) IIII Fi(aviae) Finnae, exer(citator) 
eq(iiitum) sing(ularium) C. Avidii Nigrini, quae legio in Moesia 
superiore tendebat. 

1 171 AVIDIVS QVIETVS. Titult: Aezaniticus III 355 ab cd = CIG 3835 
= Lebas-Waddington 860-663 (1), qui continet epistulam graecam 
Quieti ad Aezanenses datam, exempla epistularum latinarum Caesaris 
ad Quietum, Quieti ad Hesperum, Hesperi ad Quietum scriptarum; 
proconsulatus Quieti memoratur in epistula graeca Hadriani impera- 
toris ad Stratonicenses a. d. III idus Februarias a. 127 data Bulletin 
de correspondance Hellinique XI (1887) p. 109 (2). 

Nummi Hyrcaniae Lydias Borghesi opp. I p. 500 (a), gui fdlso 
nummum ad Lusium Quietum rettulit; ex collectione Imhoofii Wiener 
Numismatische Zeitschrift XVI (1884) p. 286 n. 132 (b). In parte 
adversa captU Hadriani et inscriptionem nominis exhibent, in aversa 
dv&a(icaTip) Kuti^(p 'Tpxavtov (a) vel avfto^Traxip) Kan^[Tij>] [TJpxavcov 
Max8(S6v(ov) (b). 

Avidius Quietus t la. 2, ceterum Quietus. Proconsul Asiae tii. 
num., patdo ante a. 127 (probabiliter armo proconsulari a. 1251126), 
ut apparet ex t. 2. — Filius videtur T. Avidii Quieti qui sequitur. 

1 172 T. Avidius Quietus memoratur in diph mtl. a. 98 III S. XXIX (1), 
in tabula paironatus VI 3828 (2), in fistulis plumbeis urbanis Lanciani, 
sylloge aquar. n. 64. 191 (3), in tegulis Sardis X 8046, 11, XIV 40, 8 
= XV 2397 (4). 

T. Avidius Quietus t. 3, T. Avidio t. i, ....dio Quieto 

t, 2, ceterum Avidius Quietus. — Anno 82 legatus Augusti (= Do- 
mitiani) Thraciae t. 2. Consul suffcctus anno incerto Bomitiani. 
A. 97 in senatu sententiam dixit Plin. epist. 9, 13, 15; a. 98 legatus 
Augusti (= Traiani) Britanniae t. 1; defunctus erat, cum Flinius 
scriberet epistulam 6, 29 circa a. 107. — Patronus a. 82 cooptatus 
coloniae Flaviae Pacis Deultensium t. 2. — Familiaris Thraseae Paeti 
et Plinii iunioris Flin, epist. 6, 29, 1. 

Idem fortasse significatur apud Plutarchum quaestion. convival. 
2, 1, 5, ubi Quietus (apud Macrobium sat. 7, 3, 15 hunc locum cmn- 
pilantem dicitur L. Quintus) amicus Plutarchi proconsul provinciae 
alicuius Domitiani temporibus praedicatur. In dedicatione libelli 
Plutarchei Tcepl f iXaSsXcpiac 1 scribendum esse KoifjTe {traditur Kovts) et 
frabreSy quibus Plutarchus libellum dedicavit, intellegendos esse Avidios 
Quietum et Nigrinum probabiliter coniecit Patzig, Quaestiones Plut- 



i 



AVIDIVS 190 AVILLIVS 

archeae p. 49; item in principio libelli irepl Ta>v ppa8la>c Tt(xu>pot>{iivo>y 
pro K6vie corrigendum K^T^re. 
1178 Avidius Severus, pater qui fertur Avidii Cassii vit. Avidii 1; copno- 
men fictum videtur cf. A 1168. 

1174 AVIDIA PLAVTIA, (C. Avidii) Nigrini filia, L. Aurelii Veri Aug. 
amita X 6706 t. Antiatinus. Vide in patre n. 1169. 

— Postumia PauUa Avidia Procula Rutilia Proba. 

1175 L. Avillius Flaccus. Memoratur in titulis Aegyptiis CIG 4716 (1) 
et 4957 V. 27 (2). — 'Kirl Ao[xioo 'A]o[otmXf|oa <l)[Xdx]xoo t 1 haud 
certa restitutione, OXaxxou t. 2. In principio libri Philonis, qui in- 
scrihitur iiA <I>Xaxxov semel II p. 517 editionis Mangey dicitur OXaxxoc 
'Aou(XXioc, ceterum ibi semper Fiaccus. A Philone pendent Eusebius 
armen. chron. ad a. Abr. 2054 ubi traditur Flauus Auuilius, Hieronym. 
chron. 2055 Flaccus Avilius, SynceUus p. 626, 5 (ex Eusebio) 4>Xaxxoc 
AptXioc, p. 615, 11 OXaxxoc 'AcJuXatoc 

Romae natus et educatus, aoyLtfoirrjfzrfi xal au^^tcoTTjc ^evifjLevo? Ta>v 
^YOTptScov Tou SePaOTou (= Augusti) Philo p. 540; inter primores 
amicos Tiberii ibd. 540 cf. 517. 518. Fuit in iis, quorum delationibus 
Agrippina periit, indeque C. Caesari filio invisus ibd. 518; amicus 
(Sertorii) Macronis ibd. 519. Anno 32 p. C. post Severi mortem 
ad praefecturam Aegypti promotus provinciam Tiberio regnante 
egregie administravit ibd. 517-518 ; praefectus Aegypti t. 1. 2. Post- 
quam C. Caesar imperium adeptus Macronem occidit (a. 38)y Flaccus 
crudeliter in ludaeos Alexandrinos se gessit ibd. 523-532. Autumno 
. a. 38 (cum ludaei dies festos oxrjvcov agerent ibd. 532. 534) impera- 
toris C. Caesaris iussu a Basso centurione Alexandriae comprehensus 
ibd. 533-534 et circa initium hiemis (a. 38139) Romam deductus a 
Lampone et Isidoro inimicis apud imperatorem accusatus est ibd. 535. 
Quamquam (M.) Aemilius (Lepidus) (cf. A 249) ei patrocinatus est, 
a C. Caesare in Andrum insulam relegatur ibd. 539. 543. Anno 39 
iussu imperatoris ibi occisus ibd. 543-544. 

Per annos sex, scilicet quinque Tiberio imperante, unum sub 
C. Caesare Aegyptum rexit ibd. 540 cf. 517. 518. Sed hos numeros 
minus accuratos esse ex ipso Philone apparet. Nam Flaccus ludaeos 
vexare coepit, postquam Macronem occisum esse audivit v. supra. In 
libro autem de legatione ad Gaium II p. 548 sqq. Philo refert Gaium 
septimo mense imperii (id est m. Octobri, cum Gaius d. 18 m. Martii 
imperator appeUatus esset cf. acta Arvalium) gravissimo morbo cor- 
reptum esse, deinde recreattm Tibcrium fratrem, mox Macronem inter- 
emisse. Eorum igitur caedes non ante hiemem a. 37^38 patratae sunt, 
et Macronis quidem anno demum 38 cf. Dio 59, 8. Quocum bene con- 
venit, quod Alexandriae eo tempore, quo domus ludaeorum expilatae 
sunt, tahemae clausae erant propter luctum publicum Drusillae PhHo 
p. 525, quae a. 38 defuncta est Dio 59, 10. 11. Itaque atUumno 



AVILLIVS 191 AVITVS 

a. 38 Flaceus Bomam tractus est, postquam suh Gaio per annum et 
sex fere menses Aegyptum rexiL Mdle igitur Franz in recensu prae- 
fectorum Aegypti CIG III p. 310 praefecturam Flacci ad a. 37 
restrmxit 

Memoratur praeter Philonem apud Eusehium et Hieronymum l. l, 
eosguCy qui his usi sunt 

1176 AVILLIVS QVADRATVS, frater Arvalis, magister et promagister 
collegii a. 155, a. incerto Pii, a. incerto Marci VI 2086. 2087. 2091 
acta Arvaiium. Cf. «. 1177. 

1177 A. AVILLIVS VRINATIVS QVADRATVS, consul (suffectus) cum Stra- 
bone Aemiliano pridie idus Mart. a. 156 VI 2086 acta Arvalium. 
Potest idem esse qui praecedit. 

1178 C. Avinius Octavianus, pater Aviniae, ad quem rescripserunt im- 
peratores Valerianus et Gailienus a. 259 epitome Wisigothica cod. 
Gregoriani 2, 1, 1 ed. Kruger. 

1179 Avinia, filia C. Avinii Octaviam, desponsa lulio Agrippino viro 
clarissimo cf. n. 1178. 

— ACILIVS AVIOLA. 

— M'. ACILIVS AVIOLA. 

— C. CALPVRNIVS AVIOLA. 

1180 ....lia Q. f. Avita, mater [Xvi]ri stlitib. iudicand., cuius nomen 
periit II 113 t. Ehorensis. 

— IVLLA AVITA MAMAEA AVGVSTA. 

— L. ALFENIVS AVITLINVS. 

— AVIT(IVS) AvrnAN[vs]. 

— L. IVUVS APRONIVS MAENIVS AVITLA.NVS. 

1181 AVIT(IVS) AVITIAN[VS], unus ex pueris senatorum filiis, qui Arvali- 
bus ministraverunt a. 241 VI 2114 acta Arvalium. 

1182 AVnvS, consul a. 209 cum (Claudio?) Pompeiano fasti. Fortasse 
idem atque Q. Lollianus Plautius Avitus cf. L 224. 

— P. ALFIVS AVITVS NVMER(: j MAiKUls >. 

— Alphius Avitus. 

— L. BAEBIVS AVITVS. 

— Comelius Avitus. 

— L. DWIVS AVITVS. 

— GALLONIVS AVITVS. 

— L. HEDIVS RVFVS LOLLIANVS AVITVS. 

— IVLIVS AVITVS. 

— C. lulius Avitus. 

— IVNIVS AVITVS. 

— L. LOLLLOVS AVITVS. 

— Q. LOLLLA.NVS PLAVTIVS AVITVS. 

— M. MACRINIVS AVITVS CATONIVS VINDEX. 



i 



AVITVS 192 AVKELIANVS 



— MARCIVS AVITV8. 

— OCTAVIVS AVITVS. 

— Q. Octavius Avitus. 

— Pannonius Avitus. 

— L. STERTINIVS AVITVS. 

— L. Tutilius Lupercus Sulpicius Avitus. 

1183 Sex. Aulienus, Sex. f., tribu Ani. ; primus pilus 11, tribunus mili- 
tum, praefectus ievis armaturae, praefectus castrorum imperatoris 
Caesaris Augusti et Ti. Caesaris Augusti, praefectus classis (Mise- 
nensis ut videtur cf. Hirschfeld, Untersuchungen z. rom, Verw. p. 133 
adn. 5)y praefectus fabrum; Ilvir Venafri et Foro luli, flamen 
Augustalis X 4868 t. Venafranus. 

— DANACIA QVARTILLA AVRELIANA. 

— MARIA AVREL(IANA) {vel AVREL(IA)) VIOLENTILLA. 

1184 AVRELIANVS, consul (suffectus) idibus M[ais] cum Comeliano 
circa a. 183 VIII 10570. 

1185 AVRELIANVS, senator Bio 78, 12, consularis ut videtur ihd. § 4; 
cx loco admodum mutilo tantum rimari licei, Macrmum impercUorem 
factum a. 217 mortem eius, quefn milites postuldbant, primum depre- 
catum esse, deinde indulsisse; interfectus Dio 78, 19. 

1186 AVRELIANVS, vir clarissimus, maritus Domitiae Victorinae V 4331 
t. Brixiensis. 

1187 Aurelianus, tribunus quidam cum Valeriano imperatore captus vit. 
Aureliani 6, 2. 

1188 Aurelianus. Pescennius Niger deceptus est consiiiis scaevis Aureliani, 
qui filias suas eius filiis despondens persistere eum fecit in imperio 
rit. Pescennii Nigri 7, 1. — Pescennius quidam Aurelianus memoratur 
inter homines nobiles a Septimio Severo occisos vit Severi 13, 6. 

1189 T. Aurelianus Nicostratus publice honoratus t. Rhodio CIG 2529 
corr. Inscript graec. insularum etc. n. 83. Tria nomina exhibet titulus, 
apud scriptores semper Nicostratus. 

F'^! '. '^^' s .fi "x i'"}z '? f •• ^' '.?a€ Bhodiae civis tit.; MaxsSoiv 
^'/'..jVy.'? s. r. \ /' 5-,a-.o. // p. .0 • M^ Remhardy, id quod ne verum 
,s/( t inh"^\ noii t ''U't(. Si. jvhi^i.i vr' .ih Imperatore (cuius nomen tace- 
tvr, o M, AiW' (* Hi »nifin') i-lurib i». honoribus affectus tit. Aquilius 
Regulus iuvenis Nicostratum rhetorem magistrum usu cenaculi donavit, 
de quo defuncto Regulo cum controversiam haberet, Papinianum con- 
suluit Papinian. Digest. 39, 5, 27. 'Etax&>j 8i Iv toi? xptftctdiv isiSeo- 
xipoic Ssxa pi^TopcJtv (cf. schol. Lucian. de salt. 69 ed. lacobita IVp.l^), 
auYXpovoc i^ptiTetBoo xat Aicovo? toO XpocJoaT6|ioo • fy Ydp ItA Mapxou 
'AvTwvetvoo ToO ^aaikio}^* &Ypa^e Aexa^io&tav Etxovac IIo>.ufio&iav (cf. 
Hermogen. irepl {8etov 2, 12, 3 p. 394 ed. Spengel) eaXaTtoopYob? xal 
iWoL irXetaTa xal 'EYxtofita efc Te Tiv Mapxov xal aXXooc. De genere 
dicendi eius scripserat Metrophanes Lebadiensis Suidass. v. MijTpofavTj? 



AYRELIANY8 193 AVRELIVS 

// p. 841, agiim Phtlostrat vit soph. 3, 31, [Dionys. HalicamJ ars 
rhet 2, 9 p. 242 ed, Reishe, Hennogen. l. t et 2, 3 p. 356, Menand. 
icspl 2ictSetxTtxtt)v 4 p. 390 Sp. Liber quidam Nicostrati menioraiur a 
Synesio ep. 129 p. 716 ed. Hercher. 

— MP. CAESAR L. DOMITIVS AVRELIANVS AVGVSTVS. 

— L, MARIVS MAXIMVS PERPETWS AVRELIANVS. 

— Pescennius Aurelianus. 

— Severus Vibius Aurelianus. 

— Vlp(iu8) Valerius Aurelianus. 

1190 [AVRELIVS] , ei positus fuit a patre t. acephalus nmtilus 

VI 1S57 semel descriptus .... rum bis candidato , sodali Augustali 

Claud[iali] latinae linguae facundissimo in causis biti 

M. Aurelius M. f. Papirius Socrates v. p. pater. — Ante candi- 

dato praecesserit necesse est vel quaesturae vel tribunatus vel praeturae 
vocabulum; [quaesto^r. u[r]bis coniecit Henzen omnino non recte; cum 
Mommseno*potius cogitari possit fuisse .... [Augu8to]rum bis candi- 
dato vehiti in praetura et tribunatu. # 

1191 AVRELIVS . . . . , proconsul (Africae) in fragmento VIII 1795 reperto 
in vico hodie Lehs appellato. 

1192 AVRELIVS, senator clarissimus, cuius colonus Aureliani imperatoris 
pater fuisse dicitur (Vict) Epitome 35. 

1193 AVRELIVS, vir clarissimus in basi *^litteris infimae aetatis* Hippone 
Regio reperta Ephem. ep. 7, 427 = VIII S. 17411. 

1194 M. AVRELIVS honoratus titulo admodum mutilo VIII 7033 

Cirtensi: [tri]buno la[ticlavio] , [seviro] equitum [Romanorum] 

.... [quaest] provinc[iae] legato provinciae . . . [curatori] [via]- 

rum Salariae [iuridico per] Liguriam , legato legion[is] 

Volumniae Modes^tae] cc. pp. filiis eorum. — Volumnia 

Modesta uxor videtur. 

1195 M. Aurelius, architectus aetate Augusti Vitruvius 1 praef 

1196 M. Aurelius, [praeses provinciae Sardiniae] nesdo quo imperatore 
in miliario Sardiniae tectionv^ ron-^ty^tu i^f^xfr tp. • ..^ 

1197 M. Aur(elius) . . . . , procurat^: mu::.". arr/^ raii>Jium, m;»rit'.c^ (Javiae 
Fabiae Rufinae Z i7S5 t Puhohrn^, - ' ;. -?. s^ncl- JI cf. t. jr^f 
ibd. — Post AVK tres quattuott i ''/. «? ^?^- - odt.UM' sunt 

1198 M. Aur[elius] , 6 xpaxiaxoc cjovi^Yopoc toC UpwTaxoo Tajiietoo 

= advocatus fisci, ut videtur, Lebas-Waddington 651 t. Philadelphiac 
Lydiae repertus. 

1199 Q. Aurelius, pater Aureliae, virginis Vestalis honoratae t. CIA 
ni 877. 

— T. AELIVS AVRELIVS. 

1200 Aurelius Aelix, athleta aetate Elagabali Dio 79, 10. Cognomm 
corruptum videtur, pro AXhi coniecit Wrschfeld K(Xi£. 

ProBopographia Imp. Rom. I. *-*^ 



AVRELIVS 194 AVRELIVS 



1200a M. Aarelios Alcxander, Aug. libertufi ab epistulifl graecis VI 8606. 
Diversus videtur db Alexandro sophista Seleuciensi cf. supra A 365. — 
M. Aur(eliu8) Aug. iibertus Alexander praeposituB tabellariorum 
stationis yicesimae hereditatium VI 8445 et Aurelius Alexander proxi- 
mus ab epistulis Latinis XIV 2843 in fistula plumbea Gahiis reperta; 
hos titulos ad munera priora eiusdem liberti spectare, qui postea fuit 
ab epistulis graecis, statuit Hirschfeld (Friedldnder, Darstellungen etc. 
I^ p. 187), at ea coniectura minus certa videtur praesertim m nomini- 
bus plus quam vulgaribus. 

1201 Aur(eliu8) Alphius (Aup. !\X(pet6v); procurator Augustorum honoratus 
t. Lacedaemonio CIG 1328. 

1202 AVR(ELIVS) ANTIS[TIVS?] {vel ANTIS[TIANVS]) , clarissimua vir, 
patronus Taegiane[nsium] X 1794 t. Puteolanus. 

120S Aurel(iu8) Antoninus titulos dedicavit Philippcpoli in Batanaea 
repertos Philippis Augustis CIG 4587 — Lebas-Waddington 2074 (1), 
divo lulio Marino Lebas-Waddington 2075 (2). 

Aopr^k^ioq) 'AvTcovstvoc t. 1, Aipi^X(ioc) AvT«)[veivoc] t, 2, ducenarius 
(proeurator) t. 2, sub Philippis a. 247/249 t. 1. 

— IMP. CAESAR M. AVRELIVS ANTONINVS AVGVSTVS = M. ANNIVS 
VERVS. 

— IMP. CAESAR M. AVRELIVS ANTONINVS AVG. (= Caracallus) v. 
(SEPTIMIVS) BASSIANVS. 

1204 IMP. CAESAR M. AVRELIVS ANTONINVS AVGVSTVS = (Varius) 
Avitus = Heliogabalus. 

Fiiius (Sex.) Varii Marcelli Apameensis et luliae Soaemiadis, 
ncpos lulii Aviti et luliae Maesae Dio 78, 30, Herodian. 5, 3, pro- 
nepos (lulii) Bassiani Epitome 23, 2 cf. stemma. Cognomen ei erat 
Avitus, consobrino iilio Mamaeae Bassianus Dio 78, 30; illi Bassia- 
nus, huic Alexianus Herodian. 5, 3, 5. Sed levissimus rhetor hic 
quoque nomina confudi^se videtur. Latini quidam auctores nomen dei 
Ela<rnbflli /j^/^ S!ol(>m <«<?«?-« j^ifahanf ^cf, Mordtmann Zeitschrift der 
(f ('t'i»n .)/i'»v, ,//."1 ,'w' (it 'i' '!■ r: W XI [1877] p. 97 sqq.), per 
faisum (V»/*/' 'iu.."v ••■ *-.t„:'nii ht/^ctittn lleliogabali corruperunt et 
nov^ >i '/7 '^•." '■ "' y ;" /' // / s/' / *.'nt, Vnde apud scriptores 
histonae Augustae qui dicuntur Avitus plcrumque Heliogabalus nomi- 
natur, Aliis autem locis noinen gentilicium Varii modo cum Bassiani 
cognomine ex Herodiano sumpto modo cum Antonino modo cum Helio- 
gabalo conflatur, ita ut inveniatur Heliogabalus Bassianus Varius vit. 
Macrini 8, 4, M. Antoninus Heliogabalus vit. Carac. 9, 2, Varius 
Heliogabalus vit. Ma>crin. 4, 1, vit. Elagabali 1, 4-2, 2 (ubi muUa 
inepta de noniinibus proferuntur), vit. Alexandri 1, 1 etc; Aurelius 
Antoninus Varius idem Heliogabalus dictus Epitome 23, 1; M. Anto- 
ninus Heliogabalus dictus Victor Cacs. 23, 1. 






AVRELIYS 195 ' AVRELIVS 

* 

Hemesenos /ttZtan. Caes.p. 313 A, Ammian, J26, 6, 20; sacerdos dci 
Elagabali Herodian, 5, 8 (inde pendet vit. Macrini 9), vita 1, 5, Epi- 
totne 23f 2, Eutrop. 5, 22. (Perperam eundem auctorem secuti referunt 
vita 2, 3 et Victor Caes. 23^ 1 Avitum post Caracallae necem in 
Heliogabali sacerdotium tamquam asylum confugisse.) Annum fere 
quartum decimum agens per Qannym educatorem et (Valerium) 
Eutychianum castris romanis, quae prope Hemesam crant, illatus a 
militibus die 16 mensis Mai a. 218 imperator appellatus est Dio 78, 31 
(ubi lacuna codicis Gannyis nomen periisse docet Dio 79, 6 collato 
76, 36) ; ad Maesae consilium res refertur apud Herodian. 5, 3, 10 sqq, 
Filius Antonini (Caracalli) ex stupro Soaemiadis genitus dicitur et 
M. Aurelius Antoninus nuncupatur Dio, Herodian. (vit. Macrin.) l. l. 
cf. vii. Elagahali 2, Caracalli 9, 2, Victor Caes. 23, 1, Epitome 23, 1, 
Eutrop. 8, 22. Ab avia et matre adiutus opera Gannyis ducis proelio, 
cui ipse interfuit, prope Antiochiam die 8 mensis lunii a. 218 com- 
misso Macrinum vicit Dio 78, 38-39 (Zonarus 12, 13), Herodian. 
5, 4, 5 sgq. Victum et paulo post captum occidit Dio 78, 39-40, 
Herodian. 5, 4, 9-12. Antiochiam ingressus litteras ad senatum 
populumque romanum dedit, quibus ipse sine senatus consulto 
imperatorem, Caesarem, Antonini iilium, Severi nepotem, Pium et 
Felicem et Augustum, proconsulem et tribunicia potestate se dixit 
Dio 79, 2. Mense Itdio ineunie Romae agnitum esse docent a^cta 
cooptationum sodalium Antoninianorum VI 2001 et sacerdotum in 
aede lovis JPropugnatoris consistentium , uhi dicitur cooptatus pridie 
idus lulias, paulo ante idus easdem in actis Arvalium cf. Henssen, Acta 
Arval. p. CCVI adn. 15. Cum consules ordinarii a. 218 fuissent 
Opellius Macrinus et Oclatinius Adventus, Elagabalus in locum nomi- 
nis Macrini suum substituit Dio 79, 8, veluti pr. id. lul. imperatore 
Antonino Aug. et Advento cos. VI 2009 in actis Arvalium cf fastos. 

Imperator agnitus ntmcupatur Imp. Caes. divi Antonini (sive divi 
Magni Antonini) filius, divi Severi nepos M. Aurelius (sive Aurellius) 
Antoninus Aug. passim in titulis, hrevius in nummis Eckhel VII p, 247 
Imp. Caes. M. Aur. Antoninus Aug. sive Antoninus Aug. — Sacerdos 
amplissimus dei invicti Solis Elagabali in titulis additur veluti diph 
mil. lU S. LXXXIV, X 5827, VIII S. 18587, sacerd. dei solis 
Elagab. in nummis Cohen IV^ Elagahalus n. 246-253 vel summus 
sacerdos Aug. ihd. 276. 277 cf n. 58-65. 

Hiemem a. 218/219 Nicomediae egit Dio 79, 7 (Herodian. 5, 5, 3), 
vita 5, 1, ubi consulatum alterum ingressus est Dio 79, 8. Consul II 
a. 219, consul III a. 220, consul IV a. 221, consul V a. 222 fasti. 
A. 219 Romam venit Herodian. 5, 5, 7 cf num. Cohen n. 2-6. Occisus 
est Romae, postquam inde a pugna apud Antiochiam commissa regna- 
vit annos tres menses novem diesque quattuor Dio 79, 3, id est occisus 
die 11 mensis Martii o. 222 (cf. quae adnotavi in Severo Alexandro), 

13* 



i 



AVRELIVS " 196 AVRELIVS 

duodeviginti annos natus Dio 79, 21, Herodian. 5, 8, vita 17, Victor 
Caes. 23, 2, Epitome 23, 5, Eutrop. 8, 22. Cum corpus eius per vias 
publicas tractum in Tiberim praecipitatum esset, post mortem Tibe- 
rinus et Tractaticius appellatus est vita 17, 5, Epitome 23, 6-7 cf. 
Dio 79, 1. 21. 

Vxores: lulia Comelia Paula, lulia Aquilia Severa, Annia 
Faustina cf. A 547. 

Subiecimus stemma Elagahali et Alexandri: 

(lalias) Bassianas 



lalia Donma lulia Maesa 

CV) L. Septimias Severas ^ lalias Avitas 

I I 



(Septimius) Bassianas P. Septimias lulia Soaemias lulia Avita Ma- 

HB Imp. M. Aarelias Geta Bassiana maea 

Antoninus (= Cara- CV) Sex. Varius Mar- c\:) Gessius Marcia- 

callus) cellus / nus 

(Varius) Avitus j (Gessias)Bas8ia- 
(= Eli^abalas) / nus ^ Imp. M. 

^ Aurelius Seve- 
rus Alezander. 

1205 M. Aurelius AntoninuS; primipilaris et procurator Augusti hono- 
ratus t, Bithynico graece scripto Perrot, Exploration de la GaHatie et 
de la Bithynie p. 29 n. 20. 

1206 T. AVRELIVS ANTONINVS, M. Aurelii Caesaris fiiius, imp. Anto- 
nini Augusti Pii p. p. nepos VI 993 t sepulcralis in mausoleo Hadriani; 
fdius M. Antonini et Anniae Faustinas, defunctus imperante Pio. 

— M. GALERIVS AVRELIVS ANTONINVS. 

— Cominius Bo . . i . . Agricola [Aurjelius Aper. 

— L. Aelius Aurelius Apolaustus Memphius. 

1207 Aurelius ApoUinaris, frater Aurelii Nemesiani, tribunus praetoria- 
norum, a. 217 particeps coniurationis in Antoninum Severi filium 
Dio 78, 5, vit. Caracall. 6, 7. 

1208 Aurelius Apollinaris, iamborum scriptor aetate Cari, qui eius gesta 
in litteras rettulit vit. Cari 11, 2. 

1209 Aurelius ApoUonius, procurator Augusti honoratus puhlice ah 
Apolloniatihus (Pisidiae) t. Apolloniae reperto Lehas-Waddington 
747 = CIG 3969; memoratur in t. uxoris Aureliae Antoninae ibidem 
reperto Lehas-Waddington 1195 = CIG 3970 cf. Add. p. 1107. 

1209a Aurelius Appius Sabinus (sic plene pagina posterior, 'ATrmoc 2a- 
Peivoc pagina prior), praefectus Aegypti anno primo imperatoris 
Decii papyrus Aegyptiaca Vindohonensis Corpus papyrorum Raineri 
I p. 99. 

1210 Aurelius Aristaenetus , procurator Phrygiae puhlice honoratus t. 
graeco Synnadis in Phrygia reperto Eevue archiologique 1876 p. 198. 



AVRELIV8 197 AVRELIVS 



1211 AVRELIVS ARISTOBVLVS. TiMi eius Africani in pravincia pro- 
consulari reperti VIII 608. 6J24. 4645. 5290. Plena nomina exhibent 
vel exhibebant tituli, ceterum Aristobulus. — Vir clarissimus t. 

Yir insignisy praefectus praetorio Cari a Diocletiano in officio 
retentus Victor. Caes. 39, 14. Consul a. 285 cum Diocletiano Ammian. 
Marcellin. 23, 1, 1; proconsul Africae intra a. 294/305 tit.; cum 
regeret provinciam nescio quam, fortasse Africam, ei rescripserunt 
imperatores a. 293 codex lustvniarms 2, 14, 1. 

1212 AV[REL]IVS ARTEMIDORVS, clarissimus vir, curator alvei Tiberis et 
cloacarum urbis a. 244 VI 863 cf Add. p. 839. 

1213 M. Aurelius Atho Marcellus, vir egregius, procurator Augg. (= Phi- 
lipporum), praeses (Mauretaniae Caesariensis) ; patronus municipii 
(Lemellefensium) VIII 8809 t. Lemellefensis. 

1214 C. Aurelius Atilianus, procurator Aug. (Daciae) III 853 t. Napo- 
censis. Idem videtur Aurelius Atilianus, cui imperator Antoninus 
rescripsit: ^praeses ultra administrationis suae tempus interdicere 
alicui arte sua uti non potest' Paulus Digest. 48, 19, 43. 

— IVLIVS AVR(ELIV8) AVXON LEONIDAS. 

1215 M. Aurelius Basileus, vir ducenarius, procurator rationis castrensis 
publice honoratus a decurionibus Interamnae Sucasinae X 5336 t. In- 
teramnas. 

1216 Aurelius Bassus, ad quem divus Pius generaliter rescripsit de tergi- 
versatione eorum, qui subvertere fideicommissam libertatem velint 
VTpianus Digest. 26, 4, 1, 3. Fortasse magistratus aliquis vel 
praeses. 

— Cn. Munatius Aurelius Bassus. 

1217 AVRELIVS C , curator aedium 8ac[r(arum)] [locorumque] publi- 

corum fragmentum tituli urbani BuUettino convmdle 1880 p. 21 n. 178, 

1218 Aurelius Ca[e]cilianuSy praepositus vectigalium Boissieu, Inscriptions 
de Lyon p. 272 n. 25. 

1219 P. Aurelius Calpumianus Apollonides. Titulus eius sepulcralis graecc 
scriptus in Aegypto repertus Revue archdologigue 1883 I p. 207 (1); 
ad eundem referendus est tiUilus Nicaeae Bithyniae CIG 3751 (2) 
acqphalus, ubi nomina perierunt. 

Tribunus legionis quartae decimae Geminae, tribunus legionis 
tertiae decimae Geminae (sic t. 1, male in t. 2 traditur lE pro IF), 
procurator Augustorum (twv Sep. addit t. 2) Galliae Aquitanicae a 
censibuSy procurator Moesiae inferioris, procurator Thraciae, pro- 
curator ducenarius (t. 2) Dalmatiae (t. 1. 2) et Histriae (t. 2), pro- 
curator ducenarius 'AXeJavSpetac to5 Kfoo X6700 t. 2 (4m(Tpoicoc) AtYOTrroo 
{8(00 X^oo t. 1). Vixit quinquaginta tres annos t. 1. — Fuit noii 
ante divos fratres. 



i 



AVRELIVS 198 AVRELIV8 



1220 Aurelius Canartha; princeps gentium Baquatium, pater Memoris 
noniinatur in t. filii VI 1800; in lapide cxtat d. m. Memoris Eiu 
Aureli Canarthae etc, memoriae Aeli interpretatur Dessau, Inscriptio- 
nes selectae ti. 855 haud recte. 

1221 IMP. CAESAR M. AVRELIVS CARINVS AVGVSTVS. Plena noniina 
exhibent tittdi imperatoris nummique, apud scripiores Carinus. — Filius 
maior M. Aurelii Cari vita Cari 10, a patre postquam imperium 
adeptus est, Caesar nuncupatus vit. Cari 7, 16, Victor Caes. 38, 1, 
Eutrop, 9, 18, Epitome 38, 2. Cura Carinus in Persas profectus esset, 
Carinus Caesar ^decretis sibi Galliis atque Italia, Illyrico, Hispaniis 
ac Britanniis et Africa relictus a patre Caesareanum tenuit imperium, 
sed oa lege, ut omnia faceret, quae Augusti faciunt' vit. Cari 16, 2. 
Caesar factus dicitur M. Aurelius Carinus nobilissimus Caesar II 4103, 
VIII 10157. 10219, X 8013, passim in nummis Cohen Vr Carims 
n. 19, 25. 29. 49. 62. 63. 69. 70. 87--110 etc. vel Imp. Caesar M. Aurelius 
Carinus nobilissimus Caesar Cohen n. 145. 155. 177. 182. 186. 188 item 
in Alexandrinis, qui primum annum (Cari) indicant Catalogue of the 
Greelc coins in ihe British Museum, Alexandria p. 317 n. 2448-2451 
cf Eckhel VII p. 516. In tiiulis nonnumquam haud accurate additur 
Augustus veluti II 3835. 4761, VIII 5332. 10144. 

Caro mortuo a. 288 Carinus primum cum Numeriano fratre, deinde 
solus Augustus imperium tenuit vit. Cari 16. Imp. Caesar M. Aurelius 
Carinus Augustus in titulis nummisque. Consul I cum patre a. 283, 
II cum fratre a. 284 fasti. Apud Margum proelio commisso Dio- 
cletianum vicit, sed suorum ictu interiit Victor Caes. 39, 12, minus 
accurate a Diocletiano victus dicitur vit. Cari 18, 2, Eutrqp. 9, 20 
(Orosius 7, 24. 25), Epitome 38, 8; male in pugna contra lulianum 
Carus occisus perhibetur ab epitomaiore Zosimi Zos. 1, 73, 3. 

Imperavit annis II mensibus XI d. II Chronographus , scriptores 
reliqui omnes imperia Cari et filiorum complexi sunt: biennium Victor 
Caes. 39, 13, Epitome 38, 1, Eutrop. 9, 18, Eusebius armen. et 
Hieronymus chron. p. 186. 187 ed Schone, ou8' KXoi Tpet^ ivtaoTof Euseb. 
hist. eccl. 7, 30, 6 8i x^c toutcov dpyr^^ XP^^^^ ^^ ^^Yove xa&' 6X6xX7^pov 
TpteTT^c Zonar. 12, 30 p. 157, 22 ed. Dindorf. Mortuus igitur est 
aestate fere a. 285. 

Vxor: Magnia Vrbica. 

1222 (Aurelius) Carpus, proc(urator) k(astrensis), pater M. Aurelii Ster- 
tinii Carpi VI 727. 

1223 IMP. CAESAR M. AVRELIVS CARVS AVG. Plena nomina tituli 
tmmmique imperatoris exhibent, Oarus apud scriptores. — Patria Cari 
ambigue tradita est; alii eum Romae, alii in Illyrico, alii Mediolani 
natura esse rettulerunt vita 4; Narbone natus Victor Caes. 39, 13, 
Epitofne 38, Eutrop. 9, 18, Sidon. Apoll. carm. 23, 93, xh y^voc FaXaTr^^ 
Zonar. 12, 30 = Syncell. p. 724. Dux ex disciplina militari Probi vit. 



I 



AVBELIVS 199 AYRELIVS 



Prohi 33, 5. Proconsul Ciliciae absurde in epistula ficta vita 4, 6. 
Praefectus praetorio sub Probo vita 5, 4, Victor Caes. 38, 1. A mili- 
tibus quibus praeerat coactus contra Probum rebellis extitit; post- 
quam numeri, quos Probus contra eum miserat, ad emn defecerunt, 
IIp^^oc 6ir& Ttt)V oJxeicov dvY^pr^TO Sopucp6pa>v, fia&ovxcDV ttjv Ta>v ^TpaTicoTttiv 
irp6^ Kapov irpoarx«»P>iC^iv Zonar. 12, 29 extr., eodem pertinet fragm. 
Continuatoris Dionis V p. 230 ed. Dindorf. Consul 11 a. 283 fasti, 
(consul I suffectus anno incerto), Expeditione in Persas suscepta 
periit in Perside fulmine vel morbo vita 8-9, Victor Caes. 38. Epir 
tome 38, Eutrop. 9, 18, Ruf. Fest. 24, Orosius 7, 24, Z(ma/r. 12, 30. 
Regnavit menses decem, dies quinque Ghronographus , cum reliqui 
scriptores (cf. n. 1221) imperia patris et filiorum complexi sint. Nummi 
Alexandrini Cari primum tantum annum indicant cf. von Sallet, 
Daten der Alexandrinischen Kaisermimzen p. 89. Ca/rus igitur, cum 
Probus autumno fere a. 282 occisus esset, imperavit in mediam fere 
aestatem a. 283. 

Filii: M. Aurelius Carinus, M. Aurelius Numerius Numerianus; 
nepos divus Nigrinianus. 

1224 M. Aurel(ius) Cassianus. Titulus Thessalonicensis ei a filiis positus 
Arch&ologisch ' Epigraphische Mittheilungen aus Oesterreich XVII 
(1894) p. 117 = III S. 13704. 

Vir egregius, praeses provinciae Daciae Maluensis, pater Marco- 
rum Aureliorum Philippi et Cassiani tit. 

1225 M. Aurelius Cassianus, filius M. Aurelii Cassiani, tribunus cohortis I 
F(laviae) m(iliariae) Bryttonum Maluensis cum M. Aurelio Philippo 
firutre t. posuit patri cf. 1224. 

1226 Aurelius Celsus, centurio a. 218 Dio 78, 39. 

1227 IMP, CAE8AR M. AVRELIVS CLAVDIVS AVGVSTVS. De vita eius 
mendaciis hiographi prorsus infecta et de aliis fahulis, quas ad mortem 
spectant, cf. quae disputavi Historische Zeitschrift N. F. XXV (1889) 
p. 227 sqq. 

Flavius Claudius vita 7, 8 cf. 3, 6 (inde Vqpiscus vit. Aurel. 17, 2) ; 
in adclamationibus vita 18, 3 uhi traditur ualeriae P ualariae B, vtdgo 
mdle legitur Aureb', resiituendmn est Valeri; utrumque nomen spectat 
ad Flaviutn Valerium Constantium. Ceterum Claudius apud scriptores, 
plena nomina exhihent tituli nummique. — In titulo Africano nuper 
reperto BuHetin arch^ologique du comitd des travaux historiques 1893 
p. 216 n. 28 Cagnat edidit imp. caes. m. avr. v | claydio pio f. avg | etc. 
legitque Aur(elio) V(alerio). At auctorita^s vitas 18, 3, cuius testi- 
monio ille nititur, est nulla neque praeter consensum reliquorum 
omnium titulorum nummortimque prohahile videtur Valerii nomen 
unquam per V litteram expressum esse. 

Ulyricianae gentis vir vita 14, 2 in epistula, *ex Dalmatia origi- 
nem videbatur ostendere, quamvis alii Dardanum eum dicerent' vita 



i 



AVRELIV8 200 AVRELIV8 

11, d. 'Hunc plerique putant Gordiano satum, dum adulescens a 
muliere matura institueretur ad uxorem' Epitome 34, 1. Natus est 
die 10 mensis Mai (a. incerfi) fasti PhHocali et Polemii SUeH P 
p, 264. 265. Decio imperatore tribunus, a Valeriano tribunus quintae 
legionis Martiae (sic)^ dein dux totius Hlyrici factus vita 14-16 m 
epistulis inepte fictis. In adclamationibus senatus vit. 16, 3 'consulem 
te, praefectum te% unde auctor vitae Claudium ante imperium con- 
mlem et praefectum praetorio fuisse opinari videtur. Heraclianus 
praefectus praetorio Gallieni cum necem imperatoris moliretur, in 
societatem consilii Claudium recepit 8c ^i^Sl thv ^aoiXia Ttov SXcov 
iictTpoire68tv i86xet Zosim. 1, 40 (item coniurationis socius didtur apud 
Zonaram 12, 25 p. 148, 32 ed. Dindorf ex eodem fonte); consilii iliius 
ignarus vit. Gallieni 14 cf. vitam Claudii 1, 3. Gallienum moribun- 
dum insignia imperii ad Claudium destinasse honore tribunatus Ticini 
retinentem praesidiariam manum Victor Caes. 33, 28 et Epitome 34, 2 
eundem auctorem secuti fingwnt. Certe dux Gallieni clarissimus cf. 
Zosim. 1, 44 xr^v xcov Skwv Tj^jfSfiOvtav irapaXafxPavet xal irp(itepov rrfi 
xotvr^c ^{'iQfOo xa6rr^v 8o6(n]? aoid^. Gallieno occiso imperator a militi- 
buSy deinde a senatu nuncupatus vita 4, vit. GaUieni 15, Zosim., 
Zonar. l. l. Nuntiatum est Romam VIIII kal. Aprilis Claudium 
imperatorem factum esse vita 4, 2, cui ne in hac quidem re uUam 
fidem hahere licet. Consul a. 269 fasti (consul 11 fcdso in inscriptioni- 
bus guibusdam II 3619. 3834. 4505, VIII 4876). Pestilentia periit 
vita 12, 2, Zosimus 1, 46, Eutrop. 9, 11, Sirmii Hieronym. chron. ad 
a Ahr. 2287 (inde Orosius 7, 23), Zonar. 12, 28. Pro re publica se 
devovit Victor Caes. 34, Epitome 34; ad eandem fahulam respicere 
videtur Ammian. 31, 5, 17 cf. 16, 10, 3. — Mortuus est intra bien- 
nium Eutrop. 1. 1. (unde idem Orosius), regnavit annos 11 Epitome 34, 1, 
annum I menses IX EusebiusSieronymus, annum I menses TTII dies 
XIIIT Chronographus. 

Cum nummi Alexandrini Gdllieni usgue ad quintum decimum 
anmm (cf. von SaUet, Daten der Alexandrinischen Kaisermunzen p. 73) 
procedant, Claudii usque ad annum tertium, Claudius ante mensem 
Septembrem a. 268 regnum iniisse et primo semestri a. 270 mortuus 
esse videtur. 

Fratres ei fuerunt Quintillus et Crispus, soror Constantina vita 13, 
sed praeter QuintiUum nomina ficta videntur. 

1228 M. Aur(eliu8) [Cljaudius, procurator Augustorum (Phrygiae?) CIG 
3950 t. Attudensis. — M. Aur(elius) Claudius quidam memoratur 
etiam in titulo Aphrodisiensi CIG 2840. 

1229 IMP. CAESAR M. AVRELIVS CLAVDIVS QVINTILLVS AVGVSTVS. 
Plena nomina exhibent nummi Cohen VI^ p. 163 sqq, et inscry^tio 
miliarii Mauretaniae Ephem. ep. 7, 670, ubi Quintilus scriptum est. 
Apud scriptores Quintillus. 



AYRELIVS 201 AVRELIVS 

Frater M. Aurelii Claudii qui imperavit, post eius mortem imperium 
arripuit et paulo post occisus est vit Claudii 12, Eutrop. 6, 12 (inde 
Orosius 7, 23), Epitome 34, 5; venas solvit vit, Aureliani 37, 6, Zosim. 
1, 47, Zonar. 12, 26; *Dexippu8 Quintillum (traditur Claudium, sed 
ex contextu apparet de QuinttUo agi) non dicit occisum, sed tantum 
mortuum^ viU Claudii 12, 6. 

Regnavit dies septemdecim Eutrop. (Oros), Zonar, l, h, decimo 
octavo die imperii Aquileiae occisus Hieronym, chron. ad a, Ahr, 2287, 
regnavit paucis diebus Epitome l. l., diebus viginti vit, Aureliani l, l., 
dies LXXXVn Chronographus, per paucos menses Zosim, l. l,, cui 
ex ^nummorum insigni copid* recte EcJchel VII p. 478 adstipulatus est. 
— M. Aurelius Cleander v, Cleander. 

1230 Aurelius Clem^ens], firapxoc • . • t. Aethiopicus mutilus CIG III 5089; 
Aegypti an Thebaidos supplendum sit, incertum est nec minus, ad 
quam aetcUem pertineat, 

1281 M. AVRELIVS COMINIVS CAS8IANVS. Tituli: ei positi sunt VIII 
2732 (1), 2733 (2). 2734 (3), VIII S, 18268 (4); ipse posuit VIII 
2589 (5), 2657 (6); memoratur in t. VIH 2611 (7) et 6357 (8). Qui 
tituli praeter t, 8 Mastarensem omnes sunt Lambaesitani, Ad eum 
perHnere videtur fragmentum t. Lambaesitani VIII 2585 (9) positi 
tribus Augustis et luliae (a. 2091211), ubi nomen legati periit, superest 
[co]s. designato cum Claud[ia] .... 

Plena nomina, quae in omnibus titulis perscripta fuerant, hodie 
extant t. 1, 2. 3. 4. 5, 8, paululum mutilata in t. 6, 7. — Clarissimus 
vir t. 1. 2. 3. 5, 8, clarus et inlustris vir t 4. — Legatus Augustorum 
pr. pr. (Numidiae) t, 1-5, 8; leg. Augg. integra extant in t 2. 8, 
altera G erctsa est in t. 1. 3. 4. 5 item in principio t. 7 II III Aug/ 
coss. = a. 208, qui titulus a. 209 positus videtur; item tertia g in 
Auggg. t. 9. Fuit ergo Jegatus intra annos fere 209 — 212. Consul 
desig^atus t, 5, 9. — [Patronus mun]icipii (Lambaesitanorum) t. 5, — 
Claudia . . (uxor?) t. 9. 

1232 IMP. CAESAR M. AVRELIVS COMMODVS ANTONINVS AVGVSTVS 
= IMP. CAESAR L. AELIVS AVRELIVS COMMODVS AVGVSTVS. 
FiUus imperatoris M. Antonini et Anniae Faustinae natus est apud 
Lanuvium cum fratre Antonino gemino d. 31 mens. Augusti a. 161 
vita 1, 2; 10, 2 cf. Sueton. Calig. 8. Antonino quadrimo elato Com- 
modum Marcus et suis praeceptis et magnorum atque optimorum 
virorum erudire conatus est (cf, Herodian. 1, 2, 1); habuit litteratorem 
graecum Onesicratem, latinum Capellam Antistium, orator ei Ateius 
Sanctus fuit vita 1, 5-6. L. Vero petente (vit. Marci 12, 8) d. 10 
mens. Octobris a. 166 puer cum fratre (Annio) Vero Caesar appel- 
latus est vita 1, 10; 11, 13. L. Aurelius Commodua Caesar sive 
Commodus Caesar in rmmmis patris Cohen III^ p. 132 seq. Nomina 
primaria ei fuisse L. Aelium Aurelium Commodum et inde veri esl 



i 



AVRELIVS 202 AYRELIVS 



simile, quod postea (v. infra) his nominibus ab a. 191 usus est, et 
comprobatur titulis quibusdam, ubi vivo patre ita naminaiur inprimis 
dipl. mil, III 8. LXXVI a. 176 ('imp. Caes. L. Aelius Aurelias 
Commodus Aug.') cf. VIII 2366, XIV 2856. 

Adhuc in praetexta pueriii congiarium dedit atque ipse in basi- 
lica Traiani praesedit vita 2, 1 (cf. de nummis Cohen III^ Commodus 
n. 291-294, qui huc spectare videntur, Echhel VII p. 104). Quarto 
decimo aetatis anno in omnia coUegia sacerdotalia sacerdos adsumptus 
est Xin kaL Invictas (cf. Dio 72, J5) = d. 20 mens. lanuarii a* 175 
vita 1, 10; 12, 1. Cum Avidius Cassius in Syria rebellaret, Com- 
modus in Germaniam profectus est XUII kal. Aelias = d. 19 mens. 
Mai a. 175 vita 12, 2. Commodo ad limitem accersito Marcus togam 
virilem dedit vit. Marci 22, 12 d. 7 mens. lulii a. 175 vita 2, 3; 
12, 3. *Cooptatus est inter *tres solos princeps iuventutis (cf. Mommsen, 
Staatsrecht II^ p. 827 n. 4), cum togam sumpsit^ vita 2, 1; princeps 
iuventutis m nummis Cohen n. 605. 607. 610. 617 etc. Profectus est 
commendatus militibus cum patre in Sjriam et Aegyptum et cum 
eo Romam rediit vita 2, 3 inde ab autumno fere a. 175 usque ad 
autumnum a. 176. In eo itinere Smjrnae cum patre versatus est 
Aristides or. XXII ed. Dindorf I p. 439. 

*Cum patre imperator appellatus est' (id est: in consortium imperii 
recijritur) d. 27 mens. Novembris a. 176 vita 2,4; 12, 4 cf. vit. 
Marci 16, 1. Tribuniciam potestatem (cf. vit. Marci 27, 5) utrum 
eodem tempore an patdo post acceperit a. 177, est cur dubitari possit 
(cf Mommsen, Staatsrecht II^ p. 801 adn. 2) propter nummos quosdam 
Cohen n. 118. 733-738 inscriptos tr. pot cos. Sed veri simUius mihi 
videtur Cotmnodum simul imperatoris nomen et tribuniciam potestaiem 
accepisse et inscriptiones nummorunt fllorum haud accuratas esse, 
quales non semel in aliis imperatoribus dqprehenduntur. Triumphavit 
cum patre d. 23 mens. Decembris a. 176 vita 12^ 5. (Item eum patre 
triumphasse perhibetur vita 2, 4, vit. Marci 16, 1; 17, 3 — Eutrop. 
8, 3 neque reptignat, quod Marcus dicitur sedente filio ad triumphalem 
currum in circo pedes cucurrisse vit. Marci 16, 2; nam per plures 
dies triumphum actum esse veri simile est). 

A. 177 consul I fasti. Eodem anno Augustus et pater patriae 
appellatus est; imp. L. Aurel(ius) Commodus Aug. sive imperator 
Commodus Aug. sive L. Aurelius Commodus Aug. passim in nummis 
titulisque. A. 178 pater priusquam ad bellum proficisceretur, (Bruttiam) 
Crispinam Commodo in matrimonium collocavit Dio 71, 33, vit. Marci 
27, 8, nummi. Die 3 mens. Augusti a. 178 cum patre iterum in Ger- 
maniam profectus est rita 2, 5; 12, 6. Pater moribundus eum amicis 
et militibus commendavit Dio 71, 34, Herodian. 1, 4 (aliter vit. Marci 
27, 11; 28, 10). Patre mortuo die 17 mens. Martii a. 180 Commodus 
solus imperium iniit cf. A 537. Paulo post nonnna ntutavit et inde 



AVRELIVS 203 AVRELITS 



ab a. 180 usque ad a. 190 dicitur M. Aurelius Commodus Antoninus 
sive M. Commodus Antoninus (sic plerumque in nummis cf. Eckhel 
VII p. 155). A. 191 patemis nominibus abiectis L. Aelius Aurelius 
Commodus (plerumque Antonino omisso) in nummis Eckhel VII p. 127 
et titulis VI 992, VIII 305. 4211, XIV 22. 3449 etc. — Consul II 
a. 179, m a. 181, HU a. 183, V a. 186, VI a. 190, VII a. 192 fasti. 
Occisus est Romae d. 31 mensis Decembris a. 192 vita 17, vit. Pertin. 
4, 5-8, Dio 72, 22, Herodian. 1, 16-17, Eutrop. 8, 15, Victor Caes. 
17, 7-9, Epitome 17, 5-^6. 

Vxor (Bruttia) Crispina, concubina Marcia Aurelia Ceionia 
Demetrias. 
— L. AELIVS AVRELIVS COMMODVS = IMP. CAESAR L. AVRELIVS 

VERVS AVGVSTVS = L. CEIONIVS COMMODVS. 
1288 [A]ur(eliu8) Concordiu^s] , [v. p.?] (cf. Hirschfeld, Untersuchungen 
aus der Eomischen Verwaltungsgeschichte p, 148) praefectus vigilura 
VI 1226. 

1234 Aur(eliu8) Con8[tantin]us ex pro[c](uratore) III 3294 corr, 

III 8. 10275 t. Pannoniae inferioris mutilus. Qua procuratione functus 
sit, ex vestigiis incertis litterarum post pro . . . non liquet. 

1235 AVRELIVS COTTA. Nero ei annuara pecuniara statuit anno 58, 
quamvis per luxum avitas opes dissipasset Tac. a. 13, 34. Filius vel 
nepos Cottae Messalini mdetur, — Potest idem significari luv. 7, 109 
'quae mittebantur amicis a Seneca, quae Piso bonus, quae Cotta 
solebat largiri', ubi praedicantur patroni liberales aetatis Claudiorum. 

1286 M. AVRELIVS COTTA MAXIMVS = M, AVRELIVS COTTA MAXIMVS 
MESSAUNVS, consul a. 20 p. C. cum M. Valerio Messalino. Filius 
M. Valerii Messallae Corvini et Aureliae cuiusdam e stirpe Cottarum 
sehol. ad Pers. 2, 72, Plin. n. h. 10, 52, Ovid. ex Ponto 4, 16, 41 sqq. 
cf. 3, 2, 103: 'adde, quod est animus semper tibi mitis et altae indicium 
mores nobilitatis habent, quos Volesus patrii cognoscat norainis auctor, 
quod Numa matemus non negat esse suos, adiectique probent genetiva 
ad nomina Cottae, si tu non esses, interitura domus\ ^Magni Messallae 
lippa propago' Persius sat. 2, 72, ubi scholiasta: Cottam Messalinum 
dicit — — hic ab Aurelio Cotta adoptatus M. Aurelius Maximus 
vocabatur originem trahens a Valerio Messalla etc. Immo M. Aurelius 
Cotta Maximus, ut apparet ex titulo M. Aurelii Zosimi Cottae Maximi 
liberti et accensi XIV 2298 et ex Ovidii epistulis ex Ponto, ubi appel- 
latur sive Cotta 3, 2, 1 ; 4, 16, 41 sive Maximus 1, 5, 2. 9 ; 1, 9, 16. 32. 50 ; 

2, 3, 1 sive Maximus Cotta 3, 5, 6; 4, 16, 41. In consulatu M. Aurelius 
Cotta fasti Arval., Dio ind. l. 57 sive M. Aurelius VI 10051, Tac. a. 

3, 7 sive Cotta fasti. (Valerius) Messalinus mortuus Cottae fratri 
cognomen suum reliquit Velleius 2, 112, 2; Cotta Messalinus sive 
Messalinus Cotta Tac. a. 2, 32 (ubi C. Cotta traditur); 4, 20; 5, 3; 
6, 5; 12, 22, Plin. n. h. 10, 52, ind. 1. 14. 15. Cotta apud luvenalefi/. 



AVRELIVS 204 AVRELIVS 



Hmc non solum nomina Aurelii Cottae sumpsisse, sed etiam adoptione 
in dornim Aureliam transiisse cum confirmet scholiasta Persii, quam- 
quam Ovidhis tantum natwralium prqpinquorum memmit, non video cur 
negandum sit. Optime enim consuetudini clararum gentium eius aetatis 
convenit, ut Corvinus, cum duos filios haberet, alterwm Aurdio cuidam 
Cottae viro nobili liberis carenti in adoptionem daret, 

M. f. Dio index l, 57. Consal anno 20 fasti. Sententiae ab 
eo in senatu dictae anno 16 Too. a. 2, 32, a. 24 ibd. 4, 20, anno 29 
ibd. 5, 3; accusatus a Tiberio defensus a. 32 ibd. 6, 5. 7. Egens ob 
luxum^ per flagitia infamis ibd. 6, 7. Liberalitas praedicatur in Htulo 
liberti; in hominibus nobHibus et liberalibus (aetatis Augusti) nomir 
natur luvendl. 7, 95, (ut vulgo pwtatur etiam 5, 108 sed hic, ubi com- 
ponuntur "^Seneca, Piso bomis, Cotta* rectius mihi de posteriore quodam 
Cotta Claudiorum aetatis cogitandum esse videtur cf. A 1236). Tam 
vitiosos oculos in senectute habuit, ut palpebrae eius in exteriorem 
partem verterentur; fuit enim et multis deditus vitiis schol. Persii. — 
Patruus maior LoUiae Paulinae Tac. a. 12, 22. — Incertum est, num 
idem intellegendus sit Messalinus e consularibus patriciis hirudinibus 
occisus Plin. n. h. 32, 123. 

Amicus Ovidii, qui ad eum scripsit epistulas ex Ponto 1, 5; 1, 9; 
2, 3; 2, 8; 3, 2; 3, 5. Orationem ab eo in iudicio centumvirali 
habitam legit Ovidius Tomis ex Ponto 3, 5, 7 sqq.; carmina fecit 
ibd. 3, 5, 37 sqq. cf. 4, 16, 41. Auctor Plinii Plin. n. h. ind. h 14. 15> 
inventum coquinarium eius ibd. 10, 52. 

Diversos esse Cottam Messdlinum et M. Aurelium Cottam constdem 
a. 20 et hunc quidem filium iUius statuit Nipperdey ad Tac. a. 3, 2 
ea re, ut opinor, motus, quod Tadtus consulem M. Aurelium 3, 2 
Aurelium Cottam 3, 17 didt, contra alias semper utitur Cotta Messa- 
lino. Sed ut ponamus Tacitum re vera duos homines distinguere 
voluisse , Tacitum errasse statuendum est. Fieri enim vix potuit, td 
Cotta Messalinus a. 20 haberet fUium aetatis consularis, quippe qui 
ipse diceretur 'iuvenis' ab Ovidio in epistulis ex Ponto intra a. 12 — 17 
scriptis 2, 3, 55; 3, 2, 7. 37. Cum autem absque eo domus Cottarum 
interitura fuerit, ne de alio quidem Cotta cos. a. 20 cogitari potest. 

1237 AureHus Da , [pra]e8(es) prov(inciae) Ma[ur.] [Sitif.] Ephem. ep. 

5, 941 t. Sitifensis. 

1238 M. Aurelius Decimus, vir perfectissimus p^raeses) p(rovinciae) N(u- 
midiae) a. 283/284 m t. Numidicis VIII 2529. 2530. 2643. 2663. 
2678(9). 2717. 4221. 4222. 4578. 7002, VIII S. 18288, ex principe 
peregrinorum VIII 2529. 2663. 2678 (?). 4578. 7002, VIII S. 18288. 

1239 Aur(elius) Dionysius, procurator Augusti III 535 t. Corinthius. 

1240 M. AVR(ELIVS) DVBITATVS, vir clarissimus, plurimis militiae hono- 
ribus functus V 4870. 



AYRELIVS 205 AVRELIVS 



1241 M. AVR(ELIVS) DVBITATVS, vir clarissimufl, filius patris cognominis, 
pater C. CentuUii Fortunati V 4S70 t Benacensis. 

1242 T. Aurelius Egatheus, imperatoris Antonini Augusti libertus, a 
codicillis VI 8440 t hilinguis, Idem Egatheus memoratur a Frontone 
ad Marcum Caesarem 2, 16 p. 37 N., ubi de codicillis Matidiae iunioris 
odFa/ustinam fdiasque pertinentihus agit: 'unde nihil Egatheus acce- 
perit' (cf. Front. ad amicos 1, 14). Quod pertinere ad munus iUud in 
tituio memoratum contendit Hirschfeld, Untersuchungen etc. p, 60 adn. 3; 
contra dixit Friedlander, Sittengeschichte J* p. 192. 

1243 Aurelius Elpidiphorus, procurator Augustorum CIG 1329 t Lacedae- 
monius; eiusdem A6p. 'EXinSr^ 96^00 tou xpaTtaxou videtur uxor Cl(audia) 
Septimia Nicarete honorata t. Synnadis reperto Revue archiologique 
1876 p. 200. 

— T. AELIVS AVRELIVS EPIANVS. 

1244 Aurelius Eubulus, Hemesenus, xouc xa&6Xoo X6youc &irit8Tpa[i[jLlvo? 
(= a rationibus) simul cum Elagabalo a. 222 occisus Dio 79, 21. 

1245 Aur(elius) Euphrates, procurator Augusti honoratus titulo MiUsio 
Revue archiologique 1674 p. 110. Fortasse idem atque Euphrates a 
rationibus sub Marco Galenus XIV p. 4 K. cf. infra E 92. 

1246 Aurelius Felicissimus, egregius vir, procurator, patronus municipii 
Trebulanorum Mutuescanorum, maritus Aureliae Crescentiae IX 4894 
t. Trebulanus anno 243 dedicatus. (M. Aurelius M. f. Pom. Feli- 
cissimus splen. equ. (sic) Rom., qui nominatur in t. Grumentino male 
descripto X 223, num idem sit, plane incertum esf). 

1247 Aurelius Felix. Titulus eius sepulcralis urbanus IGI 1480: [irpa£ac 
otpaTefac] Tpew, xevTijvaptav , 8oox7]vap(av xal touc xa&' SXoo X6700C i7r[i- 
Tpoire6aac], id est a tribus militiis, procurator centenarius, ducenarius, 
summarum rationum', Aurelius lustus filius idem tit. 

1248 Aurelius Festivus, Aureliani Augusti libertus citatur de Firmo, 
qui contra Aurelianum rebellavit quadr. tyr. 6, 2. 

1249 M. Aurelius Fidelis, procurator, maritus Luciliae Terentiae VIII 
S. 19510 t. Cirtensis. 

1250 Aurelius Flaccus, pro[c](urator) . . . • memoratur in t. Arelatensi 
mutHo Xlt 671. 

1251 L. AVRELIVS FLACCVS, consul (suff. armo incerto) cum Q. Antonio 
I[sa]u[rico ?] VI 2017 fasti feriarum Latinarum. 

1252 M. Aurelius Fortunatus, vir egregius, praefectus leg. III Aug. sub 
Aureliano, maritus Aeliae Optatae clarissimae feminae VIII 2665 
t. Lambaesitanus. 

1253 Au[r](elius) Frontinianus, [Aurelii] Honorati et Aur(eUae) lul(iae) 
Heracliae filius III 6034 t. Gerasenus. 

1254 AVKELIVS FVLWS, consul, filius T. Aurelii Fulvi, maritus Arriae 
Fadillae, gener Arrii Antonini et Boioniae Procillae, pater T. Aurelii 
Fulvi qui imperavit, homo tristis et integer vit. Pii 1. Sub imperio 



^ 



I 



I 



AVRELIV8 206 AVRELIVS 



filii statua ei decreta est ibd, 5, 2. Nomtnatur VI 9355, ubi menKh 
ratur dispensator Boioniae Procillae et Aureli Fulvi. — Videtur 
consul ordirumus fuisse a. 89, cuius a/mi consules nominantur Fulvus 
et Atratinus VI 9326 (iteni recte Chronographus cf. fastos), praesertim 
cum praeter famfliam imperatoris Pii nulla alia gens nobUis aetatis 
imperatoriae adhuc innotuerit, cui esset cognomen Fulvi. 

1255 T. AVRELIVS FVLWS, consul I a. 85 cum imperatore Domitiano XI. 
Memoratur in titulis gemellis Ziatae Armeniae fnaioris repertis III 
S. 6741 (1). 6742 (2); in tertio eiusdem tituli exetnplo III S. 6742 a 
nomina huius perierunt praeter [Fu]lvo. 

In consulatu: Fulvus fasti. — T. Aurelius Fulvus t. 1. 2; vit. 
Pii 1, 2; Fulvus (Fulvius traditur) Aurelius jTac. h. i, 79. — Origine 
Nemausensis vit. Pii l. l. Legatus Aug. legionis III Gallicae a. 64 
t. 1. 2; a. 69 legatus legionis eiusdem ob res adversus Sarmatas 
bene gestas ab imperatorc Othone consularibus ornamentis donatus 
Tac, l. h; consul I a. 85 fasti; per honores diversos ad secundum 
consulatum et praefecturam urbis pervenit (incertum quo anno) vit. 
Pii l, l. — Pater Aurelii Fulvi consulis (a. 89?), avus T. Aurelii 
Fulvi Arrii Boionii Antonini qui imperavit ibd. 

1256 M. AVRELIVS FVLVVS ANTONINVS, filius imp. Caesaris T. Aelii 
Hadriani Antonini Aug. Pii p. p, VI 988 t. scpulcralis in mauscleo 
Hadriani. De tempore mortis vide in patre. 

1257 T. AVRELIVS FVLVVS BOIONIVS ARRIVS ANTONINVS = IMP. CAESAR 
T. AELIVS HADRIANVS ANTONINVS AVG. PIVS. Privatus memoratur 
in titulo Ephesino CIG 2965 = Lebas-Waddington 146 (1) et, ut 
videtw, in tegulis anni 134 X 8048, 32 (2), XV 92 (3). 93 (4). 94 (5). 
95 (6). Post adoptiof^emy sed ante mortem Hadriani ei positi sunt 
t. urbanus VI 988 (7), Dacicus Archdologi^ch-Epigraphische Mitthep- 
lungen aus Oesterreich XVII (1894) p. 224 (8). Ineertum est, num 
ad eum pertineat t. Tifemas Tiberinus cf. A 892. 

Natus est d. 19 mensis Septembris a. 86 in villa Lanuvina vita 1, 8; 
diem natalem confirmant fasti Philocali I^ p, 272 et VI 10234. Filius 
Aurelii Fulvi consulis (a. 89?) et Arriae Fadillae, nepos T. Aurelii Fulvi 
(consulis I a. 85) ; per matrem nepos Arrii Antonini (cos. I a. 69) et 
Boioniae Procillae; vitricus eius lulius Lupus, soror uterina lulia 
Fadilla vita 1 (cf. stemma quod subieci). T. Aurelius Fulvus Boionius 
Antoninus vita 1, 1 (ubi male additur Pius), T. Aurelius Antoninus 
Fulvius (sic) Eutrop. 8, 7, T. Antoninus Fulvius Boionius id. 8, 8, 
Aurelius Antoninus Dio 69, 20, Victor Caes. 15, 1, Antoninus Fulvius 
seu Boionius dictus Epitome 15, 1, Arrius Antoninus vita 4, 2, vit. 
Hadricmi 24, 1, ceUrum Antoninus apud scriptores. In consulatu 
primo: T. Aurelius Fulvus VI 2080. 9100. 27041, T. Aurelius F[ulvus 
Arrius] Antoninus VIII 8239. — T. Aurelius Fulvus Antoninus 



AVRELIVS 207 AVRELIVS 



t. 1, in tegulis Arrius Antoninus t. [2.] 3. 4, Ful(vus) Antoninus 
t. 5, Antoninus t. 6. 

Educatus Lorii in Aurelia pueritiam egit cum avo patemo, mox 
matemo vita 1, 8. 9. Quaestor liberalis, praetor splendidus vita 2, 9, 
consul I a. 120 cum L. Catilio Severo fasti. Ab Hadriano inter quattuor 
consulares, quibus Italia committebatur, electus est ad eam partem 
Italiae regendam, in qua plurimum possidebat vita 2, 11 cf. 3, 1. 
Proficiscens ad proconsulatum filiam maiorem (= Aureliam Fadillam) 
amisit vita 3, 6. Proconsul Asiae vita 3, Marcianus Digest. 48, 3, 6, 
t. 1 circa a. 135; res eius cum Polemone sophista Philostratus vit. 
soph. 1, 25, 3 et Herode Attico ibd. 2, J, 8. Post proconsulatum in 
consiliis Hadriani Romae frequens vixit vita 3, 8. 

Post mortem L. Aelii Caesaris (kal. lanuariis a. 138) Hadrianus 
Antoninum ea lege in adoptionem elegit, ut ille M. Annium Verum 
et L. Commodum filium L. Aelii Caesaris sibi adoptaret Dio 69, 20. 21, 
vita 4, vit. Marci 5, 1, Veri 2, 2, Severi 20, 1 (nominihus vel adoptioni- 
bus confusis vit. Hadriani 24, 1, Aelii 5, 12; 6, 9; 7, 2), die 25 mensis 
Februarii a. 138 vita 4, 6 (cf CIL J« p. 310 Vkal. Mart) factusque 
est patri et in imperio proconsulari et in tribunicia potestate collega 
vita 4, 7. Post adoptioneni Imp. T. Aelius Caesar Antoninus trib. 
potest. t. 8 idem addito cos. t. 7, in nummis Imp. T. Aelius Caesar 
Antoninus EcTchel VII p. 2, Cohen II^ Pius n. 128-133. 144. 507-60(1 etc. 
Post mortem Hadriani (die 10 m. lulii a. 138) solus imperium iniit et 
Pii appellationem recepit vita 5 paulo post initium imperii, ut docent 
nummi. Primum Imperator T. Aelius Caesar Antoninus Aug. Eckhel 
p. 3, Cohen n. 663. 664; deinde Imperator T. Aelius Caesar Hadrianus 
Antoninus Aug. Pius in nummis sive Imperator Caesar T. Aelius 
Hadrianus Antoninus Aug. Pius sive Antoninus Aug. Pius passim 
in titulis nummisque. Consul H a. 139, IH a. 140, IIII a. 145 fasti. 
Mortuus est die 7 mensis Martii (qui di^s imperii M, Aurelu ex 
Dione 71, 33 collato ihd. c. 34 colligitur) a. 161 apud Lorium vita 12, 
Eutrop. 8, 8, Epitome 15, 7. 

Vxor Annia Galeria Faustina v. A 552. Filii mares duo, duae 
feminae vita 1, 7, scilicet M. Aurelius Fulvus Antoninus, M. Galerius 
Aurelius Antoninus, Aurelia Fadilla, Annia Galeria Faustina. "Airat? 
dppivcov TtaiScov tempore adoptionis Dio 69, 21; tituli s&pulcrales filio- 
rum VI 989. 990 certe positi sunt non ante a. 139, quo mausoleum 
Hadriani perfectum et Pius patcr patriae nuncupatus est. At in filiis 
idem fieri potuit , quod factum est in filia maiore , ut ossa ante mor- 
tuorum postea mausoleo inferrentur. De nummo autem urbis Oraecae 
nescio cuius, qui ah altera parte exhihet caput M. Galerii Antonini /J 
cum inscriptione M. raX^ptoc '^vTcoveivo^ auTOxpaxopoc 'AvTtovefvoo of6c, 
ab cdtera caput velatum Faustina£ cum inscriptione Oed OaoaTsTva, 
recte iam EcTchel VII p. 42 ohservavit propter velationem capitis inr 



AVRELiyS 208 AVRELIVS 



tellegendcm esse divam Faustinam neque licere inde quod cum Augusta 
mortua filius mortuus quoque in moneta sociatus est, coUigere eum 
imperante demum patre ohiisse. — Galeria [Aug(ustae) liberjta Ly- 
sistrate concubina divi Pii memoratur VI 8982. 
Subiecimus stemma Aureliorum Fulvorum: 

T. Aurelias Fulvus Arrius Antoninas 

C08» II Boionia Procilla 



Aurelius' FulvuB ^ ■ >■- Arria Fadilla w lulius L^pus 
C08. I ^% 

T. Aurelius Fnlvus = Pius lalia Fadilla 
(v> Ann:a Galeria Faustina 

I 



M. Aurelius Fulvus M. Galerius Aurelius Aurelia Fa- Annia Galeria 
Antoninus Antoninus dilla Faustina. 

1258 AVRELIVS GALLVS. Nummi extant permuUi Marcianopolis et Nico- 
polis ad Istrum, qui in adversa exhibent capita cum inscriptiombus 
nominum a) Septimii Severi b) Antonini c) Getae d) luliae Domnae 
e) Fulviae PlautiUaey in aversa YIl vel tnAiixoO ATPyjX(oo rAAAOT. 
Exempla ex catalogis Musei Berolinenm (Beschreibung der antiken 
Mimzen etc. I) —B et Musei Londinensis (Catalogue of the Greek coins 
of Thracic Chersones etc.) = X sunt haec: a) B p. 74 n. 6, 7, Lp. 28 
n. 2, p. 42 n. 7; b) B p. 77 n. 28; c) L p. 46 n. 35; d) B p.76 n. 24, 
L p.44 n. 20. 21; e) B p. 80 n. 40. 41, L p. 46 n. 33. Flurimi prae- 
terea inveniuntur in iisque non pauci male descripti apud Mionnet 
S. II p. 71. 72. 78. 119^123. 134. 137^139. 143-144. 

Legatus Aug. pr. pr. Moesiae inferioris sub Septimio Severo circa 
a. 202/205 ut ex nummis Fulviae PlautUlae apparet. Potest fUius 
esse eius, qui sequitur. 

1259 L. AVRELIVS GALLVS, consul a. 174 cum Q. Volusio Flacco Coi^ 
neliano. — Titulus eius VI 1356. — In consulatu: L. Aurelius Gallus 
in t. Foroclodiano Notieie degli scavi 1889 p. 8, ceterum Gallus 
fasti. — L. Aurelius tit, 

L. f., tribu Quir.; quaestor provinciae Asiae, tribunus plebis, 
praetor, legatus provinciae Africae, curator viae Clodiae Anniae 
Cassiae Ciminiae et novae Traianae, legatus Aug. leg^onis III Galli- 
cae, proconsul provinciae Narbonensis, praefectus fnimenti dandi, 
praefectus aerarii Satumi, consul tit. 

1260 AVRELIVS GERMA[N ....], c(larissimus) p{uer ?) III S. 8913 t. Saloni' 
tantis mutiltis semel descriptus. 

1261 AVRELIVS GORDIAXVS, consul III non. Febr. a. 275 vit. Aureliani 
41, 3 in actis senatus fictis. 

— (AVRELIVS?) HADRIANVS t?. HADRIANVS. 

1262 Aurelius Herculanus, vir egregius, ducenarius (proeurator, ut 
videtur), filius vel gener Vlp(ii) Valerii Aureliani viri egregii, cente- 
narii, pater Vlpiae Aureliae Valeriae III 6155 t Tomitanus* 



AVRELIVS 209 AVRELIVS 

1263 Aurelius Hermophilus, procurator Augusti honorcUus t. ffraeco 
Ephesino Woody discoveries at Uphesus, inscriptions from the site of 
fhe tetnple of Diana n. 1. 

1264 [Aurelius] Honoratus, vir egregius, procurator Aug , Aur(elia) 

lul(ia) Heraclia coniunx, Au[r.] Frontinianus filius III 6034 t. Oera-^ 
senus. 

1265 Aurelius Hymen[ae]us (TMEXNUN traditury MEMxMION scripsit Borckh, 
rMENAION restituit Dittmibtrger), procurator Augusti CIG 1078 corr. 
Inscriptiones Graeciae Septenirionalis I 92 t, Megarensis, 

1266 Aurelius lanuarius^vir egregius menioratur in t. Cemenflensi V7879 
sub Valeriano et Gallieno imperatoribus posito ; fortasse praeses Alpium 
maritimarum. 

1267 IMP. CAESAR M. AVRELIVS IVLLA.NVS AVGVSTVS. Plena nomina 
exhibent nummi EcJchel VII p. 521, Cohen VI^ p, 410; lulianus Vietor 
Caes. 39, 10, Polemius Stlvius p, 522 Chron. minor. I ed. Mommsen (ubi 
male sub Numeriano tyrannus fuit), Sabinus lulianus Epitome 39, 3, 
Zosim. 1, 73 = loarmes Antioch. Fragm. Hist. Graec. IV p. 600 cf. 
quae adfu>tavit Mendelssohn ad Zos. l. l. p. 53. 

Corrector Venetiae Victor l. L, ttjv uTrapxov dpxV ®X"^^ (— Pf(^' 
fecturam praetorii ut videtur) Zosim. l. l. omnino falso. De correctura 
Venetiae dubitavit Mommsen Ephem. ep. 1 p. 140, at cf. quae disputavi 
Rheinisches Museum XL VII (1892) p. 14. Cari morte cognita in 
regione Transpadana imperium sumpsit, sed a Carino in campis 
Veronensibus victus et occisus est Victor, Epitome, Zosim, l. l. Pan- 
nonias a partibus eius stetisse docent nummi Cohen n. 5 in aversa 
inscripti Pannoniae Aug. 

1268 M. Aurelius lulianus. Tituli: VI 1596 melius XIV 2463 (1) Mari- 
nensis positus a genero, V 4323 (2) Brixianus publice dedicaius; memo- 
ratur in fistula plumbea prope Romam reperta Lanciani, sylloge aquaria 
n. 236 (3). 

M. Aurelius lulianus t. 1. 3, Aurelius lulianus t. 2. — A rationibus 
et a memoria t. 1, a memoria t. 3; praefectus praetorio, eminentissi- 
mus yir t. 2. — Patronus Brixianorum t. 2. — Socer Sex. Pedii 
lusti t. 1. 

1269 Aurelius lulius, vir perfectissimus, a(gens) v(ices) p(raesidis) (Baeti- 
cae) dedicavit Floriano (a. 276) t. II 1115, Probo (a. 2761281) II 1116 
Italicenses; curator rei publicae Italicensium II 1116, ubi errore 
lapicidae nomen curatoris praeteritum esse coniecit Mommsen. 

1270 M. AVRELIVS IVLIVS, vir clarissimus, augur, praeses provinciae 
(Dalmatiae) III 1938 t. Salonitanus. — Ad quem t. III S. 8568 adr 
notatum est haud improbabiliter Cavedonium suspicatum esse M. Aure- 
lium lulium haud diversum esse a Maurelio praeside Dalmatiae nomi- 
naio in actis Domnii primi Salonitanorum episcopi. At acta illa 

ProsopognphiA Imp. Roin. I. 14 



AVRELiyS 210 AVRELm 

(AA. 88. 11 April. II p. 7 sqq,) medio aevo satis inepte conflata sunt 
neque ullam omnino merentur fidem historicam. 

— L. Baebius Aurelius luncinus. 

1271 Aurelius lustus, filius Aurelii Felicis, TipaCa^ arpaTefac Tpetc, (^eca- 

-fTivapfac Tpo[9a)v] [diriTpoire6aac] vel simile quid IGI1480 1. urbanus 

sepulcralis patris; a tribus militiis, procurator sexagenarius alimen- 
torum. 

1272 Aurelius Larichus dicitur 6 xpocTiatoc in t. Lycio Vlpiae Philae uxoris 
CIG 4273 = Lehas - Waddington 1256 ; fortasse procurator. 

1278 Aur(eliuB) Marcellinus, vir perfectissimus , du(x?) duc^enariusV) 
memoratur in titulo Veronensi V 3329, qui spectai ad muros urbis 
a. 265 restitutos. 

— AVRELIVS MAKCIANVS V. AELIVS MARCIANVS. 

1274 Aur(elius) Marcianus, vir perfectissimus, praeses provinciae Del- 
(matiae) a. 277 III 8. 8707 t 8alonitanus. 

1275 IMP. CAES. M. AVRELIVS MARIVS AVGVSTVS. Flena nomina 
imperatoris exhibent nummi de Witte, Empereurs des Gaules p. 121 sqq. 
tab. 31; Marius apud scriptores. Faber ferrarius post (Cassianii 
Latinii) Posturoi et (Vlpii Comelii) Laeliani necem a militibus, 
quamvis militiae non satis clarus, imperator creatus et post biduum 
(secundo die Eutrop.) occisus est Victor Caes. 33, 9-12, Eutrop. 9, 9, 
vit. trig. tyr. 8, qui pariter ex eodem fonte hauserunt. Auctor vitarum 
trig. tyr. nugas qua^dam addidit et ordinem tyrannorum quos dicit ita 
confudit, ut Marium (Piavonio) Victorino interfecto imperatorem nun- 
cupatum esse scriberet 6, 1 opera Vitruviae sive Victoriae 5, 3 (cditer 
31, 2). — Marium plus quam biduum imperasse docet copia nummorum 
qui extant, ut recte observavit EcJchel VII p. 454. 

1276 M. Aurelius Masculus. Tituli: ei positus V7881 (1) Cenhenelensis, 
memoratur in t. Ostiensi Ephem. ^. 7, 1210 (2). — Plena nomina e?> 
hibet t. 1, Aurelius Masculus t. 2. — A. 239 tribunus cohortis VI 
vigilum praepositus vexillationi (vigilum Ostiensi) t. 2; vir egregius, 
praeses (Alpium maritimarum) t. 1. 

— Aurelius *Me[mmi]us v. Aurelius Hyraen[ae]us. 

— Aurelius Merithates v. Merithates. 

1277 Aurelius Mucianus, vir perfectissimus, p(raeses) p(rovinciae) R(aetiae) 
Ilf 5785 t. Raeticus. 

1278 Aurelius Nemesianus, frater Aurelii ApoUinaris, tribunus praetoria- 
norum a. 217 particeps coniurationis in Antoninum Severi filium Dio 
78, 5, vit. Caracalh 6, 7. 

1279 Aurelius Nemesianus Oljmpius. poeta. Aurelius Nemesianus, poeta 
Carthaginiensis in subscriptionibus eclogarum Calpumii cf. M. Haupt, 
opuscula I p. 372 sqq.. Numerianus imperator cum Olympio Neme- 
siano contendit, qui (icXieuTixd xovijYeTixa et vauTixa scripsit vit. Cari 
11, 2; res filiorum ^divi Cari' (a. 284) se celebraturum esse promittit 



AVRELIVS 211 AVRELIVS 



Nemesianus cynegetic. v. 63 sqq. — Citatur Olympius schol. ad Statii 
Theh. 2, 58; 5, 389. 
— L. IVNIVS AVBELIVS NERATIVS GALLVS FVLVIVS MACER. 

1280 AVR(ELIVS) NICANDER, 6 XafiTrpixaxoc = vir clarissimus Aureliae 
Cyrillae nepti titulum sepulcralem posuit IGI 1487 urhanum. 

1281 [L. Aurelius] Nicomedes. L. Verus educatorem habuit Nicomedem 
vit. Veri 2. Titulum eius sepulcraleni urbanum sic fere restituit Henssen 
F7 15^5: [L. Aurelius Nicomedes, qui et] Ceionius et Aelius yocitatus 
est, L. Caesaris fuit a cubiculo et divi Veri imp^eratoris) nutr[itor], 
[a divo Antonino Pio equo publico et sac]erdotio Caeniniensi, item 
pontif(icatu) min(ore) exornatus, ab eodem proc(urator) ad silic^es) 
et praef(ectu8) vehicul(orum) factus, et ab imp(eratore) Antonino 
[Aug. et divo Vero cura copiarum exercitjus (haec supplementa non 
certa sunt cf. Hirschfeldy Untersuchungen p. 101 adn. 1 et Monmsen, 
Staatsrecht II^ p. 1031 adn, 2) ei iniunct[a] hasta pura et vexillo 
et corona murali donatus, proc(urator) summarum rat(ionum). — 
Ceionia Laena uxor. 

1282 IMP. CAESAR M. AVRELIVS NVMERIVS NVMERLANVS AVGVSTVS. 
Plena nomina exhihet t. Mutinensis XI 827 (incertum an et t Nu- 
midicus VIII 10283); M. Numerius Numerianus II 4909, XII 5672; 
ceterum in titulis nummisque M. Aurelius Numerianus, apud scriptores 
Numerianus. 

Filius natu minor M. Aurelii Cari vit. Cari 10, a patre imperatore 
facto Caesar nuncupatus vit. Cari 7. 16, Victor Caes. 38, 1, Eutrop. 
9, 18, Epitome 38, 2. Nobilissimus Caesar in t. supra allatis et 
VIII 10157. 10144, Ephem. ep. 7, 603, X 8013 etc. et in nummis 
Cohen VI^ Num^ianus n. 9. 18. 40, 65. 66. 68. 72-76 etc. vel Imp. 
Caesar M. Aurelius Numerianus nobilissimus Caesar Cohen n. 13. 
114. 115, similiter in nummis Alexandrinis, qui primum (Cari) anvmm 
indicant A. K. M. A. Noofisptavi; K(ai)a(ap) Catalogue of the Greek coins 
in the British Museuni, Alexandria p. 319 n. 2462. 2463 cf Echhel 
VII p. 516. Imperator M. Aurelius Numerius (?) Numerianus nobi- 
lissimus Caesar VIII 10283, nonnunquam in titulis haud accwrate 
Augustus additur veluti II 4793, VIII 5332. 

Carum in Persidem comitatus post mortem patris Augustus 
nuncupatus cum Carino fratre imperium tenuit vii. Cari 7. 12. Imp. 
Caesar M. Aurelius Numerianus Augustus in titulis nummisque. Consul 
a. 284 cum Carino fratre fasti. Exercitum romanum e Persidis finibus 
reducens, cum ex oculorum dolore in iectica portaretur, factione 
Apri praefecti praetorio et soceri sui occisus est vit. Cari 12, Victor 
Caes. 38, 6-^, Eutrcp. 9, 18, Epitome 38, 4, Orosius 7, 24. 25. 

Regnavit dies triginta post mortem patris Syncellus p, 724. Nummi 

AUxandrini iique non rari tertium annum indicant, unde mhil sequitu/r 

nisi neceni Numeriam per aliquantum temporis post hal. Sqptemhres 

14* 



ATRELIVS 212 AVRELIVS 

a. 384 Alexandride ignotam fuisse, Diocletianum imperatorem salu- 
tatum esse a. d. XV kal. Octobres Chalcedone refert Chranicon 
Pasch. p. 510 ed. Bannensis. At recte mihi videiur Seeck, Geschichte 
des Untergangs der antiken Welt I p. 409 diem imperii DiocUtiani 
statuisse d. 17 m. Novembris a. 284. Certe secundo semestri a. 284 
Numerianus occisus est. 

— Aurelius Pacorus v. Pacorus. 

— Q. AVR(ELIVS) PACTVM[EIVS . . .] CLEM[ENS] v. PACTVMEIVS. 

1283 M. Aurelius Papirius Dionysius honorattis titulo urbano a fine 
mutilo IGI 1072 = CIG 5895 (1): t6v xpaxiaTov xal iv8o[£]6TaTov 
lirapxov A?if67rTo[o] xal lirapxov e&&ev(ac, 4tcI PipXei8t(ov xal SiaYvcGaeoiv 
{sic est in lapide, non ut antea legebatur dvaYvcuaecov) toD 2epaatoii, 
liropxov ^x^ip-a^cwv xal oooxrjvapiov Tax[8^VTa] xal icepl t>;v (t>Xa{uviav 

2irtT7)[8ef(i>v] a6{jLpouX6v Te tou Se^aaToui Ad eundem pertinere 

videtur tituHus Antiatinus acephalus X 6662 (2) ab Antiatibus publice 

positus [a libellis et a cognitionibus ? imp. Commodi] Pii Felicis 

Aug.y ducenario praef(ecto) vehicul(orum), a copi(i)8 Aug(u8ti) per 
viam Flaminiam, centenario consiiiario Aug(usti)y sacerdoti confar- 
reationum et diffarreationum; adsumpto in consilium ad HS LX m(ilia) 
n(ummum) iurisperito. Ad eundem spectat t. Sagalassensis Lancko- 
roHski, Stddte Pamphyliens und Pisidiens II p. 228 n. 20? (3): [M]ap- 
xov AupiJXiov IlaTretpiov Aiovoaiov t6v SauTcov eSepY^Tijv. 

Fuit ergo consiliarius Augusti sexagenarius , postea centenarius 
t. 2, praefectus vehiculorum et a copiis Augusti per Flaminiam 
ducenarius t. 1. 2, a libellis, a cognitionibus , praefectus annonae, 
praefectus Aegypti t. 2. — Sacerdos confarreationum et diffarreatio- 
num t. 2. 

Idem est Papyrius Dionysius praefectus annonae a Commodo 
(circa a. 189) occisus Dio 72, 13. 14 cf. Aelian. apud Suid. (= fragm. 86 
ed, Hercher) s. v. iXoi86pr^ae: 6 8i KXiav8poc iXoi8ipijae Tiv oTraTov rffi 
iv A^Y^irTcp ^yyfi xa){jL(p8a)v xal irapaXuet a^Tiv Tffi ipy[yfi o68&v d8txouvTa. 
Summotus igitur a praefectura Aegypti ad annonae praefecturam 
quamvis munus inferius rediit. 

1284 M. Aurelius Papirius Socrates, M. f., vir perfectissimus, pater filii 
ordinis senatorii cui t. posuit mutilum a^ephalum VI 1357 cf. A 1190. — 
Vel idem vel pater huius est Papirius Socrates, vir egregius, frater 
Papirii Spori, primipilaris, tribuni cohortis I urbanae Antoninianae 
(sub CaracaUo vel JElagabalo) VI 2861. 

1284a L. Aurelius Patroclus (L. Aurelius • . tr • . . cius vel . . tr • . • clus 
lectum est in altero miliario, . . . . ius Patroclus in altero), praefectus 
Sardiniae a. 46 miliarii duo Sardiniae Ephem. ep, 8, 744, Notizie 
degli scavi 1892 p. 289. 

1285 Aurelius Philippus, magister Severi Alexandri, libertus patri8(?)eius, 
qui vitam Alexandri postea in litteras rettulit vit. Alexandri 3, 2. 



AVKELIVS 213 AVRELIVS 



1285a M. Aurelius Philippus, fUius M. Aurelii Cassiani, frater M. Aurelii 
Cassiani, tribunus cohortis I Flaviae miliariae Bryttonum Maluensis 
una cum fratre patri posuit t. Thessalonicensem Archdologisch-Epi- 
graphische Mittheil. a. desterreich XVII (1894) p, 117 = III S. 13704. 

1286 AVRELIVS PIVS, senator a. 15 Tac. a. 1, 75. 

1287 Aurelius Probus, baphiis praepositus genus purpurae invenit, quae 
vulgo Probiana dicitur vit. Alexandri Severi 40, 6, aetoite Alexandri 
ut videtur, cf. Hirschfeld, Untersuchungen p. 193 adn. 1. 

1288 IMP. CAESAR M. AVRELIVS PROBVS AVG. Plena noniina indicant 
tituli imperatoris et nummi. Aurelius Valerius Probus vita 11, 5 in 
actis senatus fictis, quorum auctor Aurelii Vahrii Diocletiani menhi- 
nisse videtur ;*FK{mtius Probus Epitome 36, 2. Ceterum Probus apud 
scriptores. 

Oriundus ex oppido Sirmio vita 3, 1; 21, 2, Victor Caes. 37, 4, 
^genitus patre agresti hortorum studioso Dalmatio nomine^ Epitame 
37, 1; ^Probo, ut quidam in litteras rettulerunt, pater nomine Maxi- 
mus fuit, qui cum ordines honestissime duxisset, tribunatum adeptus 
apud Aegyptum vita functus est uxore ac filio et filia derelictis^ 
vita 3, 2, Claudia soror ibd. 3, 4. Quae de muneribus militaribt^ 
Probi et de rebus ab eo ante inyperium gestis vita 3-9 enarrantur, 
partim sine dubio falsa fictaque sunt, partim suspectae fidei. Tribu- 
natimi prope imberbis a Valeriano accepit ibd. 3, ab eodem bello 
Sarmatico donis militaribus donatus et legioni III Felici (sic) prae- 
positus est ibd. 5, ab Aureliano decimanis ibd. 6; Tacitus ei totius 
orientis ducatum (sic) decrevit ibd. 7. Tacito mortuo^ cum Florianus 
imperium arripuisset et a senatu agnitus essct, Probus in oriente a 
militibus imperator factus est; xal Ilp^poc (x^v elxe SupCav xal <I>otv(x7]v 
xal naXaiatfv/^v xal Tijv Afifuirrov fiicadav, t4 8i dici KiXixiac p^^ZP^^ 'haXfa? 
<I>Xa)piav6c * 6infiXOoov hh a6xq> xal t4 Girip tAc *AXireic e&vr/, FaXaTai xal 
npYjpec ajia rj BpeTravix^J vT^aq> xal icpoaiTi ^e airada Ai^&r^ xal t4 Mao- 
po6aia ^QXa, Florianus in oppido Tarso a Probo obsessus a militibus 
occisus est et Probus solus imperium tenuit Zosim. J, 64 (eadem ex 
eodem auctore brevius Zonar. 12, 29 p. 154 ed. Dindorf). Consul I 
a 277, n a. 278, III a. 279, mi a. 280, V a. 281 fasti. Occisus 
Sirmii a militibus vita 37, Victor Caes. 37, 4, Epitome 37, 4, Eutrop. 
9, 17, Zonar. 12, 29 extr. 

Regnavit annis quinque vita 21, 3; 22, 2, paulo minus quam sex 
annos Victor Caes. 37, 4, Zonar. 1. 1.; sex annos Epitome 37, 4; annos 
sex menses quattuor Eutrop. 9, 17, Eusebius - Hieronymus chron. 
p. 184. 185 ed. Schone; annos sex menses duos dies duodecim Chrono- 
graphus, septem annos non integros lulian. Caes. p. 314. Cum 
Florianum post regnum duorum fere mensium aestate a. 276 occisum 
esse constet (cf. A 488), Probus aestate eiusdem anni ineunte imperiuni 
iniit. Cuius annum octavum nummi Alexandrini cum exhibeant, eum 



AVRELIVS 214 AVRELIVS 

post mensem Augustum a. 281 mortuum esse docent autumno fere 
eius annL Regnavit igitur sex armos et aliquot menses. 

1289 AVRELIVS PROCVLVS, proconsul Achaiae Paulus Digest. 36, 1, 83 (81). 

1290 AVRELIVS PROPINQVVS, vir clarissimiis, maritus Veliae Pumidiae 
Maximillae VI 1536 = XI 3204. 

— L. Aurelius Pylades v. Pylades. 

1291 Aurelius Quietus. Ait (luventius) Celsus libro septimo digestorum 
hoc respondisse se, cum Aurelius Quietus hospiti suo medico mandasse 
diceretur, ut in hortis eius quos Ravennae habebat, in quos omnibus 
annis secedere solebat, sphaeristerium ct hypocausta et quaedam ipsius 

valetudini apta sua impensa faceret Vlpianus Digest. 17, 1, 16. 

Potest idem esse aique consul (suff.) a. 82 qui sequitur. 

1292 T. AVRELIVS QVIETVS memoratur in titulo prope Aperlas in Lyciu 
reperto Lebas-Waddington 1292 = CIG 4300 Add. p. 1134, carr. 
Beisen im sHdwestlichen Kleinasien II p. 49 not. 6; iiA Ttxoo AupijXtou 
Kui^rou (non ['Ao]u[{]too, ut priores ediderant) extat in lapide. 

Legatus Aug. pro pr. (Lyciae) anno 80 tit.; consul (suffectus) 
anno 82 XII k. Oct. M. Larcio Magno Pompeio Silone T. Aurelio 
Quieto cos. dipl mil. III S. XIIIL Cf. n. 1291. 

— L. TI. CLAVDIVS AVRELIVS QVINTIANVS. 

1293 Aurelius Quirinius (Kopfvio?), 6 too [jLe*)ftafTOD Tzpd^^iiaxtx; irpoaTaTeocov 
= procurator summarum rationum sub Gallieno Euseb. hist. eccles. 7, 13. 

1294 M. Aurelius Regulus, praefectus classis Ravennatis, maritus Aureliae 
Paulinae VI 3150. 

1295 M. Aur(elius) Rhodopithes (To8o7re<&Tj?), filius [DJracontis 6 xpaTiaTO? 
honoratus t. Rhodio Itiscriptiones graecae insularum etc. n. 650. 

1296 L. Aur(elius) Ru^sjticus, vir egregius, ducenarius (procurator) 
III S. 8361 corr. S. 12721 t. Dalmaticus. 

1297 Aur(elius) Sabinianus, vir egregius, procurator ducenarius, pro- 
curator Dalmatiae, tribunus protec[torum] . . . . , pater P. Balsamii 
Sabiniani /// 1985 = corr. III S. 8571 t. Salonitanus. 

1298 C. Aurel(ius) Salvianus, procurator Aug. (aurariarum) ZZ7 1293 t. 
Ampelensis. 

1299 AVRELIVS SANCTVS, vir clarissimus (au^x^Tixic), maritus Plotiae 
Agrippinae Synnadis t. dedicavit Antonino Severi filio CIG 3882 f 
Add. p. 1100 = Lebas-Waddington 1708. 

1300 M. AVRELIVS SATVRNINVS, 8 XaiiTrpiTttTO? CIG 6565 =IGI1477; 
potest idem esse M. Aurelius Saturninus in fistula plumbea prope 
Romam reperta Lanciani, sylloge aquaria n. 284. 

1801 M. AVRELIVS SECVNDINVS, clarissimus vir imp. Maximino Aug., 
in fistula plunibea urba/na Lanciani, sylloge aquaria n. 587. 

1302 M. AVRELIVS SERANVS, M. f., tribu Arnen., origine Neapolitanus, 
clarissimus vir, quaestor provinciae Cretae, aediiis plebei designatus, 



AVRELIVS 215 AVRELIVS 



patronus (coloniae luliae Neapolis Africae proconsulariB) VIII 971 
t, NeapoUtanus. / 

1303 IMP. CAES. M. AVRELIVS SEVERVS ALEXANDER AVG. Filius Gessii 
Marciani procuratoris ex urbe Arca oriundi et luliae Mamaeae, nepos 
per matrem lulii Aviti et luliae Maesae, consobrinus Elagabali Dio 
78, 30y Herodian. 5, 3, 3 cf, stemma su^yra p. 196. Maie Varii filius, 
Variae nepos vita 1, 2 cf, vit, Macrmi 8: Maesa sive Varia. Cogno- 
men ei fuit Bassianus Dio 78, 30; 79, 17, AXe&av6c Herodian. l. h, 
Marcellus Epitotne 23, 4 cf infra adn. 

Natus est kaL Octobribus fasti Philocali /* p. 274; de anno non 
constat, cum apud Herodianum l. l. a. 218 dicatur SexotToo Itodc im- 
^^•rix&<: (unde annus naialis 208 efficitur), contra vita 60, 1 vixisse 
annis XXVIIII mensibus UI diebus VII, unde a. 206; sed falsus onmino 
mensium numerus monet, ne nimium annorum numero tribuamus. — 
Eodem die natus, quo Alexander Macedo mortuus est vita 5, 1; 
13, 1; at id cum referatur in ominibus imperii, fidem vix meretur. 

Natus est apud Arcam Caesaream vita 5, 1; 13, 5, Victor Caes. 
24, 1; a matre et avia educatus, sacerdos dei Elagabali Hemeseni 
Herodian. l. l. Postquam consobrinus filius Caracalli perhiberi 
coeptuB imperium arripuit, Bassianus et ipse ab eodem ex Mamaeae 
stupro genitus esse a Maesa eiusque filiis dicitur Herodian. 5, 7, 3 
cf. Dio 79, 19 extr. In prima pueritia litteratores habuit Valerium 
Cordum et T. Veturium et Aurelium Philippum libertum patris, qui 
vitam eius postea in litteras misit, grammaticum in patria graecum 
Nehonem(?), rhetorem Serapionem, philosophum Stilionem, Romae 
grammaticos Scaurinum Scaurini filium doctorem celeberrimum, rhe- 
tores lulium Frontinum et Baebium Macrianum et lulium Granianum 
vita 3. 

A. 221 consilio Maesae Elagabalus in senatu eum adoptavit, nomen 
Alexandri ei indidit, Caesarem nuncupavit, consortem imperii fecit 
Dio 79, 17, Herodian. 5, 7. Quae facta esse mense lulio ineunte docent 
fasti cooptationum sodalium Antoninianorum VI 2001, qui coqptarunt 
a. 973 (aerae Capitolinae = 221) VI id. lul. ex s(enatus) c(onsulto) 
[M. Aureliujm [Antoninujm nobilissimum Caes. imperii .... [heredem] 
supplevit Borghesi, [consortem] Mommsen; dies cooptionis periit in 
fastis sacerdotum in aede lovis Propugnatoris consistentium VI 2009. 
Tempus confirmat nummus Arca^ Caesareas Echhel III p. 361 in ad- 
versa inscriptus Aup. x\Xe£avSpoc Caisar, in aversa Kaisaria BA<t> id 
est a. 532 aerae Seleucidarum = d. 1 m. Oct. a. 2201221. M. Aurelius 
Alexander in nummis Cohen IV^ Alexander n. 65. 198. 199, M. Aurelius 
Alexander nobilissimus Caesar VI 323, imp. Caes. M. Au[rell. Antonini 
f., divi Antoninij Magni nepos, [divi Severi Pii pronepos, M. Aurelliu]s 
Alex[ander] .... III S. dipl. mil. LXXXV unde Alexandrum vivo 
Elagabalo Augustum nuncupatum esse multi falso coUegerunt contra 



j 



AVRELIVS 216 AVBELIVS 



consensum omnium testimoniorum veterum. Alexandrum Romae adoptor 
tum esse ut recie referiur vit. Elagabali 13, 1, ita perperam Caesarem 
a senaiu Macrino interempto appellatum ibd. 5, 1, vita 1, 3; 3, 4. 

Consol I cum imp. Caesare M. Aurelio Antonino Aug. Herodian, 
5, 7, 4, vit. Elagabali 15, 5 cf. fastos. Elagabalus, quem adoptionis 
paenitebat, frustra insidias ei struxit vit. Elagabali 13-14, Dio 79, 19, 
Herodian. 5, 8, 2 sqq. Quas repetens cum interfectus esset, Alexander 
Augustus appellatus est vita 1, Dio 80, 1, Herodian. 5, 8, 10. Inde 
appellaiur imp. Caesar divi Magni Antonini Pii iilius, divi Septimii 
Severi Pii nepos M. Aurelius (sive Aurellius) Severus Alexander 
Pius Felix Aug. passim in titulis, sine indicatione patris et avi pariter 
in nummis Eclhel VII p. 269. Adopiione ergo reiecta fUium Antonini 
(Caracalli) se professus est et Severi nomsn statim, ut imperium adeptus 
est, in honoretn avi queni ferebat sumpsit. Perperam de origine nominis 
hariolatur auctor vitae 12, 5; 25, 2. — Consul II a. 226, III a. 229 
fa^i. — Occisus est mense Martio ineunte a. 287 tumultu militari 
in Germania Herodian. 6, 8-9, vita 59. 61, vit. Maximini 7, in Gallia 
Eutrop. 8, 23; Mogontiaci Eusebius armen. ad a. Abr. 2252 (inde 
Hieronymus chron. 2248), Syncellus p. 675, 20, Chronographus ; in 
Britannia, ut alii volunt in Gallia in vico cui Sicilia nomen est vita 
59, 6, vico Britanniae, cui vocabulum Sicilia Victor Caes. 24, 5. 

Vxor: Gnaea Seia Herennia Sallustia Barbia Orbiana v, sub Seia. 

Polemius Siivius (chron. min. I p. 621 ed. Motnmsen) adnotat: Antoninus 
HeliogAbalus occisus, sub quo Marcellus Caesar et Sallustius Vranius 
SeleucuB atque Taurinus tyranni fuerunt. Haec confkisa sunty quoniatn 
Vranium et Taurinum sub Alexandro regnum sumpsisse constat. Neque nUnus 
faho Polemius eum, quem Elagahdlus ipse Caesarem fecerat, in iyrannorum 
numero rettulisse videim atque Ma/rcedus coll. Epitome 23, 4 intellegendm 
Alexander. Potest verum esse huic privato nomina fuisse Oessium Bassiantm 
Marcdlum. 

De tempoi'e quo Alexander regnum inisset, viri docti multum dubitaverunt 
actis senatw potissimum moti, quae proferuntur vita Alex. 6 sqq. Haec enim 
si sincera essenJt atque in senatu pridie nonas Martias ea qua/e perhibeni^ 
gesta essent, necesse esset statuere Alexandrum certe comjHuribus ante diebus 
Augustum nuncupatum &^se. At quamvis nuperrime extiterit qui illa acta 
genuina esse defenderet, ea ab homine imperito aetatis jmterioris ficta esse inde 
luculentissime apparet^ quod auctor prorsus ignoravit Aleaiandrum ipsuw se 
fMum divi Magni Antonini pultlice professum esse neque unquam dicere potuisse 
^displicere sibi alienae familiae nomen (scl Antoninij adsumere' 9, 7 vel 
^Antonini nomen adfectatum in Bassiano' JO, 5, uhi CaracaUus significatur. 
Itaque illa acta omnino reicienda sunt. — Neque aliis rationibus, quibus 
numeri a Dione prolati in dubium vocati sunt (Wirthf Quaestiones Sevetio' 
nae p. 40. 43), plus tribuendum videtur. Qui numeri inde a nece (hfacaHi 
usque ad necem Elagahdli omnes optime (78, 5. J1. 16. 39. 41; 79, 3) imter 
se conveniunt; nam 79, 39 ubi traditur ttj} *IooX{ou 6yh6ji restituendum esse 
'loovtoo ex Dione ipso (78, 41 coU. 78, 11) iam pridem recte defnonstravit 
Beimarus. Itaque cum Dione diem necis Elagabali et diem imperii Alexandri 
statuimus d. 11 mensis Martii a. 222. Constat autem ex fasUs sodaUum 



AVRELIVS 217 AVRELIVS 



Antoniniafiarufn VI 2001 Maximinum d. 25 mensi^ Martii a. 235 Romae 
agnitum esse vel perpaucis diehus ante, cum cooptationes eiusmodi senalus 
consulta de novo Augwto excijtere solerent Itaque tistimonia quae extant de 
regni spatio AJexandri ita comprobantur , ut occisus sit medio fere mense 
Martio a. 235 et regnarit annos tredecim et paucos dies. 

1804 L. Aurelpus] Step[hanus?], procurator Aug. [XX] her[editat.] .... 
X 131 t. mutilus in agro Consenttno repertus ; Hitnhis sincerus vidviur, 
profertur tamen cum falsis^ adnotat Mommsen, 

1805 M. Aurel(ius) Stertinius Carpus, filius Carpi proe(uratoris) k^astren- 
sis), procurator imperatoris Commodi VI 727. 

— L. IVL(IVS) AVR(ELIVS) SVLP(ICIVS) VRA(NIVS) ANTONINVS. 

1806 AVRELIVS SYMFORVS signo Acholi (certe Acholi vocabulum itixia 
perscriptum est in t), vir clarissimus, maritus luniae Affianetis, pater 
luniae Cvriaces VI 29706 t. originis incertae, fortasse saecuJi IIIL — 
Saectdo II testamentum Aurelii Symphori memoratur a (Cervidio) 
Scaevola Digest. 34, 3, 28 pr. 

— TI. CLAVDIVS AVRELIVS TELEMACHVS. 

— M. AELIVS AVRELIVS THEO. 

1807 M. ' Aur(elius) Tiberianus, vir perfectissimus , praeses provinciae 
Del(matiae) a. 280 III 1805 t. Naronensis. 

1808 AVRELIV8 TITIAN[VS] memoratur in titulo mutilo Mogontiacensi 
semel descripto Bramhach, Corpus Inscriptionum Rhenanarum 1304: 

cos. IIII procon Aureli Titian tus 

d. leg. Vin Au[g.] An[to]ninian. etc. Titulus positm est Antonino 
Severi f. non ante a, 213, quo consul IIII fuit; in lapide videtur cx- 
titisse [sub cura] Aureli Titian[i] [leg. Aug.] et hic fuisse legatus leg. 
VIII vel Germaniae superioris. 

1809 [A]urelius Va..., [subpraef.?] vig(ilum) t. Ostiensis Ephem. ep. 
7, 1214. 

1310 M. AVR(ELIVS) VALENTINIANVS. Titulos posuit a. 283 Tarracone 
Caro II 4102 (1), Carino II 4103 (2), Aquinci III 3418 (8), ubi cum 
plures versus erasi sint, nomen Carini deleUm esse videtur. 

M. Aur(elius) Valentinianus , clarissimus vir t. 1. 2. 3; a. 283 
praeses provinciae Hispaniae citerioris, legatus Augustorum pr. pr. 
t. 1. 2; (a. 284?) legatus Augusti pr. pr. (Pannoniae inferioris) t. 3. 

1811 M. Aur(elius) Valerius, origine Naronensis, vir perfectissimus, 
ducenarius, ex protectoribus lateris divini a. 280 III 1805 i. Naro- 
nensis. 

1812 Aur(eliu8) Verecundus, vir egregius, pro(curator) argentariarum 
a. 274 t in Bosnia repertus Archaeologisch- Epigraphische Mitihci- 
lungen aus Oesterreich XVI (1893) p. 133 = III S. 12736. 

1313 Aurelius Verus vitam Traiani scripsit vit. Alexandri 48, 6, 

— IMP. CAESAR L. AVRELIVS VERVS AVGVSTVS = L. CEIONIVS 
COMMODVS. 



AVRELIVS 218 AVRELU 



— M. AELIVS AVRELIV8 VERVS CAESAR = M. ANNIVS VERVS. 

1314 AVRELIVS VICTOR, cui Pinio(?) cognomen erat, senator; verba 
eius de Opellio Macrino vit, Macrini 4, J2-4 in actis fictts, — Aurelius 
Victor, logatus Augg. pr. pr. provinciae Pannoniae inferioris, XVvir 
sacris faciundis, patronus rei publicae Orelli 3715 = V 486*; hic 
titulus, ^i ad Sex, Aurelium Victorem rerum scriptorem, praefeclum 
urbi sub Theodosio perperam referri solet cf Teuffel- Schwabe , Ge- 
schichte der Rdmischen Literatur § 414^, i, a Ligorio fictus est, 

1315 Aur(eliu8) Vict(or) ve. ex p. ex voto posuit t. Moesiae inferioris 
III S. 7596; solutio compendioruni incerta est, v(ir) e(gregius) ex 
p(rocuratore) solvit Hirschfeld, ve(teranus) ex p(raetoriano) von Doma- 
szewshi. — Aurelius Victor vir egregius Gallieno et Saloninae posuit 
t. urbanum VI 1106. 

1316 M. AVR(ELIVS) VICTOR, clarissimus vir, praefectus feriarum Lati- 
narum, sacerdos dei Solis VI 1358, 

1317 M. Aure(Iiu8) Vitalis, vir egregius, praeses provinciae Mauretaniae 
Caesariensis a. 254 Ephem, ep, 5, 953 t. Mauretaniae Caesariensis. 

1318 M. Aur(elius) Volo, [e]minenti[ssimu8] [vir] VI 3857 t. mutilus Hitte- 
ris bonis saeadi fere tertii*; praefectus praetorio aetate incert^. 

1319 AVR(ELIVS) ZENO LA.NVARIVS, clarissimus vir VIII 10982 t Cae- 
sariensis; ad eundem spectare videtur fragmentum t, Caesariensis Bevue 
arcMologique ser. III vol. XVII (1891) p, 36 n, 95 ... [A]ur. Zenoni 

la [praes]idi provin[ciae] nescio cuius, sed vix Mauretaniae 

Caesaricnsis, nisi forte Zeno post praesidatum in ordinetn amplissinmm 
adlectus est. 

1320 Aurelius Zoticus, quem ex arte paterna et Magirum cognomina- 
bant, Smyrnaeus, athleta, stuprator Elagabali Dio 79, 16 (Zona/ras 
12, 14); Magirus memoratur vit. Elagabali 10, 5. 

1321 Aurelia, 'nec patimur Tyrrhenum crescere piscem; instruit ei^o 
focum provincia, sumitur illinc quod captator emat Laenas, Aurelia 
vendat* luvenal. 5, 97-99; femina ergo dives, quae dona a captatore 
missa vendit, 

1322 Aurelia, omata femina, quam Aquilius Regulus testamentum eius 
signaturus sibi tunicas, quas erat induta, legare coegit Plin. epist, 
2, 20, 10-11, 

— MARCIA AVRELIA ALEXANDRIA. 

1323 Aurelia Antonina, uxor Aurelii ApoUonii honorata publice ab 
Apolloniatibus (Pisidia^) t. Apolloniae reperto Lebas-Waddington 1195 
= CIG 3970 cf. Add. p. 1107. 

— Marcia Aurelia Ceionia Demetrias. 

1324 Aurelia Crescentia, uxor Aurelii Felicissimi IX 4894. 

1325 AVRELIA CYEREMA(?), clarissima femina III 2230 t, Salomtanus. 



AVRELIA 219 AVREOLVS 



1326 Aur(elia) Cyrilla quae et Hyperechia (ttjv xal T7r[e]pcxf«v), neptis 

Aur(elii) Nicandri IGI 1487. 
1827 L...LL AVRELIA EPI[PH]ANIA, clarissima femina in fragnienio 

tituli urbani BttUettino comunale 1884 p. 5 n, 701, 

1328 Aurelia Euphemia, filia regis .... (nonien periit, netnpe Thracii 
cuiusdam), [uxor?] Secundini Diognidis in t. graeco Byza/ntii ut vidctur 
reperto Athenische Mittheilungen 1885 p. 18 n. 4, 

1329 AVRELIA FADILLA, filia imperatoris Caesaris T. Aelii Hadriani 
Antonini Augusti Pii VI 990 in mausoleo Hadriani; filia maior Anto- 
nini nupta Lamiae Silano (vel Silvano, ut coniecit Dessau) vit, Pii 

1, 7, mortua, cum pater ad proconsulatum Asiac proficisceretur ibd. 
5, 6 (utroque loco nomen tacetur). Postea ossa eius inlata esse mausoleo 
Hadriani docet titulus. 

1380 (AVRELIA) FADILLA, filia imperatoris M. Aurelii lAntonini et 
Anniae Faustinae. Tituli ei positi sunt Ephesini LIG 2969 a et b, 
2970 = Lebas-Waddington 154, bi^hp aa>TT)ptac Mapxoo xal ^taBfXXT^? 
t. Tiburtinus IGI 1124 b = CIG 5942, Vbique dicitur Fadilla, sed veri 
simtle est eam nomen a sorore patris a^cepisse et Aureliam Fadillam 
nominatam esse. Cum Commodus regnaret, Fadilla sororum super- 
stitum natu maxima erat Herodian. 1, 13, 1. Memoratur in epistula 
ficta vit. Avidii Cassii 10, 6. 

— ANNIA GALERIA AVRELLl FAVSTINA. 

1381 AVRELIA FLAVIA IVLUNA, clarissima femina VI 113. 771. 

1882 Aur(elia) lul(ia) Heraclia, coniunx [Aurelii] Honorati III 6034 
t. Tomitanus. 

1883 Aurelia Melitina, uxor Fl(avii) Philostrati sophistae, raater L. Fl(avii) 
Capitolini t. Erythraeus Bulletin de correspondance Hell^ique IV 
(1880) p, 153. 

1384 Aurelia Messalina, Ceionii Postumi uxor, Clodii Albini mater vit. 

Clodii Albini 4, 3 suspecta fide. 
1835 AVRELIA NEMESIANA, clarissima femina in fistula plumbea aquaria 

prope Romam reperta Lanciani, sylloge aquaria n. 196. 
1886 Aurelia Paulina, uxor M. Aurelii Reguli VI 3150. 

— VIBIA AVRELIA SABINA. 

1387 Aurelia Severa, virgo Vestalis, viva sepulta a. 213 Dio 77, 16. 

— Vlpia Aurelia Valeria. 

— MARIA AVREL(IA) {vel AVREL(IANA)) VIOLENTILLA. 

1888 Aureolus (A6pfoXoc), obscuro loco natus, e Dacia oriundus per 
militiae gradus a Gallieno ad magisterium equitum provectus In- 
genuum rebellem apud Mursam devicit Zonaras 12, 24 p. 143 ed. 
Dindarf. A Gallieno cum aliis ducibus contra (Fulvium) Macrianum 
missus est Zonaras p. 145, vit. trig. tyr, 11, 2 cf. 12, 13. 14, vit. Gal- 
lieni 3, 4; totus exercitus Macriani Aureolo se dedidit vit. Gallieni 

2, 7'. Eo iam tempore Au/reolum imperium sumpsisse, in IUyrico 



AVRVNCVLEIVS 220 AVSTVRNIVS 



regnasse, GaUimum autem oppugnandi Postumi studio pacem cum eo 
composuisse omnino perperam enarrat auctor vitae GaUieni 2, 6; 
3, 1. 4; 4, 6 cf. vit trig, tyr. 11, 3. Bello a Gallieno contra Postumum 
gesto interfuity sed ab imperatore Postumum persequi iussus noluit 
Zonaras p. 144 cf. vit Gallien. 7, 1: Aureolus cum per Raetias 
legionibus praeesset, sumpto imperio Romam contendebat Victor Caes. 
33, 17; rectius ut videtur Zosimus 1, 40 (ex eodcm fonte hrevius Zonaras 
12, 25 init.) drc^iWzxai raXXtr^vcj) x<p icpi? Zxu&ac iY^apTepoovTi iroXlficp 
x6v TTiC firiroo icaor]? ^oojxevov A&pfoXov iv \feSioXav({> rg ic6Xei ttjV 4icl 
TTjv 'iTaXfav 7rapo8ov riocirotifioo TSTaYJiivov Tcapa^oXaTTeiv efe t6 ve<oTept- 
Cetv TeTpacp&at xtX. Gallienus audita rebellione ex IUyrico in Italiam 
profectus Aureolum apud pontem, cui ex eo nomen Aureoli est, acie 
vicit, victum Mediolanum coegit obseditque Victor Caes. 33, 18, Epi- 
tome 33, 3 cf. Zosimum et Zonaram l. l. (falso ut solet auctor vit. 
trig. tyr. 11, 4 eam pugnam Claudio trihuii). Fabellam absurdam 
de commento Aureoli, quo Gallienus periret, rettulit Victor 33, 20; ad 
eandem allusit Epitome 33, 3. Postquam Gallieno occiso Claudius 
imperator nuncupatus est, Aureolus Claudio se dedidit, sed occisus 
est (a. 268) Epitome 34, 2, Zosimus 1, 41, Zonaras 12, 26 init., vit. 
Claudii 5, Diversae diversorum narrationes de Aureoli nece vii. 
Aureliani 16, 1-3. — Aureolus a Gallo Antipatro rerum scriptore 
laudatus vit. Claudii 5, 4. — Memoratur vit. Gallieni 5, 6; 9, 1; 21, 5, 
trig. tyr. 12, 2 ; 14, 1 ; 18, 1. 3 ; 30, 23, Claudii 4, 4, Ammian. Marcett. 
21, 16, 10, Zosim. 1, 38. 

Titulus eius grascus sepulcralis qui olim sincerus creditus est 
CIG 6761, recte in falsos dbiectus est cf. IGI 355*, utpote fictus ex 
epigrammate trig. tyr. 11, 5. Nec minus nummi Aureoli, gui adhuc 
in medium prolati sunt, ad unum omnes sunt falsi cf. Cohen VI^ p. 90. 

1339 Aurunculeius Cornelianus, vir nobilis a Septimio Severo occisus 
vit. Severi 13, 2. 

1340 AVRVNCVS memoratur in epistula synodi cuiusdam ut videtur data 
ad imperatorem nescio quem post Hadrianum, fortasse ad Antoninum 
Pium CIA III 21: 'Qpoovxcp TfjJ (iv[fto7cdT(p] ; proconsul Achaiae fuisse 
videtur. 

— C. Antistius Auspex. 

— lulius Auspex. 

— TI. IVLIVS POLLIENVS AVSPEX. 

— A. POLLENIVS AVSPEX. 

1341 [AJuspicatus, amicus Dasumii VI 10229 v. 18 testatnentum Da- 
sumii. — Cogitari potest de A. Curtio Auspicato Titinniano, filio 
A. Curtii Crispini III 231 eiusdem fere aetatis cf. XIV 3030. 

1342 Q. Austurnius Lappianus memoratur in t. uxoris VIII 7978 Busi- 
cadensi. P. f., tribu Quirina, equo publico exornatus, ducenarius 
(procurator ut videtur) bis ; aedilis, Illvir 1111 coloniarum (Cirtensium), 



A7T0BVLVS 221 AXILIVS 

praefectuB lU colohiarum (scil. earundem excepta Ohia); maritus 
Claudiae Oallittae tit, 

1343 Autobulus, filius Plutarchi. Plene sine dubio Mestrius Autobulus 
fuminaius est, ut ex iit. Delphico pairis CIG J713 (cf. P 400) sequiiur 
ei ex tii. Chaeronensi Inscript. Graeciae Septentr. 3423 A^eoxiov) 
M[i9}Tpiov AuT^pooXov ftX^aofov nx.axcuvix6v OXa^ioc Aot^^ouXoc t6v irp6c 
[jiijTp&c irocincov, qui iiiulus ad hunc ipsum vel ad quendam ex posieris 
eius referendus esi, 

Nuptiae Autobuli filii memorantur Plut. qua>esi. conviv, 4, 3, 1 
(p. 666 d). Ei et Plutarcho (alieri fdio) dedicavit pater librum irepl 
TTjC Iv Ttfjia^q) ^'«X^T^viac |>. 1012 a. — Autobulus persona dialogorum 
quaest. conviv. 8, 2, 3 (p,719c); 9, 10, 3 (p, 735 b), lib. amator. init 
(p. 748 f), de solleriia animah init (p, 959asqq,) num idem intelle- 
gendus sit, dubium est cf. Volkmann, Leben, Schriften und Philosophie 
des Plutarch I p, 30, 

1344 P. Autro[nius] f. cos XIV 4192 in frusiulo i, Nemo- 

rensis; num *cos.' pertinuerit ad P, Autronium, plane incertum est. 

1345 AVTKONIVS IVSTVS, senator, epistula (ficia) eius ad Autronium 
Tiberianum patrem a. 275 scripta vii, Tacit, 19, 

1 346 L. AVTRONIVS PAETVS, P. f., L. n. acia triumph, Capitolina, Autro- 
nius Paetus acia Barberiniana, P. Autronius fasii Venusini = f. min, 
IX. C, /* p. 66 errore ut videtur, Autronius Paetus Appian. Illyr. 28, — 
Caesar kal. lanuariis a. 721 = 33 consulatum alterum iniit, sed 
eodem die magistratu abdicato Paetum sibi sufFecit Appian, l, l,, 
fasti Ven,, L. Volc(acio) L. Aut. cos. in amphora BuUetin arcMo- 
logique du comiii des travaux historiques 1894 p, 94 n, 2, XVII kal. 
Septembres (a, 726 = 28 ui videtur) pro consule ex Africa trium- 
phavit a^a iriumph, — Fortasse idem est Autronius Paetus in iitulo 
servorum VI 6687. 

1347 Autronius Priscus memoratur in t. urbano hominum tenuiorum 
VI 29434. 

1348 AVTRONIVS TIBERIANVS, senator a. 275 vit, Taciti 19 cf, n. 1345, 

1349 *AVVLVIVS SATVRNINVS, Scythici limitis dux a. 258 vii, Aureliani 
13, 1 in aciis fictis; nomen geniile corruptum videiur, 

1350 AVXENTIVS, vir clarissimus VI 124 foriasse aetatis posterioris. 

— IVLIVS AVR(ELIVS) AVXON LEONIDAS. 

— C. Valerius *Axer. 

1350a Axidares (sie Arrianus, 'EJnjSapr^c Dio), rex Armeniorum circa 
a. 114, qui nec Romanis nec Parthis satis placebat Dio 68, 17, Arrian. 
apud Suidam fr, 16 FHG, III p. 589, 

1351 AXILIVS [H]ONORATVS, iur(idicu8) reg(ionis) Transpad^anae), [c(la- 
rissimus)] v(ir), cur(ator) r(ei) p(ublicae) [C]omens(ium) et Berg(o- 

matium), [tr]ib(unus) laticl(ayius) leg(ionis) III V 8921 t. 

nmtiltis in agro Mediolanensi repertus. 



AXILIVS 222 AZIZV8 

1352 Q. Axilius Vrbicus, vir perfectissimus, magfster sacrarum cognitio- 
num, a studiis et a consiliis Augustorum; patronus Aquileiensium 
V 8972 t Aquileiensis. 

1 353 AXIVS, legatus pro pr fetialis III 248 t Ancyranus fnutUus ; 

legatus Galatiae vel Galatiae et Cappadociae. 

— M. Bassaeus Axius. 

1854 Axius Aelianus iunior (6 vec&Tepoc), (filius Q, Axii Aeliani) Sarmi- 
zegetusa^e dedicavit t. CIG 6813; de additamento ohscuro 'I6vioc ^de 
in patre. 

1355 Q. Axius Aelianus. Tituli: ipse dedicavit III 1422 (1). 1423 (2) 
Sarmisegetusenses ; ei positus est a colonia Sarmizegetusa III 1456 (3) 
Sarmizegetusensis ; memoratur in t, Mauretaniae Caesariensis VIII 
8812 (4) et in t, nuper in regione Sitifensi reperto Recueil de Con- 
staniine XXIX p, 691 (5). 

Q. Axius Aelianus t, 1, 2, Q. Axius A t, 3; Axius Aelianus 

t 4. 5, Q. f., tribu Pal. t, 3; vir egregius t, 1. 2. 4, 5, eques Romanus 
t, 3, Curator ad populum (cf. Hirschfeld, Untersuchungen etc, p. 112 
adn, 4) viarum Traianae et Aureliae et Aeclanensis, procurator ad 
alimenta per Apuliam Calabriam Lucaniam et Bruttios t 3; pro- 
curator rationis privatae provinciae Mauretaniae Caesariensis t. 3 sub 
Severo Alexandro t. 4, 5, item per Belgicam et duas Germanias ; pro- 
curator provinciae Daciae Apulensis bis vice praesidis t, 3, procurator 
Augfg.] t, 1, 2; in t, 1, 2 altera g in Aug[g.] erasa eM, in 1 1 traditur 
Aug., fuit ergo procurator Daciae sub Ma^rimino et Maximo, fnan^it 
sub Gordiano, — Laurens Lavinas; patronus Sarmizegetusae t 3. 

Aelia Romana uxor /. 2, filius Axius Aelianus iunior. — Et in 
fine t, 2 patris additur loni et in fine t filii (v, supra) 'lovio? incertae 
explicationis ; signum esse utriusque coniecit Mommsen, 

1356 AXIVS M , frater Arvalis a. 193 VI 2102 acta Arvalium, 

1857 L. AXIVS NASO, proconsul Cypri mense Novembri a. 29 p. C. 

memwatur in t, Cyprio graece scripto Lebwf-Waddington 2773, 

— Licinia Axia. 

1358 Axia Aeliana, filia Terentii Mus(a)ei et Hydriae TertuIIae clarissimae 
feminae XII 675 t sepulcralis Arelatensis , cuit4S anaglypka parentes 
filiamquc Christianos fuisse indicant, Ex nominibm parentela quadam 
cum Q. Axio Aeliano coniuncta e^se videtur, 

1359 Azizus, rex Hemesenorum ; Agrippa II rex ludaeorum Drusillam 
sororem ei in matrimonium dedit, postquam ludaeorum religionem 
professus est loseph, ant 20, 7, 1; primo Neronis anno defunctus, 
cui Soaemus fi-ater successit ibd, 20, 8, 4, 

— Tyrius Septimius Azizus. 



BABA 228 BAEBIVS 



B 

1 Baba, homo stultuB eodem anno quo imperator Claudius mortuus est 
(a. 54) Seneca apocolocynt 3, epist. 15, 10. 

2 Baburiana, desiderium eius Arrio Antonino commendat Fronto ad 
amic. 3, 8 p. 199 N. 

3 BacchiuB, gladiator optimus aetate Horatii Horat. sat. 1, 7, 30 cum 
sehol. 

4 Bacchius (Baxxefoo vel Baxxtoo traditwr, hl&tux^oo coniecit Gataker), 
magister Marci imperatoris Marcus tk &aot6v 1, 6. 

5 Badius Cominianus memoratur in epistula Aedinii luliani praefecti 
praetorio paulo ante a. 238 ad eum data t. in loco Thorigny repert. 
Berichte der Sdchsischen Gesellschaft , Phil.-Hist. Kl. 1852 p. 242. 
[Pro]c(urator) et vice praesidis agens (Galliae Lugdunensis) paulo 
ante a. 238 tit. 

— AFINIA GEMINA BAEBIANA vide Afinia in Addendis. 

6 [BAEBIYS ] , titulus eius acephalus VI 1361, ubi honores inverso 

ordine recensentur, qui ad quetn referendus sit docent nomina sororis, 
quae dedicavit. 

L. f., Xvir stlitibus iudicandis, quaestor urbanuSy tribunus plebis, 
praetor, proconsul sortitus provinciam Baeticam .... (plura deesse 
posswnt). — Frater [BJaebiae L. f. Fulviae Claudiae Paulinae Grattiae 
Maximillae. 

7 C. Baebius Atticus. Titulos gemellos ei lulii Camici posuit civitas 
Saevatum et Laiancorum V 1838 (1). 1839 (2), quorum t. 1 integer 
est, cum alterius frustula supersint. 

P. f., tribu Claudia; origine videtur luliensis ex trtbu et loco 
tituiarum. Primopilus legionis V Macedonicae, praefectus ciyitatium 
Moesiae et Treballiae, praefectus civitatium in Alpibus Maritumis, 
tribunus militum cohortis VIU praetoriae, primopilus iterum, pro- 
curator Ti. Claudi Caesaris Aug. Germanici in Norico. — Ilvir 
iure dicundo (lulii Camici) tit. 

8 L. BAEBIVS AVITVS, L. f., tribu Gal., praefectus fabrum, tribunus 
iegionis X Geminae, procurator imperatoris Caesaris Vespasiani 
Augusti provinciae Lusitaniae, adlectus inter praetorios VI 1359. 

9 L. Baebius Aurelius luncinus, vir egregius, L. f., tribu Galeria, 
procurator bibliothecarum ad sestertia LX, procurator ad annonam 
Ostis ad sestertia Ex, praefectus vehiculorum ad sestertia C, prae- 
fectus vehiculorum ad sestertia CG (cf Hirschfeld, Untersuchungen 
p. 101 adn. 1), procurator Aug. praefectus provinciae Sardiniae, pro- 
curator hereditatium ; Laurentium Lavinatium X 7580 t. Caralitanus 
semel non sine mendis descriptm. Ex posteris L, Baebii luncini n. 13 
videtur. 



i 



BALBINYS 226 BALBYS 

— ArriuB BalbinuB. 

— D. CAELIVS CALVINVS BALBINVS, 

— P. C0ELIV8 BALBINVS VIBVLLIVS PIVS. 

— D. CVTIVS BALBINVS M. CORNELIVS POTITVS L. ATTIVS IVNIANYS 
ROMVLVS. 

— L. SAENIVS [BALBINVS]. 

— L. VALERIVS POPLICOLA BALBINVS MAXIMVS. 

— M'. VIBIVS BALBINVS. 

34 BalbuSy gromaticus. In subscriptione Itbri coloniarum codex Arce- 
rianus exhibet: huic addendas mensuras limitum et terminorum eK 
libris AuguBti et Neronis Caesarum, sed et Balbi mensoris, qui 
temporibus Augusti omnium provinciarum et formas civitatium et 
mensuras compertas in commentariis contulit et legem agrariam per 
diversitates provinciarum distinxit ac declaravit Schriften der romi- 
schen Feldmesser I p. 239 (unde pendent Boethius falsus I p. 402^ 
Cassiodor. var. 3, 52) cf. ex libro Balbi I p. 225. 245. 249. Librum 
iUum, cuius excerpta hodie extanty multo posteriorem fuisse aetate 
Auffusti probant nomina imperatorum, qui ibi inveniuntur, qu^)rum 
ultimi sunt M. Aurelius et Commodus I p. 236, 9 ; fuisse autem partem 
operis, quodJBalbus (n. 35) adate Traiani confeceroit, additamentis quibus- 
dam posteriorum aucti coniecit Mommsen l. l. p. 176 sqq. 

35 Balbus (sic codex Arcerianus cf. Lachmann, Schriften der romiscJien 
Feldmesser II p. 133, Mommsen ibd. p. 146) Celso cuidam librum 
dedicavit, qui inscriptus est ^expositio et ratio omnium formarum' 
cuius fragmentum extat I p. 91-108, Cum Balbus ad scribendum 
accessisset, 4ntervenit clara sacratissimi imperatoris nostri expeditio' 
(Dacica prima Traiani ut videtur) Balbus prasf. p. 92; postquam 
maximus imperator victoria Daciam proxime reseravit^ statim ut e 
septentrionali plaga annua vice transire permisit, Balbus ad studia 
reversus librum confecit p. 93. Vnde munere quodam mUitari in 
expeditione Dacica fwnctus esse videtur. De libro cf. Mommsen l. l., 
Hultsch scriptores metrologici II p. 7 sqq. Falso Balbo tribuius est 
libellus de asse cf. Hultsch p. 14. 

— *Antoninu8 Balbus v. Antonius Balbas. 

— M. ANTONIVS BALBVS. 

— C. ARRVNTANVS BALBVS, 

— C. COCCEIVS BALBVS. 

— *C. COELIVS BALBVS. 

— Cornelius Balbus. 

— C. CORNELIVS BALBVS. 

— DOMITIVS BALBVS. 

— Q. FABIVS BALBVS. 

— Q. FL(AVIVS) BALBVS. 

— IVLIVS BALBVS. 



BALBVS 227 BALSAMIVS 

— Q. IVLIVS BALBVS. 

— IVNIVS BALBVS. 

— C. lunius Balbus. 

— D. LAELIVS BALBVS. 

— Q. Marius Balbus. 

— L. MINDIVS BALBVS. 

— NONIVS BALBVS. 

— M. NONIVS BALBVS. 

— L. NORBANVS BALBVS (FLACCVS?). 

— C. PACCIVS BALBVS. 

— Q. POMPEIVS BALBVS. 

— L. POPILLIVS BALBVS. 

— Tullius Balbus. 

— C. Valerius Flaccus Setinus Balbus. 

86 Ballista, praefectus (praetorio) imperatoris Valeriani, quo capto a 
Persis a. 261 (M. Fulvio) Macriano auctor fuit, ut imperium cum 
filiis sumeret vit Gallieni 1, trig, tyr. X8, Zonaras 12 y 24; praefectus 
Macriani trig. tyr. 12. Dum Macrianus cum (T. Fulvio lunio) Ma- 
criano filio maiore in Illyricum profectus a Qallieni ducibus vincitur, 
Ballista cum (T. Fulvio lunio) Quieito filio Macriani minore orientem 
fere totum in dicionem redegit; sed clade Macrianorum nuntiata cum 
plurimi a Quieti partibus deficerent, Odaenathus Quietum et Ballistam 
in urbe Hemesa inclusit interfecitque Zonaras L l. cf. Dio contin. 
Vp.225 ed. Bindorf. 

Eadem fere narrat Trebellius Pdlio vit, Gallieni 3, nisi quod 
Ballistam multos Hemesenos cum Quieto interfecisse scribit. Quo loco 
cum de BaUistae exitu tace(xt, postea trig. tyr. 14, 1 et ipse Quietum 
cum Ballista ab Odaenatho interfectos esse exponit. 8ed paulo post 
trig. tyr. 15, 4 et 18, 3 plurimos sive multos adserere Ballistam Quieto 
interfecto ipsum purpuram sumpsisse feliciter invenit. Quae merae 
nugae sunt auctoris nullo non usi mendacio ad numerum triginta 
quem sihi proposuerat tyrannorum explendum, Nummos qui ferebantur 
inscripti Serv. Anicius Ballista, iure ahiecit EcTchel VII p. 461. 

Idem videtur Callistus, dux Romanorum, qui Valeriano capto 
Persas vicit et reppulit Zonaras 12, 23 p. 141. 142 ed. Dindorf, Synr 
cellus p. 716 ex eodem auctore, 

37 Ballomarius, Marcomanorum rex sub a. 161 Petrus Patricius fragm. 6 
(e Cassio Dione) FHG. IV p. 186. 

38 P. BALSAMIVS SABINIANVS, clarissimus iuvenis(?), tribunus lati- 

clavius, filius Aurelii Sabiniani III 1985 corr. III S. 8571 t. Saloni- 

tanus. Traditur C. P. vel VC vel C ; C. P. retinuit Mommsen Ephem. 

ep. 4, 255, id quod in tribuno laticlavio ferri non potest; praetulerim 

ergo C. I. 

15* 



BANABASFYS 228 BARCHOCHEBAS 



39 BanadiispuB, lazygam rex a suis in yincula coniectus, quod ad impe- 
ratorem M. Aurelium legatos de pace miserat Dio 71, 16. 

— 8VLPICIV8 LVCRETIVS BARBA- 

40 BarbamSy rhetor graecuB aetate Augusd Seneca. suasor. 1, 13, cofdrav, 
2, 6, 13. 

— C. ATILIV8 BARBARVS. 

— M. (CEIONIVS) CIVICA BARBARVS. 

— Q. FABIVS BARBARVS VALERIVS MAGNVS IVLIANVS. 

— Q. Gabinius Barbarus. 

— L. [LICjlNIVS? B[ARBA]RVS? 

— P. Rubrius Barbarus. 

— T. STATILIVS BARBARVS. 

— (L.? VALERIVS) MESSALLA BARBATVS. 

— M. VALERIVS MESSALLA BARBATVS APPIANVS. 

— GNAEA SEIA HERENNIA SALLVSTIA BARBIA ORBIANA AVGVSTA. 

41 Barbillus, astrologus, in cuius gratiam Vespasianus Ephesiis certamen 
celebrare permisit Dio 66, 9. In titulis Ephesinis Bapi^iXXr^a memorcmtur 
CIG 2870. 3208. 3675 sive BaXptUr,a ibd. 2870 b Add., Ancient Greek 
inscriptions in the British Museton III n. DCXV; in t. Neapolitano 
BaXptXXeia Jv 'E^^aq) CIG 5804 = IGI 747, in t. Atticis BappaXeta 
(BappoXeta n. 127), iv 'K^foip CIA III 127. 129. — Potest idem esse 
Balbillus n. 31. 

42 [B]ARBIVS [FV]LVIVS AEMILIANVS, [pr]aetor, [aedi]lis plebis, [q(uaestor) 
pr. p]r. provinc V 864 t. Aquileiensis mutilus. 

43 Barbius Proculus, tesserarius speculatorum anno 69 Tac. h. 1, 25, 
Plutarch. Galba 24. 

44 BARBVLA Marcum quendam proscriptum a triumviris servavit et ei 
veniam a C. Caesare impetravit ; post pugnam Actiacam, ubi Marcus 
Caesaris, Barbula Antonii dux fuerat, ille Barbulam captum servavit, 
TOtcSe [xiv o3v 7) auvToxta Toiv &fior(ov xal i^ Ti ETzeixa Traplfietvev • fjpcav 
^dtp Ti)v iTTc&vofjLov ipxV iv aaTsi o[ 56o 6fio(> Appian. bell. civ. 4, 49. 
Ambo igitur consules (suffecti) sub Augusto fuerunt. Nec tamen ad- 
huc id consulum par aliunde innotuit. 

45 Barchochebas (Bap^coxepac id est filius astri Eusebius hist. eccl. 4, 6; 
4, 8 =■■= lustin. Martyr. apol. 1, 31, Hieronym. adv. Rufin. 3, 31; vel 
Xoxepa? sive Chochebas Eusebius chron. Armen. ad a. Abr. 2149 = 
Hieronym. 2149, id. vir. ill. 21, Oros. 7, 13, Syncell. p. 660, 18, apud 
scriptores talmudicos Barkosiba vel Benkosiba), dux ludaeorum sub 
Hadriano rebellantium ; idem, qui in nummis bNiTC'» »'•03 y^yyy^ = 
Simon princeps luda^orum dicitur Madden, Coins of the Jetvs p, 239. 
244, a plerisque receniiorum habitus est cf. Schttrer, Geschichte des 
jiidischen Volkes I p. 571. 643 sqq. ; prorsus aliam viam in iis nummis 
similibusque eaplicandis ingressus Hamburger (Berliner) Zeitschrift fur 
NumismatiJc XVIII (1892) p. 308 sqq. demonstrare studuit intellegendum 






BAREA 229 BA8ILIDES 



esse non Barchochebam, sed Simonem filium GamalieU patrem Jehudae. 
Cuius argumenta examinare ut non meum neque huius lod est, ita 
monendum videtur perperam omnino illum p. 290 sqq. tempus seditionis 
Barchochehae circa a. 119-120 statuisse, qua^ re vera fuit c. a. 132 — 
135; ludaeorum enim traditio, quam iUe sequitur, praeter multa cdia 
plane futilis efficitur vel iis quae de cursu honorum Sex, lulii Severi 
(cf. infra I 374) certissimis testimoniis constant. 

46 BAREA SORANVSy consul designatus a. 52 in senatu sententiam dixit 
Tac. a. 12, 53; consul ergo suffectus a. 52. Proconsul Asiae anno pro- 
consulari 61162 ut mdetur. Anno 66 ab Ostorio Sabino accusatus; 
crimini dabatur amicitia Rubellii Plauti (a. 62 in Asia interfecti 
Tac, a. 14, 57-59) et ambitio conciliandae proyinciae ad spes novas; 
vetera haec, sed recens crimen obiectum est, quod Servilia filia 
pecuniam magis dilargita esset; cum P. Egnatius Ceier falsum testi- 
monium in eum edixisset, damnatus est cum filia mortis arbitrio dato 
Tac. a. 16, 21. 23. 30-33; h. 4, 10. 70, brevius et minus accurate 
Dio 62, 26; 'Stoicua occidit Baream, delator amicum, discipulumque 
senex' luvenal. sat. 3, 116-117 cum schol. cf. sat. 7, 91 et schol. ad 
sat. 1, 33; 6, 552. — Amicus Vespasiani Tctc. h. 4, 7. 

— (G. Licinius) Barea. 

— Q. MARCIV8 BAREA. 

— Q. MARCIVS BAREA SVRA. 

47 Bargioras Dio 66, 7 = Simon Giorae filius v. Simon. 

48 Barrus ut homo maledicus nominatur Horat. sat. 1, 7, 8 cum schol. 
Idem videtur Baros (sic traditur) scurra, qui Gargonio rem venustissi- 
mam dixit Seneca controv. 1, 7, 18. — Diversus est Barrus Horat. sat. 
1, 6, 30 cf. adnotationem Kiesslingii ad h. l. 

49 Barsemias, Hatrenorum rex Pescennio Nigro a. 193 auxilia misit 
Herodian. 3, 1, 3; Severus a. 194 bellum adversus orientis gentes 
paravit irp6<paaiv iuoio6fi8voc tyjv BapOYj^foo irpic Nfjfpov ^iXfav id. 3, 9, 1. 
De expeditione Severi cf. Dio 75, 1-3. 

— T. HELVIVS BASILA. 

— M. Aurelius Basileus. 

50 Basilianus, praefectus Aegypti a. 218, a Macrino praefectus praetorio 
in locum (Vlpii) luliani creatus ; cum post cladem Macrini ex Aegypto 
in Italiam proiugisset, apud Brundisium deprehensus et Nicomediam 
missus iugulatus est Dio 78, 35. 

51 Basilides e primoribus Aegyptiorum, quem Vespasianus a. 70 in 
templo Serapidis respicere sibi visus est Tac. h. 4, 82; Basilides 
libertus Sueton, Vespasian. 7, ubi eadem res enarratur. — Basilides 
quidam Kafaapoc dT:tke6bepo<:procurator ut videtur memoratur in decreto 
Cn. Vergilii Capitonis praefecti Aegypti a. 49 CIG 4956. 

52 Basilides, sacerdos Carmeli Vespasiano a. 69 imperium praedixit 
Tac. h. 2, 78 cf. Sueton. Vespasian. 5. 



BA8ILIDES 230 BASSAEYS 

53 BasilidcBy Scythopolitanus, philosophus, praeceptor Marci Caesaris 
Eusehius armen. ad a. Ahr, 2164 = Hieronymus ad a. Abr. 2165 
= SynceUus p. 663, 3; Sext. Emp. adv. dogm. 2, 258. 

— Gallonius Basilius. 

54 Basilus, adyocatus luvenal. sai. 7, 145-147; 10, 222; advocatus illo 
terapore praeyaricator schol, ad 10, 222. 

55 BASSA, Q. Vitellii uxor, Q. Vitellii mater VI 359. 

— GEMINIA BASSA. 

— ROSCIA BASSA. 

— RVBELUA BASSA. 

— Vmbricia Bassa. 

56 M. Bassaeus Axius, M. f., tribu Pal., procurator Aug. yiae Ostiensis 
et Campanae, tribunus militum legionis XIII Geminae, procurator 
regionis Calabricae (ordo munerum confusus videtur), Patronus coloniae 
(Puteolanonm), curator rei publicae, Ilvir ; omnibus honoribus Capuae 
functus; patronus coloniae Lupiensium; patronus municipi Hudren- 
tinorum X 1795 t, Neapolitanus, origine ut videtur Puteolanus. 

57 M. Bassaeus Rufus. Tituli: urbanus ei iussu M. Aurelii Afdonini 
et Commodi Augustomm positus VI 1599 (1) ; ipse posuit procurator 
Norici t. Norictm III 5171 (2); epistula eius et Macrinii Vindicis pr. 
pr. ad Saepinates IX 2438 (3). 

M. Bassaeus Rufus t, 1, [M. BJassaeus Rufus t. 2, Bassaeus Rufus 
t, 3; Bassaeus Rufus Dio, Bassaeus Philostratus. — M. f., tribu St[el.] 
1. 1, humili loco natus I}io 71, 5. Primus pilus bis, tribunus cohortis V 
yigulum , tribunus cohortis X urbanae, tribunus [cohortis] . . prae- 
toriae, procurator Asturiae et Calleciae 1. 1 ; procurator regni [Norijci 
t, 1 cf. t. 2; procurator Belg[icae et du]arum Germaniarum, pro- 
curator a rationibus , praefectus • • • . (ann. aut vig. supplendum est), 
praefectus Aegypti, praefectus praetorio [im]peratorum M. Aureli 
Antonini et [L.] Aureli Veri et L. Aureli Commodi L 1, coUega 
Macrinio Vindice t. 3, eminentissimus yir t. 3; praefectus praetorio 
bello Marcomanico Dio 71, 5, Philostratm vit. sophist. 2, 1, 28, 
Quo anno a divis fratrihus praetorianis praepositus sit, non traditur; 
certe usque ad a, 177 praefectum mansisse inde sequitur, quod in 1. 1 
Commodus dicitur Augustus. Ob yictoriam Germanicam et Sarmati- 
cam [A]ntonini et Commodi Augustorum corona [m]urali yallari 
aurea hastis puris IIII [to]tidemque yexillis obsidionalibus ab [iis- 
dem] donatus; [c]onsuIaribus ornamentis honoratus t. 1. [Huic 
8en]atus auctoribus imperatoribus Antonino et [Comm]odo Augustis 
statuam auratam in foro [diyi Traia]ni et aliam ciyili amictu in templo 
[diyi Pii], tertiam loricatam in tem[plo Martis Vltoris? po]nendas 
[censuit] t. 1. 

Litterarum expers Dio l. l, cf fragmcnta Vaticana V p. 206 ed. 
Dindorf. Cum a Dione dicatur tA nptbxd ^s '^oS pioo 4v TrevtGfi xpa^etc, ad 



BASSIANA 281 BASSYS 

hunc aHudere videtur auctor epistulae Avidii Cassii: 'audisti praefectum 
praetorii noBtri philosophi (= M. Awrelii) ante triduum quam fieret 
mendicum et pauperem, sed subito divitem factum' mt Avidii 13, 8, 

— lALLIA BASSIANA. 

— IVLIA SOAEMIAS BASSIANA AVGVSTA. 

— AELIVS BASSIANVS. 

— T. ARRIVS BASSIANVS. 

— (lulius) Bassianus. 

— M. IVLIVS GESSIVS BASSIANVS. 

— Q. POMPEpVS] BASSUNVS. 

— (SEPTIMIVS) BASSIANVS. 

— VALERIVS BASSIANVS. 

— Pomponia Bassila. 

58 P. Bassilius Grescens, P. f., tribunus cohortis I Gtermanorum, pro- 
curator ludi matutini , procurator annonae Augusti Ostis XIV 160 
t. Ostiensis. 

— GAV[IA?] ... BASSILLA. 

— [P]OBLICIA BASSILLA TORQVATA. 

59 VS BASSIL[LVS], [loco] M. Popili Pedo[nis] salius Palatinus 

cooptatus anno incerto VI 197? in fragmento fastorum SaUorum. 

60 Bassinus, filius Terentiani grammatici, qui ei et Novato genero 
librum de metris dedicavit Terentian. v. 283 sqq. Grammat. Lat. VI 
p. 334 (inde Priscianus ibd. II p. 305, 15). 

— Cocceia Bassula Numisia Procula. 

— M. Pomponius Bassulus. 

— M. Pomp(oniu8) Bassulus Longinianus. 

61 BASSVS. Severus a. 193 Roma in orientem profectus Domitium 
Dextrum in locum Bassi praefectum urbi reliquit vit. Severi 8, 7. 
Potest idem esse atque n. 70. 

62 BASSVS, consul a. 259 cum Aemiliano fasti. 

63 BASSVS , [praef. aerari] milita[ris] .... [pro]cos, Lyci[ae] 

teriorem .... inat. qu[aestor] .... [pro]cos. Po[nti ?]...<. ur- 

banus mutilus Bullettino comunale 1884 p. 10 n. 713. Cogitari potest 
de C. Pomponio Basso Terentiano proconsule Lyciae cf. P 531. 

64 Bassus, amicus quidam Horatii et Pomponii Numidae Horat. carm. 
1, 36, 14. 

65 Bassus, poeta et amicus Ovidii, clarus iambis Ovid. trist. 4, 10, 47; 
idem fortasse Bassus poeta, ad quem scripsit Propertius 1, 4. — Num 
idem sit lulius Bassus rhetor, plane incertum est. 

66 Bassus, minister quidam Avillii Flacci in Aegypto Philo adversus 
Fhiccum II ed. Mangey p. 530. 

67 Bassus, centurio, qui iussu imperatoris C. Caesaris Avillium Flaccum 
Alexandriae comprehendit Philo adversus Flaccum II ed. Mangey 
p. 530. 533^^. 



BASSYS 232 BASSYS 



68 Bassus, amicus Martialis, ad quem scripsit epigr, 3, 56; in Vrbicum 
(fUium vel potius delicias eius) amissum 7, 96, de suburbano Bassi 3, 47. 

69 Bassus, sophista Luciani ut videtur aequalis Lucian, adversus tn- 
doctos 23. 

70 Bassus, Septimii Severi amicus, ab eo ditatus (Vi^t.) EpiUme 20, L 
Cf. n. 61. 

71 Bassus in t Epidaurico CIG 1167 versibus concepto dicitur ftswv 
PooXatoc dvaxmv; consiliarius quidam Augustorum significari videtur. 

— D. ABVRIVS BASSVS. 

— AELIVS BASSVS. 

— L. ANNIVS BASSVS. 

— ASINIVS BASSVS. 

— AVDIVS BASSVS. 

— Au£dius Bassus. 

— Aurelius Bassus. 

— BETILIENVS BASSVS. 

— P. BETILIENVS BASSVS. 

— Caecilius Bassus. 

— Caesellius Bassus. 

— Caesius Bassus. 

— L. CAESONIVS QVINTVS RVFINVS MANLIVS BASSVS. 

— Calpurnius Bassus.. 

— Cessonius Bassus. 

— [CLAjVDIVS BASSVS [CAPl]TOLINVS. 

— L. DIGITIVS BASSVS. 

— T. FLAVIVS BASSVS. 

— L. FLAVIVS SILVA NONIVS BASSVS. 

— Gavius Bassus. 

— Gellius Bassus. 

— M. lALLIVS BASSVS FABIVS VALERIANVS. 

— IVL(IVS) BASSVS. 

— lulius Bassus. 

— C. IVLIVS BASSVS. 

— C. lulius Bassus. 

— L. lul(ius) Brocchus Valer(ius) Bassus. 

— lunius Bassus. 

— C. LAECANrVS BASSVS. 

— C. LAECANIVS BASSVS CAECINA FLACCVS. 

— C. L[a]ecanius Bassus Paccius Paelignus. 

— Laelius Bassus. 

— Lollius Bassus. 

— Sex. Lucilius Bassus. 

— P. MANILIVS VOPISCVS VICINILLIANVS L. ELVFRIVS SEVERVS 
IVL[IVS] QVADRATVS BASSVS. 



BASSVS 233 BATTVS 

— Cn. Munatius Aurelius Bassus. 

— [NO]NIVS BASSVS. 

— POMPONIVS BASSVS. 

— Pomponius Bassus. 

— L. [PO]MPONIVS BASSVS. 

— T. POMPONIVS BASSVS. 

— C. POMPONIVS BASSVS TERENTIANVS. 

— L. PONTIVS BASSVS. 

— Saleius Bassus. 

— C. SALVIVS LIBERALIS NONIVS BASSVS. 

— SepuUius Bassus. 

— M. Sulpicius Bassus. 

— Q. Vettidius Bassus. 

72 BathylluSy pantomimus celeberrimus aetate Augusti, libertus (schol, 
Persii) et deliciae Maecenatis Tac. a. 1, 54, Dio 54, 17, Seneca con- 
trov. 3 praef. 16] 10 praef. 8, Fhaedms 5, 7, 5, Persitis 5, 123 cum 
schol,; compositus oum Pylade Seneca conirov. 3 praef 10, Zosimus 
1, 6, Plutarch. qua^st. comnv. 7, 8 c. 3, 3, Athenaeus 1 p. 20. 'Quanta 
cura laboratur, ne cuius pantomimi nomen intercidat: stat per suc- 
cessores Pyladis et Bathylli domus' Seneca quaest. natu/r. 7, 32, 3, 
cf. Friedldnder, DarsieTlungen II^ p. 622 sqq. 

73 Bathyllus, pantomimus aetate luvenalis luvenal. 6, 63 cum schol. 

74 Bato, e gente Daesitiatium, dux Dalmatarum a. 6 p. C. contra Romanos 
rebellantium Dio 55, 29 ; in bello Pannonico maxima Batoni ac Pineti 
ducibus auctoritas erat Velleius 2, 110, 4; res ab eo contra Romanos 
gestae Dio 55, 29. 30. 32. 34; 56, 12; a. 9 a Tiberio obsessns se 
dedidit Dio 56, 13, Velleius 2, 114; in triumpho ductus veniam vitam- 
que impetravit Ovid. ex Ponto 2, 1, 45 sqq. Tiberius eum ingentibus 
donatum praemiis Ravennam transtulit Sueton. Tiher. ^. — [Bellum] 
Batonianum memoraiur in iitulo Veronensi V 3346; Bato Pannoniorum 
rex falso Bufius Festus 7, qui error fortasse inde ortus est, quod et 
Suetonius l. l. hunc Batonem Pannonium ducem dixit. 

75 Bato, Breucus, dux Pannoniorum a. 6 p. C. contra Romanos rebel- 
lantium Dio 55, 29; cum Batone duce Dalmatarum societatem belli 
iniit, res ab iis contra Romanos gestae id. 55, 30, 32; cum Romanis 
Pinnetem tradidisset, a Batone altero a. 8 p. C. captus et inter- 
fectus est id. 55, 34. 

76 Bato, gladiator aetate Caracalli Dio 77, 6. 

Tl Battarius, puer barbarus ad Marcum imperatorem bello Marcomanico 
legatus missus Dio 71, 11. 

78 Battus, sannio apud Caesarem nescio quem Plutarch. quaest conviv. 

8, 6, ly 3, 



BL[a]E8IVS 288 B0LANV8 

111 BI[a]e8ius Taurinus, miles cohortis VI praetoriae sub Antonino Pio 
Scriptores Gromatici I p. 251, 

112 Blaesus, iure consuUus aetatis Augttsti, 'Blaesus ait Trebatium 
(Testam) respondisse^ Laheo Digest. 33, 2, 31. 

113 Blaesus, amicus Atedii Melioris Staiius stlv. 2, 1, 191 sqq.; 2, 3, 77; 
in honorem mortui Melior ^ad natalicium diem colendum scribarum 
memori piaeque turbae^ caput Blaesianum donaverat, cuius usuris 
scribae quotannis fruerentur Martial. 8, 38. — De Velleio Blaeso 
cogitavit Friedlcinder ad l. l. Martidlis. 

— IVNIVS BLAESVS. 

— Q. IVNIVS BLAE8VS. 

— C. Passennus PauUus Propertius Blaesus. 

— PEDIVS BLAESVS. 

— P. SALLVSTIV8 BLAESVS. 

— VELLEIVS BLAESVS. 

— Maevius Blandus. 

— RVBELLIVS BLANDVS. 

— (Rubellius) Blandus. 

— C. RVBELLIVS BLANDVS. 

114 P. Blessius (sic libri duo qptimi, Blessus alii) seu Sarmentus Quin- 
tilian. institution. 6, 3, 58, ubi scriptura tradita num sana sit, iure 
dubitatur; ceterum vide infra sub Sarmento. 

114a Blitius Catulinus, occasione coniurationis Pisonianae detectae in 
exilium pulsus a. 65 Tac. a. 15, 71. 

115 BO , unus ex pueris senatorum filiis, qui Arvalibus ministra- 

verunt anno 241 acta Arval. VI 2114. 

— Cornelius Bocchus. 

— L. Comelius Bocchus. 

— FLAVIVS BOETHVS. 

— M. VLPIVS BOETHVS. 

116 Boiocalus, dux Ampsivariorum ; vinctus rebellione Cherusca iussu 
Arminii, mox Tiberio, Qermanico ducibus stipendia meruit et quin- 
quaginta annorum obsequio id quoque adiunxit, ut gentem suam 
dicioni romanae subiceret; cum a. 58 cum gente sedibus pulsa agros, 
qui fuerant Tubantum et Vsiporum, occupasset a Duvio Avito re- 
pulsus est 2W. a. 13, 55-56. 

— T. AVRELIVS FVLVVS BOIONIVS ARRIVS ANT0NINV8 = IMP. CAE- 
SAR T. AELIVS HADRIANV8 AVG. PIVS. 

117 BOIONIA PROCILLA (Boiunia traditur), uxor Arrii Antonini, mater 
Arriae Fadillae, avia matema imperatoris Antonini Pii vit. Pii 1; 
dispensator Boioniae Procillae et Aurelii Fulvi (generi) memoratur 
VI 9355. 

— Fulvius Boius. 

— *L. MINDIVS BOLANVS. 



BOLANVS 289 BRADVA 



— M. VETTIVS BOLANVS. 

118 Bonitus, stipator Gallieni vit. irig. tyr. 10, 11 in epishda. 

119 Bononius Maximus, cui divi Severus et Antoninus generaliter 
rescripserunt de pecunia relicta ad alimenta puerorum Marctanus 
Digest. 35, 2, 89. Fortasse praeses aliquis provinciae vel magistraius. 

120 Bonosus apud Coloniam Agrippinam contra Probum imperatorem 
rebellavit et ab eo oppressus est vit. Proii 18. 24, Eutrop. 9, 17 
(inde Orosius 7, 24)^ Victor Caes. 37, Epitome 37. — Domo Hispa- 
niensi, origine Britannus, Galla tamen matre, rhetoris vel paedagogi 
litterarii filius ; militavit primum inter ordinarios, deinde inter equites, 
duxit ordineSy tribunatus egit, dux limitis Raetici fuit; cum quodam 
tempore in Rheno romanas lusorias Germani incendissent, timore ne 
poenas daret, sumpsit imperium; uxor Hunila gentis Goticae ei ab 
Aureliano data, cui Probus aeque ac filiis duobus, quos reliquit, 
pepercit vit. Bonosi 14-15. Quae omnia mixta praeterea meris nugis, 
quas praeterii, plm quam sttspecta sunt. 

— RVPILIV8 BONVS. 

121 Boter, libertus, ex quo Plautiam Vrgulanillam uxorem Claudiam 
filiam concepisse Claudius (qui postea imperavit) sibi persuasit Sueton. 
Claud. 27. 

122 Boudicca (sic recte codex Mediceus Tac, a. 14, 37, Boodicia ibd, 14, 31; 
Booducca 14, 35; Voadicca vel Voaduca libri Vaticani Agricol. 16; 
BouvSoofxa traditnr apud XiphiUnum), uxor Prasutagi regis Icenorum 
Tac. a. 14, 31; post mortem mariti a Romanis graviter afflicta a. 61 
Britannos ad rebellionem contra Romanos filias violatas curru prae 
se vehens accendit ibd. 14, 34, Agricol. 16; Britannis victis vitam 
veneno finivit ibd. 14, 37. Eadem fere pluribus verbis minus accurate 
Dio (Xiphil.) 62, 2-7; morbo extincta dicitur ibd. 62, 12, fdlso ut 
videtur. 

123 L. Bovius Celer, L. f. L. n., tribu Fal., praefectus fabrum, tribunus 
militum legionis HI Cyrenaicae, procurator ludi familiae gladiatoriae 
Caesaris Alexandreae ad Aegyptum, adlectus inter selectos (iudices) 
ab imp. Caes. Augusto; Ilvir, quaestor, augur (PuteoUs) X 1685 
t. Puteolanus. Sextia Nerula uxor ibd. 

124 BRADVA MAVRICVS, proconsul Africae, rescriptum Severi et Antonini 
ad eum Macer Digest. 1, 21, 4 ; Vlpianus 26, 10, 1, 4. Videtur idem 
esse atque M. Valerius Bradua Mauricus cos. a. 191. 

— APPIVS ANNIVS ATILIVS BRADVA. 

— M. APPrVS (ATILIVS?) BRADVA. 

— Aquilius Bradua. 

— M. ATILIVS BRADVA. 

— M. ATKilVS METILIVS BRADVA. 

— M. VALERIVS BRADVA MAVRICVS. 



i 



BRADVANVS 240 BRVTTIVS 



— P. VIGELLIVS RAIVS PLARIVS SATVRNINVS ATILIVS BRADVANVS 
CAVCIDIVS TERTVLLVS. 

125 BRASIDAS, Lacedaemonius, vir praetorius, aetate divi Marci Vlpianus 
Digest. 36, 1, 23 (22). 

— lulius Briganticus. 

126 Brinno, claritate natalium insignis, dux Canninefatium a. 69 Tac. h. 
4, 15, 16. 

— TI. CLAVDIVS CAESAR BRITANNICVS. 

127 Broccus quidam non malus rhetor Seneca contrav. 3, 1, 23. 

— ARMENIVS BROCCHVS. 

— L. Iul(iu8) Brocchus Valer(iu8) Bassus. 

— T. IVLIVS MAXIMVS MA BROCCHVS SERVILLA.NVS A. QVADRO- 

N[IVS] L. SERVILIVS VATIA CASSIVS CAM 

— lunius Brocchus. 

— Milo Brocchus. 

— CN. SERTORIVS BROCCHVS AQVILIVS AGRICOLA PEDANIVS SALI- 
NATOR IVLIVS SERVLA.NVS. 

— Maecius Brundisinns. 

128 Brutianus, poeta aetate Martialis, epigrammata graeca scripsit 
Martial. 4, 23. 

129 Bruttedius Brutus, rhetor aetate Augusti Seneca controv. 7, 5, 9; 
9, Ir 11. 

130 BRVTTEDIVS NIGER (Bruttedius lihri Senecae et Taciti, Bruttidius 
luvenalis cf. de formis diversis, quarum iUa antiquior, haec recentior est 
Biicheler Rheinisches Museum XI (1857) p. 296, Friedldnder ad luvenal. 
sat. 5, 11S\ discipulus ApoUodori Pergameni rhetoris Seneca controv. 
2, ly 36 ; anno 22 aedilis cum Mamerco Scauro et lunio Othone C. Sila- 
num accusavit Tac. a. 3, 66; Bruttedium artibus honestis copiosum 
et, si rectum iter pergeret, ad clarissima quaeque iturum festinatio 
extimulabat, dum aequales, dein superiores, postremo suasmet ipse 
spes anteire parat, quod multos etiam bonos pessum dedit ibd. 
Pessumdutus scilicet amicitia et interitu Seiani cf, luvenal. sat. 10, 81: 
'perituros audio multos* : nil dubium, magna est fornacula ^pallidulus 
mi Bruttidius meus ad Martis fuit obvius arma^, uhi poeta statum 
reruni puhli^arum post necem Seiani descrihit. 

Specimen eloquentiae scholasticae eius Seneca controv. 2, 1, 35. 36. 
Seneca uhi *a declamatoribus ad historicos transiens' (§ 16) horum 
enarrationes mortis Giceronis affertj et Nigri verha laudat suasor. 
6, 20. 21. Vnde eum qpus aliquod historicum composuisse apparet. 

— LVSTRICIVS BRVTTLA.NVS. 

131 Bruttius, rerum scriptor citatur de persecutione Christianorum a 
Domitiano instituta ah Eusehio armen. p. 160 extr. ed. Schdne (uhi 
Brettius), inde pendent Hieronymus chron. ad a. Ahr. 2112 (Bruttius), 
Syncellus p. 650, 16 (Bpitnoc), Malalas p. 260, 21 (BoiTno? editur). 



BRVTTIVS 241 BRVTTIVS 



Chronicon Paschale p. 468, 7 (Bpo6Tnoc) ; cam (dienufn fuisse a fide 
Christiana apparet ex Euseb. hist, eccles. 3, 18, ubi nomine omisso 
intellegendus est. — Ideni videtur BpouTxio? 6 tcfToptxic xal xpovoYpacpoc 
qui de Danae et love citatur Chron. Pasch. p. 69, 14 = Malalas 
p. 34f 22 (BouTTioc), et B^ttio? qui de imperio Alexandri Magni 
Malal. p. 193, 17. 

132 C. BRVTTIVS CRISPINVS, vir clarisaimus, patronus coloniae Canusii 
IX 338 album Camusinum a. 223. 

133 L. BRVTTIVS CRISPINVS, consul a. 224 cum Appio Claudio luliano 11. 
In consulatu: L. Bruttius Crispinus XI 2702, Bruttius Crispinus 
XIV 125, IGI2090 = CIG 6707, (Bruttio Crispi sic) VI 3070; ceterum 
Crispinus fasti. 

134 L. BRVTTIVS CRISPINVS, vir clarissimus in t. servi X 238 t. Gru- 
mentinus lectionis dubiae. 

135 BRVTTIVS *LATERANVS, in t. Amorgino edito Bulletin de cor- 
respondance HelUnique 1891 p. 573 scriptum est irpi 8exaS6o xaXavSwv 
AsxsjiPptcov [BpjooTT&p A[a]Teptav(p xal 'loovicp *Poo(pefv(j> uTcaToic Recte 
adnotavit HomoUe p. 575 l. l. significari videri consules a. 153, qui 
fuerunt C. Bruttius Praesens et A. lunius Rufinus, et errore Bruttio 
cognomen consulis ordinarii a. 154, T. Sextii Laterani, inditum esse. 

— P. AELIVS BRVTT[IVS] LVCIANVS. 

136 BRVTTIVS PRAESENS nescio quis memoratur in titulis Venusinis ab 
eodem servo pro salute eius dedicatis IGI688 = CIG 5875 a 2 Addit. 
p. 1261 (Bpi[TT]too npafasvTo?) et CIL IX 425 (Praesentis). 

137 C. BRVTTIVS PRAESENS, consul I suffectus a. incerto, consul II 
a. 140 cum imperatore Caes. T. Aelio Antonino Pio II. In consulatu: 
C. Bruttius Praesens CIG 3175 = III 401, VI 401 (Brittius), VI 833, 
IX 2828 et nominibus abbreviatis compluriens in tegulis; Bruttius 
Crispinus Illtabula cerata 6, Censorinus de die nat. 6; ceterum plerum- 
que Praesens fasti. 

138 C. BRVTTIVS PRAESENS, consul (suffecius anno incerto saeculi II 
exmntis vel III ineuntis), C. Brutti Praesentis II cos. (a. 180) t. posuit 
iussu matris (cuius nomen periit) heres in agro Amitemino IX 4512. 
Fortasse eiusdem C. Brut[ti] [Prae]sentis memoria extat in fragmento 
t. Amitemini IX 4232. 

139 C. BRVTTIVS PRAESENS, consul a 217 cum T. Messio Extricato II. 
In consulatu: C. Bruttius Praesens VI 1989, ceterum Praesens fasti' 
Idem v^idetur [C. Bruttius Pr]aesens salius Palatinus factus a. 199 
VI 1982. 1983. 

140 C. BRVTTIVS PRAESENS, consul a. 246 cum C. Al Albino 

dipl. mil. III S. LXXXIX, ccierum Praesens fasti. 

141 C. BRVTTIVS PRAESENS, proconsul (Africae) [Val]eriae Mar[ciae] 
Hostiliae Crispinae Moeciae Comeliae maritus VIII 110 t. Capsensis. 
Fortasse parentes Bruttia^ Crispinae. 

Prosopographia Imp. Rom. I. 16 




BRYTnVS 242 BRYONIANVS 



142 C. BRVTTIVS PRAESENS nescio quis in fistulis pJumbeis IX 4906 
cf. Additam. p. 686 et in ieguJis IX p. 686, XV 331 repertis in agro 
Trebulae Mutuescae. Vel ad eundem rel ad hominem cognominem 
eiusdem stirpis pertinere videntur U Trebulani servorum libertorumre 
Brutti Praesentis IX 4920, C. Bru . . . 4915, [Br]utti 4943. 

143 L. BRVTTIVS PRAESENS, clarissimus vir, patronus coloniae Canusii 
IX 338 album Canusinum a. 223. 

141 L. BRVTTIVS QVINTIVS CRISPINVS, consul tf. 187 cum L. Roscio 
Aeliano. Memoratur in titulo liberti patris VI 7582, ubi plena nomina 
extant. In consulatu: L. Bruttius Crispinus X 1784, ceterum Crispinus 
fasti, nisi quod fortasse ad hunc spectat teguJa inscripta ex. fig. Caspi 
Rufini Brittio cos. XIV 4091, 35. — Filius C. Bruttii Praesentis 
consulis II a. 180 cf. infra F 355. 

— L. FVLVIVS C. BRVTTIVS PRAESENS MIN . . . VALERIVS 

MAXIMVS POMPEIVS L VALENS CORNELIVS PROCVLVS 

AQVILIVS VEIENTO. 

146 (BRVTTIA) CRISPINA = CRISPINA AVGVSTA. Filia C. Bruttii Praesentis 
cos. n a. 180 vit. Marci 27, 8 cf. tit. patris X 408 et supra n. 141. Cum 
bellum Marcomanicum denuo exarsisset, Marcus profecturus eam Com- 
modo filio celerius quam voluerat in matrimonium coUocavit Dio 71, 33, 
vit. Marci h J. anno igitur 178, non 177 ut vduit EcJchel VII p. 107 ; 
neque illi anno adversantur nummi Crispinae et Commodi Cohen III^ 
p. 388 sq., ubi Commodus dicitur Imp. Commodus Aug. Germ. Sarm., 
et adstipulantur nummi Alexandrini Crispinae (v. infra) qui incipiunt 
ab a. nono decimo Marci id est a. 178 179. Inde Crispina Augiista 
VIII 2366, VIII S. 16530, passim in nummis Cohen p. 382 sqq. 
Adulterii insimulata in Capreas insulam relegata, deinde interfecta 
est Dio 72, 4. — Memoratur Herodian. 1, 8, 4. 

Helegatam esse eam eodem fere tempore, quo coniuratio LuciUae et 
Vmmidii Quadrati patefacta est, ex Dione apparet, Accuratius nummi 
Alexandrini Crispinae tempus definiunt annos inscriptos habentes Marci 
nonum decimum usque ad vicesimum secundum (= 181' 182); nam quod 
de hoc ultimo dubitaverat von SaTlet, Daten der Alexandrinischen 
Kaisermumen p. 42, certum exe^nplum ex museo Britannico innotuit, 
Catalog. Alexandria p. 180 n. 1417. Itaque Crispina a. 182 aula ex- 
puisa est. 

146 Brutus, amicus Ovidii, ad quem scripsit ex Ponto 1, 1; 3, 9; 4, 6; 
Brutum in causis agendis versatum esse apparet ex 4, 6. 29 sqq. — 
AbsuVde quidam hunc Brutum eundem esse statuerunt aique M. lunium 
Silanum cos. a. 15 p. C. ; cogitari potest de Bruttedio Bruto. 

— Bruttedius Brutus. 

147 Biyonianus LoUianus publice honoratus t. Sidae in Pamphylia reperto 
Lanckororiski, Stddte Pamphyliens und Pisidiens I p. 185 n. 107 (1), 
uhi traditur Bpia>vtaviv AoXXiaviv T[iv xpanaTOv] 8ouxi]vdpiov Ttpeiju- 



BVLLA 243 BVRDO 

iueiXa[piov] EniTPOnQN (sic) cfoYT^vxj uiraxi .... xTiaxrjV xal (pd6i:aTpiv 5 
metnoratur m titulo uxorts Sidae reperto CIG 4346 cf. Add, p. 1163 
= Lebas-Waddington 1385 Kopetvtav IlaTpav ttjv xpaTtaTrjV Yovalxa 
Bpi>a>viavo5 AoXXtavoO to5 xpaT(tcfToo) Sot>xY]vap(ot> diri 4iriTp67ca>v 7rpi[jLi- 
KiXaptoo xTtcfToo xal ^iXoirotTptooc — — . 

Bryoniaaus Lollianus t. 2, Brionianus LoUianus t ly iUud prae- 
ferendum videtur. — Origine Sidensis, propinquus consularium, primi- 
pilaris, ducenarius (procurator) t, 1. 2; Quirinia Patra uxor t. 2. 

Qui t. 1 edidit, Jegit iTrtTpiircov ai>YYevT^, 67caTi[x6v]. At primipilaris 
dncenarius consularis nullo modo ferri potest; immo aut EIIITPOIIQN 
m lapide errore lapicidae positum est pro EIIITPOUON aut supplendum 
est irpeifii7:eiXa[p. dizh] l7riTp67ro)V, csu^c^Bvf^ 67raTt[xa)v] xtX. 

148 Bulla cognoraento Felix, latro celeberrimus imperante Septimio 
Severo Dio 76, 10 (Zonaras 12, 10). 

149 C. BVLTIVS GEMINIVS MARCELLVS, clarissimus iuvenis, (C. Bultii) 
Gemini Titiani filius, patronus (Lilybitanorum) X 7206 t. Mazaritanus. 

150 C. BVLTIVS GEMINIVS TITIANVS, origine Lilybitanus, clarissimus 
vir, proconsul provinciae Siciliae, consul (suffectus anno incerto); 
patronus (Lilybitanorum) X 7233 t. Lilybitanus. Geminius Titianus 
in titulo filii cf. n, 149. 

151 L. BVRBVLKIVS OPTATVS LIGARIANVS. Titulus eius Mintumenm 
X 6006 honores ordine inverso exhibet, de quo egit Borghesi oper. IV 
p. 103-178. 

L. f., tribu Quir., Illvir kapitalis, tribunus laticlavius legionis IX 
Hispanae, quaestor Ponti et Bithyniae, aedilis plebis, praetor, curator 
viarum Clodiae Cassiae Ciminiae, curator rei publicae Narbonensium 
item Anconitanorum item Tarricinorum, legatus legionis XVI Flaviae 
Firmae, logistes Syriae, proconsul Siciliae, praefectus aerarii Saturni, 
consul (suffectus anno incerto sub Hadriano), curator operum locorum- 
que publicorum, legatus imperatoris Antonini Aug. Pii et divi Hadriani 
pro pr. provinciae Cappadociae (a. 138 et seqq.), legatus imperatoris 
Antonini Aug. Pii pro pr. provinciae Syriae, in quo honore de- 
cessit. — Sodalis Augustalis. — Patronus coloniae Minturnensium 
tituJus. 

Quae de Burbulei quaesturae tetnpore statuerat Borghesi, monu- 
menta, quae postea innoiuerunt, a vero abesse docuerunt; sub fineni 
fere imperii Traiani vel paulo posterius Burbuleius quaesiura functus 
esse videtur. Legationenh Cappadocia^ anno 137 exeunte vel 138 ineunte 
iniit , qtioniam Flavium Arrianum ei provinciae etiam a. 137 prae- 
fuisse ex titulo Sebastopolitano (cf. F 124) compertum habemus. 

152 Burburus, de numero vexillariorum, notissimus potator temporibus 

Aureliani vit. Firmi 4, 5. 

— lulius Bordo. 

16» 



BVKRVS 244 C 

153 Burrus, irai8aYo>Yic tou Nlpo>vo? xajiv tyjV twv *KXXtjVixo)v liriatoXcbv 
7reKi(jT80}iivoc = ab epistuli^ graecis Neronis loseph. ant, 20, 8, 9. 
Aut erravit losephus in munere, cum de Afranio Burro praefecto 
praetorio cogitaret, aut propter munus, quo tunc temporis liherti 
fungehantur, hic ah Afranio Burro diversus fuit. 

154 Burrus, filius quinquennis Parthenii Domitiani cubicularii, in cuius 
diem natalem Martialis scripsit epigramma 4, 45, 4; memoraiur ibd. 
5, 6, 6, 

— Sex. Afranius Burrus. 

— L. ANTISTIVS BVRRV8. 

— L. ANTI8TIVS BVRRV8 ADVENTVS. 

— L. ANTISTIVS MVNDICIVS BVRRVS. 

— ACILIVS BVTA. 

155 Buteo, rhetor, aequalis Porcii Latronis Seneca controv. 1, 1, 20; 
2, 5, 15, Passieni ihd, 2, 5, 17, Asinii PoUionis ihd. 7, 4, 3. Sententiae, 
divisiones, colores eius passim apud Senecam rhetorem. 

156 Butra ut amicus Manli Torquati nominatur Horat. epist. 1, 5, 26. 

157 Bythus Durrachenus Plin. nat. hist. ind. l. 28 (Bithus Durrachenus 
ihd. 28, 82) auctor Plinii de medicinis ex animalibus. Quamquam 
a Plinio inter au^tores romanos recensetur, cum in indice dusdeni 
lihri praecedat 'Sextius Niger, qui graece scripsit', fortasse idem est 
BouTac a^T^ac [xu&cuSeic iv dXsYefoic irepl tcuv Tcofxaixwv dvaYpa<ptt>v, 
cuius q[)igramma graecum Plutarchus affert in vita Romuli 30, qui 
Butas in causalibus ciiatur Amoh. 5, 18. 



C 

1 T. C , procurator Augusti a. 133 memoratur in t. mutilis Dacicis 

III S. 12601 a (1). h (2). Qui primus t. vidit ediditque, legisse sihi 
msus est in 1. 1 t. cl/os/ vice proc. ayg, sed haec von Domaszewshi in 
lapide non agnovit. 

2 IMP. C(AESAR) P. C. .. . REGALIANVS AVGVSTVS. Nummi: EcTchel VII 
p. 462, Cohen VI^ p. 10, In nummis musei Vindohonensis quos Ecihel 
descripsit, item in nummis Cohen n. 2. 3 invenitur Imp. C. P. C. Re- 
galianus, m nummo n. 4 Cohen Echhelium auctorem laudans male edidit 
Imp. C. C. P. Regalianus. In altera c. littera nomen gentilicium latere 
videtur. Apud Trehcllium Pollionem traditur Regilianus uno loco ex- 
cepto vit. trig. tyr. 10, 5 'rex regis regi Regaliano' {sic B P) ; sed auctor 
propter iocum Regilianus vel Regiliano scripsisse videtur; Regalianus 
codex Bodleiamis Vict. Caes. 33, 2, Pohmius Silrius p. 521 (chronica 



C . . 245 CADIVS 



minora I ed. Momfnsen), Regillianus Epitmne 82, 3; Trebelliantis 
Eutrop. 9, 8. 

Gentis Daciae trig. tyr. 10, 8. In Illyrico ducatum gerens imperator 
est factus auctoribus imperii Moesis, qui cum Ingenuo fuerant ante 

superati hic multa fortiter contra Sarmatas gessit, sed auctoribus 

Roxolanis consentientibusque militibus et timore provincialium^ ne 
iterum Gallienus graviora faceret, interemptus est ibd. 10, 1^2; Gal- 
lienus in Illyricum properans Ingenuum devicit, moxque Regalianum, 
qui receptis militibus, quos Mursina labes reliquos fecerat, bellum 
duplicaverat Vid. Caes. 33, 1-2; in Moesia imperator effectus Epi- 
tome 32, 3; Sirmii tyrannus extitit Polemias Silv. l. h; Gallienus in 
lUyrico Ingenuum apud Mursam occidit et Trebellianum EtUrop, 9, 8. 
Trebellius Pollio igitur proprio Marte res mutavit, ut Gallieni gloriam, 
quantum posset, minueret. — Memoratur vit. Gallieni 9, 1, Claudii 7, 4. 

Vxorem eius esse Sulpiciam Dryantillam, guae non nisi ex nummis 
cognita est, probabiliter statuit Eclchel VII p. 463. 

3 C. C . . SECVNDVS, praetorius aetate Antonini Pii, patronus coloniae 
Falerionis, maritus Antoniae Picentinae IX 5428 t. Faleriensis; in 
lapide puto fuisse c. c[l.], crnn d/uae aut summum tres litterae possint 
periisse. 

— AVRELIVS C 

— [C.] IVLIVS CAMILIVS GAL[ERIVS ASP]ER C . . . CIVS. , 

4 M. CA , legatus pro[cos.] (Asiae) memoratur m t. Ephesio III 

6079 corr. III S, 7128. 

— *Cadicianus v. Caedicianus. 

5 C. CADIVS RVFVS. Nummi Nicaeae Bithyniae: a) in adversa cum 
capite et inscriptione nominis Claudii, in aversa, F. KocSioc Touyo^ 
dv&uiraxoc Netxailcov Catalogue of the Greeh coins of Pontus etc. p. 153 
n. 13, Mionnet II p. 450 n. 212, LeaJce, Numismata Hellenica Suppl. 
p. 73, museum Berolinense; b) Messalinae, in aversa 1) eadefn atque 
in a) vel 2) iiA F. KaSiot> To6<poo dv&07raT0i> TraTpcovoc Catdlogue p. 154 
n. 14, Mionnet II p. 450 n. 213, Suppl. V p. 81 n. 412, p. 82 n. 413 ; 
c) Britannici, eadem aversa atque in b 2 Imhoof-Blumer , Monnaus 
grecques p, 240. Male lecti sunt nummi eiusdem Mionnet Suppl. V 
p. 81 n. 411, p. 172 n. 999, LeaJce, Numismata p. 89. — Nominaplena 
exhibent nummi, Cadius Rufus apud Tacitum. 

Proconsul Bithyniae intra a. 43, ubi filius Claudii dici coeptus est 
Britannicus, et a. 48, quo Messalina damnata est, nummi. Anno 49 
ex proconsulatu lege repetundarum accusantibus Bithynis damnatus 
Tac. a. 12, 22; anno 69 ab imperatore Othone senatorius loous ei 
redditus est Tac. h. 1, 77. 

Ad hunc referri potest fragmentum t. urbani btlinguis VI 1508 
== CIG 5894 — IGI 1077, quem dedicarunt civitates quaedam Ponti 
et Bithyniae . . . . o L. f. Rufo pro[co8. j .... patrono. 



CADMV8 246 CAECILIVS 



6 Cadmus memoratur Harat. sat. 1, 6, 39, ^camifex illo tempore fuisse 
dicitur' Porphyrio p. 221 ed. Meyer. 

7 CAE , consul (suffectus) nonis Maiis a. incerto XIV 4276. 

8 CAECIDIANVS {? scribendtm videtur Caedicianus vel Caecilianus), prae- 
tor, de quo Pomponius memoraverat Vlpianus Digest. #, 5, 7, 10. 

— PVBLILIA CAECILIANA. 

9 CAECILIANVS, senator, accusator (Aurelii) Cottae Messalini a. 32 
damnatus To^. o. 6, 7. 

10 Caecilianus, cui Galenus libellum dedicavit, qui inscriptus est Tcp 
imXi^'"^ ^"*^^ oTToftT^xrj Galenus XI p. 357 K. 

— Aurelius Ca[e]cilianu8. 

— L. BAEBIVS CAECILIANVS. 

— Sex. Caicilius Cisiacus Septicius Pica Caicilianus. 

— Domitius Caecilianus. 

— LABIENVS PVDENS CAECILIANVS. 

— MAGIVS CAECILIANVS. 

— M. Marius Festus Caeciiianus. 

— C. MEMMIVS CAECILIANVS PLACIDVS. 

— C. SABVCIVS MAIOR CAECILIANVS. 

— SEX. SENTIVS CAECILIANVS. 

11 Caecilius, Calactinus Afhenaeus 6 p. 272 f, 11 p. 466 a (apud Sui^am 
s. V. KexfXioc corrupte KaXavTiavic) ; pT^xwp aotpiaxeuaa? Jv ^PtojATQ ^iri 
To5 Sepaaxou Kafaapoc, xal dirb 8o6Xa>v, fic Tivec {axopr^xacfi, xal irpOTspov 
jjL^v xaXo6p,evoc i^pxaifaftoc, ttjv 8i 8(5Jav 'looSaToc Suidas. Amicus 
Dionysii Halicarnissensis Dionys. epist. ad Cn. Ponipeium 3. Edidit 
librum irepl tSv BooXtxcov iroXl^cov (scil. de hellis servilibus in SicHia 
gestis) Athenaeus 6 p. 272 f, scripsit et rhetorica multa, quae recensuit 
Suidas l. l. Laudatur scu^ius a Quintiliano, in libcllo [Plutarchij 
irepl Too yiapaiyLVTfiri^ Toiv Sexa pr^T^pcov et [Longini] irepl 3<}/ooc- Frag- 
menta rhetorica collegerunt MuUer FHG. III p. 331, Burcihardt, 
Caecili rhetoris fragnienta p. 26 sqq. 

12 Caecilius, medicus, auctor inter romanos a Plinio recensitus Plin. n. h. 
ind. l. 29, comraentarii eius citantur ihd. 29, 85; ceterum ignotus. 

13 Caecilius, senex spado memoratur in qpistula ficta Faustinae ad 
Marcum vit. Avidii Cassii 10, 9. 

14 CAECILIVS AEMILIANVS, qui proconsul Baeticae fuerat, postea ab 
Antonino Severi filio occisus est, quod oraculum Herculis Qaditani 
consuluisset Dio 77, 20. 

15 Sex. Caecilius Africanus. Nomina plena posuit Vlpianus Digest. 
25, 3, 3, 4, Sex. Caecilius Gellius, Sex. Caecilius sive Caecilius sive 
Africanus pa^sim in Digestis. — In disciplina iuris atque in legibus 
populi romani noscendis interpretandisque scientia usus auctoritate- 
que inlustris fuit Gellius 20, 1,1, disputatio eius cum Favorino philo- 



CAECILIVS 247 CAECILIVS 



9opho ibd.; fuit ergo aetate Piiy paulo posterior luUano iuris conr 
sulto cf. Digest. 19, 1, 45 pr. ; 25, 5, 3, 4. Scripsit Quaestionum libros 
novera index Florentinus Digest. ; liber vicesimue epistularum citatur 
Digest. 30, 39 pr., praeterea laudatur pass^im in Digestis. Reliquias 
collegit Lenel, Palingenesia I p, 1 sqq., cf. Karlowa, Romische BechtS' 
geschichte I p. 711 sqq. 

16 Caecilius Agricola, nequitia et libidine nulli secundus, assentator 
(Fulvii) Plautiani, post necem eius damnatus venas exsolvit Dio 76, 5. 

17 P. CAECILIVS ALLENIVS FAVSTVS MAXIMVS SEVERIANVS, clarissi- 
mus vir, consul VI 1362 (suffectus a. incerto). 

18 CAECILIVS ARISTO. Caecilius Aris[to], clarissimus vir, curator 
operum publicorum et maximorum a. 214 in t. urbano Bullettino 
comunale 1884 p. 8 n. 709; praeses Bithyniae a. 218 Dio 78, 39. 
Vix idem, fortasse pater est Caecilius Aristo, qui mefnoratur in actis 
saecularibus a. 204 Ephem. ep. 8 p, 300. 

19 Caecilius Bassus, procurator V 2182 t. Altinas. 

20 Caecilius Capella, praeses (provinciae nescio cuius), qui Christianos 
vexaverat, 'in illo exitu Byzantino' periit TertuUianus ad Scapulam 3; 
scilicct Pescennii Nigri partes secutus Byssantio qppido expugnaio a 
victoribus occisus. 

21 Caecilius Capito memoratur in fistula plumbea urbana Lanciani, syTr 
loge aquaria n. 146. 

22 CaeciliuB Celer post Domitiani mortem a M. Aquillio Regulo rogatus, 
ut Plinium Regulo reconciliaret Plin. qpist. 1, 5, 8. Certe homo 
nobilis. 

23 L. CAECILIVS CELER RECTVS, L. f., quaestor provinciae Baeticae, 
tribunus plebis, praetor II 190 t. Olisiponensis publice positus. 

24 L. Caecilius Cilo, L. f., Illlvir a(edilicia) p(otestate) ^(Comis) ; pater 
ut videtur L. Caecilii Valentis et P. Caecilii Secundi V 5S79 t. Co- 
niensis. Cf. n. 61. 

25 Q. Caicilius Cisiacus Septicius Pica Caicilianus, procurator Augustorum 
et pro legato provinciai Raitiai et Vindelic(iai) et valHs Poenin(ai) ; 
augur, flamcn divi Augusti et Romae (Veronae) V 3936 t. in pago 
Arusnatium repertus. Praestdem fuisse sub Marco et Vero impera^ 
toribus coniecit Hirschfeld Sitzungsberichte der Berliner Akademie 
1889 p. 430. 

26 CAECILIVS CLASSICVS, ex Africa oriundus, homo foedus et aperte 
malus, proconsulatum in Baetica non minus violenter quam sordide 
gesserat eodem anno, quo in Africa Marius Priscus; accusationem 
vel fortuita vel voluntaria mgrte praevertit; cum Baetica etiam in 
defuncti accusatione perstaret, Plinio et Lucceio Albino accusatoribus 
a senatu post mortem damnatus est (a. fere 101) Pltn. epist. 3, 9; 



i 



CAECILIV8 248 CAECILIVS 



3, 4, 2. 7; 6, 29, 8. — Casta uxor ibd. 3, .9, 29, Cluvius Fuscus g^ner 
ibd. § 18. 

27 M. CAECILIVS CORNVTVS memoratur in cippis terminalibus VI 
1267 a. b (1) et Bulhitino cotnunale 1886 p. 277 n. 1273 (2), qui 
termini ad annos priores imperii Tiberii referendi esse videntur cf. 
Henzen ad t. 1. — Praenomen exhibcnt tit., Caecilius Cornutus 
Tac. a. 4, 28. 

Praetorius a. 24 Tac. l. l. Sub initium imperii Tiberii ut videtur 
fuit inter quinque curatores locorum publicorum iudicandorum , qui 
cx senatus consulto privata in publicum restituerunt t. 1 (ubi tertio 
loco nominatur), 2 (ubi secundo). Qua cura quaestorius an praetorius 
functus sit, incertum est. A. 24 a Vibio Sereno iuniore insimulatus 
in Tiberium coniurasse, quia periculum pro exitio habebat, mortem 
in se festinavit Tac. l. l. — Nominatur Tac. a. 4, 30. — Cf. n. 28. 

28 M. CAECILIVS CORNVTVS, frater Arvalis memoratur in actis fratrum 
Arvalium Ephefn. ep. 8 p. 316 (1), (pme propter litterarum formam 
a. fere 7331734 = 21120 a'. C. tribuit Hiilsen, in actis a. 14 VI 2023 a (2), 
a. 20 Epheni. ep. 8 p. 318 (3), a. 21 VI 2023 b (4). — Tria nomina 
exhibet t. 3, M. (^ornutus t. 2, .... Cornutus t. 4, ... ornutus t. 1. 

Vt recte Hiilsen de aetate t. 1 iudicaverit, M. Comutus, qui ibi 
memoratur, certe diversus fuit a. M. Comuto praetorio n. 27^ proba- 
btliter pater huius. Sed pater an filrus intellegendus sit in actis 
a. 14. 20. 21, nulla ratione potest definiri. 

29 Sex. Caecilius Crescens Volusianus, Q. f., tribu Quir. , praefectus 
fabrum, advocatus fisci Romae, procurator XX hereditatium , ab 
epistulis divi Antonini, ab epistulis Augustorum (a. 161/169); sacerdos 
curio sacris faciendis, patronus municipii (Thuburbonis minoris) 
VIII 1174 t. Thuburbitanus publice positus. 

30 Caecilius Dextrianus, procurator (Augg.) a. 161 in fistula plumbea 
urba/na Lanciani, syUoge aquaria n. 108. 

31 Q. Caecilius Epirota, grammaticus, Tusculi natus, Hbertus (T. Pom- 
ponii) Attici, cum filiam patroni nuptam M. Agrippae doceret, 
suspectus in ea et ob hoc remotus ad Cornelium Gallum se contulit 
vixitque una familiarissime ; post cuius mortem Romae scholani 
aperuit primusque dicitur latine ex tempore disputasse primusque 
Vergilium et alios poetas novos praelegere coepisse Sueton. gram- 
mat. 16. 

32 A. CAECILIVS FAVSTINVS memoratur in diplomatibus mil. a. 99 III 
S. XXX (1) , a. 105 III dipl. 22 (2) ; ipse posuit Traiano a. 116 

■ t. Mactaritanum VIII S. 11798 (3). 

Tria nomina exhibent t. 1. 2; de t. 3, ubi Caecilius Faustinus 
certe legitur, adnotatnt Schmidt praeuominis vestigia a se excepta, licet 
magis viderentur convenire cum tl quam cum a., tamen etiam ad hoc 
pertinere posse. 



CAECILIVS 249 CAECILIVS 



Consul (sufFectus) a. 09 a. d. XIX kal. Septembres cum Q. Fabio 

Barbaro t 1; (legatus Aug. pr. pr.) Moesiae inferioris a. 105 t 2; 

proconsul Africae a. 116 ^. d. 
33 Q. Caecilius Fronto, L. f., tribu Gal., procurator Augusti; quaestor, 

Ilvir (Tarraconis) II 4139 U Tarraconensis, 
84 M. CAECILIVS FVSCIANVS CREP[E]REIANVS F[L]0R[I]ANVS, legatus 

Augusti pro pr. (Arabiae) III 93 t. Bostranus; M. Caecilius Rufinus 

filius ibd. 

35 Caecil(ius) Hermianus hotiorattis t Ancyrano Bulletin de con-es^on- 
dance Hell^ique VII (1883) p, 16 n. 3: liv xpaiicJTov TrpocJTaTr^v tt^? 
ji[Tfj]Tp07r6X£coc P' vea)x6p[ou] 'Avxupac, TraT^pa xal TraTTTrov cJovx[Ar^T]i[xo)v], 
5ouxT3va[pio]v iirt ao|ipooXfoo toG l'ep[aaToD]. Fuit ergo consiliarius 
Augusti ducenarius. 

36 C. Caecilius Isidorus, C. l(ibertus) [CL. traditur]^ homo ditissimus 
a. 746 = 8 a. C. mortuus Plin. n. h. 33, 135. 

37 [C]aecilius [Iu]ventianus, procurator Augusti (Norici) III 5182 t. Nori- 
cus. Potest idem esse Caecilius luventianus, cui (cum provinciae 
alicuiy fortasse Norico praeessei) diviis Pius rescripsit de minore 
quattuordecim annis quaestionem non esse habendam Arcadius 
Charisius Digest. 48, 18, 10 pr. 

38 Q. CAECILIVS LAETV8. Tituli: ipse posuit in legatione III 1011 (1), 
1012 (2), 1013 (3) t. Apulenscs; ei positus est VIII 8207 (4) t. Milc' 
vitanus mutilus, uhi honores, qui inverso ordine recensentur, ante prae- 
turam perierunt. 

C. f., tribu Quir. t. 4, clarissimus vir t. 4, prae[tor] t. 4, legatus 
legionis XIII Geminae t. 1. 2. 3. 4, proconsul provinciae Baeticae t. 4; 
curator coloniae Pisaurensium, coloniae Formianorum, sodalis Augu- 
stalis t. 4. 
— L. TETTIVS NONIVS CAECILIVS LYSIAS. 

39 Caecilius Macrinus, amicus Plinii, ad quem scripsit epist, 3, 4 (uhi 
nomen gentilicium in cod. Ashumhamensi ind. l. III servatum cst), 
Drversus est Minidus Macrinus ihd. 1, 14, 5, incertum ad quem per- 
tineant epist. 2, 7; 7, 6; 7, 10; 8, 17; 9, 4 inscriptae Macrino. 

40 Q. CAECILIVS MARCELLVS, Q. f., tribu Arn., qnaestor provinciae 
Narbonensis, tribunus plebis, praetor in utroque honore candidatus 
divi Traiani Augusti, legatus pro pr. provinciae Narbonensis et pro- 
vinciae Baeticae, proconsul provinciae Siciliae XIV 2498 t. in agro 
Tusculano repertus. 

41 Q. CAECILIVS MARCELLV8 DENTILIANVS. Tituli: puhlice ei posuerunt 
Thibiucenses VIII S. 14291 (1) t. Thihiuc., memoratur in dipl. mil, 
a. 167 III dipl, 46 (2), — Plena nomina exhihet t. 1, Q. Caecilius 
Dentilianus t. 2. — Q. f., tribu Am. t. 1; filius videtur Q. Caecilii 
Marcelli, qui praecedit. 



CAECILIVS 250 CAECILIVS 



Xvir stlitibuB iudicandis , tribunus milituin legionis XI Claudiae 
piae fidelis, [quaestor] provinciae Africae, aedilis curulis candidatus 
divi Hadriani, praetor candidatus eiusdem, legatus provinciae Hispa- 
niae, proconsul provinciae Cretae Cyrenarum, legatus l^onis XH 
Fulminatae, legatus Augusti pro pr. provinciae Galliae Aquitanicae, 
consul L 1, (suifectus) a. 167 a. d. UI non. Maias cum M. Antonio 
Pallante t 2. — Patronus coloniae Thibiucensium t, 1, 

42 CAEC(ILIVS) MATERNVS memoratur in titulo Thradco Bulldin de 
correspondance HcIIdnique VI (1882) p. 181 n. 3. 

Nummi: I) Philippopolis inr adversa cum capite Commodi et in- 
scriptione notninis, in aversa inscripti *HYe(|i.oveuovxoc) Kai(xiXfoo) Ma- 
T^pvoo OtXimroicoXeixcov PostalaJca^ KaxaXoYOc xoiv dpxoLitov vo|iiar[iaxci)v xxX. 
xoo ^^ftr^vYjaiv l8vtxoG vofuafiaxtxoG {loocretou p. 147 n. 1020. 1021. II) Pau^ 
taliae cum eadem adversa, in aversa *HYe([iove6ovxoc) Kai(xiXfoo) Ma- 
xlpvoo OuXirtac IlaoxaXfac Mionnet I p. 398 n. 237, similes male servati 
vel descripH Mionnet Suppl. II p. 373 n. 1010. 1011, p. 374 n. 1012. 

Legatus Augusti pro praetore provinciae Thraciae sub Commodo 
tit., nummi; anno 187 tit. 

43 Caecilius Maximus , cui divus Pius rescripsit CaUistrattiS Digest. 
49, 14, 2, 5. Ex contextu veri simile est eum magistratu aliquo 
functum esse. 

44 L. CAECILIVS MAXIMVS, clarissimus vir, patronus coloniae Canusii 
a. 223 IX 338 album Canusinum. 

44a Q. CAE[CILIVS] MAXTMVS, c(Iari8simus) p(uer) in sarcophago reperto 
in crypta Lucinae quae dicitur de Rossi, Boma sotteranea I p. 311, 
qui t. ad saec. III rettulit. 

45 [Q.] [C]AECILIVS M[ETELLVS CRETICVS], M. f., praetor urbanus, pro- 
[consul] (Sardiniae ante a. 6 p. C. cf. Dio 55, 28) X 7581 t Carali" 
tanus. — Onmino diversus a Cretico Silano cos. a. 7 p. C, fortasse 
pater adoptivus eius. 

46 [Q. CAECILIVS METELLVS CR]ETICVS IVNIVS SILA[NVS]. Traditur 
in farragine antiquissima inscriptionum in cod. Barbariniano et Mar- 
ciano ecticvs iyniys silla VI 3833; non sine probabilitate coniecit Hcwsefi 
fragmmtum spectare ad querulam ex posteris Q. CaecUii MeteUi Cretici 
Silani cos. a. 7 p. C. 

47 Q. CAECILIVS METELLVS CRETICVS SILANVS, consul a. 7 p. C. cum 
A. Licinio Nerva Siliano. Memoratur in titulo (sepulcrali) luniae 
filiae VI 914. 

Nummi extant complures Syriaci I) Antiochiae II) Gahalae 
III) Seleuciae IIII) Bcryti a) sub Augusto cusi b) sub Tiberio; 
nummis gra^cis I et III plerumgue anni aerae Actiacae adscripti, 
praeterea nummis Tiberii anni imperii eius additi sunt: la) in ad- 
versa cum capite lovis Fl» 'Avxtox^cov iiA 2tXavou (exoo?) BM Mionnet V 
p. 156 n. 79, FM et AM Mionnet ibd. p. 157 n. 80. 81, museum Bero-^ 



CAECILIVS 251 CAECILIVS 



linense, Ijedkey Hellenica Numismata p. 15; b) in adversa cum capite 
Tiherii et inscriptione Kaiiap ilepaaxic 2epaaTou IJ: 1) (exou?) A ItA 
SiXavoo iVvTtox^cttv EM Mionnet V p. 158 n. 90, museum Berolinense, 
IjcaJce p. 15, IV 2) sine anni primi indicatione ceterum eadem aversa 
Mionnet l. l. n. 98. 100 (male descripti sunt nummi ex Morellio sumpti 
ihd. n. 96. 97). II) ra^aXiwv R lit(l) iiXavoGi Mionnet Vp. 233 n. 625 
(ex Sestinio). Illa) cum capite lovis It ZeXeux^cov iizl 2iXavo5 sine 
anno Mionnet V p. 275 n. 877 (ex Sestinio) sub Augusto cusus ut 
videtur; h) eadem adversa atque in nummis Ib I^* iiA l\>.avou ileXeo- 
xitov ZM sttpra (eTooc) F Mionnet V p. 276 w. 886, museum Berolinense. 
IIII) Beryti a) in adversa cum capite Augusti , R» Permissu Silani 
EckJiel III p, 357, museum Berolinense; b) cum capite Tiberii et in- 
scriptione Ti. Caes. August. F. Imper., eadem aversa atque in Illla 
Mionnet V p. 338 n. 26 cf. Cohen I^ p. 207 n. 201. 

In tanta nummorum Silani copia Sanclementius tinus unum num- 
mum Antiochenum (ceterum plane similem nummis la) inscriptum AM 
vidisse sibi visus est, quem ex rivulis suis in museum Vaticanum transiisse 
scripsit De vulgaris aerae emendatione p. 348. Quem nummum in libro 
postea (a. 1809) edito De notis chronologicis numismatum imperiaUum 
suo locop. 73, ubi de Silani nummis Antiochenis egit, silentio praeteriit. 
FaciUime autem litterae AM, dummodo paululum detritae essent, accipi 
potueruntpro AM. Itaque de hoc nummo mihi dubitandum esse videtur, 
dum testis magis idoneus talem re vera extare affirmaverit. 

In consulatu: Q. Caecilius Q. f. M. n. Metellus Cretieus Silanus 
fasti Capitolini, Q. Caecilius M[etellus] fasti Praenestini I^ p. 72 = 
XIV 2963, Q. Caecilius Creticus me . . . . editur in fastis augurum 
I^ p. 60 = VI 1976 et adnotatur "^superest post m hasta , quae ex e 
et F remansisse potest* ; A. (sic) Kaix(Xto? MiTeXXo? KpTf]Tix6c Dio ind. 
l. 55, KaixfXtoc M^tcXXo? Dio 55, 30, ceterum plerumque Creticus 
fasti. — Silanus m nummis tituloque. — Creticus Silanus apud Taci- 
tum, Silanus apud losephum. 

Q. f. M. n. fasti Capitolini; propter Silani nomen filius naturalis 
lunii Silani alicuius videtur, qui adoptionr in Caeciliorum MeteUorum 
familiam transiit; pater adoxAivus potest esse Q. Caecilius Metellus 
Creticus supra n. 45. — Consul a. 7 p. C. fasti. — Legatus Syriae 
Ta€. a. 2, 4; 2, 43, loseph. ant. 18, 2, 4, nummi; nummi, qui quidem 
certe descripti sunt, annos indicant tricesimum alterum usque ad tri- 
cesimum septimum scilicet aerae Actiacae (cf. Eclchel III p. 270) 
partim coniunctos cum annis imperii Tiberii usque ad tertium. Vnde 
sequitur Silanum a. 32 aerae Actiacae ~ intra mcnsem Septembretn 
a. 7641765 = a. 11112 legatimiem inisse et a. 37 = Sept. a. 769170 
= a. 16117 provincia decessisse. Anno 17 Tiberius, cum Germanicum 
in orientem mitteret, eum Syria demovit per adfinitatem conexum 
Germanico, quia Silani filia Neroni, vetustissimo liberorum eius. 






CAECHilVS 252 CAECILIVS 



pacta erat Tac. a, 2, 43; lunia Silani f(ilia) [spon]sa Neronis Cae- 
s[aris] tit, unde sponsam ante nupttas mortuam esse apparet. 

48 Caeeilius Natalis (Natalis Minucius Felix Octav, 16, 1. 2 ceterum ibi 
Caecilius), interlocutor dialogi Octavii 1. 2. 4. 5. 14. 15. 16. 17. 40. 
Origine Cirtensis videtur cf. 'Cirtcnsis nostri oratio^ ibd. 9, 6 = tuus 
Fronto 31, 2. — Cf. n. 49, 

49 M. Caecilius Natalis. Tituli Cirtenses: a. 210 posuit ob honorem 
Illviratus imperatoribus Septimio Sei:ero et filiis VIII 6996 (1), sub 
Antonino (Sevcri filio) arcum triumphalem extruxit, ad quem pertinent 
t. VIII 7095-7098 (2) plane iisdem vcrbis concepti, item VIII 7094 (3), 
qui eadem atque t. 2 in brevius contracta exhibet. 

Tria noniina exhibent vel exhibuerunt tituli omnes. — Q. f., tribu 
Quirina, aedilis, Illvir, quaestor, quinquennalis (scilieet quattuor 
coloniarum Cirtae Busicadis Milev Chullu), praefectus coloniarum 
Millevitanae et Rusicadensis et Chullitanae (cf. VIII p. 619) tit. 

Eund^m esse Natalem Octavii n. 48 statuit De$sau Herfnes X.V 
p. 471 sqq., at cf. Teuffel-Schvabe, Rdmische Literaturgeschichte § 368^ 
adn. 1. 

50 M. CAECILIVS NOVATILLIAXVS. Tituli publice ei positi: Beneventani 
IX 1571 (1). 1572 (2) a Beneventanis , Tarraconmsis II 4113 (3) a 
Tarraconensibus. 

M. Caecilius Novatillianus, clarissimus vir t. 1. 2. 3. — Quaestor 
provinciae Africae t, 1. 2, tribunus plebis, praetor t 2, legatus (addit 
t. 3) iuridicus Hispaniae citerioris t. 2. 3, luridicus Apuliae et Calabriae 
t. 2 (praefectus iuris d. Hispaniae cit. et Calabriae t. 1), allectus inter 
consulares, praeses provinciae Moesiae t. 1. 2, superioris t. 2. 

Patronus Beneventanorum, qui privatim et publice patrocinio eius 
saepe defensi sunt 1. 1. 2, patronus Tarraconensium /. 3, — Poeta et 
orator inlustris 1. 1. 2. 

Litteras t. 2 ^a^i labentis^ esse adnotavit Mommsen; praeterca 
hominem tertii saeculi et adlectio inter consulares et 'praeses Moesiae' 
satis indicant. 

51 Q. CAEC(ILIVS) PVDENS, legatus Augustorum pro pr. (Germaniae 
superioris) Brambach, Corpus Inscriptionum Rhenananm 1608 t. in 
loco Jagsthausen repertus. Nomina Augustorum erasa sunt, super- 

sunt IMP CAES INVICT. AVG .... Titulus ccrtc post Cara^allmi 

positus est. 

52 Q. Caecilius Redditus, procurator Augusti (Norici) mcmorcttur in t 
Norico beneficiarii III 5163. 

53 CAECILIVS RVFINVS a Domitiano senatu motus, quod saltabat Dio 
67, 13. 

54 M. CAECILIVS RVFINVS, M. Caecilii Fusciani Crepereiani Floriani 
filius III 93 t Bostranus. 



CAECILIVS 253 CAECILIVS 



55 Q. CAECILIVS RVFINVS, proconsul Cretae et Cyrenarum CIG 2588 
t. Creticus. Quod Bockh ihi statuit eundem memorari in t. Tarra- 
conensi II 4201 posito Q. Caecilio Rufino Saguntino ob legationem, 
qua gratuita apud Hadrianum Aug. functus est, probari non potest. 

56 Q. CAECILIVS RVFINVS CREPEREIANVS , consul (suffectus anno in- 
certo), legatus Augustorum pr. pr. (Pannoniae inferioris) posuit 
t. Aquincenses III S. 10407. 10415. 

57 M. CAECILIVS RVFINVS MARUNVS. Tituli: ipse posuit Aquinci III 
3463 (1) et Apuli III 1142 (2) correct. Additamenta p. 1015. 

Noniina pariter exhihent t. 1. 2, nisi quod in eooemplis antiquis 
t. 2 nomen gentile corruptum est in alcinvs vel alciJvs. — Tribunus 
laticlavius legionis IV Fi(aviae) {in lapide pro FL. extat E.) t. 1, 
legatus legionis XIII Geminae t. 2. 

58 C. Caecilius Salvianus, 6 xpaitaxoc SixaioS^x/jC 8ta8ex<i{ievoc xal xi xatd 
•rijv Tj-^efiovtav memoratur in papyro Acgyptische UrTcunden aus dem 
koniglichen Museum zu Berlin I n. 327 scripta exooc t^ scilicet impe- 
ratoris Marci = a. 166, ut recte explicuit Krehs l. l.; nam C. Lon- 
ginus Castor veteranus qui in hac papyro memoratur, testa/nientum 
fecit in altera n. 326 anno 189. 

59 Caecilius Saturninus. 'In mappa Albensium invenitur: Haec depa- 
latio et determinatio facta ante d. VI id. Octobres per Caecilium 
Saturninum centurionem cohortis VII praet(oriae) (VII et XX tra- 
ditur) mensoribus intervenientibus Scipione Orfito et Q. Nonio Prisco 
consuHbus^ (= a. 149) lihcr I coloniarum Schriften der Bomischen 
Feldmesser I p. 244, eadem depravata repetuntur h'h. II p. 253, cuius 
auctor nomina in Citicium Saturninum corrupit. 

Mommsen Feldmesser II p. 171, CIL IX p. 371 coniecit. vera 
nomina huic fuisse L. Marculeium Saturninum, qui in t. Alhensi IX 
3923 dieitur veteranus Augusti cohortis VII praetoriae, Illlvir iure 
dicundo, quaestor rei publicae (Albae Fucentis). Bes satis incerta. 

60 Caecilius Secundus, amicus Martialis, cui ad Danuvium militanti 
misit epigrammaton librum septimum (a. 92) Martialis 7, 84. Fortasse 
idem est Secundus, qui memoratur a Martiale 5, 80. 

61 L. C[aeciliu]s Secundus, C. f., tribu Ouf., praefectus [fabrum] a 
consule, Illlvir iure dicundo, pontifex (Comis) me^noratur in titulo 
Comensi Pais, Additamenta ad CIL Vn. 745, quem posuit [Caecijlius 
Secundus filius. Vhi Mommsen adnotavit praefectum illum intdlegi 
posse patrem naturalem Plinii minoris , sed eodem iure defendi posse 
conieduram, quani antea post alios proposuerat, patrem huius esse 
L. Caecilium Cilonem t. Comensis V 5279. Vtraque igitur coniectura 
aequahiliter incerta est. 

— C. PLINIVS CAECILIVS SECVNDVS. 

62 CAECI(LIVS) SERVILIANVS. Nummi: Thradci in adversa caput Com- 
modi exhihentes et inscriptionetn Aij(ToxpaTa)p) Kai(cJap) M. Aup(T^>.toc) 



i 



CAECILIVS 254 CAECILIA 



K6[ioooc, m aversa inscripti 'HYe|Ao(ve6ovToc) Kaixi(>.foo) 2eppeiXiav(oo) 
in nummis Nicopolis ad Istrum (Wiener) Numisniatische Zeiischrift 
1892 p. 51. 52 vel plerumque *HYe. Kai. 2epoueiXiavoD in nummis Fau- 
taliae Catalog. Berolinensis I p. 199 n. 8, Philippcpolis p. 224 n. 22, 
coUeciio Inihoof. Multi praeterea minus accurate vel male descripii 
sunt veluti Catalogue of the Greeh coins in the British Museum, 
Thracia p. 163 n. 18, Miotmet I p. 417 n. 347, Suppl. II p. 118 
n. 359 —p. 119 n. 362, p. 456 n. 1495. 1496. 1497 etc. 

Legatus (Aug. pr. pr.) Thraciae intra a. 182 — 190 nummi. 

63 C. Caecilius Silvanus, pater Caecilii Virgiliani II 1177. 

64 CN. CAECILIVS SIMPLEX (praenomen exhibet solus Bio), vir clarissi- 
mus, proconsul Sardiniae a. 67/68 me^noratur in decreto M. Hdvii 
Agrippae successoris X 7852; consul a Vitellio suffectus kal. Nov. 
a. 69 cum C. Quinctio Attico Bio 65, 17, Tac, h. 2, 60; consul mense 
Decembri Tac. h. 3, 68. 

— TI. IVLIVS CANDIDVS CAECILIVS SIMPLEX. 

— L. IVLIVS MARINVS CAECILIVS SIMPLEX. 

65 C. CAECILIVS STRABO, consul designatus a. 103 vel 104, contra quem 
Plinius causam Corelliae Hispullae suscepit Plin. epist. 4, 17, 1-3; 
loco consulig designati in senatu sententiam dixit ibd. 4, 12, 4. Frater 
Arvalis a. 101. 105 VI 2074. 2075, in locum mortui (a. 117) ex litteris 
Traiani alius cooptatus a. 118 VI 2078 acta Arvalium. 

66 Caecilius Virgilianus, C. Caecili [S]ilvani filius vir [p](erfectissimus), 

procurator Augusti ripae provinciae Baeticae // 1177 t. mutilus 

Hispalensis seniel et male descriptus, ubi procurationes ad ripam 
Baetis (II 1180) et provinciae Baeticae confnsae esse videntur. 

— Furia Caecilia. 

— IVLIA FLAVIA HERENNIA CAECILIA HONORATIANA OPTATA. 

67 CAECILIA MATERNA, clarissima femina in titulo actoris X 1909 t. 
Puteolanus. 

68 CAECILIA PAVLINA. Divae Caeciliae Paulinae Piae Augustae X 5054 
t. Atinas; eiusdem extant nummi Echhel VII p. 293, Cohen IV' p.523 
in adversa inscripti diva Paulina cum capite velato eius, in aversa 
consecratio, guos nummos ad u^xorem C. lulii Maooimini nummorum 
periti referre consuerunt, "^etsi certam, ut ait EcTchel, eius iudicii 
rationem non teneanV. Apud scriptores nomen non invenitur. Vxorem 
Maximini truculenti illius imperatoris lenitate feminea animum miti- 
gasse in Gordianorum actibus memoraverat Ammianus Marcellinus 
14, 1, 8. A Maximino occisa Zonaras 12, 16 p. 124 cd. Bindorf, 
Syncellus p. 680 ed. Bonnensis. 

— Aelia Caecilia Philippa. 

69 CAECILIA VERISSIMA, clarissimae memoriae femina VI 1363 t.urbanus, 
guem posueru/nt Atilia Rufina clarissima femina et Caesonia Victorina 
amicae. 



CAECINA 255 CAECINA 



70 SEX. CAECINA, (praetor) per(egrinu8) a. 11 p. C. fasti Arvalium 
J2 p. 70. 

— A. Claudius Caecina. 

— P. LICINIVS CAECINA. 

71 A. CAECINA ALIENVS. A. Caecina Sueton. Tit. 6, Alienus Caecina 
Tac. h. i, 52, Caecina Alienus loseph, bell. 4, 11, 2, Alienus semper 
apud Dionem, ceterum ubique Caecina. 

Natus Vicetiae Tac. h. 3, 8. Hunc Gaiba in Baetica impigre in 
partes suas transgressum (a. 68) legioni praeposuit, mox compertum 
publicam pecuniam avertisse ut peculatorem flagitari iussit ibd. 1, 53. 
Anno 69 ineuntc legc-itus legionis in Germania superiore ab impera- 
tore Galba in Vitellium descivit; decorus iuventa, corpore ingens, 
animi immodicus, scito sermone, erecto incessu studia miiitum in- 
lexerat ibd. 1, 52. 53. Legatus Vitellii exercitum Germaniae superioris 
trans Alpes in Italiam duxit; res ab co contra Othonianos gestae 
Tac. h. 1, 61. 67-70; 2, 20-26. 30. 31. 55. 56. 59. 67. 70. 92. 95, 
Plutarch. Otho 6. 7. 10. H. 12. 13, loseph. bell 4, 9, 9. 

Vitellius victor urbem ingressus ut (Fabio) Valenti et Caecinae 
vacuos honoris menses aperiret, aliorum consulatus coartavit Tac. h. 
2, 71; consul suffectus certe mense Octobri a. 69, ceterum cf. fastos; 
consularis Sueton. Tit. 6, (Vict.) Epitome 10. Dux Vitellii contra 
Flavianos missus proditionem molitus ad Vespasiani partes transiit 
Tac. h. 2, 99-101 ; 3, 9. 13-14, Dio 65, 10. 11. 14, loseph. bell. 4, 11, 2. 
Pridie kalendas Novembris consulatus, cuius unus dies supererat, ei 
abrogatus est Tac. h, 3, 37. A Flavianis victoribus ad Vespasianum 
missus benigne ab eo exceptus est loseph. bell. 4, 11, 3. Sub Vespasiano 
cum Marcello coniurationem iniit, qua patefacta Titus Caecinam 
vocatum ad caenam ac vixdum triclinio egressum confodi iussit 
urgente discrimine, cum etiam chirographum eius praeparatae apud 
milites concionis depreliendisset Sueton. Tit. 6, Dio 66, 16, ob suspi- 
cionem stupratae Berenices uxoris (sic) Epitome 10. — Vxor Salo- 
nina Tac. h. 2, 20. 

Memoratur Tac. h. 1, 89; 2, 11. 17. 18. 19. 27. 51. 77; 3, 15. 36. 40; 
4, 31, Pluiarch. Otho 5. 18, Dio 66, 15. 

72 Ti. Caecina Alienus menioratur in fistula plumbea urbana Bullettino 
comunale 1886 p. 103: Ti. Alieni Caecina(e). Cum Ca£cinam nomcn 
gentilicium originis Etruscae fuisse constet, in hoc titulo ordo nomi- 
num plane eodem modo mutatus est atque in titulo Largi Caecinae 
n. 74. — Certe parentela coniunctus cum A. Ca^cina Alieno. 

— C. LAECANIVS BASSVS CAECINA FLACCVS. 

73 [Caejcina Largus, praef. a (annona£?) a. 250 tit. urbanus Bullet' 

tino comunale 1886 p. 370, 

74 Caecina Largus nescio quis memoratur in t. Maximo Largi Caecinae 
(servo) pos^ito VI 22331. 



CAECINA 256 CAECINA 



75 C. CAECINA LARGVS, consul a. 42 cum Claudio Augusto 11. In 
consulatu: [C.] Caecina Largus X 6638 fasti Antiat, C. Caecina 
/ 772 , C. Largus l>io 60, 10, C[aecin]a Largus VI 2015, ceterum 
plerufnque Largus fasti, — C. Caecina Largus a^ta Arvalium, Caecina 
Largus sive Largus Caecina apud scriptores. 

Consul Asconius in Scaurian. p. 23 ed, KiesslingScholl, per annum 
Dio 60, 10, fastL A. 48 cum L. Vitellio Claudium imperatorem comi- 
tatus est, cum Ostia Romam rediret poenas de Messalina suinpturus 
Tac, a. 11, 33. 34. — Possidebat domum magnificam, quae aliquando 
fuerat Crassi oratoris, deinde M. Aemilii Scauri Asconius l. h, Plin. 
n, h. 17, 5, ubi Piinio iuveni crebro arbores quasdam insignes osten- 
tabat Plin. l. l, — Frater Arvalis adfuit in collegio a. 38. 39. 40 
et a. incertis Claudii VI 2026. 2029. 2030. 2032. 2035, Ephem. ep. 8 
p. 322, 324 acta Arvalium. 

76 C. CAECINA LARGVS memoratur in titulo Thracico III S. 7418 corr. 
12337. Nummi a) Pautaliae, h) Serdicae, qui in parte adversa ex- 
hihent caput 1) Septimii Severi cum inscriptione nominis 2) Antoniniy 
in aversa *HYe([iovsuovTo?) Katxtva ActpYOo: al) Catdlogus Berolinensis 
I p. 200 u. 13, Catalogue of the Greek coins in the British museum, 
Thracia p. 143 n. 16; a2) ibd. p. 144 n. 25; hl) collectio Inihoof. 
Alii partim male descripti Mionnet Suppl. II p, 376 n. 1029. 1030, 
p. 383 n. 1075. 1077, p. 485 n. 1663, p. 486 n. 1664, p. 488 n. 1678, 
p. 511 n. 1807. 

Plena nomina exhihet tit., Caecina Largus tmmmi. — Legatus 
Augustorum pro pr. Thraciae tit. nummi, a. 199 tit. 
— C. SILIVS A. CAECINA LARGVS. 

77 CAECINA PAETVS, vir consularis Plin. epist. 3, 16, 8, (consul suffectus 
avmo incerto). Cum Camillus Scribonianus arma in lilyrico contra 
Claudium raoveret, Paetus partes illius secutus et occiso Scriboniano 
Romam tractus ac damnatus Arria uxore praeeunte mortem sibi 
conscivit a. 42 Plin. l. l. § 7 sqq., Dio 60, 16 (Zonaras 11, 9), Mariial. 
1, 13. Filius eximia pulcliritudine pari verecundia parentibus super- 
stitibus decessit Plin. l. l. § 3; filia Arria cf. A 917. 

78 C. CAECINA PAETVS, consul (sufi^ectus) XV kal. Dec. a. 70 cum 
L. Annio Basso VI 200. Caecina Paetus curator riparum et alvei 
Tiberis a. 74 terminavit Ephem. ep. 4 n. 807 cippus urbanus. 

79 C. CAECINA PAETVS nescio quis patronus liherto cuidam t. posuit 
X 5375 prope Interamnam repertum. 

80 A. CAECINA SEVERVS. A. Caecina Tac. a. 1, 31. 72, Velleius 2,112,4; 
Caecina Severus Tac. a. 3, 18. 33, Dio 55, 29, Tertullian. de paUio 4 ; 
ceterum Severus. 

Consularis a. 6 p. C. VeUcius 1. l., consul suffectus avmo incerto. 
Legatus Moesiae eodem anno auxilia contra Pannonios rebellantes 
adduxit et cum Batonibus pugnavit Velleius l. 1., Dio 55, 29. 30. 



CAECINA 257 CAEDICIVS 



Anno 14 legatus cxercitus Germaniae inferioris Tac. a, 1, 31; legiones 
primam (Germanicam) et vicesimam rebellantes in civitatem Vbiorum 
reduxit et seditionem oppressit ibd, 1, 37, 48, Res ab eo contra 
Qermanos gestae anno 14 ihd. 1, 50, anno 15 ibd. 56. 60. 61, 63-67; 
a. 15 insignia triumphalia ei decreta sunt ob res cum Germanico 
gestas ibd, 1, 72; a. 16 fabricandae classi a Germanico praepositus 
ibd. 2, 6. Anno 15 quadragesimum stipendium habuit ibd. 1, 64 
(unde postea suh a. 21 Tacitus a. 3, 33 miwas accurate, cum Cae- 
cina certe etiam a. 16 militiae operam dedisset, eum dicentem facit plures 
per proYincias quadraginta stipendia explevissc). In senatu a. 20 
sententiam dixit ibd. 3, 18, a. 21 censuit, ne quem magistratum, 
cui provincia obvenisset, uxor comitaretur ibd, 3, 33, 34. — Vxor 
sex partus enixa memoratur ibd, 3, 33. 

Ad hunc pertinere videntur, quae Tertullianus de pallio 4 scripsit: 
'habes spectare, quod Caecina Severus graviter senatui impressit, 
matronas sine stola in publico\ Quamquam autem Caecina apud 
Tac, a. 3, 33 in uxores praesidufn graviter invehitur, nihil tale in 
oratione illius invenitur, Ad alium igitur scriptorem Tertullianus 
respexisse videtur, 

81 A. CAECINA TACITVS (traditur AVLO CAECINAE lACFlo), [praetor] candi- 
datus, praeses provinciae Baeticae, consul (suffectus a, incerto), Vllvir 
epulonum VIII 10988 t. Salanus. 

82 Caecina Tuscus, filius nutricis Neronis Sueton. Nero 35. Fabius Rusticus 
auctor est scriptos esse a Nerone a. 55 ad Caecinam Tuscum codi- 
cillos mandata ei praetoriarum cohortium cura, sed ope Senecae 
dignationem Burri retentam Tac, a. 13, 20. Praefectus Aegypti a. 67 
a Nerone relegatus est, quod balneis in adventura Neronis extructis 
lavisset Sucton. Nero 35, Dio 63, 18. A. 69 Romae fuit Tac. h. 3, 38. 

88 [CJAECINIA LARGA, A. f., [A. Larci Lepidi] uxor t, posuit Antiatinum 
X 6659 cum L[a]rcia Priscilia filia marito, cuius namen periit, 

84 Caedicianus (Kaoixiavoc traditur et vulgo legitur, Kat8txiav6c scribendum 
est) in longaevis mcmoratur a Marco d<: eauxov 4, 50. 

— Q. ABVRNIYS CAEDICIANVS. 

85 Caedicius, 'poena . . . saevior illis , quas et Caedicius gravis invenit 
et Rhadamanthus' luvenal. sat. 13, 196 sqq. ; auiicum Neronis crude- 
lissimum fuisse vult intelligi, satellitem Neronis schol, popcram, cum 
nomen gravissimi iudicis intellegendum esse videatur, Dubium est, num 
idem intellegendus sit 'Caedicius facundus' (causidicus) ibd. 16, 46. 

86 L. Caedicius {apud Frontinum traditur Caedius), primipiiaris, prac- 
fectus castrorum eorumque, qui post cladem Varianam una circum- 
dati Aiisone immensis Germanorum copiis obsidcbantur, dolo ac virtutc 
sibi ad suos peperit reditum Velleius 2, 120, 4, Frontinus strat. 4, 7, 8, 

87 C. CAEDICIVS AGRIPPA, curator riparum et alvei Tiberis aefatc 
Tiberii ut videtur t. urban. Bom. Mitth. 1889 p. 284. 

ProBopograpfaia Imp. Rom. I. 17 



I 



CAEDICIA 258 CAELIVS 



88 CAEDICIA {traditur Cadicia), Flavii Scaevini uxor ex Italia rel^ata 
a. 65 ream faisse se (coniurationis Pisonianae) tantum poena experta 
Tac. a. 15, 71. 

89 Caedicia Luc . . . . , L. f., memoratur in fragmento t. Salonitani III 
1988 positi Re8pe[cto] [clajrissimo iuveni, quocum necessitudinc nescio 
qua coniuncta fuisse vid^tur. 

90 Caelestinus, ut rerum scriptor de Valeriano iuniore citatur vit. Vale- 
riani 6, 1. 

— PVLLAIENA CAELLINA. 

91 Caelianus, Afer quondam rhetor, magister (M. Opellii) Diadume- 
(nia)ni vit. Diadumen. 8, 9. 

— M. Calpurnius Caelianus. 

— TL CLAVDIVS SAETHIDA CAELIANVS. 

— L. IVNIVS VICTORINVS [F)L(AVIVS) CAELUNVS. 

— Sempronius Caelianus. 

92 Caelius, latro famosus aetate Horatii Horat. sat. 1, 4, 69 cum schol. 

93 L. CAELI[VS], in versu ultimo t. Cyprii mutili III 6051 . . . ino et L. 
Caeli .... nominari videntur consules armi incerti. 

94 Apicius *Caelius. Suh his nominihus fertur libelJus, qui praccepta 
coquinaria continet. Num ad eundem verba corrupta vit. Aelii Caesaris 
5, 9 (uhi traditur idem Ovidii ab aliis relata idem Apicii libros 
amorum BP, Apicii Caeiii relata scripsit Petcr) pertineant, plane in- 
certum est. Titulus libelli non sanus videtur, fuit fortassc Caclii 
Apicius cf. Teuffel-Schtvabe, Geschichtc der liomischen Litcratur 
§ 283, 2\ 

95 CAELIVS . . . ILLIANVS MAXIMVS , [curator] aedium sacrarum [et 
operum] publicorum anno 159 VI 857 c. 

96 CAELIVS ATTIANVS, Caelius Attianus vit. Hadrian. 1, d (Caelium 
Tatianum cod. Palat., Celium Tacianum Bamherg.), ceterum Attianus 
(corrupte traditur vit. Hadrian. 8, 7 Atutinum, Zonar. 11, 28 Tatiavoc). 

Eques Romanus vit. Hadrian. 1, 4; 4, 2, municeps P. Aelii 
Hadriani Dio 69, 1 id cst oritmdus cx urhe Italica. Tutor et amicus 
Hadriani vit. Hadrian., Dio l. l. Traiano mortuo cum Plotina dicitur 
Hadrianum ad imperium promovisse Dio l. l. (Zonar. It, 23) cf. vit. 
Hadrian. 9, 6. Sub primis imperii diebus Hadrianum monuit, ut 
adversarios e medio toUeret vit. Hadrian. 5, 5. Reliquias Traiani 
una cum Piotina et Matidia ex Asia Roraam detulit ibd. 5, 9. Prac- 
fectus praetorio Hadriani (sine duhio iam sub Traiano praetorianis 
praefuit) ; cum Hadrianus potentiam eius ferre non posset, nisus est 
eum obtruncare, sed revocatus est, quia iam quattuor consularium 
occisorum (cf. vit. Hadrian. 7, 2), quorum quidem necem in Attiani 
consilia refundebat, premebatur invidia; cui cum successorem dare 
non posset, quia non petebat, id egit, ut peteret, atque eum prae- 



CAELIVS 259 CAELIVS 



fectura summovit vit Hadrian, 9, 3-5, Attianum ex praefecto prae- 
torii Hadrianus omamentis consularibus praeditum fecit senatorem 
ibd. 8, 7, postea hostium loco habuit ibd, 15, 12, 

97 Caelius Caldus VeUeitiS 2, 120, 6 vide Coelius Caldus. 

98 CAELIVS CALVINVS, legatus Augusti pro pr. anno 185 III 6052; 
ex titulo reperto in Armenia maiore quem posuenmt vexili(arii) 
legionis XV ApoUinariS; non satis apparet, utrum Caivinus fuerit 
legattis legionis eius an provinciae Cappadociae, cuius praesidi eo 
tempore ea legio parebat, 

99 D. CAELIVS CALVINVS BALBINVS = IMPERATOR CAE8AR D. CAELIVS 
CALVINVS BALBINVS AVGVSTVS. Plena nomina tituli nummique 
imperatoris indicant, Tituli: una cum M, Clodio Pupienio Mcucimo 
Augusto et M, Antonio Gordiano Caesare nominatur in miliariis 
Mauretaniac VIII 10342 (1). 10343 (2). 10365 (3), Ephem, ep. 7, 660 (4). 
675 (5); fwmina plena extabant in his omnibus, hodie Balbini extant 
et certe descripta sunt in t, 3, 4. Plane eodem modo nomina trium 
posita erant in miliariis Cappadocias III 8, 6913. 6934, 6936, 6953 
male scriptis, in quibus (certe in n, 6953) nomina Balbini et Pupieni 
postea erasa sunt errare provincialium cf, Mommsen III 8. p. 1252, 
Praeterea nomina plena exhibet item coniuncta cum Pupieno et 
Gordiano papyrus gracce scripta MittheUungen aus der Sammlung 
der Papyrus Ereherzog Bainer II III p. 23, — Privatus memoraiur 
in fastis Saliorum VI 1981 (6) D. Caelius Ba[ibinus] ct in consulatu 
altero a. 213: D. Caelius Balbinus VI 269, 1957, 2001, X 6422. 7225, 
XI 2633, ceterum plerumque Balbinus foML 

Nummi: in nummis commatis Bomani semper dicitur D. Cael(ius) 
Balbinus Echhel VII p. 305, Cohen V^ p. 8 sqq. Aex[i. KatX. KaX. 
BaXptvo? in nummo Amisi Bcrolinensi cf. von Sallet, Daten der 
alexandrinischen Kaisermunzen p. 59 adn. In nummis Alexandrinis 
Aex. KaX. BaXpivoc Catalogue of the Greek coins in the British Museumy 
AUxandria p. 239 n. 1841. 1843, Aex. Kaik. BaXpivoc ibd. 1840. 1842. 
1844-1846. Singularis plane est nummus Alcxandrinus musei Vindo- 
bonensis Eckhel VII p. 307 inscriptus A. K. Aex. K. Av. BaXptvo? l'ep., 
sed in hoc quin vitium monetarii subsit, postquam plena nomina ex 
titulis papyroque certe cognita habetyms, nihil dubium mihi videtur. 

Apud scriptores dicitur Caeciiius (sic et in codice Oxoni(nsi) Bal- 
binus Vict, Caes. 26, Clodius Baibinus vit. Gordian. 10, 1; 22, 1 
(dubium num et vit. Maximini 20, 1), ceterum semper Balbinus. 

KuTzazplhriq Herodian, 7, 10, 4; familiae vetustissimae, ut ipse dicc- 

bat, a Balbo Comelio Theophane originem ducens, qui per Cn. Pom- 

peium civitatem meruerat, cum esset suae patriae nobilissimus idem- 

que historiae scriptor vit. Maximi et Balbini 7, 3 (ubi conflantur 

Theophanes et filius adoptivus eius Comelius Balbus). Consul I suf- 

fectus atmo incerto saeculi II exeuntis vel III ineuniis; consul II 

17* 



CAELIVS 260 CAELIVS 

a. 213 cum imperatoro Antonino IIII fcisti; l<; Seoxepav oTraTefxv iXij- 

Xax(i»? Herodian, 1. 1., consularis vit. Max. et Balb. 1, 2, Gordtan. 22, 1. 

'EOvaiv 7iY/jaa'jisvoc d{ji}i7CTQ)c Herodian. l. l,, guas provincias rexerit 

nescimtis. Salius Palatinus cooptatus (anno incerto post a. 189) t. 6. 

Anno 238, postquam senatus comperit Gordianos in Africa contra 

Maximinum imperium sumpsisse, vlginti viros ex senatus consulto 

rei publicae curandae (cf. CIL XIV 2902) creavit, inter quos fue- 

runt Balbinus et Maximus Zosimus 1, 15, vit. Gordian. 10, 1; 22, 1 

cf. infra adnot. Post mortem duorum Gordianorum senatus Maximum 

et Balbinum imperatores creavit Herodian. 7, 10, vit. Gordian. 22, 1, 

vit. Max. et Balb. 1-3. Indo Imperator Caesar D. Caelius Calvinus 

Balbinus Augustus in titulis nummisque v. supra; in papyro titulis- 

que 1-5 ubi duo Augusti nominantur, primo loco semper Pupienus 

positus est. Aestate fere a. 238 uterque Augustus simul a militibus 

occisus est Herodian. 8, 10, vit. Max. Balb. 13-14, vit Gordian. 22. Be 

tempore mortis et de spatio imperii cf. quae supra adnotavi ad A 664. 

/jonmuB 1, 14 postquam rettidit aencUum jwpulumque romanum Gordia- 

no8 a^mvisse et contra Maximinum arma cepisse, pergit intl ^k naai laOTa 

(J6x€i, n^oxeiQ^CovTai rrig fiovX^g avJQag ttxooi arQaTTjyiag ifine^QOvg' ix roi;- 

Ttov avToxQaTOQag ilofJivoi Svo Balfitvov xal Ala^ifiov, nQoxaTaXafiovTig rag 

inl Tify *P(u^Tig (f.€Qovaag o^ovg xrX. id est viginti iUis viris, qui pro Gordia- 

nis contra Maximinum rem ijublicam defenderentj Balbinum et Maximum 

praefeceru/nt cum summa potestate, (Minime enim apud Zosimum avroxQdTatQ 

idem valet atque Augustus sive imjyerator, id quod illi nmquam non exprimitur 

per vocem fiaaiXtvgJ Qtwcum prorsus consentit biographus in vita Gordia- 

mrum 10, J ; 22, 1 cf, 14, 4, Certi^simum autem est in hac vita non pauca 

ac jwtissimum quidem in ea parte quae ad Gordianum III spectat finde a 

cap. 22) sumpta esse ex eodem auctore primario, a quo pendet Zosimus, quam- 

quam perperam id negavit Mendelssohn. Atque probabiUter i^ aiictor a pleris- 

qiUi putatur fimse Bexippus, Itaque si biographus, quem sibi ipsum saepissime 

repugnare notum est, uno loco vit Maximini 32^ 3 scripsit 'addidit Dexippus 

tantum odium fuisse Maximini, ut interfectis Gordianis vigiuti viros senatus 

creaverit, quos opponeret Maximino* minus accurate hic quam cdxbi Dexippi 

senterUiavi repeiiisse videtur, ita tU standum sit in iis de quibus ^Zosimus et 

biographus consentiunt. 

100 Caelius Cursor, eques Romanus, ob falsa maiestatis crimina in 
Magium Caecilianum praetorem auctore principe et decreto senatus 
punitus a. 21 Tac. a. 3, 37. 

101 Caelius Felicissimus, vir egregius, maritus Luriae lanuariae clarissi- 
mae feminae tit. qtii extat in coenieterio quodam christianorum sub- 
urbano, editus ab Armellinio Cronichetta 1879 p. 76. Videtur christia- 
71US fuisse. 

102 CAELIVS FELIX, consul (suifectus anno incerto) a Commodo occisus 
(post a. 189) vit. Commodi 7, 6. Oum auctor vitae scribat 'interemit 
— — sex simul ex consulibus% in quibus Caelium Felicetn affert, 
ca verba secundum dicendi usum biographorum mihi ita interpretanda 
esse mdentur, ut Commodumjsex consulares interfecisse significent. 



CAELIVS 261 CAELIVS 

103 Q. CAELIVS FLAVIANVS, clarissimus vir, patronus coloniae Canusii 
a. 223 IX 338 aXbum Camisinum. 

104 M. CAELIVS FLAVVS PROCVLVS, Xvir stlitibus iudicandis, tribunus 
laticlavius legionis XX Valeriae victricis, Vlvir tunnae equitum Ro- 
manorum, quaestor, tribunus plebis candidatus, praetor candidatus, 
curator rei publicae Aquinatium XI 3883 t. Capenas, 

105 Caelius Florus, procurator Aug. Lyciae sub Hadriano memoratur in 
tiiulis graecis mausolei Bhodiopolitani Lyciae Eeisen im sudwestlichcn 
Kleinasien II p. 83 col. III a, Illb, IV a. 

106 CAELIVS IVLIANVS, clarissimus vir m tegula urbana XV 475. 

107 M. CAELIVS IVLIANVS, tribunus laticlavius (legionis XIII Geminae) 
III 995 t. Apulensis. 

108 P. CAELIVS OPTATVS, legatus Aug. pro pr. (Numidiae) a. 166 
VIII S. 17958. 18067 t. Numidici Idem videtur Caelius Optatus, 
ad quem Fronto scripsit ad aniic. 1, 9. 

109 CAELIVS ONERATVS. Nummi Thracici: a) Philippcpolis in adversa 
caput Septimii Severi cum inscriptione nominis exhibent, in aversa 
*HY(s[iove6ovTo?) Kai(X{oo) 'Ovep(axoo) <PtXi7ritoiroXtTa>v CataJogue of the 
Greek coins in thc Britsih Museum, Thracia p. 237 n. 2?a; b) Pau- 
taliae eadem adversa in aversa 'Hye. T. AfXtoo 'Ovepatoo OoXir{ac Hao- 
TOikiaq Sestini, Museum Hedev. I p. 62 n. 19 (inde Mionnet S, II p. 376 
n. 1028), ^H-fe. T. A?Xiou NepaTi. IlaoTa. Wiczey, Museum Hedev. I 2388 
(inde Mionnet n. 1025); collato nummo Londinensi iam mihi dubium non 
videtur, quin in nummis Pautaliae male leciis restituendum sit KatXioo 
'OvepctToo. (Falsis descriptionibus deceptus supra A 162 nummos dubi- 
tanter rettuli ad T. Aelium Oneratum). — KaCKw 'OvepaTo? quidam 
KY]9(icrte6«) invenitur in catalogo epheborum CIA III 1101 col. I 40. 

Legatus pro praetore Thraciae sub Septimio Severo nummi. 

110 L. CAELIVS PLAVnvS CATVLLINVS, clarissimus vir, tribunicius, 
curator rei publicae (Sufetulae) VIII S. 11332 t. Sufetulanus publice 
positus. 

111 Caelius PoIIio (sic Tacitus, PoIIio Dio), praefectus castrorum a. 51 
castello Gorneis praefuit Tac. a. 12, 45. 46, Dio 61, 6. 

112 C. CAELIVS RVFVS, consul a. 17 cum L. Pomponio Flacco. In 
consulatu: [C. Caeli]u8 Rufus fasti Arvalium I^ p. 70, C. Caelius fasti 
Antiates X 6639 = I^ p. 72, C. Caecilius (sic) fasti Lunenses XI 
1356 = J* p. 73, r. Katxatoc (sic) NItto)? t^ Too^o? Dio ind. l. 57, 
Faio? KatxOito? Dio 57, 17, C. Caelius Tac. a. 2, 41, VI 10051, 
C. Caecilius (sic) Cassiodor., ceterum Rufus fasti. — Nomina plena ei 
fume C. Caelium Rufum Caecilium Metellum Nepotem coniecit Nipper- 
dey ad Tac. l. l. At eiusmodi cumulatio nominum vix convenit huius 
aetafi et magis crediderim cognomen Nepotis obvium in Caeciliis 
Metellis, postquam Caelius in Caecilium corruptus est, falsa cofiiectura 
additum esse. 



CAELIVS 262 CAERELLIVS 



C. f. Dio ind. Z. 57. Idem videtwr . . . lius Rufus pr(aetor) (aerarii) 
a. 13 VI1496 = r p. 74. Consul a. 17 fastl 

— CN. ARVLENVS CAELIVS SABINVS. 

113 CAELIA MAXIMA, clarissima femina memoratur in t servi Milmtano 
VIII 8209 cf. VIII S. 19328. 

114 Caelobothras, regulus Indicus Muziri regnabat aetate Plinii Tlin, 
n. h. 6, 104. 

115 Antonia Caenis. THulus eius sepulcralis urbanus VI 12037, ubi 
plma nomina extant; Caenis opudf scriptores. Antoniae Drusi liberta 
et a manu, quam Vespasianus post mortem uxoris, quam privatus 
amisit, dilectam quondam sibi revocavit in contubemium habuitque 
etiam imperator paene iustae uxoris loco Sueton. Vespasian. 3, Dio 
66y 14; Aug(u8tae) liberta tit. Defuncta est imperante Vespasiano 
Sueton. Vespasian, 21, Dio l. l. Grandes pecunias conquisivit vendi- 
tans officia publica et honores auctore et conscio ut vulgo putabatur 
Vespasiano ipso Dio l. l. Memoratur Sueton. Domitinn. 12. 

116 Caepia Procula, Caepiae Proculae M. Regul(i) (uxoris) in fistfda 
plumbea urbana Bullettino comunale 1891 p. 294. Femina nobilis 
videtur, uxor fortasse M. Aquilii Beguli. 

117 Caepio, Tiberi Caesaris principatu Plin. n. h. 21, 18, citatur ibd., 
auctor Plinii de herbis n. h. ind. l. 21. 22. 

— FANNIVS CAEPIO. 

— RVSTIVS CAEPIO. 

— T. RVSTIVS CAEPI(O). 

118 CAEPIO CRISPINVS Granium Marcellum proconsulem Bithyniae 
quaestor ipsius a. 15 maiestatis postulavit Tac. a. 1, 74. Idem stor 
tuitur Crispinus Caepio VI 9341 in titulo servi sine idonea causa. 

119 A. CAEPIO CRISPINVS, consul (suffectus) cum Q. Asinio Marcello 
m titulo mutilo in agro suburbano reperto Rdmische Mittheilungen 1886 
p. 128, ubi pra^cedunt consules ordinarii a. 96. Cf. A 1021. — Nesdo 
an ad eundem pertineat t. urbanus Bullettino cotmnale 1880 p. 138 
n. 391 ossa A. Crispini Caepionis. 

— M. EPPVLEIVS PROCVLVS TI. CAEPIO mSPO. 

— A. Crispinus Cacpionianus. 

120 [CAERELLIVS], [legatus Augusti pro pr.] Thraciae, Moesiae superioris, 
Raetiae, Germaniae superioris et Brittaniae, et Modestiana (uxor) eius 
et Caerellii Marcianus et Germanilla fiHi Brambach, Corpus In-- 
scriptionum Rhenananm 1003 t. Mogontiacensis. 

121 Q. CAERELLIVS, M. f., tribu Quirina, tribunus militum, quaestor, 
tribunus plebis, praetor, legatus M. Antoni (sdlicet eius qui fuerat 
triumvir rei publicae constituendae), proconsul, pater Q. Caerellii 
n.l22 VI1364b. 

122 Q. CAERELLIVS Q. f., (cf n. 121), tribu Quirina, Illvir capitalis. 
quaestor pro praetore, tribunus plebis, legatus pro praetore ter, 



CAERELLIVS 263 CAERELLIA 



praefectuB frumeiiti ex senatus consulto^ legatus Ti. Caesaris Aug., 
proconsul VI 1364 a, titulum posuit patri 1364b. -r- In lapide extat 
EX s. c. s. errore quadratarii ut videtur. De legatione iure praetorio 
repetita ef. Mommsen, Res gestae d. Aug, p. 181 *. 

123 Q. CaerelliuS; cui Censorinus librum de die natali dedicavit 
Ccnsorin. i, anno 238 id. 18, 12; 31, 6; dicit eum officiis munici- 
palibus functum, honore sacerdotii in principibus suae civitatis con- 
spicuum, ordinis etiam equestris dignitate gradum provincialium 
supergressum id. 15. Laudes eloquentiae eius ihd. Annum quadra- 
gesimum nonum transierat ibd, 

124 C. CAERELLIVS FVFIDIVS ANNIVS RAVVS POLLITTIANVS, clarissi- 
mus vir, C. fil. (C. Caerelli Sabini et Fufidiae PoIIittae ut videtur), 
tribu Oufentina, Illvir monetalis aere argento auro fiando feriundo, 
tribunus laticlavius legionis III Cyrenaicae, Vlvir equitum Roma- 
norum turmae primae, quaestor candidatus imperatoris Caesaris 
M. Aurelii Antonini Pii Felicis Aug. (inter a. 2121217), tribunus 
plebis candidatus, praetor hastarius; sodalis Marcianus Aurelianus 
Commodianus Helvianus Severianus VI 1365. Cf. n. 126. 

125 CAERELLIVS MARCIANV8, [Caerellii] et Modestianae filius Bram- 
bach, Corpus Inscriptionum Ehenanarum 1003. Cf. n. 120. 

126 C. CAERELLIVS POLLITTIANVS agnontine HELVINVS. Tituli plane 
simiT.es ei positi sunt VI 1366 (1). 1367 (2). Agnomcn pracscriptum 
est in t. 2. — Clarissimus vir, proconsul Macedoniae t. 1. 2. 

Eundem csse C. CaercUium Fufidium Annium Ravum aetatis Cara- 
callae valde dubito num recte statuerit Hemen. Nam ex agnomine prac- 
scripto, quod omnino in tituiis saeculi tertii perraro invcnitur, titulum 
haud ita multo ante Dioclctianum positum csse crediderim. Cui aetati 
ctiam nomina Boncii Agentii, qui fuit in iis qui dedicarunt t. 2, 
aptius conveniunt, 

1 27 CAERELLIVS PRISCVS. *Ex epistulis divorum Hadriani et Antonini 
et fratrum ad Caerellium Priscum praetorem tutelarem' Paulus Frag- 
menta Vaticana 244. Fraetor sub divis fratribus fuisse videtur. 

128 C. CAERELLIVS SABINVS. Tituli Apulcnscs: ipse posuit in legatione 
III 1074. 1075. 1076. Ull (1^4), memoratur in t. III 1092 (5). 

C. Caerellius Sabinus, legatus Augusti pro pr. legionis XHI 
Geminae 1. 1-5, a. 183/185 t. 5. Aetatem t. 5 determinavit Borghcsi 
ex nominibus Commodi adsimpto Pii (inde ab a. 183 Echhel VII 
p. 111), deficiente Felicis (ut dici cocptus est a. 185 Eckhel p. 136). 

Fufidia PoIIitta uxor eius t. 1-3. Filius eorum videtur C. Cae- 
rellius Fufidius Annius Ravus PoIIittianus. 

129 Caerellia 'mater' naufragio prope Baias periit, in quam Martialis 
scripsit cpigr. 4, 63. 

130 CAERELLIA GERMANILLA, [Caerellii] et Modestianae filia JBram- 
bach, Corpus Inscriptionum Rhenanaru^n 1003. Cf. n. 120. 



i 



CAERIANVS 264 CAESENNIVS 



— PICA CAERIANVS. 

— AGRIPPA IVLIVS CAESAR. 

— C. IVLIVS CAESAR. 

— DRVSVS IVLIVS CAESAR. 

— GERMANICVS IVLIVS CAESAR. 

— L. IVLIVS CAESAR. 

— NERO IVLIVS CAESAR. 

— TI. IVLIVS CAESAR. 

— Ptolemaeus Caesario. 

131 Caesellius Bassus, origine Poenus, thesauros Didonis reginae sibi 
somnio monstratos ratus esse in Africa vastissimis specubus abditos 
ac posse erui Neroni indicat; vana re patefacta ipse se interfecit 
a. 65 Tac. a, 16, 1-3, eadem n(yinintbus omissis (^indicio equitis Ro- 
mani") Sueton. Nero 31, 

132 Cacsellius Vindex, grammaticus. Gassiodorius de orthographiaGram- 
matici Lat, VII p. 147 in recensu scriptorum, unde excerpta coUegii, 
mcniorat: *X. Ex Caesellio orthographo coUecta sunt (cf. p. 202, 16), 
XI. Ex Lucio Caecilio Vindice deflorata sunt' (cf. p. JM6, 16). Quam- 
quam certum est (cf. quae exposuit Keil ibd. p. 139) duo genera ex- 
ce^ptorum ad CaeseUium Vindicefn referenda et ex errore Cassiodorii 
guod posteriori Ca(*cflii, non CaeseUii nomen praescriptum est, repe- 
tendum csse, qui nofnen grammatici in codice quo utebatur cor- 
ruptum invenerat, praenomini Lucii, guod unus Cassiodorus posuity 
utpote sumpto ex inscriptione corrupta fides neganda mihi videtur. 
Caesellius Vindex vel Caesellius vel Vindex alibi. 

Terentius Scaurus divi Hadriani temporibus grammaticus de 
Caesellii erroribus scripsit GeUius 11, 15, 3, unde Vindicem vel eodem 
tempore vel non muUo ante floruisse probabiliter coUigitur; cui aeinti 
genus studiorum eius qptime convenit, nam in antiquissimorum seriptO' 
rum sermone indagando versatus est. Scripsit commentarios lectionum 
antiquarum qui citantur a GcUio 2, 16, 5; 3, 16, 11; 6, 2, 1; 11, 15, 2; 
20, 2, 2 (iidefn libri inteUegendi esse videntur ibd. 9, 14^ 6; 18, 11, 1). 
Libri Caesellii Vindicis litterarum ordine dispositi citantur a Charisio 
Grammatici Latini I p. 117, 13 (A litterae libro I), 239, 21 (libro B 
iitterae), p. 195, 26 (libro L litterae) ; Caesellius Vindex in stromateo 
citatur a Prisciano II p. 210, 7, p. 230, 11 (sine titulo operis ibd. 
p. 229, 10: ut Caesellio Vindici placet). Proptcr similitudinem rerum 
quae a GeUio et a grammaticis afferuntur, probabilis est coniectura, 
quamquam non certa, unum atque idem opus significari, unde etiam 
orthographica excerpta sunt, quibus Cassiodorius usus est. — Mefno- 
ratur praeterea inter grammaticos notos apud Amobiuni I p. 41, 20 
ed. Reifferschcid et Rufinum Gramm. Lat. VI p. 565, 3. 

133 Caesennius, qui xTjiroopixa scripsit auctor Plinii Plin. n. h. ind. l. 19, 
aliundc non notus. 



CAESENNIVS 265 CAESENNIVS 



134 A. CAESENNIVS GALLVS. Tituli: mefnoraiur in miliariis Galatiae 
III 312 (1). 318 (2), III S. 1^218 (3), in t liberti XIV 730 (4). 

Nummi: 1) Caesareae Cojopadociae, qui in adversa exhibent caput 
Titi et imcriptionem nominis, in avcrsa Eirl raXXoo eT(oac) *{ Mionnet 
Suppl. VII p. 663 n, 25. 26. II) Ad eundem referri possunt nummi 
originis incertae, qui in adversa exhibent caput Domitiani et in- 
scriptionem Aux. Ao(teTiav&? KaTcj(ap) 2sp., in aversa 'Eul Katasvv^ou 
FaXXoo Miownet Suppl. IV p. 348 n. 325. 326 = Suppl VI p. 687 
n. 502. 503, Suppl. V p. 173 n. 1010. 

Praenomen exhibent tituii, cetenm Caesennius Gallus sive Gallus. — 
Consul t. 3 suffectus anno incerto sub Vespasiano ut videtur. Legatus 
Aug. pr. pr. vias provinciarum Galatiae Cappadoeiae Ponti Pisidiae 
Paphlagoniae Lycaoniae Armeniae minoris stravit 1. 1. 2» 3; anno 80 
t. 2. 3, 82 t. 1. Legatus Galatiae et Cappadociae a. 80 — 82 1. 1, 2. 5, 
nummi, — XVvir sacris faciundis t. 3. 

135 CAESENNIVS ISAVRICVS, salius Palatinus collegio exiit anno 178 
VI 1979. 

— CAESENNIVS MAXIMVS v. CAESONIVS MAXIMVS. 

136 CAESENNIVS PAETVS nominatur in t. Flaviae Sabinae (uxoris) 
XIV 2830, Potest fuisse consul a. 61 vel proconsul Asiae n. 138. 

137 L. CAE8ENNIVS PAETV^, consul a. 61 cum P. Petronio, Turpiliano. 
In consulatu: Caesennius (Caesenio cod. Mediceus) Paetus Tac. a. 
14, 29, Kaiaevvtou IlatToa Phleg. Mir. 20. — L. Caesennius Paetus 
Dio 62, 20 (2iviov traditur), Caesennius Paetus Tac. a, 15, 6, loseph. 
bell. 7, 3, 4; 7, 7, 1, ceterum Paetus. 

Consul a. 61 fasti. Eodem anno legatus Cappadociae ad bellum 
Parthicum missus hieme a. 61/62 in Armenia rem pessime gessit 
indeque Romam revocatus est Tac. a. 15, 6. 7. 8. 10-17. 24. 25. 28, 
Dio 62, 20. 21. 22. Cum in Armenia bellum gereret, uxorem (fortasse 
Flaviam Sabinam cf. n. 136) et filium (parvolum) secum habuit et 
castelloy cui Arsamosata nomen est, abdidit Tac. a. 15, 10. Alter filius 
a. 63 tribunus militum sub Corbulone militabat ibd. 15, 28. 

Sub finem a. 70 Caesennius Paetus a Vespasiano in Syriam 
legatus missus est loseph. bell. 7, 3, 4 (ubi tempus iis definitur, quae 
ibd. enarrantur 7, 3, 1; 7, 4, 1); quarto anno Vespasiani (a. 72/73) 
in eadem legatione Antiochum Commagenes regem expulit regno 
ibd. 7, 7, 1-3. Hunc legatum eundan esse atque consulem a. 61 inde 
sequitur, quod ne maior quidem filius a. 70 aetatcm consularcm atti- 
gerat, Si uxor fuerit Flavia Sabina, quam e gente Vespasiani oriun- 
dam fuisse docent nomina, Paetus fortasse adfinitatis gratia ad legor 
tionem promotus est. 

138 L. IVNIVS CAESENNIVS PAETVS, consul (suffectus) mense Martio 
cum P. Calvisio Rusone a. incerto sub Vespasiano, In consulatu: 
plena nomina oxhibet triptychon Pompeiamim Hermes XXIII (1888) 



i 



CAESENNIVS 266 CAESERNIVS 



I 

l 



p. 159, Atti delV Accademia Napolifana di archeologia XIV (1890) 
p, 17; L. Caesennios Paetus VI 597, Tcfnpus consulatus eo definitur, 
quod triptychon Pompeiis repertum est et P. CaMsius Ruso proconstd 
Asiae sub Domitiano fuit 

Vnde idem statuendus est Caesennius Paetus proconsul Asiae qtii 
memoratur in t. Mylaseno Lehas-Waddington 358 ei in nummis Eplie- 
sinis: I) in adversa cum capite Domitiani et inscriptione Ao;jLtTiay&? 
KaTacep SepaTcic repaavixi*;, in aversa 'Kici dv&u(iraToo) Kataevvioo 
IlatxoD. *0|x6voia 'E<pe(ata>v) Z|iop(vata>v) Waddington, Fastes n. 107, 
museum Berolinense, Ijcale, Numismata Hellenica p, 56, Mionnet III 
p. 94 n. 259, p. 226, 1263, Suppl. VI p. 133 n. 361-365 ; II) in ad- 
versa cum capite Domitiae et inscriptione Aofitxta Sepacm^, eadem 
avirsa atque in I nisi quod im omissum est Waddington l. h, museuM 
lierolinense, Mionnrt III p. 95 n, 264, p. 227 n. 1267. 1268, Suppl. VI 
p. 135 n. 373. — Nummus Mionnet III p. 100 n. 297 (ex Sestinio) 
male lectus vel fdlsus est 

Cum Domitiano Germanici nomen inditum esset a. 83 excunte vcl 
incipiente a. 84 (cf. Eckhel VI p. 397), annus proconsularis Paeti non 
potuit incipere nisi post a. 83. 

Filius videtur L. Caesennii Paeti cos. a. 61; de inaiore natu, qui 
a. 62 tribunus militum fuit cf. n. 137, et propter temporum rationeni 
et propter praenomen patris apte cogitari possit. 

139 Caesennius Silvanus, propinquus Suetonii Tranquilli, qui ei a Plinio 
tribunatum militum impetravit Plin. epist, 3, 8. 

— A. IVNIVS PASTOR L. CAESENNIVS SOSPES. 

— Arria Cacsennia Paulina. 

140 Caesernius, gener (Mestrii) Flori, amici Plutarchi Plutarch. quaestio- 
ncs convivales 7, 4, 2; 7, 6, 2. 

141 T. Caesernius Concessus Severus memoratur in t. Thagastino VIII 
S. 17217 Lartidiae Praenestinae uxoris. Fortassc hofno nobilis. 

1 42 T. Caesernius Macedo posuit ut heres t. Sirmianum III S. 10224 (1), 
memoratur in dipl. mtl. III S. XXX VI (2). 

Plena nomina exhibet t. uterque. Procurator Aug. 1. 1, procurator 
Mauretaniae Caesariensis a. 107 t. 2. Potest pater esse Caesemiorum 
n. 144 et 145. 

143 Caesernius Statianus, 6 xpotTiaToc, curator (koYtofTeucov) Nicomediae 
Bithynicae metnoratur in t. Nicomediensi CIG 3771 sub Severo j)0st 
a. 197 posito. 

143a CAESERNIVS STATIVS memoratur in t. Cyprio graece scripto 

mutilo dedicato impcratori cuidam, cuius nomina perierunt, The Joumal 
ofHellenie siudies IX (1888) p, 252 n. 111; fortasse proconsul Cypri fuit. 

144 T. CAESERNIVS STATIVS QVINCTIVS MACEDO QVINCTIANVS. Titfdi: 
ei positus est V 865 (2) (cf. Additamcnta p. 1025) AquUeiensis mutilus, 
qui cwrsum honorum ordine invcrso exhibet, ipse posuit V 866 (2) Aqui- 



CAESERNIVS 267 CAESIVS 



leiensem et XIV 2253 (3) in agro Alhano repertum, memoratur in t, 
liberti Aqutleiensi V482 (4). 

Plena nomina exhihet integra t. 3; . . Caese Quincti 

Quinctian . . t 1, T. Caesernius Macedo Quinctianus t. 2, (T. Cae- 
sernius) Macedo t 4. 

T[riumyir au]ro argen[to aere flando feriundo], t[ribunu8 militum 
I]egioni8 tr^icesimae Vlpiae Vi]ctricis, [quaestor] candidatus^ [censitor? 
cf. Mammsen, Staatsrecht II^ p. 1092 per] Africam Maur[etaniam], 
[tribunus] plebis candida[tus] , [praetor candidatus] inter cives et 
p[eregrinos] , co[me8 imp.] per orientem, legatus legio[nis] ... piae 
fidelis, p[raefectus alimentorum] , [curator] viae Appiae t. 1, consul 
(suffectus armo incerto saeculi II) 1. 1. 2. 3; sodalis Aug^ustalis] 1. 1. — 
Certe arta necessitudine coniunctus cum T. Caesemio n. 145, fortasse 
frater huius et filius T. Caesemii Macedonis n. 142. 

145 T.CAESERNIVS STATIVS QVINTIVS STATIANVS MEMMIVS MACRINVS. 
Tituli: ei positus est VIII 7036 (1) Cirtensis, ipse posuit in legatione 
Numidiae a. 141 VIII S. 17849 (2). 17850 (3) Thamugadenses mutilos, 
memoratur in t. prope Divionem reperto XIII 2 n. 5609 (4). 

Plena nomina exhihet 1. 1, us St[atius] t. 2, T. Cae- 

sem[ius] t. 3, Caesernius Statianus t. 4. — Patris nomen periit 

in 1. 1, potest fuisse T. Caesemius Macedo n. 142; tribu Palatina. 

XVvir (sic) stlitibus iudicandis, quaestor divi Hadriani, coraes 
eiusdem in oriente, tribunus plebis, (praetura omissa est in 1. 1 errore 
quadratarii ut videtur), missus in dilectum iuniorum a divo Hadriano 
in regionem Transpadanam, legatus legionis XIIII Geminae Martiae 
Victricis t. 1, legatus pr. pr. provinciae Africae t. 1. [2]^ co[nsul 
designatus] a. 141 t. 2^ consul (suffectus) t. 1 a. 141 vel 142, (legatus) 
co(n)s(ularis) (Germaniae superioris) a. 150 t. 4. — Pat[ronus IIII c]olo- 
niarum (Cirtensium) t. 1, Thamugadensium t. 2. [3]. 

— L. APRONIVS CAESIANVS. 

— M. IVVENTIVS CAESIANVS. 

— (P.? NONIVS) ASPRENAS CAESIANVS. 

— P. NVMICIVS PICA CAESIANVS. 

— PLAVTIVS CAESIANVS. 

— Plautius Caesianus. 

146 [C]AESIDIVS, cuipositus erat t. Carthaginiensis VIII S. 12539 mutilus: 

. . . [C]ae8idio . . . cos [tr]ib. leg [quaestor vel simile 

quid^ .... [Vesp]asiani 

— Q. FABIVS CAESILIVS T1TLA.NVS. 

147 L. CAESIVS , praefect[us] [aerari] [milit]aris (a. 21/39) V8845 

t. Veronensis. 

148 C. CAESIVS APER. Tituli: ei puhlice positus est XI 6009 (1) Sestinas, 
memoratur in dipl. mil. III 2 (2). — Plena nomina exhihet t. uterque. 



i 



I 



CAESIVS 268 CAESIVS 



C. f., tribu Claudia 1 1, praefectus cohortis secundae (addit t, 2) 
Hispanorum equitatae 1. 1, J2, anno 60 t. 2, tribunus militum, (postea 
in ordinem amplissimum adledits probabiliter a Vespasiano), quaestor 
pro pr. Ponti et Bithyniae, acdilis plebis Cerialis, praetor, legatus 
pro pr. provinciae Sardiniae. — - Diversus est C. Caesius Aper mag. 
vic. XI 6013, item alius C. Caesius Aper Mestriae Satumin(a)c sive 
Marci(a)e t. posuit XI 6021, Qui tituli cum et ipsi Sestini reperti sint, 
ihi Caesiorum Aprorum familiam floruisse docent 

149 Caesius Bassus, amicus Persii vita PersU Sueton. rel. ed. Beiffer- 
scheid p. 78, qui ad eum scripsit saturam sextam; post mortem Persii 
Annaeus Cornutus librum satirarum Basso petenti, ut ipsi cederet, 
tradidit edendum ihd. p. 74. Fama est eum in praediis suis positum 
ardente monte Vesuvio et late ignibus abundante cum villa sua 
ustum schol. ad Pers. sat. 6, 1. (Vnde quidam nomm eius latere 
loco corrupto Plin. epist. 6, 16, 8 suspicati sunt coniectura incerta 
cf. quae adnotavit Keil.) — Potest idem esse C. Caesius Bassus qui 
agrum quendam in iinibus Tiburtinorum vendiderat XIV 3471. 

Poeta vit. Persii p. 73; 4amne lyra et tetrico vivunt tibi pectine 
chordae, mire opifex numeris veterum primordia vocum atque marem 
strepitum fidis intendisse latinae, mox iuvenes agitare iocos et poUice 
honesto egregius lusisse senex^ Persius sai. 6, 2-6. Si quis adicere 
velis (scil. Horatio), is erit Caesius Bassus, quem nuper vidimus, sed 
cum longe praecedunt ingenia viventium Qumtilian. 10, 1, 96. Bassus 
in II lyricorum citatur Priscian. Grramm. Lat. II p. 527, 16. 

Idem sine dubio est Caesius Bassus in libro de metris Victorin. 
Gramm. Lat. VI p. 209, 10 (^ Aud. Excerpt. VII p. 337, 2); Bassus 
ad Neronem de iambis Bufinus VI p. 209, 10; citatur praeterea scriptor 
rei metricae a Diomede I p. 513, 16, Terentiano VI p. 395, 2358, 
Riifino VI 2>' 565, 3. Tribuitur ei a recentioribus liber de metris qui 
extat Gramm. Lat. VI p. 255 sqq. cf. Keil ibd. p. 252. 

150 CAESIVS CORDVS, proconsul Cretae repetundarum addito maiestatis 
crimine a. 21 ab Anchario Prisco postulatus, a. 22 repetundarum 
damnatus est Tac. a. 3, 38. 70. 

— Tl. CATIVS CAESIVS FRONTO. 

151 A. CAESIVS GALLVS, aedilis plebis Cerialis, praetor, flamen Augusta- 
lis, patronus coloniae (incertum cuius) XIV 3590 titulus, cui origo 
Tiburtina falso adscripta esse vidctur cf quae adnotavit Dessau h l. 

— C. Octavius Pudens Caesius Honoratus. 

152 Caesius Longus, maritus Liciniae VI 1442 t. mutilus, ubi dubium 
est an fuerit in lapide longi[ni]. 

153 Q. Caesius Macrinus fana ab C. Vibio Varo patre inchoata per- 
fecit et dedicavit Rovigni V 308, 309. 

154 L. CAESIVS MARTIALIS, consul (sufTectus secundo semestri) a. 57 
cum Nerone U. Consulatus memoratur in tabulis ceratis Pompeianis 



j 



CAESIVS 269 CAESONIVS 



20, 31-34, II 2958y VI 268. Plena noniina extant VI 268, tab. 34, 
ceterum L. Caesius sive Caesius Martialis fasti 

155 CAESIVS NASICA, legatus legionis in Britannia a. 50 Tac. a. 12, 40. 

156 C. Caesius Niger, Q. f., tribu Ter., ex prima admissione (scil. ami- 
coruni Auffusti vel Tiberii), ex quattuor decuris (ante imperatortm 
Gaitm), curio minor VI 2169 t. sepulcralis. 

157 P. Caesius Phosphorus, libertus, cui Plinius ius Quiritium a Traiano 
petiit Plin. ad Traian. 11, 2. 

158 Sex. Caesius Propertianus, Sex, f., flamen Cerialis Roraae, pro- 
curator imperatoris a patrimonio et hereditatibus et a libellis, tri- 
bunus militum legionis IIII Macedonicae, praefectus cohortis tertiae 
Hispanorum, hasta pura et corona aurea donatus^ quattuorvir iure 
dicundo, quattuorvir quinquennalis , pontifex (Mevaniae), patronus 
municipii (Mevaniae) XI 5028 t. Mevanianensis publice positus. — 
Procurationes illu/m accepisse ab imperatore Vitellio Bormann proba- 
biliter inde statuit, quod Vitellius primus 'ministeria principatus a 
libertis agi solita' in equites Bomanos transtulit (cf. Tac. h. 1, 58) 
et legio IIII Macedonica, cuius tribunus Propertianus fuerat, fuit in 
legionibus Germanicis, quas cum Vitellio in Italiam profectae sunt, 
neque memoratur unquam post annum 69, exauctorata scilicet a 
Vespasiano. 

— Q. PETILLIVS CERULIS CAESIVS RVFVS. 

159 C. Caesius Sabinus dedicavit dis deabusque Sassinae titulos editos 
a Bormanno Festschrift des Gymnasiums sum grauen Kloster 1874 p. 361 
n. 1-4 (1-4), memoratur in mutilis ibidem repertis 5 (5) et 10 (6), qui 
ad Traianum pertinet. 

Nomina plena exhibent tituli, sed in 1. 1-4 scripta C. C. Sabinus ; 
apud Martialem Caesius Sabinus vel Sabinus. — Ex Sassina oriundus 
Martial. 9, 58, 1-4 cf. 7, 97, 1 'Caesium montanae decus Vmbriae 
Sabinum\ Amicus Martialis, qui scripsit ad eum epigr. 7, 97; 9, 58; 
9, 60; 11, 8. 17. — Ex posteris eius videtur Sex. Tettius Montanus 
Caesius Sabinus equo publico in t. Sass^inate l. l. n. 16. 

— Cornelia Caesia. 

— Suillius Caesoninus. 

160 L. CAESONIVS LVCILLVS MACER RVFINIANVS. Tituli: ei positus 
est XIV 3902 (1) t. in agro Tiburtino repertus , posuit parentibus 
ibd. XIV 3900 (2). 3901 (3) t. sepulcrales, memoratur in actis Arva- 
lium VI 2086. 2104 (4. 5). 

Plma nomina exhibet t. 1, L. Caesonius Lucillus t. 4. 5, Cae- 
sonius Lueillus t. 2. 3. C. iilius t. 1 scilicet fiHus C. Caesonii C. f. 
Macri Rufiniani et Maniliae Lucillae t. 2. 3; tribu Quirina 1. 1. Vir 
clarissimus t. 3, electus in familiam patriciam t. 1. 

Xvir stlitibus iudicandis, quaestor kandidatus, praetor kandidatus, 
curator rei publicae Puteolanorum, item Suessanorum, Icgatus pro 



CAESONIVS 270 CAESONIA 



vmciae Africae eodem tempore vice proconsulis, consul (consularis 
t 2) (suffectus anno incerto saeculi III ineuntis ante a, 238)^ curator 
albei Tyberis et cloacarum urbis, curator aquarum et Miniciae, 
XXviros {sic a pUrisque traditur, in lapide fuisse videtur viro errore 
positum pro vir) ex senatus consulto rei publicae curandae (a. 238), 
proconsul provinciae Africae, praefectus urbi, electus ad cogno- 
scendas vice Gaesaris (= Gordiani III) cognitiones (cf, Mommsen, 
Staatsrecht IP p. 985 not. 2). — Frater Arvalis a. 213. 218 t. 4. 5. 

161 C. CAESONIVS MACER RVFINIANVS. Titulus sepulcralis eius a fUio 
positus XIV 3900 in agro Tihurtino repertus. — C. f., tribu Quirina. 

Illvir capitalis, tribunus legionis I Adiutricis donatus donis mili- 
taribus a divo Marco, quaestor provinciac Narbonensis, tribunus 
plebis, legatus provinciae Baeticae, praetor, legatus provinciae Asiae, 
curator rei publicae Asculanorum, legatus legionis VII Claudiac, 
proconsul provinciae Achaiae, curator rei publicae Tarricinensium, 
legatus Augusti pro praetore provinciae Lusitaniae, curator rei 
publicae Teanensium, consularis (consul suffecius a, incerto saeeuAi II 
exeuntis vel III ineuntis), curator alvei Tiberis, legatus Augusti pro 
praetore Germaniae superioris, curator aquarum et Miniciae, pro- 
consul provinciae Africae, curator rei publicae Lanivinorum II, comes 
imperatoris Severi Alexandri Augusti; sodalis Augustalis tit. 

Manilia Lucilla (uxor) XIV 3901, L. Caesonius Lucillus Macer 
Rufinianus filius. 

162 CAESONIVS MAXIMVS (sic Martidlis 7, 44, 1, Caesennius Maximus 
Tac. a. 13, 71; utra forma recta sit, certe diiudicari ncquit; Maximus 
apud Senecam), consul (suffcctus atmo incerto ante a. 65) Martial. 
7, 44, 5; post coniurationem Pisonianam detectam a. 65 Maximus a 
Nerone Italia prohibitus cst reum fuisse se tantum poena expertus 
Tac. l. l., in Siciliam relegatus, quo eum Ovidius amicus comitatus 
est Martial. 7, 44; 7, 45. Amicus Senecae philosophi Martial. ibd., 
Scneca epist. 87, 2. 

163 T. Caesonius Priscus, eques Romanus, ofBcio a voluptatibus ab 
imperatore Tiberio praepositus Suclon. Tiberius 42. 

164 L. CAESONIVS QVINTVS RVFINVS MANLIVS BASSVS, L. f., tribu 
Quirina, clarissimus vir ; quaestor, praetor, salius Palatinus, pontifex 
maior (non ante Aurelianum ut videtur) X 1687 t. inter Neapolitanos 
servatus. Filius vidHur L. Cacsonii Lucilll Macri Bufiniani. 

165 Caesonius Vectilianus mcmoratur in epistula ficta imperatoris Marci 
vit. Avidii Cassii 5, 5. 

166 Caesonia, uxor Rufi (incertum cuitis), nata die natali Domitiani 
= d. 24 mensis Octobris, in cuius natalem anno 93 Martialis scripsit 
cpigr. 9, 39 cf. quas adnotavit Friedldnder. 

— MILONIA CAESONIA. 



CAESONIA 271 CALGACVS 

167 Caesonia Victorina Caeciliae Verissimae, clarissimae memoriae 
feminae, amicae cum Atilia Rufina clarissima femina t. dedicavit 
ri 1363. 

— C. MATIVS {vel MATTIVS) SABINIVS SVLLINVS VATINIANVS ANICIVS 
MAXIMVS CAESVLENVS MARTIALIS PISIBANVS LEPIDVS. 

168 C. CAETRONIVS, legatus legionis primae (Qermanicae) a. 14 Tac. 
a. 1, 44. 

169 C. .CAETRONIVS, . . . . c. v. . . . leg. Augg. . . leg. leg procos . . . 

// 2423 t. Bracarensis mutilus saeculo XVII imperite restitutus, uhi 
omnia fere prorsus incerta sunt. 

170 Caetronius Cus[p]ianus p(rimi)p(ilaris) , procurator Aug. (Alpium 
Graiarum et Poeninarum ut vidctur); Aegnatia Priscilla uxor XII 112 
t. Aximensis. 

171 Caetronius Pisanus, praefectus castrorum legionis III Augustae 
a. 70 a Valerio Festo legato proprias ob simultates .vinctus Tac. 
h. 4, 50. 

— Q. POSTVMIVS CAI 

— Caicilianus, Caicilius v. Caecilianus, Caecilius. 

172 CAL. VET(VS?), consul (suffectus) dic 27 mens. Septembr. a. 51 
cum Ti. Cla(udio) V in tessera gladiatoria Ihdldtino deV Instituto 
1871 p. 151. Quod nomen fwrit^ incertiim est; potest fuissc Cal(avius), 
Cal(e8trius), Cal(idius), sed haud scio an Cal. minus accurate brevia- 
tum sit ex Cal(purnio), Cal^visio) ctc, 

173 CALAVIVS SABINVS, legatus legionis XII (Fulminatae) a. 62 Tac. 
a. 15, 7. 

— VOLVMNIA CALEDA. 

174 Calcnus, maritus Sulpiciac poetriae, in quorum coniugium scripsit 
Martialis epigr. 10, 38; metnoratur ah eodem 10, 55, 21, in versu Sul- 
piciac allato ab scholiasta Vallae ad luvcnal, sat. 6, 537, in cannine 
Sulpiciae quod fertur v. 62, a Sidmiio Apdllin. carm. 9, 263. 

175 Calenus (Calleuus libri), ordinis cquestris, condiscipulus et amicus 
M. Aurelii qui imperavit vit. Marci 3, 9. 

— lulius Calenus. 

1 76 C ALESTRIVS TIRO (sic in inscriptione Plin. epist. 1, 22 et ihd. 7, 16, 1, 
ceterum Tiro), amicus et acqualis Plinii iunioris, qui ad cum scripsit 
(pist. 1, 12; 6, 1; 6, 22; 9, 5. Eodem tcmpore atquc Pllnius tribunus 
militum et quaestor Caesaris (circa a. 89190) fuit, in tribunatu (circa 
a. 91) liberorum iure Plinium praecessit, praetor eodem anno atquc 
Plinius (a. fere 93) ibd. 7, 10, 2; proconsul Baeticac (circa a. 1061107) 
ibd. 7, 16, 3; 6, 22, 7; 9, 5. 

— *MARIVS CALESTRIVS MAXIMVS. 

177 Calgacus, dux Britannorum, qui ad Graupium montem contra Agri- 
colam pugnaverunt Tac. Agricola 29. 30-32. 



CALLICRATKS 272 CALPETANYS 



178 Callicrates, Tyrius, 'Graecorum longe doctissimus scriptor^ de ori- 
ginibus Aureliani qui imperavit, citatur vit, Aureltani 4, 2. 7; 5, 1. 

179 Callidromus, servus aliquando Laberii Maximi a Dacis captus et a 
Decebalo Pacoro Parthorum regi muneri missus pluribus annis in 
ministerio eius fuit, deinde fugit et Nicomediam pervenit, unde a 
Plinio legato Romam missus est Flin. ad Traian. 74. 

— TL CLAVDIVS CALLIPPIANVS ITALICVS. 

— M. VLPIVS CALLIPPIANVS. 

— AEMILIA CALLISTA. 

— AFINLA CALLISTE. 

180 CALLISTO, filia Attali, neptis (Antonii) Polemonis sophistae, uxor 
Businiani (? 'Pouotvtav6? traditur, vulgo editur ^Potxptvtavoc^ viri con- 
sularis, mater Hermocratis sophistae filio superstes Philostratus mt, 
sophist. 2, 25. 

181 Callistratus, iure consultus, scripsit de cognitionibus libros sex, edicti 
monitorii I. sex, de iure fisci (et populi Digest. 48, 20, 1) I. quattuor, 
institutionum I. tres, quaestionum I. duos Indi^x Florentinus Digest. 
Sub Severo et Antonino Augustis libros de cognitionibus perfecit 
cf. Digest. 1, 19, 3, 2; 50, 2, 11; in excerptis lihrorum de quaestionibus 
cf. Digest. 1, 3, 38 ('imperator noster Severus rescripsit') et de iure fisci 
cf. ibd. 49, 14, 2, 6 ('imperator noster Severus Augustus constituit') 
Severus solus nominatur, unde CaUistratus hos libros ante a. 198 scripsisse 
jmtatur; sed eam sententiam non esse certam et per se patet, cum Calli- 
straius alitcr omnino dicere nequiret, si de constitutione Severi ante 
a. 198 data ageret, et eo probatur, quod ex libro primo de cognitioni- 
bus Digcst. 50, 4, 14, 4 verba afferuntur 4mperator noster Severus 
Augustus rescripsit'. Citatur passim in Digcstis, fragmenta coUegit 
Lcnel, Palingenesia I p. 81 sqq. 

— Q. Veturius Callistratus. 

182 Callistus, dux Romanorum in Asia a militibus, qui Valeriani cladem 
effugerant, electus Persas per Ciliciam et Lycaoniam dispersos 
aggressus fudit SynceUus p. 716 ct eodem fonte usus Zonaras 12, 23 
p. 142 ed. Dindorf. Idem videtur atque BaUista B 36. 

— L. ACONIVS CALLISTVS. 

— L. Aconius Callistus. 

— C. lulius Callistus. 

— G. C(ORNELIVS?) CALP. RVFINVS. 

183 Calpetanus, medicus celeberrimus apud principes Plin. n. h. 29, 7. 

184 C. CALPETANVS RANTIVS QVIRINALIS VALERIVS FESTVS. Tituli: 
vi positus est V 531 (1) Tergestinus, qui cursum honorum exhibet, ipse 
posuit cippum tcrminalem VI 1238 (2), memoratur in t. in Calaecia 
rcperto II 2477 (3) et in miliariis provinciae Tarraconensis II 4799 (4). 
4802 (5). 4803 (6). 4838 (7). 4847 (8). 4854 (9), in trihus exemplis eius- 
dcm tituli casirornm Carnunti III S. 11194. 11195. 11196 (10). 



CALPETANVS 273 CALPVRNIANVS 

Plena nomma exhihent t 2. 3. 5, 6. 7, exhibebant t. 1, 4. 8. 9. 10 
plus minus mutUi vel corrupti. — In consulatu: C. Valerius Festus VI 
2016= XIV 2242y [Valoij] OJaXTjptoo O^axoo CIG5838 = IGI760,— 
Valerius Festus apud scriptores. 

C. f., tribu Pomp. t 1, — Illlvir viarum curandarum, tribunus 
militum legionis VI Victrieis, quaestor, sevir equitum Romanorum, 
tribunus plebis, praetor t, 1; legatus pro praetore exercitus Africani 
t 1, a. 69 studia provincialium in Vitellium cum fide primo luvit, 
mox nutavit Tac. h. 2, 98, a. 70 L. Calpurnium Pisonem proconsulem 
Africae interfecit ibd. 4, 49-50, Plin. episf. 5, 7, 12; consul t. 1 suf- 
fectus mense Maio a. 71 cum Domitiano Caesare fasti; donatus ab 
imperatore hastis puris IIII vexillis IIU coronis IIII vallari murali 
classica aurea t. 1 (jn^opter res ut videtwr in Africa contra Gara- 
mantes gestas cf. Tac. h, 4, 50 e^tr.) ; curator alvei Tiberis et riparum 
1. 1. 2, anno 73 t. 2; legatus Aug. pro praetore provinciae Pannoniae 
1. 1. 10, anno 73 1. 10; legatus Aug. pro praetore provinciae Hispaniae 
t. 1, 3-9, anno 79 t. 3, anno 80 t. 6. 7, 9. — Sodalis Augustalis (post 
praeturam), pontifex (post curationem riparum) t. 1. — Adfinis impe- 
ratoris Viteliii Tac. h, 4, 49. — Patronus Tergestinorum t. 1. 

185 C. CALPETANVS RANTIVS 8EDATVS METRONIVS primo loco inter 
tres curatores tabulariorum publicorum anno 46 VI 916 t. quem solus 
servavit anonymus Einsiedlensis ; falso Momm^eno auctore Henzen 
scripsit solvitque tabular(um) pubiic(arum) ; id quod iUe postea ipsc 

reiecit cf. Staatsrecht II^ p, 558 not. 3. — Oum in t. post (per ) 

Metronium scriptum sit M. Petronium Lurconem, dittographiam 
fortasse latere opinatus est Mommsen. 

186 C. CALPETANVS STATIVS RVFVS memoratur in cippis terminaUbus 
VI 1237 (1). 1266^(2). — C. f. t. 1. 

Inter quinque curatores locorum publicorum iudicandorum , qui 
ex senatus consulto causa cognita ex privato in publicum restituerunt 
t. 2 (secundo locq); inter quinque curatores riparum et alvei Tiberis 
qui ex senatus consulto terminaverunt (sub Tiberio ut videtur) t, 1 
(tertio loco). — Patronus foriasse C. Calpetani C. 1. Cryphi VI 1815 
aetatis Tiberianae. 

187 CALPVRNIANVS , unus ex pueris senatorum filiis, qui Ar- 

valibus ministraverunt a. 145 Ephem. cp, 8 p. 332 acta Arvalium. 

188 Calpurnianus, 6 xpaitafTo? Sixatoof^TY;? = luridicus in papyro graece 
scripta saectdi II vel III Aegyptische Urkunden aus den koniglichen 
Muscen zii Berlin II n. 378, 

189 Calpurnianus, ad eura Aj)uleius epistolium dc dentifricio misit 
Ajmleius apolog, 6; inimicus Apulei ibd. 60, 

— M. ANTIVS CRESCENS CALPVRNIANVS. 

— T. Aurelius Calpurnianus Apollonides. 

— Crepereius Calpurnianus. 

Frosopographia Imp. Rom. I. 18 



CALPVRNIANVS 274 CALPVRNIVS 



— Decrius Calpurnianus. 

— A. PLATORIVS NEPOS CALPVRNIANVS. 

190 Calpurnius *no8ter' dicitur ab impcratorc Vcro Front. ad Vcr. 1, J^ 
p, llb cd. Naber; familiaris quidam Veri videtur. 

191 Calpurnius quidam mcnioratur in cpisiula ficta imperatoris Marci 
ad Faustinam vit, Avidii Cass. 10, 9. 

192 C. CALPVRNIVS, aedilis curulis, deinde a. 731 = 23 a. C. aedilis 
plebis suffectus Dio 53, 33. 

193 T. Calpurnius, poeta. In libro Th. Vgolcti qui olim cmUinebat 
eclogas Calpumii et Neniesiani, scriptum erat: Titi Calphurnii Siculi 

bucolicum carmen (sed Siculi omisit apographum Angelii). Sicali 

vocabulum utrum bucolico poetae pro libidinc tribtUum, an re vera ad 
origincm Calpurnii referendum sit, ut in ciusdem codicis subscriptionibus 
Nemesianus dicitur Carthaginiensis, in medio relinqucndum est. De 
carminibus Calpumii ef Teuffel-Schuahe , Geschichtc der Bomischen 
Litcratur § 306^. 

— lulius Calpurnius. 

194 C. CALPV[RNIVS) , consul (suffcctus) a. 87 XI kal. Februarias, 

kal. Februariis cum L. Volusio Saturnino VI 2065 acta Arvalium. 

195 M. CALPVRNIVS ...CVS, consul (suffectus) VI id. Oct. cum Ti. 
Catio Frontone a. 96 III dipl mil 18 cf III S. dipl XXVI p. 1967, 

ubi adnotatur in m. calpyrnio co ante co g^tae praecedit littera, 

eam aut i aut t fuisse, vix r nequc omnino posse restitui, id quod 
antea restituebatur, [flac]co. 

196 SEX. CALPVRNIVS AGRICOLA mcfnoratur in t. Britannids VII 225 (1). 
758 (2). 773 (3) (fortasse ctiam in frustulis t. 774), in t Troesmensi 
veterani cuiusdam III S. 7505 (4). 

Plena nomina extant in constdatus indicatione III dipl. mil. 44, 

Sex rn t. 1, Calpurnius Agricola t. 2, vit. Marci 8, 8, 

[Calpumijus Agricola t. 3, [Caljpur. Agricola t 4. — Clarissimus 
vir t. 4. 

Consul (suffectus) a. d. V kal. Octobres cum Ti. Claudio luliano 
intra a. 145/161 dij)!. mil. A Marco et Vero sub initium imperii in 
Britanniam missus est vit. Marci 8, 8, quibus positus est t. 1; legatus 
Aug(ustorum?) pr. pr. (Britanniae) t.[l.]2, co(n)s(ularis) t 3. Cum 
in t. 4 vetcranus quidam armo 170 missus honesta missione dicaiur 
^functus expeditione Germanica sub [Cal]pur. Agricola, Cl(audio) 
Fronto[n]e c. v.', apparet Agricolam ante a. 170 inter duccs belli 
Mareomanici fuisse. 

— C. Bellicius Calpurnius Apolaustus. 

197 CALPVRNIVS ASPRENAS, qui a Galba Galatiae ac Pamphyliae pro- 
vinciis praepositus erat, anno 69 hominem, qui se Neronem esse 
fingebat, in Cythno insula cepit et interfecit Tac. h. 2, 9, Zonaras 
11, 15 p. 45 ed. Dindorf. Ccrte ex Noniorum gente oriundus cf. N 98. 



CALPVRNIVS 275 CALPVRNIV8 

198 P. CALPVRNIVS ATILIANVS ATTICVS{?), consul a. 135 cum L. Tutilio 
Luperco Pontiano. In consulatu: P. Calpurnius Atilianus Ephem. ep. 

4, 774, rnius Atilianus XIV 4235, Atticus per unum Chrono- 

graphum iraditur, ceterum Atilianus fastu 

199 C. CALPVRNIVS AVIOLA. Nummi Smymaei: I) in adversa inscripti 
rotiov Kafaapa repfxavixbv iiA 'Aoon5A.Xa, in aversa rep{xavtx6v, AypnrTrsi- 
vav. Z{jit>pvaitt>v Mijvocpavr^c Waddington, Fastes n. 79, museum Beroli- 
nense, coUectio Imhoofy Leake, Supplement to numimata Hellenica 
p, 92, Mionnet III p. 220 n. 1228. 1229; II) eadem adversa, in 
aversa cum imagine Drusillae Cereris habitu repracsentatae et in- 
scriptione Apot^aCKkav Zjiopvaiwv MTjvooavrjC Waddington l. h, museum 
Berolinense, collectio Imhoof, Mionnet III p. 221 n, 1232; III) in 
adversa Faiov Kataapa IttI 'Aooi6XXa, in aversa cum imagine Victoriae 
Z{xupvai(i>v MT^vo(pavr^c eaedem collectiones, LeaJce 1. 1., Mionnet III p. 221 
n. 1231. — Male descripti sunt n. Mionnet Suppl. V p. 430 n. 943, 
VI p. 331 n. 1641 ; falsus n. Mionnet II p. 596 n. 650. 

C. Calpurni(u8) Aviol[a], consul suffectus a. 24 p. C. fasti Ar- 
valium CIL I^ p. 71; Aviola proconsul Asiae nummi. . Borghesi opp. 
II p. 141, quem Waddington secutus cst, nummum II secundo d^mum 
semrstri a. 38 post mortem Drusillae cusum esse statuit; at vivae iUe 
nummus magis convenit quam mortuae, cum in decreto Oyziceno in 
honorem Antoniae Tryphcumae facto (vide supra A 718) vel viva 
dicatur Oed via Wtfpoolxr^ ApooaOJka. Itaque statuendum est Aviolam 
Asiam rexisse armo proconsulari a. 37/38. 

200 Calpumius Bassus, auctor Plinii ind. l. n. h. 16-19. 21. 22, ceterum 
ignotus. 

201 (CALPVRNIVS) BIBVLVS. Domitia Bibuli (uxor) memoratur VI 5876 
(= VI 5 n. *898) in t. libertae, de cuius sinceritate non constat, et 
VI 9523; liberta Domitiae Calvinae Bibuli f(iliae) VI 16988, sed m- 
certum est num filiae vocabulum recto loco positum sit, cum omnino 
ordo tituli turhatt^s sit. Sine idonea causa viri docti hwnc esse 
Bihulum ah Antonio Syriae praefectum (Appian. belh civ. 4, 28) stor 
iuerunt, quem ultimum Bibulorum fuisse falso (cf. n. 202) sibi per- 
suaserant. — Bibulus nescio quis memoratur et VI 4257. 

202 C. (CALPVRNIVS) BIBVLVS, aedilis anno 22 p. C. Tac. a. 3, 52. 

203 M. Ca[lpurniu8] Bibulu[s] faciun[dum curavit] .... t. mutilus 

Carthagine Nova qui olim extitit II 3422, de cuius aetaie nihil certi 
statuere licet, cf quae de Bihulis adnotavi ad n. 201. 

204 M. Calpurnius Caelianus memoratur in miliariis Sardiniae X8011 (1). 
8012 (2). 8033 (3) cf. Auctar. Additam. p. 1020, Ephem. epigr. 8,751 (4). 
774 (5). 782 (6) ; item memorari videtur in miliario X 8000 haud certae 
lectionis. 

Plena nomina extant in 1. 1, exiabant in t. 2. 3. 5, 6 plus minus 
hodie nutila; Caelianus t. 4. — Vir egregius t. 4. 6. — Procurator 

18* 



CALPVRNIVS 276 CALPVRNIVS 

et praeses provinciae (Sardiniae) t 1-6, sub M. Aemilio Aemiliano 
t, 1. 6, sub Valeriano et Gallieno t, 3. 4, 5, 

205 Calpurnius Celerianus, cui Hadrianus de quaestione servi rescripsit 
Vlpianus Digest. 48, 18, 1, 22, Fo^iasse magistratm. 

206 C. CALPVRNIVS CRASSVS FRVGI LICINIANVS. Titulus eius urhanus 
(sepulcralis ut videtur) Bullettino delV Instituto 1885 p. 23. Ex posteris 
M. Licinii Crassi Frugi consulis a. 27 p. C. (infra L 130) cum fuisse 
et namina et loctis , unde titulus cum aliis eiusdem familiae prodiit, 
satis indicant. 

Pk^na nomina exhibet tit., KpaafOPo? KaXTrotJpvioc Dio 68, 3 (Zonaras 
11, 20), Calpurnius Crassus (Vict.) Epitome 13, 7, Frugi Crassus vit. 
Hadriani 5, 5, Crassus Dio 68, 16, 

Twv KpaaacDv ixetvcov eyYovoc Dio 68, 3 v, supra. Consul (suffectus 
anno incerto saeculi primi exeuntis), pontifex tit. Cum sub Nerva 
imperium molitus esset cum (Agedia Quintina tit.) uxore Tarentum 
remotus est Dio 68, 3, Epitome l. l. Sub Traiano iterum coniura- 
tionis in principem reus Dio 68, 16. Relegatus in insulam cum sub 
initium imperii Hadriani denuo in suspicionem imperii venisset, 
egressus insula a procuratore occisus est vit, Ha^riuni 5. 

207 SER. CALPVRNIVS -DOMITIVS DEXTER, consul a. 225 cum Ti. Ma- 
nilio Fusco II. — Tituli: ci post mortcm a filia positus est t. in agro 
Bomano repertus ¥11368 = XIV 3993 (1), ipseposuit filiae VI 1369 (2), 
mcmoraiur in ara deae Circcs X 6422 (3) t. Circciensis, 

In consulatu: Ser. Calpurnius [Dexter] VI 1984, ceterum Dexter 
fasti, — Plena nomina cxhibct t. 3, Se[r]. Cal[pu]r[nius] Dexter t, 1, 
Calpurn(iu8) Domitius Dexter t. 2, — Clarissimae memoriae vir t, Jf. 

Triumvir monetalis, quaestor candidatus, praetor tutelaris, curator 
viae Aemiliae et alimentorum, curator rei publicae Mintumensium 

(nonnulla pericmnt in lapide) item Calenorum, [legatus] (pro- 

consulis) provinciae Asiae t, 1; consul t. 2, ordinarius t, 1, a. 225 
fasti; XVvir sacris faciundis t. 1, 2. 3, promagister collegii a. 213 t. 3. 

Calpurnia Kufria Acmilia Domitia Severa filia t. 1, 2. 

208 L. Calpurnius Fabatus puhlicc honoratus titulo Comensi V 5267, cuius 
lectio utpote evanidi non ubique ccrta est. — Praenomcn smmvit titulus; 
Calpurnius Fabatus Tac. a, 16, 8, in inscriptione cpistula^ Plinii 5, 11 
codex Asburnhamianus in indice l, V, cetvrum Fabatus. 

L. f., tribu Oufentina tit, Comensis Plin, epist. 5, 11, 2; 7, 32, 1; 
praefectus fabrum, tribunus iterum(?) legionis XXI Rapacis, prae- 
fectus cohortis VII Lusitanorum et nationum Gaetulicarum sex, quae 
sunt in Numidia; Vlvir, Illlvir iure dicundo, flamen divi Augusti, 
patronus municipii Comi tit, — Anno 65 eques Romanus in causa luniae 
Lepidae quasi conscius accusatus damnationem effugit Ta^. a. 16, 8. 

Pater Calpurniae HispuIIae, avus paternus Calpurniae uxoris 
Plinii tertiae, prosocer Plinii Plin, epist, 4, 1; 5, 14, 8; 8, 11. Plinius 



CALPVRNIVS 277 CALPVRNIVS 



ad eum scripsit epist. 4, 1; 5, 11; 6, 12. 30; 7, 11. 16. 23. 32; 8, 10.— 
Porticura Comi dedicavit sub suo iiliique mortui nomine et in por- 
tarura omatum pecuniam promisit Plin. epist. 5, 11. Villa cius Camil- 
liana in Campania ibd. 6, 30, 1, praedia Amerina ibd. 8, 20, 5. Ad- 
modimi senex ibd. 8, 10, 2, mortuus est, dum PHnius in Bithynia 
moratur a. 112 o^ Traianum 120. 

209 [CALPVRNI VS ?] FLACCVS publice honoratus a Salaminiis Cypri 
CIG 2638 t. Cyprio. Titulum mutilum supplevit Marini, paulo aliter 
Borgliesi opp. III p. 386. [ratov KaXTtoopviov] ab initio illi restitue- 
erunt, sed vel gentilicii nmninis supplemenium , utpote in coffnomine 
satis vulgari, prorsus incertum est. Temere igitur Borghesi l. l. hum 
Flaccum etiam in t. VI 10241 (cf. n. 214) memorari opinatus est. 

[. . . KaXTcoupviov] Kopstva OXaxxov [GTraxov], , [irpsapeoxTjv] xal 

dvTiotpaTijYOv auTOx[pdTopoc Kaiaapoc Tpaiavoo i\8p]iavoG SspaatoO iirap- 
Xeiac Aoo[atTavtac], [TjYSjxiva] Xe-ytcovoc y' 2spaoTT^c, iirtjxsXsTTjV 68(ov 
A&p7|Xfac xa[l TptOfx^dXr^c] , [aTpaTrjY^v], [STQfxap^xov, Tajxtav *P(i>jxat<ov, 

/iXtapxov [Xs^] , l^PZV apSavTa] tojv o' dvSpfov 68«>v JTrtjxsXrjTT^v 

[t) pooXT) xal 6 87J[xo^ 2!a]Xap.ivt(])v TtjxTj^ X^P^^* 

Fuit ergo tribu Quirina, Illlvir viarum eurandarum, tribunus 
militum legionis . . . . , quaestor, tribunus plebis, [praetor] , curator 
viarum Aureliae [et triumphalis], [legatus] legionis III Augustae, 
[legatus] Augusti (= Iladriani) pro praetore provinciae Lusitaniae, 
[consul] (suffectus anno incefio stib Hadriano). — Post flTraTov sacet^- 
dotium nescio quod periisse videtur. 

210 Calpurnius Flaccus, cui servus legatus erat, de quo legato Sabinus 
(sine dubio Masurius) respondit Pomponius Digest. 40, 5, 34, 2. Fuit 
ergo sub Tiberio vel paulo post. 

211 Calpurnius Flaccus, amicus Plinii, ad quem scripsit epist. 5, 2. 

212 Calpurnius Flaccus, cui divus Iladrianus diiFerendam accusationeni 
adulterii rescripsit, si ventris nomine mulier missa sit in possessionem 
Paulus Digest. 37, 9, 8. Praetor vel praeses provincuie alicuius fuisse 
videtur. — Alius Calpurnius Flaccus, cui Severus^^ Antoninus re- 
scripserunt mefnoratur ab Vlpiano Digest 4, 4, 22. • 

213 Calpurnius Flaccus, rfietor, e cuius declamationibus exccipta ejiani 
in libris manu scri^dis ef. Teuffel-Schvabe, Geschichte der liomische^i 
Literatur § 351 , 4. Sine ulla idonea causa Borghesi (ypp. III p. 387 
hitnc rhetorem eundem esse atquc amicum Plinii (cf. n. 211) statuit ; 
aetas rhetoris aecuratius definiri nequit. 

214 C. CALPVRNIVS FLACCVS, consul (suffectus) XVIII kal. lanuarias 
(anno incerto) cum L. Trebio Germano VI 10241 t. qui continet 
donationefn T. Flavii Artemidori. Consulum par aetati Hadriani 
tribuit Borghesi opp. III p. 386 argumento haud ita firmo usus, quod 
circa eam aetatem Trebius Qennanus legatus a Volusio Maeciano 
Digest. 29, 5, 14 memoratur. Titulum vix posterioris aetatis esse inde 



CALPVRN1V8 278 CALPVBNIVS 



coUigere licet, quod inde ah initio saeculi II frivaiorum m monumeniis 
suffectorum consulum nomina perraro posita sunt, 

— C. ARRIVS CALPVRNIVS FRONTINVS HONORATVS. 

215 C. (CALPVRNIVS) FRVGI memoratur in titulo liberti Histrico V 495: 
C. Calpurnius C. Frugi 1. Alexia. 

216 CALPVRNIVS GALERIANVS, C. (Calpurnii) Pisonis fiHus (scilicet rius 
qui in Neronem coniuraverat) ; cum nomen insigne et decora ipsi 
iuventa rumore vulgi ceiebrarentur essentque in civitate turbida, qui 
principatus inanem famam ei circumdarent, anno 70 Licinii Muciani 
iussu ad urbem occisus est Tac. h, 4, 11. Qalerianus consobrinus et 
gener L. Pisonis (cos. a, 57) ibd. 4, 49. 

217 CALPVRNIVS IVLIANVS, legatus legionis V Macedonicae, l^tus 

Aug. pr. pr. provinciae Moesiae s III 1566 t Mehadiensis; 

utrum fuerit [superiori]s an [inferiori]s ex apicibus Utterarum qui 
extant in lapidcj discemi nequit cf. Hirschfeld Sitzungsberichte der 
Wiener Akademie 1874 p. 365 not. 2; [superiori]s ccnfirmare studei 
von Domaszewshi Archaologisch-Epigraphische Mittheilungen aus 
Oesterreich XIII (1890) p. 144. 

218 Sex. Calpurnius lulianus (Sex. Calpumius Fronto p. 170 i\ 3, Cal- 
pumius lulianus ibd, r. 10)j eques Romanus, contubemalis Cornelii 
Frontonis, cuius rogatu imperator Pius duas illi procurationes dedit 
Fronto ad Antoninum Pium qyist. 9 p. 170 ed. Naber. 

219 Calpumius Longinus, advocatus fisci a. 166 (Vlpius) Marcellus 
Digesi. 28, 4, 3. 

— TI. CL(AVDIVS) FLAVIANVS TITIANVS Q. VIBIVS PROCVLVS L. MAR- 
CIVS CELER M. CALPVRNIVS LONGVS. 

— C. Vatemius Calpumius Lucretianus. 

220 P. CALPVRNIVS MACER CAVLIVS RVFVS memoratur in titulo 
Troesmenv' III 777 (1) vt, ut recie supplererit Bormann: sunt [in 
Moesia infjeriore sub P. Ca[lpurnio Macrjo, in diplomate ddmodum 
mutilo III S. dipl. mih XXXVIII (2), quod a Traiano ante annum 
114 datum esse eapostiii Bonnann. Dubium esty utrum ad eum an 
ad filium qui sequiiur, pertineant frusiula t. Toniitani, de quo vide 
in filio. 

Plena nomina exhibei i, 7, P. Ca[lpurniu8 Macer] f. 2, Calpumius 
Macer apud I^Iinimpi. — Legatus Aug. pro pr. Moesiae inferioris 
t. 1. 2, a. 112 /. 1, eodem tempore legatus, quo Plinius Bithyniani 
rexit Plin. ad Traiamnn 42. 67, 5. 62. 77, 1. Plinius ad eum scripsit 
epist. 5, 18, ubi u,ror ei fllius Macri nominibus omissis memorantury 
probabiliier ei e]>isi. 6\ 24 quae in libris 'Macro' inscribitur. 

221 CALPVRNIVS MACKR RVFIANVS(?) fortasse mefnoratur in fragmenio 
i. Tofniiani Archanhujisrh-Epigraphische MiiiheHungen aus Oesterreich 

XVII (li^94) p. 89 : . . . liae mae Calpurn. Macri rvfiania 

TO Ihibium rideim\ uip^tm hgnulum sii 'Rufiani' et inteUegendns 



CALPVBNIVS 279 CALPVRNIVS 



filius quidam P, Calpumii Macri Caulii Rufi legati Moesiae inferioris 
(cf. supra w. ^30), an ad hunc ipsum t referendus et hgendum sit 
*Rufi\ — Filius Calpurnii Macri (legaii) namine miisso memoratur 
Plin. epist. 5, 18, 1. 

222 Calpurnius Marcellus, o xpaTt^TOC; maritus Valentiilae in titulo uxofvs 
Papers of theAmerican school of classic. stud, at AthensIIp. 186 n. 189. 

222a Calpurnius Maximus, imp. Commodo et Quintillo cos. (a, 177) sub 
c(ura) Calpurni Maximi in fistula plumbea urbana Notme degli scavi 
1895 p. 346; procurator aquarum anno 177. 

223 Q. Calpumius Modestus, C. f.^ tribu Quir.^ procurator Alpium, pro- 
curator Ostiae ad annonam, procurator Lucaniae XIV 161 1, Ostimsis. 

224 (CALPVRNIVS) PISO. 'Quibus etiam diebus (Augustus) multa per 
se, multaque per duces et legatos bella gessit; nam inter ceteros et 
Piso adversus Vindelicos missus est, quibus subactis victor ad Cae- 
sarem Lugdunum venit' Orosim 6, 31, 22^ qui ante haec vfrba rettulit 
Augustum Cantabrico betto confecto Romam rediisse. Nec tamen inde 
colligere licet eodem fere tetnpore Pisonem contra Vindelicos pugnasse. 
Nam Orosius cum de bellis Augusti ex epitoma lAvii, Floro, Eutropio, 
Suetonio excerpta consarcinaret, temporum ordinem minime curavit. 
Immo expeditio PLsonis ad bellum quod a. 739 = 15 a. C, Tiberius et 
Drusus contra Noricos et Vindelicos gesserunt, pertinere videtur, quo 
tempcre Augustus in Gdllia egit Dio 54, 20. 21 cf. EcTchel VI p. lOS. 

225 CALPVRNIVS PISO recitavit xaTacJTepia}A«iv libros elegis scriptos Plin. 
epist. 5, 17; mater et frater memorantur ibd. Dubito num de C. Pisone 
cos. a. 111 cogitari possit, quod Piso hic, quem Plinius circa a. 1051106 
recitantem audivit, ab eo dicitur adulescens § 4 l. L 

226 CALPVRNIVS PISO, Scipionis Orfiti filius honoratus t. Attico CIA 
III 620. De homine vide infra stib Scr. Calpumio Scipione Orfito. 

227 C. CALPVRNIVS PISO memoratur in actis Arvalium a. 38 — 63, ad 

eum referri potest t. Dalmaticus III S. 12794: termini resti- 

tuti a [P]isone leg. pro pretore (sic) [Ti.] Claudi Caesaris [Aug.] 

Germanici per . — Praenomen extat in actis Arvalium et Tac. a. 

14, 65; 15, 84, h. 4, 11, Sueton. Cal. 25, Dio 59, 8. 

Calpumio genere ortus ac multas insignesque familias paterna 
nobilitate complexus claro apud vulgum rumore erat per virtutem 
aut species virtutibus similes; namque facundiam tuendis civibus 
exercebaty largitionem adversus amicos et ignotis quoque, comi ser- 
mone et congressu; aderant etiam fortuita, corpus procerum, decora 
facieSy sed procul gravitas morum aut voluptatum parsimonia, lenitati 
ac magnificentiae et aliquando luxu indulgebat Tac. a. 15, 48. 'Piso 
bonus^ praedicatur inter homines aetatis Claudiorum liberales in 
amicos lurenal. 5, 114 cf. Martial. 4, 40, 1; 12, 36, 8. Piso Calpurnius 
antiqua familia, scaenico habitu tragoedius actitavit {cf. Ta^. a. 15, 65 
Piso tragico ornatu canebat), in lati-unculorum lusu tani perfectus et 



CALPVRNIVS 280 CALPVRNIVS 



callidus^ ut ad eum ludenteni concurreretur — — magnificentisdime 
vixit meritos sublevare inopes ex utroque ordine solitus, de plebe 
vero certos quotquot annis ad equestrem censum dignitatemque pro- 
vehere schol. Vallac ad luv, l, h In umvemum praedicatur carfume 
quod inscribitur panegyricus incerti in Pisonefn. 

C. Caesar Liviam Orestillam C. Pisoni nubentem, cura ad officium 
et ipse venisset, ad se deduci imperavit intraque paucos dies repu- 
diatam biennio post relegavit, quod repetisse usum prioris mariti 
tempore medio videbatur Sueton. Calig. 25. Cornelia Orestina sponsa 
ei a Gaio abducta est, Tiplv hl 860 [i.Y)vac (sic et Zonaras 11, 1) iSsX- 
8stv djKpoT^poi)? acpac ci>c xal auY-yiYvofiivou? d^X-^Xoic iitopiae Dio 59, 8 
sub anno 37. A C. Caesare repente relegatus est, quod consuetu- 
dinem pristinae uxoris abductae sibi ab ipso, deinde remissae repetiisse 
cxistimabatur schol. luvenal. l. L Sed C. Calpurnius inter fratres 
Arvales cooptatus est mense Maio a. 38, adfuit in coUegio a. 38 et 
40 VI 2028. 2030 cf. Ephem. epigr. 8 p. 324, Vnde apparet Bimeni 
de tenipore relegationis errasse. Cum probdbile sit (collatis verbis Suetonii 
et scholiastae) coniuges eodem fere tempore propter usum repetitum 
relegatos esse, stafuendum est a. 38 nuptias fuisse, a. 40 (cf. Suetonii 
ve7'ba) Pisonem et Orestillam in exilium actos. 

Sub Claudio restitutus et post consulatum matema hereditate 
donatus est schol. luvenal. Covmd suffectus anno incerto sub Claudio; 
sub eodem Dalmatiam legatus rexit, ut recte cippus Dalmaiicus ad 
eum referatur. Romae fuit certe inde ab a. 57, coUegio fratrum 
ArvaHum adfuit a. 57. 58. 59. 60. 63 VI 2039-2043. 2048. Anno 62 
Romanus (libertm quidam ut videtur) secretis criminationibus in- 
cusaverat Senecam ut C. Pisonis amicura, sed validius a Seueca 
eodera crimine perculsus est; unde Pisoni timor et orta insidiarum 
in Neronem raagna moles et iraprospera Tae. a. 14, 65. Anno 65 
coepta siraul et aucta coniuratio qua Nero toUeretur, Piso ad im- 
perium eveheretur, in quam certatim nomina dederant senatores eques 
miles feminae etiam cum odio Neronis tum favore in Pisonem Tac. a. 
15, 48-58, I}io 02, 24. Coniuratione prodita Piso domi venas ex- 
solvit; testaraentuni foedis adversus Neronem adulationibus amori 
Atriae Gallae uxoris dedit, quam degcnerem et sola corporis forma 
coraraendatam Doraitii Silonis amici raatriraonio abstulerat Tac. a. 
15, 59. — Calpurnius Galerianus filius Tac. h. 4, 11. 

Coniuratio Pisoniana paueis aftingitur Sueton. Nero 36, vit. Lucani 
Suetonii rcliquia^ ed. lieifferscheid p. 78. Hic mihi infeHcgendus mdetur 
vif. Pescenni Nigri 9, 2 'inde quod latet Vindex, quod Piso nescitur' 
nam haec referri non possc ad Pisonem, qui ab uno Trebellio Pollione 
dicifur rebeUis eonfra Galliennm exfifisse, docent verba vit. Clodii 
Albini 12, 10 *non eani gratiam raihi redditis quam maiores vestri 
contra Pisonianam fixotionem, quara iteni pro Traiano, quani nuper 
contra Avidiura Cassiuni praestiterunt'. 



CALPVRNIVS 281 CALPVRNIVS 



228 C. CALPVRNIVS PISO, consul a. 111 cum M. Vettio Bolano. In 
consulatu: C. Calpurnius Piso VI 222, [C.] Calpurnius Piso XII 1840, 
C. Cal[purniu8 Pisjo XIVS437(?), ceterum Piso fasti. 

229 C. CALPVRNIVS PISO nesdo qui<i memoratur in t. procuratoris VI98S1, 
liberti 14203. 

230 CN. CALPVRNIVS PISO, consul a. 747 = 7 a. C. cum Tiberio II. 
Mefnoratur in nummis Augusti Babeloyi, Monnaies cle la lidjniblique 
Hmiaine I p. SOG n. 36 (1), S7 (2), 38. 39. 40 (3). 

Nmiinatnr in cokimlatu: Cn. Calpurnius Piso X 924, I)io ind. l. r>5; 
55, 8, Calpurnius Pi»o Dionys.Halicam. 1, 3; Cn. Piso 1747, V 8112,83, 
VI 7461, IX 5308, Monumentum Aneyranum lat. 3, 26 - graec. 9, 4, 
Cassiodor.; ceterum Piso fasti. — Cn. Piso in nummis, apud scriptores 
Cn. Piso vel Piso. 

Cn. filius numm. 3, Dio ind. l. 55, Fm(gi) filius numm. 2; filius 
Pisonis, qui civili bello resurgentes in Africa acerrimo ministerio 
adversus Caesarem iuvit, mox Brutum et Cassium secutus concesso 
reditu petitione honorum abstinuit, donec ultro ambiretur delatum 
ab Augusto consulatum accipere Tae. a. 2, 43. Filius igitur Cn. Cal- 
purnii Pisotiis consulis a. 731 = 23 a. C. cf. infra n. 248. 

Illvir aere argento auro flando feriundo nummi, coUegis L. Sur- 
dinio C. Plotio Rufo numm. 1. Eum monetalefn fuisse non cirea 
a. 739 = 15 a. C, sed circa a. 729 = 25 a. C. inde secpjiitur, q^iod 
moribundus a. 20 apiid Taeitum a. 6, 16 monet Tiberium 'per quin- 
que et quadraginta annorum obsequium'. Consul a. 747 = 7 a. C. 
fasti. Hispaniam ambitiose avareque rexit Tae. a. 3, 13 probabiliter 
legatus Hispaniae eiterioris siil) 'Augusto cf. Tae. a. 3, 12 'patris sui 
legatum fuisse\ Proconsul Africac Strabo 2, 5, 33 p. 130 incertum 
quo anno; ad hunc lyroconmlatum speetat quod Sen^tca dial. 3, 18 refert 
Pisonem tres milites innocentes ad supplicium duci iussisse ef. 'pro- 
consulem' ibd. 19, 3. Annis 15 et 16 Komae fuit: sententiae ab eo 
in senatu dictae a. 15 Tac. a. 1, 74, a. 10 ibd. 2^ 35, Dio 57, 15. 

Anno 17 Tiberius in locum (Caocilii Metelli) Cretici Silani Syria 
demoti Cn. Pisonem ei provinciae praefecit Tac. a. 2, 43, Sueton. 
Tiber. 52, Calig. 2. Acstate fere ineuntc anni 18 (ef Tae. a. 2, 55 
collato c. 53 et 62 init.) celeri navigatione Germanicum praevenit 
et ante eum provinciam attigit Tac. a. 2, 55. Simultiites ortae inter 
Germanicuni et Pisonem ibd. 2, 57. 58. Inimicitiae auctae sunt, post- 
quam Gernxanicus a. 19 ex Aegypto in Syriam remeans cuncta qiiae 
apud legiones aut urbem iusserat, abolita vel in contrarium versa 
cognovit ibd. 2, 68. Cum Gennanicus Antiochiae aegrotans sibi per- 
suasisset se a Pisone veneficia accepisse, amicitiam ei per epistulas 
renuntiavit Tae. a. 2, 70, Sueton. (-alig. 4. Addunt plerique iiissum 
provincia decedere (eui sententiae aperte repugnat Suetonius l. L); 
Piso ancoras solvit moderabaturque cursui, quo propiue regrederetur, 



CALPVRNIVS 282 CALPVRNIVS 

si mors Germanici Syriam aperuisset Tac, h l. Cum apud Coum 
insuiam Germanicum decessisBe (die 10 m. Octobris) cognoyisset, pro- 
vinciam per vim repetere frustra temptavit; in castelio Ciliciae, cui 
nomen Celenderis, a Cn. Sentio legato Germanici obsessus captusque 
in urbem redire cogitur Tac. a. ^, 75-81. Per Illyricum, ubi Drusum 
frustra adiit, Komara a. 20 venit ibd. 3, 6 reversusque statim apud 
senatum a Viteliio Veranio aliisque Germanici amicis accusatus est 
et Germanicum peremisse et provinciac belium intulisse; reus cum 
nullam spem salutis videret, gladio se transfixit ibd. 3, 10-16. Dam- 
nationera mortui Tiberius mitigavit statuitque, ne nomen Pisonis fastis 
eximeretur ibd. 3, 17-18. (Qmtnquam noniina eius consulis in t urbano 
VI 385 cf. Ephem. ep. 4 n. 740 erasa swnt.) 

Vxor (Munatia) Plancina; filii Cn. Piso, qui post damnationem 
patris L. Piso, et M. Piso Tac. a. 5, 16. 17. 18. Ingenio violentus et 
obsequii ignarus insita ferocia a patre, sed praeter paternos spiritus 
etiam Plancinae uxoris nobilitate et opibus accendebatur ibd. 2, 43. 
Vir a multis vitiis integer, sed pravus et cui placebat pro constantia 
rigor Seneca dial. 3, 18, 3, ubi foedissimum crudelitaiis eius exe^nplum 
narratur. — Amicus Augusti et Tiberii Tac. a. 3, 12. 16. 

Damnatio eius breviter memoraiur Sueton. Calig. 2, Dio 57, 18 
(Zonaras 11, 2); Gerraanicum veneno peremisse insimulatur et Plin. 
n. h. 11, 187 et loseph. ant. 18, 2, 5. Nofuinatur Vell. 2, 130, Tac. a. 
1, 13; 2, 82; 3, 24; 6, 26, Dio 57, 20. 

231 CN. CALPVRNIVS PISO, filius maior Cn. Calpurnii Pisonis consulis 
a. 747 = 7 a. C. et Plancinae, post damnationem patris L. Cal- 
purnius Piso dictus est Tac. a. 3, 17 cf. infra n. 237. 

232 CN. CALPVRNIVS PISO publice honoratus t. Attico CIA III 602, 
vide sub G. Calpumio Pisone Frugi. 

233 L. CALPVRNIVS PISO augur, eonsul a. 753 = 1 a. C. cura Cosso 
Cornelio Lentulo. In consulatu: L. Calpurnius Piso Dio ind. l. 55, 
CIG 2943, L. Piso fasti minores XII. XIII CIL I^ p. 69. 70, VI 
8738. 10395, Cassiodor., L. Piso augur V 3257, AevrooXoo xat Au^oupoc 
Epiphan. haeres. I p. 445 b, ceterum Piso fasti. — Apud Tacitum 
Calpurnius Piso a. 4, 21, ceterum L. Piso, sed a. 2, 32 nomina in 
codice Mediceo non perscripta sunt, probahiliUr tamm cofnpendia L. P. 
ad hunc referuntur. 

Cn. filius Dio index l. 55, fdius ergo Cn. Pisonis consulis a. 731 
■■= 23 a. C, fratcr Cn. Pisonis consulis a. 747 — 7 a. C. — Consul 
a. 753 = 1 a. C. fasti. Augurem fuisse et sacerdotium ad distin- 
guendum eum ab hominibus aliis (ognoniinibus eitisdem aetatis nominis 
instar nonnunquam additum esse coiisulatus indicationes docent. 

Anno 16 in senatu sententiam dixit Tac. a. 2, 32. Eodem anno 
curiam urbemque rellnquere statuerat, sed a Tiberio retentus est; 
haud minus liberi doloris documeutum idem niox dedit vocata in ius 



CALPVRNIVS 288 CALPVRNIV8 

Vrgulania, quam supra leges amicitia luliae Augustae extulerat ibd. 
J2, 34. Anno 20 Cn. Pisoni (fratri) reo patronus adfuit Jl, 11 {cf. ihd. 
2, 1J3 ^si quos propinquos sanguis aut fides sua patronos dedit'). A 
Tiberio anno 22 in senatu primus sententiam rogatus ibd. 3, 68. 
Anno 24 a Granio maiestatis postulatus reus receptus est neque 
peractus ob mortem opportunam; nobilis ac ferox vir ibd. 4, 21. 

234 L. CALPVRNIVS PISO hmoratus t Pergmneno: 6 8>)}io? [Aejoxtov KaX- 
Tcoupviov lltacova [xjiv 8ti TrpoYOvcov eoepy^-njv xrfi Tzdikztn^ Frankel, In- 
schriften von Pergamon n. 425. Fortasse ad eundem referendus est 
t. Stratoniceae repertus: Aeuxtov KaXTroupviov lliaoova ibv iraTpcova xal 
eispifeTyjV 8ia irpoY^vcDV tti? ir6Xea>c Tjjjicav Bulletin de correspondance 
Uellinique V (1881) p. 183, quaniquam hunc titulum qui edidit ad finem 
liberae rei publicae pertinere opinatus est. Cogitari potest de pro- 
consule quodam Asiae aetatis imperatoriae ineuntis. 

235 L. (CALPVRNIVS) PISO, pater Calpurniae (uxoris) Asprenatis, memo- 
ratur in t. filiae VI 1371. Maritus potest esse L. Nonrus Asprena^s 
consul a. 6 p. C, de L. Pisone nihil constat cf. quae adnotavi sub 
L. Pisone Frugi cos. a. 739. 

236 L. (CALPVRNIVS) PISO, iegatus Hispaniae citerioris a. 25 p. C. a quo- 
dam agresti nationis Termestinae in itinere occisus est incertum qua 
ex causa; sed Termestinorum dolo caesus habetur, quia pecunias e 
publico interceptas acrius, quam ut tolerarent barbari, cogebat Tac. a. 
4, 45. Consul igitur suffectus anno incerto saeculi primi ineuntis. — 
Filius creditur L. Pisonis consulis a. 739 = 15 a. C, unus ex Pi- 
sonibus, quos aJJoquitur Horatim in Arte poetica; at ea coniectura 
plane incerta est, cum plures Lucios Pisones aetate Augusti fuisse 
constet. 

237 L. CALPVRNIVS PISO, qui ante damnationem' patris CN. CALPVRNIVS 
PISO, consul a. 27 cum M. Licinio Crasso Frugi. — In consulatu: 
L. Calpurnius Piso // 2633, V 4919, VI 251, L. Calpur[nius Piso] 
fasti Arvalium I^ p. 71; L. Calpurnius tabula cerata Pompeiana 2, 
Tac. a. 4, 62; L. Piso V 4920, Cassiodor., ceterum Piso fasti. — Apud 
scriptores L. Piso sive antea Cn. Piso. 

L. Piso Plancinae et Cn. Pisonis filius Dio 59, 20 scilicet Cn. 
Ccdpumii Pisonis consulis a. 747 — 7 a. C. filius is qui ante dam- 
nationem Cn. Piso dictus est. Cum pater a. 18/19 legatione Syriae 
fungeretur, omne id tempus Qnaeus in urbe egit Tac. a. 3, 16. Post 
necem patris a. 20 senatus censuit, ut pars bonorum paternorum 
Cn. Pisoni filio concederetur isque praenomen mutaret ibd. 5, 17. 
Vnde postea Lucius dictus est. Idem videtur Piso praefectus urbi 
sub finem imperii Tiberii, cui C. Caesar excessum Tiberii nuntiavit 
loseph. ant. 18, 6, 5. 10 (cui sub Gaio successit Sanquinius Maximus 
Dio 59, 13). Anno 88 proconsul Africae; cum Gaius vereretur, ne 
res novas moliretur, imperium exercitus Africani ei abstulit et copias 



CALPVRNIVS 284 CALPVRNIVS 



misso in eam rem legato tradidit Dioi0/t^O (mmii^Tdcitus hist 
4y 48 id facium esse a Oaio scripsit, cum M. St^nus^^^fm rcgeret). — 
L. Piso, pater Pisonis illius qui a Val^io Festo in Africa occisus est, 
dicere solebat neminem se videre in senatu, quem consul ipse sen- 
tentiam rogavisset Plin. epist. .% 7, 12, pater ergo L. Calpumii Piso- 
nis consulis a. 57. 
238 L. CALPVRNIVS PISO, consul a. 57 cum Neronc IL Memoratur in 
actis An^alium a. 57. 58. 59. 60. 03 VI m9. 2041. 2042. 2043. — 
In consulaiu: L. Ccilpurnius Piso VI 845. 853, X 5204, tahula eerata 
Pmnpeiana 28, L. Calpurnius tah. 23-27. 30, L. Piso Tac. a. 13, 31, ' 
ceterum Piso fasti. — L. Calpurnius Piso sivc L. Piso acta AnaVum, 
ajmd scriptores L. Piso sive Piso. 

L. f. semper addltur in actis An^alium ad distinguendum etwi ah 
homine cognomine; filius videtur L. Pisonis eius qui fuit constd a. 27. — 
Consul dcsignatus a. 56 Tac. a. 13, 28, consul a. 57 fasti. Curator 
aquarum inde ab anno 60 usque ad annum 63 Frontin. de aquis 102. 
A. 62 cum duobus aliis consularibus a Nerone vectigalibus publicis 
praepositus est Tac. a. 15, 18. A. 69 proconsul Africam rexit, circa 
kalendas lanuarias a. 70 Africam descivisse res novas moliente Pisone 
Romam nuntiatum est falsis rumoribus, oum Piso nequaquam turbidus 
ingenio esset Tac. h. 4, 38. Sub initium a. 70 Cartliagine scelere Valerii 
Festi legati Numidiae interfectus cst ihd. 4, 48-50, Plin. epist. 3, 7, 12. 

Romae frater Arvab's adfuit in collegio a. 57. 58. 59. 60. 63 acta 
An^alinm. — (Calpurnius) Oalerianus consobrinus eius generque 
Ta^. h. 4, 49. 

Consulem a.57 patrem fuisse proconsulis a. 69170 statu^imt de Vit in 
Onaniastieo II p. 86, qui apud Plinium epist. 3, 7, 12 L. Pisonem patreni 
ex eontexiu intrllegrndum essr unuw rx emxsularihus Nrronianis opi- 
natur, rt Nipprrdnj ad Tac. a, 13, 28 raiionr non indicaia. At quoniaw 
artatr Nrronis inter emisulaium ri proronsulatum consularetn deeent 
pluresve anni ini(rredehant, nullo modo consul a. 57 potuit pater ei^sr 
proeonsulis a. 69, srd veri simillimum est hune esse nmdem hotninem 
aique illum. Plinius auirm postquam rxpostiit vidlum iam supcrrsse ex 
emsularihus Neronianis ro irmporr quo scrihrhat episiulam 3, 17 (id 
est rirea a. 101), ptrgii 'quani([uam (juid hoc miror? nuper L. Piso, 
pator illius, qui a Valerio Festo in Africa occisus est, dicere 
solebat neininem se videre in senatu , quem consul ipse sentontiam 
rogavisset'. Sriliert noyi mirum rsi^e ^jo.sf triginta ffre annos ex 
eonsularihus Nironianis nullum stiprrrsse, cum vrl id accidisset, ut 
omnes ferr scnaiorrs qui fturant cirea a. 27 in srnaiu, per vitae unius 
hominis .^aiium morrrmtur. Nrqur proptrr vorahulum 'nuper' dieium 
illud Pisonis ad iempus qtfo Plinius seripsit, refrrri dehet nec potest. 
quoniam eo voeahuio res vel anie saemlum arias significari nemo 
nescit. 



CALPVRNIVS 285 .^L^ CALPVRNIVS 




239 L. CALP^NIVS PISO, praetor aerarii (7w/m «. 731 = 33 a. C. et 
44 p. C.) cum M. Sallvio collega posuit cippum terminalem VI 1265, 

240 L. CALPVRNIVS PJ^O, L. f., pvhlice honoratus t. Attico in eadcm 
hasi ctim M. Licinio Frugi M. f. CIA III 607, Titulum pirtinere 
ad saeculum primum et ad eam quidem actatem, ubi clarae Pisonum 
et Liciniorum familiae adfinitate coniunctae fuerunt, exposuit Mommsen 
Ephem. ep. 1 p. 143 sqq. De hominibus t. Attict non satis constat. 
Mommsen proposuit intellcgendos esse aut L. Pisonem consuhm a. 739 
et M. Crassum Frugi consulcm a. Ji7 p. C. aut L. Pisonem consulcm 
a, 57 ct M. Crassum consulcm a. 64. Quas coniccturas ut in rc hodic 
panim cognita atque incerta neque refellerc neque probare in animo cst. 

241 L. CALPVRNIVS PISO L. f. et L. Cassius C. f. Longinus Ilviri (Polac) 
posuerunt t. Polenscm V 54. Ad saectdum I tituJus pertinere videtur. 

242 L. CALPVRNIVS PISO, consul a. 175 cum P. Salvio luliano. — In 
constdatu: L. Calpurnius Piso X 7457, BuTlcttino comundlc 1885 X). 95 
n. 1005, ceterum Piso fasti. — Frater videtur Ser. CaljMrnii Scipionis 
Orfiti, in quo vide. 

243 L. CALPVRNIVS PISO nescio quis memoratur in t. libertorum VI 5458. 
6001 (cf. 6000), servi 9246. 

244 L. CALPVRNIVS P[ISO], L. f. in t. mutilo Tiburtino XIV 3591' 2 in- 
certae aetatis, cum ne dc coynomim qiiidem constct. 

245 M. (CALPVRNIVS) PISO, Cn. Calpurnii Pisonis et (Munatiae) Plancinae 
tilius, legatus, ut videtur, patris in Syria Tac. a. 2, 57. 76. 78; a 
patre Komam praemissus datis mandatis, per quae principem molliret, 
et comiter a Tiberio exceptus est ibd. 3, 8; pater moribundus in 
codicillis salutem eius a Tiberio rogavit a. 20 ib. 3, 16; sententiam 
in senatu contra eum dictam Tiberius mitigavit, M. Pisonem igno- 
miniae exemit concessitque ei paterna bona ibd. 3, 17. 18. 

246 C. CALPVRNIVS PISO CRASSVS FRVGI LICINIANVS. Titulus cius 
urbanus (sepidcralis ut videtur) liullcttino delV Instituto 1885 %^. 22. Fuit 
cj-postcris M. Licinii Crassi Frugi consuJis a. 27 p. C, artissima ncccssi- 
tudine coniunctm cum C. Caljmmio Crasso Frugi Liciniano cf. n. 206. 

247 C. CALPVRNIVS PISO FRVGI, L. iilius imblicc honordtus t. Attico 
GIA III 601. 602 in cadem ba^^i, ubi hofiorafur Cn. Calpurnius Piso. 
Illum filium fuisse minorcm L. Pisonis pmtificis (cos, a. 739), hunc 
filium maiorcm Cn. Pisonis cos. a. 747 dc^nonstrare studuit Dittefibcrgcr 
ad t. At cum notitia quam quidcm hodic habcmus Pisonum sacculi primi 
admodum manca et mutiJa sit, coniecfuris eiusmodi parum potcst tribui. 

248 CN. CALPVRNIVS PISO FRVGI, consul sufFectus a. 731 =-- 23 a. C. — 
In consulatu: [Cn. Calpurnjius Cn. f. Cn. n. Piso fasfi Capitolini, 
Cn. Calpurnius Piso Dio indcx 1. 53; Calpurnius Piso Dio 53, 30; 
Cn. Piso fasti minor. II CIL I^ p.58, Cassiodor., cctennn Piso fasti. — 
Cn. Piso apud scripfores; Frugi in mimmis filii Babclon, Monnaies 
de la republique Momaine I p. 306 n. 37. 



i 



CALPVRNIVS 286 CALPVRNIVS 

Cn. f. Cn. n. fasti Capitoltni, Cn. f. IHo index l. 53. Ad hunc 
referri potest nummus ctisus ut videtur in Hispanin a. 705 = 49 a, C. 
in adversa inscriptus Cn. Piso pro q(uaestore), in aversa Magn(us) 
pro co(n)8(ule) Babelon I p. 803. Anno 708 = 46 civili bello resur- 
gentes in Airica partes acerrimo ministerio adversus Caesarem iuvit 
Tac. a. 2, 43, Bell. African. 3. 18. Mox Brutum et Cassium secutus 
concesso reditu petitione honorum abstinuit, donec ultro ambiretur 
delatum ab Augusto consulatum accipere Tac. l. l. Consul a. 73 L 
= 23 a. C. fasti. Pater Cn. Calpumii Pisonis consulis a. 747 
= 7 a. C. Tac. 1. 1. et L. Calpumii Pisonis cos. a. 753 — 1 a. C. 
249 L. CALPVRNIVS PISO FRVGI (?), consul a. 739 = 15 a. C. cum M. Livio 
Druso. — Titulus eius Veleias XI 1182 (1), memoratur in actis Arvaiium 
a. 14 VI 2023 (2), a. 20 Ephem. ep. 8 p. 318 (3), a. 27 VI 2024 (4); 
idem inteUegendus vidctur m t. VI 20743 (5) luUae L. Pisonis pontif. 

In consulatu: A. KaXiroupvioc A. oi. IKamv <I)o6pTioc (sic) Dio index 

l. 54, KaXiroupvio? Iltawv IHo 54, 21, 1j fasti min. VII CIL 

I^ p. 64, L. Piso COfSsiodor., ceterum Piso faMi. — L. Calpurnius [Piso 
p]ontifex t. 2 v. 7, L. Piso pontifex ibd. v. 23; L. Calpurnius Piso 
[pontifex] t. 3, ubi supplementum plane certum est, .... pontifex t. 4 
V. 2. 32, unde apparet in a^tis Arvalium nominibus huius constanter 
additum esse pontificis vocabuium. L. Piso pontifex t. 5, Tac. a. 6, 10. 
Etiam in 1. 1 contra ordinetn solitum scriptum est L. Calpumius Piso 
pontif. cos., quasi *pontif.'* cum nominibus arte cohaerertt. Ooopiioc 
in indice Dionis sinc dubio corruptum est ex <I>pooYt, sed dubitari 
potest, num cognomen rectc huic tributum sit. Patri enim L. Calpumio 
Pisoni Caesonino cognomen Frugi non fuisse contra Asconium (in 
Pisonian. p. 2) riri docti iure statuerunt cf. Drumann II p. 63. Et 
mirum est nostro, ut ab aliis ImcHs Pisonibus distingueretur, vocahulum 
pontificis additum esse, non cognomen aetate Augusti sane rarum Frugi, 
guo tunc praeterea unus quantum novimus Cn. Piso cos. a. 731 usus est. 

Luci filius Dio index l. 53, pater ei censorius fuit Tac. a. 6, 10 
scilicet L. Piso consul a. 696 = 58, censor a. 704 = 50 a. C. — 
Consul a. 739 = 15 a. C. Idem videtur L. Piso proconsul {sciX. 
Transpadanae), apud quem Albucius Silus reum caedis Mediolani 
defendit Sueton. de rhetor. 30. Legatus Augusti Pamphyliae a. 741 
= 13 a. C. Dio 54, 34; ad iter in provinciam susceptum spectare 
videtur cpigr. Antipatri Anthol. gr. 10, 25. Inde in Thraciam trans- 
latus per triennium (a. 13 — 11) legatus Augusti cum Thraciae gentibus 
bellum gessit et omamenta triumphalia meruit Livius periocha l. 140, 
Velleius 2, 98, Tac, Dio l. l., Florus 2, 27, Seneca epist. 83, 14. 
Praefectus urbi sub Tiberio Velleius, Seneca, Tacitus l. l., Sueton. 
Tiber. 42, Plin. n. h. 14, 145 cf. epigr. Antipatri l. l. 6, 335. Anno 32 
octogenarius mortuus Dio 58, 19, Tac. a. 6, 11, postquam prae- 
fectura XX per annos functus est, publico funere elatus Tac. Vbi si 



CALPVRNIVS 287 CALPVRNIVS 

numcrus rectus est, Piso a. 13 ab Augusto urbi praefectus est; contra 
Suetonius et Plinius h h diserte et planc a Tiberio (circa a. 17) Pisoni 
custodiam urbis mandatam esse referunt. Vnde veri mihi similius 
videtur numerum Taciti esse falsum sive errore ipsius sive culpa libror 
riorum cf quae exposui Bheinisches Museum XLII (1884) p, 164 sqq., 
aliter Mommsen, Stcuxtsrecht II^ p. 1059. — Poutifex, frater Arvalis 
V. supra. 

Potator strenuus Seneca, Plinius, Suetonius l. h, ofiicium taraen 
suum quo tutela urbis eontinebatur, diligentissimc administravit 
Seneca. Mores eius esse vigore ac lenitate mixtissimos et vix qucm- 
quam reperiri posse, qui aut otium validius diligat aut facilius suf- 
ficiat negotio VeHeius l. l. NuIIius servilis sententiae auctor et quo- 

tiens necessitas ingrueret, sapienter moderans praecipua ex 

eo gloria, quod praefectus urbi reccns continuam potestatem mire 
temperayij; Tac. a. 6, 10. — Patronus Antipatri Thessalonicensis poetae 
Anthol gr. 6, 24. 244. 335; 9, 541. 552; 10, 25. 

Ad Pisones scripsit Horatius librum de arte poetica (Pisones 
aUoquitur v. 6. 235, *pater et iuvenes patre digni' v. 24, 'maior iuve- 
num* 366). Ex carmine ipso nihil certi neque de tempore, quo scrijHum 
sit, neque de personis Pisonum eruere licet nisi filium maiorcm (cf. 
V. 366 sqq.) in carminibus pangendis versatum esse. ^Hunc librum ad 
L. Pisonem qui postea urbis custos fuit eiusque liberos misit; nam 
et ipse Piso poeta fuit et studiorum liberalium antistes' Porphyrio 
p. 344 ed. Meyer. Id quod num verum sit, post dlios A. Michaelis 
(Commentaiiones Mommsen. p. 420 sqq.) non sine causa dubitavit. Sed 
qui fuerint re vera illi Pisones Horatii, nuUa iam potest ratiane 
definiri et monendum est omnino plures Augusti aetate fuisse Cal- 
pumios Pisones quam adhuc viri docti admiserunt, ut apparet ex iis 
quae hic de illis composuimus. 

T. sepulcraiis VI 1445 Liciniae Crassi Frugi pontif^icis) f(iliae) 
Magnae L. Pisonis pontificis uxoris ad quem pertineat, certe statui 
nequit. Maritum multi nostrum, cos. a. 739, intellexerunt, quod in hoc 
uno quantum adhuc scimus pontifex distinctionis causa ita additur, 
ut et in t. sepulcrali addi manifestum est. Cmitra dici potest in 
familia Liciniorum Crassorum cognomen Frugi non ante M. Crassum 
Frugi cos. a. 27 nobis notum esse, ita ut lAcinium vel fliam vel ex 
posteris huius fuisse statuendum sit. Id quod cum veri similius videatur, 
maritus ille posterior quam noster fuit, quamquam aetatetn accuratius 
definire non licet. 

250 L. CALPVRNIVS PISO FRVGI LICINIANVS. Tituli: ipse posuit cum 
Scriboniano fratre cippum terminalem VI 1268 (1); sepulcralis urbanus 
eius et Veraniae uxoris Bullettino comunale 1885 p. 102 n. 1026 (2) ; 
adoptio eius memoratur in actis Arvalium a. 69 VI 2051 (3). 



• • » 



.:.-/ ' 



CALPVRNIVS 288 CALPVRNIVS 

[L.] Calpurnius [P]iso Frugi Licinianus t. 2 (Veraniae Geminae 
Pisonis Frugi ihd,)\ Piso Frugi t 1; IIII idus I[an.] adoptio facta 

L. Li[ciniani] im[moIatum] [ob ad]optione[m Ser. Sulpici 

Gal]bae C^aesaris] t. 5. — L. Piso Dio 64, 5, Piso Frugi Licinianus 
Sueton, Galba 17, Piso Licinianus Tac. h. 1, 14, ceterum Piso. 

Filius M. (Licinii) Crassi (Frugi) (cos. a. 27) et Scriboniae Tac. h, 
1, 14, Plutarch, Galba 23; nobilis utrimque Tac, 7. 7., Cn. Pompei 
(scil, Magni per fnatreni proneptem, cius) et M. Crassi (scU. divitis 
per patrcni) suboles ibd, 1, 15, Natus anno 38 ibd. 1, 48, Diu exul 
ihd. 1, 48 (unde magistratus nullos gessit) ; quindecimvir sacris faciun- 
dis t, 2. Galbae olim probatissimus testamentoque semper in bona 
et nomen adscitus Sueton, l. L Die 10 raensis lanuarii a, 69 ab impera- 
tore Galba adoptatus est t, 3, Tac. h. 1, 14-19, Sueton 1. l., Plutarch. 
Galba 23, Dio 64, 5 (Zonaras 11, 14); adoptionem paucis attingunt 
Plin, epist. 2, 20, 2, Victor Caes, 6, Philostratus vit. ApoUonii Tyan. 
5, 32. Quadriduo post cum Galba occisus Tac. h. 1, l\)-44, Sueton. 
Oiho 6, Plutarch. Galba 28, Dio 64, 6. — Anno 70 in senatu referente 
Domitiano de restituendis Galbae honoribus, censuit Curtius Mon- 
tanus, ut Pisonis quoquc memoria celebraretur ; patres utrumque cen- 
suere, dc Pisone irritum fuit Tac. h. 4, 40. 

Fratrcs (Cn. Pompeius) Magnus, (M. Licinius) Crassus (Frugi cos. 
a. 64) antca occisi, Crassus Scribonianus Liciniano superstes Tac. h, 
1, 48 cf, 1, 15 ct 1. 1. Vxor Verania Gemina corpus occisi composuit 
Tac. h, 1, 48, Plutarch, Galba 28, Plin, epist, 2, 20, 2 cf. t. 2. — 
Vultu habituque moris antiqui et aestimatione recta severus, deterius 
inteq)retantibus tristior habebatur Tac. h, 1, 14, 

Memoratur Tac. h. 3, 68; 4, 42, Plutarch. Galba 25, Sueton. 
Otho 5, PoJem. Silv. chron. min. I p, 520, 

251 L. CALPVRNIVS PROCLVS. Tituli: ijm iwsuit, cum legimii I Mi- 
neiviae ])raeessct, t. Bontmi^em CmTcspondcnzblatt der Westdctitschm 
Zeitschrift II (1883) p. 7 (1), publice honoratus cst t, Ancyrano CIG 
4011 (2), 

L. Calpurnius Proclus t. 1, Ka^.iroupvto^ Ilp(5x>wOc t. 2. — 'Kx aov- 
xXrjTixmv x(al) GTraxixwv /. 2, originc probabiliter Ancyranus. Tribunus 
militum legionis XIII Qcrainac in Dacia, (quaestura in t. 2 omissa est 
sinc dubio crrorc quadratarii), tribunus plebis, practor, curator viarum 
(JirijxeXs&eic oooiv), f^Yejxwv Xsykovo? ol 'A&/;vac ^v l'ep|iavia t, 2 — logatiis 
Aug(usti) legionis I Minerviae Piae Fidelis t. 1, proconsul Achaiac, 
legatus pro praetorc provinciae Bclgicac t. 2, 

252 P. CALPVRNIVS PR0CVLV8, legatus Augustorum pro pr. (Daciae) 
III 1007 t. Ajmlcnsis ab ij^so positus. 

258 P. [CA]LPVR[X]IVS [PRO]C[LVS ?] C0R[N]KL1ANVS, [(JovxA.r,'Ci]xoc = vir 
clarissimus, niaritus Serveniae Cornutae Corncliae Calpumiae Valeriae 
Secundae Cotiae (?) Procillae . . . Lucillae t, Ancyranus graece scriptus 



CALPVRNIVS 289 CALPVRNrV^S 



uxoris Archdologisch-HpfffrajJifSchc Miithilungm aus Oestrrreich IX 
(1885) p. 129. 

254 Calpurnius Quadratus, procurator Augusti lustinae uxori posuit 
II 2642 t. Taraconensem. 

— C. SEIVS CALPVHNIVS QVADRATVS SITTIaNVS. 

255 CALPVRNIVS REGINIANVS, 6 Xap.7:r.07ato? uiraTtx<5c = consularis, pater 
L. Calpurnii Reginiani memoratur in titulo filii qui scguitur. 

256 L. CALPVRNIVS REGINIANVS, Calpumii Renriniani f., senator ((jov- 
xXt)tix(5^) hon&ratus t. Pisidico CIG 3979 = Lcbas - Waddingtmi 1189 
= Papcrs of the American school of classical studics at Athens II 
p, 154 n. 139. 

257 Calpurnius Repentinus, centurio legionis XXII, dum milite.s exer- 
citus Germaniae superioris kalendis lanuariis a. 69 imagines Galbae 
diruropunt, eas protegere studuit et ob id paulo post Vitellii. iussu 
occisus est Tac. h. 1, 56. 59. 

— C(ORNELIVS?) AEMILIANVS CALPVRNIVS RVFILIANVS. 

258 CALPVRNIVS RVFVS, proconsul Achaiae, cui Hadrianus rcscripsit 
Vlpianus Digest. i, 16, 10. Potest idem esse M. Cdlpumius Buftis qui 
sequitur. 

259 M. CALPVRNIVS RVFVS, M. f., tribu CoL, praefectus frumenti ex 
senatus consulto, legatus pro(vinciae) Cypro pr. pr. , et Ponto et 
Bithyniae, et pro(vinciae) Asiae III 6072 t. Ephesius ei positus. 
Cf. n. 258. 

260 Calpurnius Sabinus, epistrategus Aegypti memoratur in titulo 
Aegypticuio Ptolemaide reperto Revue archiologique Sirie III t. XIII 
(1889) p. 70 lirl IIojAinjfoti nXavca 7)Ye|x6voc iTricJTpaTiijYoOvToc KaXTroupvtou 
Da^efvoo sub initium imperii Traiani, quando Plantam Aegyptum rcxisse 
ex Plmii epistulis ad Traianum 7. 10 constat. 

261 Calpumius Salvianus anno 25 Drusum Tiberii filium praefectum 
urbi feriarum Latinarum causa auspicandi gratia tribunal ingressum 
adiit in Sextum Marium; quod a Tiberio palam increpitum causa 
exilii Salviano fuit Tac. a. 4, 36. — Potest origineni ducere, ut con- 
iecit Borghesi opp. V p. 311, a Calpumio Salviano, qui Cordubae 
a. 706 — 48 a. C. cum aliis contra Q. Cassium Longinum coniuravit 
BeUum Alexandrinum 53. 55. L. Calpurni Salviani cuiusdam libertus 
memoratur in t. Cordubensi II 2265. 

262 SER. CALPVRNIVS SCIPIO ORFITVS. Calpurnius Sci[pio Orfi]tus salius 
Palatinus defunctus est a. 191 VI 1980 v. 12. Eiusdem memorari 
videntur liberti Ser. Calpurnius Gemellus Orfiti et Pisonis libertus 
et procurator VI 9830, Ser. Calpumius Helius Scipionis Orfiti (libertus) 
VI 14239, servus Orfiti et Pisonis VI 11501. Vnde veri siniilc cst Orfitum 
et Pisonem fratres fuisse ac probabiliter ponemus domos Calpumiorum 
Pisonum et Comeliorum Scipionum Orfitorum, qui saeculo JI fforue- 
runt (vide infra sub Corneliis), per adfinitatem conexas fuisse. Consul 

Proaopographia Imp. Rom. I. 19 



OALPVRNIVS 290 CALPVRNU 



ordinarius a. 178 pletie dicitur Ser. Scipio Orfitus III 8. dipl. mil, 

LXXVI, ceterum Orfitus fasti; eodein tempore fuit L, Calpurnius 

Piso consul a. 175 (supra n. J24J2), Itaque hi haheri possunt pairani. I 

iUorum libertorum et prior salius Palatinus. Quamquam de anno con- 

sulari Calpumii Orfiti dubitari potest, quod eum fratrum natu maiorem, 

ut ex tit. libertorum apparet, ita post minorem ad consulatum pervenisse 

statuitur. Itaque et idem haberi potest atque Orfitus consul a. 172, 

cuius reliqxia nomina adhuc nescimus; nam Cornelius Scipio Orfitus, 

qui salius Palatinus creatus est a. 189 VI 1980, tunc temporis iuvenis 

fuit neque a. 172 neque a. 178 consulatu functus esse potuit. 

Ad eandem aetatem stirpemque omnino pertinet Calpurnius Piso 
Scipionis Orfiti filius honoratus t. Attico CIA III 620; potest filius 
esse consulis a. 172 vel 178. 

263 M. Calpurnius Seneca Fabius Turpio Sentinatianus. Tituli: ipse 
posuit t. Villalvae repertum II 1267 (1), quem non omni fraudis suspi- 
cione carere monuit HUbner; ei publice positus est t. Hispalensis II 
1178 (2); memoratur III dipl. mil. 35 (3); ad eundem pertinet frag- 
mentum t. Ilipensis II 1083 (4), 

Plena nomina exhibent t. 1. 2; M. Calpur . . . Seneca Fa 

Senti.,.. t. 4; M. Calpurnius Seneca t. 1 in fine scil. *honore usus 
impensam remisit' ; Calpurnius Seneca t. 3. — M. f., tribu Gal. t 1. 2. 

Primus pilus legionis I Adiutricis, procurator provinciao Lusi- 
taniae et Vettoniae, praefectus classis praetoriae Ravennatis t. 1. 2, 
praefectus classis praetoriae Misenensis t. 2. 3, anno 134 t. 3. — 
Patronus coloniae Romulensis (Hispalensis) /. 2. Succonia Rustica 
uxor t. 1. 

— (NONIVS) ASPRENAS CALPVRNIVS SER[R]ANVS. 

264 L. CALPVRNIVS SQVILLIVS L. f., tribu Pub., quaestor imperatorum 
(sic traditur vix recte; litterae imp. male soluta^ videntur), tribunus 
plebis, praetor, patronus (Veronensium) V 3335 t. Veronensis semel 
saeculo XV dcscriptus. 

265 Calpurnius Statura, Persii poetae amicus, qui vivo eo iuvenis de- 
cessit vita Persii Suetoni reliquiae ed. Reifferscheid p. 73. 

— C. BELLICIVS CALPVRNIVS [T]ORQVATVS. 

— (C? NONIVS) ASPRENAS CALPVRNIVS TORQVATVS. 

266 CALPVRNIA, L. (Calpuruii) Pisonis filia, (L. Noni) Asprenatis (cos, 
a. 6 p. C.) uxor, mater L. Noni Asprenatis (cos. a. 29 p. C) et Asprenatis 
Calpurni Ser[r]ani et Asprenatis Calpurni Torquati VI 1371, 1370. 

267 CALPVRNIA, illustris femina ab Agrippina a. 49 pervertitur, quia 
formam eius laudaverat Claudius, nulla libidine, sed fortuito ser- 
mone; unde ira Agrippinae citra ultima stetit Tac. a. 12, 22, Zonaras 

11, 10 (qui male: Ka/vuoupvtav i^pu^^dheoaQv r^ o>c X^YSTai xal dTr£- 

xtstvev). Anno 59 Agrippina occisa Calpurnia a Nerone ex exilio 
revocata est Tac. a. 14, 12. 



CALPVRXTA 291 CALVIX\^S 



268 CALPVRNIA, ncptis Calpurnii Fabati cx filio, iixor Plinii tertia 
Plm. ejnst 4, J, 1; 4, 19. J; 5, 11; 8, 10; S, 11, Plinius ficripsit ad 
eam cpisi. 6, 4; G, 7; 7, 5. Maritum in Bithyniam comitata est P/m. 
ad Tralanum 1^0. 121. Meniffrattir Sidon. Apolh epist. 2, 10, 5. 

269 Calpurnia, paelex Claudii nuptias Messalinae et C. Silii a. 48 ei 
indicavit Tac. a. 11, 30, 

270 Calpurnia, uxor Titi qui contra imperatorem Maximinum rebellavit 
(qui Qfiartinus dicitur Herodian. 7, 8), sancta et venerabilis feraina de 
genere Caesoninorum id est Pisonum vit. trig. tyr. 32, 5-6, ubi vereor 
ne ficta sint otmia. 

271 Calpumia, M. f. Messallae uxor ut videtur, praedia eius memorofitur 
in cippo terminali VI 29782. Femina nohilis videtur. 

272 Calpurnia Hispulla, filia Calpurnii Fabati, amita Calpurniae uxoris 
Plinii Plin. episi. 4, 19; 5, 14, 8; ad Traianum 120. 121. Ad eam 
scripsit Plinius epist. 4, 19 ; 8, 11. 

273 Calpumia Lepida, L. f., Orfiti (uxor) VI 14235, Vxor mariti nohilis 
videtur ex Calpurniorum vel Comeliorum familia, 

274 CALPVRNIA PRAETEXTATA, virgo Vestalis maxima VI 2146, incertis 
supplementis ad eam referuntur frustula t, urhani Bullettino comunale 
1884 p. 6 n. 702. 

275 CALPVRNIA QVADRATILLA, uxor C. Arrii Antonini (cf. A 894) 
VIII 2390 t. Thamugadensis puhlice positus. 

276 CALPVRNIA RVFRIA AEMILIA DOMITIA SEVERA, clarissima femina, 
fiiia Ser. Calpurnii Domitii Dextri (cos. a. 225) VI 1368. 1369. 

277 CALPVRNIA SABINA, Q. lulii Maximi clarissimi viri uxor, Q. lulii 
Clari et Q. lulii Nepotiani mater marito filiisque posuit t, sepulcrales^ 
Ehorenses II 112, Fortasse eadnn Calpurnia Sabina in t, servi 
VI 14778. 

— SERVENIA CORNVTA CORNELIA CALPVRNIA VALERIA SECVNDA 
COTIA PROCILLA . . . LVCVLLA. 

— IVLIVS CALVASTER. 

278 Calvina, mulier cum Plinio minore adfinitate coniuneta, cui nubenti 
in dotem centum milia contulerat; Plinius ad eam scripsit epist. 2, 4. 

— DOMITIA CALVINA. 

— IVLIA CALVINA. 

— IVNIA CALVINA. 

— (Sallustia) Calvina. 

— Q. VENIDIVS RVF(VS) MARIVS MAXIM(VS) L.(?) CALVINIANVS. 

279 Calvinus, amicus luvenalis; 'intercepta decem quereris sestertia 
fraude sacrilega^ (v. 70), qua de re poeta consolatur satira XIII ad 
eum scripta ; ^stupet haec qui iara post terga reliquit sexaginta annos 
Fonteio consule (= a. 67) natus ?* v, 16 seq, 

— CAELIV8 CALVINVS. 

— D. CAELIVS CALVINVS BALBINVS. 

19* 






CALmVS 2&2 CALVISIVS 



— Domitius Calvinus. 

— CN. DOMITIVS CALVIN^VS. 

— Egnatius Oalvinus. 

— C. lAVOLENVS CALVINVS GEMLMVS CAPITO CORNELIVS POLLIO 
SQVILLA Q. VVLCACIVS SCVPPIDIVS VERVS. 

— C. Manilius Calvinus. 

— P. Sextius Calvinus. 

280 Calvisius, cliens luniae Silanae ob falsani Agrip|>inae insimulationeni 
anno 55 relegatus Tac. a. 13, 19. 21, 2^; post neceni Agrippinae a. 59 
a Nerone revocatus est ihd, 14, 12, 

281 P. CALVISIVS, consul (sufTectus) cum Q. Futio anno incerto ante 
a. 80 X 827 t, Ponipeianm. 

282 P. CALVISIVS , Rusonis (scilket fiUus P. Calvisii Ru- 

sonis) inter pueros senatorios, qui Arvalibus ministraverunt anno 87 
VI 2065 acta Arvalium. 

— Plavius Calvisius cf. C. Calvisius Statianus. 

— Q. CLODIVS CALVISIVS HONORATVS. 

283 Calvisius Patrophilus, 6 xpatiaTOc [otxaioJSotr^? iuridicus Alexandreac 
a. 147/148 papyrus Aegypiiaca graece scripta Revue archeolagique 
ser, III tom. XXIV (1894) p, 70, Prima littera noniinis gentilicii et 
altera cognmninis non certe leguntur, sed procul dubio restituuniur. 

284 CALVISIVS RV . . . , sub Calvisio Ru . . . in t. mutilo Britannico VII 324 ; 
ex usu constanti titulorum Britanniae (cf. Hubner ad VII 275) ponen- 
dum videtur Calvisium legatum Aug. pro pr. Britanniae fuisse. 

284a C. Calvisius Rufus (C. Calvisius Plin. epist. 4, 4; Calvisius Rufus 
ibd. 3, 1, 19 codex Asbumhamianus ; 5, 19 ubi male Asb. in indice h V 
ad Calpumium Rufum, ceterum Calvisius), avunculus Varisidii Nepotis 
Plin. epist. 4, 4, 1; decurio Comensis ibd 5, 7, 4; Plinii contubernalis 
et amicus 1, 12, 12; 3, 19, 1; 4, 4, 1; scripsit ad eum Plinius epist. 
2, 20; 3, 1. 19; 5, 7; 8, 2; 9, 6. 

285 P. CALVISIVS RVSO. Nummi Ephesii in adversa caput Bomitiani 
exhibent inseripti AojxtTtavic Kaiaap SepaofTi? rspfjLavtx^c, in aversa 'Eirl 
dvftoTraTOu Touofcovo? 'GfjLOvota 'K<p£(cj(a)v) Z|xt>p(vai«)v) cum typis diversis 
Waddington, Fastes nr. 106 n. 1. 2, museum Berolinense; Mionnet Ifl 
p. 94 n. 261, Suppl. VI p 132 n, 357. 358. 359 p. 133 n. 360, — Memo- 
ratur in actis Arvalium anni 87, ubi filii mentio fit VI 2065 (1), con- 
sulatus eius VI 597 (2). 

Plena nomina exhibet t. 2, Ruso nummi, P. Calvisius Ru- 

sonis t. 1. 

Consul cum L, Caesennio Paeto kal. Martis t. 2 suffectus anno 
incerto sub Flaviis. Proconsul Asiae sub Domitiano nummi, non ante 
a. 84, quo Domitianus Germanicus dici cocptus est cf. Eclthel VI p. 397, 
Fuit in vivis a. 87, ubi filius Arvalibus ministravit t. 1. 



CALVISIVS 293 CALVI8IVS 



Eundem fortasse legatum Cappaddciae fuisse adnotavit Waddington 
l. l. respiciens ut videtur nummum Cyhistrensium in Cappadocia, gui 
in adversa inscriptus est 'Eirl Touacovoc, in aversa Koptaxplcov Miormet 
IV p. 437 n. ^18. Alterum descripsit et ad eundem rettulit Pick Wiener 
Numismatische Zeitschrift XXIII (1891) p. 70, qui in adversa caput 

Traiani exhibet et inscriptionem Aij-z, Nep . . . c Kaiaap Sep. Fep. Aax , 

in aversa 'EttI n. K. 'Po6aa)(voc) i^epaaT07r<5Xe(oc EBP, id est anno 109 
aerae Sebastopolitanae (cf. Marquardt, Staatsvertvaltung I^ p.371 n. 7) 
— a. 107 aerae vtdgari<i. Quamquam Rtisoni huic Waddington nomen 
Calvisii probabiliter tribuit, tamen plane incertum est, utrum legatus 
idem atque proconsul an (id quod magis crediderim) ftlius huius fuerit. 

286 CALVISIVS SABINVS aetate Senecae philosophi fuit dives et patri- 
monium habebat libertini et ingenium ; exempla stultitiae eius Seneca 
epist. 27, 5-8. Quamquam pertinere videtur ad domum consularem 
aetatis luliorum, tamen sine idonea causa eum fuisse consulem a. 750 
= 4 a. C. statuit Borghesi opp. V p. 157. . . 

287 C. CALVISIVS SABINVS, consul a. 715 = 39 a. C. cum L. Marcio Cen- 
sorino. Memoratur in tabula triumphorum Barberiniana CIL I^p. 77 (1), 
posuit miliarios viae Latinae X 6895. 6897-6901 (2). De titulis cf. 
et n. 288. 

In consulatu: [C.] Calvisius fasti minores VIII CIL I^ p. 65, 

Cassiodor., C. Sabinus Dio 48, 34, r\ ul SapTvo? Dio ind. l. 48, 

ceterum Sabinus fasti. — C. Calvisius Sabinus t. 2, [C. C]alv[is]ius 
[S]abinu8 t. 1. — Apud scriptores: plena nomina extant Cass. bell. 
civ. ^, 34, ceterum C. Calvisius sive Calvisius Sabinus sive Sabinus. 

C. f. t. 2, Dio ind. l. 48. — Anno 706 = 48 ante pugnam Phar- 
salicam cum quinque cohortibus iussu Caesaris omni Aetolia potitus 
est Caes. bell. civ. 3, 34. 35; quo negotio confecto cohortes ad Fufium 
Calenum in Achaiam duxit ibd. 3, 55. Fuit in senatu, cum Caesar 
dictator interficeretur Nicolaus Damasc. vit. Caes. 26. A Caesare ci 
provincia Africa destinata fuerat; Cicero Philipp. 3, 26y ubi sortitio- 
nem provinciarum ab Antonio die 28 m. Novembris a. 744 in senatu 
institutam irridet, dicit, *C. Calvisius Africam (scil. per Antonium 
accepit), nihil felicius! modo enim ex Africa decesserat et quasi 
divinans se rediturum duos legatos Vticae reliquerat\ Vnde apparet 
eum post Caesaris necem in Africam profectum Q. Comificio pro- 
consuli Africae a senatu nuncupato cessisse cf. Cic. ad Famil. 12, 25, 1. 
Romae fuit a. 711 = 43 (circa tempus fere pugnae Mutinensis) Cic. 
ibd. 10, 25, 3; 10, 26, 3. Anno 715 = 39 consul v. supra. Annis 
716 et 717 = 38 et 37 dux C. Caesaris filii contra Sex. Pompeium 
bellura gessit Appian. bell. civ. 5, 80-84. 85. 86-88. 96. 102, Dio 48, 
46-48. 54. Anno 722 = 32 in senatu probra Antonii perstrinxit 
Plutarch. Anton. 58. 59. Anno 726 = 28 VIII kal. lun. ex Hispania 
triumphavit t. 1. C. Calvisius Sabinus cos. imperator in miliariis 



CALVISIVS 294 CALVISIVS 



viae Latinae t 2y quam post triumphum ex manubiis refecit cf. Sueton. 
August. 30, — Huius filius videtur consul a. 760 qui sequitur. 

288 C. CALVISIVS SABINVS, coiisul a. 750 = 4 a. C. cum L. Passieno 
Rufo. In consulatu: C. Calvisius Sabinus VI 456; C. Calvisius Monu^ 
mentum Ancyranum lat, 3, 29 — gr. 9, 6*. 7, VI 10395, X 5779, Cassiodor. ; 
C. Calv[i8ius] fasti minor, Jilll CIL I^ p. 69, ceterum Sabinus fasti. 

C. f. fasti minores XII CIL I^ p. 69, fUius sine dubio C. Calvisii 
Sabini cos. a. 715 = 39 a. C, pater C. Calvisii Sabini cos. a. 26 p. C. 

Nulla ratione diiudicari potest utrum ad hunc an ad filium per- 
tineant hi tituli: 1) C. Calvisi C. f. Sabini patroni cos. Vllvir. epul. 

cur. max XI 4772 t. prope Spoletium repertus; 2) C. Calvisio 

C. f. Sabino cos X 6223 t. Fundanus; 3) . . . Ka>.oosi3tav OXax- 

xf).av KaXoueioftoo ilapetvou CIA III 868. Vel ad hunc vel ad patreni 
referri potest t. in agro Canusinorum repertus IX 414: C. Calvisio 

Sab. cos. patron. — In frustulo t. Helvetici XIII 5237 Claudio 

. . . [Calvjisio Sabino . . . supplem^tum incertum est. 

289 C. CALVISIVS SABINVS, consul a. 26 p. C. cum Cn. Cornelio Lentulo 
Gaetulico. Prababiliter ad hunc refertur t. Herculanensis X 1468 (1). 

In consulatu: C. Ca fa^ti Arvales CIL I^ p. 71; C. Calvisius 

Sabinus // 2093, [C. CJalvisius Sabinus Ephem. ep. 5, 1463, [C. Cal]- 
visius Sabinus VI 343; C. Calvisius Tac. a. 4, 46, X896, Cassiodor.; 
Calvisius Sabinus XI 3805, ceterum Sabinus fasti. — C. Calvisius 
Sabinus t. 1, Calvisius Sabinus t. 2 et apud scriptores. 

Filius videtur C. Calvisii Sabini consulis a. 4 a. C, nepos C. Ccd- 
visii Sabini a. 39 a. C. Consul a. 26 fasti. Anno 32 maiestatis postu- 
latus^ sed discrimini exemtus est Tac. a. 6, 9. Legatus Pannoniae; 
cum e legatione recens Romam reversus a. 38 una cuni Cornelia 
uxore accusatus esset (maiestatis ut videtur), coniuges vcnas exsol- 
verunt Dio 59, 18. T. Vinius legatus eius uxorem in castris stupravit 
Tac. h. 1,48; eadem de Nymphidio Sabino narrantur Plut. Galba 12. — 
Consulatus eius memorari videtur in t. accensi VI 1963. 5180, ceterum 
vide de titulis sub patre. 

290 Q. CaLVISIVS SABINVS, clarissimus vir in signaculo servi Borghesi 
opp. V p. 155. 

291 C. Calvisius Statianus. Tituli: ei positus est V 3336(1) Veronensis, 
memoratur in t Alexandrino III S. 12048 (2). — Plcna nomina ex- 
tant in utroque titulo. 

C. f., tribu Poblilia (origine ergo probabilitcr Veroncnsis), ab epistu- 
lis latinis Augustorum (scil. Marci et Veri) t. 1; praefectus A^gypti 
Vn kal. Novembr. Fiacco et Gallo cos. = a. 174 t. 2. — Patronus 
Veronensium advocatus populi t. 1. Idem sine dubio est qui dicitur 
in excerptis Dionis 71, 28 ^ld^ioq Ka/vptaiog praefectus Aegypti, qui 
a partibus Avidii Cassii rebellantis (a. 175) steterat, post rebellionem 
oppressam a Marco in iasulam relegatus. 



CALVISIVS 295 CALWS 



292 Calvisius Taurus (sic plene Gelhus, ceterum Taurus), Berytius 
Suidds s. V, TaGpoc, Hieronymus ad a, Abr. 2161 ^ Syncellus p. 662; 
philosophus Platonicus sub Antonino Pio auetores laudati, aequalis 
Gellii; qui Athenis scholam habebat Gellius passim. Magister Herodis 
Attici Philostrat. vit. sophist. 2, 1, 14. 

Sententiae eius vel dicta afFeruntur Gell. 1, 9, 8; 1, 26; 2, 2; 7, 13; 
8, 6; 9y 5, 8; 10, 19; 17, 8; 17, 20; 18, 10; 19, 6, 2; 20, 4. Typa^e 
uepl TTjC Toiv SoYjiaTcov Stacpopac IlXaTtovoc xat 'AptofTOTiXoo, Trepl acu^jLaTcov 
xat d3(o|jia'T(ov xat iWa TrXetcJTa Suidas; comraentarii eius (Platonici) 
afFeruntur Gell. i, 26, 3; prlmus commentariorum quos in Gorgian 
Platonis composuit ibd. 7, 14, 5. — De sententiis philosophicis eius 
cf. ZeUer, Philosqphie der Griechen III 1 p. 807 n. 5. 

293 P. CALVISIVS TVLLVS (sic plene VI 2016 fasti feriarum Latinarum) 
consul I (suffectus) a. 109 cum L. Annio Largo VI 2016; bis consul 
vit. Marci 1, 3 (consul II suffectus anno incerto); pater Domitiae 
Calvillae matris M. Annii Veri qui imperavit ibd. cf. infta sub 
L. Catilio Sei^ero 'Avus meus P. Calvisius' Marcus ad Frontonem 
5, 2 p. 41 ed. Naher. — Idem memorari videtur in titulo Puteolano 
servi Calvisi TuIIi X 2625. 

294 CALVISIA FLACCIL(L)A, filia C. Calvisii Sahiui CIA III 868. Potest 
filia esse ronsulis a. 750 = 4 a. C. vel consulis a. 26 p. C. 

295 T. CALVIVS, M. f. X 6520 cf n. 296. 

296 M. CALVIVS PRISCVS. TituU eius Corani: X 6520 (1), cuius duo 
exempla saeculo XV confecta extant; alterius X 6521 (2), qui similis 
fuisse videtur, frustula semel descripta sunt. 

T. 1 sic fere traditur: M. Calvi M. f. Pap(inia) Prisci fili, M. Calvi 
M. f. Pap. Prisci patr. adlecti in ordine senatorio a Ti. Claudio Caes. 
Aug. Germanico cens^ore) inter tribunicios, T. Calvi M. f. Titulus 
insolito more conceptus mihi pertinere videtur 1) ad M. Cahmm Priscum 
imtrem a Claudio in ordinem amplissimum adlectum, 2) ad filium 
cognominem, 3) ad Titum filium. — CaJvios Priscos ex Cora oppido 
oriundos fuisse et locus titulorum et tribus docent. 

297 CALVIA CRISPINILLA (Galvia traditur apud Tacitum), femina nobilis, 
ministra libidinum Neronis, quae in Graecia cuncta diripiebat Dio 
63, 12. Post necem Neronis expostulata ad supplicium a Galba ser- 
vata est; transgressa in Africam ad instigandum in arma Clodium 
Macrum famem populo Komano haud obecure molita; totius postea 
civitatis gratiam obtinuit consulari matrimonio subnixa et apud 
Galbam Othonem Vitellium illaesa, mox potens pecunia et orbitate 
Tac. h. 1, 73. Fortasse parentes eius memorantur in t. urbano VI 16586 

Crispinillae Euhodi divi Aug. I. libertae C. Calvius Logus 

conlib. coniugi. 

298 Calusidius, miles exercitus Germanici anno 14 Tac. 1, 35. 

299 Calvus (et uetanus et catulinus codex Floriacensis) et Titianus, qui 



i 



CALWS 296 CAMPAIOANVS 



themata omnia de Vergilio elicuerunt et deformaverunt ad dicendi 
usum Scrvim ad Aen, 10, 18, Tiiianus inteUegendus videtur lulius 
Titianus pater vel filiuSy qui sub initium saeculi tertii floruit; ad 
eandem fere aetatem Calvus rhetor haud scio an pertineat. 

— C. (LICINIVS) CALVVS STOLO. 

— P. SERVILIVS CALVVS. 

— T. IVLIVS MAXIMVS MA . . . BROCCHVS SERVILIANVS A. QVADRO- 
N[IVS] L. SERVILIVS VATIA CASSIVS CAM . . . 

— .. ANNIVS CAMARS. 

— A. ANNIVS CAMARS. 

— T. ANNIVS [CAMARS?]. 

— C. LVCCEIVS CAMARS. 

— CAEIONIVS CAMENIVS v. CEIONIVS. 

300 Camerinus, poeta 'quique canit domitam Camerinus ab Hercule 
Troiam' Ovidim ex Ponto 4, 16, 19 in recensu poetarum epicorum 
aetatis suae. Num recte cogitaverint de Q. Sulpicio Camerino consuie 
a. 9 p. C, plane incertum est. 

— C. POMPONIVS CAMERINVS. 

— SCRIBONIANVS CAMERINVS. 

— Q. SVLPICIVS CAMERINVS. 

— [C.j IVLIVS CAMILIVS GAL[ER1VS ASP]ER C . . . CIVS. 

301 M. CAMILIVS SVRD , a. 64 cooptatus in eollegium sacerdotale 

nescio quod ex amplioribus VI 2002. 

— ARRVNTLA. CAMILLA. 

302 CAMILLVS nescio quis sive ex Arruntiis sive ex Furiis memaraiur 
in t. dispensatoris VI 9323. 

303 CAMILLVS , praeses provinciae nesdo cuius in t. Allifano 

. . . Celeris legati eius IX 2335. 

— L. ARRVNTIVS CAMILLVS SCRIBONLA.NVS sive FVRIVS CAMILLVS 
SCRIBONIANVS. 

— L. Furius Camillus. 

— M. FVRIVS CAMILLVS. 

— OVINIVS CAMILLVS. 

304 L. Cammiu[s] Secundi[nus] , primipilaris , praefectus legionis X.., 
procurator Aug. (Norici) M. Gavio Maximo praefecto praetorio (sub 
Pio cf. infra G 60) amico dedicavit t. Noricum III 5328. 

305 Camonius Rufus, Bononiensis, amicus Martialis, viginti annos natus 
('^bis denis annis* 9, 76, 3, contra traditur 6, 85, 8 'viderat Alphei 
praemia quinta modo' cf. quae adnotavit Friedlandef* ad h. l.) in 
Cappadocia, in cuius mortui memoriam Martialis scripsit epigr. 6, 85; 
9, 74; 9, 76. 

— SALVIVS NEN[IVS] L. (H)AIVS CAMP[ANI]ANVS CN. PLO[TIVS] MAXI- 
MINVS T. (H)OENIVS SEVER[V]S SERVEIENVS V[RSVS]. 



CAMPANIVS 297 CAMVRIVS 



806 M. Canipanius Marcellus, M. lil. M. nepos, tribu Fal., praefectus 
cohortis III Breucorum, tribunus cohortis primae Hemesenorum, 
praefectus equitum alae Parthorum, procurator provinciae Cypri, 
procurator Augustorum ad Mercurium Alexandrinum X 384? t, Canir 
paniAS, quem posuerunt ut vidciur [c(ive8 R(omani) in provi]ncia Cypro 
(consistentes). 

307 T. (an TITIVS? m lapi<Ie est titi campani e/c.) CAMPANIVS PRISCVS 
MAXIMINIANVS , vir consularis omnibus honoribus in urbe sacra 
functus; . . openda Valeriana, clarissima fcmina mater ei posuit 

t. sepulcralem XII 137 Sedunensem, 

308 Campanus, iure consultus citatur ah (Ahurnio) Valente I)igest,38, 1, 47 
et a Pomponio Digest, 40, 5, 34, 1, Vnde apparet eum de manumissionibus 
fideicommissariis post legem Acliam Smtiam scripsisse (saeculo primo). 

309 Campanus, e primoribus Tungrorum anno 70 Tac. h. 4, 66, 

— C. SECIVS CAMPANVS. 

310 CAMPATIVS {sic lihri, vulgo Carpathius), dictum eius in Titium Maxi- 
mum Quintilian, institut. 6, 3, 71j unde (Mn orchestra pila lusi') senator 
fuisse videtur, 

311 Campester (KafxTreaxpioc), scriptor rei astronomicae Romanus citatur 
loann, Lyd. de ostentis 9 p. 20 cd. Wachsmuth; scripserat de cometis 
ibd.lO p. 30, Serv. ad Vergilii Aeneid. 10, 272; aetatis incertae, 

— M. Maenius Agrippa L. Tusidius Campester. 

312 CAMPIA SEVERINA, virgo Vestalis maxima, cui a clientibus positi 
sunt t. urbani VI 2131 anno 240 et 2132. 

313 Camsisoleus (?), natione Aegyptius, frater Theodoti qui Aemilianum 
ceperat, dux Gallieni Trebellianum in Isauria rebellantem oppressit 
vit trig, tyr. 26, 4. 

314 Camurius, miles le^ionis quintae decimae, quem crebrior fama 
imperatorem Galbam interfecisse tradidit Tac. h. 1, 41, Plutarch. 
Galba 27. 

315 C. Camurius Clemens, C. f., tribu Lem., praefectus fabrum quater, 
praefectus iure dicundo imperatoris Caesaris Traiani Augusti, prae- 
fectus cohortis VII Raetorum equitatae, tribunus militum cohortis 
Vlpiae Petraeorum milliariae equitatae, praefectus alae Petrianae 
civium Romanorum bis torquatae, procurator Augusti ad Miniciam, 
procurator Augusti epistrategiae septem nomorum et Arsinoitae; 
patronus Treiensium XI 5669 t, publice a Treiensibus positus, prope 
Attidium repertus. 

316 Q. CAMVRIVS NVMISIVS IVNIOR. Tituli Attidiani : ei positus est 
t, mutilus XI 5670 (1) et similis 5671 (2), cuius initium extat; ipse 
posuit stcUuas a municipihus (Attidii) decrctas 5672 (3). 

Q. Camurius Numi^sius] lunior t. 2, [Q. C]amurius Numisius 
Iu[nior] t 1, Numisius lunior t. 3. Patris nomen periit in t, 1, 2, 
tribu Lemonia t. 2. 



CAN 298 CANIDIA 



nivir a(ere) a(rgento) a(uro) f(lando) f(eriundo), tr[ib(unu8) mil(i- 
tum)] leg(ioni8) VIIII Hi^spanae], sodalis Titiali8 [Flavialis?] (sodalis 
Tit .... et in L 5), quaest(or) urb(anu3), aed(ilis) [cur^ulis)], praetor, 

[le]g(atu8) Aug(usti) leg^ionis) et [leg(ionis)] VI Victr[icis] 

t, 1 quem posuerunt et [lujnior patri, uhi praecessisse videntur 

nomina filiae. Aedilis curulis designatus t. 3. Stertinia L. f. Cocceia 
Bassula Veneria Aeliana lunioris uxor videturj Q. Cornelius Flaccus 

Noricus Numisius t.3 neJicio qua necessitudine cum iis coniunctuSy 

fortasse iilem atque lunior filius t, 1. Filia eorum ex nominihus videtur 

Cocceia Bassula Numisia Procula M. Munatii Popiliani (uxor) VIII 626, 

817 KAN , legatus Germaniae superioris a. 116 /// dipl. mU. 27. 

— Aurelius Canartha. 

318 Candace, regina Aethiopum aetate Augusti anno 730 = 24 a. C. in 
Aegyptum hostiliter invasit, a Pctronio praefecto Aegypti fugata et, 
postquam excrcitum Homanum in Aethiopiam duxit, pluribus proeliis 
victa foedus facere coacta est a. 732 — 22 Strabo 17, i, 54 p. 620 sq., 
JDio 54, 5 cf. Plin. n. h. 6, 181. 182, Mommsen, Ees gestae d. Aug. 
p. 108. — Exploratores Neronis renuntiavere in Aethiopia regnare 
feminam Candacen, quod nomen multis iam annis ad reginas transiit 
Plin. n. h. 6, 186. — Alia Candace aetatis Tiberii memorcUur Act. 
Apostolorum 8, 27. 

— Macrobius Candidianus. 

319 CANDIDVS, consul (suffectus anno incerto aetatis imperatoriae) .. 
non. Maias cum Frontone VI 15847. 

320 Candidus, dux peditum Komanorum, qui una cum Vindice, qui 
equitibus praeerat, Langobardos et Olbios, cum bello Marcomanico 
Istrum traiecissent, reppulit Peirns Patricius fr. 6 FHG. IV p. 106. 

— TI. CLAVDIVS CANDIDVS. 

— Ti. Cl(audiu8) Candidus. 

— L. COIEDIVS CANDIDVS. 

— M. HATERIVS CANDIDVS. 

— IVLIVS CANDIDVS. 

— lulius Candidus. 

— TI. IVLIVS CANDIDVS. 

— TI. IVLIVS CANDIDVS CAECILIVS SIMPLEX. 

— (TI. IVLIVS) CANDIDVS CELSVS. 

— TI. IVLIVS CANDIDVS MARIVS CELSVS. 

— M. PAPIRIVS CANDIDVS. 

— SILVIVS CANDIDVS. 

— L. VESPRONIVS CANDIDVS. 

321/22 C. CANIANVS, vir clarissimus V5458 t. qui in agro Comensi repertus 

dicitur, scmel descriptus atque interpolatus. 
323 Canidia, vcnefica, in quam scripsit Horatlus epod.5. 17, sat.l,8,24sqq., 

memoratur epod. 8, 8, sat. 2, 1, 48; 2, 8, 95; sub Canidiae nomine 



CANIDIA 299 CANINIVS 




Gratidiam Neapolitanam unguentariam mteWegi v\x\t Porphyrio ad epod, 
3y 8 p. 148 ed. Meyer cf. ad epod. 5, 43 p. 153, ad sat. 1, 8, J33 p. 231. 
4 CANIDIA ALBINA, clarisaimae memoriae femina, mater Catinii Ca- 
nidiani // 111 t. Eborensis sepulcralis. 
— CATINIVS CANIDIANVS. 

325 P. Caninius, C. f. sibi et L. Caninio Valenti Hlio posuit t. V 7547 
prope Aquas StatieUas repertum. 

326 Taurus Canin[iiis] .... fnemoratur in t. Tusculano XIV 2620; homo 
nobilis ex praenomine vidctur, fortasse necessitatr quadam coniunctus 
cum Caniniis Rebilis, quorum Caninius C. f. Kebilus invenitur in 
t. et ipso Tusculano 2622. 

327 Caninius Celer, rhetor graecus, magister M. Aurelii et L. Veri 
vit. Marci 2, 4, Veri 2, 5. Vide et infra sub Celere rhetore. 

328 L. CANINIVS GALLVS memoratur in actis Arvalium VI 2024 (1). 
2025 (2). 2027 (3), in cippo terminali Notizie degli scavil889 p. 70 (4). — 
Nummi ab eo sub Augusto cusi Babelon, Monnaies de la JRipublique 
Momaine I p. 311 n. 1-3, quorum n. 1 in adversa exhibet L. Caninius 
Gallus ob c(ive8) s(ervatos) scilicet a Parthis receptos cf. EcJchel VI 
p. 95. 101. 

Filius videtur L, Caninii Galli considis a. 717 = 37 a. C. Illvir 
nu)netalis sub Augusto a. 734 = 20 vel paulo post nummi. Consul 
(suffectus) a. 752 = 2 primum cum Augusto VelleiUrS 2, 100, deinde 
cum Q. Fabricio Monumentum Ancyranum lat, 3, 30 = graec. 9, 9, 
CIL I 799 in tessera gladiatoria. Curator riparum et alvei Tiberis 
(sub Tiberio) t. 4, ubi loco primo nominaiur, — Frater Arvalis a. 27. 
35. 36 t. 1. 2. 3; quindecimvir sacris faciundis Tac. a. 6, 12. 

Ideni videtur L. Caninius Gallus qui memoratur in t. libertorum 
servique VI 7987-7996, pater Gallae m t. libertorum fdiae VI 14327, 

329 CANINIVS REBILVS, (filius ut videtur Caninii Rebili consulis 742 = 
12 a. C.) consularis, homo eiusdem infamiao atque Fabius Persicus 
(cos. a. 34 p. C); pecunias magnas ab utroque oblatas repudiavit 
lulius Graecinus Seneca benef. 2, 21. Haec cum cadant necesse sit 
in aetatem Tiberii, Rebilus ille non potest essc consul a. 742, sed 
suffectus anno incerto sub Tiberio, filius ut videtur illius, Ex primoribus 
peritia legum et pecuniae magnitudine cruciatus aegrae senectae misso 
per venas sanguine effugit anno 56, haud creditus sufficere ad con- 
stantiam sumendae mortis ob libidines muliebriter infamis Tac. a. 13, 30 
(ubi C. Aminius Rebius cod. Mediceus). 

330 C. CANINIVS REBILVS, consul suffectus anno 742 = 12 a. C: 
[C. Caninius C. f.] C. n. Rebil(u8) in mag(istratu) m(ortuus) e(st) 
fasti Capitolini, [C.] Caninius Rebilus fasti minor, V CIL I^ p. 62, 
C. Caninius fasti minor. VII p, 64. Filius C. Caninii C. f. Rebili 
ccnsulis a. 709 = 45 cf. CIL I^ p. 158, pater eius qui praecedit. — 
C. Rebilus quindecimvir sacris faciundis a. 737 = 17 acta saecularia. 



\ 



CANINIVS 300 CANVS 



831 C. CANINIVS REBILVS, C. f., aedilis (Tusculi) coUega C. Caelio C. f. 
Rufo XIV 2622 t Tusculanus, Titulus ad finem liberae rei puhlicae 
vel ad initium aetatis imperatoriae pertinere videtur; quis ex Rebilis 
intellegendus sit, non liquet. 

332 Caniniu8 Rufus {sic plene codex Asbumhamianus in indice L III, 
ceterum Caninius), Comensis, amicus Plinii, ad quem scripsit epist. 
1, 3; 2, 8; 3, 7; 6, 21; 7, 18; 8, 4; 9, 33; bellum Dacicum versibus 
scribere paravit ibd. 8, 4; poeticum ingenium eius ibd. 9, 33, 1. 11. 

— M. Cla(udius) Caninius Severus. 

333 L. Caninius Valens, P. Caninii filius, procurator IIII publicorum 
Africae V 7547 t. rejyertus prope Aquas Statiellas. 

334 CANINIA GALLA memoratur in t, L. Caninii, Gallae liberti, Anchiali 
et Caniniae, Gallae libertae, Phileraatii VI 14327; filia igitur L. Cani- 
nii Galli (ut nomina liberti docent , qui more solito praenomen patris 
patronae accepii), consuhs ut videtur a. 752 = 2 a. C. 

— CLAVDLi CANINIA SEVERA. 

— M. ACILIVS CANINVS. 

835 Canius Rufus, Gadibus oriundus Martial. 1, 61, 9, amicus Martialis, 
poeta id. 1, 69, 2; 3, 20, 1; 3, 64. 6; 7, 69, 1; 7, 87, 2; 10, 48, 5, Theo- 
phila uxor 7, 69, 1. — Dubium est num ideni sit Rufus, quem Mar- 
iialis alloquitur 2, 11, 1; 2, 29, 1; 2, 48, 7; 2, 84, 4; 3, 82, 33; 3, 84, 1; 
3, 100, 1; 4, 13, 1; 4, 82, 1. 

336 Cannabas sive Cannabaudes, dux Gothorum ab imperatore Aureliano 
trans Istrum victus et interemtus vit. Aureliani 22. 

337 CANNVTIVS MODESTVS, legatus legionis XXX Vlpiae victricis piae 
fidelis anno 223 Brambach, Corpus Inscriptionum Rhenanarum 151 
t. prope Cliviam repertus. 

— AEMILIVS SEVERVS CANTABRINVS. 

338 Cantria Longina, uxor M. Pomponii Bassuli poetae, cui posuit 
i. sepulcralem Aeclanensem IX 1164 ; P. f., sacerdos divae luliae Piae 
Augustae (scilicet Titi filiae) IX 1153 t. Aeclanensis ei publice positus. 

339 [C]AN\TL[EIVS] memoraiur in t. mutilo Amastride reperto CIG 4152 d 
Addit. p. 1113: [6Trfep] .... [xal twv T£]xv[a>]v aitaiv xal xoo (j[6[jL7ravTOc 
ofxoii iiCi K]avouX[>jtoo] toD TrpeorpeoToO xal dvT^tdTpaTi^YOu ...J]v T(j> ..o 
Stsi, qui titulus inira annos 2001300 aerae Amastridis positus est. 
Quas unde coeperii quamquam adhuc ignoratur, tamen probaMliier 
(cf. Marquardt, Staatsverwaliung P p. 421 n. 1) iniiium statuiiur 
circa a. 65 a. C. , iia ut iiiulus inira a. fere 1361236 dedicatus sit. 
Atque propter liberos Augusiorum veri simili est eum pertinere ad 
divos fraires, Canuleius igitur circa a. 1611169 Bithyniae praefuisse 
videiur. 

340 Canus, choraula celeberrimus ab imperatore Galba donatus Sueton. 
Galba 12, Pluiarch. Galba 16; memoraiur Mariial. 4, 5, 8; 10, 3, 8. 

— lulius Canus. 



CANVS 301 CAPITO 

— Sulpicius(?) Canus. 

341 Q. CANVSIVS PRAENESTINVS memoratur in diph mil. III 40 (1), ipsr 
posuii in finibus Nomentanorum t. XIV S932 (2); iihm n&mmari 
ri<Jetur in tegulis XF .9X9 (S)y in fistula plumhm urhana Lanoiani, 
sylloge aquaria 41 (4), in marmore '^'udi Annali delV Inslituto 1H70 
p. 188 n. 236 (5). 

Plena notmna exhihmt t. 1-4. Consul (suffectus) cum C. Lusio 
Sparso sub Pio circa a. 157 t. 1, 

342 Canutia Crescentina, virgo Vestalis, cuni a Caracallo incesti daninata 
esset, se ipsa a culminc domus praecipitavit Dio 77, 16. 

343 Capella, poeta aetate Ovidii: 'cum clauderet imparibus vcrba 

Capella modis^ Ovid. ex Ponto 4, 16, 36; scripsit igitur metro elegiaco. 

— Antistius Capella. 

— Caecilius Capella. 

— C. NAEVIVS CAPELLA. 

— Statilius Capella. 

344 CAPELLIANVS (KaireXiav^c apud Herodianum 7, 9, 2 traditur cf. adn. 
Mendelssohnii, item Capelianus ex Herodiano Capitolinus), x<ov dr,h 
aa^ifxXT^^foa, fjeixo 8i Maupouauuv xyv uTii *Po)jiatotc, NofxaBmv 8i xaXou- 
pivcuv Herodian. l. h Vnde cum perperam Herodianus Mauros et 
Numidas conflasset, Capitolinus vel auctor eius latinus scripsit vit. 
Maximini 19, 1, Gordianorum 15, 1 Capelianum Mauros rexisse nar- 
ratione Herodiani ut semper fere haud accurate in brevius contracta. 
Capellianum legatum Numidiae fuisse cum inde quod ab Herodiano 
ordinis senatorii dicitur, tum ex rerum ab eo gestarum natura extra 
cofUroversiam est. 

Legatus Numidiae anno 238 contra M. Antonium Gordianum pro- 
consulem Africae filiumque eius, postquam contra Maximinum im- 
perium sumpserunt^ exercitum duxit et rebelles acie victos oppressit 
Herodian. 7, 9, vit. Maximini 19, Gordianorum 15. 16. Nominatur 
vit Maximini 20, 7. — In t. sepulcrali Numidico VIII 2170 memo- 
ratur qui pro amore Romano quievit ab hoc Capeliano captus. 

— C. IVLIVS GEMINVS CAPELLIANVS. 

— luiius Capellus. 

— Flavius Caper. 

345 CAPITO. Nummi eius Cyrenaici ab altera parte inscripti Imp(erator) 
Aug(u8tus) tr(ibunicia) pot(estate) ab altera a) Capito q(uaestor) 
Muller, Numismatique de Vancienne Afrique I p. 168 n. 438, Cohen 
I^ Augt^tus n. 799 ; b) eandeni inscriptionem cum sella curuli exhibent 
nummi MuJler Supplements p. 30 n. 438 a, Cohen n. 798. 

Quaestor Cyrenarum sub Augusto nummi. 

346 .... CAPITO, .... (tribu) [CI]u. Capito .... [patr]on(us) municipi, 
[Illlvir viarum curan]darum, trib(unus) [leg(ionis)] . . . . , quaestor 
IX 731 t. Larinas mutiltis. 



CAPITO 302 CAPITOLINVS 



347 Capito, rhctor actate Augusti Seneca controvers. 10 praef. 12; sen- 
tentiae eius ibd, 7, J2, 5-7; 9, 2, 9. 10. 

348 Capito, centurio anno 66 loseph. bell. 2, 14, 7. 

349 Capito, praefectus praetorio Probi a. 276 tni. ProbtlO, 6 in epistula ficta. 

— L. Antonius Capito. 

— C. ATEIVS CAPITO. 

— C. Ateius Capito. 

— T. At(eiu8) Capito. 

— (Betilienus?) Capito. 

— Caecilius Capito. 

— Claudius Capito. 

— [CLODIVS] [CAP]IT0 NVS. 

— COSSVTIANVS CAPITO. 

— EGNATIVS CAPITO. 

— FONTEIVS CAPITO. 

— C. FONTEIVS CAPITO.. 

— Herennius Capito. 

— C. UVOLENVS CALVINVS GEMINIVS CAPITO CORNELIVS POLLIO 
SQVILLA Q. VVLCACIVS SCVPPI^IVS VERVS. 

— Insteius Capito. 

— D. lulius Capito. 

— Lucilius Capito. 

— SEX. NERANIVS CAPITO. 

— Cn. Octavius Titinius Capito. 

— M. OPPIVS CAPITO. 

— Sinnius Capito. 

— C. STATIVS CAPITO ARRIA[NVS]. 

— C. TVLLIVS CAPITO POMPONIANVS PLOTIVS FIRMVS. 

— VALERIVS CAPITO. 

— Cn. Vergilius Capito. 

— Verginius Capito. 

350 Capitolina, mulier honastissima Oeensis Apuleius apolog. 61. 62, filius 
eius ibd. 62. 

— Aelia Flavia Egnat[ia] Capitolina. 

351 CAPITOLINVS, consul a. 274 cum imperatore Aureliano II fasti. 
C. lulius Capitolinus dicitur in t. falso Panriniano VI 5, 3120*, 

351a Capitolinus cum Gabba componitur Martiah 10, 101; fuit ergo scurra 
imperatori^ Traiani. 

352 [Ca]pitolinuH, proc(urator) offic(iorum) imp. Cacs. M. Aui"(elii) Ant(o- 
nini) Aug. in fistuJa plumhea originis dubiar Laneiani, sylloge aquaria 
n. 205. 

— [cla]vdivs bassvs [capi]tolinvs. 

— Cornelius Capitolinus. 

— L. Fl(avius) Capitolinus. 



CAPITOLINVS 303 CAEISIVS 



— Q. MAMIL(IVS) CAPITOLINVS. 

353 Capreolus, quem pro Herode (Attico) causam dicturum esse opinatur 
Fronto ad M. Caesarem 5, 4 p. 43 N. 

354 Caprius ut acerrimus latronum delator memoratur Horat. saf. i, 4, 
66. 70 cum schol. 

355 CARACYLAEA, stirpis regiae (dri^ovov Paofi^.eaiv, bo^^a-zipa rrfi fi/jpo- 
ir^Xeoic scilicet Aneyrae)^ (C.) lulii Severi (consults a. 155) uxor hono- 
rata t. Ancyrano CIG 4030. 

355a Caratacus, Britannus. Caratacus apud Tacitum praeter ann, 12^ 36 
extr. ubi Cataratacus traditur, KaxapaTaxo? Dio (Xiphil.) 60, 20, Kapa- 
xaKOC Zanaras 11, 10, KapTaxr|<? excerpta Vaticana Dion. V p. 191 ed. 
Dindorf; Caratacus recta forma probaiur titulis nunmi^ique cf Holdet% 
Alt^ltischer Sprachschatsi s. v. 

Canobellini filius, rex Silurum ab A. Plautio victus captusque 
Tae. a. 12, 33^-37. 38^40, h. 3, 45, Dio l l. 

— MANILIVS CARBO. 

— P. MANLIVS CARBO. 

— C. PAPmiVS CARBO. 

856 Carfinia, 'est moecha Fabulla, damnetur si vis etiam Carfinia, talem 
non sumet damnata togam^ luvenal. sat. 2, 68-70, uhi significatur 
matrona quaedam impudica aetatis fere Domitiani. Perperam Cuiacius 
mutare voluit, Carfania ex Vlpiano Digest. 3, 1, 1, 5 ubi memoratur 
Carfania improbissima femina, quae inverecunde postulans causam 
dedit edicto (sctlicet ne feminae pro aliis postularent) ; at cf. Valer. 
Maxim. 8, 3, 2, 

— IMP. CAESAR M. AVRELIVS CARINVS AVGVSTVS. 

357 P. CARISIVS. Nummi db eo cusi Bdbelon, Monnaies de la B^- 
blique Bomaine I p. 318 sqq. in parte adversa caput Ai^gusti exhibent 
cum inscriptione Imp. Caesar Augustus vel Caesar Aug. tribun(icia) 
pote8t(ate), in aversa P. Carisius leg(atus) pro pr. vel leg. n. 20. 30 
vel leg. Augusti n. 26-29; in nummis n. 24-28 muri portaeque urbis 
Emeritae repraesentantur, in quihus inscriptum est Emerita vel Augusta 
Emerita. Similes nummi sine namine Carisii Emeritae cusi apud 
Delgado, Nuevo m^todo de clasificacion de las medaUas autonomas de 
Espafia II p. 10 n. 24 sqq. 

P. Carisius nummi, T. Carisius Dio 53, 25, cderum Carisius; 
Dio eum confudisse videtur cum T. Carisio triumviro manetali sub 
C. Caesare dictatore cf. Babelon I p. 318, qui forta^ise idem est atque 
T. Carisius T. f. pr(aetor) Volcar(um) XII 1028. Huius potest fdius 
esse P. Carisius. — Legatus Augusti pro praetore in Hispania nummi, 
anno 729 = 25 a. C. contra Astures pugnavit et Lanciam urbem 
cepit Dio 53, 25, Florus 2, 33, Orosius 6, 21. lussu Augusti finito 
bello milites veteranos in Augustam Emeritam coloniam deduxit 
nummi, Dio 53, 26 cf CIL II p. 52. Cum anno 732 = 22 Astures 



CARISTANIVS 304 CARMINIVS 



propter luxuriam ot avaritiam Carisii rebellasBcnt ct cura iis Can- 
tabri simul defecissent, Carisius adiutus a C. Furnio legato Augusti 
rebelles acie devicit Dio 54, 5. 

358 C. CARISTANIVS FRONTO uxori t. posuit graece srnptuni Antlochiac 
Pisidiae Papers of thc Anmican school of classical studirs at Athetis 
II (1888) p, 134 n. 108 (J) ; ei positus est t, graecv scriptus Cadyandae 
in Lycia repertu^^i BuUetin de correq^andance HeHmifjue X(188(i)p,4f)(:^), 

ratoa K[a]ptaTavroa <I>p6vT(«vo; t, 1, [Fa^Jtov KaptaTdviov [<l>]povTr»)va 
/. J2, - Logatus Augusti pro praetore Lyciae et Pamphyliae t. 7, 
uhi nomen Augusti erasuw cst, Domitiani ut videtur; TrpeapeuTY)? aOTo- 

xpaTopo? t,2. Maritus .... Paullae /. 1 ; pater videiur C, Caristan ii 

Paulini qui sequitur. — Plures Gai Caristanii enumerantur in t. Antiochiae 
Pisidiae III S. 6852, qui veJ liberti eius fuisse vel civitatem opera eius 
aecepisse videntur. 

359 C. CARISTANIVS PAVLINVS, Car[istanii] filius puhlice honoraius 

t. Cadyandae in Lycia reperto BuXletin de correspondance HeU4niqu€ 
X (1886) p. 47. Videtur filius esse C, Caristanii Frontonis et Paullae. 

3C0 CARMINIVS ATHENAGORAS memoratur in titulis Aphrodisiade repertis 
patris CIG 2782 (1), fdii 2788 (2); item in L Aitudensi fratris Bulle- 
tin de correspondance Hellinique XI (1887) p, 348 (3), 

Origine Attudensis t, 3, filius M. Vlpii Carminii Claudiani et 
Flaviae Appiae, nepos Carminii Claudiani per patrem, Fiavii Athe- 
nagorae per matrem (cf, stemma suh n. 365) t. 1, 2, frater Carminii 
[Claudiani?] iunioris t. 3; pater M. Flavii Carminii Athenagorae 
Liviani, Carminii Claudiani, Appiae, (Carminiae) Livianae (Dio- 
timae) t. 1; ex cognominihus duorum liherorum veri simile est uxorem 
ei fuisse Liriam vel Livianam aliquam. Vir clarissiraus t. 1, con- 
sularis t. 2, proconsul Lyciae et Pamphyliae et Isauriae t, 3. 

361 M. I'T,(AVIVS) CARM(INIVS) ATHENAGORAS LIVIAKVS puhlice hmo- 
ratus t, Aphrodisiade reperto CIG 2783 (1), memoratur in t. avi CIG 
2782 (2). 

Filius Carminii Athenagorae, nepos M. Vlpii Carminii Claudiani 
(cf, n. 360), vir clarissimus t. 1, 2. 

362 CARMINIVS CLAVDIANVS, filius Carminii Athenagorae, nepos M. Vlpii 
Carminii Claudiani, vir clarissimus CIG 2782 t. avi. 

363 Car(minius) Claudianus, dpxiepe?>? tt^? 'Wac, pater M. Vipii Carrainii 
Claudiani CIG 2782 cf n. 365. 

364 [Car]miniu8 [Claudianus?] 6 vecftTepoc, fiUus (M. Vlpii) Carminii 
Ciaudiani, origine Attudensis, frater Carminii Athenagorae jpttftZicr 
honoratus t, Attudensi Btdletin de correspondance HeUenique XI (1887) 
p. 348. Cognomen in lapide periit; patcmum propter vec&Tspo? rcstitm\ 

365 M. Vlp(ius) Car(minius) Chiudianus puhVce a civitate Aphrodisiadc 
honoratus CIG 2782 (1) memoratur in t. Attudefisi filii BuHetin de 
correspondance Hell^ique XI (1887) p. 348 (2). 



CABMINIVS 806 CABMINWS 

Origme Attudefi^is cf. n. 360. Filius Carminii Claudiani, n&aritus 
Flaviae Appiae, pater Carminii Athenagorae U 1 et Canninii . ••• 
• t. ^;curator Cyzicenorum^. X 9, 

Clerc (BuUetin h h p. 349) ex colleciione Waddingtmii duos nummos 
Attudenses sic descripsit: I) Tixoc AIXioc Katofap Avnovervor (caput 
Antonini), in aversa M. ()i\. Kap}iiviog KXauStav&c o([6c tou SiQ}iou 
'AJTTOuB^cov dvlftr^xs (Cybele cum leonibus). II) Aip. Ka. 'Ap. Ila. Mt]. 
M. A. 'AvTcoveivoc X. Ourjpoc (M. Aurelius et L. Verus manus iungerUes), 
in aversa Ai4 K[ap[jLiv(]oo KXaoSiavou Aanapxoo 'AttooSIcov (Cybele ut 
in n. I); tnscriptionem partis adver^ae huius nummi haud accUrate 
repetitam esse vel inde perspicitur quod 'Ap(fi7]vtaxol) na(p8ixol) MTf](8i- 
xoQ omnino falso loco posita sunt. Quqs nummos cum Clerc ad Car^ 
minium ClaudianUm dpxtspla x%^ Aatd? rettulerit, mihi certe n.'I 
ad fUium eius M. Vlp(ium) Carminium Claudianum propter nomen 
Vlp(ii/ pertinere videtur neque quidquam obstat, ne et hunc Asiarchen 
fuisse pofMmus. De nummo autem altero dubitari potest, a quo cusus 
sit. Nam ei ad eundem illum referri potest, ut qui in litulo quoque 
Attudensi simpliciter dicatur Carminius Claudianus vmisso Vlpio, et de 
fdio Carminio iuniore cogitare licet. Vtut est, ex nunmo I appnret 
familiam Hlam Attudensem Carminiorum ad amplissimos honores inde 
ab aetate Antonini Pii pervenire coepisse. Cuius stemma subiecimus: 

Garminms Claudianus Flavius Athen^goras 

«^/'e^cvf Trjs jiatag procuratot 



M. Ylpius Canniuius Claudianus^ w Flavia Appia 



Carminius Athena^oras procos. Lyciae Carnunius [Claiidianus] 

CX) [Livia(na^J o ifetoTtj^f 

I ' ' ' 



"M. Fl. Carm. Athenagoras Carm. Claudianus (Carm.) Appia Carm. Liyiana 
Livi&nus c. t;. c. f. Diatipaa 

c. V. c. f.^ 

366 L. CARMINIVS LVSITANICVS, consul (suffectus^.awoL.Sl XVIJI k. 
Oct, III k. Nov. cum M. Petronio Vmbrino VI 2060 acta Arvcdium. 

367 M. Carminius Pudens signo [I]thacius, M. f., tribu Pap., equo publico, 
electus ad causas fisci tuendas in provincia Alpium Maritimarum ; 
patronus rei pablicae Tergestinorum, patronus plebis urbanae, patronus 
coUegiorum dendrophorum et fabrum, curator rei publicae Mantua- 
norum, curator rei publicae Vicetinorum, patrpnus Catubrinorum ; 
saeerdos Laurens Lavinas ; maritus luniae Valerianae, ^me ei posuit 
t. BeUmensem Notizie degli scavi 1888 p. 408. 

368 SEX. CAEMINIVS VETVS, consul a. 116 cum L. Lamia Aeliano; In 
consulatu: Sex. Carmi(nius) Vetus Bullettino comunaU 1885 p. 150 
n.l076, 2£Stoo Kapjiivfoo Go^Tepoc Phhgon fr. 38. 39 FHGIIIp. 619 
loco corrupto, ubi duo verba priora ex fr, 38 falso in ajium consu- 

ProsopogTAphia Imp. Bom. I. 20 



CAsmNiys 906 carrinas 

latum fr. 39 nUrusa sunt; ceterum VetoB fasti, — Pakr viddur cm- 
sulis o. 150 qui sequitur. 

369 SEX« CARMINIVS YETVS, consnl a. 150 cmii M. Gavio Squilla OalK- 
cano. In canmlatu: Sex. Carminias Vetos HS. 5942, ceterum Vetos 
fasti. — FUius videtur cansulis o. 116 qui praecedit. 

:i70 (CARMINIA) APFIA, clarissima femina, filia Canninii Athenagorae, 
neptis M. Vlpii Carminii Claudiani et Flaviae Appiae CIG Z782. 

371 CARMINIA LnrUNA DIOTIMA, clariMima femina itt ^sMa plunibea 
urbana BuUetiino camunale 1886 p. 103 n. 1152. Sine dubio eadem 
atque Liviana filia Carminii Athenagorae CIG 2782, de qua vide m 
patre. 

372 Camulu8(?), reus sub Tiberio mortem anticipavit Suetan. Tiber. 61. 

373 Carioviscus memoratur ut dux quidam Romanorum vit. Aureliani 
11, 4 in epistula ficta Valeriani. 

— Q. Fab[ius] Carpe vel Caspe .... 

— (Aurelius) Carpus. 

— M. Aurel(ia8) Stertinius Carpus. 

374 CarpophoruSy gladiator, in quem scripsit Martialis epigr. lib. spect. 
15. 23. 27. 

375 C. CARRINA8 memoratur in fastis minoribus VII CIL J« jp. 64 (1), 
in senatus consulto Panamarensi BuUetin de correspondance HeUenique 
XI (1887) p. 226 (2), in tabula triumphorum Barberiniana CIL J* 
p. 76 (3). 

C. Carrinas 1. 1. 2, [C. Carrjinas t. 3, C. Carinas (sic) Dio 51, 21, 
Carrinas apud Appianum. — C. f. t. 1. 2y tribu Ko[uptva] vel Ko[X- 
Xfva] t. 2; filius C. Carrinatis a Sulla occisi et proscripti (cf. Appian. 
heU. civ. 1, 93), unde lege Sullae lure honorum petendorum privatus 
erat Dio l. h (Bestitutus lege Caesaris a. 706 = 48 a. C) a Caesare 
a. 70d = 45 in Hispaniam contra Sex. Pompeium missus re minus 
bene gesta revocatus est Appian. beU. civ. 4, 83. 84. Sub finem anni 
711 = 43 consul suffectus cum P. Ventidio Basso 1. 1 cf Dio 47, 15, 
fasti min. VII CIL J« p. 64, A. 713 = 41 legatus C. Caesaris 
Hispaniam rexit Appian. beU. civ. 5, "26. A. 715 = 39 Romae in 
senatu fuit t. 2. Bello Siculo, quod contra Sex. Pompeium gerebatur, 
tribus legionibus Caesaris praefuit Appian. heU. dv. 5, 112. Cum in 
Qallia Morinos vicisset, a. 726 = 28 ex [G]al[l]i8 prid. eid. Iu[n]. 
triumphavit t. 3, Dio 51, 21. 

376 C. Carrinas .... honoratus t. Attico muttlo AsXtiov dpxaioXo7ix6v 1891 

p. 62: raiov Kappfvav rafo[o ofiv 9i>.o]xafaapa t6v lice&vofjL^ov 

dtpxovTa xal fepfa] A[pou]aou .... Propter sacerdotium Drusi (cf. Ditten- 
hergcr Ephem. ep. 1 p. 116) t. ad aetaiem imperatoris Claudii pertinere 
videtur. LoUing qui edidit l. l. supplevit SexoovSov et rettulit ad Carri- 
natem Secundum ministrum Neronis (v. infra), fortasse recte. 



CARRINAS 307 CASCELLIVS 

377 CARRINAS CELERy senatDr accusante servo maiestatis inter reos non 
receptus est Tac. a. 13^ 10. 

378 Carrinas Secundus, rhetor a Gaio, quia contra tyrannos decla- 

maverat, in exilium pulsus Dio 59, 20; 'exitus Secundi Carri- 

natis ; et hunc inopem vidistis Athenae nil praeter gelidas ausae con- 
ferre cicutas^ luvenal. sat 7, StM sqq., Sec. Carrinas (traditur Socrates) 
yeneno periit, cum fugeret paupertatem schol, ibd. 

379 Carrinas Secundus^ graeca doctrina ore tenus exercitus, a Nerone 
a. 64 cum Acrato in Asiam et Achaiam missus ad provincias spo- 
liandas Tac. a. 15, 45. Filius videtur eius qui praecedit. Cf. n. 376. 

380 CARSmiYS SACERDOS, a. 23 reus tamquam frumento hostem Tac- 
&rinatem iuyisset, absolutus est Tac. a. 4, 13; [Carsjidius Sa[cerdos] 
[urb.] (praetor) a. 27 fasti Arvalium CIL I^ p, 71; praetorius a. 37 
ut minister stuprorum Albucillae in insulam deportatus jToo. a. 6, 48. 

881 CartiliuB, iure consultus, cui Proculus assensus est Pomponius Digest. 
38, 5, 70, citatur ab Vlpiano ihd. 13, 6, 5, 13. 

882 Cartimandua^ regina Brigantum, uxor Venutii, quo spreto Vello- 
catum armigerum eius in matrimonium regnumque accepit; unde 
bellum intestinum ortum est Tac. a. 12, 36. 40, h. 3, 45. 

383 Carvilius Pictor (Carbilius traditur), cuius est liber in Vergilium 
scriptus titulo Aeneomastix Donati vit. Vergilii p. 65 Sueton. reh ed. 
Beifferscheid ; Vergiliomastix citatur Serv. ad ecl. 2, 23. 

384 Carus, poeta et amicus Ovidii, ad quem scripsit Ovidius ex Ponto 
4, 13; magister filiorum Germanici ibd, v. 46; de Hercule carmen 
pepigerat ibd. v. 11 et ex Ponto 4, 16, 7. Ad eundem scripsisse videtur 
Ovidius Trist. 3, 5 cf. v. 16 sq. et ex Ponto 4, 13, 9. 

385 Carus, poeta aetate Domitiani agone Albano coronatus Martialis 
9, 23. 24, qui ad eum scripsit et ^gr, 9, 54; idem videtur Carus 
{pars codicum: Carpus) maritus Norbanae id. 7, 74, 77 

386 Carus, qui febre periit Marticd. 10, 77; medicus fuisse videtur cf. 
quae adnotavit Friedlander. 

— Aemilius Carus. 

— L. AEMILIVS CARVS. 

— IMP. CAESAR M. AVRELIVS CARVS AVG. 

— lulius Carus. 

— D. IVNIVS CARVS. 

— Mettius Carus. 

— C. POPILIVS CARVS PEDO. 

— SALVIVS CARVS. 

— L. SALVIVS CARVS. 

— SEIVS CARVS. 

387 CASCELLIVS. Titulus ei positus est Marruvmus IX 3666 ab una 

parte hodie mutilus. 

20* 



CASCELLIVS 808 CASPERIVS 

< Braencmen pdtris periit, tribu Sergia, — [IlJIIvir viarum cukmi- 
darum, tribunus militum legionis Vllly {qu^aestor^ praetor, {praefectus 
fru]menti ^Andi, {proconsul pjrovinciae Siciliae. — Versu extremo 
..... L DELAT. 0EG. ET POPYLI honor quidotn fnunicipalis ei delatus 
videtur memoratus esse. 

388 Cascellius, medicus MartiaL 10, 56, 3, 

389 A. CASCELLIVS tnenioratur ut testis senatus consuJti de Oropiis Tn- 
seriptiones Grcteciae septentrionalis I 413. 

A. Cascellius tit, Pomponius, HoratiuSj ceterum Cascellius. A. f., 
tribu Romilia tit. — Fuit quaestorius nec ultra proficere voluit, cum 
illi etiam Augustus consulatum offerret Pomponius Digest. 1, 3, 2, 45. 
Quaestor certe ante annum 681 = 73 a. C, quo amno testis senatus 
consulti fuit. Senex et orbus temporibus triumvirum Valerius Maxim. 
6f 2i 12. In vivis eum fuissh, cum Horatms de arte poetica scriberet, 
ex versu 371 ^nec scit quantum Cascellius Aulus* nequaquam statuere 
necesse est. 

Volcatius Casoellium ius civile docuit Plin. n. h. 8, 144; *A. Ca- 
scellius Quintus Mueius Volusius auditor' corrupte traditur apud Pom- 
ponium l. l. cf. adnot. Mommseni, qui coniecit ^Quinti Mnci auditoris 
Volcacii auditor\; denique in illius honorem testamento Mucium 
nepotem eius reliquit heredem ihd. lure consultus clarissimus ihd., 
Valer. Maxim., Horat. 1. 1., Ammian. 30, 4, 12. Cascellii scripta non 
extant plsi unus liber bene dictorum Pomponius l. l. Dicta eius 
Quintilian. institut. 6, 3, 87 = Macroh. sat. 2, 6, 1 et ibd. § 2. Sub 
triumviris compelli noii potuii, ut de aliqua earum rerum^ quas trium- 
viri dederant, formulam componeret Valer. Max. l. l. (cf. Macrob. l. l. 
*iure consultud urbanitatis mirae libertatisque^). Perperam ex verbis 
Valerii Maximi iuris periti quidam, veluti Karlowa, Mdmisch^ Rechts- 
geschichte I p, 487 conira Pomponium statuerunt Cascellium tempore 
proscriptionum praetoris locum ohtinuisse, cum Vdlerium non de praer- 
tore, qui formulas dahai, sed de homdne privato, qui consulentibus 
componehat, agere manifestum sit. — ^Memoratur pluries w Digestis 
a lavoleno et Vlpiano cf. Lenel, Palingenesia I p. 107. 

— M. ANTONIVS CASCELLIVS. 

390 CASCONLA MARCELLINA, clarissima femina, quae vixit annis LVII ; 
Casconia Marcellina filia, clarissima femina, posuit ei t, sqnilcralem 
III 1986 cf. III 8. 8572 Salonitanum. 

— CN. PEDIVS CASCVS. 

— Q. Fab[ius] Caspe ... vel Carpe . . 

391 Casperius, centurio anno 51 sub Caelio PoIIione praefecto castello 
Gomeis in Armenia praeerat Tac. a. 12, 45. 46; anno 62 a Domitio 
Corbulone ad Vologaesem regem Kisibim legatus missus est ibd. 15, 5. 

392 Casperius Aelianus, praefectus praetbrio sub Domitiano Philostrat. 
vit. Apollonii Tyan. 7, 16-20. 22. 32. 40, Dio 66, 3; denuo sub Nerva, 



CASPERIVS 309 CASSIANIVS 

contra quem Beditionem praetorianorum movit Dio l, L, (Vtct.) Epi- 
tome 12; propterea a Traiano sub initium imperii occisus est Dio 
68, 5. — Amicus Apollonii Tyanaei Philostrat. l. l, 

393 L. Casperius Aelianus Amisi in Ponto dedicavit t, bUmguem III S. 
6976, Parentela conitmctus videtur cum Casperio Aeliano qui prae- 
cedit; num idem sit, plane incertum est neque minus ad quemper- 
tineant tegulae Pompeianae inscriptae Casperi Aeliani Notizie degli 
scavi 1887 p, 251, — Ad familiam Casperii Aeliani praefecti fortasse 
pertinent et L. Casperius Abascantus et Casperia Aeliane parentes 
L. Casperi Fauni XIV 2336, 

394 Casperius Aemilianus^ homo nobilis ab imperatore Septimio Seyero 
occisus vit, Septimii Seoeri 13, 4, 

395 Casperius AgrippinuS) homo nobilis ab imperatore Septimio Severo 
occisus vit. Septimii Severi 13, 3. 

396 Casperius Niger, e militaribus viris a. 69, cum Capitolium a Vitellia- 
nis expugnaretur, occisus Tac. h. 3, 73, 

— IVLIA CASSIANA. 

397 IMPERATORCAESARM. CASSIANIVS LATINIVS P08TVMVS AVGVSTVS. 

Tituli in columnis miliariis: a) Britanniae VII 1161 (1), ad eun- 
dem fortasse pertinent frustula t, 1162, praeterea invenitur cohors I 
Aelia Dacorum Postumiana VII 820. 822; b) Hispaniae Tarraco- 
nensis II 4919 (2). 4943 (3); c) Germaniae Srambach, Corpus inr 
scriptionum Ehenanarum 1948 (4) admodum mutilus; d) Odlliae 
Fabretti, Inscriptiones antiqum p. 413 n, 362 (5), duos edidit de Ville' 
fosse Revue archSologique ser,IIt, XXXVII (1879) p. 265 (6). 267 (7), 
duos alios idem indicavit l, l, p, 265, 

Nummi extant plurimi descripti apud de Witte, Empereurs des 
Oaules p, 5 sqq., tab, 1-24, cf. de moneta Postumi EcJchel VII p, 445. 

Plena nomina perscripta exhibent t. 1, 3. 7, reliqui breviata vel 
mutila. Imp. C. M. Cass. Lat. Postumus P. F. Aug. sive Lmip. C. 
Postumus P. F. Aug. m nummis, — Cassius Labienus Postumus 
traditur (Vict.) Epitom, 32, cetertm Postumus opud scriptores, nisi 
quod lulius Postumus dicitur vit trig, tyr, 6, 6, ubi lulii Atheriani 
cuiusdam verba se afferre nescio an fingat biographus. 

Obscurissime natus Eutrqp, 9, 9, Dux imperatoris Gallieni, qui 
ei curam riparum Rheni mandaverat, ut Germanos ab incursionibus 
in fines Romanorum arceret (sic Zonaras, dpxV iv EeXtoTc atpaxtm- 
TCDV l[Aiceirtaxst>|i.£voc Zosimus) ; cum Gallienus contra Gothos profectus 
filium maiorem (sdlicet P, Licinium Comelium Valerianum Caiesarem, 
male Saloninum Zosimus nec minus male Zonaras icaiSa Ix^v h auxo- 
xpaxeop ouToc (= FaXiTjVOc) Jpwovujtov) sub tutela Silvani (Albani Zonaras) 
in Colonia Agrippinensi reliquissct, ut Galliis praeesset, Postumus 
inimicitiis inter eum et Silvanum ortis Coloniam obsedit, Agrippinenses, 
ut Silvanum et Valerianum dederent, coegit deditosque interfecit at- 



i 



CASSIANIV8 810 CASSIANIVS 

que ipse imperium sumpBit Zosimus 1, 38, Zonaras 13, 24, minus 
accurate vit. Qcdlieni 4, vit. trig. tyr. 3, Victor Caes. 33, Epitome 32, 
Eutrop. 9, 9. Agnitum eum esse in GaUiis, Britatmia, Hispania Tarror 
conensi docent tituli. 

Gallienum duas expeditiones eontra Postumum rebellem iniisse 
refert Zonaras 1. 1., sed nescio an altera, in qua GaUienus^ cum urhem 
GaUicam obsideret, sagitta mlneratus esse perhibetur, inde solum orta 
sit, quod Zonaras, ut persaepe Jn hac operis parte, de eadem re ex 
diversis chronicis excerpta consarcinavit Ad alteram Zonarae spectat 
et vit. GaUieni 4, 4 cf. vit. trig. tyr. 3, 5; legatio Gallieni ad Postu- 
mum memoratur Continuat. Dionis V p. 223 ed. Dmdorf, confusa 
sunt quae praeterea afferuntur vit. Gallieni 7, 1, trig. tyr. 11, 3. 
Zosimus 1, 40 tantum memorat Gallienum rebus Scythicis occupatum 
Aureolo mandasse, ut Postumum ne in Italiam transiret, prohiberet. 

Postumus ita imperavit, ut consumptas paene proyincias ingenti 
virtute et moderatione reparaverit Eutrop. 9, 9, restitutor Galliar(um) 
in nummis 256 sqq. Germanos devicit Vict. Caes. 33, trig, tyr. 3, 6 ; 
Germanicus passim in nummis cf. victoria Germanica in numm. 
331-335. Imperium quod tenebat Postumum, tamquam vere Romanum 
esset, instituisse tituli nummique indicant. Itaque et consul ipse se 
dixit quinquies (cos. V in ntmmis 239. 240) et invenitur in nummis 
aeneis 30-32. 37 etc. s(enatU8) c(onsulto). Periit timiultu militari 
cum contra (Vlpium Comelium) Laelianum rebellem profectus Mo- 
gontiacum urbem, cuius incolae Laelianum iuverant, militibus diri- 
piendam tradere noluerat Victor, Eutrop. 1. 1. Imperavit annos decem 
Eut/rop., quocum consentiunt nummi indicantes trib. pot. X n. 239. 240, 
vo(ta) XX 240. 

TrebeUium PoUionem, cuius indolem recte iam pridem perspectam 
habuit EcJchel, idem in historia Postumi plus semel mentiri iure 
monuit cf. p. 446. 446. Veluti Postumus iunior, qui a patre Caesar ac 
deinccps Augustus nuncupatus est vit. trig. tyr. 4, 1 fictus est a 
PoUione ad numerum triginta tyrannorum explendum neque magis 
agnoscunt ntmmi (M. Piavonium) Victorinum a Postumo m parti- 
dpatum imperii vocatum. Ctm PoUio prqpositum haberet, ut impera- 
tores GaUiarum summis lai/^ibus vel ementitis efferret, contra con- 
sev^sum reliquorum scriptorum finxit plerosque tradidisse filium Gallieni 
non a Postumo, sed a Gallis occisum esse vit. trig. tyr. 3, 3. In 
huius '^auctoris totiens mendacis* testimonio unius posiium est, quod 
viri docti usque adhuc regni spatium Postumi intra a. 258-268 ston 
tuerunt, quamquam Eckhel iure in dubium vocaverat. In actis enim 
fictis vit. Claudii 4, 4; 7, 4-5 auctor simulat Tetricum GaUi<iS rexisse, 
cum Claudius imperium iniret, ita ut Postumum aliquanto ante suh 
GaUieno occistm esse ponere necesse esset. Quod mendadum quo pro- 
babilius efficeret, regnum Postumi in septem annos contraxit vH. 



CASSIANVS 811 CASSIYS 

GaJlieni 4, 5, trig. tyr. 3, 4; 5, 4. At Victorinum, oui Tetricus buc^ 
cessit, Bub Claudio demum imperium sumpsisse refert Ej^itotne 34, 
et biennium quidem (VicL C<ies. 33, Eutrop. 9, 9) imperasse canfir' 
mat nummus inscripttis trib. pot III de Witte Victarin. n. 69. Qu4h 
cum conseniit Zonaras 12, 26 p. 150, qui diserte Postumum etiam 
imperasse refert quo tempore ClaudiuB imperator salutatus est; 
distulisse autem Claudium bellum contra tyrannum, ut antea GothoB 
imperio expelleret. — Accurate quando Posttmus regnum inierit, 
quando fato functus sit, ideo definiri nequit, quod de tempore quo 
fUius OaUieni obierit, non satis constat. Sed probahile est Postumum 
intra a. 259— 269 imperium GaUiarum tenuisse. 

Memoratur vit. Gallieni 9, 1, Claudii 7, 4, trig. tyr. 4, 1; 5, 5. 8; 
8, 1; 10, 14; 31, 2, Aureliani 8, 2, Probi 13, 5, Ammian. MarceVm. 
21, 16, 10. 

308 .... CASSIANYS. Titulus ei positus est urbanus mutilus VI 3830: 

fil(io) Cassian[o] (sic supplendum est, nan Cassian[i]y ut editur in 

Corp. Inscr.) . . . . o c(larissimo) v(iro) orato[ri] [c]on8ul[i] .... 

(suffecto aetate incerta). Fortasse aetcUis posterioris. 

399 CassianuSy amicus quidam Martialis, ad quem scripsit epigr, 3, 64 

400 CassianuSy sophista aequalis Flavii Philostrati Athenis docuit Philo- 
strat. vit. soph. 2, 33. 

— P. Antonius Cassianus. 

— Q. ANTONIYS CASSIVS CASSIANVS. 

— M. Aurelius Cassianus. 

— M. AVRELIVS COMINIVS CASSIANVS. 

— cLAVDivs cassla:nvs. 

— COCCEIVS CAS8IANV8. 

— C. EGGIVS AMBIBVLVS POM[PONIVS LON]GINVS CASSLA.NVS L. MAE- 
CIVS POS[TVMVS]. 

— IVLIVS CASSLANVS. 

— TI. LICINIVS CASSIVS CASSIANVS. 

— Cn. Pompeius HomuUus Aelius Gracilis Cassianus Longinus. 

— C. PRAECELLIVS AVGVRINVS VETTIVS FESTVS CRISPINIANVS VIBIVS 
TERVS CASSIANVS. 

401 CASSIVS, praetor ab (Titio) Aristone in decretis Fronti[ni]anis(?) 
memoratus Pon^onius Digest. 29, 2, 99. 

402 Cassiusy mimus Tac. a. 1, 73. 

403 Cassius inter medicos celeberrimos, quibus ducena quinquagena HS 
annua mercedes fuere apud principes Plin. n. h. 29, 7. Atimetum 
servum imperatori Tiberio legavit Scribonius Larg. 120; 'ingenio- 
sissimuB saeculi nostri medicus' Celsus 1 praef. p. 11 ed. Daremherg; 
medicamenta eius Scribon. 120. 176, Celsus 4, 21; 5, 25, 12, Gaien. 
XII p. 738, XIII p. 276. 286 ed. Kiihn. 



OASsrvs $12 cAssivs 

404 Cassias quidam circa tempos «leoiB imperatorie Gai< Olympiam venit 
Bueton. Cdligul. 57. 

405 OassiuB, miles insignis corporis robore anno 65 iussu Neronis Fae- 
nium Riifum vinxit Too. a. 15, 66. 

406 L. CASSIVS publice honoratus t. Attico III 605, quem ad L. Casmm 
Longinum cos. a. 30 sine uUa idonea causa rettuUt Dittenberger. 

407 L. CASSIV8 ...... praefectus [aerari] [milit]aris imperatori Tiberio 

consuli Iin (inira a. 21130) posuit t. V 8845 Veronensem. 

408 L. CAS8I[VS] , proconsul (Africae) VIII 17329 t. Thabracenus 

mutHus. 

— AVIDIVS CASSIVS. 

. — D. PIVS(?) CAS8IVS. 

409 [CA]8SIVS AGRI[PPA?] (vel AGRI[PPiNVS?]), consul (suffectiis) anno 

180: [Ca]ssio Agri[ppa] Quarti[no] [c]os« XUII k. [April.] 

VI 2083 acta Arvalium. ... 

410 M. Cassius Agrippa, M. f., procurator Augusti, M. Cassii Pollionis 
. . frater II 2112 L Cordubensis. . . 

411 CASSrvs AGRIPPINV8. Titulus sepulcralis eius versibus conceptus 
, YI1372: ille ego qui quondam praetor paucisque diebus praetextatus 

agris iudex finisque regendi etc. ; fortasse significatur praetor is qm 
de fmibus regendis iurisdictionem exercuerat. 

412 M. CASSIVS APOLLINARIS, consul (suffectus) cum M. Petronio Ma- 
mertino kal. Aug. a. 150 dipL mil. III S. p. 2213. 

413 (CASSIVS) APRONIANVS, legatus Ciliciae sub Commodo Dio 69, 1; 
72, 7, Dalmatiae (incerto tempore) id. 49, 36; pater Cassii Dlonis 
Cocceiani l. L 

414 Cassius Asclepiodotus, Kicaenus, qui magnitudine opum praecipuus 
erat inter Bithynos, Baream Soranum anno 66 accusatum non deseruit 
et ob id omnibus facultatibus exutus in exilium actus, sed postea 
a Galba restitutus est Tac. a. 16, 33, Dio 67, 26. 

— T. IVLIV8 MAXIMVS MA . . . BROCCHVS SERVILIANVS A. QVADRO- 
[NIVS] L. SERVILIVS VATIA CASSIVS CAM ... 

— Q. ANTONIVS CASSIVS CASSIANVS. 

— TI. LICINIVS CASSivS CASSIANVS. 

415 CASSIVS CELER, C. f., Illvir . aere argento auro flando feriundo 
sub Augusto in nummis Ifabdon, Monnaiesde la B4pubUque Bomaine 
Ip.337. 

416 Cassius Chaerea, adulescens ferox animi a. 14 in exercitu Ger- 
manico militabat Tac. a. 1, 32; sub imperatore Gaio tribunus cohortis 
praetoriae, <}uem Gaius seniorem iam ut moUem et effeminatum omni 
probro denotare consuerat; cum aliis in Gaium coniuravit, impera- 

^ torem interfecit et ob id a Claudio occisus est Sueton. Caligtd. 56-58, 
losepJi. ant. 19, 1, 3 sqq.; 19, 2, 2. 3; 19, 4, 4. 5, Dio 59, 29; 60, 3 
(Zonaras 11, 7. 8). Vt interf6etor Gai memoratur Senec. dial. 2j 18, 3, 



CAStSaVS 813 CASSIVS 

qpist. 4, 7, Tac. a. 1, 32^ Victor Caes. 3, Zosim. 1, 6, Plutarch. Moral. 
p. 170 e. 

417 CASSIVS CLEMENS, senator, cum Pescennii Nigri partes secutus 
reus factus esset, a^ Septimio Severo absolutus est dimidia parte 
bonorum concessa Dio 74^ 9 (Zonaras 12, 8). 

418 P. CASSIVS DEXTER memoratur in senatus consuJto a. 138 VIII 
270 = VIII S. 11451 (1) et in t. Canusino uxoris IX 330 (2). 

Praenomen exhibent tituli. L. f.^ tribu Aemilia t. 1. — Quaestor 
a. 138 1. 1; proconsul, cui divus Pius rescripsit Digest. 36, 1, 17, 17; 
40, 5, 30, 6; 42, 1, 31. VII vir epulonum, maritus Anniae Rufinae t. 2. 

419 CASSIVS DIO CGCCEIANVSy consul II anno 229 cum iinperatore 
Severo Alexandro. — In consulatu altero: Cassius Dio Cocceianus 
fragmeni. Vatic. 266 a, Cassius Dio III 3511. 5587, VI 2968, ceterum 
Dio fasti. — Afcov 6 Eacsoioc ypr^iLaTiaaq, 6 imx^r^v Eoxi^ioc, ot hi Eox- 
^r^iav^ Suidas s. v. A^cov p. 1410 ed. Bemfmrdy; ^ipXfov Kaaaiavoo 
Eoxxiavou r^ Eoxxfoo Atcuvoc Photius bibl. 71 p. 35, ceterum vutgo Dio 
apud posteriores. 

Patria ei fuit Nicaea urbs Bithjniae Dio 75, 15 (Nixate6c Suidas 
l. l.), pater (Cassius) Apronianus Dio 49, 36 ; 69, 1 ; 72, 7 ; cum Dione 
Cocceiano rhetore, qui et ipse Bithynus fuit, necessitudine quadam 
prqpter nomina coniunctus videtur, fortasse per matrem. 

Natus circa a. 155, cum patre fuit in Cilicia, cum pater ei pro- 
vinciae praeesset Dio 72, 7. Anno 180 Romam translatus quaestura 
functus videtur/ nam inde ab initio regni Commodi senator Romae 
fuit per totum eius imperium Dio 72, 4 cf. 16. 17. 20. 21. Ab 
imperatore Pertinace (m. lan. — April. a. 193) cum aliis Tionoribus 
affectus tum praetor designatus est Dio 73, 12. Consul I suffectus 
anno incerto, ef. 60, 2 {)}ietc ot 6110x60x6x6^9 76, 16 &7raxe6a>v eopov. 
Comes imperatoris Antonini (Caracalli) hieme a. 216/217 Nicomediae 
fuit tHo 77, 17. 18; 78, 8. Ab imperatore Macrino (a. 217/218) 
Smymaeis et Pergamenis praepositus (scilicet curator vel legatus ad 
corrigendum statum civitatium); hieme a. 218/219 Pergaml fuit Dio 
79, 7. Inde in Bithjniam profectus in morbum incidit, dein pro- 
consul Africae nuncupatus (sub initium imperii Alexandri) in pro- 
vinciam se contulit; unde in Italiam reversus recta paene in Dal- 
matiam cui legatus praeesset, postea in Pannoniam superiorem missus 
est Dio 80, 1 cf. 49, 36. Ex Pannonia reversum Alexander altero 
consulatu ornavit, quem extra urbem in Campania iniit Dio 80, 5; 
consul n a. 229 cum Alexandro fasti. Cum Alexandruin in Cam- 
pania adiisset, ab eo in patriam dimissus statim in Bithjniam navi- 
gavit, ubi reliquum vitae se transacturum esse profitetur 80, 5 cf. 80, 1. 

Sub initium principatus Severi scripsit libellum irepl xSv ivetpaxcuv 
xal xcuv 9if)|i;efti>v, 81' cuv 6 Deprjpoc X7]v a^xoxpaxopa ^pxV ^Xiriae; qui 
cum imperatori placuisset, somnio monrtus- de Tebus Commodi opus 



CA8SIVS 314 CAS8IVS 

confecity quod cum item ab imperatore aliisque probatum esset, 
historiam populi Romani inde ab urbe condita usque ad Septimii 
Severi mortem scribere aggressus est additurus reliqua, quoad vita 
superesset Dio 73, 23. T.^patj^e TcujAatxTjv faxopfav Jv ptpWoic i^SoiQ- 
xovxa, [Ispaixot, FettxGt, 'Ev68ta, ti xaxi Tpaiav6v, ^fov jflpptavou toS 
9tXoa6<poo Suidas l. Z. Sed hic quoque Suidas ut solet diversorum 
opera confudisse videtur; nam ut Gctica a Dione Chrysostomo scripta 
esse diserte testatur Philostratus vit. sophist. i, 7, ita de reXiquis lihris 
quos praeter historiam Romanorum Suidas tribuit Cocceiano, ei fides 
vix hahenda est. 

420 Cassius Festus, cui imperatores Severus et Antoninus reacripserunt 
VJpianus Digest, 48, 13, 5. Fortasse magistratus vd praeses. 

421 Cassius Hadrianus, cui divus Pius rescripsit Marcianus Digest, 
36, 1, 31. 

422 M. CASSIVS HORTENSITS PAVLINVS, praetor urbanus, XVvir sacris 
faciundis ¥1318. 

423 C. CASSIVS INTERAMNANVS PISIBANVS PRISCVS, praetor a. 100 
71451. 

424 L. CASSIVS IVVENALIS, consul suffectus a. d. VI kal. lan. a. 145/160 
cum Q. Pomponio Musa III dipl. mil. 42. 43 cf. III S. dipl. LXVIII. 
LXIX. 

425 Cassius Ligurinus, procurator Aug. (Septimii. Severi ante a. 197) 
(Moesiae superioris) III 6313 t. Moesiae sup. 

426 Cassius Longi[nus] nescio quis memoratus esse videtur in t. evanido 
ancillae VI 3J2946. 

427 Cassius Longinus, vir gravissimus et sanctissimus , tutor Aemiliae 
Pudentillae uxoris Apulei Apul. apol. 101. 

428 C. CA8SIVS LONGINVS, consul suffectus anno 30 p. C. — Nummi 
Antiocheni eius in adversa caput Claudii exhibent et inscriptionem 
Imp. Ti. Claudius Aug. Ger(manicus), in aversa 'EttI Eaaaioo /lvTtox^o>v 
ex^ooc) cq Eckhel III p. 280, Mionnet V p. 167 n. 175 uterque ex 
Morellio; similis descriptus est a FioreUio, Catalogo di Museo di 
Napoli, Medagliere I n. 8875; alterum eiusdem nummi exemplum m- 
scriptum Aq item ex uno Morellio affermt Eckhel 1. 1., Mionnet n. 174, 
de quo dubitandum est, dum testis idoneus agnoverit. Nummus prior 
indicat a. 96 aerae Ca^sariensis = ah autumno a. 8001801 = 47148. 

Filius (minor) L. Cassii Longini consulis suffecti a. 11 p. C. et 
filiae Q. Aelii Tuberonis Pomponius Digest. 1, 2, 2, fraier C. Cassii 
Longini consulis ordinarii a. 30. Consul suffectus a. 80 cum L. Naevio 
Surdino X 1233, cum Quartino falso Pomponius l. l. Anno pro- 
consulari 40/41 proconsul Asiae ab imperatore Gaio Romam adductus 
ut interficeretur, nece Gai servatus est Dio 59, 29 (ubi praenomen 
positum est), Sueton. Calig. 57. Legatus Syriae a. 47/48 mmm., 
a. 49 Tac. a. 12, 11, in qua legatione (Vibio) Marso successerat 



CA8SIVS 815 CASSIVS 

laseph. mt 20^ 1, 1; res ab eo legato gestae Toc. a. 12, 12. 13 , 
loseph. ant. 15, 11, 4; 30, 1, 1. Anno 58 delectus est Puteolanorum 
seditioni componendae Tac. a. 13, 48; sententiam in senatu dixit 
anno 58 ibd. 13, 41, anno 61 ibd. 14, 43-^. Cum L. lunium Sila- 
num filium fratris Lepidae uxoris educasset, ambo simul anno 65 a 
Nerone apud senatum imperium moliri insimulati sunt et Cassio 
quidem obiectatum est, quod inter imag^nes maiorum etiam C. Cassii 
(percussaris Caesaris) effigiem coluisset; senatus consulto Cassius in 
insulam Sardiniam deportatus est et senectus eius exspectabatur 
ibd. 16, 7-9, Pomp<mnis l. l., (male a Stietonio Ner. 37 dicitur occisus), 
luvenal. sat. 10, 16. Revocatus a Vespasiano diem suum obiit Pom^ 
ponius 1. 1. — Senex luminibus orbatus Sueton, 1. 1. — (lunia) Lepida 
uxor Tac. a. 16, 7. 

Ea tempestate Cassius ceteros praeminebat peritia legum Tac. a. 
12, 12 (sub anno 49); prudentissimus vir, iuris auctor Scriptores Gro- 
matici I p. 17. 124, 399. 403. Auditor Masurii Sabini PauliAS Digest. 
4, 8y 19, 2, cui successit Pomponius l, h, Cassianae scholae princeps 
et parens Plin. epist. 7, 24, 8. Scripsit libros de lure civili: liber 
secundus citatur ab Vlpiano Digest. 29, 2, 25, 3, sextus ab eodem ibd. 
26, 1, 3, 2, septimus Paul. ibd. 37, 6, 2, 5, octavus Vlpian. ibd. 7, 1, 
7, 3; 7, 1, 9, 5, decimus ab eodem ibd. 7, 1, 71 pr. Passim praeterea 
eius sententiae affenmtur a Gaio, in Digestis, in fragm. Vatic; relv- 
quias collegU Lenel, Palingenesia I p. 109 sqq. Scripsit et notas ad 
Vitellium Vlpian. ibd. 33, 7, 12, 27. 

429 L. CASSIVS LONGINVS, consul suffectus anno 11 p. C. cum T. Statilio 
Tauro. — In consulcUu: [e]x k. lul. L. Cassius L. f. . . n Longinus 
fasti Capitol., suf. L. Ca^ssius] fasti Arvalium CIL J* p. 70, X kal. 
Octobr. T. Statilio Tauro C. Cassio Longino cos. XII 4333. 

Gener Q. Aelii Tuberonis, iure consulti Pomponius Digest. 1, 2, 
2, 51 ; pater L. Cassii Longini consulis ordinarii a. 30 p. C, C. Cassii 
Longini consulis suffecti eiusdem anni. — Severa eius disciplina 
Tac. a. 6, 15. 

430 L. CASSIVS LONGINVS, consul (ordinarius) a. 30 p. C. cum M. Vi- 
nicio. — In consulatu: L. Cassius Longinus X 1233 (fasti Nolani), 
L. Cassius Long[inus] VI 29681, L. Cassius fasti Arvalium CIL /' 
p. 71, Cassiodor., ceterum plerumque Longinus fasti. 

Filius (ex praenomine maior ut videtur) L. Cassii Longini consulis 
suffecti a* 11 p. C, frater C Cassii Longini consulis suffecti a. 30 p. C 
Consul a. 30 fasti, consularis Sueton. Calig. 24; Seianus ei auctor fuit, 
ut contra Drusum Germanici filium ageret Dio 58, 3. Anno 33 Tiberius 
ei Drusillam filiam Germanici in matrimonium dedit; Cassius plebeii 
Romae generis, verum antiqui honoratique et severa patris disciplina 
educatus facilitate saepius quam industria commendabatur Tac. a. 6, 15. 
Anno 36 cum tribus aliis progeneris Tiberii delectus est aestimando 



CASSIYB 816 CAS8IVS 

detrimento quod qutsque ex Ayentini incendio ceperat ibcL 6, 45. 
Imperator C. Caesar uxorem ei abduxit Sueton. h h 

481 L. CASSIVS L0NGIN(V8), C. f., Ilvir (Polae) cum L. Calpumio Piflone 
V54 t, Polensis; idem redit in t. liherti Tergestino V 583, Posse esse 
L. Cassium Longinum consulem a. 30 adnotavit Mommsen; at hunc 
fuisse L, f. paene certum est. 

482 Q. Cassius Longinus, iuris peritus, vir egregius V 1026 cf Additam, 
p. 1025 t. Aqutleiensis, qui propter egregiatum non ante finem saeculi II 
positus videtur. 

438 Cassius Longus, praefectus castrorum anno 69 Tac, h. 3, 14. 

484 L. CASSIVS MARCELLINVS, legatus Augusti pr. pr. (Pannontae in- 
ferioris), consul designatus t, Aquincensts III 8. 10470. Cf. n. 440. 

485 CASSIVS MAXIMVS, proconsul Achaiae sub Traiano ante annum 1 1 8, 
cui succesisitValerius Severus CIG 1732 t. Phocicus. 

486 Cassius Mont[anus], procurator Augusti provinciae • . . • (cuius nomen 
periit) memoratur in t. Arelatensi mutilo XII 671. 

487 L. Cassius Nomentanus (sic plene Porphyrio, ceterum Nomentanus) 
adeo sine respectu calculorum suorum prodigus^ ut sestertium septua- 
gies gulae ac libidini impenderit Porphyr. ad Horat. sat, i, 1, 101 
p, 166 ed. Meyer; ut nepos nominatur Horat. sat. i, i, 101; 1, 8, 11 
(ubi sepulcrum eius memoraiur); 2, 1, 22; 2, 5, 175. 224, ut homo 
gulosus cum Apicio componitur Senec. dicd. 7, 11, 1. 

488 CASSIVS PAPIRIVS, consul Avidii Cassii temporibus, lam prope ex- 
animis in episttda ficta imperatoris M. Aurelii vit. Clodii Albini 10, 11. 

488a Cassius Patavinus, homo de plebe cum convivio pleno proclamasset 
neque votum sibi neque animum deesse confodiendi A^igusti, ab eo 
levi exilio punitus est Sueton. August. 51, 

489 M. CASSIVS PAVLLINVS, III vir aere argento auro flando feriundo, 
tribunus militum legionis I Italicae, quaestor provinciae Maccdoniae, 
ab actis senatus VI 1373. 

440 CASSIVS PIVS MARCELLINVS, quaestor designatus, XVvir sacris 
faciundis anno 204 a^^ta saec. ; ad eundem pertinere videtur t, Aquin- 
censis III S. 13371 positus pro 8[alute] Casi (sic) Pi . . . . MarceIIin[i] 
laticlavi 0,rihuni) leg. II Ad(iutricis) etc. Potest idem esse (Uque 
L. Cassius Marcellinus n. 434. 

441 Cassius Salanus, praeceptor Oermanici Caesaris Plin. n. h. 34, 47 
(Salan- liber Vindobonensis, Calan- Bambergensis). Idem est Salanus, 
ad quem scripsit Ovidius ex Ponto 2, 5; eloquium, facundia eius 
ibd. V. 40. 69, magister rhetoricus Oermanici v. 41 sqq., poeta v. 63 sqq. 

442 P. CASSIVS SECVNDVS mefnoratur in senatus consrdto a. 138 VIII 
270 = VIII S. 11451 (1) et in t. Lambaesitano VIII 2534 (2); ipse 
posuit legatus cippos terminales VIII S. 19132 (3). 19133 (4). 19134 (5). 

Plena nomina exhibent tituli omnes. — Legatus Augusti pr. pr. 
(Numidiae) sub Hadriano t, 2-5, Consul (suffectus) idibus Octo- 
bribus a. 138 cum M. Nonio Muciano t. 1. 



CASSIVS 817 CAS8IV3 

443 Cassios Severus. Augustus coiumotus Cassii Seyeri libidine, qua 
viros femihasque illustred.diffHmaveraty cognitioiiem de famosis libellis 
specie legis maiestatis tractavif Tac, a, 1, 73y anno 12 p/C. ut videtur 
ex Dione 56, 27. Anno 24 in senatu relatum est de Cassio Severo 
exule, qui sordidae originis^ maleficae vitae, sed orandi validus, per 
immodicas inimicitias ut iudicio iurati senatuB Cretam amoveretur 
effecerat ; . atque illic eadem actitando recentia veteraque odia ad- 
vertit, bonisque exutus interdicto igni atque aqua saxo Seripho con- 
senuit Toc. a. 4, 21, Vnde probabile est Severum ab Augusto circa 
a. 12 in Cretam exulatum esse et errasse Hieronymum, cum chron, 
ad a. Abr, 2048 = 785 = 32 p, C. adnotaret ^Cassius Severus orator 

egregius XXV exilii sui anno in summa inopia moritur'. — 

ImmOf ut numero annorum exUii fides habenda' sit, mortuus est sub 
finem imperii Tiberii, 

Orator insignis : iudicia de dicendi genere eius Seneca controvers. 8 
praef. J-S, Quintilian, institut. 10, 1, 116. 117, Tac. dial. 19. 26. Sub 
Augusto Nonium Asprenatem Torquatum veneficii accusavit Quintilian. 
institut. 10, 1, 22; 11, 1, 57, Plin. n. h. 35, 164, Sueton. Aug. 56 (de 
tempore accusationis cf. quae .supra adnotavi p. 165). Multi ab eo 
accusati absoluti sunt, qua de re Augustus iocatus est Macrob. sat. 
2, 4^ 9. Publicam causam nunquam amplius agebat quam unam uno 
die; 'nec tamen scio, quem reum illi defendere nisi se contigerit' 
Seneca 1. 1. § 5. Accusatus eat a Fabio Maximo id. controvers. 2, 4, 11, 
In causa privata contra M. Pomponium Marcellum egit. Sueton, de 
gramm. 22. Orationes scriptas reliquit cf. locos supra de dicendi 
genere .cdlatos ; noh ex his quae edidit ae&timandus est, 'sunt quidem 
et haec quibus eloquentia eius agnoscatur^ auditus tamen (sic suppl. 
JBursian) longe maior erat quam lectus Seneca praef. 1.1. § 3. Dicta 
eius Seneca controvers. 2, 4, 11; 3 praef. 16; 4 praef 11; 7, 3, 8; 
9, 3, 14; 10 praefS; 10, 5, 20, Qumttlian, institut. 6, 1, 43; 6, 3, 27. 
78. 79; 8, 2, 2; 8, 3, 89; 11, 3, 133, Sueton. l. l, PMarch. Moral. 
p. 60d. 

Ciim declamaret, infra multos erat,; itaque raro declamabat et 
nonniai. ab amicis coactus Seneca controv. 3 praef^ 7; iudicium eius 
de declamatorum ihanibus studiis ibd. 8-18; rixae eius cum Cestio 
ibdu 16-17; iudicium de Vario Qemiho id. suasor. 6, 11; sententiae 
eius id. controvers. 9, 2, 12; 10, 4, 2. 25 j color ibd. 7, 3, 10. 

Praeter oroitiones eum alia scripta in iisque libeUos famosos in 
homines illustres edidisse ex Tacito (v. supra) appdret; originem gentis 
Vitelliorum irriaerat Sueton. Vitell. 2. Scripta eius senatus consulto 

. . abolita imperator Oaius requiri et esse in manibus lectitarique per- 
mkit ^Sueton. Calig. 16. Auctor Plinii Plin. n..h. vnd.l. 35. Cassius 
Severus ad Maecenatem citatur Charis. Ghramm. Lat. I p. 104 === 
Priscian, II p. 333, Cassius Severus (ex libro incerto) Biomed^ Ip. 371; 



CASSIVS 318 CASTRICVS 

dubiutn videtur mm Severus significeiur Diomed. I p, 373 {ubi traditur 
AcciuB Casstus ad Tiberium) — Priscim. II p. 469 (ubi nude Cassius 
ad Tiberium). — Caasius Severus inter historicos laudatur TertuUian. 
ad nation. 2, 12 = apolog. 10, uhi coUatis Minuc. Fel. Octav. 21 et 
Lactant, institut 1, 13 errorem suhesse TertuUiani inter onmes constat. 
Corporis magnitudine conspicuus Seneca conirov. 3 praef. 3, ei 
Armentari murmillonis similitudo obiecta est Plin. n, h. 7, 55 (inde 
Solin. 1, 82). — Summus Publilii Syri amator Seneca controv. 7, 3, 8. — 
Memoraiur Quintilian. institut. 12, 10, 11. — Perperam in codieibus 
quihusdam Horatii epod. 6 inscriptum est in Cassium Severum cf, Kiess- 
ling ad l. l. 

— [STATJILIVS CASSIVS TAVRINVS. 

444 CASTA, Caecilii Classici uxor, in causa mariti mortui a Plinio rea 
facta absoluta est Plin. epist. 3, 9, 18^20. 29. 34, 

— Maria Casta. 

445 CastellanuSy libertus (L. lunio) Gallioni simillimus Plin. n. h. 7, 55. 

— C. IVLIVS SEPT(IMIVS) CA8TINVS. 

446 Castor, centurio in Aegypto, minister Avillii Flacci Philo ckdversus 
Flaccum II p. 529 sq. ed. Mangey. 

447 Castor, cubicularius imperatoris Septimii Severi, optimus tunc omnium 
aulariorum Dio 76, 14 (Zonaras 12, 10). 

— Antonius Castor. 

— ACCIA ASCLEPIANILLA CASTOREA. 

448 Castr .... (fortasse Castr[icius]) , [procurator] provinciae Africae 
memoratur in t. Arelatensi mutilo XII 671. 

449 Castricius, qui X7]icouptxa scripsit, auctor Plinii Plin. n« h. ind. l. 19, 
aliu/nde non notus. 

450 Castricius e rcorum numero ab Augusto precibus ereptus, quod de 
coniuratione Murenae indicium tulerat Sueton. August. 56. 

451 T. Castriciiis, rhetoricae disciplinae doctor, qui habuit Romae locum 
principem declamandi ac dicendi, summa vir auctoritate gravitateque 
et a divo Hadriano in mores atque litteras spectatus GeUius 13, 21, 1; 
magister Gellii 1, 6, 4; 2, 27, 3; 11, 13, 1; 13, 22. ^Castricius noster' 
ut vivus memoratm Front. ad amic. 2, 2 p. 190 ed. Naber. 

451a Castricius Firmus, auditor Plotini philosophi Porphyrius vit. Plot. 2, 
cui dedicavit Porphyrius libros Tuepl dTrox^c i|i^6xa)V cf. 1, 1; 2, 1; 
3, 1; 4, 1. 

452 A. CASTRICIVS MYRIO, Talenti filius, tribunus militum, praefectus 
equitum et classis, magister collegiorum Lupercorum et Capitolinorum 
et Mercurialium et paganorum Aventinensium, XXVIvir XIV 2105 
t. Lanuvinus a fine muttlus. — Propter vigintisexviraium homo pertinet 
ad finem liherae rei puhlicae vel ad inUium imperii Augusti. 

453 Castricus, poeta et amicus Martialis, ad quem scripsit Martialis 
epigr. 6, 43; 6, 68; 7, 4; 7, 37; 7, 42. 



CASTRIVS 319 CATILIV8 



454 Castrius Cinna, & xpGtxiotoc, procurator ducenarius, publice honoratus 
t. Milesio Revue archddogigue s4rie II vol. XXVIII (1874) p. 109. 

— L. Artorius Castus. 

— L. Fulvius Castus Ful[vianu8?]. 

— IVL(IVS) CASTVS. 

— M. TINEIVS OVINIVS CASTVS. 

— ValeriuB Statilius Castus. 

— L. Iul(ius) Cat . . . 

455 C. CATELIVS MODESTINVS, frater Arvalis anno incerto imperatoris 
Marci VI 2095 acta Arvalium. 

— AELLA. CATELLA. 

— L. POMPEIVS VOPISCVS C. ARRVNTIVS CATELLIVS CELER. 

456 Catellius Rufinns impcratori Gordiano et Furiae Sabinae Tranquil- 
linae uxori posuit VIII 9963 t. Maurctan. Caesariens. ; procurator 
eonun tit. 

457 Catianus, ad quem Martialis scripsit epigr. 6, 46. 

458 Catiena^ scortum quoddam nbbile lu/venal. sat. 3, 133. 

458a Catienus, actor tragoediarum nobilis Horat. sat. 2, 3y 61 cum schol. 

459 Catilina (o&x ^ cruvwfi^tYjc , dXX' Ixepoc) latine de re militari scripsit 
loannes Lydus de magistr. 1, 47; ceterum ignotus. 

460 CATILIVS SEVERVS dictus est ex proavo materno (cf. n. 463) prin- 
cipio aevi sui qui postea fuit M. Annius Verus sive M. Aurelius 
Antoninus vit. Marci 1, 9 cf. supra A 537 p. 71. 

461 CN. CATILIVS SEVERVS, frater Arvalis adfuit in coUegio anno 183 
VI 2099 (anno incerto Marci VI 2098?) acta Arvalium. 

462 CN. CATILIVS SEVERVS, frater Arvalis a. 213. 218 adfuit in coUegio 
VI 2086. 2104 actaArvalium; idem videtur Catilius Severus, cognatus 
Alexandri Severi, vir omnium doctissimus qui fuit in consilio eius 
vit. Alexandri Sev. 68, 1. 

463 L. CATILIVS SEVERVS, consul 11 anno 120 cum T. Aurelio Fulvo. — 
Memoratur in t. Thyatireno CIG 3509; falso ad eum reUUus est t. 
mutilus Lydae BuUetin de correspondance Hellinique X (1886) p. 46 
cf. infra sub D. Rupilio Severo. 

In consulatu altero: L. Catilius Severus VI 2080. 9100. 27041, 
ccterum Severus fasti. — Catilius Severus tit., item apud scriptores. 

Consul I (suffectus) anno incerto sub Traiano. Autumno anni 117 
Hadrianus eum legatum Sjriae praeposnit vit. Hadrian. 5, 10. Con- 
sul n anno 120 fasti cf. vit. Pii 2, 10, vit. Marci 1, 4. Proconsul 
Asiae (sub Traiano vel Hadriano) tit. Praefectus urbi anno 138 vit. 
Hadrian. 24, 6, vit. Ma/rci 1, 4; T. Aurelii E\ilvi adoptionem tunc 
factam esse (die 25 mensis Februarii a. 138 cf. supra p. 207) speciatim 
doli^it, cum sibi praepararet imperinm; qua re prodita successore 
accepto dignitate privatus est ibd.; Hadrianus graviter eum insecutus 
est ibd. 15, 7. 



CATILLIVS 820 CATIV8 



Proavus maternus M. Annii Veri qui poste^ unperavit vit. Marci 
ly 4. 9, scilicet pater P. Calvisii Ttdliy patris Vomitiae CdhnUae^ matris 
M. Annii Veri cf. stemma supra p. 73; nam ctm Domitiam CaivtUam 
sive rectius Luctllam (minorem) filiam P. Calvisii TuUi ct Domitiae 
Ijoctllae (maioris) , per matrem Cn. Domitii Jjucani , neptem fuisse 
constet (cf. D 137. 158), L. Catilius Severus. proavus matemus 
M. Aurelii dici non potuit, nisi fuit avus patemus Domitiae minoriSy 
pater P. Calvisii Tulli, Neque vero hunc nomina patema ommmo 
abiedsse ponere necesse esty sed more iUius aetatis ut homo pohfonymus 
illa conflasse potest cum cdiis ab uno ex maioribus matemi^ deductis. 
Quod autefu coniecit Mommsen (apud Kaibely Epigra/mnwta graeca 
p. 536 n. S88a) hunc L. Catilium Severum intellegendum esse Severum, 
patrem Vmmidi Qua[drati] (j> pacr{Xetoy 'Ap^&ov^r^ SaXafiov m^Sor' itt' 
ziifa^kl-q (scilicet qui Asianorum regis alicuius filiam duxisset uxorem) 
in t. Ephesio Ancient Greek Inscriptions III p. 188 n. DXXXIX, ea 
coniectura a vero abhorrere mihi videtur. — Hic viddur proavus quem 
nominibus.omvisis laudoit Marcus s{c iaux^v 1, 4. — Amicus Plinii, qui 
ad eum scripsit qnst. 1, 22; 3, 12. 

464 L. Catillius Livianus, procurator' M. lulji Phillppi Augudti memo- 
ratur in miliario, Africano Ephem. ep. 7, 674* Idem videtur Livian(u8) 
proc(urator) qui pro salute et victoria et reditu Gordiani (III) 
Augusti posuit t. Mauretaniae Caesariensis Ephem\ ep. 5, 1044. 

— L. FABIVS CILO SEFriMINYS CATINIVS ACILIANVS LEPEDVS FVL- 
CINIANVS. 

465 CATIN(IVS) CANIDIANVS, clarissimae memoriae vir, Canidiae Albinae 
filiusy Catiniae Acilianae consobrinus II 111 t. Eborensis a consobrma 
positus. 

466 CATINIA ACIUANA, M. f., clarissima femina, consobrina Catinii 
Canidiani, cui posuit t. Eborensem II 111. 

467 T. Catius memoratur in titulo Smymaeo Lebas-Waddington 33; 
fortasse magistraius Bomanus. 

468 TI. CATIVB CAESIVS FRONTO, consul (suffectus) anno 96 a, d, VI 
id. Oct cum M. Calpumio . . • • co. — TiUdi; memoraiur in actis 
Arvdlium VI 2074 (1). 2075 (2), in t. mlici IX 3571 (3), fortasse et 
m U mutilo IX 3578 v. U. 

In consulatu: Ti. Catius [Frojnto III dipl. mil. 18 cf. III S. 
dipl. XXVL Plend nomina extant in t. 1. 2, Catius Fronto t 3. 
Apud scriptores Catius Fronto sive Fronto. 

Consttl mense Octobri a. 96 dipl. mil. et IHo 68, I, ubi dictum 
jeius consulis de imperiis Domitiani et Nervae refertur. .Defendit in 
senatu reos Marium Priscum a. 99/100 Plini epist. 2^ 11, 3. 16; 
a. 103/104 (C.) lulium Bassum tT>d. 4, 9, 16; a. fere 107 Varenum 
Rufum ibd. 6, 13, 5. — Frater. Arvalis adfuit in collegio a.. 101. 105 
t. 1. 2. 



CATIVS 821 CATIV8 

*Clarum militiae^ Fronto, togaeque decus' quem aUoquHur Martialis 
epigr, l^ 55, 2, quis significetur ignaramus; de Catio Frontone vix recte 
cogitatur, quippe qui in causis potissimum dicendis versaius esse videatur 
(cf. PUn. epist 3, 11, 3 'vir movendarum lacrimarum peritissimus'). 

469 T. CATIY8 CATVLLINV8 SESTIVS SECVNDINVS, praetor urbanus regio- 
nis XII VI 760 (sestl. pro sesti in lapide) cf. Mommsen, Staaisrecht 
IP p. 516. 

470 CATIVS CELER memoratur in titulis grOece scriptis Thraciae BuUetin 
de correspohdance HelUnique VI (1882) p. 183 n. 6 (1), qui t. Gordiano 
III dedicatus est, et in t. mUiarii sub eodem positi Bevue arch^oh s4r. II 
vol. XVIII (1868) p. 441 (2), qui male descriptus corrigendus est ex 1. 1. 

Kaxfou KeXep ... t. 2, Karrfou K^Xepoc t: 1 (ut omnino non semel 
in eodem homine inveniuntur formae Catius et Cattius vehUi cf. n. 473). — 
Legatus Augusti pro pr. Thraciae sub Gordiano III t. 1. 2. 

Cattius Celer qui cum tribus aliis Cattiis in t Cattiae mulieris 
cuiusdam memoratur in t. IX 2778 (cf. n. 480) rq^erto Boviano vetere, 
num idem sit, diiudicari nequit. 

471 SEX. CATIV8 CLEMENTINVS PRISCILLIANVS , consul a. 230 cum 
L. Virio Agricola. In consulatu: Sex. Catius Clemeiitinus III dipl. 
mtl.51, Sex. Catius C[lementi]nu8 VI 1984; Pricillianus fasti graeci, 
Priscilianus Bramhach, Corpus Inscriptionum Ehenanarum 231, ceterum 
Clementinus fasti. 

471a Catius Crispus, municipalis (rhetor quidam aetate Augusti) Scneca 
suasor. 2, 16. 

472 Catius Lepidus (nomen gentflicium servavit codex Ashurnhamianus), 
amicus Plinii, ad quem scripsit epist. 4, 7. 

473 P. CATIVS SABINVS, consul 11 anno 216 cum P. Cornelio Anullino. 
Tiiuli: ipse dedicavit urhanum versihus conceptum VI 313 (1), item 
carmen, quod pertinet ad ludos Castorum Ostiae celehratos XIV 1 (2) ; 
memoratur in t. urhano VI 364 (3). 

In consulatu: P. Catius Sabinus III dipl. mil. 49, Catius Sabinus 
XIV 2596, Cattius Sabinus II 2221. 2663, ceterum Sabinus fasti. — 
. . Catius Sabinus t. 3, Catius t 2 v. 5 Sabinus v. 6, Catius t 1. — 
Vir clarissimus t L 

Praetor urbis (= urhanus) t 1, item ad praeturam urhanam spectat 
quod ipse se dicit t 2 ^urbanis fascibus auctum\ Consul I suffectus 
anno incerto saeculi II ineuntis. Curator aedium sacrarum operum- 
que publicorum anno 210 t 3. Consul II anno 216 fasti. — Potest 
idem esse P. Catius Sabinus, qui memoratur in t. servi V 7677. 
— L. CATTIVS SEVERVS vide Cattius. 

474 TI. CATIVS SILIVS ITALICVS. Consul anno 68 cum P. Galerio 
Trachalo. — Nummi a) Smymae h) Dorylaei c) Blaundi suh Vespasiano 
cusi, qui in parte aversa exhihent 'Av&o(icaTcj>) 'iTaXixcp vel 'F.itl 'iToXtxoli 
Waddington, Fastes n. 98. 

Froaopogmphia Imp. Bom. I. 21 



i 



CATIVS 322 CATIA 

In consulatu: plena nomina extant VI 1984, Silius Froniin. dc 
aquis 102, Silius Italicus FrospeTy ceterum Italicus fastL — Italicus 
in nummis; Silius Italicus aptid Tacitum, Plmium et in eodicum in- 
scriptionibus Punicorum; Silius apud Martialem, cetrrum Italicus. 

Consul anno 68 fasti cf. Plin. epist. 3, 7, 9. 10, Martidl. epigr. 
7, 63, 9; 8, 66. Sub Nerone credebatur sponte accusasse, sed in 
Vitellii amicitia sapienter se et comiter gesserat Plin. l. l. § 3; a 
Vitellio mense Decembri a. 69 ad coUoquia de pace cum Flavio 
Sabino adhibitus Tac. h. 3, 65. Proconsul Asiae sub Vespasiano 
nummi, ex proconsulatu Asiae gloriam reportavit Plin. § 3. Deinde 
otiosus litteris operam dabat, cum esset inter principes civitatis sine 
potentia, sine invidia; novissime ita suadentibus annis ab urbe 
secesstt seque in Campania tenuit; ibi in Neapolitano suo cum 
annum quintum et septuagensimum excessisset, anno fere 101 inedia 
vitam finivit Plin. l. l. 

Orator et poeta: 'Silius Ausonio non semel ore potens^ Martial. 
9, 86, 2, 'hunc miratur adhuc centum gravis hasta virorum, hunc 
loquitur grata plurimus ore cliens' id. 7, 63, 7-8 cf. 11, 48, 4. Scri- 
bebat carmina maiore cura quam ingenio Plin. l l. § 5, in iis Punica 
Martial. 4, 14, quae extant (cf TeuffehSchwahe, Geschichte der romi- 
schen Liieratur § 320^), sub Domitiano Sil. Punica 3, 594 sqq. Cum 
a scribendo vacaret, doctissimis sermonibus dies transigebat Plin. 
h l. § 4, cum Epicteto philosophatus est Epictet. diss. 3, 8, 7. Patronus 
Martialis poetae qui ad eum scripsit (pigr. 4, 14; 7, 63; 8, 66; 9, 86; 
11, 48. 49, praeterea eum laudat 6, 64, 10. Annaeus Cornutus (cf. 
A 450) ad Italicum de VergiHo libro X Charis. Gramm. Lat. I p. 125. 

Liberos duos habuit, ex quibus minorem Severum nomine amisit 
Plin. l. l. § 2, in cuius mortem Martialis scripsit epigr. 9, 86; sed 
maiorem melioremque florentem atque etiam consularem reliquit Plin. 
l. h, in cuius consulatum Martialis scripsit epigr. 8, 66. — Plures in 
isdem locis villas possidebat Plin. l. l. § 8 (ubi de Can^aniae locis 
si minus solvm at potissimum cogitandum esse ex contextu apparet, cum 
Plinius de secessu Campano Silii agat.) Possidebat monumentum Ver- 
gilii Neapolitanum et fundum qui quondam Ciceronis fuerat Plin. 
l. l. § 8, Martidl. 11, 48. 49. Id fuisse Tusculanum de Rossi BuUettino 
comunale 1882 p. 141 sine idonea causa sibi persuasit, quod Tusculi 
t. nmtilus XIV 2653 repertus est D. M. Crescenti Sili Italici collegium 
salutarem . . . , qui t. sane ad poetam vel ad filium spectare potest. 
475 Catia, *matronae praeter faciem nil cernere possis, cetera, ni Catia 
est, demissa veste tegentis' Horat. sat. 1, 2, 95 sq. Catia ob pulcri- 
tudinem crurum pudore neglecto alta veste utebatur; haec autem 
adeo vilis fuit, ut in aede Veneris theatri Pompeiani adulterium cum 
Valerio Siculo tribuno plebis admiserit Porphyrio ad l. L p. 196 ed. 
Meyer. 



CATIA 823 CATVLLVS 

476 Catia Cle[me]iitiiia, uxor lalli Ba[ss]i; mater lalliae Clem[eii]tinae in 
t filiize inscripto sarcophago reperto in crypta Lucinae quae dicitnr 
de Rossi, Roma sotterranea I p. 369, II p. 366 tab. I n. 3i, fig, 12 
cf. BuUettino di archeologia christiana 111(1865) p. 78 sq.: lalliae lalli 
Ba[ss]i et Catiae Cle[me]ntinae fil. pi[i8sim]ae matri Clem[en]tinae in 
pac[e] Ael. Cle[m]ens [f]ilius; unde filiam quidem et nepotem Chrhitia' 
nos fuisse patet, sed parentes quoque a maiorum fide defecisse sine causa 
statutum est. Catia Clementina necessitudine coniuncta videtur cum 
Sex. Catio Clementino FrisciUiano supra n. 471. 

477 .... CATO , • . • . legatus Caes (Lusitaniae) posuit II 608 t. 

Metellinensem Augusto nescio cui saeculi primi ut videtu/r. 

— M. PORCIVS CATO. 

478 Catonius lustus, primi ordinis centurio in exercitu Pannonico a. 14 
Tac. a. 1, 29; praefectus praetorio a. 43 iussu Messalinae occisus 
Dio 60, 18y Seneca apocolocynt. 13, 

— M. MACRINIVS AVITVS CATONIVS VINDEX. 

479 Cattha, mulier fatidica, cui velut oraculo Vitellius adquiescebat 
Sueton. ViteU. 14. 

480 L. CATTIVS SEVERVS, *[f]lorentis8imu8 co(n)s(ulatu8) L. Catti Severi' 
me^noratur in t, mutih IX 2778 Cattiae mulieris cuiusdam et Cattio- 
rum quattuor filiorum. 

481 Catualda, nobilis Gotonum iuvenis profugus olim vi Marobodui, 
anno 18 hunc regno expulit; paulo post ipse pulsus Hermundurorum 
opibus et Vibilio duce receptus a Romanis et in coloniam Forum 
lulium mi^sus est Tac. a. 2, 62. 63. 

— Blitius Catulinus. 

482 CatuUa, meretrix luvenal. sat. 2, 49 ; 10, 322. 

483 CatuUa, . . . ninia et CatuUa • . . filiae et here[des] parentibus, quorum 
nmnina perierunt, t. posuerunt VI 2121 mutilum, ubi pater dicitur 
pontifex maior, id quod ante Aurelianum non inveniri nescio num 
recte vulgo statuatur. 

— Octavia Catulla. 

— L. CAEHVS PLAVTIVS CATVLLINVS. 

— T. CATIVS CATVLLINVS SESTIVS SECVNDINVS. 

— Q. FABIVS CATVLLINVS. 

— SEX. TEIDIVS CATVLLINVS. 

— VALERIVS CATVLLINVS. 

— Valerius CatuUinus. 

484 Catullus, mimographus luvenal. sat. 13, 111 cum schol,; Laureolus 

mimus eius pridie ante Gai imperatoris necem in scaenam ductus 

TertuUian. adversus Valent. 14, luvendl. l. l. cf. Sueton. Calig, 57 ^ 

loseph. ant. 19, 1, 13, Martiah lih. spect. 7; Phasma CatuUi luvenal. 

8, 186 ; facundi scaena Catulli Martial. 5, 30, 3 cf. 12, 83, 4. 

21* 



i 



CATVLLV8 324 CAVNIVS 



485 CatuUus, xrfi IlevTaTr^Xscoc Ai^&rfi fjYefic&v ludaeos quosdam in Cjre- 
naica rebellantes a. 73 oppressity deinde alios innocentes et Cyre- 
naicos et Alexandrinos et Romae degentes in iisque losephum cri- 
minibus falsis frustra apud Vespasianum accusare studuit; paulo post 
mortuus est loseph. bell. 7, 11 cf. vit, 76. 

486 CatuUus, amicus luvenalis luvenal. sat. 13, 29. 37. 93. 

— Clodius Catullus. 

— L. VALERIV8 CATVLLVS. 

— L. Valerius Catullus. 

— [VALERIV]S CATVLLVS MES[8ALINV]S. 

— L. VALERIVS CATVLLVS MESSALINVS. 

487 Catulus, 'vivant Artorius istic (= Romar) et Catulus^ Iuven<il. saJt. 
3, 29. 30; homo ceterum ignotus. 

488 Catulus, Memmia uxor Alexandri Severi, Sulpicii consularis filia, 
neptis Catuli fuit vit. Alexandr. 20, 3; Memmia uxor AlexandH neque 
in titulis neque in nummis invenitur. 

488a Catulus; epistrategus Thebaidis (m-^h^ 6 Or^patSo?) in carmine in- 
scripto in Memnonis statua CIG 4745. 

— Cinna Catulus. 

— M. IVNIVS SILANVS LVTATIVS CATVLVS. 

— Otacilius Catulus. 

— Q. TARQVITIVS CATV[L]VS. 

— Q. TREB[ELL]I[V8] CATVLVS. 

— L. VOLVSENVS CATVLVS. 

— Q. IVNIVS CATVmCVS FAVSTINVS. 

480 Catus Decianus, procurator Britanniae anno 61 post Camulodunum 
coloniam a Britannis expugnatam et dirutam odiis provinciae trepidus 
in Galliam transiit Tac. a. 14, 32. 38, Dio 62, 2. 

— . . CATVS ? P. VALERIVS PRI[SC VS ?] v. P. VALERIVS PRI[SCVS ?]. 

— SEX. AELIVS CATVS. 

— Q. EGNATIVS CATVS. 

— FIRMIVS CATVS. 

— L. IVLIVS CATVS. 

— L. MVMMIVS NIGER QVINTVS VALERIVS VEGETVS SEVERINVS CAV- 
CIDIVS TERTVLLVS. 

— P. VIGELLIVS RAIVS PLARIVS SATVRNINVS ATILIVS BRADVANVS 
CAVCIDIVS TERTVLLVS. 

— APPIA ANNIA REGILLA ATILIA CAVCIDIA TERTVLLA. 

490 CAVDINA, clarissima femina [C]n. Octavio praefecto classis avunculo 
posuit X 6320 t. Tarracinensem. 

— P. CALPVRNIVS MACER CAVLIVS RVFVS. 

491 T. CAVNIVS PRISCVS, legatus Augusti pro pr., consul designatus 
VIII 2568 t. Lambaesitawus ; Vera uxor, Firminus et Prisca liberi 
ihd. — Eadem extabant in altero eiusdem tituli exemplo hodie mutilo 



CEBES 325 CEIONIVS 

VIII 2583; caniectura plane incerta notnina eius restiiuta sunt a 
Rcniero in t. mutilo VIII 2697 anni 186. 

491a Cebes, puer Vergilii, quem ei donaverat Maecenas Donati vit. Vergih 
p. S7 Suet. reliq. ed. Reifferscheid, Servius in Vergil. ecl. 2, 15. 

492 CECROPIVS, vir clarissimus VI 836 fortasse aetatis posterioris. 

498 Cecropius sive Ceronius, dux Dalmatarum, coniurationis in Gallienum 
particeps imperatorem telo percussisse dicitur vit. Gallieni 14. — 
Cecrops Maurus, qui in editionibus antiquioribus Zosimi i, 38 in- 
venitur, a Zosimo alienus est; nam liber Vaticanus non Eixpoirt(c ye 
Tou Maupooaiou, ut vulgo legebatur, scd (jiepLopoc exhibet cf. Mendelssokn 
ad 1. 1., qui et apud continuatorem Dionis V ed. Dindorf p. 220 dicitur 
Mlfiwp Maupouaioc. 

494 Cecropius, dux ex disciplina militari imperatoris 'Pv6bivit.Probi22,3. 

495 Ceionius (sic apographum Amerbachii, C. Eionius editio princeps), 
praefectus castrorum Quinctilii Vari a. 9 p. C. in clade Variana turpe 
exemplum prodidit, qui, cum longe maximam partem absumpsisset 
acies, auctor deditionis supplicio quam proelio mori voluit Velleius 
2, 119, 4. 

496 L. CEI[ONIVS] anno 91 cooptatus (in collegium sodalium Augustalium 
Claudialium ut videtur) VI 1988; Cei[oniu8] restitui, quia alia gens 
nobilis Ulius aetatis, cuius nomen a litteris cei incipiat, non invenitur. 
Potest esse cofisul a. 106. 

497 CEIONIVS ALBINVS, praefectus urbi sub Valeriano vit. Aureliani 9, 2 
in epistula ficta; Nummius Albinus praefectus urbi anno 256 Chrono- 
graphus. Vide infra sub M. Nummio Ceionio Annio Albino. 

498 Ceionius Albinus, homo nobilis ab imperatore Septimio Severo 
occisus vit. Severi 13, 3. 

— M. NVMMIV8 CEIONIVS ANNIVS ALBINVS. 

499 CAEIONIVS CAMENIVS, vir clarissimus et Caeionia Fusciana cla- 
rissima femina memorantur in t. nutritoris VI 21787 saeculi IIII 
potius quam IIL 

500 M. (CEIONIVS) CIVICA BARBARVS, consul anno 157 cum M. Metilio 
Regulo. In consulatu: M. Civica Barbarus VI 376, XIV 2410, ceterum 
Barbarus fasti. 

Medio belli Parthici tempore (a. 164) imperator M. Aurelius Civi- 
cam patruum Veri et Lucillam filiam ad Verum in Syriam misit vit. 
Marci 9, 4. Barbarus patruus Veri Galen. XIV p. 613. 619 K. — 
Frater ergo L. Aelii Caesaris, fHius L. Ceionii Commodi cos. a. 106. 

501 L. CEIONIVS COMMODVS, consul anno 78 cum D. Novio Prisco. — 
Memoratur in t. soceri VI 1348 (1), uxoris 1349 (2). 

In consulatu: L. Ceionius [Com]modus VI 2056, Kata>v(tt> Ko}t68co 
6icou w amphora picta Pompeiis reperta Sogliano, Di due epigrafi 
amforarie Pomp^ane p. 5; cetertm Commodus fasti. — Ceionius Com- 
modus t. 1. 2. 



CEIONIVS 326 CEIONTVS 

Consul a. 78 fasti; Vllvir epulonutn t 2. Maritus Appiae Severae 
t 1. 2y gener Sex. Appii Severi 1 1, Pater L, Ceionii Commodi con- 
sulis a. 106, arM5 L. Ceionii Commodi qui postea L. Aelius Caesar, 
proavus L, Veri Augusti. — Vel hic vel filfus intellegendus est Frontin, 
de aquis 70, ubi memoratur ager suburbanus qui nunc est Ceionii 
Commodi. — Famtliam huius ex Etruria originem duxisse apparet ex 
vita Veri 1, 9: origo eius (= Veri) patema pleraque ex Etruria fuit. 

502 (L.) CEIONIVS COMMODVS, consul a. 106 cum Ceriale. In consulatu 
Commodus fasti. *Huic (= L. Aelio Caesari) pater Ceionius Commodus 
fuit, quem alii Verum, alii L. Aureiium, multi Annium prodiderunt^ vit. 
Aelii 2, 7 perperam, ut idem hiographus in nominibus Aelii Caesaris 
et L. Veri eadem ratione tituhat. Filius sine dubio L. Ceionii Com- 
modi cos, a. 78 et Appiae Severae, pater naturalis L, Ceionii Commodi 
qui ab Hadriano adoptatus L. Aelius Caesar dictus est, et M. (Ceionii) 
Civicae Barbari. — JEr t, Avidiae Plautiae (C. Avidii) Nigrini filiae 
L. Aurelii Veri Aug. amitae X 6706 sequitur uxorem Commodi nostri 
post mortem huius nupsisse Nigrino v. supra A 1169. Vxori fortasse 
nomen Plautia erat, quod nomen praeter filiam eius et Nigrini etiam 
in Ceionia Plautia recurrit. 

Hic magis quam pater^ qui Vllvir epulonum fuit, potest esse 
L. Cei[oniu8] .... cooptatus a. 91 VI 1988 cf. n. 496. 

503 L. CEIONTVS COMMODVS = L. AELIVS CAESAR. Tituli: ipse posuit 
a. 137, cum Pmnoniis praeesset, Hadriano t. in Hungaria repertum 
III 4366 (1), ei positi sunt t Ostiensis Ephem, ep. 7, 1197 (2), t Vmhri- 
cus XI 5957 (3) a. 137, Britannicus VII 748 (4) a. 1361137), graece 
scripti a. 137 Mysicus Lebas-Waddington 1053 (5) et Pisidicus CIG 
4380 b^ Add. p. 1167 = Lebas -Waddington 1215 (6); t sepulcralis 
eius in mausoleo Hadriani VI 985 (7) ; una cum parentibus adoptivis 
ei dedicatus Africanus mutilus VIII 799 (8), post mortem Hadriani 
ei positus Numidicus VIII S. 17848 (9). Memoratur in t Ceioniae 
Plautiae filiae VIII S. 14852 (10), in t Tomitano T. Flavii Longini 
Q. Marcii Turbonis (cf. F 199) quaestoris Arch.-Epigr. Mitth. aus 
Oester. VIII p. 20 n. 50 cf p. 240 (11), in t Ostiensi XIV 376 (12), 
P. Lucilii Qamalae Ilviri praefecti L. Caesar. Aug. f., in t Castri- 
moeniensi ancillae XIV 2486 (13), in t. urbano L. Aurelii Nicomedis 
cubicularii VI 1598 (14), in t Laodicmo graece scripto Anseig. d. 
Wiener AJcad. Phtl.-Hist. Kl. 1893 p, 13 (15), in cippo terminali 
Mawretaniae Bulletin d'Oran 1895 p. 67 (16), ubi editur auspiciis 
L. Aeli C[ae8.] imp. imp. fil. cos.; sed cum L. Aelius nunquam impe- 
rator fuerit, necesse est errorem aut quadratarii aut eius qui descripsit 
subesse. 

Nummi EcTchel VI p. 525 sqq. , Cohen IP p. 258 sqq. Nummum 
Alexandrinum, qui in parte adversa inscriptus est A. ArXto^ Kaiaap, 
in aversa Efpi^vyj (exouc) y? <*ww5 descripsit Zoega cf. EcTchel p. 525, 



CEIONIVS 827 CEIONIVS 



von SaUet, die Daten der Alexandrinischen Kaisermunzen p. SS^ qui 
iure niihi de hoc nunmio dubitasse mdetur. Pariter enim offendimur 
eo quod annus Caesaris, non Augusti, ut semper alias fieri solet in 
Alexandrinis, adscriptus esse dicitur atque tertio anno, unde adoptionem 
factam esse ante mensem Septemhrem a. 136 efficeretur. 

In consulatu I anno 136 dicitur L. Ceionius Commodus VI 975. 
10242, III 720, XIV 2852 etc. sive Ceionius Commodus sive Com- 
roodus fasti; plane dubium est, num recte suppletum et ad a. 136 
relatum sit [L. Ael]io Caesare cos. VI 2377. In consulaiu II a. 137 
semper L. Aelius Caesar fasti; itempost adoptionem in nummis et tUulis 
plerisque (L. Caesar t. 11. 13. 14. 15). Apud Dionem L. Commodus 
69, 17, 20; 70, 1; 71, 1, L. Aelius Caesar Victor 14. Mira confusione 
scriptores qui dicuntur historiae Augusta^ in nominibus huius afferendis 
usi sunt: recte L. Ceionius Commodus vit. Marci 4, 5; 6, 2 vel Ceionius 
Commodus vit. Hadrian. 23, 10, Aelii 2, 1 vel L. Caesar Marci 5, 1. 
Contra Ceionius Commodus Verus vit. Hadr. 23, 11, Aelius Verus 
Caesar ibd. 23, 11. 24, 1 (in codicibus plerumque traditur Helius, vita 2, 1 
Elius), L. Aelius Verus vit. Veri 1, 6, Aelius Verus sive Verus pa^sim 
in vita, L. Aurelius Verus vita 2, 6, L. Ceionius Commodus Verus 
Aelius Caesar vita 6, 6. Neque nummi neque tituli, dummodo exceperis 
male suppletos, cognomen Veri in Ceionio Commodo aut L. Caesare 
affnoscunt. Accedit quod L. Commodum filium, qui postea imperavit, 
Veri cognomen non ut patemum habuisse, sed eo demum tempore quo 
imperium iniit, a M. Antonino fratre accepisse constat. Beiciendum 
est igitur testimonium biographorum , qui nomina privati et Caesaris, 
patris et filii, Veri et Marci foede conflarunt. 

Huic pater Ceionius Commodus fuit, quem alii Verum, alii 
L. Aurelium, multi Annium prodidere vita 2, 7, immo L. Ceionius 
Commodus consul a. 106 cf. stemma. Be cursu fionorum quae affc- 
runtur vita 3, vit. Hadrian. 23 plane eodem modo confusa sunt; utrobi- 
que narratur post adoptionem praetura honoratum et Pannoniis im- . 
positum esse decreto consulatu cum sumptibus, deinde secundo con- 
sulem designatum. Sed Commodus fdius eius nMus est d. 15 mensis 
Decembris in praetura patris sui vit. Veri 1, 8, a. 130, ut apparet 
inde quod dicitur post septimum annum in familiam Aureliam tra- 
ductus ibd. 2, 10; praetor ergo pater fuit a. 130. Consul I a. 136 fasti. 
Ab Hadriano adoptatus est vita passim, vit. Hadrian. 23, Dio 69, 17 
(Zonaras 11, 24), anno 136. Qui annus inde eniergit, quod Commodus 
consulatum primmn privatus, alterum Caesar iniit, et comprobatur eo 
quod in 1. 1. 2. 3 dicitur L. Aelius Caesar trib. potest cos. H, Hadria- 
nus trib. potest. XXI (d. 10 mens. Decembris a. 1361137) cos. IH 
imp. n. Cum veri sit simile Commodum eodem fere tempore et adoptor 
tum esse et tribuniciam potestatem accepisse, quae in titulis nummiS' 
que semper sine iteraiionis nota invenitur^ probabiliter sub finefn a. 136 



CTJIONIVS 828 CEIONIVS 



adoptcUtiS est. Consul 11 a. 137 faisti. Ek>deiD anno Pannonias pro 
consule rexit nufnmi in aversa inscripti Pannonia Cohen n. M-SS 
t, 1 cf. 1. 15, vita 3, vit. Hadrian. 33, id est imperio proconstdari, quale 
fuerat Tiberio et Gertnanico Borghesi opp. VIII p. 457 cf. titulum 
[T. Statilii] Maximi iuridici pro praetore utriusque Pannoniae III S. 
10336y quem eo munere insolito functum esse sub Aelio Caesare vidit 
0. Hirschfeld. Cum de provincia (eodem anno) redisset atque oratio- 
nem parasset, qua kalendis lanuariis Hadriano patri gratias ageret, 
accepta potione, qua se aestimaret iuvari, kalendis ipsis lanuariis 
a. 138 periit iussusque ab HadrianO; quia vota interveniebant, non 
lugeri vita 4, 7-8, Sepultus est in mausoleo Hadriani vit. Veri 11, 1 
cf, t, 6, Hadrianus statuas ei per totum orbem colossas poni iussit, 
templa etiam in nonnuUis urbibus fieri vita 7, 1. — Quindecimvir 
sacris faciundis t. 1. 

Gener (C. Avidii) Nigrini vit. Hadriani 23, 10 falso ut videtur 
cf, supra A 1169. Liberi : L. Ceionius Commodus qui postea L. Aurelius 
Verus AugustuSy Ceionia Fabia, Ceionia Plautia. 

Suhiecimus stemma Ceioniorum Commodorum: 

L. Oeioniufl Commodas 
C08. a. 78 

C\j Appia Severa 

\ 



L. Ceionias Commodas w [Plautia?] w C. Avidius Nigrinus 
C08. a, 106 



v% 



L. CeioniuB Commodus M. Ceionius Avidia Plautia 
-■ L. Aelius Caesar Civica Barbarus 



1 



L. Ceionius Commodus Ceionia Fabia Ceionia Plautia 

= L. Verus Aug. C\J Q. Servilius Pudens. 

CV) Annia Lucilla 

504 L, CEIONIVS C0MM0DV8 = L. AELIVS AVRELIVS COMMODVS = IMP. 
CAESAR L. AVRELIVS VERVS AVGV8TVS, filius L. Ceionii Commodi 
qui ab Hadriano adoptatus L. Aelius Caesar dictus est vita 1, vit. Aelit 
2, 9; 5, 12; 7, 1, vit. Pii 4, 5, Dio 69, 21; 71, 1. Ante adoptionem 
L. Ceionii Commodi patris dicitur Ceionius Commodus vit, Pertin, 10, 2 
(quamquam ibi etiam depatre cogitari potest), L. Commodus vit. Marci 
5, 1 ; 7, 6. Post adcptionem patris eadem ratione atque Ceioniae Fahia 
et Plautia sorores nomen gentilicium non mutavit, sed a. 138 in tegtda 
urbana inscriptum est ex pr(aedis) L. Ce(ionii) Com(modi) C^aesaris) 
f(ilii) Nigro et Camerin^o) cos. XV 732. Itaque aut pater liberos 
ante adcptionem em^mcipavit aut Hadrianus, ut coniecit Mommsen l. 1., 
patrem lege singulari ita adoptavit, ut liberi eum non sequerentur, 
Adcptatus ab Antonino Pio L. Aelius Aurelius Commodus in t II 47, 
1643, III 3843, VIII 50, 228, X 5051 etc, item in consulatu primo 
a. 154 IGI1052, altero a. 161, VI 1984, Imperium adeptus Imp. Caesar 



CEIONIVS 329 CEIONIVS 

L. Aurelius Verus AuguBtna passtm in tittdis et nummis Eckhel VII 
p, 89 sqq.y Cohen III^ p. 171 sqq. 

Vt in patre (cf. n. 503), ita in nominihus huius mire hariolantur 
scriptores qui dicuntur historiae Augustae: L. Aurelius Ceionius Com- 
modus Verus Antoninus vit. Aelii 2, 9, L. Ceionius Aelius Commodus 
Verus AntoninuSy qui ex Hadriani voluntate Aelius appellatus est, 
ex Antonini coniunctione Verus et Antoninus vita 1, 3; Annius Verus 
vit. Hadriani 24, 1, vit. Pii 6, 10; Marcus imperium adeptus fratrem 
sibi participem in imperio designavit, quem L. Aurelium Verum Com- 
modum appellavit — — Antonini mox ipse nomen recepit et, quasi 
pater L. Commodi esset, et Verum eum appellavit addito Antonini 
nomine vit. Marci 7, 5-7. Antonini nomen falso ei tribuitur vit. 
Aelii 5, 12, Macrini 3, 4; 7, 7, Diadumen. 6, 6; 7, 4, Alexandri 10, 5. 
L. Annius Antoninus Verud, Verus Annius Antoninus Eiitrop. 8, 9. 10, 
L. Annius Verus Epitome 16, 5. Ceterum apud scriptores plerumque 
L. Verus vel Verus. 

Natus cst Romae in praetura patris sui (= a. 180) d. 15 mensis 
Decembris, die quo et Nero (cf. Sueton. Nero 6) vita 1, 8, fasti Philo' 
cali et SUvii I^ p. 278. 279. Origo eius paterna pleraque ex Etruria 
fuit, matema ex Faventia vita 1, 9; avi et proavi et item maiores 
plurimi consulares ibd. 1, 7 cf. stemma ad n. 503. Patre ab Hadriano 
a. 136 adoptato in familiam Aeiiam devenit mortuoque patre kal. 
lanuariis a. 138 in Hadriani familia remansit ibd. 2, 1; id quod minus 
accurate dictum videtur, certe ita interpretandum est, ut Commodus 
non iure adoptionis in gentem Aeliam transierit (v. supra), sed in domo 
imperatoria usque ad adoptionem T. Aurelii Fulvi moratus sit. Die 25 
mens. Februarii a. 138 Hadrianus T. Aurelium Arrium Antoninum ea 
lege in adoptionem elegit, ut ille M. Annium Verum et L. Commodum 
sibi adoptaret vita 2, vit. Fii 4, 5-6, Marci 5, 1, Severi 20, 1, Dio 
69, 21; nominibus vel adoptionibus confusis vit. Hadriani 24, 1, Aelii 
5, 12; 6, 9; 7, 2. Post septimum annum in familiam Aureliam tra- 
ductus Marci moribus et auctoritate formatus est vita 2, 10. 

Educatus est in domo Tiberiana, educatorem habuit Nicomedem 
(cf. A 1281) vita 2, 5. 9. Audivit Scaurinum grammaticum Latinum, 
Scauri filium, qui grammaticus Hadriani fuit, Graecos Telephum atque 
Hephaestionem, Harpocrationem, rhetores Apollonium, Celerem Cani- 
nium et Herodem Atticum, Latinum Comelium Frontonem (cf. Veri 
et Frontonis epistulas), philosophos Apollonium Chalcedonium (cf. vit. 
Marci 3, 7) et Sextum Chaeronensem (cf. vit. Marci 3, 2) ; hos omnes 
amavit unice atque ab his in vicem dilectus est, nec tamen ingeniosus 
ad litteras fuit vita 2. Quo die togam virilem accepit, Antoninus 
Pius ea occasione, qua patris templum dedicabat, populo liberalis 
fuit vita 3, 1. Quo pertinent nummi Pii cusi a. 145j qui liberalitatem 
irn praedicant Cohen II p. 318, Ante tempus a Pio quaestor de- 



i 



CEIONIVS 330 CEIONIVS 

signatus est vit. Pii 6, 10 mediusque inter Pium et Marcum resedit^ 
cum quaestor populo munus daret vita 3, 2. Post quaesturam a Pio 
consul factus est vit. Pii 10, 5, cum (T.) Sextio Laterano vita 3, 3; 
eonsul I a. 154 fasti. Interiectis annis cum Marco fratre iterum factus 
est consul vita 5, 3; consul II a. 161 fasti. Diu autem et privatus 
fuit et ea honorificentia caruit, qua Marcus ornabatur; nam neque in 
senatu ante quaesturam sedit neque in itinore cum patre, sed cum prae- 
fecto praetorio vcctus est nec aliud ei honorificentiae adnomen adiunc- 
tum est, quam quod Augusti filius appellatus est vita 3, 4-5. Id quod 
comprobatur titulis veluti II 1643, III 3843, ubi dicitur L. Aelius 
Aurclius Aug. f. Commodus; per abusutn vivo Pio dictus est Caesar 
in t. Novariensi V 6573 et in tegulis a. 148 XV733a. 150, 735 cf 734. 
Angur vivo Pio fuit X 5051. 

Antonino Pio die 7 mensis Martii* a. 161 defuncto cum Marco 
soli senatus detulisset imperium, Marcus fratrem in imperii con- 
sortium .vocavit Caesaremquc atque Augustum dixit^ tuncque primum 
Romanum imperium duos Augustos habere coepit vita 3, 8 sqq., 
Marci 7, 5 sqq., Aelii 5, 13, Eutrop. 8, 9, Victor Caes. 16, Epitome 16. 
Dato imperio et indulta tribunicia potestate Marcus eum Verum vocari 
praecepit suum in eum transferens nomen, cum ante Commodus voca- 
retur vita 4, 1 recte, perperam vit Marci l. l. cf. supra. A. 169 non 
longe ab Altino subito in vehiculo morbo, quem apoplexin vocant, 
correptus depositus e vehiculo detracto sanguinc Altinum perductus, 
cum triduo mutus vixisset, apud Altinum periit vita 9, 11, vit. Marci 
16, 8, Victor Gaes. 16, Epitome 16, Eutrop. 8, 10, Aelian. fr. 206 ed. 
Hercher (■= Suidas s. v. diroicXYjSfa), Galenus XIV p. 649 K. Corpus 
Hadriani sepulcro inlatum est vita 11, 1, ubi fuit titulus sepulcralis VI 991: 
imp. Caesari L. Aurelio Vero Aug. Armeniaco Medico Parthico pontifici 
tribunic. pot. VIIII imp. V cos. III patri patriae. 

Vixit annis quadraginta duobus, imperavit cum fratre annis un- 
decim vita 11, 1; regnavit annis undecim Eutrop., Epitome l. h; 
annos IX Eusebius Arm. ad a. Abr. 2186, unde Hieronymus chron. 
ad a. 2185 Eutropio simul adhibito scripsit anno regni nono sive 
ut quidam putant, decimo extinctus; regnavit annis VII mensibus 
VIII dicbus XII Ghronographus. Verum intra d, 10 mens. Decembris 
a. 168 et d. 10 m. D. a. 169 obiisse docet t. sepulcralis, ubi dicitur 
tribunic. pot. VIIII (nam notui tribunicia potestas Veri incipiebat 
d. 10 mens. Decembris 168)^ et confirmant nummi Alexandrini, qui 
non ultra nonum annum procedunt cf. von Sailet, Daten der Alexanr 
drinischen Kaisemmneen p. 40; media autem hietne mortuum esse cum 
scrtbat Galenus l l., Verus mense fere lanuario a. 169 mortuus est. 

Vxor: Annia Lucilla A 555, ubi vide de fiUa Veri ex LuciUa 
sublata. 
505 Ceionius Postumianus, adfinis Clodii Albini vit, Clodii Alhini 6, 1. 



CEIONIVS 881 CELADVS 

506 Ceionius Postumus, inaritus Aureliae Messalinae, pater Clodii Albini 
qui imperayit vit Clodii Alhini 4. 

507 C. Ce(ioniu8 ?) Si(lvanu8 ?) in t dispensatoris VI 9354. 

508 M. CEIONIVS SILVANVS, consul anno 156 cum C. Serio Augurino. 
In consulatu: M. Ceionius Silvanus VI 222 et m t, graece scripto 
Borghesi opp. VIII p. 276, ceterum Silvanus fasti. 

— Marcia Aurelia Ceionia Demetrias. 

509 CEIONIA FABIA. Tituli: ipsa posuit Aeliae Ap..eliae alumnae 
t. urbanum VI 10643, ubi editur chonu fabia, sed ex exemplis antiquis 
restituendum esse ceionu vidit Dessau (cf. Addenda ad CIL VI); 
memorantur horti Ceioniae Fabiae in fragmento formae urbis Bomae 
tab. XII 56 ed. lordan cf. adn. p. 60, ubi dubium est in codice Vati- 
cano utrum sit cejoniae an celoniae. — Apud scriptores semper Fabia. 

Soror (naturalis) L. Veri Augusti vit. Veri 10, fHia ergo L. Ceionii 
Commodi qui postea L. Aelius Caesar nuncupatus est, soror Ceioniae 
Plautiae. Haec mihi videtur filia L. Ceionii Commodi, quae ab 
Hadriano a. 135/136 M. Annio Vero (= M.Aurelio Augusto) desponsata 
est vit. Marci 4,5; quae sponsalia post mortem Hadriani soluta sunt 
ibd. 6, 2 cf. supra A 537. Postquam Faustina uxor Marci mortua est 
(anno 176), Fabia ut a Marco in matrimonium duceretur, frustra 
enixa est ibd. 29, 10. Verus frater ei nimium indulsit, cuius potentiam 
Lucilla (uxor) ferre non posset; tanta sane familiaritas inter Lucium et 
eam fuit, uti hoc quoque usurpaverit rumor, quod inierint consilium 
ad Marcum e vita toUendum vit. Veri 10, 3-4. Eadem videtur soror 
(scilicet L. Veri), cui Marcus Lucillam filiam, cum ad nuptias Veri 
in orientem (a. 164) proficisceretur, commisit vit. Marci 9, 4. Sub 
Pertinace servus quidam, quasi filius Fabiao esset, Palatinam domum 
ridicule vindicavit vit. Pert. 10, 2 (loco graviter corrupto). 
610 CAEIONIA FVSCIANA, clarissima femina VI 21787 v. supra sub Cae- 
ionio Camenio. 

511 Ceionia Laena, uxor L. Aurelii l^icomedis VI 1598. 

512 CEIONIA PLAVTIA. Tituli ei positi sunt urbanus CIG 5883 cf Addi- 
tam. p. 1262 = IGI 1036 (1) et Tuccaburitanus VIII S. 14852 (2). 

Ketcovia nXauTia 1. 1, [C]eion[ia] Plautia t. 2. — L. Aelii Caesaris 
(= L. Ceionii Commodi) filia, Q. Servilii Pudentis (cos. a. 166) uxor 
t. 2; dhe\(^^ a6ToxpaT6pa>v 1. 1, scilicct soror naturalis L. Veri Augusti, 
quamquam nulla consanguinitate cum M, Aurelio fratrc eius adqptivo 
coniuncta. 

513 Celadus, ut grammaticus una cum (Remmio) Palaemone memoratur 
luvenal. sat. 7, 215. 

514 Celadus memoratur in iis libertis, quos Augustus in honore et usu 
maximo hahxutSueton. Augu^t. 67; libertus Augusti loseph. ant. 17, 12, 2, 
nominatur id. bell. 2, 7, 2. Accuratius Augustae libertus dicitur in t, 
Octaviae P. f. Catullae Celadi divae August 1. uxoris VI 23338 et 



i 



CELER 332 CELER 

' in t in agro Tiburtmo reperto XIV 3534, quem posuit M. lulias 
Celadi Augustae 1. 1. Celer; at t. aptid aquas Albuias repertum 
XIV 3908, quem [C]eladuB Aug. lib. dedicavit, non ad hune, sed 
magis ad T. Flavium Aug. 1. Celadum VI 8484 rettvierim, 

515 GELER, de quo Martialis scripsit epigr. 7, 52, Ex v. 3 sq. 41le meas 
gentis et Celtas rexit Hiberos, ncc fuit in nostro certior orbe fides^ 
apparet aut legatum pro praetore Hispaniae citerioris fuisse aut legatum 
citerioris Hispaniae (cf. Ephem. ep. 4 p, 224). 

516 Celer, tribunus militum in ludaea sub Ventidio Cumano ab Vm- 
midio Quadrato legato Syriae Bomam missus a Claudio morte punitus 
est loseph. ant. 20, 6, 1. 2, heU. 2, 12, 6. 7. 

517 Celer, architectus Neronis Tac. a. 15, 42. 

518 Celer, eques Romanus ob incestum Comeliae virginis Vestalis a 
Domitiano necatus Plin. epist. 4, 11, 10. 

519 Celer, ad quem Plinius scripsit epist. 7, 17; Nonio Celeri mscribunt 
exempla ante Aldum expressa sine ulla auctoritate. 

520 Celer, rhetor, xexvoYpafoc id est qui artem rhetorieam scripserat, 
aequalis ct inimicus Dionysii Milesii sophistae, paaiXixwv dirtOToXcov 
dyaOic irpoaTGtTijc Philostrat. vit. sophist. 2, 24 = cU> epistulis (graecis) 
Hadriani ut videtur, Celer 6 '^pay.^t.axth^ 6 paoiXixic memoratur Aristid. 
orat. 26 I ed. Bindorf p. 519. Idem est Celer Hadriani superstes, 
cuius meminit Marcus tk iaux6v 8, 25. — Eundem esse atque Caninium 
Celerem (cf. supra) coniecit Friedldnder^ Darstellungen /• p. 187. 

521 Celer, primipilaris Galen. XIII p. 1031 K. 

522 P. Celer, eques Romanus, procurator rei familiaris principis in Asia 
a. 54 M. (lunium) Silanum proconsulem interemit Tac. a. 13, 1; a. 57 
reum ex provincia Asia Nero, quia absolvere nequibat, traxit, senecta 
donec mortem obiret ibd. 13, 33. 

523 . . .VS CELER. Titulus eius ab una parte mutilus AUifanus IX 2335. — 
M. f., tribu Ter. 

. . . [Xvir stli]tibus iudicandis. quaestor • • . . lli co(n)s(ulis), legatus 
missus .... [c]um A. Plautio in Apulia ... [ad servos to]rquendos, 
aedilis Cerialis, ... [legatus] .... avunculi sui provincia ...., [le- 
gatus] .... Camilli in provincia . . . . , [proconsul pro]vinciam Cretam 
et Cyrenas [sortitus, legatus Ma?]rciani consobrini sui in provincia 
[Hispani]a ulteriore tit. — A. Plautius est is qui consul suffectus fuit 
a. 29 et postea Britannos devicit; q. [L. Rube]lli cos. (ord. a. 29) 
supplevit Hirschfeld apud Mommsen, Staatsrecht II^ p. 1075 n. 3. 

524 ... CELER . . . [M]AXIMVS CORNELIVS . . . L • SINVS, Cn. f., tribu 
Clu., [tribunus legionis] V Macedonicae, Xvir [stlitibus iudicandis, 
quaestor pr]ovinciae Achaiae, [aedilis?] Cer[ialis?], [praetor,praefectus 
frum?]ento [dando?] ... VI 3831 t. mutilt^, semel descriptus. 

524a Celer Verianus (sic libri, Venerianus scripsit Peter), ad quem epistula 
(ficta) Qallieni vit. trig. tyr. 9, 5-7. 



CELER 383 CELERmA 

— SEX. ASINIVS CELER. 

— CN. AVIDIVS CELER. 

— L. Bovius Celer. 

— Caecilius Celer. 

— L. CAECILIVS CELER RECTVS. 

— TI. CL(AVDIVS) FLAVIANVS TITIANVS Q. VILIVS PROCVLVS L. MAR- 
CIVS CELER M. CALPVRNIVS LONGVS. 

— Caninius Celer. 

— CARRINAS CELER. 

— CASSIVS CELER. 

— CATIVS CELER. 

— Corvinus Celer. 

— Domitius Celer. 

— P. Egnatius Celer. 

— Insteius Celer. 

— TI. [L]ARTIDIVS CELE[R]. 

— M. MAECIVS CELER. 

— MAGIVS CELER VELLEIANVS. 

— METIVS CELER V. M. MAECIVS CELER. 

— Nonius Celer. 

— C. Petronius Celer. 

— L. POMPEIVS VOPISCVS C. ARRVNTIVS CATELLIVS CELER. 

— PROPERTIVS CELER. 

— Ragonius Celer. 

— L. ROSCIVS AELIANVS MAECIVS CELER. 

525 .... [C]elerianu8, praefectus yehiculorum m t urbano mutilo Notizie 
degli scavi 1884 p. 308: [mancipes et i]unctores [iumentarii Yiar]um 
Appiae Anniae .... [Aur]eliae novae cum [ramulis a]gentes sub cura 
[C]eleriani .... tiani [praefff. vehiculorum], gui titulus certe suppletur 
ex t. integro eodem loco reperto et plane eodem modo concq^to, dedi- 
cato anno 214 Notieie 1883 p. 457; in tertio eiusdem generis titulo 

mutilo ibd. p. 458 dedicato armo 226 extai . . . sub cura pi 

Celer . . . , fortasse fuit Celer[iani], quamguam et Celer^is] vel Celer[ini] 
sufppleri potest. 

— Caipumius Celerianus. 

526 CELERINA (in lapide Caelerina) m^moratur in t. liberti Puteolano 
X 2088 cf. Add. p. 972, quem posuerunt C. Prastina Pacatus (consul 
a. 147) et Celerina patroni; soror vel uxor Prastinae videtur, certe 
arta necessitudine ctm eo coniuncta. 

527 CELERINA. Bonae L. Venuleius et L. Venuleius Apro- 

ni[aTius], Laetilia et Celerina uxores XI 1735 t. muttlus inter Pisam 
et Florentiam repertus, unde Celerina uxor L. Venulei Aproniani 
(consulis II a. 168) videiur. 



CELERINA 884 CELSVS 



— FONTEIA CELERINA. 

— Munia Celerina. 

— NVMISIA CELERINA. 

— POMPEIA CELERINA. 

528 Celerinus, ^quondam Meroen iussus Nilumque tueri' (scil, praefcctus 
Aegypti). post obitum Cari imperium a militibus oblatum respuit; 
avus Celerinae uxoris Palladii Claudian. epithalamium PaUc^ii et 
Celerinae v. 71-75. 

— Cuspidius Celerinus. 

— L. POMPONIVS DEXTER CELERINVS. 

— NONIA CELSA. 

— P. ATTIVS PVDENS RVFINVS CELSIANVS. 

— PLOTIVS GALLVS CELSIANVS. 

529 Celsina, potens femina; dictum (Cn.) Domitii Afri oratoris in eam 
Quintilian. institut. 6, 3, 85. 

— SABINIA CELSINA. 

— CLODIVS CELSINVS. 

— Clodius Celsinus. 

— lulius Celsinus. 

530 Celsus, amicus Ovidii et (Paulli Fabii?) Maximi, de cuius morte 
Ovidius ad Maximum scripsit ex Pmto 1, 9. — Sine idonea causa 
vulgo idem putatur atque Albinovan/us Celsus. 

531 CelsuSy eques Romanus fine a. 32 coniurationis (scilicet Seiam) cri- 
mine cecidit Tac. a. 6, 14. 

532 Celsus, cui Balbus gromaticus (v. supra B 34) librum de expositione 
et ratione omnium formarum dedicavit Balbus praef. Schriften der 
Bomischen Feldmesser I p. 91 sqq. cf. Mommsen ifed. p. 147. Inventum 
Celsi ncscio quod gromaticum memoratur ihd. p. 9J2, 16. 

533 Celsus, defectio Celsi sub imperatore Pio memoratur in epuitula ficta 
vit. Avidii Cassii 10, 1. 

534 Celsus, stipator Gallieni trig. tyr. 10, 11 in epistula ficta. 

535 Celsus, qui privatus et ex tribunis in Africa positus in suis agris 
vivebat auctoribus Vibio Passieno proconsule Africae et Fabio 
Pomponiano duce limitis Libyci contra Qallienum imperator creatus 
septimo imperii die occisus est vit. trig. tyr. 29; nominatur vit. Claudti 
7, 4. Quartm rerum fides, quippe quae per unum TrebeUium Pollio- 
nem traduntur, est nuUa. 

536 Celsus, philosophus Epicureus aetate Neronis Origenes adverstis 
Celsum 1, 8. 

537 Celsus, amicus Luciani, qui ei libellum de vita Alexandri Abono- 
teichitae dedicavit Lucian. Alex. 1. 61; sectator Epicuri ibd. 61; eius 
xati (jLGCYcuv aoY7pa|jL|jLaTa ibd. 21. Eundem mcmorat Origenes adversus 
CeUum 1, 8. 68 cf. n. 538. 



CELSVS 385 CELSVS 

538 Celsus contra Christianos librum edidit, qui inscriptus fuit !fVXY]^? 
X^Yoc, adversum quem Origenes octo libros scripsit, Orig. adv, Cels, 
passim, Eusebius hist, eccles, 6, 36, schoh ad Luciani Alex. 1 (Lucian. 
ed. Jacohitz IV p. 139). Philosophus Epicureus Origenes adv. C. 1, 8, 
qui duos philosophos Epicureos fuisse unum aetate Neronis, alterum 
Hadriani xal xaTcox^pa) memorat. Ex verbis Origenis adv, C, 1, 68 
ed. Lommatzsch XVIII p. 127 oiix oTSdt e? 6 aoTic wv Tcj> Ypa^^avTi xaxA 
jxaYefac ^t^Xta itXefova et ibd. 4, 36 XIX p. 50 'ETrtxoupeio? KlXaoc (e^ 
Ye o5T<k ^<3Tt xal 6 xaTd XptcJTiavcov aXXa 66o pipXta aovTctSac) satis apparet 
Origenem ipsum de persona Celsi nthil certi compertum hahuisse atque 
tantummodo propter nomen coniectura ut facili ita levi libros ad- 
versarii ilJius Christianorum dubitanter rettulisse ad amicum Luciani, 
unde pendent schol. Luciani et Eusebius. Origenes autem, qui con- 
iecturcm tantum in cognomine admodum vulgari posuerat, ipse dubitare 
coepit, cum adversarium Christianorum non Epicureum, sed Platonis 
sectaiorem fuisse magis magisque recte intellegeret. Itaque cum ami" 
cum Luciani ut Lucianum ipsum Epicuri doctrinis plane deditum 
fuisse constet, Origenis coniectura reicienda est cf. Zeller, Philosophie 
der Griechen III 2^ p. 214, 0. Heine Philologische Abhandlu/ngen 
fiir M. Hertz p. 197 sqq. 

539 . . VS CELSVS. Titulus dus mutiltis Pedemontanus originis incertae 

V7153: . . f. tribu Cam., aed^ilis) pleb(is) Cerial(i8), q(uaestor), 

adlect(us) . . . [in amplissimjum senatus ordinem ab [imp. Caes. Nervja 
Traiano Aug. Qerm(anico) Dacic(o), praefi^ectus) coh(ortis) Breuco- 
[r](um), [omnibus honoribus functus in muni]cipio suo Alba Pompeia, 

patronus coloniarum [it]em municipior(um) Albae Pompeiae, 

Aug(u8tae) Bagiennorum ens. Genuens^ium), Aquens(ium) Sta- 

tieI(Iorura) . . . Sine idonea causa titulum ad Publilium Celsum con- 
sulem II a. 113 rettulit Borghesi opp. V p. 34. 

540 . . . IVS CELSVS, frater Arvalis, adfuit in collegio anno incerto impe- 
ratoris M. Aurelii in fragmento actorum Arvalium Ephem. ep. 8 p. 336. 

541 CELSVS AELIANVS, coUega Claudii luliani memoratur in epistula 
fcta, „quae scripta est a consule sui temporis de Puppieno et Bal- 
bino" (a. 238) vit Maximi et Balbini 17, ubi et consulatus et nomina 
ficta sunt. 

542 CELSVS PLANCIANVS, consul suffectus a. d. pr. non. Mai. intra 
a. 161/164 cum Avidio Cassio 777 dipl. mU. 47. 

— AELIVS CELSVS. 

— Albinovanus Celsus. 

— Apuleius Celsus. 

— Arruntius Celsus. 

— Aurelius Celsus. 

— Clodius Celsus. 

— A. Cornelius Celsus. 



i 



CELSVS 886 CENSORINVS 

— M. CVTIVS PRISCVS MESSIVS RVSTICVS AEMILIVS PAPVS ARRIVS 
PROCVLVS IVLIVS CELSVS. 

— Flavius Celsus. 

— Furius Celsus. 

— lulius Celsus. 

— C. lulius Celsus. 

— (TI. IVLIVS) CANDIDVS CELSVS. 

— TI. IVUVS CANDIDVS MARIVS CELSVS. 

— C. IVLIVS CELSVS MAXIMIANVS. 

— TI, IVLIVS CELSVS POLEMAEANVS. 

— (luventius) Celsus. 

— P. IWENTIVS CEL8VS. 

— P. IWENTIVS CELSVS T. AVFIDIVS [H]OENIVS SEVERIANVS. 

— T. LORENIVS CELSV8. 

— MARIVS CELSV8. 

— P. MARIV8 C[EL]S[VS]. 

— Q. MAR[I]VS CELSVS. 

— Q. Munatius Celsus. 

— L. PVBLILIVS CELSVS. 

— L. PVBLIVS CELSVS PATRVINV8. 

— . . . [QV]ADRATVS MAE8IANVS CELSVS. 

— RAGONIVS CELSVS. 

— L. SEMPRONIVS CELSVS [8ERVl]LIVS FABIANVS. 

542a Censennia, adultera praedives luvenal. 6, 136 sqq. Num nomen 
ficticium sitf dubium videtur, 

— M. Naevius Censitus. 

— VICT0RIANV8 CEN8ITV8. 

543 CENSOR. In t. Britannico VII 287, cuius litteras ad initium saectdi 
III rettulit Hubner, scriptum est XI kal. Septem. Censore II et 
Lepido II cos., quos suffectos esse anni incerti statuit Eubner. At 
prorsus inauditum esset illa aetate, qua homines privati suffectomm 
nominibus uti dudum desierant, in oppido remotissimo Britanniae 
annum per suffectos indicatum esse, cum vel ordinarii in t. Britannicis 
semper fere singulis tantum nominibus significentur. Non sine proba- 
bilitate coniecit Dessau (L 100) illos consules ab imperatore Postumo 
nuncupatos et ob id faMis iqnotos esse. 

544 CENSORINVS, vir plane militaris et antiquae in curia dignitatis, bis 
consul; bis praefectus praetorii, ter praefectus urbi, quarto pro con- 
sule, tertio consularis, legatus praetorius secundo, quarto aedilicius, 
tertio quaestorius, extra ordinem quoque legatione Persica functus, 
etiam Sarmatica; hic post Valerianum captum imperator nuncupatus 
paulo post occisus est; extat eius sepulcrum circa Bononiam t^eY. trig. 
tyr. 38; nominatur ibd. 31, 12; 32, 8. Haec omnia a TrebeUio PoUione 
in epilogo libri de vitis triginta tyrannorum, ubi pro duabus *tyran- 



CEN80RINVS 837 CERELLIVS 

nidibus^ tyrannos duos stibstittiere voluit, summa et impudmtia et 
imperitia ficta sunt, 

545 Censorinus, dictum eius a Cassio Severo laudatum Seneca controv. 3 
praef. 12. 

546 Censorinus, grammaticus anno 238 ad Q. Caerellium scripsit librum 
de die natali qui extat Gewf. 1. 18, 12. 21, 6, qui liber memoratur 
Sidon. Apollinar. carm. 14 praef. p. 233, 7 ed. Lutjohann et Cassiodor. 
dr musica p. 573 ed. Garetii. Censorinus doctissimus artis gram- 
maticae Friscian. Grammat. Lat. IIp.l3, 19, in grammaticis nobilibus 
('ut Palaemon, Phocas, Probus et Censorinus') memoratur Cassiodor. 
Grammat. Lat. VII p. 214, 25; liber eius de accentibus Priscian. 
III p. 27, 23, unde verba afferuntur ibd. p. 45 sqq. cf. Cassiodor. h l. 
p, 577. Praeterea citatur Priscian. II p. 13, 9. 

— Q. AIACIVS CENSORINVS. 

— M. Licinius C. Lucretius Censorinus. 

— C. MARCIVS CENSORINVS. 

— L. MARCIVS CENSORINVS. 

— [Ma]rius Censo[rinus]. 

547 C. Censorius Niger, procurator Augusti (Norici) nmnoratur in t. 
Noricis III 5174. 5181; idtm videtur Niger Censorius, amicus Fron- 
tonis, de cuius testamento egit Fronto ad Pium 3 p. 164 sqq. ed. 

Naber; 'familiarissimus Turboni Marcio et Erucio Claro postea 

vero ex tuis (= Pii) etiam iudiciis ei plurimum et honoris et auctori- 
tatis accesserat' ibd. p. 165; ad superiora igitur munera equeMria a 
Pio proinotus ridetur. 

548 M. CKNSOR(IVS) PAVLLVS, legatus Augusti pro pr. provinciae Aqui- 
tanicae, consul designatus, maritus Cl(audiae) Varenillae in t. uocoris 
Esperandieu, Epigraphie Romaine de Poitou p. 217 = XIII 1129; in 
lapide scriptum csse payllvs confirmavit Hirschfeld qui vidit. 

549 C. CENTVLLIVS FORTVNATVS, adulescens clarissimus, fib'us M. Aur(elii) 
Dubitati, nepos M. Aur(elii) Dubitati V 4870 t. Toscolanensis. 

— [CERB?]ONIVS TAVRVS ridi^ TAVRVS. 

— Cl(audia) Cerbonia. 

— C. LVTATIVS CERCO. 

550 Cercopithecus Paneros, faenerator prope regio funere a Nerone 
elatus Sueton. Nero 30. 

551 Cercyllius (KspxoXXtoc), cuius puerum Galenus sanavit Galen. XI 
p. 105 K. 

552 CEREIVS MAECIANVS, senator aetate imperatoris Taciti, patruus 
Claudii Sapiliani vit. Taciti 19, 3 in epistula ficta. 

553 Cerellius Apollinaris, praefectus vigilum anno 212 VI 1063. 

554 Cerellius Faustinianus, homo nobilis ab imperatore Septimio Severo 
occisus vit. Severi 13, 6. 

ProsopoRTsphia Imp. Bom. I. 22 



1 



CERELLIV8 338 CERVIDIVS 



555 Cerellius lulianus, homo nobilis ab imperatore Septimio Severo 
occisus vit. Severi 13, 6. 

556 Cerellius Macrinus, homo nobilis ab imperatorc Septimio Severo 
occisus vit, Severi 18, 6. 

557 CER[E]LLIA [PA]VLI[N]A, clarissima femina t. in oppido Reims reper- 
tus Bulletin ^pigra/phique de la Gaule II (1882) p. 289, 

558 CERIALIS, consul a. 106 cum L. Ceionio Commodo faati. 

559 Cerialis, ad quem Plinius scripsit epist, 2, 19; fortassr idem atqtie 
Velius Cerialis, ad quem scripsit epist. 4, 19. 

559a Cerlalis a censibus, cui Antoninus (Severi filius) rescripsit Vlpiam*s 
Fragm. Vatic. 204. 

560 C. Cerialis memoratur in inscriptione marmorum massae ineisa Amiali 
deir Instituto XLII (1870) p. 172 n. 1: ex m(etallo) n(ovo) Caosaris 
n(ostri) r^ationis) d(ominicae) A(ugu8tae) sub cur(a) C. Cerialis pr(o- 
curatoris) 8ubseq(uente) Sergio Longo (centurione) leg(ioni.s) XXII 
Primig(eniae) etc. ; non ante imperatorefn Claudium. — In titulo 
legendum esse Cl(audiu8) Cerialis coniecit Hirschfeld, I ^ntersuehungef} 
aus der Rdtnischen Verwaltungsgeschiehte p. 79 adn. 4. 

— C. ANICIVS CERIALIS. 

— lulius Cerialis. 

— C. IVL(IVS) CERIALIS. 

— M. MVNATIVS SVLLA CERIALIS. 

— Q. PETILLIVS CERLA.LIS CAESIVS RVFVS. 

— C. STATIVS CERIALIS. 

— TVCCIVS CERIALIS. 

— TuruIIius Cerialis. 

— Velius Cerialis. 

— SEX. VETTVLENVS CERIALIS. 

— C. VETTVLENVS CIVICA CERIALIS. 

— Ceronius vid(* Cecropius. 

561 Cerrinius, amicus Martialis, poeta epigrammatarius Martial. 8, 18. 

562 CERRINIVS GALLVS (Gallus Terrinius libri; correxit P. von Rohden 
propter titulum L, Cestii Galli Cerrinii X 8722), senator, quem mori 
destinantera Augustus consolando revocavit ad vitam Sueton. Aug. 1)3, 

— L. CESTIVS GALLVS CERRINIVS IVSTVS LV[T]ATIVS NATALIS. 

563 Cerronius Bassus, dux Aureliani vit. Aureliani 81 in epi<itula fieta. 

— EGNATIA CERTIANA. 

— C. EGNATIVS CERTVS. 

— PVBLICIVS CERTVS. 

— Quintius Certus. 

564 Cervarius Proculus, eques Romanus particeps coniurationis Piso- 
nianae Tac. a, 15, 50, 66, qua patefacta festinatum indicium eius Nero 
impunitate remuneratus est ibd. 15, 71. 

565 Q. Cervidius Scaevola, iure consultus. Plena nomina extant Digest. 



CERVIDIA 389 CESTIVS 



28, 6, 38, 3, Cervidius Scaevola index Florentinus, Digesi. 37, 1, 
13, J2; 40, 5, 50, ceterum Scaevola. 

Imperator M. Aurelius in iure constituendo eo praecipue usus est 
vit, Marci 11, 10. Magister Septimii Severi et Papiniani vit. Carac. 
8, 3. lure consultus clurissimus Modestinus Digest. 27, 1, 13, 2, 
magno ingenio de iure aperto respondit Tryphoninus ihd. 35, 1, 109. 
Scripsit Digestorum 1. XL, quaesUonum 1. XX, responsorum 1. VI, 
regularum 1. IV, de quaestione familiae 1. singularem index Flor.; 
praeterea memorantur liber singularis quaestionum publice tracta- 
tarum, notae ad luliani Digesta et ad Marcelli Digesta cf. Tjcnel, 
Palingenesia II p. 215 sqq., TeuffelrSchwahe, Geschichte der Romischen 
Literatur § 369^, 

— ATTIA CERVIDIA VESTINA. 

566 Cervius iratus leges minitatur et umam Horat. sat 2, 1, 47; Cervius 
*Ascanii libertus calumniator accusavit Cn. Calvinum (consulem a. 701 
ut videtur) lege de sicariis schol. Cruquian. — Diversus est Cervius 
vicinus Horatii sat, 2, 6, 77. 

567 Cerulus, libertus praedives ingenuum se et Lachetem mutato nomine 
coepit ferre, de quo iocatus est Vespasianus Sueton. Vespasian. 23. 

568 C. CERVONIVS PAPVS, consul anno 243 cum L. Annio Arriano; 
j)lena nmnina exhihet dipl. mil. III 52, ceterum Papus fasti. 

— Ti. Claudius Proculus Ceryllianus. 

— Fabius Ceryllianus. 

— AELIVS CESETTIANVS. 

— . . . [PGjMPGNIANVS SECVNDVS P. CEST IVS PRISCVS DVCENIVS 

PROCVLVS. 

— Quintius Cestianus Ducenius Proculus. 

569 C. CP:STIVS, L. f., tribu Pob., epulo, praetor, tribunus plebis, Vllvir 
epulonum VI 1374 t. monumenti Cestii. In honorem C. Cestii mortui 
item scripti sunt tituli duo VI 1375, unde apparet e\4,m ante a. 742 
= 12 a. C. mortuum esse, cum inter heredes eius esset M. Agrippa; 
L. Cestius frater C. Cesti ihd. — Num idem sit C. Cestius praetor 
a. 710 = 44, qui provinciam ab Antonio oblatam repudiavit Cic. 
Philipp. 3, 26, duhium videtur, quod Cestius quida/ni etiam in pro- 
scriptis fuit Appian. hell. civ. 4, 26. — Quod in t. sepulcrali Cestii 
sacerdotium his enuntiatur, mihi inde explimndu/ni videtur, quod priore 
loco cognominis instar nomini adhorcret, ut eadeni ratione non seniel 
*augur' vel 'pontifex' ponitur (cf. Calpumios, Comelios) distinctionis 
causa hominum cognominum eiusdem aetatis. 

570 L. CESTIVS. In nummis aureis cusis circa finem anni 710 = 44 a C: 
L. Cestius C. Norban(us) pr(aetores) s(enatus) c(onsulto) Bahelon, 
Monnaies de la Repuhlique Bomaine I p. 340 cf. Mommsen, Rdmi-sches 
Milnzwesen p. 652. 658. 741. — Idem videiur L. Cestius L. f. frater 
C. Cestii (cuitis monumentum extat) VI 1375. — Vel idem vel filius 

22* 



i 



CESTIVS 340 CESTtVS 

potest esse L. Cestius testis senatus consulti d. 23 raens. Mai a. 737 
= 17 a. C. acta saectilaria. 

— SA DVS P. CESTI[VS] [VM]BRIVS DEXTER ... 

DVCENIVS 

571 C. CESTIVS GALLVS, consul a. 35 cum M. Servilio Noniano. In con- 
sulatu: C. Costius Notizie degli scavi 1893 p. 280^ Plin. n. h. 10 ^ 124j 
Tac. a. 6, 31, C. Gallus Dio 58, 25, crterum Gallus fasti. — C. Cestius 
apud Tacitum. 

Anno 21 senator de fictis maiestatis criminibus in senatu questua 
est Tac. a. 3, 36. Anno 32 Tiberius admonuit C. Cestium patrem 
(praetorem coniecit Lipsius) dicere senatui quae sibi scripsisset, sus- 
cepitque Cestius accusationem in Q. Servaeum et Minucium Thermuni 
maiestatis reos ihd. 6, 7. Consul a. 35 fasti. — Cum pater addatur 
nominibus, a. 32 filium cognominem senatorem hahuit, qui videtur 
C. Cestius Gallus cansul suffectus a. 42. 

572 C. CESTIVS GALLVS. Nummi eius Antiocheni sub Nei-om- cusi in 
adversa caput Neronis et inscriptionem nominis exhihcnt, in aversa 
inscripti a) 'Kirl Keaxtou 'AvTiox^tov eT(oac) i^lP collcrtio Imhoof, Mionnet 
V p. 109 n. 189, b) 'KttI Taioo Keaxioo 'AvTio(/ia>v) st(ooc) KIP Mionnet 
Suppl VIII p. 131 n. 144; 'Eri Faioo KecJTioo AvTioxs(a)v) eTo(o?) EIP 
Leake, Numismata Hellenica p. 16, Mionnet V p. 169 n. 190, c) 'Kiri 
KscjTioo AvTiox^o)v Mionnet V p. 169 n. 191. In nummo ceterum simili 
numm. a, sed qui inscriptus esse dicitur ET.AIP Fiorelli, Medagliere 
n, 8878, dubium Hdetur an A male lectum sit pro A. — Anni inscripti 
smit aeras Caesariensis 114 =^ ab autumno a. 65166 et 115 = 66167. 

[C. C]estius Gallus in consulatus indicatione VI 2095, C. Cestius 
sive Cestius nummi; Cestius Gallus Tac. h. 5, 10, C. Cestius Plin. 
n. h. 34, 48, Cestius Gallus sive Cestius apud losephum. 

Filius videtur C. Cestii Galli consulis a. 35. — Consul (suffectus) 
. . . [A]pr. cum C. [Caccina] Largo a. 42 VI 2095 fasti feriarum 
Latinarum, consularis Plimm L l. Legatus Augusti pro praetore 
provinciae Syriae a. 66 — 67 nummi; res ab eo aestate et autumno 
a. 66 male contra ludaeos gestae loseph. bell. 1 praef. 7. 8; 2, 14-19; 
3, 2, 4; 3, 9, 2; 5, 1, 6; 5, 6, 3; 5, 7, 1; 6, 9, 3. Hieme a. 06/67 in 
Syria fuit loseph. vit. (5. 6. 7.) 8. 43. 65. 67. 71; vere a. 67 ei re- 
vocato Vespasianus successit id. bell. 3, 4, 2. Quando legationem inierit, 
non satis constat; *Syriae executio Citio (sic codex Mediceus), copiae 
militares Corbuloni permissae^ Tac. a. 15, 25 sub anno 63, ubi num vulgo 
recte corrigatur, C. Cestio, nonnihil dubii movent nummi, qui indpere 
t'identur ab autumno a. 65. In legatione ipsa 'fato aut taedio occidit^ 
Tac. h. 5, 10; a ludaeis occisus mdle dicitur a Lydo de mens. 4, 69. 

573 L. CESTIVS GALLVS VARENIANVS LVTATIVS NATALIS AEM[I]LL1- 
NVS, L. f., tribu Pompt., patronus municipii (Gaulitanorum) X 7506 
cf. Add. p. 994 t. Gaulitanus. Cf. n. 574. 



CESTIVS 341 CETHEGVS 



574 L. CESTIVS GALLVS CERRINIVS IVSTVS LV[T]ATIVS NATALIS, Illlvir 
viarum curandarumy tribunuB laticlavius legionis VIU Augustae, 
quaestor urbanus, ab actis [se]natu8, aedilis curulis, praetor, legatus 
Augustorum legionis XX Valeriae Victricis, proconsul provinciae 
Narbonensis, praefectus aerari Satumi, cos. [II]; patronus coloniae 
(Voltumi) X 37J2J2 t. VoUumensis. — Si minus idem at arta necessi- 
tudine coniunctus cum L. Cestio Gallo Varmiano Lutatio Natale 
Aemiliano. 

575 L. Cestius Pius, rhetor Sueton. ind. l. de rhetor. 7 Sueton. rel. ed. 
Eeifferscheid p. 99, ex Suetonio Hieronym. chron. ad a. Abr. 2004 Cestius 
Smymaeus rhetor latine Romae docuit; graecus homo Seneca controv. 
7, 1, 27j nunquam graece declamavit ihd. 9, S, 13. Scripsit decla- 
mationes contra orationes TuUianas ibd. 3 praef. 15, contra Milonia- 
nam Quintilian. institut. 10, 5, 20 cf. Senec. controv. 3 praef. 16; ideo 
a M. Tullio Ciceronis filio punitus id. suasor. 7, 12. 

Homo nasutissimus id. suasor. 7, 12, mordacissimus cantrov. 7 
praef. 8 ; rixae eius cum Albucio Silo controv. 7 praef. 8, 9, Argen- 
tario ibd. 9, 3, 12, Cassio Severo ibd. 3 praef. 16. 17, Votieno Montano 
ibd. 9, 6, 10. 11. Dicta et iudicia eius Seneca suasor. 1, 5; 7, 12; 
controv. 1, 1, 22sqq.; 1, 3, 9; 1, 5, 3; 1, 6, 11; 2, 6,8; 7, 7, 19; 9,3^ 12; 
narrationes, sententiae, divisiones, colores passim apud Senecam cf. 
tndicem Kiesslingii. 

Auditores eius: Alfius Flavus id. controv. 1, 1, 22; 2, 6, 8, Aietius 
Pastor ibd. 1, 3, 11, Argentarius ibd. 9, 3, 12, Quinctilius Varus 
ibd. 1, 3, 10, Surdinus suasor. 7, 12; imitatores: Argentarius L l., Mur- 
redius contr. 9, 6, 12, Triarius ibd. 9, 6, 11. 

576 CESTIVS PROCVLVS, proconsul Cretae anno 56 a Cretensibus accusatus 
repetundarum absolutus est Tac. a. 13, 30. 

577 CESTIVS SEVERVS, senator, delator famosus sub Nerone in senatu 
fuit anno 70 Tac. h. 4, 41. 

578 Cestus, servus Instantii Rufi Martial. 8, 51, 18 sqq., in quem Martialis 
scripsit epiffr. 8, 46. 

— Cl(audia) Cethegilla. 

— CORNELIA CETHEGILLA. 

— CORNELIA CETHEGILLA AEMILIA PLANCINA. 

— PVPIENIA SEXTIA PAV[LINA] CETHEGILLA. 

579 CETHEGVS, saliuB Palatinus obiit (anno incertq) VI 1981 fasti 

Saliorum. 

580 CETHEGVS LABEO, legatus legionis V (Alaudae) anno 28 Tac. a. 4, 73. 

581 Cethegus Scipio in anulo Notizie degli scavi 1893 p. 280 Hn belli 
caratteri del secondo secolo^; fortasse ad eundem pertinet inscriptio 
tegulae IX 6078, 15 descriptae a Garruccio, ubi traditur Cethegi et 
Scipionis. Homo nobilis videtur. 

— TL OLAVDIVS SAETHIDA CETHEGVS FRONTINVS. 



CETHEGVS 342 CHARES 



— CORNELIVS CETHEGVS. 

— M. CORNELIVS CETHEGVS. 

— SER. CORNELIVS CETHEGVS. 

— (CORNELIVS) LENTVLVS CEITIEGVS. 

582 M. Cetius Faventinus, auctor epitomae librorum Vitruvii PoUionis 
quae extat Vitruv, ed. Uose p. 285; fuit certe antc Pdlladium, qui 
epitonta msms est cf. Nohl Commentat Mofnnisefi. p, 64 sqq. 

583 Cetrius Severus, tribunus praetorianorum anno 69 Tac. h. 1, 31. 
Fortasse idem memoratur in t, Pisaurensf XI 6343 Sex. Cetri Severi 
spec^ulatoris) beneficiari (Lusii?) Getae (pr. pr. 48-51) ab comentaris 
cu8todiaru(m). 

584 Chabrias (sic codex Vaticanus, Xaopta? vulgo) memoratur ita, ut arta 
quadam necessitate cum Hadriano coniunctus fuisse videatur, a Marco 
efc &aoT6v 8, 37, 

— Cassius Chaerea. 

585 Chaeremon, celeberrimus augur; libri cius de auguriis memorantur 
a Galeno XV p. 144 K. 

586 Chaeremon Aelium Qallum praefectum Aegypti Alexandria in Aegy- 
ptum asccndentem comitatus est, homo astronomiae scientiam pro- 
fessus, *(t\dii[i.&vo^ 8i xh irXiov d)C dXaCcbv xal Kic&t/jC Strabo 17, 1, 29 
p. 806. Ex temporum ratione sequitur hunc non posse non diversum 
esse a Cha^remone ma^gistro Neronis. 

587 Chaeremon, Alexandrinus , philosophus, magister Neronis qui im- 
peravit et Dionysii Alexandrini, quem scholae successorcm reliquit 
Suidas s. v. Aiovocfioc / p. 1394 ed. Bemhardy et 'AXe£av8poc Al^aXof; 
ihd. p. 204; philosophus Stoicus Porphyrius de abstin. 4, 6, Origencs 
contra Celstm 1, 51. Scripsit Aegyptiaca, Tiepl tcov Jepaiv YpafjLjjLaTaiv, 
Tuepl Tttiv xofx))Tci)v et grammatica quaedam; fragmenta coUegit MUUer 
FHG. III p. 495 sqq. cf. Zeller , Philosophie der Griechen IIP, 1 
p. 688. — Chaeremon Stoicus Martial. 11, 56, 1 nomen fictum videtur. 

588 Chaerippus memoraiur luvenal. sat. 8, 95; ex contextu non saiis 
dilucido aut ex iis fuisse videtur, qui Cossutianum Capitoneni et Numi- 
torem(?) 'piratas Cilicum' (v. 94) repetundarum accusaverunt, aut ex 
accusatorihus Pansae vel Nattae v. 96. 

589 Chaeron (pro Xaipcuvoc traditur Xapovoc), filius Plutarchi Chaero- 
nensis et Timoxenae, cuius mortem uxorem summa constantia tulisse 
praedicat Plutarch. consol. ad uxorem c. 5 (p. 609 d). 

590 Charax, Ilep^yap.Tjvi^, Upeuc xal ©iX6(Jo<poc, rerum scriptor, multo post 
Augustum fuit Suidas s. v. XdpaJ; idem memorari videtur a Marco 
elq eai>T(5v 8, 25 : o( 8^ BpifjieTc ixeivot, r^ lupOYVcoaTixol r^ TeTUfcopivoi, iroui ; 
8pifxeTc fitfev XapaJ xtX. (scilicet diu ad inferos ahierunt). Vnde ad 
a£tatem fere Hadriani pertinere videtur. Scripsit ^KXXrjVixa, 'kaXixa', 
Xpovixcx, fragmenta coUegit Milller FHG. III p. 636 sqq. 

— Oppius Chares. 



CHAKICLES 343 CHRYSOGONVS 



591 Charicles, medicus Tiberii arte insignis Tac. a, 6, 50, Swton, Tiber, 73; 
nescio num idem menwretur Galen. XII p. 556, 558. 579. 581 ; XIII 
p. 94. 109. 282. 329 K, 

592 Charidemus sub Domitiano apro proiectus Martial. 1, 43, 14. 

593 Charidemusy pater Hermogenis medici et historici in t. filii Milesio 
CIG 3311; medicus et ipse citatur a Caelio Aureliano de morbis 
acutis 3, 15 p. 227 ed. Amman. 

594 Charilas, libertus imperatorum Marci et Veri Fronto ad Verum 1, 4 
p. 118 ed. Naier. 

595 Chariomerus, rex Cheruscorum a Chattis propter amicitiam Roma- 
norum regno pulsus sociis quibusdam adiunctis primum in recu- 
perando regno superior extitit, postea ab illis derelictus. cum Romanis 
obsides misisset, Domitianum supplex adiit; auxilio denegato accepit 
pecuniam Dio 67, 5 (excerpta de leg.). 

596 Chariovalda, dux Batavorum in exercitu Germanici contra Cheruscos 
pugnans anno 16 cecidit Tac. a. 2, 11. 

597 Charmis, Massiliensis , medicus celeberrimus aetate Plinii Romae 
magnam famam adeptus Plin. n. h. 29, 10; a Claudio damnatus in 
Gallia exulavit, sed postea restitutus est ibd. 29, 22. 

— Betuus Chilo. 

— Mallius Chilo. 

— IVLIA CHILONIS. 

598 Chione, vestitum scortum (id est nobilius quodd^m) luvenal. sat. 
3, 135-136. Nomen obvium in meretricibus (cf. Friedlander ad Martial. 
1, 34, 7) hoc quoque loco fictum videtur. 

— Aufidius Chius. 

— Chosrhoes vide Osrhoes. 

— M. Vlpius Chresimus. 

— Plinia Chreste. 

599 Chrestus, praefectus praetorio sub initium imperii Severi Alexandri 
collega Flaviano, quibus Domitius Vlpianus iure consultus a Mamaea 
praepositus est Zosimus 1, 11; cum Flaviano ab Vlpiano occisus 
Dio 80, 2 (Zonaras 12, 15). 

600 Chrestus, scriptor Romanus, ex quo de Nili, Libyae, Aegypti natura 
plura exscripsit loannes Lydus de mensibus 4, 68; ^70) 8^, t^rflh 6 XpfjCjToc 
Yev6{ievoc Jv tq) dxpoTTjptq) x^c Maopooafac 4v T<p aT6)ji(|> Toa 'QxeavoGi xtX. 
Certe non ante imperatorem Claudium fuit. 

601 Chrysippus, propinquus Postumii Marini, Mithridatis filius, maritus 
Stratonicae, pater Epigoni et Mithridatis, cui Plinius a Traiano civi- 
tatem petiit Plin. ad Traian. 11. 

602 Chrysogonus a Scythis aetate imperatoris Valeriani honoratus, quia 
iis auctor fuerat, ut Kicomediam invaderent Zosimus 1, 35. 

603 Chrysogonus, citharoedus aetate luvenalis luvenal. sat. 6, 47; 7, 176. 



♦CHVMSTINCTVS 344 CIVICA 



604 ^Chumstinctus, ^bellum adversus transrhenanas gentcs a (Ti. Claudio) 

Druso (a, 742 =^ 12 a.C. et sqq,) gestum in quo inter primores 

pugnaverunt *Chunistinctus et Avectius tribuni cx civitate Nerviorum' 
Livius periocha 1. 141. Nonien corrupium est cf. Holder, Alt-Celtischer 
Sprachschatz s. v. 

— CI . . . EGNATIANVS v. EGNATIANVS. 

— P. Comelius Cicatricula. 

— CN. PINARIVS AEMILIV1S CICATRICVLA POMPEIVS LONGINVS. 

— M. TVLLIVS CICERO. 

— Messius CicirruB. 

005 Cilix, gladiator luvenal. sat. 4, 121. Cf. A 1200. 

— Cilnius Macconas vide infra stib C. Maecenatc. 

006 C. CILNIVS PAETINVS, P. f. tribu Pomp., tribunus militum, quacstor, 
tribunus plebis, praetor, legatus Ti. Caesaris Aug., })rocousul VI 1376; 
in t. qtii honores ordine inverso exhihct, proconsul versu ultimo posi- 
tum postea esse additum videtur. 

— L. Caecilius Cilo, 

— L. FABIVS CILO SEPTIMINVS CATINIVS ACILIANVS LEPIDVS FVL- 
CINIANVS. 

— lunius Cilo. 

— SEX. PV[L]FENNIVS SALVTARIS M. LVCCIVS VALERIVS SEVERVS 
PLOTIVS CILO. 

— (Quinctius) Cincinnatus. 

007 CINCIVS SEVERVS ita memoratur TertuU. ad Scapulam 4, ut cx con- 
textu appareat eum proconsulem Africae fuissc; a Scptimio Scvero 
occisus vit. Severi 13, 9. — Idem videtur Cincius (Cingius tradiiur) 
Severus, qui pontifex post Commodi necem nomine collegii in senatu 
dixit vit. Commodi 20, 3. 

608 CINGONIVS VARRO anno 61 in senatu sententiam dixit Tac. a. 14, 45; 
anno 68 Nymphidio Sabino imperium contra Galbara molienti oratio- 
nem composuit Plutarch. Galba 14; consul designatus, Nymphidio 
oppresso et ipse ut socius Nymphidii a Galba in via occisus est 
Tac. h. 1, 6. 37, Plutarch. Galba 15. 

609 Cinna Catulus, philosophus stoicus, magister imperatoris M. Aurelii 
vit. Marci 3, 2; Catulus memoratur a Marco ek Sauxiv 1, 13. 

— Castrius Cinna. 

— L. CORNELIVS CINNA. 

— CN. CORNELIVS CINNA MAGNVS. 

610 Cinnamus ut medicus memoratur Martial. 6', 64, 25. 

— Q. Caiciliua Cisiacus Septicius Pica Caicilianus. 

— M. (CEIONIVS) CIVICA BARBARVS. 

— M. Helvius Rufus Civica v. M. Helvius Kufus. 

— C. VETTVLENVS CIVICA CERIALIS. 

— SEX. VETTVLENVS CIVICA POMPEIANVS. 



CmLIS 345 CLAVDIANV8 

— lulius Civilis. 

611 Civis, causidicus Martial. 3, 38, 5, 

612 M. CL . . . . , ... aed. p[I.] .... trib. mil. [leg.] V Maced[onicae] .... 
V 4326 t Brtxianus mutilus. 

613 Ciadus {an Cladius?), *ad Cladi mensam' (scilicet argentarii) Martial, 
2, 57y 7. 

— AEMILIA CLARA. 

— DIDIA CLARA.. 

614 Claranus, condiscipulus et amicus Senecae philosophi Seneca epist 
66, 1-4. Potest idem essc grammaticus qui sequitur» 

615 Claranus ut doctus grammaticus memoratur Martial. 10, 21, 2, 
Sidon. Apollin, ejrist, 18, 27; idc^n videtur Claranus, qui citatur 
Porphyr. ad Horat. sat. 2, 3, 83 et Serv. ad Vergil. Aen. 11, 316, 
ubi traditur Clanarius. 

616 *Clarius, oratio Plinii pro Clario (s^ic vulgo editur, proclamo vel 
pro Damo traditur) Plin. epist. 9, 28, 5. 

— C. ERVCIVS CLARVS. 

— M. Erucius Clarus. 

— SEX. ERVCIVS CLARVS. 

— GAVIVS CLARVS. 

— Q. IVL(IVS) CLARVS. 

— C. IVLIVS ERVCIVS CLARVS. 

— Ragonius Clarus. 

— L. Rutius Clarus Gallus. 

— C. Septicius Clarus. 

— Sicinius Clarus. 

— C. 8ICINIVS CLARVS PO . . . 

— TREBATIVS CLARVS. 

617 CLASSETIV[S] RATVS, clarissimus puer IX 1574 t. Beneventanus 

sepulcralis mutilus. 

— lulius Classicianus. 

— CAECILIVS CLASSICyS. 

— lulius Classicus. 

— T. IV(LIVS?) CLATIVS(?) SEVERVS an T. I. VELATIVS SEVERVS? 
vide sub luliis. 

618 CLAVDIANA EVSEBIA, clarissimae memoriae femina, necessaria 
L. Ovinii Curii Proculi Modiani ^fricani VI 1479. 

— TERENTIA CLAVDIANA. 

— Vibia Severa Claudiana. 

Gl? Claudianus, Galeni amicus Galen. XII p. 423 K. 

620 CLAVDIANVS (?) IVLIANVS (sic liber Florentinus , Claudius libri 

deteriores), praefectus urbi sub Alexandro Augusto Paulus Digest. 

31, 87, 3; vide infra sub Appio Claudio luliano. 



i 




CLAVDIANVS 346 CLAVDIVS 



621 . . . VS CLAVDIANVS posuit t Xanthi in Lycia reperium Benndorf, 
Reisen in Lycien und Karien p. 92 n. 76 (1) cf. Nachfrdge post p. 156; 
idm% meniorari videiur in fragniento t ibideni reperti w. 74 (2) v. 5: 
[KXa]o8iavou. 

. . . oc KXaoSiavic xa? iv {inrix-J xajei ipx^? 3te>.8<i)V ja^XP^ ^iaxpoTn- 

X Trpwtoc cjt)vxX7)Tix6c ifevojjLevoc xoGI 5i^[jioa xcov *Pa>[i.aicov xal Trps- 

aPeoTY]*; dvTKJTpa^-njYOc 47rapxei«>v '^X*^'*^ ^^^ 'Aafac .... XeYimvoc 8eoT£pa? 
TpaiavY)^ fofxopa? xal dv&6::aToc Maxe8ovfac TJJ TOTpi8i . . . tit. 1. — Qua>e 
verba ante TrpojToc perierint, quod nude pofntum ferri nequit, non conr 
stat, quanujuam sententia vix dubia est Claudianum primum qentis 
suae in ordinem amplissimum adlectufu essc. Item dubitatur de iis 
quae ante [XeYewvJoc SeoT^pac TpaiavTi? fuerint. Nam quod 0. Hirsch- 
feld suppleverat [xat], ita ut Claudianus esset legatus pro praetorc 
provinciarum Achaiae et Asiae, iteni legionis II Traianae, Mommsen 
contra dixit legionefu illani semper in Aegypto tetendisse eique prcLe- 
fuisse praefectum ordinis equestris. Itaque scribere maluit [lirapxoc]. 
At credi vix potest in Iioc titulo, qui munera equestriay utpote inferiora, 
consulto non enumerat, in mediis honoribus senatoriis munus equestre 
insertum esse, ita ut cursus honorum plane confusus esset. Immo veri 
videtur similius fuisse [xa(], sive ponimus legionem illam per aliquan- 
tum teiuporis extra Aegyptum castra habuisse sive titulum pertinerc 
ad illam aetatem, ubi ab imperio fere Elagabali (cf. veluii VI 3839) 
distinctiones munerum equestrium et honorum ordinis senatorii non 
eodem rigore quo antea observabantur et praefecti praetorio viri cla- 
rissimi non semel invcniuntur. 

Fuit ergo Claudianus origine Xanthius, ordinis equestris; post- 
quam ad munera procuratoria pervenit, in ordinem senatorium ad- 
lectus legatus pr. pr. provinciarum Achaiae et Asiae, item legionis II 
Traianae, deinde proconsul Macedoniae fuit. 

— Asellius Claudianus. 

— CARMINIVS CLAVDUNVS. 

— Carminius Claudianus. 

— CL(AVDIVS) ARCHELAVS CLAVDU.NVS. 

— TIB. CLAVDIVS CLAVDIANVS. 

— FL(AVIVS) ARCHELAVS CLAVDIANVS. 

— T. FLAVIVS ARCHELAVS CLAVDIANVS. 

— T. FLAVIVS CLAVDIANVS. 

— T. F(LAVIVS) CLAVDIVS CLAVDIANVS. 

— M. Vlp(ius) Carminius Claudianus. 

— IVNIA CLAVDILLA. 

622 CLAVDIVS in aedificio aliquo filiae extructo t versibus conceptum 
inscripsit X 1688 Neapolitanum *[qui dedit A]eneadum fastis ex 
ordine consul [nomina], progenies Claudius Appiadum, [al]ta Sabi- 
nillae dat dulci moenia natae .... anus genitor^ etc. Ad Appmm 



CLAVDIVS 347 CLAVDIVS 



(Xaudium lultanum consulem a. 222 t. rettulerat Borghesi et sujpple- 
verat [lulijanus, guod ferri posse propter metrum negavit Bilchelcr, 
neque certe ex verbi^ progenies Appiadum colhgitur huic Claudio 
fuisse praenomen Appium. Imnio vel quivis Claudius homo nohilis 
aetatis imperatoriae credere vel fingere poiuit se cx Appiis Claudiis 
iUis antiquis originrm ducere. Itaque incertum est, guis fuerit hic consul 
ordinarius. 

623 ClaudiuSy avunculus Helvidii Prisci generi Thraseae Paeti ut videtur 
schol, Vallae ad luvenal. 5, 36 loco non satis perspicuo. 

624 Claudius, cui divus Pius rescripsit de poena eoruin, qui apud iudices 
instrumenta protulerunt, quae probari non possint CaUistratus Digest. 
48, 10, 81. Magistratus rel praeses videtur. 

625 Claudius, latro aetate Septimii Severi, qui ludaeam et Syriam prae- 
dabatur, quamquam studiose exquisitus, nunquam captus est Dio 75, 2^ 

626 Claudius. Elagabalus fecit praefectum annonae Claudium tonsorcm 
vit. Elagab. 12, 1 (censorem traditur). 

627 AP. CLAYDIVS, adulter luliae ab Augusto punitus Veneius 2, 100. 
Fortasse idcm memoratur in t. Claudiae Appi libertae Primae VI 4378. 

628 TIB. CL[AVI)IVS?], [leg. leg.] XIII G(eminae) sub Hadriano, ut 
videtur III 953 t. Dacicus muiilus. 

— IMP. CAESAE M. AVRELIVS CLAVDIVS AVGVSTVS. 

— M. Aur(elius) [Cl]audius. 

629 CL(AVDIVS?) A N[AT]ALIANVS memoratur in t. Bulgarico gracce 

scripto Archdologisch-Epigraphische Miitheilungen aus Oesierreich 1892 
p. 211 n. 86, quem posuit civitas Nicopolis ad Isirum imperatori ctiius 
nomen erasum esi, uitaxsuovToc KA^W. N//AAIANi)T izpta^. 5Iepp. dvTiaTp. 
De nomine gentilicio vel nmninibus non constai neque certum esi, uirum 
quarta littera ab iniiio fuerii N an T. — Legatus Augustorum pro 
praetore provinciae Thraciae iit. 

630 CL(AVDIVS) ACILIVS CLEOBOLES, filius Tib. Claudii Cleobolis cos., 
maritus Aciliae Manliolae, gener M.' Acilii Faustini cos. (a. 210), 
pater Aciliae (}aviniae Frestanae memoratur in t. AUifano filiae 
IX 2334 cf 2333. 

631 Claudius Aelianus, A^Xtav^c iT^^ npaiveaToG tt^c 'iTaXfac, dpxiepewc xal 
(J0(piaTrjc, 6 •/firfiiaxiaaiQ KXa63ioc Suidas I 2 p. 31 ed. Bemhardy; 
AfXiavic Tcofiaioc Philosirai. vit. sophisi. 2, 31, 1; ipse Romanum se 
dicit var. hisi. 2, 38; 12, 25; 14, 45; poniifex ut videiur municipalis 
Praenesiinorum. Vixit Komae tertio saeculo ineunte, cum in Gynnida 
(^ Elagabalum) mortuum (a. 222 p. C) quaedam composuisset Philostr. 
L l. § 3, Discipulus Pausaniae graecis litteris impense operam dedit 
et, cum declamando impar esset, ad scribendum conversus libris 
gloriam adeptus est; vixit ultra sexaginta annos neque liberos relicjuit, 
Philostr. l. l. De scripiis cf. Chrisi, Geschichte der griechischen Liiiera' 
turp.608^. 



CLAVDIVS 348 CLAVDIVS 



632 CL(AVDIVS) AELIVS POLLIO, legatuB Augusti pro pr. G(ermaniae) 
s(uperiori8) Bramhach^ Corpus inscript. Rhen. 982 t Mogontiacensis. 

633 Claudius Agathemerus, medicus Lacedaemonius, amicus Persii vit, 
Persii Sueton. rel. ed. Reifferscheid p.. 74 (uhi pro Agathemeri traditur 
Agathurrini vel Agaturrini); KXauSio; Jrj-rijp 'A-^afti^fjLspoc CIG 6197 
= IGI 1750 t. urhanus sepulcralis eius versihus conceptus. 

— MARC(IVS) CLAVD(IVS) AGRIPPA. 

634 CLAVDIVS AGRIPPINVS, vir clarissimus (aavxXTjTixic)^ raaritus Aeliae 
Platonidis memoratur in t. mausolei Rhodiopolitani, Benndorf, Reisen 
im siidivestl. Kleinasien II p. 113 XVII A 7 (KXao8[foo 'A^pilTiTrefvoo), 
p. 114 XVIII D 12 (KXaoStou ['AYpiinreJivoo). Potest idem esse Ti. 
Claudius Agrippinus, Ti. Claudii lasonis filius, tribu Quirina *PQ>}xatoc 
xal rTaxapeiic xal HavOto; xal Mupeuc, iroXtTeo6;jLevoc Si xal iv tatc xaxd 
Aiixfav Tz6\zai iraaatc, dpxtepeuc xaiv Ze^aatcov xal '^pa\i.\i.ctrzeh^ Aoxfcov too 
xotvou xtX. honoratus t. Lyciis ihd. I p. 117 n. 89, p. 122 n. 93. 

635 TI. CLAVDIVS AGRIPPINVS, frater Arvalis adfuit in collegio anno 155 
VI 2086 acta Arvdlium. Cf. n. 634. 

— T. Ant(onius) Cl(audius) Alfenus Arignotus. 

636 [Ti. Claudius] Alpinus V3356 = L. Bellicius SoUers v. supra B 85. 

637 CL(AVDIVS) [A]POLLIN[ARIS], [l]eg(atu8) leg. 1 M[inerviae] memoratur 
in t. mutilo Germaniae inferioris edito Jahrhucher der Alterthums- 
freunde im Rheinlande L. LI (1871) p. 188, posito [pro salute] im[p. M.] 
Aur. Com[modi] Aug. F[usciano II et Silano I]I (?) cos. (= a. 188?). 

638 Claudius Apollinaris, praefectus classis Misenensis anno 69 Toc. h. 
3, 57. 76. 77. 

639 Claudius Apollinaris, cui divi fratres rescripserunt Scaevola Digest. 
22, 3, 29. 

640 TI. CL(AVDIVS) APPIVS ATILIVS BRADVA REGILLVS ATTICVS sive 
M. ATILIVS ATTICVS BRADVA REGILLVS. Tituli: Atticus a civibus 
Piraci positus Athenische Mitfheilimgen VI (1881) p. 309 n. 1 (l)y 
Olympicus puhlice ah Eleis positus (cf. infra n. 655) D p. XII n. 2 (2), 
memoratur in laterculo ephehico CIA III 1145 (3). Idem intellegendus 
est is filius, cuius mentio fit in carmine Triopeo IGI 1389 (4) et in 
t. urhano ah Herode patre in honorem Anniae RegiUae dediccUo 
IGI 1392 (5). Si recte tradatur in t. Spartano mutHo CIG 1256 
(Jov[e]9>iPoc 'Attixoii toti ^HpcuSou, hic quoque noster intelhgendus sit; 
at titulus omnino male descriptus est. 

In consulatu: Atticus VIII S. 14683, Bramhach, Corpus Inscriptio- 
num Rhenanarum 101, ceterum semper Bradua fasti. — Ti. Claudius 
Appius Atilius Bradua Regillus Atticus t, 1, M. Atilius Atticus Bradua 
Regillus t. 2, Ti. Claudius Bradua Atticus t. 3. Plene nominatus esse 
videtur Ti. Claudius Atticus M. Appius Atilius Bradua Regillus, 
quorum nominum priora a patre, reliqua a stirpe matris deducta sunt, 
et eadem insigni lihertate, cui et uxorem et reliquos liberos Herodis 



CLAVDIVS 349 CLAVDIVS 

indulsisse ex tittdis dispicimus, et ipse in nominihus componendis usus 
esse. — Atticiis apud Phtlostrat. vit. soph. 3, 1, 22. 

Filius Ti. Claudii Attici Herodis sophistae et Anniae Regillae 
t. 2, filiorum duorum (cf. infra n, 655) natu maior, ut ex nominibus 
apparet. Marathonius, idest e demo Atheniensium Marathonio oriundus 
t. 2. 3, Infans dicitur quo tempore mater mortua est (id rst a. 1601161) 
t. 4 V. 15 sq. 8oi«) 8' exi irai8e Xnzi^br^v vr^Tziot/o}^ dr(vS>TB xaxtuv, fti rafx- 
Trav diioaTio xtX. (Sed haec a poeta an minus accurate certe de pidero 
dicta sinty dubitari potest ; nam in causa gravissima quam Pio regnante 
contra Herodem Comelius Fronto egit (vide infra in patre), ei *dicen- 
dum (erat) de filio impio et paternarum precum immemore' Fronto 
p. 42 ed. Naber, quae rerha ut de filio Herodis intellegenda sint, cum 
ad nostrum pertineant necesse sit, docent eum ante morteni matris 
infantiam certe egressiwi esse; quamquam et de Herode ipso impietatis 
in patrem mortuum insimulato cogitare licet cf. Philostr, vit. soph. 
2, 1, 6.) Matre mortua imperator Pius eum ek to'jc euTraTpioa? iv 
*Pcu|jLTQ ivi^pa^tv dveYXwv s.h t7;v pot>Xr|V cJovxXr|TOu o^YjjiaTi t. 5 cf. t. 4 
r. 23 sqq. auTap 6 (srilicet paaiXeuc) daTepoevTa irepl cjcpupa iratoi ireSiXa 
ottixev e^eiv xtX., tihi lunae ipsa mentio (scilicet ehurneae adsutae calceo 
senatorio, quod patririorum erat insigne senatorum) sati.^i docere poterat 
fdium Herodis ab imperatore Pio inter patricios adlectum esse; eiTuaTpi- 
QTfi t. 3. Cum puer indocilis esset^ adulescens nimis vino et veneri 
indulgeret, odio erat patri, qui mortuus tantum materna bona ei 
reliquit. Philostr. vit. soph, 2, 1, 22, 23. Consul anno 185 cum 
Materno fasti. Archon Athenis sub Commodo t. 3. — KXa68ioc 'Attix^s 
Mapadcuvtoc xTjpoc PooXrjC xal 8i^{xou in plehiscito Atiico CIA III 10 
a. 209 ut videtur forta^sse filius est consulis a. 185. 

041 Claudius Arabianus, homo nobilis ab imperatore Septimio Severo 
occisus vit. Sei^eri 13, 7. 

042 CL(AVI)IVS) ARCHELAVS CLAVDIANVS, consularis (cofnsMl suffectus 
anno incerto) puhlice honoratus t. Philadelphiae reperto Motxjeiov xat 
PtpXtofti^xTj -zrfi eua-jfYeXtxr^c cyxoX7)c llep. I p. 119. 

043 CLAVDIVS ARISTOCLES honoratus t. Olympico: KXauoiov 'AptcJToxXea 
p/^To[pa] dr.azixov Archaohgische Zeitung XXXVII (1879) p. 36 n. 266. — 
Apud scriptores Aristocles. 

Pergamenus a consularibus originem ducens cum adulescentiam 
studio disciplinae Peripateticae dedisset, postquam Romae Herodem 
Atticum audivit, scholis eius interfuit et ad sophistas transiit; Perga- 
mum reversus rhetor et rhetoricae magister inclaruit Philostrat. vit. 
soph. 2, 3 (inde eadem fere repetiit Synesius Dio 35). Romam epistula 
imperatoris (M. Aurelii ut videtur) evocatus in senatum adlectus est 
Phot. hihl. cod. p. 100 h ed. Bekker; consularis tit. (Cum ndlectio inter 
consulares normisi tertio saeculo inveniatur, necesse est Aristocles consul 



i 



CLAVDIVS 350 CLAVDIVS 



suffectus fuerit sub Marco vel Commodo.) Decessit in ipso limine 
senectutis Philostr, l, 1, 

Scripsit Tlxvr^v pr^Topixi^v, 'ETriaToXot?, Ihpl p7)Topix7;c PipXta e', MeX^Tac, 
ripic Tiv ^aaiXia im rg Oiavsp.i^aei Toa ypucilou Suidas s, t\ !\picnox^c 
I p, 728 ed. Bemhardy. Ex hbro rhetorico nescio quo quaedam 
afferuntur in anonymi schol. sfc iTaaetc lihet. gr. VIII p. 246 ed. WaU. 

Magister Aelii Aristidis Philostrat. rit. soph. 2, J4, 1, Suidas s. v. 
'ApiaTetoTjc / p. 721, Euodiani Philostrat. l. l. 2, 16, Rufi id. 2, 17, 2, 
Heraclidis id. 2, 26, 6. 

644 Claudius Ariston, princeps Ephesiorum, homo munificus et innoxie 
popularis; inde invidia et a dissimiUimis delator immissus; apud 
imperatorem Traianum causam dixit et absolutus est Plin. epist. 6,31,S. 

645 CL(AVDIVS) ARRIANVS, vir chirissimus (aovxAr^Tixoc), maritus Cl(audiae) 
Balbinae memoratur in t. uxoris Ancyrano graece seripto Archdologisch' 
Epigraphische Mittheilungen aus Oesterreich IX (1885) p. 127 n. 92. 
Potest idem esse qui sequitur. 

646 L. CLAVDIVS ARRIANVS, consul (stiffvclus anno incerto), cui t. Nea- 
politanum IGI 743 posuerunt Kpr^TovSai. — 6/. n. 045. 

647 TI. CLAVDIVS ARTKMIDORVS, j^mcon.sul (Asiac), consobrinus Claudiae 
Caniniae Severae, quae ei posuit /. Ephvsium gracce srriptum Bulletin 
de correspondar^e HeUeniquc I (1877) p. 293 w. 82. 

648 Ciaudius Athenodorus, praefectus annoimo VI 8470. Fortasse idem 
patronus m^moratur in t. Puieolano Ti. Claudii Athenodori liberti 
Hygini Ephem. ep. 8, 396. 

649 CLAVDIVS ATTALVS. Nummus eius Pautaliae in adversa caput Oom- 
modi exhihet cum inscriptione Aut. Kat. M. K6p.o8oc, in avcrsa inscriptus 
*H-fe([jLOveuovToc) KL x^ttocXoo OiXTriac riaoTaXiac EcJcIwl catalog. musei 
Vindobonensis I p. 73 n. 10 (ind^ Mionnet Suppl. II p. 373 n. 1008). 

Legatus pro praetore Thraciae sub Commodo num,, Dio 79, 3; 
a Septimio Severo tempore belli Nigriniani senatu motus, a Caracalla 
restitutus a. 218 ex sortitione provinciae Cypri proconsul ab Elagabalo 
occisus est, quod aliquando in Thracia Comazontem ofFenderat Dio l. l. 

650 CLAVDIVS ATTALVS. Titulus acephalus nuper Trallihus repertus com- 

municatus nobis a Mich. Pappaconstantino per 0. Kem: (I^iXiTnrou 

Too xpaTt(JT[ou] uTraTixoO, dSeX^tSYjv OXaptoo 'AvTtovetvoo u-aTixoD dv&o- 
iraToo A^ptxTjc xal OXapioo OaiSpoo oTraTtxoo, xal aovYevr^ (duae tresve 
litterae quae sequuntur incertae sunt) [KXaJoSioo ATiaXoo o-aTixoo dv&o- 
TraToo Aatac, dvet|^ia8rjv KXao8too ArraXou llaTepxXiavou oTraTixoo fjYefiovov 

Bei&ovtac. 

Proconsul Asiae (saeculo III ut mdetur) tit. Potest idem esse 
L. Claudius Attalus n. 651 aut Ti. Claudius Attalus n. 652. 

651 L. CliAVDIVS ATTALVS. Tituli Aphrodisienses : publice honoratus 
a civitate Aphrodisiade CIG 2781b Addend. p. 1111 corr. Lebas- 
Waddington 1596 (1) ; fratri posuit CIG 2805 a — Lebas - Waddington 



CLAVDIVS 351 CLAVDIVS 



1615 (2), qui in viceni ei dedicavit CIG 2805 b (3) ; memoratnr in t. 
consohrinae CIG 2819 b Add. p. 1115 = Lebas-Waddington 1597 (4). 

L. Claudius Attalus t. 1, ubi cum Boeckh exemplum Fellowsii 
serutus edidisset Tipepiov, Waddington ex cxemplo Deeringii emendavit 
Aoaxiov; Attalus t. 2. 3. 4. 

Origine Aphrodisiensis t. i, filius L. Antonii Claudii Domctini 
Diogenis t. 1, senator t. 1. 3, frater Claudii Diogenis t. 2, 3. 4, con- 
sobrinus Claudiae Antoniae Tatianae t. 4. Cf, n. 050. 

652 TI. CL(AVDIVS) ATTALVS, aovxXrjTixek, pater Acliillis niariti Tatianae 
CIG 2831 t. Aphrodisiensis. Cf. n. 650. 

053 CLAVDIVS ATTALVS PATERCVLIANVS, consularis, praeses Bithyniae 
m t. graece scripto TraUibus nperto rf. n. 650. 

G54 TI. CLAVDIVS ATTICVS HERODES, pater Ti. Chiudii Attici Hcrodis 
consuhs a. 143. Tituli patris et filii cognominis qyowodo distingnendi 
sint, cum antea viri docti de ea re multum erraverinty nunc t. Ohjmpicis 
et Eleusino (infra n. 15) repertis ita constat, ut de paucis tantum iisque 
mutili^ dubium maneat^ ad utrum referendi sint. Et ii quidem iituli, 
uhi quattuor noniina posita sunt, quamquam per se ad utrumque referri 
possunt , tamen aliis rebus aut patri aut fdio attribuuniur. Ceterum 
auteni in t. graece scriptis pater dicitur Ti. Claudius Atticus sive 
Claudius Atticus sive Atticus ; cmitra filius Ti. Claudius Herodes sire 
Claudius Herodes sire plerumque Herodes, ita ut illi GraecmiAm more 
nomen principale Atticum, huic Herodem fuisse appareat. Neque 
omnino illi tituli, quibus consules a. 143 ad annum significandum 
afferuntur, ulla ratione hic in censum veniunt, ubi de titulis graecis 
hominis utriusque agiiur. 

Patri positi sunt: CIA III 3 (!) decretum publicum Atheniensium 
in honorem eius et VibuUiae u^oris fartum; phylae Atticae ei ei 
uxori posuerunt titulos eodem modo conceptos, quorum ipsiiis extani 
t. CIA 669 (2), quem dedicavit t; n[ToX£]p.atc, €70 (3), quem fj ()?vr^ic, 
671 (4) quem r^ Kexpcuiric, 672 (5), quem tj 'Avxioxfc, 673 (6), quem phyle 
cuius nomen periit, uxoris 674 (7), quem tj Ilavoetovic; v; i; iVpeioo 
iraY^oo ^oJoXt; xat r^ Pooat) tcov SJaxoaiwv (ante a. 126) xal 6 oy;|i.oc ei 
posuerunt CIA III 665 (8); Gythiatium civitas ei posuit Gythii 
t. Lebas-Fourart II 243 d (9), Athcnis CIA III 668 (10) ; Megarensimn 
eit'itas Megaris Inscript. Gracciae Sq)t. I 88 (11) ; Ti xotviv aoveSptov 
Tcov *KXXtqv(ov tcov sh FUaTT^dc (Jovi6vTa)v Thebanum ibd. 1 2509 (12). — 
Memoratur in t. Attico CIA III 476 (13) iiA fepicoc KX(ao8ioo) 'AtoxoO 
aiToxpaTopa 'Aoptaviv SepacFTiv 'OXofjLTrtov, qui t. propter agnome^i Ohjtnpii 
non ante a. 129 positus est rf. Durr, die Eeisen des Kaisers Hadrian 
p. 44j in t. Herodiam filii, quem fj it6Xi? 'looXir^Tcov in Cea insula dedi- 
carit CIG 2371 (14), in t. Eieusino Hfrodis filii 'E^/jfiepU ap/atoXoYtxi^ 
1894 p. 206 a (15). 



j 



CLAVDIVS 852 CLAVDIVS 



Dubium est, utrum ad patrem an ad fxlium pertineant hi tituli: 

CIA III 485 Hadriano positus iiA tepiwc Ti. KX , ibd. 675 

7j poo)vYj xal 6 [8tj|jloc t6v 6:raTi]xiv Tipipi[ov KXaiSStov] !4ruixiv 'Hp<u[6T3v 
MapaOcovtov t6v [suepYitr^v], Ephesius CIG 2978 .... iVrcixiv 'HpcuOT|V 

, Troade repfrtus ineertae ledionis CIG 3579 . . Tt. K 

Tixov ...., ubi num omnino alter uter memoratus sit, prorsus in- 
eertnm est, 

Ti. Claudius Atticua Herodes dicitur vel dicebatur t. 1-8, Ti. 
Claudius Atticus 9. 12, 14, Claudius Atticus 10, 11. 13, 15; Atticus 
passim in iis titulis filii, ubi hic nuncupaiur *Hpw8Tj? !\Tnxo5 v, infra 
sub filio, Apud scriptores Atticus. 

Filius (Ti. Claudii) Hipparchi Philostrat, int, soph. 2, 1, 3,perperam 
Plutarchi Suidas s. r, *Hp<&07j?. Mapa»«(»vtoc /. 1. 2^6, 7. 8. 12. 15, 
id est e detno Atheniensium Marathonio oriundus, Cura bonis patris 
publicatis pauper factus esset, immensum thesaurum invenit, de quo 
ad Nervam imperatorem scripsit; inde homo praedives Philostrat. 1. h 
Fortasse hic intellegendus est lurenal, snt, 11, 1 'Atticus, eximie si 
cenat, lautus videtur'. Quoniodo quando latum clanon adeptus sit, 
nihil traditur, sed probabiliter ponitur eum ab iwperatore Nei^ra reJ 
Traiano in amplissimum ordinem adlectum esse, Consul t, 10 ef. Sopatr. 
jyrolog. Arisiid. III p. 739 ed. Dindorf (Mlpoior^?) ir.h (ir.d-ztoy xaxr^^cTO, 
suffectus anno incerto sub Traiayio ut videtur; 6 3ocptaTY;c 'Hptoor^? 
ST^Xst [i.fev ix TraTipcov sc tooc StcoTcaToo? Philostr, l. I, 2, 1, 1, 6 auToO 
(~ Herodis) TraTTjp toT; 8tcyita'T0t<; (3t>YxaTs)vix&^i Suidas 1. l, Quam- 
quam tali in re auctoritati rerborum perplexorum Philosirati haml 
ita multum tribuerim, nihil Suidae, vcrum esse potest Atticum eon- 
suhm iterum suffectum esse sub Hadriano. Proconsul Asiae Suidas 
1. l. ; at eum praeterea reliqua quae recte de rebu^^ familiaque Hcrodis 
eo eapite Suidm traduntur, omnino e viia Philostrati derivaia sint, 
qui et nominatim laudatur, illa autem quae a Philosirato discrepant, 
non tam ex alio fonte hausta quam ex narratione Philostrati negle- 
genter adhibita et corrupta per Suidam vel potius per auctorem unde 
pendet, orta esse videantur, proconsulatus ille Attici, qui unius Suidne 
testimonio fertur, satis infirmo, vereor, fundamento nitiiur. Est sane 
cur suspicemur proconsulatum Attici in nulla alia re positum esse quam 
in male inteUeeta earum rerum enarratione, quae a Philostrato de 
correctura civitatium Asiae, qua Herodes filius functus est, in medium 
prolatae sunt, 'Apxtepsuc twv HepaaTtov t. 2-6. 8. 10, 12. 15 (tspeuc 
1. 13), otA TupoY^vcov t. 15, 8td pfoo t. 8, post annum 128 t. 13. Fuit 
in vivis, cum Herodes filius corrector civitatium liberarum Asiae, 
Arrius Antoninus (qui postea Pius Augustus) proconsul eiusdem pro- 
vinciae esset (id esi circa a. 135 cf. supra A 1257) Philostr. 1. 1, § 4. 17. 
Cum Herodes fdius saeerdotium iure herediiario inisset vii^o Hadriano 
cf.CIA III 478,sequitur Attieum diem obiisse sub finem imperii Hadriani. 



CLAVDIVS 858 CLAVDIVS 



Hegesippus apud Euseb. hist, eccl. 3, 32 (ah JEusebio pendet 
Chronicon Paschale p. 471 ed, Bonnensis) narravit Simeonem alterum 
(qpAi fertur) episcopum Hierosolymitanum eentum viginti annos natum 
martyrium passum esse i-d Tpatavoo Kariapoc xal 6iraTtxou il^TTixou, 
unde vuigo pro certo statuitur Atticum patrem Herodis Syriae vel 
ludaeae Pala^stinae praefuisse. Atticus ille qui dicitur consularis 
sctlicet legatuSy nonnisi Syriae praeses esse potuit, cum ludaeam tunc 
temporis praetorii regerent. Sed ut incertum est in cognomine saiis 
vulgari (vide supra p. 178), num apud Hegesippum intellegendus sit 
Ti, Claudius Atticus, ita auctor, cuim tota narratio de illo martyrio 
prorsus a vero ahhorrere videtur, nescio an nullam mereatur fidem. 
Quae non potest non denegari verbis fortasse ab auctore ipso corruptis 
Martyr. Ignatii p, 307 acta Igpiatii ed, Zahn iv sxet •zrefjnmp (ivvaTq) 
liber Oxon.) TTfi paaiXetac TpatavoG Kaiaapo^ xal SsuT^pcp Irst IvoicaTtac 
(Iv uicaTta Oxon.) 'ATTtxoO xal SoopPavoG (sic Oxon., xat i!oopptv6v Vatican, 
i^TTixoQ Zoupoupavou scripsit Zahn) xal MapxiXXou ; nam ut omnino auctor 
praeter consules a. 104 (Sex. Attium) Suburanum et (M. Asinium) Mar- 
ceUum etiam legationem Attici memorare voluerit, ham ex Eusebio, 
cuius historiam eum expila^sc constat (cf. adnot, Zahnii ad l, h), alieno 
loco eum intrusisse probabiliter coniccit ZaJin. Falso igitur Asbach 
Jahrbucher des Vereins der Alterthumsfreunde in den JRheinlanden 
LXXII (1882) p. 39 loco pro arbitrio mutato uti studuit ad annos 
consulatus et legationis accuratius constituendos. — Neque probari 
potest sententia Dittenbergeri Hermes XIII (1878) p. 77 conicientis 
tn t. 10, quo honorat civitas Gytheatium Atticum xir]SefjLQva toui eftvouc 
(scil, JEleuthrrolaconum), significari his verbis proconsulem Achaias 
vel legatum ad corrigendum statum; neque cnim omitti potuit dv&6i:aT0c 
et requireretur omnino pro e&vouc voce ir.apxeioL^ 

VibuUia Alcia uxor t, 1. 7. 15, liberi : Ti. Claudius Atticus Herodes, 
Ti. Claudius Atticus Herodianus. Claudia Athenais soror ut videtur 
V. infra sub Claudia, Homo summae liberalitatis, qua praecipue in 
cives Athenienses usus est Philostr. l. l. § 4-5. — Scopelianum 
sophistam hospitio excepit id. 1, 21, 13, 
655 TI. CLAVDIVS ATTICVS HERODES, consul anno 148. De titulis eius 
et patris cognominis distinguendis et de tituliSj qui ad utrum per- 
tineant dubiuni est, in universum conferenda sunt quae supra n. 654 
exposui. Titulos autem Olympicos, qui ad Herodem famtliamque eius 
spectanty edidit et illustravit Dittenberger, De Herodis Attici mcnur 
mentis Olympicis, Index scholarum Halensis a. 1892, unde quos infra 
attulimus, D littera et paginarum numeris adscriptis significavimus. 

I) Ipse posuit a) Atticos: CIA III 69 (1), quo templum Athenae 
dedicavit; III 403 (2), quo monumentum nescio quod; AeXTiov dpxono- 
Xo-ftx6v 1888 p, 189 (3), quo xh dYopavoaiov ; posuit Anniae Regillae uxori 
vivae t, Eleusinum 'Ecpr^jiepU dpxatoXoYtxi^ /// (1885) p. 152 n. 28 (4), 

ProBopographia Imp. Rom. I. 23 



i 



CLAVDIVS 354 CLAVDIVS 



mortuae sepulcralem CIA III 1417 (5) ; Flavto Dorotheo decreto puhlico 
CIA III 663 (6) ; Vihullio Polydeuci matris liberto III 811. 813. 814 (7-9) 
una cum matrej quae eidem 815. 816 (10. 11), qui tituli ex Olympieis 
et Eleusino n. 23 corrigendi sunt; (Marciae) Claudiae Alciae Eleusi- 
num 'EfYjjiepic dpxaioXo7»xTQ 1894 p. 207 b (12). b) Olyfnpicos hominihus 
domus imperatoriae, qtiorum quattuor supersuni Dp.XVIsq. n. I-III2 
(13-16), uhi in 13 aperto errore omissum est *Hp<o8rjC. c) In Cercyra 
msula ephebo cuidam filio amici posuit CIG 1883 (17). d) Romae m 
honorem RegiUae lixoris defunctae IGI 1389 carmen Triopei (18) et 
1390 (19), qui et ipse ad Tmopeum spectat^ 1392 (20)^ bilinguem 1391 
= CIL VI 1342 (21). 

II) Hcrodi dedicati sunt: a) Atticus CIA III 666 (22) r^ pooXij 
Toiv &Saxo9iQ>v (ante a, 126) ^HpwSr^v [!\ttixo5 tJv saoToG] eoepY^TTjV, qui 
titulus quamquam non certe, tamen probabiliter ad hunc Herodf^m 
refertur; Eleusinus xaTi xh BoYfjia ttjc Kopivftiwv pouXr.c positus 'E^t^- 
jieplc dpxaioXoYixT^ 1894 p. 206 fl (23). b) Olympicus publice ab Eleis 
positus D p. V (24), cuius frustula supersunt [Ttpipiov KXa68]tov 'Arci- 

xiv *Hp<o8[Tf]v] Mapa&<&[viov] c) Smymaeus admodum mutilus 

CIG 3187 (25). 

III) Memoratur a) in t. Atticis ut agoranomus CIA III 160 (26), 
ut archon ibd. Add. p. 483 n. 69 a (27) et ibd. 735 (28). 736 (29) ephe- 
bicis, quorum n. 29 versibus conceptus est, ut fepeoc vel dpxiepeuc ibd. 
478 (30). 1132 (31); nomina extant in fragmento ibd. 667 (32); deinde 
memoratur in t. Regillae uxoris Athmische Mittheilungen VIII (1883) 
p. 287 (33), in t. sepidcrali Elpinices filiae CIA III 1333 corr. a 
Dittenbergero p. XVLl. (34), in t Marciae Claudiae filiae CIA III 
894 a (35). b) In t. Olympicis Vibulliae matris Dp. VI (36), quattuor 
liberorum D p. XII n, 1-4 (37-40), patris et avi matemi RegilUie D 
p. VL VIII (41. 42). 

In titulis dicitur Ti. Claudius Atticus Herodes 1. 17. 23. [24J. 34 ; 
Ti. Claudius Herodes t. 25, 28. 31; Tti3epfoo [KXat>]6too 'HpASoo ve{a>- 
T^poo) t. 27; Claudius Herodes t. 6. 30. 33. 35, in viginti novem aliis 
Herodes, Prorsus singularis esse iradiiur 1. 12, quetn sic edidit Skias 
l. l. [T]ipipioc KXa68ioc *Hp<i»8oo [ofic] finrapxoc MapaO<6vioc ttjV laoToo 
OoYaTipa KXau8fav 'A>.xiav lior^fteTaav xt>.. Hic titulus quin ad Herodetn 
nostrum spectet, primum ideo dubitari nequit, quod in altero eiusdetn 
basis laiere inscriptus est t. 23 Herodi a Corinthiis dedicatus. Deinde 
Herodes et u^ori Eleusine posuit t. 4 et recte diciiur iziq-^rjfzr^^ quippe 
qui fuerit e Cerycum gente t. 18 carm. Triop. v. 33 (cf. Dittenberger 
Hermes XX (1884) p. 2, 10 sqq.), quo pertinet quod imperator M. Aurelius 
ad eum scripsit se cupere iior^ftr^vai, efi) 8i xal aoo iitjaxa^^^si-^oii^fzo^Philostr, 
vit. soph. 2, 1, 31. Denique Claudia Alcia non poiest non intellegi Marcia 
Cla/udia Alcia Athenais filia illa Herodis. At [T]tP^pio€ KXa68ioc 
'Hp<u8oo [oWc] nuUo nwdo potest ferri neque Graecorum more, quo 



CLAVDIVS 



355 



CLAVDIVS 



o 



I 

o 



C3 



B 



63 

B 



00 



;3 



«8 

o 

-«8 

'3 



co 

M 
o 
u 

«8 

Oi 

Oi 

W 
*^ 

5 



g 

fiq 






OB 



o 

CQ 

•a 

o 

Xi 

H. 

oo 

a 
a 

• ^ 



1 

CD 



OB 

• »4 
'O 

s 

3 



< 

••^ 


flS 



«8 



«8 

-53 



S 



) 



I 

'08 

o 



00 



&I 



(D 


08 

1 

oc 


O 

• «« 

s 

'O 


08 



00 



O 

w 

00 



o 



tt 


•w^ 


fl8 



«8 « 

•^ •»^ 

«8 08 
• M •*« 

•SS S5 

09 0) 




00 



r^ o 

X> p 

w 

-00"^ 

a 



00 



3 3 

^S 



•ll 



•^ 






23* 



j 



CLAVDIVS 356 CLAVDIVS 



ipse dicitur *Hp<o8TjC vel ^HpcuSifjc Attixow, pcUer uno nomine semper 
l-V-mx^c, negue Eomanoruni, quo nemo unquam quisquam aJtero past 
Christum natum saeculo appellatus est Ti, Claudius cogncmine omisso, 
sed hic appellari debuit Ti. Claudius Ti. f. Atticus Herodes sive 
Ti. Claudius Atticus sive Ti. Claudius Herorfes. Itaque non dubitOy 
quin in lapide fuerit [TJt^ipioc KXa65ioc 'Hp<oo[r|c]; num quid praeterea 
in fine V(rsus perierit vduti Upsoc, nisi lapide denuo examinato non 
potest diiudicari. 

In consulatu: Ti. Claudius Atticus Herodes VI 20217. 24162, 
XIV 3692, Ti. Claudius Atticus VI 29335, ceterum Atticus fasti. — 
Apud scriptores: 'Hpi&Sif)^ 'Io6>.toc yjp7i[LaLxiaa<: perperam Suidas s, v. 
llpciiSrjc I p.896 ed. Bernhardy; Herodes Atticus apud GcUium ttfti- 
que, vit. Marci 4, 2, Veri 2, 5; Claudius Herodes Dio 71, 35, ceteruni 
semper Herodes. 

Atheniensis Philostr. vit. soph. 2, 1 init. (quod capni iude ahhinc 
indicabimus infra per vocem ^vita^ paragrapho adscripta ed. Wester- 
mann), Suidas 1 1., Pausan. (v. infra) ; Marathonius 1. 1. 4. 12. 27. 28. 34^ 
epigramma sepulcrale vita 37, Suidas l L Filius Ti. Claudii Attici 
Herodis et Vibulliae Alciae t. 23 cf. t. 36; filius Attici, nepos 
Plutarchi (sic) Suidas L L; fiHus Attici, nepos (Ti. Claudii) Hipparchi 
recte vita 3 cf. stefnma p. 355; ^HpcoSr^v ArnxoG {casu genetivo 'Hpa>8ot> 
Tou 'ATnxoG) t. 1. 3. [22]. 24. 26. 32, epigramma sepulcrdle L L Natus 
est circa a. 1011102, ut sequitur ex iis quae de mortis tempore traduntur 
V. infra. 

Romae in domo P. Calvisii (Tulli), avi M. Aurelii qui imperavit, 
eruditus est Marcus ad Frontonem 3, 2 p. 41 ed, Naher. Athenis 
Scopeliano magistro usus est Philostr. vit. soph. 1, 21, 7, vita 14. 
Praeterea eum docuerunt Secundus Atheniensis sophista (Philostr. 
sophist. 1, 26), Theagenes Cnidius, Munatius Trallianus, (Calvisius) 
Taurus philosophus vita 31, inprimis Favorinus, quem Herodes magistri 
et patris loco habebat vita ihd., Phtlostr. 1, 8, 4, Suidas L L (Anto- 
nium) Polemonem Smymae audivit, quo tempore corrector civitatium 
Asiae erat, eiusque discipulum se professus est, cum ipse alios doceret 
Philostr. 1, 25, 13-18, vita et Suidas L L Adulcscens in Pannonia 
coram imperatore oratione cecidit vita 31, scilicet Hadriano anno 118 
vel a. 122 in Parmonia agente cf. DHrr, Die Reisen des Kaisers 
Hadrian p. 19. 35. 

Athenis agoranomus fuit t. 26, archon t. 29, TptTOo ctiri rf^ im- 
8rj{iiac Toui [leYi^Too aiToxpotTopoc Kafoapoc Tpatavoii iVopiavoG SepaoToo 
id est a. fere 1271128 cf. Diirr p. 43. Postea hipparchus t. 12. lam 
ante a. 126 publice ab Atheniensibus honoratus videtur t. 22. ilpxtepsuc 
(scilicet Tcov De^aaTwv) t. 31. 33, lepeuc t. 30 sub finem imperii Hadriani 
(cf. t. 30) post mortem patris factus v. supra in patre. 

Herodes cum filius viri clarissimi iure senatorii ordinis esset, prae- 



CLAVDIVS 357 CLAVDIVS 



torius utrum factus sit praetura functus an ab imperatore Hadriano 
adlectus inter praetorios, neque ex titulis neque ex scriptoribus per- 
spicitur. Certe praetorius ^p^e taiv xatA ttjV 'Acjiav iXeoWpcov ir6X.ea>v 
eodem tempore, quo T. Arrius Antoninus (qui postea imperavit) pro- 
consul Asiae praeerat vita 4. 17 cf Fhilostr. i, 25, 13; legatus igitur 
missus ad corrigendum statum civitatium liberarum provinciae Asiae 
cirea a. 132/135. Consul a. 143 cum C. Bellicio Torquato fasti, 
Philostr. i, 25, 13, t. 4, consularis t. 34, GeUius 1, 2, 1; 9, 2, 1; 
19, 12, 1. Morte Regillae uxoris commotus dicitur SeuT^pav xX^pcoaiv 
X7fi uTcctToo dpxrfi dvapaXecj&ai vita 19, quae verba minus perspicua ad 
iteratam sortitioneni proconsulatuum consularium Asiae et Africae 
spectare videntur. 

Imperator Pius Herodem magistrum M. Aurelii et L. Veri in- 
stituit Dio 71, 35, vit, Marci 4, 2, Veri 2, 5, M. Aurelius ad Fron- 
tonem 1, 6 p. 17. Romae sub Pio causam dixit atracissimam, 4n 
qua dicendum (erat) de hominibus liberis crudeliter verberatis et 
spoliatis, uno vero etiam occiso, dicendum de filio impio et precum 
paternarum immemore' Fronto p. 42; causam egit Cornelius Fronto 
(patronus ut videtur Demonstrati Petiliani, pro quo tertiam orationem 
in Asclepidotum scriptam memorat Fronto p. 111), acturi Frontoni 
videbantur Capreolus ct Marcianus et Villianus id. p. 43; qua de 
causa M. Aurelius et Fronto in vicem litteras scripserunt ad M. Caes. 
3, 2-6. Quamquam Fronto de ea causa orationem in publicum 
emiserat, postea Herodes ei reconciliatus est Fronto ad M. Aurel. 
Caes. 4, 2 p. 61, ad eundem imp. 2, 8 p. 111, ad L. Verum 2, 9 p. 138. 
Vnde veri similis est coniectura Niebuhrii ad Herodeni consolandum 
scripsisse Frontonem epistulam graecam, cuius extant fragfuenta p. 243. 

Cum Pio imperante in Qraeciam reversus esset, inimicitiae inter 
eum et Quinctilios ortae sunt vita 24. 25, ott^t' afA<pu> t^c *E>.Xcx8oc 
r^pjf^TTjV, scilicet cum 8ex. Quinctilio Condiano et Sex. Quincttlio Valerio 
Maximo fratribus, quorum hic legatus promncias Achaiae fuit CIL 
XIV 2609, illum proconsulem fuisse ponendum est. Atheniensium, qui 
dominatione Herodis pressi sibi videbantur, Demostratus Praxagoras 
Mamertinus aliique plures adversarii Herodi extiterunt et eum apud 
proconsulem accusaverimt, cum apud eundem Herodes in vicem illos 
populum in se concitasse insimularet; adversarii autem, quorum 
primas partes agebat Demostratus, ad imperatorem Marcum in 
oppido Pannoniae Sirmio (a. 170/171) agentem se contulerunt, quo 
Herodes causam dicturus et ipse profectus est vita 25-27. At haec 
narratio Phtlostrati minime accurata esse potest, quippe qui res ita 
rettulerit, quasi inimicitiae inter Herodem et Quinctilios Athenienses- 
que paulo ante a. 170 ortae essent. Quamquam enim per se poni potest 
Condianum post consulatum Achaiam rexisse (cf. quae adnotam ad 
A 934) et Maximum propter necessitudinem , quamvis consularem. 



CLAVBIVS 358 CLAVDIYS 



suscepisse legationem, ut Gordianus filius post consulatum legatus fuit 
patriSy tamen credi non potest utrumque sub initium belli Marco- 
manici quindecim fere annis post consulatunij quo ambo anno 151 
functi sunt, illa munera praetoria inOsse. Itaque cum Philostratus 
res longo tempore diiunctas poetarum more in breve spatium contraxerit 
necesse sit, coniciam causam, quam Quinctilio Condiano proconsule 
adversarii Herodi intendere coeperunt, eandem esse atque causam, df* 
qua Marcus et Fronto consilia communicaverunt (v. supra), actam 
imperante Pio, et Demonstratum (sic ter traditur) Petilianumy qui m 
ea a parte a^cusatorum stahat, eundem esse atque Demostratum, qui 
a Philostrato memoratur. Quod si verum sit, ponendum est inimicitias 
tunc quidem nescio quo modo in tempus compositas e^se, sed multo post 
denuo exarsisse. Cum Sirniii coram M. Aurelio Demostratus acer- 
rime in Herodem invectus esset, Herodes autem iratus imperatori 
ipsi crimina obiecisset, M. Aurelius satis habuit in libertos Herodis 
animadvertere vita 28-29. 

Post res in Pannonia actas Herodes in Atticam reversus circa 
Marathonem et Cephisiam pagos degere solebat vita 30; villa Cephisia 
Herodis memoratur Gelh 1, 2, 2; 1, 10, 1; 18, 10, 1. Ad (Avidium) 
Cassium rebellantem (aestate a. 175) scripsit nihil nisi 'HpcuSr^? Kaaaicp 
IfiavrjC vita 32. Ex castris hibernis imperator Marcus ad eum de 
morte Faustinae uxoris litteras dedit vita 31, id est hieme a, 1751176. 
Paulo post ut videtur decessit Marathone anno fere septuagesimo 
sexto; corpus Athenienses in Panathenaico sepelierunt vita 37; epi- 
gramma sepulcrale ibd. ; Hadrianus sophista Herodi orationem funebrem 
habuit Philostr. 2, 10, 3. 

Vxorem duxit Appiam Anniam Kegillam Atiliam Caucidiam Ter- 
tullam, filiam Appii Annii Galli consularis cf, A 557 j quam a fere 
160/161 amisit; nam Appius Annius Atilius Bradua consul (anno 160) 
vel consularis (euSoxi^cuxatoc Av h xoT? t6te oiratotc), frater Regillae 
Herodem uxorem interemisse accusavit, cuius criminis absolutus est; 
defunctam immodice luxit (cf. iMcian. Demonax 33) et memoriam 
titulis monumentisque (cf. t. 5, 18-21) coluit et nomine eius theatrum 
Athenis extruxit dedicavitque vita 19, Pausanias 7, 20, 6. Ex Regilla 
uxore quattuor liberos tulit: 1) Appiam Anniam Atiliam Regiliam 
Elpinicen Agrippinam Atriam PoIIam, 2) Tiberium Claudium Appium 
Atilium Braduam Regillum Atticum siiw M. Atilium Atticum Braduam 
Regillum^ 3) Marciam Claudiam Alciam Athenaida Gavidiam Latia- 
rem, 4) L. Claudium VibuIIium Regillum Herodem; qui liberi quo 
ordine nati sint, non constat. Duo ante matrem mortui sunt, quae 
duos superstites reliquit t. 18 v, 15, scilicet Elpinicen et Atticum 
Braduam. Herodem supra modum mortem filii (scilicet L. Claudii 
Vibullii Regilli) lugentem irrisit Demonax philosophus Lucian. Dem. 25 
(ubi cum Vorstio pro 6 8'a6t6c, id quod ntdlo modo ferri potest, emen' 



CLAVDIVS 359 CLAVDIVS 



dandum videtur T(p 8'a'jT(k). Athenaida (falso Philostratus : Panathe- 
naida) filiam Athenienses in solacium patris in urbe sepelieruntt^iYa^^, 
Post mortem uxoris amisit Elpinicen vita 22. Itaque ex liberis unum 
superstitem reliquit Ti Atticum Braduam vita 23 cf. supra n. 640. 

Libertos Achillem, Polydeucen (cf. Lucian. Demon. 33), Memnona 
tamquam ingenuos luxit, eixovac yoGv dvsTi&et OifjpcovTcuv xal Te&TjpaxoTcov 
xai ftijpaa6vTa)v xtX. vita 24; quo spectant tituli 6-11, quos in honorem 
Vibullii Polydeucis (scil. liberti matris) Herodes posuit t 7. 6. 9, item 
L 10, 11, quos Vibullia Alcia mater, cf t. 8: IloXuSeuxiova ov dvft' uJoG 
ecrcepjev xal Iv&dSe ^HpwSr^c [dv]eftrjxev, ?ti 4v8d8e xai irepi fti^pav el/ov. 
Alcimedontis Hberti (cf. vit. 18) filias Herodes loco filiarum ipsius 
habuit et secum in Pnnnoniam duxit vita 27. 29. 

Vir liberalissimus hominibus et civitatibus prospexit vita 2. 
Athenis suo sumptu Panhellenia et Panathenaica instituit vita 7, 
stadium trans Ilissum marmore ornavit et prope id templum Fortunae 
aedifieavit vita 8, Pausan. 1, 19, 6; memoriae Regillae Odeum dedi- 
cavit vita 8, Pausan. 7, 20, 6; agoranomium t. 3, templum Athenac 
cum statua t. 1 extruxit; ephebos Athenienses albis vestimentis 
donavit vita 8, cuius rci mentio fit in t. 31. Corinthi theatrum aedi- 
ficavit et templum Isthmium signis replevit vita 9, Pausan. 2, 1, 7; 
Delphis stadium marmore Pentelico exornavit vita 9, Pausan. 10, 32, 1, 
apud Thermopylas thermas aegrotantium usui exhibuit vita 9, Olympiae 
aquaeductum cum exedra perfecit, quae opera Regilla uxor lovi 
Olympio dedicavit cf. tit Olympicum Archaologische Zeitung 1878 
p. 94 n. 149, et ibi statuas hominum domus imperatoriae coUocavit 
cf. t. 13-16, in templo Cereris signa eius et Proserpinae vita 9, 
Pausan. 6, 21, 2 cf. Lucian. Peregr. Prot. 19. 20. Oricum urbem in 
Epiro labentem restituit vita 9. 30, Canusium oppidum aquaeductu 
auxit civitatesque Euboeae Peloponnesi Boeotiae aliam alia ratione 
iuvabat vita 9. Cum corrector civitatium Asiae esset, Troadensibus 
penuria aquarum laborantibus magno sumptu salubres aquas com- 
paravit vita 4. Isthmum perfodere quamquam summopere cupiebat, 
non ausus est vita 10. 

Summus orator temporis sui (cf Gell. l. l., Lucian. Peregr. 
Prot. 19, Sopatr. prolegom. Aristides III p. 737 ed. Bindorf) scholam 
Athenis habebat, quo undique iuvenes confluebant Philostr. vit. soph. 
passim. Alexandrum Peloplatonem Athenis audivit et magnificen- 
tissime donavit ibd. 2, 5, 3-8; Philagnus sophista cum Athenis 
moratus arroganter se gereret, inimicitias cum eo contraxit ibd. 2, 
8, 1-3. Discipuli eius: Theodotus ibd. 2,2, 2, (Claudius) Aristocles 
2, 3, 1. 2, Hadrianus 2, 10, 1-3, Suidas s. v. i\8ptav6(? I p. 112, 
Pausanias 2, 13, Ptolemaeus Naucratita 2, 15. 1, Rufus Perinthius 
2, 17, 2, Onomarchus 2, 18, 1, dubium an et Heraclides 2, 26, 6, 
Aelius Aristides 2, 9, 1, Suidas s. v. iVpiaTetS/jC- — Philosophiae 



CLAVDIVS 360 CLAVDIVS 



I 



magistros qui publice Athenis iuvenes docerent, ut Herodes selegeret, 
ei imperator M, Antoninus mandare solebat Phtlostr, 2, 2, 2, 

ludicium Philostrati de eloquentia eius vita 34-35 cf. W. Schmidty 
Der AUicismus I p. 192 sqq. Extat oratio quae inscribitur 'HpcuSou 
Tcepl iroXiTetac; arguraentum orationis contra Stoicos habltae refertur 
a Gellio 19, 12. 'EincjToXal 8i 7r>.ercJTat *Hp<o8ou xai 8iaXicetc xal i<pij- 
|iept8ec, i-jfXP^^P^^^* '^® *°^^ xatpta ttjv dpyalav i:oXu|iaft(av 4v Ppaxei dinjv- 
fttapiva vita 36 {inde Suidas s. v. llpcuor^c) ; iudicium de epistulis Herodis 
Phtlostr. epist. p. 258 ed. Kayser. 

656 TL CL(AVDIVS) ATTICVS HERODIANVS, Ti. Cl(audii) Attici et Vi- 
buUiae Alciae filius honoratus t. in Cea insula reperto CIG 2371^ 
quem posuit r^ w5Xic 'IooXnf]Ta>v. Frater igitur Attici Herodis sophistae 
natu minor, ut ex nominibus apparet. 

657 Claudius Augustalis, adulescens, amicus Columellae Col. 11, 1, 1. 

658 Tib. Claudius Augustanus^ Tib. f., tribu Quir. ; procurator Augusti 
provinciae Britanniae, pater (naturalis) Bellici SoUertis (= Ti. Claudi 
Alpini V. supra B 85) j socer Claudiae Marcellinae, quae ei posuit 
t. Veronensem V 3337. 

659 L. TL CLAVDIVS AVRELIVS QVINTIANVS, consul a. 235 cum Cn. 
Claudio Severo. Titulus Campanus ei a Ti. Cl(audio) Felice Ilviro 
amico positus X 3850. — Plena nomina exhibet tit.; in constdatu: 
Ti. Claudius Quintianus VI 2001. 2009j ceterum Quintianus fasti. 

Tribu Quirina. Triumvir monetalis aere argento auro flando 
feriundo, quaestor candidatus, praetor, consul tit., a. 235 fasti; ponti- 
fex tit. 

660 TIB. CL(AVDIVS) AVR(ELIVS) TELEMACHVS, vir clarissimus, nepos 
Ti. Claudii Telemachi memoratur in t. avi Benndorf, Reisen in Lycien 
p. 67 n. 62. Vide infra sub avo. 

661 Ti. Claudius B[a]l , procurator Aug. (Claudii vel Neronis) hono- 

ratus t. Deliaco graece scripto Bulletin de correspondance HellSnique 
III (1879) p. 160 n. 9, quem posuit Ti. Claudius Novius (cf CIA III 
457. 652. 1085); in lapide superest BAA, BaX[epiav6v] supplevit sine 
causa Homolle qui edidit; immo ex spatio litterarum supplendum videtur 
BaX[pov] potii^ quam BaX^pivov] vel Bak[^{k\ov]. 

662 Ti. Claudius Balbillus ^nemoratur in t. Aegyptiis CIG 4699 (1). 
4957 V. 28 (2), in t. lilertae Portuensi IGI 1323 == CIG 6668 (3). 

Plenanomina exhibet t. 1, Balbillus t. 2, Claudia Balbilli l. t. 3; 
apud scriptores C. (sic traditur) Balbillus jTac. a. 13, 22, alibi Bal- 
billus. — Praefectus Aegypti anno 55 nuncupatus Tac. l. l., Seneca 
natur. quaest. 4, 2, 13, Plinius n. h. 19, 3, tit. 1. 2. — Virorum 
optimus profectusque in omni litterarum genere rarissimi citatur 
Sen. l. l. 

663 [CLA]VDIVS BASSVS [CAPl]TOLINVS , consul (suffectus anno incerto) 
VI 3829 cf. Ephem. ep. 4, 820 t. urbanus mutUus scriptus Hitteris 



CLAVDIVS 861 CLAVDIVS 



bonis saeculi fere secundi^; in eodem fragmento memoratur .... meria 
[Majrcella fortasse uxor vel fUia. 

664 TI. CLAVDIVS BI[TH]YNICVS, proconsul (Lyeiae et Pamphyliae post 
a. 135 cf. Marquardt, StaatsverwaUung P p. 376) memoratur in 
t. Sidensi muttlo CIG 4360 cf Add. p. 1169. 

— TI. CLAVDIVS BRITANNICVS vide TI. CLAVDIVS CAESAR BRI- 
TANNICVS. 

665 A. Claudius Caecina . . . aeus (Kaixfvav . . . aiov KoCixi)v6v), Cyzicenus 
ab imperatore Antonino Pio curator Iliensium (Xo^iaxi]^) factus publice 
honoratus a civitate Iliensium t. ibi reperto Arch&ologische Zeitung 
1873 p. 57. 

— NERO CLAVDIVS CAESAR AVGVSTVS GERMANICV8 vide NERO 
CLAVDIVS DRVSVS GERMANICVS. 

— TI. CLAVDIV8 CAESAR AVGVSTVS GERMANICVS vide TI. CLAVDIVS 
NERO GERMANICVS. 

666 TI. CLAVDIVS CAE8AR BRITANNICVS. Tituli: ei positus est Tuscus 
origmis incertae XI 3602 (1), ad eum probabiliter refertur VI 922 (2) 
urbanus mutilus, qui fuit fortasse in arcu Claudii; patri et ei et 
Neroni fratri, qut tertio loco nominatur, dedicatus t. Nemorensis 
Ephem. ep. 7, 1242 (3), nomen eius in massa aenea inscriptum est VII 
1202 (4) ; memoratur in t. servi XIV 3769 (5) , liberti patris VI 
8873 (6). — Nummi Eckhel VI p. 254, Cohen P p. 269. 

Ti. Claudius Caesar Britannicus in nummis commatis Romani, Ti. 
Claudius [Caesar] Brittanicus 1. 1, [Ti.] Claudius [Caesar] [Bri]tannic[u8] 
t. 2, [T]i. Claudius Brittanicus [Caesar] t. 3, Ti. Claudius Britannicus 
t. 5, Britannicus Aug. i, t. 4, Britannicus t. 5. — K>.au8ioc Ttpipto? 
rep[jLavtx6c Hio 60, 12, ceterum Britannicus apud scriptores. 

Filius imperatoris Claudii et Valeriae Messalinae Sueton. Claud. 27, 
Dio 60, 12, Tac. a. 11, 32, loseph. ant. 20, 8, 1, bell. 2, 12, 8, luvenal. 
6, 124 cum schol. et schol. ad luvenal. 6, 434. De anno natali dis- 
crepant scriptores: Suetonius l. l. ipse sibi repugnai, cum scribat 
Britannicum vicesimo imperii die (= 12113 m. Febr. a. 41) inque 
secundo consulatu (= a. 42) natum Claudio ; Dio 60, 12 cum agat 
de rebus a. 42, non dicit id quod dicentem facere solent, eo ipse anno 
Britannicum natum esse, sed transeundo, ut qua moderaiione Claudius 
et anno 42 et alias usus esset Ulustraret, eum nihil splendide egisse, 
cum filius ei natt^ esset, memoravit. Apud Tacitum ann. 12, 25 Nero 
(qui natus est d. 15 m. Decembris a. 37 cf. n. 690) didtur biennio 
(sic codex Mediceus, triennio coniecit Nipperdey) maior natu quam 
Britannicus. Sed cum sub initium a. 55 Tacitus a. 13, 15 referat 
Neronem turbatum esse propinquo, die quo quartum decimum aetatis 
annum explebat, (scilicet quo ex ilsu donms imperatoriae Britannicus 
iamiam togam virilem accepturus erat), veri simUlimum videtur Britanni- 
cum die 12113 m. Febr. a. 41 natum esse. 



CLAVDIVS 862 CLAVDIVS 



Primum a patre Ti. Claudius Germanicus dictus, deinde post 
Britanniam subiectam (a. 43) senatus consulto Britannicus nuncupatus 
est, Saxe xal xupiw^ tp^Trov tivA BpsTtavtxiv aoxiv 6vo}iaa&7jvat Dio 60, 22, 
Sueton. Claud. Z7. A Sosibio educatus Tac. a. 11, 1. 4, qui postea 
Agrippina moliente amotus ec interfectus cst Dio 60, 32. Nerone 
adoptato desolatus paulatim etiam servilibus ministeriis 2Vzc. a. 12, 26. 
Cum a. 51 fratrem adoptatum Domitium salutavisset, Agrippina 
noverca eum adoptionem Neronis spemere apud Claudium insimu- 
lavit, qui criminibus illius commotus optimum quemque educatorem 
Britannici exilio aut morte affecit datosque a noverca custodiae eius 
imposuit ibd. 12, 41, Sueton. Nero 7, Dio 60, 32. Sub exitum vitae 
Claudius signaquaedam nec obscura paenitentiae de Neronis adoptione 
dedit et subinde obvium sibi Britannicum artius complexus hortatus 
est, ut cresceret rationemque a se omnium factorum acciperet Sueton. 
Claud. 43. Ab Agrippina ne cubiculo patris egrederetur prohibitus, 
dum ille animam efflaret Tac. a. 12, 68. Cum appropinquaret dies, 
quo quartum decimum aetatis annum Britannicus explebat, Nero sub 
initium a. 55 opera Lucustae veneficae eum epulantem veneno e medio 
sustulit corpusque raptim in campo Martio sepelivit ibd. 13, 15-17, 
Sueton. Nero 33, Dio 61, 1. 7, Iosq)h. ant. 20, 8, 2, beU. 2, 12, 8, 
Eutrop. 7, 12. 14, schol. ad luvenal. sat. 1, 71; 6, 117; 8, 218, Aelian. 
de nat. animal. 5, 29. Titus Vespasiani filius qui familiarissime eo 
usus erat, postea statuam ei auream in Palatio posuit et alteram ex 
ebore equestrem, quae Circensi pompa praeferebatur, dedicavit pro- 
secutusque est Sueton. Tit. 2. 

Memoraiur Tac. a. H, 26. 34; 12, 2. 9. 65. 68. 69; 13, 10. 14. 19. 
21; 14, 3, Sueton. Nero 6, Herodian. 4, 5, 6. 

667 TI. CL(AVD1VS) CALLIPPLINVS ITALICVS, uTiaTOC, itpeapeoxiic xal 
dvTtaxpaxT^YOc twv iepaaxaiv, A.0Yt3Tfj<? xai itzavopbmxrfi tojv IXeo&ipcov 
TToXeoov publice honoratus t. Attico CIA III 631. 

Fuit consul (suffectus anno incerto), legatus Augustorum pro prae- 
tore missus ad corrigendum statum civitatium liberarum Achaiae. 
Ad aetatem Severi et Antonini rettulit Dittenberger Ephem. ep. 1 p. 248. 

668 TIB. CL(AVDIVS) CANDIDVS. Titulus eius Tarraconensis II 4114. — 
Nomma plena exhibet titulus, Candidus apud Dionem. 

Praefectus cohortis secundae civium Romanorum, tribunus mili- 
tum legionis U Augustae, praepositus copiarum expeditionis 6er- 
manicae secundae (scilicet M. Aurelii et Commodi adversus Marco- 
manos a. 178), procurator XX hereditatium per Gallias Lugdunen- 
sem et Belgicam et utramque Germaniam, allectus inter tribunicios, 
item praetorios, curator civitatis Teanensium, legatus pro pr. pro- 
vinciae Asiae, logista civitatis splendidissimae Nicomedensium, item 
Ephesiorum; dux exercitus Illyrici expeditione Asiana tit. apud 
Nicaeam a. 194 vicit Pescennium Nigrum Dio 74^ 6, item Parthica 



CLAVDIVS 363 CLAVDIVS 



iii, a. 195 a Nisibi cum Laterano et Laeto contra gentes vicinas 
missus Dio 75, 2^ item Gallica (contra Clodium Albinum); consul 
(suffedus anno incerto sub Severo), legatus Augustorum (post a. 197) 
pro pr. provinciae H(ispaniae) c(iterioris) et in ea dux terra marique 
adversus rebelles H. H. p. p. (sic est in lapide cf, Gorrespondenjsbl. d. 
Westd. Zeitschr. 1893 p. 37 n. 23, H. H. P. R. descripsit Hubner) tit., sol- 
vendum videtur h(ostes) p(ublicos). — Quindecimvir sacris faciundis tit. 

669 Ti. Cl(audiu8) Candidus. Titulus eius Ancyranus mutilus III S. 6752 

semel et male descriptus est. Traditur candidi tribvnicie apolun 

OCT. lEi POM . . . Fuisse cotiiedt Monimsen trib. [l]e[g.] [XV] Apolli- 
naris, deinde fortasse mentionem seviratus equitum Romanorum. 

670 M. Cla(udius) Caninius Severus, 6 xpaxiTcoc i^r^^o^ una cum Aelia 
Pithiade consobrina publice honoratus t. Rhodio Inscriptianes graecae 
insularum I 95. 

671 Claudius Capito in senatu pro Bithynis contra Varenum Rufum egit 
Plin. epist. 6, 13, 2. 

672 CLAVDIVS CASSIANVS, 6 xpan^TOc &7:aTix6? (consul suffectus armo 
incerto) publice honoratus t. Spartano CIG 1326. 

673 TIB. CLAVDIVS CLAVDIANVS. Tituli: ipsi positus est Calamensis 
VIII 5349 (1) admodum detritus et semel haud accurate descriptus, 
sed qui fadle suppletur ex t. 7; memoratur in Da^co III 905 (2), 
in Pannonicis III 3387 (3). 3745 (4), III S. 10616 (5), in Rusica- 
densibus uxoris VIII 7977 (6), sororis VIII 7988 (7). 

Plena nomina exhibent t. [1]. 2. 3. 4. 5. 7, Claudius Claudianus 
t. 6. P. f., tribu Quirina additur sorori t 7. — Clarissimus vir t. 1. 7. 

Candidatus (trium) Aug(ustorum) (errore quadraiarii vel minus 
accurate) et eis devotissimus praetor tutelaris t. 7, legatus legionis XIII 
Geminae et V Macedonicae piae t. 1. 7, anno 195 t. 2; praepositus 
vexillationum Dacicarum t. 1. 7; consul (suffectus a. 1951197) t 1; 
legatus Augusti pro pr. annis 195/197 t 3, Augustorum anno 198 
t 4. 5, legatus (trium) Aug(ustorum) pro pr. consularis provinciarum 
et exercituum Pannoniarum inferioris et superioris t. 7 ([leg.] Auggg. 
Pann. inferioris et [superioris] t 1). Si recte scriptum at accurate 
dictum est in 1. 1(?) et 7 Auggg., statuendum est Claudianum Pannonias 
inde ab a. 196/197 usque ad a. 2091211 rexisse. At potest neglegentius 
Claudianus legatus trium Augustorum dictus esse, antequam Geta 
Augusti nomeu legitime obtineret, ut Q. Anicius Faustus ipse se dicit 
leg. Augustorum m t. anno 197 posito VIII S. 17870. — Sacerdos 
Laurentium Lavinatium, sacerdos septemvir epulonum t. 7. 

[P]omponia Germanilla uxor t 6, Claudia Gallitta soror t 7. 
— T. FL(AVIVS) CLAVDIVS CLAVDLA.NVS. 

674 Claudius Clemens, procurator Vespasiani Corsicae memoratur in 
epistula Vespasiani circa annum 72 data X 8038; praefectus classis 
(Alexandrinae) anno 86 /// dipl. mU. 13. 



i 



CLAVDIVS 364 CLAVDIVS 



675 TIB. CLAVDIVS CLEOBOLES, consul (suffectus anno incerto sub initmm 
saeculi III), pater Cl(audii) Acilii Cleobolis, avus Aciliae Gaviniae 
Frestanae memoratur in L AUifano neptis IX 3334. 

676 Ti. Cl(audiu8) Clitianus, curator (XoYion^c) Magnesiae (ad Sipylum) 
honoratus t. ibi reperto mutilo graece scripto Bulletin de correspon- 
dance Hellinique IX (1885) p. 395: . . . icpwTeoovxa s v xe •qj iraxptSi xat 
8iaar^[jL0v iv rj iirapxeta 

677 [TI.] CLAVDI(VS) [CO ?]GID VBNVS, *[ex] auctoritate [Ti.] Claud. . . gi- 
dubni r. legati Aug. J. (sic excepit Hiibner, alii N.) Brit. VII 11 
cf. Add. p. 305 t. Regnensis; r^egis) legati Aug. in Brit(annia) vel 
n(o8tri) Brit(anniae) prqposuit HUbner, qui rettulit ad Cogidubnum 
regem vel filium quendam cognoniinem aetate fere Flaviorum ^dignitate 
legati Augusti omatum*. At ut omittamus supplementum incertum 
cognofniniSy quamquam ex iis quae restant hunc hominem origine Celtica 
fuisse satis apparet (cf, Holder, Alt-Celtischer Sprachschatz s. v. dubno-)^ 
tamen non solum r. pro r(ege) positum, sed mulio magis etiam offendit 
rex legattis, ex cuius auctoritate, quamquam nec Britarmiae nec legioni 
praeerat, collegium fabrum Regnense templum extruxerit. Nam Itdium 
Cottium praefectum Segusinorum etc. V 7231 non recte contulit Hubner. 
Itaque aenigma tituli adhuc nondum certe soJutum est. 

678 Claudius Constans, procurator Augusti (Mauretaniae Caesariensis) 
VIII 9288 t. Mauretaniae Caes. admodum mutilus positus ob victoriam 
quandam partam ^ducatu instantiaque' eius. 

679 CLAVD[IVS?] ... C0RNELI[ANVS?]. Titulus eius muitlus Pompeio- 
poli Phrygiae reperius Bulletin de correspondance Hellenique XIII 

(1889) p. 307 n. 14 ov KXa63[iov u^Traxixoa [oKv] 

Kopvir]Xt[av&v . . . olpxt]ep^a ^e[pa9TQ[> ae:rtS[jLOu(|po>v iir[ouX<i)vou^ y xl^^'' 
apxov . . . Xey. y' Kop[TjvaixTjC Ta]fitav Toui [Kaiaapo?] d7co3e3[ei]fji£vov xhv] 

iraTpaiv[a ^] icaTptl^c] .... Supplementa Doubleti, quorumpartem 

adscripsi, non usquequaque certa swnt acne de nominibus quidem satis 
constat. At certe fuit ille CIaud[ius] vel Claud[ianu8] ex Pompeiopoli 
oriundus, filius senatoris, tribunus legionis lU Cyrenaicae^ quaestor, 
patronus Pompeiopolis. 

680 Claudius Cossus, unus ex legatis Helvetiis anno 69 ad Vitellium 
missis qui civitatis Aventici excidium deprecarentur Tac. h. 1, 69. 

681 M. CL(AVDIVS) DEMETRIVS, consularis (consul suffectus anno incerto 
imperii Septimii Severi), legatus pro pr. Augustorum (Severi et An- 
tonini) (Bithyniae et Ponti) CIG. 3771 t. Nicomedensis. Arta necessi- 
tudine coniunctus cum Ti, Claudio Demetrio Nicomedensi qui sequitur, 
fortasse filius. 

682 Tib. Cl(audius) Demetrius, domo Nicomedia, vir egregius, procurator 
Augustorum, item ducenarius episcepseos chorae inferioris (scil. AJpium 
maritimarum) V 7870 cf. p. 916 t. Cemenelensis. Cf. n. 681. 



CLAVDIVS 365 CLAVDIVS 

688 Claudius Demianus L. Antistium Veterem anno 65 accusayity quem 
ob flagitia yinctum a Vetere proconsule Asiae Nero in praemium 
accusationis exsolvit Tac. a. 16, 10. 

— Ti. Claudius Demostratus vide Demostratus. 

684 CLAVDIVS DIOGENES, Aphrodisiade ortus, senator, frater (L.) Claudii 
Attali, consobrinus Claudiae Antoniae Tatianae CIG J2819 Add. p. 1115 
= Lehas-Waddington 1597 t. Aphrodisiade repertus. Attalus frater ei 
posuit ibidem t. CIG 2805 a = Lebas-Waddington 1615, ipse Attalo 
CIG 2805h. De patre v. suh L. Antonio Claudio Dometino Diogene 
n. 685. 

684a Claudius Diognetus, procurator Augusti anno 11>7 in papyro 
Aegyptiaca graece scripta edita a Wilckeuo Hertnes XXIII p. 593; 
Sia8e;(6(ievoc rijv dpxispoiauvYjv — 6 irapd toG opxtsp^o)? AXecavBpeta? 
xal AiYOTTcoo Trdar^c, ut interpretatur Wilcken p. 599 sq. 

685 L. Antonius Claudius Dometinus Diogenes. Tituli Aphrodisienses: 
puhlice honoratus t. mutilo CIG 2777 (1), memoratur in t. Attali filii 
CIG 2781 b Addend. p. 1111 = Ijihas-Waddington 1596 (2). 

Plena nomina exhihet t,2^ teivov Aio^^ivr^y 1. 1. — Aafa? dpxtepeuc, 

vojjLoft^TTj? 1. 1. 2, YO}ivaatapxoc 8t' aiwvo? 1. 1, — Pater L. Clandii Attali 
t. 2, ergo et Claudii Diogenis. 

686 CL(AVDIVS) DOMITILLIANVS PROCVLVS publice honoraius t. Sagalas- 
sensi Lanchorofiski, Stddte Pamphyliens und Pisidiens II p. 229 n. 212: 
KX. Ao}ieTiXXiav8v FlpoxXov t8v xpdxiaTov aovxXifjTtx&v fepia toG iraTptpoo 
Atov6aou 7) iraTptc xtX. Origine igitur Sagalassensis, vir clarissimus. 

687 TIB. CL(AVDIVS) DRACO memoratur in t. Bhodio matris Inscriptiones 
graecae insularum I n. 95 (1) et in t. Ephesio sororis cuiusdam Ancient 
Greek inscriptions in the British Museum III p. 200 n. DLXII (2). 

Filius Ti. Claudii Hermiae et Aeliae Pithiadis t. 1 2, b xpdTi3Toc 
t. 2, 67:aTix6c t. 1 (consul suffectus anno incerto). Cf. n. 708. 

688 (CLAVDIVS) DRVSVS, filius Ti. Claudii qui postea imperavit et 
Plautiae VrgulaniUae (filia^e M, Plautii Silvani cos. a. 752) impuber 
Pompeiis periit piro per lusum in sublime iactato et hiatu oris ex- 
cepto strangulatus , cum Claudius ei ante paucos dies filiam Seiani 
despondisset Sueton. Claud. 27, anno 20 Tac. a. 3, 29, Dio 60, 32. 
Memoratur in t. Tiburtino XIV 3609 P. Plautii Pulchri fratris Plautiae 
gui dicitur avonculus Drusi Ti. Claudii Caesaris Augusti filii. 

689 NERO CLAVDIVS DRVSVS, post mortem NERO CLAVDIVS DRVSVS GER- 
MANICVS. Tituli: honoratus t. urbano mutilo Ephem. ep. 4, 775 (1), 
Vicetino V 3109 (2), Brixiano V4310 (3), Aiiicis CIA III 443 (4). 
449 (5); a. 7r>2/7o7= 2/4 Tiberius nomine suo et fratris mortui posuit 
t. Saepinatem IX 2443 (6); memoratur in miliariis mae Claudiae Augustae 
a Claudio positis V 8002. 8003 (7), in t. Gahino dmnus imperatoriae 
Claudii XIV 2794 (8), in t. Liviae matris II 2038 (9), IX 3304 (10), 
XI 1165 (11) ; passim in titulis Antoniae uxoris et Claudii filii et Atti- 



CLAVDIVS 366 CLAVDIVS 



cis Sdcerdoium Drust (t\ tnfra), — Nufntni cutn capite eius et inscriptiane 
nominis sub imperatore Claudio cusi Eckhel VI p. 176, Cohen I* p. 220. 

Praenomen ei olim fuit Decimus, mox Nero Sueion. Claud, 1. 
Germanici cognomen ei post mortem decretum est ibd. cf, infra, 
Nero Claudius Drusus i, 2, 3, 4, 11, Drusus t, 5, Nero Claudius Drusus 
Germanicus t. [1.] 6, Drusus Germanicus t. 9. 10, Drusus pater t, 7, 8; 
in monumerUis Anioniae et Claudii plerupnque Drusus. Nero Claudius 
Drusus Germanicus imp. in nummis, — In consulatu: Nero Claudius 
Drusus Dio ind. l. 55, VI 457. — Apud scriptorcs: Claudius Drusus 
Nero Dio 48, 44, Tiberius Drususque Nerones Sueton. Tiher. 4, Drusus 
Claudius Vell. 2, 97, 2, Drusus Nero Plin, epist. 3, 5, 4, Drusus Ger- 
manicus Val. Max. 4, 3, 3, Seneca cons. ad Polyb. 15, 5, Sirab. 7, 1, 3 
p. 291, Tac. h. 5, 19, Germ, 34, ceterum Claudius Drusus sive Drusus. 

Filius Ti. Claudii Neronis et Liviac Drusillae, quem mater cum 
gravida C. Caesari nupsisset, intra mensem tertium peperit a. 716 
= 38, fuitque suspicio ex vitrico per adulterii consuetudinem pro- 
creatum Sueton. Claud. 1, Tiber. 4, Tac. a, 1, 10, Dio 48, 44, Velleius 
2, 95, 1, Pater paulo post mortuus (a. 721? cf. Sueton, Tiber. 4) 
C. Caesarem tutorem reliquit Dio ibd, A. 735 — 19 Augusto petente 
senatus decrevit, ut quinquennio maturius quam per leges liceret 
magistratus peteret Dio 54, 10, Tac. a. 3, 29. Quaestor fuisse videtur 
a. 736 = 18, male omnino Sueton. Claud. 1 4n quaesturae praeturae- 
que honore dux Raetici'. lussu Augusti a. 738 = 16 cum Tiberio 
fratre munus gladiatorium exhibuit Dio 54, 19. Cum eodem anno 
Tiberius frater praetor Augustum in Galliam comitaretur, Drusus ex 
senatus consulto tt]v ipxV ^^'^^^ Traaav 81171^76^ Dio ibd, A. 739 =15 
Raetos in Alpibus Tridentinis proelio fiidit et ob id ornamenta prae- 
toria accepit, dein montes transgressus cum Tiberio fratre Raetos 
Vindelicosque contudit Liv. perioch, 138, Florus 2, 22, Strabo 4, 6, 9 
p, 206, Velleius 2, 95, 2, Sueton, Tiber. 9, Claud. 1, Dio 54, 22. Viam 
Claudiam Augustam, quam Drusus pater Alpibus bello patefactis de- 
rexerat, Ciaudius postea munivit t, 7. Fraeierea ad bellum Raeticufn 
pertinent t, 2. 3. Augusto auctore Horatius Vindelicam victoriam Tiberii 
Drusique celebravit Sueton. vii. Hor,p. 46 ed. Reiff., carminibus 4, 4. 14, 
Cum Augustus a. 741 = 13 e Gallia Romam redisset, Drusum 
Galliis praefecit Dio 54, 25, qui censum ibi egit Liv. perioch. 138 
cf, orationem Claudii Allmer ei Dissard, Musie de lAfon I p, 80, 
A. 742 = 12 kal. Augustis Luguduni aram Romae et Augusti dedi- 
cavit Dio 54, 32, Sueton, Claud, 2, Liv. perioch. 139. Res ab eo a. 12 
contra Germanos gestae Dio l. h, Flor. 2, 30 cf. Tac, a. 4, 72, Strab. 
7, 1, 3 p. 290. Hieme appropinquante Romam venit et, quamquam 
ornamentis praetoriis honoratus erat, praetor urbanus creatus est 
Dio l. l. ubi iraditur iaTov6|ioc, vulgo ediiur d7opav6(j.oc ex coniectura 
Beimari in iudice Dionis s. v. dGProv6jj.oc, qui lectionem traditam mutan- 



CLAVDIVS 367 CLAVDIVS 

dam falso putavit propier Suetonii verba minus accurata Claud. 1 
'post praeturam confestim inito consulatu atque expeditione repetita\ 
Hoc fere tempore auguratum accepit; augur t. 6. Octaviam sororem 
Augusti a. 743 =11 defunctam pro rostris oratione funebri laudavit 
Dio 54, 35. Vere ineunte a. 743 = 11 ad Gallias reversus exercitum 
contra Chattos, Cheruscos, Chaucos duxit; cum exercitum ad castella 
Romana reduceret, apud Arbalonem in sumraum discrimen venit, sed 
temeritate hostium evasit Dio 54, 33 cf. Pliff. n. A. 11, 55, Obseq. 72, 
IJv. perioch, 140, Aii jjAv oijv Taoxa Toic te lirivtxtoo? xijidc xal xi ^7:1 
xiXYjToc ic t& aaTO iXacrat (= ornamenta triumphalia et ovandi ius 
Sueton. Claud. 1) tiq ts too dv&oiraTOo icooaia, iiretSiv hiaaxpoLzrf^rfl-^j 
XpT^cJaaftai sXape* xb ^Ap ovofjLa toO auToxpctTopoc iwl^ri^labr^ jiiv ori 
t5>v cJTpaTwoTmv xal Ixstvq) TOTe xal Tcp Ti^tpif^ icpiTspov (cf 54, 31)^ oo 
jiivTOt irapA toG AuicooaTOo IS^&r^ xaiicsp auToGi dir* djA^OT^ptov twv ep^cDV 
Tiv dpt&fjiiv xrfi iirtxXi^aecuc auJi^aavTOc (scilicet imperator XI et XII 
acclamatus) Dio 54, 33. Imperium proconsulare ei decretum est, licetSiv 
8iaaTpaTr^YT^a-Q, id est, quando pra^eturam peracturus esset, igitur in 
a. 744. Anno 744 = 10 contra Chattos aliasque gentes Transrhenanas 
pugnavit, dein cum Augusto, qui in Gallia Lugdunensi egerat, Romam 
rediit Dio 54, 36, Liv. perioch. 141. Anno 745 = 9 consul cum 
T. Quinctio Crispino fasti, t. 2. 6. Eodem fere tempore ab Augusto 
imperatorio nomine auctus Tac. a. 1, 3; imperator t. 2. 6, nummi. 

Eodem anno in Germaniam reversus ct Chattorum tines ingressus 
omnia populando ad Albim fluvium pervenit; quem ne transgrederetur, 
divinae cuiusdam mulicris voce territus tropaeis constitutis recessit 
et in itinere, priusquam ad Rhenum perveniret, morbo decessit Dio 
55, 1; obiit in aestivis castris, quae ex eo Scelerata sunt appellata 
Sueton. Claud. 1; hu 8i xal ictXa? i:oTa|i&c (= die Saale?), o5 jisTa£f> 
xal Toii Tr^voo icoXefiwv xal xaTopOwv ApoCaoc iTeXe^Tiijaev 6 rep|iavtx6c 
Strabo 7, 1, 3 p. 291; ex fractura, equo super crus eius conlapso, 
tricesimo die quam acciderat mortuus Liv. perioch. 142. Intraverat 
penitus Germaniam et ibi signum Romani fixerunt, ubi vix ullos esse 
Romanos notum erat; in expeditione decesserat ipsis illum hostibus 
aegrum cum veneratione et pace mutua prosequentibus (scilicet ad 
castra aestiva) Seneca consol. ad Marciam 3, 1; consul trigesimum 
annum agens mortuus Velleius 2, 97, 3. Mortuus est XVIII kal. 
Oct. a. 745 = 9 a. C. fasti Antiates CIL r p. 248. Haud procul a 
Teutoburgiensi saltu ^vetus ara Drusi' (scilicct in castris illis aestivis 
extructa) a Germanico a. 16 restituta est honorique patris princeps 
ipse cum legionibus decucurrit Tac. a. 2, 7. — Res a Druso in Ger- 
mania gestas paucis complectuntur Velleius 2, 97, Florus 2, 30, 
Suetonius Claudus 1, Orosius 6, 21, Eutropius 7, 9. Fossa Drusiana 
Tac. a. 2, 8, agger ab eo inchoatus Rheno coercendo Tac. a. 13, 53, 
h. 5, 19. 



CLAVDIVS 368 CLAVDIVS 



lussa Augusti Tiberius Ticino, quo ad parentes complectendos 
venerat, ad Drusum aegrotantem in Germaniam contendit et ad mori- 
bundum pervenit Dio 55, 2, Vdlerius Max. 5, 5, 3, Plin. n. h. 7, 84. 
Tiberius corpus Drusi pedibus toto itinere praegrediens Romam usque 
pervexit Sueton. Tiber. 4, Dio L L Augustus asperrimo hiemis Ticinum 
usque progressus non abscedens a funere simul urbem intravit Tac. a^ 
3, 5. Corpus in campo Martio crematum et mausoleo Augusti inlatum est 
Lii\ perioch. 142, Sueton. Claud. 1, Dio 55, 2. Duplex Drusi laudatio, 
una a Tiberio in ipso foro, altera in circo Flaminio ab Augusto habita 
Livius, Dio L L Augustus non contentus elogium tumulo eius versibus 
a se compositis insculpsisse, etiam vitae memoriam prosa oratione 
composuit Sueton. Claud. 1. Germanici cognomen ei posterisque decre- 
tum est Sueton. ibd., Dio 55, 2, Flarus 2, 30, Ovid. fast 1, 597, trist 
4, 2, 39, Porphyr. ad Horat. ep. 1, 3 p. 272 ed. Mcyer. Ad ipsum 
Rhenum exercitus honorarium ei tumulum excitavit, circa quem 
deinceps stato die quotannis miles decurreret Galliarumque civitates 
publice supplicarcnt Sueton. Claud. 1, Dio 55, 2; monumentum Drusi 
apud Mogontiacum Eutrop. 7, 13. Monumentum Drusi urbanum 
Sueton. Claud. 46. Anno 6 p. C. Germanicus et Claudius filii in 
honorem patris defuncti Romae munus gladiatorium ediderunt Dio 
55, 27. Claudius imperator factus diem natalem eius celebrari iussit 
Sueton. Claud. 11, Dio 60, 5, Herodes rex ludaeorum in honorem 
eius turrim ad portum Caesariensem sitam Drusiam nominavit loseph. 
ant. 15, 9, 6, belL 1, 21, 6. — Sacerdotes Apouaou uraTou passifu inve- 
niuntur in titulis Atticis cf. ind. CIA III p. 319 et Dittenberger Ephem. 
ep. 1 p. 116 et ad CIA III 623. 624. 

Ingenium ac mores Velleius 2, 97, Sueton. Claud. 1. Eximius favor 
populi in eum Tac. a. 2, 41; 6, 51. Dicebatur non dissimulasse pristi- 
num se rei publicae statum, quandoque posset, restituturum Sueton. 
Claud. 1 cf. Tac. a. 2, 82. Tiberius odium adversus necessitudines in 
Druso fratre primum detexit prodita eius epistula, qua secum de 
cogendo ad restituendam libertatem Augusto agebat Sueton. Tiber. 50. 

Vxor Antonia minor, filia M. Antonii triumviri cf. A 711, quam 
in matrimonium duxit certe ante a. 789 = 15, quo anno Germanicus 
natus est cf. Sueton. Calig. 1. Constat Drusum usum veneris intra 
coniugis caritatem clausum tenuisse Valer. Max. 4, 3, 3. £x qua 
complures quidem liberos tulit, verum tres omnino reliquit Germani- 
cum, Livillam, Claudium Sueton. Claud. 1. 

Memoratur Senec. diaL 11, 15, 5, Plin. n. h. 7, 80 (= Solin. 1, 74); 
9, 172, Tac. a. 1, 41. 43; 6, 9, Germ. 34. 37, Plin. epist. 3, 5, 4, Sueton. 
Aug. 99, Ttber. 76, Calig. 1, Eutrop. 7, 12, Vict Caes. 3, 2, Epit 1, 26; 
4, 1, Orosius 7, 4. 32, Plutarch. Anton. 87, Dio 55, 4. 5. 6. 8; 60, 2, 
Ovid. ex Ponto 2, 8, 47, Claudian. de cons. StUich. 1, 193 sqq., de IV 
cons. Honorii 455, passim in Consolatione ad Liviam. 



CLAVDIV8 860 CLAVDIVS 

690 NERO CLAVDIVS DRVSVS GERMANICVS CAESAR = NERO CLAVDIVS 
CAESAR AVGVSTVS GERMANICVS = L. DOMITIVS AENOBARBVS. Filius 
Cn. Domitii Aenobarbi, consulis ordinarii anno 32, et luliae Agrippinae, 
filiae Qermanici et Agrippinae, proneptis Augusti Sueton* N. 5. 6, 
Tac. 12, 5, Bio 60, 39 ; 61, 12, VicU Caes. 5, I^tome 5, los^h. ant. 
20, 8, 2; suboles [Agrippinae] acta Arvalitm VI 2034, Cn. Domitius 
Aenobarbus pater Neronis Augusti acta ArvoHium VI 2037. 2039 v. 22. 
2041 V. 41. 2042 d v. 4. Ante adoptionem dictus est L. Domitius 
Aenobarbus sive L. Domitius sive Domitius: Tac. a. 11, 11; 12, 3. 
8. 9. 25. 26, Dio 60, 32 (Zonaras 11, 10), Victor Caes. 5, contumeliose 
post adoptionem Domitius salutatus est a Britannico Tac. a. 12, 41 
(Aenobarbus Sueton. N. 7), item (lulius) Vindex postquam defecit, pro 
Nerone eum edictis publicis Aenobarbum appellavit /SWe^on. J^T. ^i. Mira 
ratione Plinius maior nomina gentilicium et adqptivtm conflavit: Do- 
mitius Nero n. h. 2, 92; 4, 10. 22; 7, 45. 71; 11, 238; 37, 50; item 
Domitius Nero Epitome 5. Ceterum vtUgo apud scriptores dicitur Nero. 

Natus est Antii die 15 mensis Decembris anno 37 Sueton. N. 6, 
vit. Veri i, 8, acta Arvalium a. 55. 57. 60, qui diem natalem cele- 
brabant Anno 39 matre in Pontiam insulam relegata trimulus 
patrem amisit Dio 59, 22, Sueton. N. 6; cuius ex parte tertia heres 
ne hanc quidem integram cepit correptis per coheredem Gaium uni- 
versis bonis Sueton. l. l. Inops igitur atque egens apud amitam 
(Domitiam) Lepidam nutritus est, sub duobus paedagogis saltatore 
atque tonsore ibd. Claudius imperium adeptus Agrippinam matrem 
ex exilio revocavit et Domitio bona paterna restituit Dio 60, 4, 
Sueton. l. l Ditatus est et Passieni Crispi vitrici hereditate, cui 
Agrippina restituta nupserat Plin. n. h. 16, 242, Sueton. l. l. Tutore 
Asconio Labeone usus est Tac. a. 13, 10. Anno 47 circensibus ludis 
cum pueri nobiles equis ludicrum Troiae inirent interque eos Bri- 
tannicuSy Claudii filius, et L. Domitius, favor plebis acrior in Do- 
mitium loco praesagii acceptus est Toc. a. 11, 11, Sueton. N. 7. 

Anno 49 Agrippina postquam Claudio nupsit, Annaeum Senecam 
venia exilii impetrata filio magistrum dedit simulque nuptias eius et 
Octaviae moliri coepit Tac. a. 12, 3. 8, Sueton. N. 7, Zonaras 11, 10. 
Agrippinae opera dissolutis sponsalibus L. Silani et Octaviae Claudii 
filia Domitio desponsa est Tac. a. 13, 9, Sueton. l. h, Claud. 27, Dio 
60, 33. Anno 50 Claudius eum adoptavit rogataque lex, qua in 
familiam Claudiam et nomen Neronis transiret Tac. a. 12, 25-26, 
Sueton. N. 7, Claud. 27, Dio 60, 33 (Zonaras 11, 10); die 25 mensis 
Februarii ada Arval. VI 2041 v. 27. 

Adoptatus dicitur Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus in 
t. qui fuit in arcu Claudii VI 921, 4, Nero Claudius Drusus Ger- 
manicus [Caesar] in actis Arvalium VI 2034, Nero Caesar Germanicus 
XIV 2794, Nero Caesar ihd. 2995, Nero Claudius Caesar IX 1108, 

Profopogmphia Imp. Bom. I. 24 



1 



CLAVDIVS 870 CLAVDIVS 



Nero Glaadias Caesar Drusus sive Nero ClaudiuB Drusus Germanicus 
in nummis EcTchel VI p. 360, Cohen J* Nero n. 96. 311, p. 311 n. 4. 
Ti. Claudius Nero Caesar semel in t. Neapolitano X 932, item ex 
Dione apud Zonaram 11, 8 p. 32 ed. Dindarf Tipipiov KXa68iov Nipiova 
ApoSaov Fep^avtx^v Kalaapa. 

Anno 51 virili toga Neroni maturata (scilicet dnta, antequam deci- 
mum quartum armum explevisset) senatus decrevit, ut vicesimo aetatis 
anno consulatum iniret atque interim designatus proconsulare imperium 
extra urbem haberet et princeps iurentutis appellaretur; additum 
nomine eius donarium militi, congiarium plebi Tac. a. 12, 41, Sueton. 
N. 7. Eodem anno sacerd(os) coopt(atus) in omn(ia) conl(egia) supra 
num(erum) ex s(enatus) c(onsulto) nummus Cohen n. 311, consul 
designatus, princeps iuventutis nummi supra allati, VI 921 ; pontifex, 
augur, XVvir sacris faciundis, VHvir epulonum VI 921 cf. Eckhel 
p. 361; in fastis sodalium Augustalium VI 1984 suh anno 51: adlectus 
ad numerum ex s(enatus) c(onsulto) [Nero Claudius] Caesar Aug(u8ti) 
[f(ilius)] Germanicus. 

Anno 52 Octaviam uxorem duxit Tac. a. 12, 58, Sueton. Chud. 27, 
N. 7, Dio 60, 33 (Zonaras 11, 11), utque studiis honestis et eloquentiae 
gloria enitesceret, pro Bononiensibus latine, pro Rhodiis (cf. epigramma 
Antiphtli Anthol. Pal. 9, 178) et Hiensibus graece verba fecit Tac. l. l. 
postquam nuptias memoravit sub a. 52, Sueton. 1. l. ('apud eundeni 

^= Claudium) consulem (seilicet quintum) verba fecit') hatc ad 

annum 51 rettulit. Auspicatus est et iuris dictionem praefectus urbi 
feriarum latinarum causa, celeberrimis patronis non tralaticias et 
breves, sed maximas plurimasque postulationes certatim ingerentibus, 
quamvis interdictum a Claudio esset Sueton. l. l. qui et hanc prae- 
fecturam, fortasse recte, ante nuptias posuit. 

Claudio mortuo dic 13 mensis Octobris a. 54 Nero a praetorianis 
imperator consalutatus eodem die in curiam delatus honoribus impera- 
toriis cumulatus est Ta>c. a. 12, 69, Sueton. N. 8, Dio 61, 1, Seneca 
apocol. 2; III idus Oct dies imperii eius VI 2041 v. 9 acta Arvalium. 
Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus pUrumque m tHulis 
nummisque nec tamen raro imperatoris praenomine adsumpto Imperator 
Nero ClaudiuB Caesar Augustus Germanicus. Consul II a. 57, III a. 58, 
lUI a. 60, V a. 68 fasti, Mortuus est die 9 mensis lunii a. 68 : regna- 
vit a. XIII m. VII d. XXVIII Hieronym. chron. p. 155 ed. Schone, 
item Zonaras 11, 13 extr. (apud Xiphil. 68, 29 i^lto 8i irq Tptaxovra 
xal [JL^vac 6xt(&, d^ * c5v ^pjev exY) 8£xa tpfa xal [iTjvac ixtcft, tibi apparet 
Xiphtlinum contra usum Dionis dies amisisse), a. XIIII (sic) m. V 
(sic) d. XXVIII Chronographus ; dies necis Neronis inde confimiatur, 
quod Galba, quem die 15 mens. lan. a. 69 occisum esse constat, dicitur 
occisus mense imperii ac die septimo loseph. bell. 4, 9, 2, Vict. Caes. 6, 
quorum uterque imperium Galbae ab excessu Neronis computavit. 



CLAVDIVS 871 CLAVDIYS 



Vxores post Ulaudiam Octaviamy quam amio 62 domo in Campa- 
niam expulit Tac. a. 14, 60, Poppaeam Sabinam, quam duodecimo die 
post divortium Octaviae duxit Tac, l. l., Sueton. N. 35, anno 65 
amisit Tac. a. 16, 6, Dio 62, 27; post cuius mortem Statiliam Messa- 
linam Vestino Attico marito anno 65 occiso (Tac. a. 15, 68-69) in 
matrimonium accepit Sueton. l. l., schol. ad luvenal. sat. 6, 434. 
£x Poppaea Sabina filiam tulit Claudiam Augustam v. infra sub 
Chudia. 

Post necem Neronis multi eum reversurum esse credebant Sueton. 
N. 67, Dio Chrysost. orat. 21 Ip. 300 ed. Dindorf, unde plures Nerones 
falsi extiterunt Tac. h. 2, 8: 1) Othone imperante servus e Ponto sive, 
ut alii tradidere, libertinus ex Italia Neronem se esse simulans ad- 
iunctis desertoribus Cythnum insulam invasit, ubi a Calpumio Aspre- 
nate, praeside Galatiae, oppressus est Tac. h. 2, 8. 9, Dio 64, 9 (Zonaras 
11, 15); 2) alius falsus Nero nomine Terentius Maximus Tito imperante 
in Asia extitit et ad Parthos fugit Zonaras 11, 18; 3) tertius homo 
condicionis incertae sub Domitiano extitit, qui se Neronem esse 
iactabat et a Parthis vehementer adiutus vix redditus est Sueton. 
N. 57 cf verba Tac. h. 1, 2 ^ota prope etiam arma falsi Neronis 
ludibrio'. 
691 Claudius Etruscus {sic Statius stlv, praef. 1. 1 et 3, ceterum Etruscus), 
amicus Statii et Martialis, quo deprecante pater a Domitiano ab exilio 
revocatus est Marticd. epigr. 6, 83, Stai. stlv. 3, 3^ 156 sqq.; de morte 
patris eum consolati sunt Martial. epigr. 7, 40 et Stat. silv. 3, 3 cf. 
praef. l. 3. Balneum ab eo extructum laudatur Martial. epigr. 6, 42, 
Stat. sUv. 1, 5 cf. pra^f. l. 1. 

Poitris nomina non traduntur; ex nomine filii, qui cognomen ab 

Etrusca matre sumpsit, Claudius nominatus esse videtur; quamquam 

ex iis quae de vita constant appa/ret eum ab imperatore Ti. (lulio) 

Caesare manu missum esse, Sed ut libertos palatinos nomina gentilicia 

ex nominibus impercUortm non semel muiasse constat (cf. Friedldnder, 

Darstellungen etc. I^ p. 95 adn. 2), ita hic quoque, postquam Cla/udii 

regnare coeperunt, nomen eorum sumere potuit, — Pater oriundus fuit 

ex oppido Smyma.et puer servus Romam delatus in palatium venit, 

ubi adolescentulus ab imperatore Tiberio manu missus est StcU. silv. 

3, 3, V. 61-69; imperatorem C. Caesarem in Gallias comitatus est 

ibd. V. 70 sqq.f ab imperatore Claudio ad munera ampliora promotus 

ibd. V. 76 sqq. ; a summis rationibus v. 86 sqq. certe suh Nerone post 

PaUantem, fortasse successor eius, quod munus ex Statii versibtts 

apparet eum per vices temporum retinuisse et sub Domitiano quoque 

administrasse ; in ordinem equestrem receptus ibd. v. 143 sqq.; a Domi- 

tiano senex in Campaniam relegatus, sed paulo post filio deprecante 

revocatus Romae obiit anno fere 92 annos prope nonaginta natus 

ibd. V. 156 sqq., Martial. 6, 83; 7, 40. 

24* 



i 



CLAVDIVS 872 CLAVDIVS 



EtruBca viri consulariB soror uxor ante maritum defuncta SUU. 
stlv. 5, 3, 111 sqq. 307 cf. MarticU. 7, 40, 3 sqq. Filii duo patri super- 
stites Stat l. l. v. 22. 145. 152. 154, Martial. l. l. v. 3. 

692 Claudius £umolpu8, qui Prusae ad Olympum, dein Nicomediae 
Plinium legatum appellavit contra Cocceianum Dionem Plm. ad 
Traian. 81. 

693 Claudius FaventinuSy centurio, per ignominiam a Oalba dimissus 
classem Misenensem sub finem a. 69 fictis Vespasiani epistulis ad de- 
fectionem traxit Tac. h. 3, 57. — ^n&em esse Ti. Claudium Faventinum^ 
qui araim Casali quae dicitur dedicamt VI 31098, post aiios coniecit 
Wieseler, die Ara Casali p. Vsq.; at anaglypha arae ad aetatem 
Vespasiani referri non posse, sed ad tertium saeculum spectare pro 
certo statuit Friedrichs, Bausteine mr Oeschichte der griechisch- 
romischen Plastik p. 494, dubitanter Wolters in nova eius libri editime 
(die QipsahgHsse antiker Bildwerke 1885 p. 815), quippe qui perperam 
sibi persuasisset Tiberii praenomen in Claudiis primum jiotissimum 
saecukm p. C. indicare. Sed et propter Utterarum formas inscriptio- 
nis basim Helbig quoque^ Fvkrer durch die offentlichen Samndungen 
klassischer AlterthUmer in Rom I p. 89, ad tertium saeculum reiecit 

694 Claudius Flavianus, cui divus Pius rescripsit VTpianus Digest.5,1, 2,3; 
fortasse magistratus vel praeses. 

695 TI. CL(AVDIVS) FLAVIANVS, Ti. Cl(audii) Paulini et Claudiae Mar- 
ciolae filius CIG 4380 b Add. p. 1168 t. Cibyraticus anno 180 publice 
positus. Ex posteris eius videtur is qui sequitur. 

696 TI. CL(AVDIVS) FLAVIANVS TITIANVS Q. VILIVS PROCVLVS L. MAR- 
CIVS CELER M. CALPVRNIVS LONGVS. Titulum eius Pataris Lyciae 
repertum edidit Kalihka, Eranos Vindobonensis (1893) p. 90 adn. 2: 
iixa dv8ptt>v irp<&T[co]v (?), x^^^PX'^^ irXaTtJaijjiov XeYeoivoc irffiTmjc Maxe- 
SovtxYJC; Ta|i.fav KuTrpoo, SiQfxapxov [x]a[l] a^r^palvrjf^hv S^fioo Tco[jia{<DV, 
irpedpsuTijv n^vTOu xal Bet&ovfac, luap[xo]v aetTOfxeTpfoo Si^fiou T<D[jLatcov, 
dv&6iraTov K6upoo, 27tt|i.eXeTi;[v 68]oD KXcoStac Kaaafac Avvt[ac Kt}A]tv[(jac 
eTt 8k xal <I>Xap.tvfac OutX^a Ilp^xXa xhv (pikxaTOv icaT^pa. 

Fuit ergo decemvir (stlitibus iudicanclis) , tribunus laticlavius 
legionis V Macedonicae, quaestor (pro pr. provinciae) Cypri, tribunus 
plebis, praetor, legatus (provinciarum) Ponti et Bitbyniae, praefectus 
frumenti dandi, proconsul (provinciae) Cypri, curator viarum Clodiae 
Cassiae Anniae Ciminiae flaminiae; pater Viliae Proculae tit. Cf. 
n. 695. 

697 TI. CLAVDIVS FRONTINVS memoratur in t. fUiorum X 1122 (1). 
1123 (2) AbeUinatibus, CIG 1327 0) Spartano et in t. nepotis AbeUi- 
nate X 1124 (4). 

Ti. Claudius Frontinus t 4, Ti. Frontinus t. 3, Claudius Fron- 
tinus t. 1. 2. — Consul (suffectus anno incerto saeculi II) 1. 1. 2. 3. — 
Filii: Ti. Claudius Saethida Caelianus t. 2, Ti. daudius Fronto 



CLAVDIVS 373 CLAVDIVS 



Niceratos t. 1. 3; nepos Ti. Claudius Saethida Cethegus Frontinus 
t 4. — Potest idem esse Claudius Frontinus, cui imperator T. Anto- 
ninuB reBcripsit lulianus Digest. 4, J2, 18 jpr. 

698 TI. CLAVDIVS FRONTINVS NICERATVS. Tiiuli: eipositi sunt X1122 (1) 
AbeUinas, CIG 1327 (2) Spartanus et CIG 1130 (3) Argivus plane 
similis SpartanOy sed minus integer; cum fratre a. 164 imperatori L. Vero 
dedicavit t. Messeniacum III 495 (4), memoratur in t fUii Abellinate 
X 1124 (5). 

PUna nomina exhibent t. 1. 2. 4, Ti. Claudius Frontinus t. 5, 

Niceratus t. 3. — Filius Ti. Claudii Frontini cos. t. 1. 2j 

tribu Quirina 1. 1. 2, 

Xvir stlitibuB iudicandis, tribunus laticlavius legionis IIU Flaviae 
t. 1. 2. 3 (leg. leg. t. 5), quaestor pro praetore provinciae Achaiae 
t. 1. 2. 3y ab actis senatus t. 1 {iiA xcov 6iro^v7]p.aT(i)y x^c ctovxXi^too 
M. A6piQX{ou 'AvTcovetvou rep{iavtxoo t. 2, 3 cf. Mommsen, Staatsrecht 
II^ p. 901 adn. 5), aedilis curulis, praetor 1. 1. 2. 3. — Sodalis Hadria- 
nalis t. 1. 2. 3; patronus coloniae Abellini t. 1. 

Frater (minor ut videtur, cum nomen huius postponatur) Ti. Claudii 
Saethidae Caeliani t. 4, pater Ti. Claudii Saethidae Cethegi Frontini t. 5. 

699 M. CLAVDIVS FRONTO. Tituli: ei positus est, cum Bacias regebat 
III 14b7 (1) Sarmizegctusensis , post mortem urbanus VI 137? (2) 
servatus ab uno Ligorio non sine interpolationibus quibusdam; memo- 
ratur in t. veterani III S. 7505 (3); ad eundem spectare videntwr 
frustula t. Bacid III 6250. 

M. Claudius Fronto t. 1. 2, CI. Fronto t. 3, Fronto Lfman. quo- 
modo hist. conscrib. sit 21. — Ti. fiHus 1. 1 [2], tribu Quirina 1. 1. 2. — 
Clarissimus yir t. 3. 

Decemvir sditibus iudicandis, quaestor urbanus, ab actis senatus, 
aedilis curulis, praetor, legatus divi Antonini Augusti (d. A. A. omisit 
t. 1) legionis XI Claudiae 1. 1. 2 ; legatus Augustorum (= Marci et 
Veri) legioni I Minerviae in expeditionem Parthicam deducendae 
t. 2 (leg. leg. I Min. t. i); legatus Augustorum pro pr. exercitus 
legionarii et auxiliorum per orieutem in Armeniam et Osrhoenam et 
Anthemusiam ductorum, missus ad iuventutemper Italiam legendam 
t. 2, curator operum locorumque publicorum, consul (su/fectus anno 
fere 166 vel paulo antea) t. 1. 2; donatus donis militaribus bello 
Armeniaco et Parthico ab imperatore Antonino Augusto et a divo Vero 
Augusto corona murali item vallari item classica item aurea, item 
hastis puris quattuor, item vexillis quattuor t. 1. 2. Dux belli Parthici 
sub Vero memoratur Lucian. 1. 1. ; dona militaria in triumpho Parthico 
accepit a. 166 consularis, ut quatema dona docent. Comes divi Veri 
Augusti t. 1* 2 sub initium belli Marcomanici ut videiur. Legatus 
Aug. pr. pr. trium Daciarum et Moesiae superioris t. 1; m t. 2 
traditur leg. Aug. pr. pr. provinciarum Daciar. et super. simul leg. 



CLAVDIVS 374 CLAVDIVS 

— ■ ... , 

Aug. pr. pr. provincia Daciar. leg. Augg. pr, pr, Moesiae super. 
Daciae Apulesis simul leg. Augg. pr. pr. provinciae Moesiae super. 
Titulum hoc loco foede a Ligorio corruptum esse nemo non videt. Vt 
verha haud certe restituuntur, ita de rehus nihil dubii est. Fuit simul 
legatus provincianmi Daciarum trium et Moesiae superioris, quam 
legationem vivo imperatore Vero {ut recte tradatur int. 2 Augg.) anno 
fere 168 iniit. Huic senatus auctore imperatore M. Aurelio Antonino 
Augusto, quod post aliquot secunda proelia adversum Gkrmanos et 
lazyges ad postremum pro re publica fortiter pugnans ceciderit, 
armatam statuam [poni] in foro divi Traiani pecunia publica cen[suit] 
t. 2, Expeditio Germanica sub [Cal]pur. Agricola Cl. Frontone c. v. 
memoratur tn t, 3; cum indidem appareat awno 170 Comelium Cle- 
mentem praesidem Daciarum fuisse, eo ipso armo Frontonem cecidisse 
colligitur. — Patronus coloniae Sarmizegetusae t 1. — FUius kuius 
hdbetur is qui sequitf4r. 

700 M. CLAVBIVS FRONTO NEOCYDES, salius Palatinus factus a. 170 
VI 1978. Filius vulgo ptdatur M. Chudii Frontonis qui praecedit, 
sed rectius fortasse Claudii Neocydis v. infra. 

— Q. POMPEIVS SENECIO ROSCIVS MVRENA COELIVS SEX. IVLIVS 
FRONTINVS SILIVS DECIANVS C. IVLIVS EVRYCLES HERCVLANEV8 
L. VIBVLLIVS PIVS